Ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ (ΚΟ) ξημεροβραδιάζεται για να βρει, να μεταφράσει και να παρουσιάσει ειδήσεις και άρθρα συμβατά με την θεματολογία του, χωρίς απαραίτητα να ταυτίζεται μαζί τους. Το ίδιο ισχύει και για τα παρατιθέμενα links. Σχόλια και παρεμβάσεις του ΚΟ είναι σε χρώμα ερυθρό. Αν ψάχνεις για mainstream ειδησεογραφία και άποψη, ήρθες στο λάθος μέρος.
got democracy?
"Μη με παραδώσης εις την επιθυμίαν των εχθρών μου· διότι ηγέρθησαν κατ' εμού μάρτυρες ψευδείς και πνέοντες αδικίαν.."
Τώρα εκείνος μασά την
τροφή της και την ταΐζει στο στόμα.
Δεν είναι σπάνια εικόνα
στο ζωικό βασίλειο οι γονείς να μασούν την τροφή και να την περνούν, στόμα με
στόμα, στα μικρά τους. Μια μητέρα και ο γιος της, από την Κίνα, αποτελούν ένα
σπάνιο παράδειγμα της ίδιας πρακτικής στον κόσμο των ανθρώπων, και μάλιστα
αντίστροφα.
Η Zhang Rongxiang έπεσε
σε κώμα έπειτα από τροχαίο ατύχημα πριν από τρία χρόνια. Οι γιατροί ενημέρωσαν
τον σύζυγό της Gao Dejin πως δεν θα συνέλθει ποτέ και λίγη ώρα αργότερα
διαπίστωσαν πως η γυναίκα ήταν έγκυος και πως, σαν από θαύμα, το μωρό είχε
επιβιώσει.
Τους πέντε μήνες που
ακολούθησαν ο Gao Dejin φρόντιζε με συνέπεια τη γυναίκα του και το αγέννητο
παιδί του, μέχρι οι γιατροί να μπορούν να κάνουν καισαρική τομή και να πάρουν
το μωρό.
Έτσι γεννήθηκε ο Gao
Qianbo. Το σώμα της μητέρας του, παρότι η ίδια ήταν σε κώμα, φρόντισε το
αγοράκι να αναπτυχθεί ούτως ώστε να μπορεί να γεννηθεί. Και από τότε εκείνος
δεν έφυγε στιγμή από το πλευρό της.
Η έκπληξη των γιατρών για
την εγκυμοσύνη της μητέρας δεν ήταν η μόνη καθώς πέρσι το Μάιο έμειναν άφωνοι
ξανά: η νεαρή γυναίκα ξύπνησε από το κώμα στο άκουσμα της φωνής του γιου της!
Έτσι, μητέρα και γιος
βρέθηκαν ξανά μαζί.
Παρότι η γυναίκα μπορεί
να καταπιεί, δεν μπορεί να μασήσει το φαγητό της. Και προκειμένου να αποφύγει
τα αλεσμένα γεύματα του νοσοκομείου, ο μικρός Gao Qianbo μασά την τροφή για
εκείνη και της τη δίνει στο στόμα.
Το θέμα αναδεικνύει η
Daily Mail επικαλούμενη την εφημερίδα Yangtze Evening Post, σύμφωνα με την
οποία η οικογένεια επιβίωσε χάρη στη στοιχειώδη στήριξη από την κυβέρνηση και
τη βοήθεια κάποιων συγγενών και φίλων.
Η 19χρονη Καρίνα μετά από ένα φοβερό αυτοκινητιστικό ατύχημα
έπεσε σε κώμα και σύμφωνα με τους γιατρούς ήταν απίθανο να συνέλθει.
Η 19χρονη νοσηλευόταν σε κατάσταση κώματος στο νοσοκομείο
Aarhus στη Δανία και οι γιατροί θεωρούσαν τόσο απίθανο το έφηβο κορίτσι να
συνέλθει με αποτέλεσμα να πείσουν την οικογένειά της να σταματήσει η θεραπεία
και να δωρίσουν τα όργανά της.
Την ώρα που γιατροί
προετοιμάζονταν για να της αφαιρέσουν τα όργανα έκπληκτοι οι υπάλληλοι του
νοσοκομείου τους ενημέρωσαν πως το κορίτσι άνοιξε τα μάτια του και κούνησε τα
πόδια της.
Η Καρίνα, ζωντανή απόδειξη ότι συμβαίνουν θαύματα αυτήν την
περίοδο αναρρώνει σ ένα ειδικό κέντρο αποκατάστασης και μάλιστα μπορεί και
περπατάει, μιλάει και ιππεύει και το αγαπημένο της άλογο!
Oι γονείς του κοριτσιού που στάθηκε την τελευταία στιγμή
τυχερή και έζησε, αποφάσισαν να μηνύσουν τους γιατρούς του νοσοκομείου και
μάλιστα καταγγέλλουν πως κάτι ύποπτο βρίσκεται πίσω από την απόφασή τους να
δωρίσουν τα όργανα της κόρης τους.
Σύμφωνα με τους ίδιους, το παιδί τους νοσηλευόταν μόλις 3
ημέρες και οι γιατροί βιάστηκαν να τους πείσουν πως δε θα ζήσει.
Υποστηρίζουν πως οι γιατροί είχαν κάποιο λόγο που ήθελαν να
"σκοτώσουν" την κόρη τους για να πάρουν τα ζωτικά της όργανα.
Από την άλλη οι γιατροί υποστηρίζουν πως δεν έγινε σωστή
συνεννόηση με τους γονείς του κοριτσιού και πως η θεραπεία που της χορήγησαν
ουσιαστικά την έσωσε.
Η υπόθεση θα συνεχιστεί στα δικαστήρια...
Το μόνο σίγουρο είναι πως η Καρίνα κέρδισε τη ζωή της!
Την Κυριακή 11/3/2012, πραγματοποιήθηκε στο Συνεδριακό Κέντρο «ATTIKA CENTRE» με μεγάλη συμμετοχή και επιστημονική και θεολογική αρτιότητα η Ημερίδα της Ι.Μ. Γλυφάδας με θέμα : «Είναι πραγματικός θάνατος ο λεγόμενος ‘εγκεφαλικός θάνατος’» ; Την Ημερίδα κάλυψε το κανάλι http://intv.gr/ και μπορείτε να την παρακολουθήσετε παρακάτω ολόκληρη σε δύο μέρη. Περισσότερες πληροφορίες στο blogΑναβάσεις.
Για το σοβαρό αυτό θέμα, διαβάστε οπωσδήποτε το άρθρο:
…. Βάσει του νόμου 3984/ΦΕΚ 150/Α/27.06.2011 της κυβέρνησης Παπανδρέου, με τον οποίο ρυθμίζονται οι γενικές αρχές και οι προϋποθέσεις αφαίρεσης οργάνων από ζώντες και θανόντες ανθρώπους με σκοπό τη μεταμόσχευση στο ανθρώπινο σώμα…. από το 2013 και εν αγνοία της πλειοψηφίας των πολιτών, η Ελλάδα μετατρέπεται ουσιαστικά σε τροφοδότη χώρα οργάνων και ανθρωπίνων ιστών για όλο τον πλανήτη. Θα είμαστε δηλαδή το παγκόσμιο φυτώριο ανθρωπίνων οργάνων και ιστών.
Σύμφωνα με όλα τα προαναφερόμενα :
- η διάταξη περί της "εικαζόμενης συναίνεσης" ανοίγει τους ασκούς του Αίολου καθώς : καταστρατηγεί την ελεύθερη βούλησή μας, υποβιβάζει τις ανθρώπινες αξίες, μετατρέπει σε πράγμα τον άνθρωπο και τα όργανά του, υποβιβάζει την έννοια του εθελοντισμού, δημιουργεί κινδύνους για τον πληθυσμό, βάζει σε δοκιμασία τη σχέση ασθενούς και ιατρού, αγνοεί τη θέση των συγγενών του θανόντος και την ιστορική και θρησκευτική παράδοση που αποδίδουν ιδιαίτερο σεβασμό στο νεκρό.
- η ταύτιση της εγκεφαλικής νέκρωσης με το βιολογικό θάνατο, εκτός των προαναφερόμενων, νομιμοποιεί εμμέσως πλην σαφώς και την ευθανασία, επειδή η λήψη ζωτικού μοσχεύματος από εγκεφαλικά νεκρό δότη, προκαλεί τον βιολογικό θάνατό του.
Για το λόγο αυτό όμως, και επειδή η σχετική πράξη μπορεί πια να γίνει χωρίς αίτημα και χωρίς καμία προϋπόθεση, νομιμοποιείται όχι μόνο η ευθανασία αλλά και ο φόνος. Αναρωτιέμαι κιόλας πόσοι ασθενείς από εδώ και πέρα κινδυνεύουν να κηρυχτούν εγκεφαλικά νεκροί από διάφορους ασυνείδητους;
Ένα θέμα που έχει προκύψει έντονα τα τελευταία 40 χρόνια και διχάζει τον ιατρικό αλλά και το θεολογικό και εκκλησιαστικόχώρο της λεγομένης βιοηθικής, σε συνδυασμό με τα νομοσχέδια που προωθούνται προς εφαρμογή με την εικαζόμενη θετική συναίνεση εκ των προτέρων όλων.. .προς δωρεά οργάνων.
Σε γενικές γραμμές περιληπτικά αποκομίσαμε προσωπικά ότι : Ο όρος Εγκεφαλικός θάνατος , θεσπίστηκε σε συνδυασμό με την έναρξη των μεταμοσχεύσεων και «ανακαλύφθηκε» ως όρος, από την Επιτροπή του Χάρβαντ το 1968, για να μπορέσει να παρακάμψει τα νομικά θέματα που προέκυπταν από την εξάπλωση των μεταμοσχεύσεων και το ουσιαστικό «τέλειωμα» των δοτών, αφού η βαρεία τους κατάσταση, σε συνδυασμό τα πολλά έξοδα και τον μακρύ χρόνο νοσηλείας τέτοιων περιστατικών είναι ασύμφορα για πολλούς. Επίσης τα όργανα στην πράξη δεν ωφελούν από νεκρό εντελώς δότη. Όμως ο εγκεφαλικά νεκρός, δεν είναι νεκρός, γιατί έχει πολλές αντιδράσεις και έχουν καταγραφεί πολλά περιστατικά που κάποιοι έχουν επανέλθει ή πέθαναν μετά.
Θεολογικά δεν μπορεί η Εκκλησία να συμβιβαστεί με βάση την πατερική της παράδοση και την Θεολογία του προσώπου, με πρακτικές τέτοιες από στιγμή που η ίδια η επιστημονική κοινότητα δεν συμφωνεί και αντιδρά για αυτό τον όρο και από στιγμή που ο άνθρωπος έχει κέντρο της ζωής του, όχι τον εγκέφαλο αλλά την καρδιά που προϋπάρχει πριν τον εγκέφαλο και αυτή νεκρώνεταιτελευταία στον άνθρωπο κατά τον βιολογικό θάνατο.Ο Θεός είναι που αποφασίζει πότε και πόσο θα ζήσει κάποιος και δεν δικαιούται κανείς άλλος να αποφασίζει γι΄ αυτό αφαιρώντας μία ζωή για να σωθεί άλλος από τα όργανα του. Η ιερότητα του προσώπου είναι πάνω από όλα. Η Εκκλησία της Ελλάδος τα τελευταία χρόνια, σε συνδυασμό με την συνοδική επιτροπή βιοηθικής, έχει κάνει κάποιες άστοχες, αντιφατικές και λανθασμένες διατυπώσεις …και είναι πρέπον και επισήμως να ανασκευάσει και να διορθώσει προς αποκατάσταση της αλήθειας και τον σκανδαλισμό του ποιμνίου. Όταν αναγράφεται εγκεφαλικός θάνατος, ως διάγνωση ο γιατρός με βάση το νόμο έχει δύο επιλογές ή να δώσει τα όργανα προς μεταμόσχευση ή να αφαιρέσει τα μηχανήματα και μάλιστα το εξωτερικό αλλά και στην Ελλάδα προβλέπεται και φυλακή , απόλυση και μεγάλο χρηματικό πρόστιμο. Μία τέτοια κατευθυνόμενη πίεση δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να περάσει σε θεολογικό επίπεδο.
Μίλησαν:
Ο κ. Αθανάσιος Αβραμίδης, καρδιολόγος, Ομότιμος Καθηγητής Παθολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, με θέμα: « Ὁ λεγόμενος εγκεφαλικός θάνατος είναι πραγματικός θάνατος; »
Ο κ. Κωνσταντίνος Καρακατσάνης, καθηγητής της Πυρηνικής Ιατρικής του Α.Π. Θ. , με θέμα: «Η επινόηση του εγκεφαλικού θανάτου, λόγοι, ασυνέπειες και αντιφάσεις και συνέπειες».
Ο κ. Εμμανουήλ Παναγόπουλος, επίκουρος καθηγητής Χειρουργικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, με θέμα: «Διασώζεται ο εγκεφαλικός θάνατος;»
Ο αιδεσ. Πρωτοπρεσβύτερος π. Στέφανος Στεφόπουλος, της Ι. Μητροπόλεως Χαλκίδος, με θέμα: «Εγκεφαλικός θάνατος. Πώς μία καινοφανής θεωρία, αναιρεί την ιερότητα του ανθρωπίνου προσώπου».
Ο αιδεσ. Πρωτοπρεσβύτερος π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος, της Ιεράς Μητροπόλεως Γλυφάδας, με θέμα: «Δείγματα ερμηνευτικής και Πατερικής προσεγγίσεως, αναιρετικά της εννοίας του εγκεφαλικού θανάτου».
Μια απίστευτη ιστορία εκτυλίχθηκε στην Αριζόνα, όπου ένας 21χρονος φοιτητής, ο Sam Schmid, ενώ είχε τραυματισθεί σοβαρά σε τροχαίο δυστύχημα στο Tuscon στις 18 Οκτωβρίου και είχε διαγνωσθεί κλινικά νεκρός, λίγο πριν προετοιμαστεί για την αφαίρεση των προς μεταμόσχευση οργάνων του, ανένηψε με θαυμαστό τρόπο, λίγες μόνο ώρες πριν οι γιατροί τον αποσυνδέσουν από τη μηχανική υποστήριξη.
Τα εγκεφαλικά τραύματα του νεαρού ήσαν τόσο σοβαρά που δεν μπορούσαν να τον περιθάλψουν στο τοπικό νοσοκομείο. Μεταφέρθηκε αεροπορικώς στο Barrow Neurological Institute στο Phoenix όπου χειρουργήθηκε για ανεύρισμα, το οποίο πιθανόν να του κόστιζε τη ζωή.Όταν οι νοσοκομειακοί υπάλληλοι έθιξαν το ζήτημα της δωρεάς οργάνων στην οικογένεια του ασθενούς, ο νεαρός Schmid άρχισε ξαφνικά να επανέρχεται, κινώντας αρχικά δύο δάκτυλα.
Πλέον μπορεί και περπατάει υποστηριζόμενος με μηχχανήματα και η ομιλία του αν και αργή, έχει βελτιωθεί. Οι γιατροί λένε ότι μάλλον θα έχει πλήρη αποκατάσταση της υγείας του. Ο νεαρός ελπίζει να λάβει εξιτήριο μιας ημέρας ώστε να κάνει Χριστούγεννα με την οικογένειά του.
Η μητέρα του, Susan Regan, πρόεδρος της ασφαλιστικής εταιρείαςLovitt-Touche, είπε, « ποτέ μα ποτέ δεν θα μπορούσε κανείς να μου δώσει καλύτερο Χριστουγεννιάτικο δώρο. Λέω σε όλους ότι πρόκειται περι θαύματος, αυτό που λέμε σύγχρονο θαυμα», λέει η 59χρονη μητέρα.
Ο γιατρός του νεαρού, δρ. Robert Speltzer, συμπλήρωσε ότι το γεγονός της επαναφοράς του 21χρονου στη ζωή πρόκειται για θαύμα.
«Τα έχω χάσει με την απίστευτη ανάρρωση του νεαρού Schmid σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, αν αναλογισθεί κανείς την έκταση των θανάσιμων τραυμάτων του», είπε ο γιατρός.
Γιατρός μιλάει για «εγκεφαλικά νεκρό» άνθρωπο που σώθηκε από τη συγκομιδή οργάνων – «ο θάνατος του εγκεφάλου δεν είναι θάνατος»
Ο εικοσιενός ετών Ζακ Ντάνλαπ, (Zack Dunlap), ένας άνθρωπος που είχε διαγνωστεί ως «εγκεφαλικά νεκρός» και ο οποίος ήταν μόλις λίγα λεπτά μακριά από το να συλλεχθούν τα όργανά του, λέει τώρα μετά από τέσσερις μήνες από το ατύχημα που τον έφερε στο χείλος του θανάτου, ότι αισθάνεται «πολύ καλά». Η ιστορία του Ντάνλαπ μεταδόθηκε στο NBC όπου ο νεαρός άνδρας έδωσε συνέντευξη.
Ενώ η υπόθεση του Ζακ διαφημίζεται από τα μέσα ενημέρωσης ως «θαύμα», ένας νεογνολόγος και ειδικός στον εγκεφαλικό θάνατο είπε στο LifeSiteNews.com ότι η περίπτωση του Ζακ, ενώ είναι αξιοσημείωτη κατά μία έννοια, δεν είναι τόσο σπάνια όσο την κάνουν να φαίνεται τα επικρατούντα μέσα μαζικής ενημέρωσης.
“Ο νεαρός άνδρας δεν ήταν ποτέ νεκρός,” είπε ο Δρ Paul Byrne, πρώην πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Καθολικών, που άρχισε να γράφει για τον εγκεφαλικό θάνατο από το 1977. Αυτό που κάνει την περίπτωση Ντάνλαπ ασυνήθιστη, αν και δεν είναι άγνωστη, λέει ο Byrne, είναι ότι Ζακ ήταν αρκετά τυχερός να αναγνωρισθεί ως ζωντανός πριν αφαιρεθούν τα ζωτικά του όργανα.
“Ενώ η ιστορία παρουσιάζεται ως θαύμα”, είπε στο LifeSiteNews.com, “δε θέλω να λάβω τα εύσημα από τον Θεό, αλλά αυτό που συνέβη δεν είναι κάτι υπερφυσικό. Εάν υπάρχει κάποιο θαύμα, είναι ότι δεν πήραν τα όργανά του, πριν κάποιος αντιληφθεί κάποια αντίδρασή του. Ήταν πάντα ζωντανός – η καρδιά του πάντα χτυπούσε, είχε πίεση, ήταν συνέχεια ζωντανός.”
Ο Δρ Byrne λέει ότι όλα αυτά τα χρόνια έχει συγκεντρώσει πληροφορίες που αφορούν πολυάριθμες περιπτώσεις όπου οι ασθενείς που φέρονται ως εγκεφαλικά νεκροί έχουν "επιστρέψει από τους νεκρούς." Ο λόγος είναι, λέει ο Byrne, ότι “ο εγκεφαλικός θάνατος δεν είναι ποτέ πραγματικός θάνατος.”
Ο Ζακ Ντάνλαπ υπέστη πολλαπλά κατάγματα και σοβαρό τραυματισμό στο κεφάλι τον περασμένο Νοέμβριο, αφού είχε εμπλακεί σε ένα ατύχημα, στο οποίο έχασε τον έλεγχο του τετράτροχου που οδηγούσε κι έπεσε κάτω. Στο νοσοκομείο οι γιατροί διέγνωσαν τον νεαρό αποθηκάριο ως «εγκεφαλικά νεκρό». Οι αξιωματούχοι της Οκλαχόμα ενημερώθηκαν ότι ο Ζακ ήταν νομικά νεκρός και ότι τα όργανα του επρόκειτο να συλλεχθούν.
“Θέλαμε να διασφαλίσουμε ότι κάποιο τυχερό πρόσωπο θα μπορούσε να ζήσει μέσα από την καρδιά του Ζακ,” είπε η Παμ, μητέρα του Ζακ στο NBC.
Τα σχέδια για την αφαίρεση των οργάνων του γιου της, ωστόσο, τέθηκαν σε αναμονή με δραματικό τρόπο.
Δύο από τα ξαδέρφια του Ζακ, και οι δύο νοσοκόμοι, είπαν ότι τις τελευταίες στιγμές πριν να φτάσει η ιατρική ομάδα που θα συνέλλεγε τα όργανα του Ζακ, αισθάνθηκαν ότι ο ξάδερφός τους δεν είχε πραγματικά φύγει.
Ξαφνικά ο Dan Coffin “έτρεξε” τον σουγιά του σε όλο το πόδι του Ζακ. Ο δήθεν εγκεφαλικά νεκρός ασθενής αντέδρασε αμέσως τινάζοντας το πόδι του. Ο Coffin έμπηξε τότε το νύχι του κάτω από το νύχι του Ζακ, ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο σημείο στο σώμα, και ο ξάδελφός του για άλλη μια φορά αντέδρασε κουνώντας το χέρι του.
“Πήγαμε από τη χειρότερη δυνατή στιγμή στο “Ω, Θεέ μου, ο γιος μας είναι ακόμη ζωντανός!” είπε η Παμ Ντάνλαπ.
Η γιαγιά του Ζακ είπε ότι αισθάνθηκε όπως τα ξαδέλφια του Ζακ, ότι δηλαδή ο εγγονός της δεν ήταν έτοιμος να φύγει. Λίγο πριν ο εγγονός της δώσει σημάδια ζωής είχε πάει στο δωμάτιό του και προσευχόταν για ένα θαύμα. “Ήταν πάρα πολύ νέος για να τον πάρει ο Θεός”, είπε κλαίγοντας στη συνέντευξη του NBC. “Δεν ήταν ώρα.”
“Άκουγα για θαύματα σ’όλη μου τη ζωή. Αλλά ποτέ δεν είχα δει ένα θαύμα. Αλλά τώρα είδα ένα θαύμα. Έχω αποδείξεις γι’ αυτό”, είπε.
“Και οι δύο μας πιστεύουμε ότι ο Θεός έχει κάποιο μεγάλο σχέδιο για τον Ζακ. Θα κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να το ακολουθήσει. Ό,τι κι αν είναι αυτό”, δήλωσε η μητέρα του Ντάνλαπ.
Ο νεαρός άνδρας είπε στο NBC ότι άκουσε τους γιατρούς να τον δηλώνουν εγκεφαλικά νεκρό, και είπε: “Είμαι ευτυχής που δεν μπορούσα να σηκωθώ και να κάνω αυτό που ήθελα.” Όταν ρωτήθηκε τι ήθελε να κάνει απάντησε, “προφανώς θα φεύγανε από ένα σπασμένο παράθυρο.”
“Είμαι ευγνώμων, είμαι απλά ευγνώμων που δεν το έβαλαν κάτω”, είπε για τις προσπάθεις των συγγενών του να δουν αν ήταν ακόμα ζωντανός. “Μόνο οι καλοί πεθαίνουν νέοι, γι’αυτό δεν πέθανα”.
Ο πατέρας του Ζακ, Doug Ντάνλαπ, λέει ότι δεν κατηγορεί κανέναν, επισημαίνοντας ότι οι γιατροί τον διαβεβαίωσαν ότι ο γιος του ήταν νεκρός και ότι δεν υπήρχε κυκλοφορία του αίματος στον εγκέφαλό του. “Είπαν ότι ήταν εγκεφαλικά νεκρός, ότι δεν θα υπήρχε ζωή, γι 'αυτό προετοιμαζόμασταν”.
48 ημέρες μετά από το ατύχημα του Ζακ, ο νεαρός άνδρας επέστρεψε σπίτι περπατώντας μόνος του. Πάσχει ακόμα από κάποια συναισθηματικά προβλήματα, απώλεια μνήμης και άλλες συνέπειες από το ατύχημα και η πλήρης ανάρρωσή του μπορεί να πάρει μέχρι κι ένα χρόνο. Αλλά οι γονείς του λένε ότι είναι απλά ευγνώμονες που ο γιος τους είναι ζωντανός.
Ο Δρ Byrne, από την άλλη πλευρά, είπε στο LifeSiteNews.com ότι η ιστορία του Ζακ θα πρέπει να ληφθεί ως προειδοποίηση για την ανεπάρκεια των κριτηρίων σχετικά με τον εγκεφαλικό θάνατο. “Αν και η ιστορία μιλάει για το ότι ο νεαρός άνδρας άκουσε τη δήλωση των γιατρών για τον εγκεφαλικό του θάνατο, το ερώτημα είναι, πόσοι άλλοι δωρητές οργάνων βρίσκονται στην ίδια θέση με τη μόνη διαφορά ότι καταλήγουν να αφαιρούνται τα όργανά τους;”
“Ο εγκεφαλικός θάνατος κατασκευάστηκε για να αφαιρούνται τα όργανα. Ποτέ δεν βασίστηκε στην επιστήμη.”
Το 2007 ο Δρ John Shea, ιατρικός σύμβουλος του LifeSiteNews.com έγραψε - σε συμφωνία με τις ανησυχίες του Byrne - σχετικά με τον εγκεφαλικό θάνατο, λέγοντας ότι τα κριτήρια του «εγκεφαλικού θανάτου» είναι επιστημονική θεωρία και όχι γεγονός, προσθέτοντας ότι είναι μια θεωρία που είναι ιδιαίτερα ανοικτή σε κακοποίηση κατά την χρήση της και ως εκ τούτου πρέπει να αντιμετωπίζεται με μεγαλύτερη προσοχή. Τόνισε επίσης ότι υπάρχει το επιπλέον πρόβλημα ότι υπάρχουν ομάδες από διάφορα κριτήρια για τον εγκεφαλικό θάνατο, ώστε μπορεί το άτομο να θεωρείται νεκρό κατά την μια ομάδα κριτηρίων αλλά όχι από την άλλη.
Nοσηλευόταν σε κώμα, στην εντατική μεγάλου νοσοκομείου της Αθήνας και μερίδα γιατρών διέγνωσε... εγκεφαλικό θάνατο, πιέζοντας τους συγγενείς της να δωρίσουν τα όργανά της. Tελικά ανένηψε!
Ενώ η 55χρονη Παναγιώτα Αποστολοπούλου βρισκόταν σε κώμα, μερίδα γιατρών διέγνωσε «εγκεφαλικό θάνατο οφειλόμενο σε μυκοπλασματική, ανοσολογικής αιτίας, εγκεφαλίτιδα». Ευτυχώς, κάποιοι άλλοι γιατροί εί
Ενώ η 55χρονη Παναγιώτα Αποστολοπούλου βρισκόταν σε κώμα, μερίδα γιατρών διέγνωσε «εγκεφαλικό θάνατο οφειλόμενο σε μυκοπλασματική, ανοσολογικής αιτίας, εγκεφαλίτιδα». Ευτυχώς, κάποιοι άλλοι γιατροί είχαν αντίθετη γνώμη...
Aγιο είχε η 55χρονη Παναγιώτα Αποστολοπούλου, κάτοικος Σαλαμίνας, που τη βοήθησε να επιστρέψει από... τον άλλο κόσμο!
Στο διάστημα που νοσηλευόταν στην εντατική σε κώμα, μετά από πνευμονία με μυκόπλασμα, οι συγγενείς της δέχονταν πιέσεις να δώσουν τη συγκατάθεσή τους και να υπογράψουν δήλωση δωρεάς οργάνων για μεταμόσχευση, αφού είχε ήδη καταγραφεί στα βιβλία του νοσοκομείου ο... εγκεφαλικός της θάνατος!
Οι πιέσεις, μάλιστα, άρχισαν από την πρώτη εβδομάδα νοσηλείας της στη ΜΕΘ μεγάλου νοσοκομείου της Αθήνας. Το συγκλονιστικό περιστατικό, μάλιστα, κατήγγειλε εγγράφως γιατρός του νοσοκομείου, αλλά και η οικογένειά της με αναφορά στον διοικητή του νοσοκομείου. Οι συγγενείς αρνήθηκαν κάθε συζήτηση για αφαίρεση οργάνων.
Η ασθενής, λόγω εργασιών συντήρησης, μεταφέρεται, για μερικές μόνο ημέρες, στη ΜΕΘ άλλου νοσοκομείου, με διάγνωση «εγκεφαλικός θάνατος οφειλόμενος σε μυκοπλασματική, ανοσολογικής αιτίας, εγκεφαλίτιδα». Στο χαρτί που συνόδευε την ασθενή, αναφέρεται ότι «οι συγγενείς αρνήθηκαν να υπογράψουν» για δωρεά οργάνων.
Διαφωνίες
Μετά από πολύμηνη νοσηλεία -στη διάρκεια της οποίας οι γιατροί είχαν χωριστεί στα δύο, επιμένοντας η μια πλευρά ότι «τελείωσε» και η άλλη ότι «είναι ζωντανή»- τελικά η γυναίκα ανένηψε!
Η κ. Αποστολοπούλου και η επιστολή καταγγελία των συγγενών της προς τον διοικητή του αθηναϊκού νοσοκομείου.
Σημαντική λεπτομέρεια είναι ότι, σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία, μόνο στο 8% των ασθενών με τη συγκεκριμένη νόσο νεκρώνεται ο εγκέφαλος, ενώ η αξονική τομογραφία δεν συνηγορούσε υπέρ του εγκεφαλικού θανάτου. Αυτό ήταν και το «σημείο τριβής» των δύο πλευρών.
Τη διάψευση του «θανάτου» της κάνει πλέον η ίδια η κ. Αποστολοπούλου και στο «Εθνος της Κυριακής»: «Δεν πίστευα στ’ αυτιά μου για όσα μου είπαν οι συγγενείς μου όταν συνήλθα.
Οι άνθρωποι που η ζωή μου είχε αφεθεί στα χέρια τους, θέλοντας να βοηθήσουν κάποιον που είχε ανάγκη για μεταμόσχευση, βιάζονταν να τελειώνουν με μένα. Νοσηλεύτηκα στην εντατική με σοβαρές επιπλοκές από πνευμονία και καθώς καθυστερούσα να συνέλθω, εκείνοι με είχαν ξεγράψει. Ο αδελφός μου ο Μιχάλης, κάποια στιγμή, αφού φύγαμε από το νοσοκομείο, μου λέει:
«Nα ευχαριστείς τον Θεό και τον γιατρό Κοφινά που σε έσωσε, κάνοντας καβγάδες με τους άλλους, γιατί ήταν αντίθετος και δεν άφησε να σε τελειώσουν».
Κινησιοθεραπεία
Σιγά σιγά βελτιώνεται -με ειδική κινησιοθεραπεία που ακολουθώ- και το κινητικό πρόβλημα που είχα στα χέρια και τα πόδια», μας λέει η κ. Αποστολοπούλου, που τη συναντήσαμε σε κλινική αποκατάστασης.
Εχω συνέχεια δίπλα μου μέρα και νύχτα, τον γιο μου τον Χρήστο, που με βοηθά. Ηδη κινώ τα χέρια μου και όπως μου λένε οι γιατροί, θα μπορώ αυτές τις ημέρες να σηκωθώ και όρθια, κάνοντας ειδικές ασκήσεις βαδίσματος. Σε κείνους που ήθελαν να με ξεγράψουν δεν κρατώ κακία, ούτε ζητώ κάτι. Αυτά τα πράγματα τα «δικάζει» ο Θεός».
Η διαδικασία...
Παρά την προσπάθεια «κουκουλώματος» της υπόθεσης, είναι η πρώτη φορά που καταγράφεται τέτοιο σοβαρό περιστατικό, καθώς είναι γνωστό ότι υπάρχουν ασφαλιστικές δικλίδες στη διαδικασία διαπίστωσης του εγκεφαλικού θανάτου, που αποκλείουν το ιατρικό λάθος, για να προχωρήσει στη συνέχεια η διαδικασία της δωρεάς. Μένει να αποδειχθεί αν, στη συγκεκριμένη περίπτωση, τηρήθηκε η προβλεπόμενη διαδικασία.
Ο Εθνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων (ΕΟΜ) οφείλει να αποσαφηνίσει αν η τακτική αυτή, που ακολουθήθηκε με την περίπτωση της κ. Αποστολοπούλου, είναι η μοναδική, γιατί, διαφορετικά, κάποιοι πλήττουν το «κίνημα» της δωρεάς οργάνων. Η διοίκηση του νοσοκομείου, παρά το γεγονός ότι από τις 23/10/2008 έχει λάβει επιστολή συγγενών της κ. Αποστολοπούλου, μέχρι σήμερα δεν έχει ζητήσει «συγνώμη».
ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΛΑ
Η αναφορά του γιατρού που την έσωσε
Hδη από τις 30 Μαρτίου 2009, ο γιατρός Γεώργιος Κοφινάς με αναφορά του σε αρμό-δια όργανα εξιστορεί αναλυτικά ότι παρά τις δικές του αντιρρήσεις η οικογένεια δεχόταν πιέσεις από συναδέλφους του στο νοσοκομείο που συνεργάζονται με τον ΕΟΜ να δώσει τη συγκατάθεσή της για δωρεά οργάνων. Καταγγέλλει, μάλιστα, ότι «η εμμονή αυτή συνε-χιζόταν ακόμη και όταν κλήθηκε η νευρολόγος του νοσοκομείου που εξέτασε την ασθενή και είχε αρνηθεί να υπογράψει τον εγκεφαλικό θάνατο»! Περιγράφει «δοκιμασίες εγκεφαλικού θανάτου», οι οποίες έγιναν όλες χωρίς τη συγκατάθεση των συγγενών, μετά δε από κάθε δοκιμασία εγκεφαλικού θανάτου η ασθενής επιβαρυνόταν ανα-πνευστικά. Εξηγεί ότι «η παραμο-νή σε άπνοια -μέρος της διαδικα-σίας ελέγχου της εγκεφαλικής δραστηριότητας- προκαλεί ''ατελεκτασίες'' οι οποίες προδιαθέτουν σε πνευμονίες, ενώ η άνοδος του διοξειδίου του άνθρακα μειώνει το pH του αίματος και προκαλεί οξέωση...». «Η κατάσταση ξέφυγε από τα όρια του νοσοκομείου μας και ενεπλάκη και ο Εθνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων. Η κ. (...) επείσθη, χωρίς να δει την ασθενή, να τηλεφωνήσει στους συγγενείς, για να συγκατατεθούν στην αφαίρεση οργάνων», λέει στην αναφορά του ο κ. Κοφινάς.
DROMMONDVILLE, Κεμπέκ, ΚΑΝΑΔΑΣ- Την περασμένη εβδομάδα, η Madeleine Gauron, μια γυναίκα από το Κεμπέκ που είχε χαρακτηριστεί ως βιώσιμη για τη δωρεά οργάνων αφότου οι γιατροί της διέγνωσαν ότι ήταν «εγκεφαλικά νεκρή», εξέπληξε την οικογένειά της και τους γιατρούς της, όταν συνήλθε από το κώμα , άνοιξε τα μάτια, και άρχισε να τρώει!.
Η 76χρονη γυναίκα νοσηλευόταν στο Νοσοκομείο Sainte Croix de Drummondville για μια φλεγμονή των ούλων, η οποία απαιτούσε μια σύντομη εγχείρηση. Κατά τη διάρκεια που συνερχόταν, το προσωπικό του νοσοκομείου έδωσε στην ηλικιωμένη γυναίκα στερεά τροφή, την οποία δεν μπορούσε να καταναλώσει στο σπίτι της οικογένειάς της για κάποιο χρονικό διάστημα, και την άφησαν αφύλακτη. Καθώς πνίγηκε από το φαγητό, έπεσε σε κώμα, μετά από ανεπιτυχή ανάνηψη.
Το Ιατρικό προσωπικό επικοινώνησε με την οικογένειά της, να τους εξηγήσει ότι η μητέρα τους ήταν «εγκεφαλικά νεκρή», χωρίς καμία ελπίδα ανάκαμψης. Μιλώντας για τα μάτια της Gauron ως ιδιαίτερα βιώσιμα, οι γιατροί ρώτησαν αν η οικογένεια θα συμφωνούσε με τη δωρεά οργάνων.
Ενώ προσπαθούσαν να υποστηρίξουν τη δυνατότητα της δωρεάς των οργάνων, η συγκλονισμένη οικογένειά της ζήτησε να προχωρήσουν αρχικά σε περαιτέρω ιατρικές εξετάσεις για να αποδειχτεί ότι η Gauron ήταν πραγματικά νεκρή.
Την επόμενη μέρα, η οικογένεια δοκίμασε μεγάλη έκπληξη όταν έμαθε ότι η Gauron είχε ξυπνήσει. Λίγο αργότερα, καθόταν στο κρεβάτι και έτρωγε γιαούρτι.
«Αν είχαμε αποφασίσει να δωρίσουμε τα όργανά της, θα την είχαμε σκοτώσει», είπε ο γιος της.
«Δεν μπορώ να καταλάβω πως αντιμετωπίζουν τους ανθρώπους κατά τον τρόπο αυτό. Αν και είναι 76 χρονών και είναι άρρωστη, δεν ήταν ανάγκη να τα υποφέρει όλα αυτά», επέμεινε η κόρη της.
Η Madeleine Gauron είναι πλέον σε θέση να φάει, να περπατήσει και να μιλήσει, και αναγνώρισε αμέσως την οικογένειά της. Τα παιδιά της έχουν αποφασίσει να στραφούν νομικά κατά του νοσοκομείου.
Καθώς παρόμοια ανέκδοτα περιστατικά όπως της Gauron συνεχίζουν να συσσωρεύονται, ο «εγκεφαλικός θάνατος» ως νόμιμη διάγνωση πραγματικού θανάτου αμφισβητείται όλο και περισσότερο από τα ενδιαφερόμενα μέλη της οικογένειας και το ιατρικό προσωπικό, ενώ πολλοί έχουν κατηγορήσει ότι τα κριτήρια του «εγκεφαλικού θανάτου» δημιουργήθηκαν απλώς για να διασφαλιστεί ότι τα όργανα που θα συλλεχθούν είναι φρέσκια.
Σήμερα, περισσότεροι από τους μισούς Σουηδούς νοσηλευτές που δουλέυουν σε εντατικές φροντίζοντας υποτιθέμενους εγκεφαλικά νεκρούς ασθενείς, έχουν αμφιβολίες σχετικά με τις μεθόδους για τον καθορισμό του εγκεφαλικού θανάτου, σύμφωνα με μια πρόσφατη έρευνα από την Sahlgrenska Academy του Πανεπιστημίου του Γκέτεμποργκ.
Ενώ οι κανονισμοί απαιτούν οι Σουηδοί γιατροί να διαπιστώνουν τον εγκεφαλικό θάνατο, μέσω ειδικών κλινικών δοκιμών, η περαιτέρω ανάλυση σε συνδυασμό με ακτινογραφίες εγκεφάλου γίνονται μόνο για επιλεγμένους ασθενείς.
Η συντάκτρια της διατριβής, Anne Flodén, νοσοκόμα και ερευνήτρια του Ινστιτούτου Επιστημών Υγείας και Φροντίδας, είπε ότι η έκβαση της μελέτης ήταν προβληματική, επισημαίνοντας την ανάγκη για σαφείς κατευθυντήριες γραμμές που περιβάλλουν τη διαδικασία της διάγνωσης και της δωρεάς των οργάνων.
"Αυτό το πρόβλημα τέθηκε από πολλούς από τους νοσηλευτές των ΜΕΘ σε αρκετές από τις μελέτες», δήλωσε η Flodén. "Ήταν απογοητευμένοι από την έλλειψη δομής και κατευθυντήριων γραμμών και, συνεπώς, κάνουν έκκληση για περισσότερη υποστήριξη από τη διοίκηση για τα θέματα αυτά."
