Ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ (ΚΟ) ξημεροβραδιάζεται για να βρει, να μεταφράσει και να παρουσιάσει ειδήσεις και άρθρα συμβατά με την θεματολογία του, χωρίς απαραίτητα να ταυτίζεται μαζί τους. Το ίδιο ισχύει και για τα παρατιθέμενα links. Σχόλια και παρεμβάσεις του ΚΟ είναι σε χρώμα ερυθρό. Αν ψάχνεις για mainstream ειδησεογραφία και άποψη, ήρθες στο λάθος μέρος.

got democracy?

got democracy?
"Μη με παραδώσης εις την επιθυμίαν των εχθρών μου· διότι ηγέρθησαν κατ' εμού μάρτυρες ψευδείς και πνέοντες αδικίαν.."

kolokotronis

kolokotronis
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τρομοκρατία-Τρομοϋστερία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τρομοκρατία-Τρομοϋστερία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 13 Ιουλίου 2020

ΗΠΑ: Το YouTube «κατέβασε» το βίντεο του Tucker Carlson που αναφερόταν στην σύνδεση της κομμουνίστριας καταδικασμένης τρομοκράτισσας Susan Rosenberg με το BLM



Η ιστοσελίδα Gateway Pundit είχε αναφερθεί στη σχέση μεταξύ μιας τρομοκράτισσας που είχε λάβει χάρη από τον Μπιλ Κλίντον την τελευταία του μέρα ως πρόεδρος των ΗΠΑ και του «Black Lives Matter». Στη συνέχεια, ο δημοφιλής παρουσιαστής Tucker Carlson ανέφερε την είδηση, αλλά για «άγνωστο» λόγο το βίντεο με τα σχόλια που έκανε ο Tucker καταργήθηκε από το YouTube.

Η Susan Rosenberg (Σούζαν Ρόζενμπεργκ), μια καταδικασμένη τρομοκράτισσα, είναι μέλος του εκτελεστικού συμβουλίου της «Thousand Currents», της ομάδας που παρέχει χρηματοδότηση για το Black Lives Matter.

 
Στη δεκαετία του 1970 και του 1980, η Ρόζενμπεργκ συμμετείχε στην “Κομμουνιστική Οργάνωση της 19ης Μαΐου” (May 19th Communist Organization ή M19CO), μια τρομοκρατική ομάδα που ήταν πίσω από πολλαπλές βομβιστικές επιθέσεις. Η ομάδα παρείχε επίσης υποστήριξη στον “Μαύρο Απελευθερωτικό Στρατό” (Black Liberation Army ή BLA), μια τρομοκρατική οργάνωση μαύρων.

Κατηγορήθηκε ότι συμμετείχε στις βομβιστικές επιθέσεις το 1983 στο κτίριο του Καπιτωλίου, στο Εθνικό Κολλέγιο Πολέμου των ΗΠΑ και στην Φιλανθρωπική Ένωση Αστυνομικών της Νέας Υόρκης, παρόλο που αυτές οι κατηγορίες κατέπεσαν αργότερα σε μια δικαστική συμφωνία με άλλα μέλη της ομάδας. Κατηγορήθηκε ότι συμμετείχε στη ληστεία του Brink του 1981 που είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο ενός φρουρού και δύο αστυνομικών και υποβλήθηκε σε έρευνα σε σχέση με τη απόδραση της Assata Shakur, δολοφόνου και ηγετικού στελέχους του BLA.

Η Ρόζενμπεργκ καταδικάσθηκε σε ποινή φυλάκισης 58 χρόνων το 1984 για κατοχή εκρηκτικών, αλλά αφέθηκε ελεύθερη στις 20 Ιανουαρίου 2001, όταν της έδωσε χάρη ο τότε απερχόμενος Πρόεδρος Μπιλ Κλίντον. Τώρα, 19 χρόνια αργότερα, είναι Αντιπρόεδρος της Thousand Currents. Η ομάδα της Rosenberg "παρέχει το νομικό και διοικητικό πλαίσιο" που επιτρέπει στο Black Lives Matter να «εκπληρώσει την αποστολή του", σύμφωνα με τον ιστότοπό τους.

ΚΟ: Η Ρόζενμπεργκ γεννήθηκε το 1955 σε μια εβραϊκή οικογένεια μεσαίας τάξης στο Μανχάταν. Ο πατέρας της ήταν οδοντίατρος και η μητέρα της θεατρική παραγωγός. Παρακολούθησε το «προοδευτικό» Walden School και αργότερα πήγε στο Κολλέγιο Barnard. Εργάστηκε ως βελονίστρια σε κέντρα υγείας στο Χάρλεμ. Η Ρόζενμπεργκ συνελήφθη το 1984 με μια μεγάλη ποσότητα εκρηκτικών και πυροβόλων όπλων. Η Ρόζενμπεργκ ήταν ενεργό μέλος της ακροαριστερής τρομοκρατικής οργάνωσης "M19CO", η οποία υποστήριζε ανοιχτά την ανατροπή της κυβέρνησης των ΗΠΑ μέσω ένοπλων αγώνων και της χρήσης βίας. Μετά την αποφυλάκισή της, η Ρόζενμπεργκ έγινε διευθύντρια επικοινωνιών στην “American Jewish World Service”, μια οργάνωση αμερικανοεβραίων «για την ανάπτυξη και τα ανθρώπινα δικαιώματα» με έδρα τη Νέα Υόρκη.

Ο Bernard Kerik, ο πρώην Επιθεωρητής του NYPD (αστυνομικού τμήματος της Νέας Υόρκης), είπε στον Tucker Carlson για το εγκληματικό παρελθόν του Rosenberg στην εκπομπή του στο Fox News την Τετάρτη το απόγευμα.

Η Ρόζενμπεργκ «ήταν μια ριζοσπαστική επαναστάτρια… και τώρα είναι έξω. Για ποιον εργάζεται; Για το Black Lives Matter», είπε ο Kerik. «Εδώ κάτι μας διαφεύγει. Νομίζω ότι το Υπουργείο Δικαιοσύνης πρέπει να βλέπει το Black Lives Matter ως τρομοκρατική οργάνωση».

«Το Black Lives Matter είναι μια επαναστατική μαρξιστική ομάδα», συνέχισε. «Θέλει να ανατρέψει αυτήν την κυβέρνηση και αυτή τη χώρα». Αυτό το γνωρίζουμε από τους ηγέτες τους, οι οποίοι έχουν παραδεχτεί ότι είναι μαρξιστές, και σήμερα οι άνθρωποι πίσω από τα παρασκήνια, συμπεριλαμβανομένης της Ρόζενμπεργκ. Ακόμα κι αν το Black Lives Matter, παρουσιαζόταν φαινομενικά άψογο, το να είναι υπό τον έλεγχο μιας κυριολεκτικά καταδικασμένης τρομοκράτισσας, θα έπρεπε να ανησυχήσει τους πάντες.

ΚΟ: Κοινότυπο σχόλιο: Φανταστείτε τι θα γινόταν εάν δραστηριοποιείτο στην Αμερική μια οργάνωση Λευκών στην οποία καταλυτικό ρόλο θα είχε ένας καταδικασμένος ακροδεξιός τρομοκράτης που υποστήριζε την ένοπλη βία και την ανατροπή της κυβέρνησης… (και ο οποίος μετά την αποφυλάκισή του θα προσλαμβανόταν σε οργάνωση «ανθρωπίνων δικαιωμάτων»).

ΚΟ / από εδώ κι εδώ

Παρασκευή 3 Νοεμβρίου 2017

Η ζωή και ο θάνατος ως ζήτημα λοταρίας



Οι άνθρωποι συχνά υποτιμούν τη σημασία της τύχης στη ζωή, αλλά το γεγονός είναι ότι στις όλο και πιο χαοτικές κοινωνίες μας αυτή γίνεται όλο και πιο σημαντική. Πάρτε για παράδειγμα την πρόσφατη τρομοκρατική επίθεση στη Νέα Υόρκη που στοίχισε την ζωή 8 ανθρώπων, που πραγματοποίησε ο 29χρονος μουσουλμάνος Ουζμπεκιστανός μετανάστης Sayfullo Saipov.

Ο τρομοκράτης ήταν μόνο εκεί επειδή είχε κερδίσει την Diversity Visa Lottery, («Λοταρία Βίζας Διαφορετικότητας», ένα πρόγραμμα που κάθε χρόνο χορηγεί έναν αριθμό «πράσινων καρτών» σε ανθρώπους από χώρες με μικρά ποσοστά μετανάστευσης στις ΗΠΑ), η οποία υπάρχει για να υποτιμήσει την αμερικανική υπηκοότητα και ταυτότητα, εξισώνοντάς την με τις ιδιοτροπίες της μοίρας. Η λοταρία είναι ακριβώς αυτή, μια λαχειοφόρος αγορά που δίνει κάθε χρόνο 50.000 βίζες σε αλλοδαπούς πολίτες εξωτικών και δυσλειτουργικών χωρών.

Αλλά η τύχη δεν έπαιξε μόνο ρόλο στην είσοδο του Sayfullo Saipov στις ΗΠΑ. Επίσης έπαιξε ρόλο στο ποιος θα δολοφονείτο από αυτόν.
Το όχημα που χρησιμοποιήθηκε για την επίθεση.
Ο Σαϊπόφ ζούσε εδώ και χρόνια, όπως ακριβώς και κάθε άλλος μουσουλμάνος μετανάστης, ένα άτομο που έκανε όλους τους άλλους ελαφρώς να τον φοβούνται, αλλά όχι και πάρα πολύ (μην μας πουν και «ισλαμοφοβικούς»). Μέχρι μια μέρα που ξαφνικά έγινε φουλ "αλλάχ-ακμπάρ-άπιστοι-θα-σας-φάω", οδηγώντας ένα φορτηγό που είχε νοικιάσει επάνω σε μια λωρίδα ποδηλασίας της Νέας Υόρκης.

Αν είχε επιτεθεί μία ή δύο μέρες νωρίτερα ή μια μέρα αργότερα, θα είχε σκοτωθεί μια διαφορετική ομάδα ανθρώπων και οι αριθμοί θα ήταν πιθανώς διαφορετικοί, είτε υψηλότεροι είτε χαμηλότεροι.

Το σημαντικό είναι ότι δεν υπάρχει κάποιος τρόπος να γνωρίζουμε πότε θα συμβεί αυτό. Ο Saipov είχε ελεγχθεί και φαίνεται ότι υπήρχαν ελάχιστες ή καθόλου προειδοποιητικές ενδείξεις. Ορισμένες αναφορές κάνουν λόγο ακόμη και το πόσο "ευδιάθετο άτομο" ήταν. Όμως, ανεξάρτητα από την εξωτερική του συμπεριφορά, ήταν στην ουσία μια ανθρώπινη ωρολογιακή βόμβα που κανείς δεν γνώριζε με βεβαιότητα πότε θα εκραγεί. Και αυτό ήταν επίσης μια λοταρία - μια λοταρία σε μια λοταρία - και με πρώτο βραβείο, μια προσφορά θανάτου.

Σε καταστάσεις όπως αυτές, συχνά δεν υπάρχει τίποτα που μπορείτε να κάνετε, αλλά μόνο εκείνοι που ακούν τις εσωτερικές τους "προκαταλήψεις" έχουν κάποιες πιθανότητες επιβίωσης. Αλλά, φυσικά, κάτι τέτοιο δεν ενθαρρύνεται. Αντίθετα, ενθαρρυνόμαστε να είμαστε τυφλοί και να έχουμε τυφλή εμπιστοσύνη συνεχώς, ό,τι και να συμβαίνει, ουσιαστικά να είμαστε παραιτημένοι στην τυφλή τύχη και παραδομένοι στην Μοίρα.

Σε μεγάλο βαθμό, η επίσημη “Diversity Visa Lottery” - και η ανεπίσημη “Diversity Death Lottery” που πάει χέρι-χέρι μαζί της - είναι βαθιά ισλαμικής φύσης.

Μια τυφλή πίστη στην τύχη και τη μοίρα είναι η ίδια η ουσία του Ισλάμ, το οποίο κυριολεκτικά μεταφράζεται ως "υποταγή" – υποταγή στο θέλημα του Αλλάχ. Όλα όσα συμβαίνουν στον παθητικό και στον νεκρό είναι η κληρονομιά του. Έτσι, δεχτείτε το!

Αυτό ήταν, προφανώς που εννοούσε ο Σαντίκ Χαν, ο μουσουλμάνος δήμαρχος του Λονδίνου, όταν δήλωνε ότι οι τρομοκρατικές επιθέσεις είναι "κομμάτι" της διαβίωσης σε μια μεγάλη πόλη.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / πηγή

Τρίτη 3 Οκτωβρίου 2017

«Εμάς δεν θα μας χτυπήσουν»



Το Las Vegas είναι η τελευταία δυτική πόλη που θρηνεί θύματα από τρομοκρατικό χτύπημα ισλαμιστών. Η γνωστή για τα καζίνο αμερικάνικη πόλη - που είναι ένα καλό δείγμα της “diversity” (για άλλους “white genocide”), αφού ο πληθυσμός των λευκών που αντιστοιχούσε στο 72.1% του πληθυσμού το 1990, έπεσε στο 47.9% το 2010, δεν έχει ιδιαίτερα θρησκευόμενο κόσμο, αλλά έχει μια αυξανόμενη μουσουλμανική κοινότητα (ας είναι καλά η μετανάστευση) και φυσικά «επίσημα» τζαμιά (και με μιναρέδες!).
Το Las Vegas έχει δήμαρχο την 78χρονη Carolyn Goodman, που ανέβηκε στον δημαρχικό θώκο το 2011 με στήριξη από το 60% των ψηφοφόρων! Η Goodman, που είναι εβραϊκής καταγωγής, βγαίνει ως κομματικά «ανεξάρτητη», (αν και κατά καιρούς είχε εκδηλώσει την υποστήριξή της άλλοτε σε δημοκρατικούς και άλλοτε σε ρεπουμπλικάνους γερουσιαστές), αλλά με δηλώσεις που έχει κάνει δείχνει να πρεσβεύει όλα όσα επιτάσσει η liberal / νεοταξική ατζέντα. Ξέρετε, «αντιρατσισμός», «ανοιχτή πόλη», «ιθαγένεια για όλους», «όχι στην οπλοκατοχή» κλπ. Φυσικά μετά το μακελειό οι δηλώσεις είναι πανομοιότυπες «ήταν απλά ένας τρελός», «δεν έχει σχέση η θρησκεία», «όχι στο μίσος», «η αγάπη θα νικήσει» κλπ. 
Βέβαια, βγήκαν και κάποιοι εκπρόσωποι μουσουλμανικών κοινοτήτων να αμφισβητήσουν το γεγονός ότι δράστης ήταν μουσουλμάνος, με το επιχείρημα ότι… «ήταν λευκός» (ενώ εάν ήταν μαύρος;). Πάντως για να λέμε την αλήθεια, πριν δυο χρόνια η αστυνομία του Las Vegas έβαλε τα δυνατά της να συλλάβει έναν εξαιρετικά επικίνδυνο τύπο, ο οποίος, ακούστε τι έκανε το κτήνος – τοποθέτησε μπέικον έξω από ένα τζαμί. Ο κόσμος θορυβήθηκε. «Όχι στην ισλαμοφοβία», είπανε. «Όχι στο μίσος», είπανε.

Την ίδια σχεδόν ώρα κτυπήθηκε και η Μασσαλία. Ο δράστης, που είχε τυνησιακό διαβατήριο, έσφαξε δυο γυναίκες φωνάζοντας «αλλάχ ακμπάρ» (αλλά αυτό δεν έχει σχέση με την θρησκεία, απλά ήταν άλλος ένας «τρελός»). Η Μασσαλία είναι μια πόλη της Γαλλίας εξαιρετικά «ανοικτή» και «πολυπολιτισμική» με εντονότατη παρουσία βορειοαφρικανών μωαμεθανών. Είναι γνωστό ότι η εξέδρα των φανατικών της Μαρσέιγ είναι αριστερίστικης “antinazi” κουλτούρας, τίγκα στις αλγερινές σημαίες. Στην προεκλογική περίοδο, σε προγραμματισμένη συγκέντρωση του Εθνικού Μετώπου, έγινα εκτεταμένα επεισόδια από ορδές κουκουλοφόρων «αντιφασιστών» που τρομοκράτησαν την πόλη φωνάζοντας «καλωσορίζουμε τους μετανάστες» και αναθεματίζοντας την «ακροδεξιά».
Θυμηθείτε και το καλοκαιρινό χτύπημα στην Βαρκελώνη, μια πόλη εξαιρετικά «ανοικτή» που έδιωχνε τους τουρίστες και καλωσόριζε τους «πρόσφυγες». Μια πόλη που η ταυτότητά της «είναι συνυφασμένη με την ανεκτικότητα και την αλληλεγγύη», όπως καυχώνται οι αριστεροί. Μια πόλη με δήμαρχο μια φανατική αριστερή «ακτιβίστρια» και φεμινίστρια.

Επίσης το Μάντσεστερ.

Μου κάνει εντύπωση το ότι επιλέγονται πόλεις που κάθε άλλο παρά «εχθρικές» είναι προς το ισλάμ, την πολυπολιτισμικότητα και την όλη ιδεολογία “open borders”, στοργή, αγάπη και προδέρμ. Το αντίθετο ακριβώς!
Κάποιοι πιστεύουν ότι επειδή εμείς εδώ είμαστε «πολύ ανοιχτοί» και «φιλόξενοι» θα γλυτώσουμε. Καυχώνται ότι έχουν «ανοιχτές πόλεις» και «ανοικτούς» και «αλληλέγγυους» δημάρχους και όλα αυτά, και ζουν με την ψευδαίσθηση ότι θα τους λυπηθούν οι οπαδοί του μωάμεθ. Όταν βέβαια, τους πιάσει η «τρέλα».

Απατώνται.

Μόνο που τα δικά τους ροζ συνθηματάκια και τις δικές τους φαντασιώσεις, θα τις πληρώσει ο απλός κοσμάκης. (Ο οποίος πάντως τους στηρίζει).

Μακάρι να βγω ψεύτης.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

Πέμπτη 24 Αυγούστου 2017

Μετά την Βαρκελώνη: Πως πολιτικοί και «ειδικοί» παίζουν τον Θεό με την ζωή σου


Η ζωή του μικρούλη Julian Cadman τερματίστηκε στην Βαρκελώνη. Κάποιοι αποφάσισαν ότι η ζωή του δεν αξίζει μπροστά στο "μεγαλύτερο οικονομικό όφελος"

Της Ilana Mercer (American Renaissance) / ΚΟ

Οι ελίτ γνωρίζουν ότι οι ίδιοι δεν θα πληγούν από τις πολιτικές που προωθούν.

Μόλις γίνει κάποια επίθεση από τρομοκράτες, εκείνοι που μονοπωλούν την δημόσια συζήτηση αρχίζουν τα κλισέ: «η τρομοκρατία επέστρεψε», «ο τρόμος κτύπησε», όταν, φυσικά, όχι η τρομοκρατία, αλλά οι τρομοκράτες έπληξαν τη Βαρκελώνη της Ισπανίας στις 17 Αυγούστου. Οι τρομοκράτες έκαναν το ίδιο λίγες μέρες αργότερα, στο Νιουκάστλ, στην Αγγλία και στο Τούρκου της Φινλανδίας.

Εκείνοι που δολοφόνησαν 14 ανθρώπους στην Ισπανία και τραυμάτισαν πάνω από 100, 15 από αυτούς πολύ σοβαρά, έχουν σάρκα και αίμα. Νέοι, μουσουλμάνοι, Μαροκινοί  με την δολοφονία στο μυαλό τους. Σε όλους αυτούς τους νεαρούς Μοχαμέντ οι κυβερνήσεις έχουν χαρίσει ελεύθερη πρόσβαση προς τα θύματα τους, στο όνομα των «ελευθεριών» αυτών των θυμάτων. Το μόνο είδος που ζει με ασφάλεια πλέον, είναι οι ελίτ που αφήνουν ανεξέλεγκτο τον κάθε βάρβαρο να σκοτώσει.

"Βασιλική" επίσκεψη σε τραυματισμένο παιδάκι. Τι συγκινητικό...
Όλοι οι πολιτικάντηδες στην Δύση, καλά προστατευμένοι με την ευγενή χορηγία των φορολογουμένων τους – ξεστομίζουν εκ του ασφαλούς λογίδρια του στυλ: «Αυτοί οι δολοφόνοι, αυτοί οι εγκληματίες δεν θα μας τρομοκρατήσουν». Η αλήθεια είναι ότι αυτά τα μπουμπούκια της Theresa May και της Μέρκελ τρομοκρατούν και θα συνεχίσουν να τρομοκρατούν τους συνηθισμένους ανθρώπους, άνδρες και γυναίκες, αλλά θα αφήσουν στο απυρόβλητο τους ελίτ για προφανείς λόγους.

Νίκαια Γαλλίας. "Μικρό κόστος"
Από τα πολλά εκατομμύρια ανθρώπων στην Ισπανία, "μόνο" 14 ζωές χάθηκαν σε μια μέρα στη Βαρκελώνη. Παρόμοιοι αριθμοί προέρχονται από το Λονδίνο, το Μάντσεστερ, τη Μελβούρνη, το Παρίσι, τη Νίκαια, τη Νορμανδία, τη Στοκχόλμη, την Αγία Πετρούπολη, το Βερολίνο, το Αμβούργο, το Κολόμπους (Οχάιο). Αλλά για τους ψευτοευαίσθητους - περιφρονητές της ανθρώπινης ζωής, για αυτούς τους «κεντρικούς σχεδιαστές» που έχουν μπροστά τους «το μεγάλο σχέδιο», οι αριθμοί είναι σχετικά μικροί. Αυτοί αποφασίζουν ποιος θα μείνει και ποιος θα φύγει.

Στην τηλεόραση, την 1η Ιουνίου του 2017, ο Alex Nowrasteh, «εμπειρογνώμονας μετανάστευσης» στο Ινστιτούτο Cato, υποστήριξε ότι "η τρομοκρατία που γεννιέται στο εξωτερικό είναι ένας κίνδυνος", αλλά ένας "διαχειρίσιμος" κίνδυνος, δεδομένου του τεράστιου οικονομικού οφέλους της μετανάστευσης και του μικρού κόστους της τρομοκρατίας"!

Πρόκειται για μια σκληρή ωφελιμιστική λογική αλά Jeremy Bentham. [Ο Τζέρεμι Μπένθαμ ήταν Άγγλος φιλόσοφος και κοινωνιολόγος και θεωρείται ο ιδρυτής του σύγχρονου Ωφελιμισμού. Ιδέα του Μπένθαμ είναι το Panopticon, ένας τύπος κτιρίου-φυλακής που επιτρέπει την συνεχή επίβλεψη όλων των κρατουμένων]. Απαιτεί, πρώτον, κάποιος να παίζει τον Θεό. Είτε κάθεται στη Downing Street, D.C., είτε στις Βρυξέλλες, είτε στη Βαρκελώνη, ο «θεός» αυτός έχει αποφασίσει ότι οι μουσουλμάνοι ανάμεσά μας αποτελούν ένα must προκειμένου να έρθει "το μέγιστο καλό στο μεγαλύτερο αριθμό πολιτών." Στην πορεία, μερικοί άνθρωποι θα πεθάνουν. Αλλά τι να κάνουμε; Αυτό θα  γίνει για «το μεγαλύτερο καλό».

Σύμφωνα με τα λόγια του "απολογητή του Στάλιν" Walter Duranty, "Δεν μπορείτε να φτιάξετε μια ομελέτα χωρίς να σπάσετε αυγά".
Οι πιθανότητες, κάποιος από εμάς να πεθάνει από μουσουλμάνο, είναι στατιστικά ασήμαντες - εκτός αν αυτό συμβαίνει σε εσάς.

Είναι ένας χοντροκομμένος υπολογισμός που οι πολιτικοί και οι «ειδικοί» σαν τον προαναφερόμενο «εμπειρογνώμονα» του Cato, κάνουν.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / πηγή

Παρασκευή 9 Ιουνίου 2017

ΓΑΛΛΙΑ: Δημοσιογράφος στην Σουηδία και με βραβείο από την Ευρωπαϊκή Ένωση (!) ο "ενσωματωμένος" τζιχαντιστής που επιτέθηκε με σφυρί στην Παναγία των Παρισίων

Ο μουσουλμάνος τρομοκράτης που επιτέθηκε την Τρίτη 6 Ιουνίου με σφυρί σε αστυνομικούς έξω από τον καθεδρικό ναό της Παναγίας των Παρισίων είχε λάβει βραβείο από την Ευρωπαϊκή Ένωση για τη σύνταξη ενός άρθρου στο οποίο παραπονιόταν για «ρατσισμό κατά των μεταναστών».

Ο Αλγερινός τζιχαντιστής φώναξε "αυτό είναι για τη Συρία", πριν χτυπήσει έναν αστυνομικό στο κεφάλι με το σφυρί και πριν δεχθεί πυρά από άλλους αστυνομικούς. Ο δράστης βρέθηκε να έχει δύο κουζινομάχαιρα και "άλλα απλοϊκά όπλα" στην κατοχή του.

Στη συνέχεια προέκυψε ότι ο ένοχος, ο 40χρονος Farid Ikken, ζούσε στη Σουηδία ως δημοσιογράφος και βραβεύθηκε μάλιστα με το "Βραβείο εθνικής δημοσιογραφίας της Κομισιόν κατά των διακρίσεων" της ΕΕ για ένα άρθρο στο οποίο συζητούσε τον φερόμενο «ρατσισμό» προς τους μετανάστες.

Το άρθρο εξέταζε επίσης θέμα με "τους αιτούντες άσυλο που δεν δικαιούνται ιατρική περίθαλψη και οι οποίοι αναγκάζονται να αναζητήσουν ιατρική περίθαλψη, καθώς και το προσωπικό της υγειονομικής περίθαλψης και άλλους  που εξακολουθούν να παρέχουν υγειονομική περίθαλψη στους αιτούντες άσυλο", ανέφερε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε δήλωση.

Η γαλλική εφημερίδα Le Parisien που έδωσε τη φωτογραφία του δράστη στη δημοσιότητα, ανέφερε ότι είναι καταγεγραμμένος ως ανεξάρτητος δημοσιογράφος από το 2008 στην Ουψάλα της Σουηδίας, ειδικός σε θέματα «ανάπτυξης, δημοκρατίας και δικαιωμάτων του ανθρώπου». 

Σύμφωνα με την σουηδική «Expressen», ο Farid Ikken ήταν παντρεμένος ως το 2005 με Σουηδέζα. Έφυγε από την Σουηδία και πήγε στην Αλγερία, το 2013. Ωστόσο η τελευταία του γνωστή διεύθυνση ήταν σε ένα προάστιο της Στοκχόλμης.

Σπούδασε δημοσιογραφία σε πανεπιστήμιο της Ουψάλα, από το 2009 ως το 2011 και πήρε το πτυχίο του το 2011. Ακόμη σήμερα πολλά από τα άρθρα του μένουν ανεβασμένα στο μέσο που εργαζόταν.

Τον Μάρτιο του 2008 δημοσίευσε ένα άρθρο στην επιθεώρηση «Världshorisont», την οποία εκδίδει η Σουηδική Ομοσπονδία των Ηνωμένων Εθνών, ένας μη κερδοσκοπικός σύλλογος που δεν έχει καμία σχέση με τον ΟΗΕ. Το άρθρο του έχει τίτλο «Πόλεμος εναντίον της τρομοκρατίας: 7 σκοτεινά χρόνια για τα δικαιώματα του ανθρώπου».

Όπως τον περιγράφει ο καθηγητής του στο πανεπιστήμιο της Λωραίνης – όπου ενεγράφη το 2014: «Ήταν ένας άνθρωπος που δεν έπινε αλκοόλ, ήρεμος σαν αρνί, εκατό χιλιόμετρα μακριά από τα ισλαμικά ιδεώδη μίσους εναντίον της Δύσης». 

Εδώ υπάρχει η πλήρης ανατροπή των αριστερών κλισέ περί «φτωχών», «αγράμματων» και «περιθωριοποιημένων» μουσουλμάνων που έτσι «αναγκάζονται» (οι κακόμοιροι) να γίνουν τρομοκράτες και ότι εάν τους «αγκαλιάσουμε», τους «μορφώσουμε», τους «βρούμε δουλειά» (και γυναίκα) και τελικά τους «ενσωματώσουμε», θα μας λυπηθούν και δεν θα μας σφάζουν σαν κοτόπουλα… Αλλά το ίδιο παραμύθι θα το ακούσουμε ξανά και ξανά και ξανά.


ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / από εδώ κι εδώ 

Τετάρτη 7 Ιουνίου 2017

«Με την χάρη του Θεού άρχισα να τους πυροβολώ». Πως ένας άνθρωπος με το όπλο του έσωσε χίλιους από μια τρομοκρατική επίθεση

«Το μόνο πράγμα που μπορεί να σταματήσει έναν κακό άνδρα με ένα όπλο είναι ένας καλός άντρας με ένα όπλο»

Το μοιραίο βράδυ της 25ης Ιουλίου του 1993, ένας λευκός Νοτιοαφρικανός ιεραπόστολος, ο Charl van Wyk, έγινε αιτία να σωθούν οι ζωές πάρα πολλών ανθρώπων, όταν κατάφερε να σταματήσει τέσσερις άντρες που οπλισμένοι με χειροβομβίδες και αυτόματα όπλα έσπερναν τον θάνατο μέσα σε μία εκκλησία λευκών στο Κέιπ Τάουν της Νότιας Αφρικής. Το αιματηρό περιστατικό έμεινε γνωστό ως η Σφαγή στην Εκκλησία του Αγ. Ιακώβου (Saint James Church massacre). Ο μόνος λόγος που ο van Wyk κατάφερε να διώξει τους δράστες που είχαν πρόθεση εκείνο το βράδυ να σκοτώσουν όσο το δυνατόν περισσότερους από τους περίπου χίλιους ενορίτες, ήταν ότι είχε πίστη. Και ένα όπλο.
  
Στις 25 Ιουλίου 1993, τέσσερις μαύροι άνδρες του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού της Αζανίας (APLA), της ένοπλης στρατιωτικής πτέρυγας του Παναφρικανικού Κογκρέσου (PAC - του μαύρου ρατσιστικού κόμματος που υποστήριζε ότι ολόκληρη η αφρικανική ήπειρος πρέπει να ανήκει μόνο σε μαύρους), επιτέθηκαν στην Εκκλησία του Αγίου Ιακώβου της Αγγλίας στο Kenilworth του Κέιπ Τάουν, κατά τη διάρκεια της κυριακάτικης λειτουργίας, όταν μέσα στην εκκλησία υπήρχαν περίπου 1.000 άνθρωποι.

Η εκκλησία επελέγη ως στόχος, διότι συχνότατα το εκκλησίασμα αποτελείτο σχεδόν αποκλειστικά από λευκούς.

Ο APLA ιδρύθηκε στη δεκαετία του 1960, μετά την απαγόρευση του PAC και άλλων πολιτικών οργανώσεων όπως του Εθνικού Κογκρέσου της Αφρικής (ANC) και του Κομμουνιστικού Κόμματος της Νότιας Αφρικής (SACP). Η APLA υποστήριζε τις επιθέσεις και τις δολοφονίες λευκών νοτιοαφρικανών. Οι περισσότερες από αυτές έλαβαν χώρα στο ανατολικό και δυτικό ακρωτήριο και ήταν τυφλές πράξεις βίας εναντίον λευκών. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '80 η APLA με το σύνθημα του "Μια Σφαίρα για κάθε Άποικο" ("One Settler, One Bullet") άρχισε να δολοφονεί λευκούς αγρότες.

Δύο άνδρες του APLA εισήλθαν στην εκκλησία ρίχνοντας χειροβομβίδες και άρχισαν να πυροβολούν το πλήθος με τουφέκια R4. Σκοτώθηκαν 11 άνθρωποι και τραυματίστηκαν 58. Μεταξύ των νεκρών, όλοι λευκοί, υπήρχαν τέσσερις Ρώσοι ναυτικοί. Ένας άλλος ναυτικός, Ουκρανός, έχασε και τα δύο του πόδια και το ένα χέρι.
Ο αριθμός των θυμάτων θα μπορούσε να είναι πολύ μεγαλύτερος εάν ο Charl van Wyk, δεν είχε απαντήσει πυροβολώντας με το περίστροφο του, τραυματίζοντας έναν από τους επιτιθέμενους. Στο σημείο εκείνο, οι δύο άνδρες του APLA αποφάσισαν να εγκαταλείψουν την εκκλησία και να μην ολοκληρώσουν το αρχικό σχέδιο, το οποίο θα ολοκληρωνόταν με τέσσερις βόμβες μολότοφ που θα πετούσαν στους πιστούς. 

Όταν οι επιτιθέμενοι έριξαν τις χειροβομβίδες και άρχισαν να πυροβολούν εν ψυχρώ τους πιστούς ο Charl van Wyk ήταν μακριά, στο άλλο άκρο της εκκλησίας. Αμέσως συνειδητοποίησε ότι έπρεπε να κάνει κάτι. Έριξε δύο φορές με το περίστροφο του εναντίον των δραστών στο εσωτερικό του ναού και στη συνέχεια βγήκε έξω και γύρω από την εκκλησία, όπου και πάλι έριξε εναντίον των δραστών οι οποίοι δεν περίμεναν τέτοια αντίδραση και νομίζοντας ότι δεν ήταν μόνο ένας ο οπλισμένος, έσπευσαν να φύγουν.



Χάρη σε ένα όπλο που βρέθηκε στα χέρια ενός καλού ανθρώπου, πολλές ζωές σώθηκαν εκείνο το βράδυ.

Χρόνια αργότερα ένας από τους δράστες παραδέχθηκε ότι είχαν επιλέξει να επιτεθούν στην Εκκλησία, διότι νόμιζαν ότι όλοι θα ήταν άοπλοι και ότι ως εκ τούτου θα ήταν ένας εύκολος στόχος. Είχαν φέρει αρκετά όπλα, πυρομαχικά και χειροβομβίδες για να σκοτώσουν όλους τους χιλιάδες των πιστών!

Στο βιβλίο του "Shooting Back: The Right and Duty of Self-Defense" ("Ανταποδίδοντας τους Πυροβολισμούς: Το Δικαίωμα και η Υποχρέωση στην Αυτοάμυνα"), ο Van Wyk κάνει υποστηρίζει τον οπλισμό των χριστιανών για λόγους αυτοάμυνας και θυμάται την δικήτου ιστορία.

«Χειροβομβίδες έσκαγαν μέσα σε λάμψεις φωτός. Στασίδια συντρίβονταν κάτω από τις εκρήξεις, εκτοξεύοντας θραύσματα δεξιά και αριστερά. Ένα αυτόματο θέριζε τα στασίδια - και κομμάτιαζε όποιον ή όποια βρισκόταν στην τροχιά του! Δεχόμασταν επίθεση».

«Με τη χάρη του Θεού κατάφερα να ανταποδώσω τα πυρά πυροβολώντας τους τρομοκράτες που εγκατέλειψαν τη σκηνή». 

«Τα όπλα σίγουρα διευκολύνουν τον θάνατο ανθρώπων, αλλά τα όπλα διευκολύνουν επίσης την σωτηρία ανθρώπων καθώς τους δίνουν το δικαίωμα να αμυνθούν. Γιατί αυτοί που εξουσιάζουν προτιμούν να βλέπουν να πεθαίνουν αφοπλισμένοι πολίτες, αντί να βλέπουν ένοπλους πολίτες να βλάπτουν έναν εγκληματία; Η ιστορία και η κοινή λογική αποδεικνύουν ότι οι περιοχές χωρίς όπλο είναι επικίνδυνες», λέει  ο Van Wyk.

Και θυμάται όταν συνάντησε τον αρχηγό της τρομοκρατικής οργάνωσης που επιτέθηκε στην εκκλησία, πολλά χρόνια αργότερα, όταν τα μέλη της ομάδας έλαβαν αμνηστία από την «Επιτροπή Αλήθειας και Συμφιλίωσης» της Νότιας Αφρικής:

Ο αρχηγός τους, ο οποίος έδωσε την εντολή για τη σφαγή στην εκκλησίας του Αγίου Ιακώβου, έλεγε αυτό όταν με παρουσίασε σε έναν πρώην συνάδελφό του: «Θεωρήσαμε ότι το μέρος εκείνο, η εκκλησία, ήταν μια ζώνη ελεύθερη από όπλα, αλλά ο τύπος αυτός εδώ (Charl) μας φύλαγε μια έκπληξη!»



ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / από εδώ, εδώ, εδώεδώεδώ κι εδώ

Τρίτη 6 Ιουνίου 2017

«Χτίστε γέφυρες, όχι τείχη»


Για δεύτερη φορά μέσα σε λίγες εβδομάδες, μουσουλμάνοι τρομοκράτες έπληξαν το Λονδίνο. Αυτή τη φορά το κτύπημα έγινε με ένα λευκό φορτηγό που έτρεχε με μεγάλη ταχύτητα κατά μήκος της Γέφυρας του Λονδίνου, χτύπησε πεζούς, και μετά βγήκαν μέσα από αυτό τρομοκράτες και άρχισαν να μαχαιρώνουν με μανία ανθρώπους αδιάκριτα. Επτά δολοφονήθηκαν, ενώ άλλοι 50 βρίσκονται στο νοσοκομείο σοβαρά τραυματισμένοι. Μόλις έφτασαν ένοπλοι αστυνομικοί εκεί, τρεις από τους επιτιθέμενους πυροβολήθηκαν.

Είναι σίγουρο ότι οι ισλαμιστές θα καταφύγουν σε κάθε μέσο που είναι διαθέσιμο για να προκαλέσουν όσο το δυνατό περισσότερες δολοφονίες. Και καθώς ο αριθμός των επιθέσεων θα αυξάνεται στις δυτικοευρωπαϊκές κοινωνίες, η πίεση στις δυνάμεις ασφαλείας θα καταστεί ανυπέρβλητη, με αποτέλεσμα οι τρομοκράτες να χρησιμοποιούν ολοένα και πιο θανατηφόρα όπλα στους επόμενους στόχους τους.
Στην συγκεκριμένη επίθεση, υπάρχει ένα βίντεο που δείχνει κάποιους ανθρώπους να προσπαθούν να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους και να επιτεθούν στους δολοφόνους ρίχνοντας καρέκλες. Ένας Ρουμάνος σεφ έχει γίνει ο ήρωας της επίθεσης του Λονδίνου, καθώς επιτέθηκε σε ένα δράστη και έσωσε 20 άτομα. Στην Κολωνία το βράδυ των μαζικών σεξουαλικών επιθέσεων από μουσουλμάνους μετανάστες, ήρωας αναδείχθηκε ένας Κροάτης θυρωρός ξενοδοχείου. Στην τρομοκρατική επίθεση με φορτηγό στο Μόναχο ήρωας που πάλεψε άοπλος με νύχια και με δόντια με τον μακελάρη και έσωσε ζωές, ήταν ο Πολωνός οδηγός του φορτηγού. Ρουμάνος, Κροάτης, Πολωνός. Είναι αυτό ένα τυχαίο δείγμα ή δείχνει το πόσο μαλθακοί και ακίνδυνοι έχουν γίνει οι δυτικοευρωπαίοι άνδρες και πόσο ανθεκτικοί από την νεοταξική μόλυνση είναι ακόμη οι ανατολικοί; Ερώτημα θέτω.

Από την πλευρά τους οι δυτικές κυβερνήσεις έχουν την πεποίθηση ότι η υιοθέτηση μιας σκληρής προσέγγισης θα "αποξενώσει" τους μουσουλμάνους και θα ωθήσει κι άλλους στην αγκαλιά των φανατικών. Είτε πρόκειται περί πεποίθησης, είτε περί συγκεκριμένης πολιτικής ατζέντας (προφανώς το δεύτερο), τα σημάδια αδυναμίας που εκπέμπονται από τους δυτικούς ηγέτες φαίνεται να ενθαρρύνουν περαιτέρω επιθέσεις, όπως το ίδιο κάνει βέβαια και η αξιολύπητη θέση της δυτικής ανθρωπομάζας, που δείχνει να δέχεται πλέον μοιρολατρικά (ή ακόμα και πιο διεστραμμένα, «εξαγνιστικά») το πολυπολιτιστικό της «πεπρωμένο», τονίζοντας μετά από κάθε τρομοκρατικό χτύπημα το πόσο «ανεκτική» είναι και πόσο «αγάπη» έχει.

Το παρακάτω βίντεο είναι χαρακτηριστικό της κατάστασης. Μελαμψός ασιάτης (!) σε εκπομπή του BBC εξεγείρεται φωνάζοντας «δεν είναι αυτή η Αγγλία που ξέραμε», «δεν βλέπετε ότι η μετανάστευση καταστρέφει την χώρα;», «βάλτε αυστηρά όρια στην μετανάστευση» και αποδοκιμάζεται. Αμέσως μετά μια λευκή κυρία πολιτικός (που ανήκει μάλιστα, στο "αντιμεταναστευτικό" UKIP!) αντιδράει μειλίχια ξεστομίζοντας το «πόσο ωφέλιμη είναι η μετανάστευση» και γνωρίζοντας την... αποθέωση από το κοινό (δείτε εδώ). Σημεία των καιρών.  


Ένα από τα θύματα της επίθεσης στην Γέφυρα του Λονδίνου ήταν η Καναδή Christine Archibald. Πέθανε στα χέρια του αρραβωνιαστικού της.

Η οικογένεια της Archibald (η οποία βοηθούσε άστεγους) σε δήλωσή της παρότρυνε τους ανθρώπους να προσφέρουν εθελοντικά σε άστεγους καταφύγια στη μνήμη της. Η 30χρονη Archibald, η οποία πέθανε στη γέφυρα του Λονδίνου, «δεν μπορούσε να κατανοήσει τη σκληρότητα που προκάλεσε το θάνατό της», έλεγε η δήλωση.

Ο αδελφός του αρραβωνιαστικού της δήλωσε: «Αυτές οι άσκοπες πράξεις τρόμου πρέπει να σταματήσουν! Τι κάνει κάποιους να θέλουν να καταστρέψουν την ζωή των άλλων; Παρακαλώ ας ζήσει ο καθένας τη ζωή του στο έπακρο, είναι τόσο εύθραυστη και μπορεί να φύγει την οποιαδήποτε στιγμή»… 

Μη σκέφτεσαι, μην ζητάς από κανέναν τον λόγο, μην ενεργείς. Απλά να είσαι «καλός άνθρωπος» και να ζήσεις την ζωή σου μέχρι ο τζιχαντιστής της γειτονιάς σου σε λιώσει κάτω από τις ρόδες του φωνάζοντας «αλλάχ ακμπάρ». (Αλλά και τότε θα αναρωτιέσαι "Μα γιατί να μην μπορούμε να ζήσουμε όόόλοι αγαπημένοι";)
Οι παραπάνω δηλώσεις συγγενών θυμάτων λένε πολλά. Δεν μπορούν ή δεν θέλουν να καταλάβουν. Προσωπικά πιστεύω ότι ο ψυχισμός του δυτικού ανθρώπου έχει υποστεί κάποιου είδους μετάλλαξη και δεν υπάρχει θεραπεία πλέον. Για αυτό καταλήγει σε ανούσιες «ευχές», τσιτάτα και παραμύθια της χαλιμάς, λες και αυτά θα εμποδίσουν (ή έστω θα προβληματίσουν!) τον επόμενο δολοφόνο.
Όλες αυτές οι θλιβερές προσευχές και οι ολονυκτίες με κεράκια, καρδούλες και αρκουδάκια είναι μια κραυγαλέα απόδειξη - και λειτουργούν και ως σινιάλο - προς τους τρομοκράτες ότι επιτίθενται σε μια αδύναμη χώρα που είναι ώριμη για κατάκτηση.
Μόνο ένας αφελής μπορεί να πιστέψει ότι η βρετανική κοινωνία θα ξυπνήσει ξαφνικά και θα αρχίσει να υιοθετεί λύσεις κοινής λογικής, ακριβώς επειδή επτά ακόμα ψυχές προστέθηκαν στην λίστα των θυμάτων. Όχι, η σκληρή αλήθεια είναι ότι αυτή η επίθεση δεν θα αλλάξει τίποτα. Ας είμαστε ρεαλιστές. Και ας προετοιμαζόμαστε ήδη για το επόμενο χτύπημα. Τα έχουμε ήδη πει αυτά.
Ανήκει στην σφαίρα της φαντασίας ότι «ξαφνικά» θα ξεσηκωθεί ο κόσμος στην Βρετανία. Το ίδιο ισχύει και για την Γαλλία, την Γερμανία, το Βέλγιο, την Σουηδία και γενικά όλη την Δύση.
Όσοι περίμεναν ότι οι απανωτές δολοφονικές επιθέσεις φανατισμένων μωαμεθανών θα πυροδοτούσαν μια οργή και έναν «ξεσηκωμό» των Ευρωπαίων κατά της μουσουλμανικής εισβολής αλλά και κατά των πολιτικών τους που έκαναν κόλαση την ζωή τους,έπεσαν έξω.
Τίποτα δεν έγινε και προφανώς δεν θα γίνει. Και σε παιδικό σταθμό να μπουν αύριο τζιχαντιστές την ίδια αντίδραση θα δούμε. Κλάματα, «παγκόσμιο σοκ», αρκουδάκια και συναυλίες για την «αγάπη»..

Οι λαοί της Δυτικής Ευρώπης θέλουν να κατακτηθούν και να καταστραφούν από το Ισλάμ. Αυτό θέλουν. Μπορείτε να τα βάλετε με την πλύση εγκεφάλου, την προπαγάνδα, την τηλεόραση, τους πολιτικούς, την αριστερά, την Μέρκελ, τον Σόρος, τους Μασόνους, τους Εβραίους, και οτιδήποτε άλλο, αλλά η πραγματικότητα είναι αυτή.
Αυτό επέλεξαν οι άνθρωποι. Ή τουλάχιστον η πλειοψηφία των ανθρώπων που παίρνει στο λαιμό της και τους υπόλοιπους.

Το να προσποιούμαστε ότι η "Ευρώπη πρόκειται να ξυπνήσει τελικά" δεν φέρνει κανένα αποτέλεσμα.

Αλλά η επίθεση αυτή είχε και ένα, ας το πούμε, οξύμωρο.

Ένα αγαπημένο σύνθημα των λίμπεραλ / αριστερών είναι το "Χτίστε γέφυρες, όχι τοίχους" (“Build Bridges not Walls”). Το ειρωνικό είναι ότι οι δύο τρομοκρατικές επιθέσεις στο Λονδίνο τις τελευταίες εβδομάδες πραγματοποιήθηκαν και οι δύο σε γέφυρες! Λέτε οι τρομοκράτες να κορόιδευαν τους λίμπεραλ; Μάλλον.

Πριν από λίγες εβδομάδες είχαμε έναν ισλαμιστή τρομοκράτη να χτυπάει ανθρώπους στη Γέφυρα του Γουέστμινστερ και στη συνέχεια να προσπαθεί να μπει στο Κοινοβούλιο, πριν πυροβοληθεί. Αυτή τη φορά η επίθεση είναι ουσιαστικά η ίδια: περισσότεροι νεκροί σε άλλη γέφυρα. Ένας τρόπος ανάγνωσης αυτών των περιστατικών είναι ότι οι τρομοκράτες μας λένε να σπάσουμε τις γέφυρες και να χτίσουμε τοίχους! Θα έπρεπε να τους ακούσουμε.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ