Μαρξ, ο λογοκλόπος

Αντίθετα με την «κοινή πεποίθηση», ο κομμουνισμός δεν είναι η δημιουργία του Moses Mordecai Levy Marx, που έμεινε γνωστός ως Karl Marx. Στην πραγματικότητα, το «Κομμουνιστικό Μανιφέστο» του που δημοσίευσε το 1848, είχε έντονα «δανειστεί» τόσα πολλά από το βιβλίο του Clinton Roosevelt, "Η Επιστήμη της Διακυβέρνησης Θεμελιωμένη στον Φυσικό Νόμο", που δημοσιεύτηκε το 1841 και το οποίο ο Μαρξ βρήκε στο αναγνωστήριο του Βρετανικού Μουσείου, ώστε να μπορούμε να μιλάμε για λογοκλοπή.

Ο Δρ Emanuel M. Josephson, ένας από τους λίγους συγγραφείς που έχει μελετήσει λεπτομερώς το θέμα, τιτλοφόρησε το βιβλίο του για τον Clinton Roosevelt «Το Κομμουνιστικό Μανιφέστο του Roosevelt». Και η «Επιστήμη» του Roosevelt και το «Μανιφέστο» του Μαρξ συμφωνούν ως προς τις προϋποθέσεις για την εφαρμογή της νέας κομμουνιστικής κοινωνίας:

    1. Κατάργηση της ιδιωτικής ιδιοκτησίας

    2. Βαρύς προοδευτικός φόρος εισοδήματος

    3. Κατάργηση όλων των κληρονομικών δικαιωμάτων

    4. Κατασχέσεις ιδιοκτησίας όλων των απόδημων και των «ανταρτών»

    5. Δημιουργία Κεντρικής Τράπεζας

    6. Κυβερνητικός έλεγχος των Επικοινωνιών & των Μεταφορών

    7. Κρατική ιδιοκτησία των εργοστασίων και της γεωργίας

    8. Κρατικός έλεγχος της εργασίας

    9. Κρατικός έλεγχος της εκπαίδευσης

    10. Κατάργηση της θρησκείας

    12. Κατάργηση της οικογένειας ως βασικής κοινωνικής μονάδας

Δεν είναι τυχαίο, που κάποιοι λένε ότι κακώς ονομάζουν τους κομμουνιστές «μαρξιστές». Εάν έπρεπε να αποδώσουμε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι θα έπρεπε να τους ονομάζουν «ρουσβελιστές».

Γενικότερα, ο Μαρξ σαν συγγραφέας "δανείστηκε" όλα του τα συνθήματα. Ήταν ο Γάλλος Ζαν Πωλ Μαρά (Jean-Paul Marat, 1743 -1793), ο πρόεδρος της «Λέσχης των Ιακωβίνων», που έγραψε τις φράσεις: "Οι εργάτες δεν έχουν πατρίδα" και "Το προλεταριάτο δεν έχει τίποτε να χάσει παρά τις αλυσίδες του". Πήρε το σύνθημα "Η θρησκεία είναι το όπιο του λαού" από τον εβραϊκής καταγωγής γεννημένο στην Γερμανία ποιητή και συγγραφέα Χάϊνριχ Χάϊνε (Heinrich Heine, 1797 – 1856). Ο Γερμανός σοσιαλιστής Καρλ Σάππερ (Karl Schapper, 1812 – 1870) έγραψε το "Εργάτες όλου του κόσμου ενωθείτε". Δεν ήταν ούτε η "Δικτατορία του προλεταριάτου" μια από τις ιδέες του Μαρξ - ο συγγραφέας του ήταν ο Γάλλος σοσιαλιστής Λουί Μπλανκί (Louis Blanqui, 1805 – 1881).

Στα 1841 ο Αμερικάνος κομμουνιστής πολιτικός Κλίντον Ρούσβελτ (Clinton Roosevelt, 1804 – 1898) εξέδωσε το βιβλίο του "Η Επιστήμη της Διακυβέρνησης Θεμελιωμένη στον Φυσικό Νόμο" ("The Science of Government, Founded on Natural Law"), όπου βάσιζε τις διδασκαλίες του στα διδάγματα του Άνταμ Βαϊσχάουπτ (Adam Weishaupt) των Ιλλουμινάτι. Ο Roosevelt ήταν από πρώτα και πιο εξέχοντα μέλη των “Locofocos” ή του «Κόμματος των Ίσων Δικαιωμάτων» (Equal Rights Party), μιας «ριζοσπαστικής» φράξιας μέσα στο Δημοκρατικό κόμμα, που πολλοί θεωρούν ότι ήταν οργάνωση - βιτρίνα των Illuminati. Έξι χρόνια αργότερα ο Μαρξ χρησιμοποίησε τις αρχές του Ρούσβελτ για να γράψει το Κομμουνιστικό του Μανιφέστο. Στο έργο της εξαπάτησης προπαγάνδισε τα παρακάτω σχέδια των Ιλλουμινάτι: Την κατάργηση της ιδιοκτησίας, της οικογένειας, του εθνικισμού, του πατριωτισμού, το δικαίωμα της κληρονομιάς, την θρησκεία και όλα τα ήθη. [Ο Weishaupt είχε πει : «Θρησκεία, πατριωτισμός και οικογένεια θα πρέπει να διαλυθούν, να απορρίψουμε κάθε κοινωνικό δεσμό για να φτιάξουμε ένα ενιαίο κόσμο, ένα παγκόσμιο λαό…Πρέπει να εργαστούμε στα θεμέλια». Ο Πρώσος Βαρώνος Αναχάρσις Κλοτζ (Anacharsis Cloots), από τους πρωτεργάτες της γαλλικής «επανάστασης», αυτοαποκαλούμενος «προσωπικός εχθρός του Θεού» και μέλος των Illuminati είπε: «Θα δημιουργήσουμε ένα παγκόσμιο κράτος,… το κράτος των ενωμένων ατόμων, πρώτα την ευρωπαϊκή και έπειτα την παγκόσμια δημοκρατία…Όλοι οι άνθρωποι θα γίνουν ένα έθνος…» βλ. εδώ κι εδώ]. Ο Μαρξ και ο Ένγκελς ανέφεραν έμμεσα πως πρέπει να επιβληθεί μια παγκόσμια κυβέρνηση «για το καλό των εργατών».

Το ιερό βιβλίο των Σοσιαλιστών "Το Κεφάλαιο", που εκδόθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου του 1867 είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικό, αφού δείχνει πως ο συγγραφέας του ήταν όχι μόνον ένας απρόσεκτος και ανεπαρκής θεωρητικός αλλά και ένας λογοκλόπος και ψεύτης. Αυτό αποδείχθηκε στο βιβλίο του Πώλ Τζόνσον "Οι Διανοούμενοι" (Paul Johnson, “Intellectuals”, 1988). Στα 1867 το "Κεφάλαιο" πούλησε σε ολόκληρη τη Γερμανία 200 αντίτυπα.

Ο Μαρξ, (που προερχόταν από αρκετά εύπορη οικογένεια) έγραψε για την κατάσταση των υφαντουργών στην Σικελία χωρίς να μιλήσει ποτέ με έναν από αυτούς. Έγραψε για την βιομηχανία χωρίς να επισκεφθεί ούτε ένα εργοστάσιο σ’ ολόκληρη τη ζωή του. Αρνήθηκε μάλιστα την προσφορά του Ένγκελς να επισκεφθεί μια Υφαντουργία.

Μόνο το πρώτο μέρος του "Κεφαλαίου" γράφτηκε από τον Μαρξ. Το υπόλοιπο γράφτηκε από τον Ένγκελς με τις συμβουλές του Μαρξ. Μόνο το όγδοο κεφάλαιο του πρώτου μέρους "Η Εργατική Ημέρα" ασχολείται με την κατάσταση των εργατών. Το υλικό του "Κεφαλαίου" δεν είναι μόνο μια τυχαία συλλογή, αλλά επίσης πλαστογραφήθηκε και διαστρεβλώθηκε για να ταιριάζει στη γνώμη του Μαρξ.

Χρησιμοποίησε μόνο μια πηγή για να στηρίξει την θεωρία του, το βιβλίο του Ένγκελς "Η Κατάσταση της Εργατικής Τάξης στην Αγγλία" ("Die Lage der arbeitenden Klassen in England"), που εξεδόθη στη Λειψία στα 1845. Ο Ένγκελς, γιος υφαντουργού, γνώριζε μόνο για την γερμανική βιομηχανία υφασμάτων και τίποτε για την βιομηχανία των άλλων χωρών. Η γνώση του για την κατάσταση των μεταλλωρύχων και των εργατών γης ήταν αμελητέα, αν και έγραψε και για τους δύο.

Δύο ερευνητές, οι William O. Henderson και William H. Chaloner, (Xέντερσον και Σαλλονέ), έκαναν μια νέα μετάφραση του βιβλίο του Ένγκελς στα 1959 ελέγχοντας τις πηγές του και τα γνήσια κείμενα των αποσπασμάτων του. Η ανάλυσή τους έδειξε αυτό που πραγματικά ήταν το έργο: μια πολιτική προπαγάνδα. Με ένα έργο γεμάτο απαρχαιωμένα δεδομένα, πλαστογραφίες και λάθος παραθέσεις, αποδείχθηκε πως ο Ένγκελς δεν ήταν τίμιος στην έρευνά του.

Στην πάνω φωτογραφία: η εφημερίδα New York Times, μπροστάρισα στην μάχη κατά του καπιταλισμού, εύχεται "χαρούμενα γενέθλια" στον Μαρξ "που είχε δίκιο". Στην κάτω φωτογραφία: Προχθές, ο γνωστός μας Γιούνκερ έπλεξε το εγκώμιο του «φιλοσόφου» Μαρξ. Εσείς συνεχίστε να μιλάτε για «ναζιστική» και «φασιστική» ΕΕ.

ΚΟ / από το “Under the Sign of the Scorpion” και από εδώ, εδώ, εδώ κι εδώ

Εθνικισμός: Θανάσιμος εχθρός της Νέας Τάξης

Το 1990 κυκλοφόρησε το βιβλίο “The New World Order” (Η Νέα Παγκόσμια Τάξη) που έγραψε ο Αμερικάνος συγγραφέας και ερευνητής Anthony Ralph Epperson (γεννημένος το 1937).

Έχει σημασία ότι το βιβλίο αυτό, που γράφτηκε το 1989, δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά τον Ιανουάριο του 1990. Στις 11 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους, ο πατέρας Μπους, κατά την διάρκεια του Πολέμου του Κόλπου, εκφώνησε τον διάσημο λόγο του (“Toward a New World Order" speech”) σε μία συνεδρίαση του Κογκρέσου, όπου εισήγαγε με τον πιο πανηγυρικό τρόπο στην δημόσια σφαίρα τον όρο “New World Order”.

   

Συνοψίζοντας ο Epperson αναφέρει ότι η νέα παγκόσμια τάξη θα περιλαμβάνει αλλαγές:

 Στην οικογένεια:

Οι «γάμοι» των ομοφυλόφιλων θα νομιμοποιηθούν. [Αξίζει να πούμε πως έπρεπε να περάσουν 15 χρόνια από τις "προβλέψεις" του βιβλίου και να έρθει το έτος 2004 για να νομιμοποιηθεί ο "γάμος" των ομοφυλόφιλων από πολιτεία των ΗΠΑ, την Μασαχουσέτη. Απο εκεί και έπειτα βέβαια, δεν υπάρχει σταματημός]. Οι γονείς δεν θα έχουν τη δυνατότητα να ανατρέφουν τα παιδιά τους γιατί θα το κάνει το κράτος αυτό. Όλες οι γυναίκες θα απασχολούνται και δεν θα επιτρέπεται να είναι "νοικοκυρές". Το διαζύγιο θα γίνει εξαιρετικά εύκολο και ο «παραδοσιακός» μονογαμικός γάμος σιγά - σιγά θα σβήσει.

Στο χώρο εργασίας:

Η κυβέρνηση θα γίνει ο ιδιοκτήτης όλων των παραγόντων παραγωγής. Η ιδιωτική ιδιοκτησία θα τεθεί εκτός νόμου.

Στην θρησκεία:

Η θρησκεία θα τεθεί εκτός νόμου και οι πιστοί θα εξαλειφθούν ή θα φυλακιστούν. Η λατρεία του ανθρώπου και του μυαλού του θα είναι η νέα θρησκεία. 

- Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα παίξουν σημαντικό ρόλο σε αυτό το σχέδιο. 

- Θα χρησιμοποιηθούν και παγκόσμιοι πόλεμοι για να προωθηθούν οι στόχοι της Νέας Τάξης.

- Η πλειοψηφία των ανθρώπων δεν θα δεχτεί εύκολα τη "νέα παγκόσμια τάξη", αλλά θα εξαπατηθεί να την δεχτεί με δύο στρατηγικές:

1. Αυτοί που θα ευνοηθούν από τις αλλαγές θα βρεθούν σε θέσεις εξουσίας, χωρίς ο κόσμος να προλάβει να συνειδητοποιήσει αυτό το γεγονός.

2. Η "παλαιά παγκόσμια τάξη" θα καταστραφεί κομμάτι - κομμάτι, με μια σειρά προγραμματισμένου "ροκανίσματος".

Το 34^ο κεφάλαιο του βιβλίου έχει τίτλο “The Attack on Nationalism” ("Η Επίθεση στον Εθνικισμό").

Εκεί γράφει ο Epperson:

«Πως έπεσες εκ του Ουρανού Εωσφόρε, υιέ της αυγής! Συντρίφθηκες κατά γης συ ο καταπατών τα έθνη!» (Ησαΐας 14: 12) [το αγγλικό λέει “weakened the nations” (ο αποδυναμώνων τα έθνη)].

Ένα από τα πράγματα που έκανε ο Εωσφόρος όταν έπεσε, σύμφωνα με τη Αγία Γραφή, ήταν να «αποδυναμώσει τα έθνη».

Η έννοια των εθνικών συνόρων δημιουργήθηκε από τον δημιουργό Θεό. Η Αγία Γραφή το λέει αυτό στις Πράξεις 17:24, 26: «Ο Θεός όστις έκαμε τον κόσμο και τα πάντα εν αυτώ... [και] διόρισε… τα οροθέσια της κατοικίας (των λαών)».

Έτσι, εάν ο σχεδιαστής των εθνικών συνόρων ήταν ο ίδιος ο Θεός, επόμενο είναι εκείνοι που τον αντιμάχονται να καταστρώνουν σχέδια για το πώς θα καταργήσουν όχι μόνο τα εθνικά σύνορα αλλά και τα έθνη του κόσμου. Και αυτό ακριβώς κάνουν.

Ο καθηγητής John Robison, που μέσα από τα βιβλία του εκθέτει τους Illuminati, έγραψε ότι μέσα σε αυτή τη μυστική κοινωνία: «... ο πατριωτισμός και η πίστη ονομάζονταν προκατειλημμένες προκαταλήψεις...» (“Proofs of a Conspiracy”, by John Robison, 1798).

Και ο λόγος που θεωρήθηκαν τέτοιες ήταν επειδή ο ιδρυτής τους, ο Adam Weishaupt, πίστευε ο ίδιος στην καταστροφή του έθνους. Έγραψε: «Καθώς προέκυψαν τα έθνη και οι λαοί, οι άνθρωποι του κόσμου έπαψαν να είναι μια μεγάλη οικογένεια, ένα μόνο βασίλειο... Ο εθνικισμός πήρε τη θέση της ανθρώπινης αγάπης...» (“Secret Societies and Subversive Movements”, by Nesta H. Webster).

Και πρότεινε μια λύση: «Μειώστε τον πατριωτισμό, και τότε οι άνθρωποι θα μάθουν να γνωρίσουν ο ένας τον άλλον ξανά ... και ο δεσμός της ένωσης θα διευρυνθεί. Τα έθνη θα εξαφανιστούν από τη γη».

Περίπου εβδομήντα χρόνια αργότερα, οι κομμουνιστές έσπευσαν να ενταχθούν στον αγώνα για την καταστροφή των εθνικών συνόρων.

Ο Κάρλ Μαρξ έγραψε στο ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ: «Οι Κομμουνιστές επιθυμούν την κατάργηση των κρατών και των εθνικοτήτων».

Αλλά και οι ‘Ουμανιστές’ έτρεξαν επίσης να ενταχθούν στην ίδια χορωδία.

Η δωδέκατη αρχή του ‘ΟΥΜΑΝΙΣΤΙΚΟΥ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟΥ II’ έχει ως εξής:

«Λυπούμαστε για τον διαχωρισμό της ανθρωπότητας εξ αιτίας εθνικιστικών λόγων... η καλύτερη επιλογή είναι να ξεπεράσουμε τα όρια της εθνικής κυριαρχίας και να προχωρήσουμε στην οικοδόμηση μιας παγκόσμιας κοινότητας στην οποία μπορούν να συμμετάσχουν όλοι οι τομείς της ανθρώπινης οικογένειας. Έτσι εξετάζουμε την ανάπτυξη ενός συστήματος παγκόσμιου δικαίου και μιας παγκόσμιας τάξης που βασίζεται σε μια υπερεθνική ομοσπονδιακή κυβέρνηση».

[Υπάρχουν τρία Ουμανιστικά Μανιφέστα που προβάλλουν τις απόψεις του ουμανιστικού κινήματος και υπογράφουν διάφορες προσωπικότητες. Το 1933 το πρώτο προσδιόριζε τον ουμανισμό σαν μια ιδεολογία που ενστερνίζεται τη λογική, την ηθική και τη δικαιοσύνη, απορρίπτοντας τις θεϊκές και παραδοσιακές θρησκευτικές ιδέες. Στο δεύτερο, το 1973, διατυπώνεται η αντίδραση στο ρατσισμό και τα όπλα μαζικής καταστροφής, η υποστήριξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, του διαζυγίου, του ελέγχου των γεννήσεων (αμβλώσεις) και της τεχνολογίας προκειμένου να «βελτιωθεί» η ζωή στην Δύση. Εισάγεται επιπλέον, η πρότασή για ένα διεθνές δικαστήριο. 

Ο ένας εκ των δύο συντακτών του Δεύτερου Ουμανιστικού Μανιφέστου (1973) είναι ο εβραϊκής καταγωγής Paul Kurtz (1925 – 2012, φωτο) που θεωρείται ένας από τους κορυφαίους Αμερικανούς φιλοσόφους, καθώς και ο "Πρόδρομος του κινήματος του Νέου Αθεϊσμού", που αντιπροσωπεύεται από φυσιογνωμίες όπως ο Βρετανός Ρίτσαρντ Ντόκινς, ο Γάλλος Μισέλ Ονφρέ και άλλοι). Ο άλλος είναι ο Edwin Henry Wilson (1898 – 1993). (Διάβασε: Υπάρχει «αθεϊστικό γονίδιο» στους Εβραίους;)].

O Manly P. Hall (γνωστός Καναδός αστρολόγος, μυστικιστής και μασόνος), έγραψε ότι μοιράζεται και αυτός τις ανησυχίες του Μαρξ και του Weishaupt και εξέφρασε την ελπίδα ότι κάποια μέρα σύντομα τα εθνικά σύνορα θα καταργηθούν.

Έγραψε: «... η ύπαρξη κρατών ή εθνών υπήρξε η δικαιολογία για την εκμετάλλευσή τους» ("Lectures on Ancient Philosophy" by Manly P. Hall).

«Ο πατριωτισμός είναι απλά ένας έντονος εγωισμός που αγκαλιάζει τα μέλη της φυλής ή του έθνους στο οποίο ανήκει ο εγωιστής. Ο πατριωτισμός που για χρόνια εθεωρείτο αρετή, θα αποδειχθεί η πιο καταστροφική συμπεριφορά».  ("Lectures on Ancient Philosophy" by Manly P. Hall).

Κάποιος πιο σύγχρονος επίσης έγραψε για την ανάγκη εξάλειψης των εθνικών συνόρων. Ο Zbigniew Brzezinski, Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του Προέδρου Jimmy Carter, (και από τα ιδρυτικά μέλη της Τριμερούς Επιτροπής) έγραψε στο βιβλίο του “BETWEEN TWO AGES” ("Ανάμεσα σε Δύο Εποχές", 1970) σε ένα κεφάλαιο με τίτλο "Διεθνείς Προοπτικές" :

«... η φαντασία της [εθνικής] κυριαρχίας ... σαφώς δεν είναι πλέον συμβατή με την πραγματικότητα».

[Ο Brezinski στο βιβλίο του κάνει έκκληση για Ένα Παγκόσμιο Οικονομικό Σύστημα, προετοιμάζει τον αναγνώστη να δεχθεί ένα παγκόσμιο σύστημα φόρων και κάνει αναφορά στην μέθοδο της «Τμηματικής Προσέγγισης» με ταυτόχρονη εξασθένιση του εθνικισμού. Εξηγεί: «Γενικά, οι προοπτικές για αποτελεσματική διεθνή συνεργασία είναι σε θέση να βελτιωθούν αν διατηρηθούν ανέπαφοι οι θεσμοί - αυτό που τώρα αποκαλούμε μέθοδο της τμηματικής προσέγγισης... κατά μήκος των εθνικών συνόρων μπορούν να υπάρξουν συμμαχίες από ειδικούς που θα αφορούν συγκεκριμένες λειτουργικές περιοχές, εξασθενίζοντας τον εθνικισμό ο οποίος διαφορετικά ίσως να εμποδίσει την ομοφωνία...»].

Και ο Manly Hall λέει στους αναγνώστες του ότι το μέλλον του εθνικού κράτους είναι ζοφερό. Η μέρα έρχεται που το εθνικό κράτος θα είναι ένα ξεπερασμένο κατάλοιπο του παρελθόντος.

Έγραψε: «... πλησιάζουμε σε μια ευγενέστερη εποχή, όπου τα έθνη δεν θα υπάρχουν πια, όπου ολόκληρη η γη θα είναι κάτω από μία τάξη, μία κυβέρνηση, ένα διοικητικό όργανο» ("Lectures on Ancient Philosophy" by Manly P. Hall).

Συνεπώς, ο τελικός σκοπός αυτής της επίθεσης κατά του εθνικισμού είναι η κατάργηση των εθνικών συνόρων έτσι ώστε να μεταβούμε σε έναν κόσμο χωρίς σύνορα, ο οποίος θα διοικείται από μια παγκόσμια κυβέρνηση.

Οι Νεοεποχίτες / Ουμανιστές / Κομμουνιστές / Τέκτονες θέλουν μια παγκόσμια κυβέρνηση. Είναι σίγουροι ότι ο στόχος τους θα επιτευχθεί σύντομα, επειδή δημιουργούν τις συνθήκες που θα πείσουν τους ανθρώπους ότι πρέπει να δεχτούν την πρόταση για μια παγκόσμια κυβέρνηση όταν αυτή τους προσφερθεί.

Η έννοια της οικογένειας, το δικαίωμα της ιδιοκτησίας, τα εθνικά σύνορα, η χριστιανική πίστη, όλες αυτές οι πεποιθήσεις θα καταστραφούν, διότι ο κόσμος πρέπει να αποδεχθεί μια παγκόσμια κυβέρνηση υποστηριζόμενη από τους σχεδιαστές της μέσα στις μυστικές κοινωνίες και τις νέες θρησκευτικές ομάδες. Ο θεσμός της οικογένειας θα δεχθεί επίθεση και θα καταστραφεί. Τα παιδιά θα τα μεγαλώνει η "προοδευτική" κοινωνία μέσω της κυβέρνησης. Το δικαίωμα της ιδιωτικής ιδιοκτησίας θα καταργηθεί. Όλες οι εκτάσεις και τα ακίνητα θα ανήκουν στην κυβέρνηση. Την ίδια ώρα το ίδιο σκοτεινό συνδικάτο θα παρουσιάσει την Παγκόσμια Θρησκεία. Οι πιστοί που δεν θα συμβιβαστούν με αυτό το μοντέλο θα υποστούν κοινωνικό αποκλεισμό, φακέλωμα, διωγμούς, φυλακίσεις μέχρι και θάνατο.

Η Νέα Παγκόσμια Τάξη έρχεται...

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

Για την Χριστιανική Μοναρχία

"Η Κόλαση είναι μια δημοκρατία. Ο Παράδεισος είναι ένα βασίλειο". - Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης

Του Dean W. Arnold (Soul of East) / ΚΟ

«Γάμος» ομοφυλοφίλων. Έκτρωση και βρεφοκτονία κατά εκατομμύρια. Ξεδιάντροπες αποκρυφιστικές εικόνες στις τελετές έναρξης των Ολυμπιακών αγώνων, των βραβείων Grammy, και Όσκαρ. Προπαγάνδα σοδομισμού στα παιδιά μας ακόμα και στην ηλικία των πέντε ετών στα δημόσια σχολεία. Μνημεία στον Σατανά σε δημόσιους χώρους. Το πολιτικό σώμα φαίνεται να έχει τρελαθεί.

Μεγαλώσαμε με ιστορίες για το πόσο τρομεροί τύραννοι ήταν οι βασιλιάδες. Αλλά μήπως αυτό δικαιολογεί την κατάργηση της μοναρχίας σε γενικές γραμμές; Τα επιχειρήματα πίσω από τις επαναστάσεις που γίνονται για να ανατρέψουν ακόμη και να σκοτώνουν βασιλιάδες-είναι άραγε από την Βίβλο, ή μήπως προέρχονται από διαφορετική πηγή;

Δεν γράφω αυτό το άρθρο περιμένοντας να πείσω πολλούς ανθρώπους να γίνουν φιλο-μοναρχικοί. Ούτε εγώ είμαι, τουλάχιστον όχι ακόμα. Ωστόσο, ο μοναρχισμός είναι μια έννοια ακόμα ζωντανή στους κύκλους της Ανατολικής Ορθοδοξίας, της οποίας είμαι μέλος. Εξαιτίας αυτού του γεγονότος, και λόγω του τρόπου που έχει πτωχεύσει το σημερινό μας πολιτικό σύστημα, είμαι πρόθυμος να εξετάσω την ιδέα, θεωρώντας ότι οι Χριστιανοί βασίζουν τις πεποιθήσεις τους στην Αγία Γραφή.

Η ιδέα της μοναρχίας δεν είναι τόσο τραβηγμένη. Μερικά χρόνια πριν, τα μέλη του κοινοβουλίου της Δημοκρατίας της Γεωργίας συζήτησαν την επιστροφή στη μοναρχία. "Είμαι υπέρ μιας κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Είμαι, επίσης, υπέρ της δυνατότητας αποκατάστασης της συνταγματικής μοναρχίας εδώ", δήλωσε ο αρχηγός του Φιλελεύθερου Κόμματος Κόκα Γκαμσακχούρντια.

Τα σχόλιά του ήρθαν ως απάντηση στην έκκληση του Γεωργιανού Πατριάρχη για αποκατάσταση του βασιλιά τους τον Νοέμβριο του 2013: «Η δυναστεία Bagrationi τερματίστηκε το 1801, και από τότε ο γεωργιανός λαός έχει καλλιεργήσει ένα όνειρο για την αποκατάσταση της αρχαίας, θεϊκά ευλογημένης δυναστείας», είχε δηλώσει.

Σύμφωνα με μια δημοσκόπηση εκείνης της εποχής στη Ρωσία, το 28 τοις εκατό των πολιτών θα ήθελαν να δουν την επιστροφή του τσάρου. Ένα πρώην μέλος του Κοινοβουλίου σχημάτισε ένα μοναρχικό Κόμμα το 2012.

Ανεξάρτητα από το πόσο ρεαλιστική η ιδέα μπορεί να είναι, όλοι οι Χριστιανοί θα πρέπει να ενδιαφέρονται για αυτό που λέει η Αγία Γραφή για το θέμα.

Η ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ αναγνωρίζει ρητά τη μοναρχία. Πουθενά δεν το εγκρίνει, ούτε καν αναφέρει ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΕΣ.

Δεδομένου ότι η Καινή Διαθήκη ερμηνεύει την Παλαιά, ας ξεκινήσουμε από εκεί:

«Ως εκ τούτου, υποταχθείτε σε κάθε ανθρώπινο διάταγμα για χάρη του Κυρίου, είτε σε βασιλιά ως υπερέχοντα, είτε σε ηγεμόνες, ως σε εκείνους που αποστέλλονται από Αυτόν για την τιμωρία των κακοποιών και για τον έπαινο εκείνων που κάνουν το καλό» (Α’ Πέτρου 2: 13-14)

«Όλους να τιμάτε. Την αδελφότητα να αγαπάτε. Τον Θεό να φοβάσθε. Τον βασιλιά να τιμάτε». (Α 'Πέτρου 2:17)

Σε όλη την Καινή Διαθήκη, ο Ιησούς αναφέρεται ως «Βασιλιάς» και «Βασιλεύς των βασιλέων». Δεν αναφέρεται ως πρόεδρος, πρωθυπουργός, εκπρόσωπος ή κάποιος ηγέτης -- διακοσμητικό στοιχείο.

Ο Ιησούς και οι Απόστολοι ήξεραν για τη δημοκρατία. Σύμφωνα με τον π. Joseph Gleason ορθόδοξος ιερέας από την Omaha του Iliniois: «Στην Καινή Διαθήκη, πολλοί άνθρωποι μιλούσαν ελληνικά, και ολόκληρη η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ήταν βαθιά επηρεασμένη από την ελληνική κουλτούρα, η οποία ήδη γνώριζε την δημοκρατία για πάνω από 500 χρόνια. Ωστόσο, ο Ιησούς και οι απόστολοι ποτέ δεν πρότειναν ότι θα έπρεπε να αντικαταστήσουμε τις μοναρχίες με δημοκρατίες (ή με οποιαδήποτε άλλη μορφή διακυβέρνησης)».

Οι πρώτοι χριστιανοί αψήφησαν τα διατάγματα της Ρώμης, αλλά ποτέ δεν εξεγέρθηκαν ή ζήτησαν την απομάκρυνση του αυτοκράτορα.

Ο Gleason παρέχει μια ωραία (αντιπροσωπευτική) λίστα των απόψεων της Παλαιάς Διαθήκης για τον μοναρχισμό:

Στο Γένεση 14, ο βασιλιάς Μελχισεδέκ εκτελεί προφητικά μια πρωτο-Ευχαριστία, ευλογώντας τον Αβραάμ με ψωμί και κρασί.

Στο Γένεση 17 ο Θεός υπόσχεται να ευλογήσει τον Αβραάμ με βασιλιάδες ως απογόνους.

Στο Γένεση 35 ο Θεός υπόσχεται να ευλογήσει τον Ιακώβ με βασιλιάδες ως απογόνους.

Στο Γένεση 49 ο Θεός υπόσχεται ότι οι βασιλιάδες του Ισραήλ θα έρχονται από τη φυλή του Ιούδα.

Όταν οι βασιλιάδες του Ισραήλ ήταν πολύ καλοί, η Αγία Γραφή ποτέ δεν υποδηλώνει ότι ήταν «αρκετά καλοί για να καταργήσουν την μοναρχία και να δημιουργήσουν κάποια καλύτερη μορφή διακυβέρνησης».

Ομοίως, όταν οι βασιλιάδες του Ισραήλ ήταν πολύ πονηροί, η Αγία Γραφή ποτέ δεν υποδηλώνει ότι «το ότι ήταν βασιλιάδες» ήταν μέρος της αμαρτίας τους.

Στις Παροιμίες 24:21 λέει: «Να φοβάσαι τον Κύριο και τον βασιλιά, γιε μου, και μην έχεις κοινωνία με στασιαστές».

Ο π. John Whiteford, ορθόδοξος ιερέας στο Τέξας, συνοψίζει σε ένα εξαιρετικό άρθρο το θέμα αυτό: "Έτσι θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει ότι η πιο ιδανική μορφή διακυβέρνησης είναι μια θεοκρατία, αλλά η ιστορία του Ισραήλ απέδειξε ότι μια τέτοια θεοκρατία λειτούργησε καλά για το λαό μόνο όταν έδειχνε ζήλο να πειθαρχήσει στον Θεό, κάτι το οποίο πολύ σπάνια συνέβαινε. Έτσι η μοναρχία είναι ίσως το δεύτερο καλύτερο σύστημα διακυβέρνησης, αλλά όχι κάποιο χωρίς προβλήματα ... γιατί η μοναρχία για να λειτουργήσει καλά, θα πρέπει να έχει έναν βασιλιά που να είναι ευσεβής».

Οι πρώτοι Πατέρες της Εκκλησίας υποστήριξαν τη μοναρχία.

Όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, οι Χριστιανοί των πρώτων αιώνων ήξεραν τα πάντα για τη δημοκρατία. Αλλά ποτέ δεν την εγκρίνανε ως επιλογή.

«Η Μοναρχία είναι ανώτερη από κάθε άλλο σύνταγμα και μορφή διακυβέρνησης. Γιατί η πολυαρχία, όπου ο καθένας ανταγωνίζεται επί ίσοις όροις, είναι πραγματικά αναρχία και  διχόνοια». – Ευσέβειος Καισαρείας (4ος αιώνας)

«Οι τρεις πιο αρχαίες απόψεις για το Θεό είναι η αθεΐα (ή αναρχία), ο πολυθεϊσμός (ή πολυαρχία) και ο μονοθεϊσμός (ή μοναρχία). Τα παιδιά στην Ελλάδα έπαιζαν με τα δύο πρώτα. Ας τους αφήσουμε στα παιχνίδια τους. Γιατί η αναρχία είναι διαταραχή: και η πολυαρχία συνεπάγεται την κομματική διαίρεση, και ως εκ τούτου, αναρχία και αταξία. Και τα δύο αυτά οδηγούν στην ίδια κατεύθυνση – στην διαταραχή και η διαταραχή οδηγεί στην αποσύνθεση. Γιατί η διαταραχή είναι το προοίμιο της διάλυσης. 

Αυτό που τιμούμε είναι η Μοναρχία» - Αγ. Γρηγόριος ο Θεολόγος (4ος αιώνας)

Τον 14ο αιώνα, ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς αντιμετώπισε ένα κίνημα επανάστασης και δημοκρατίας που καταδίκασε:

 «Ο Θεός έχει μετρήσει τους αυτοκράτορες ότι είναι άξιοι να κυβερνήσουν την κληρονομιά του, την επίγεια Εκκλησία Του».

Ο άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης, το έθεσε πιο λακωνικά:

"Η Κόλαση είναι μια δημοκρατία. Ο Παράδεισος είναι ένα βασίλειο".

Ένα κοινό επιχείρημα για τους Χριστιανούς είναι ότι μπορούν «να γνωρίσουν (τα πάντα) από τους καρπούς τους», όπως είπε περίφημα ο Ιησούς στην Επί του Όρους Ομιλία (Ματθ. 7:16). Ενώ οι αμαρτίες των διαφόρων μοναρχών είναι γνωστές στην ιστορία, αξίζει να σημειωθεί ότι η δημοκρατία έχει τα δικά της άπλυτα.

Η αμερικάνικη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων δεν μπορεί να πει κανείς ότι έχει χριστιανικές ρίζες. Επηρεάστηκε από την Γαλλική Επανάσταση και πολλοί από τους εθνοπατέρες ήταν μασόνοι. Η σκέψης των ηγετών αυτού του κινήματος ήταν σιωπηρώς, αν όχι ρητώς, αθεϊστική και συνήθως αρκετά εχθρική προς τον Ιησού Χριστό.

Ο Diderot έλεγε: «Ο άνθρωπος θα είναι ελεύθερος μόνο όταν ο τελευταίος βασιλιάς στραγγαλιστεί με τα άντερα του τελευταίου ιερέα».

Πολλοί δημαγωγοί της Γαλλικής Επανάστασης, όπως ο Danton, ο Ροβεσπιέρος, ο Δούκας της Ορλεάνης, ο Marat, ήταν μέλη μυστικών κοινωνιών και ιλλουμινατικών ταγμάτων. Πολλοί κομμουνιστές ηγέτες, όπως ο Βλαντιμίρ Λένιν ήταν επίσης “Illuminists”.

Ενώ η πολιτική σκέψη του Διαφωτισμού ήταν λιγότερο βίαιη στην Αμερική, η Γαλλική Επανάσταση ήταν ένα λουτρό αίματος που κατέληξε σε τυραννία. Και είναι οι φιλοσοφικοί κληρονόμοι της, ιδιαίτερα ο μπολσεβικισμός, που διεκδικούν τις μεγαλύτερες γενοκτονίες στην ανθρώπινη ιστορία. Σύμφωνα με τον πολιτιστικό και φιλοσοφικό κριτικό Jay Dyer:

Οι Illuminati σχηματίστηκαν το 1776 από έναν δικηγόρο πρώην Ιησουίτη, τον Adam Weishaupt, στη Βαυαρία. Ο Weishaupt, ήθελε να οργανώσει μια ομάδα ελίτ που τελικά θα εγκαθιστούσε μια παγκόσμια, σοσιαλιστική τάξη και θα καταργούσε τη θεολογία. Ο Weishaupt φαίνεται να ήταν το βασικό ιδεολογικό σχήμα πίσω από τις επαναστάσεις του 18ου και 19ου αιώνα που τελικά απομάκρυναν όλες τις μορφές μοναρχίας και αποτελεσματικά απέκοψαν τον Χριστιανισμό από το να έχει οποιαδήποτε πολιτιστική επιρροή.

Οι σύγχρονες κυβερνήσεις δεν έχουν συμβόλαιο με τον Θεό, αλλά μάλλον διεκδικούν ένα «κοινωνικό συμβόλαιο» μεταξύ της κυβέρνησης και των υποτελών τους. Αντί ο Θεός να είναι η ανώτατη αρχή, ο ρόλος ανήκει πλέον στο «λαό».

Ο Ιησούς Χριστός δεν είναι μέρος της σύμβασης. Συγκρίνετε αυτό με τους όρκους που έδιναν οι βασιλείς, όπως ο τσάρος της Ρωσίας Νικόλαος Β’ κατά τη στέψη του:

"Είθε η καρδιά μου να είναι στα χέρια σου, για να ολοκληρώσω ό, τι είναι προς όφελος του λαού, δεσμευόμενος στη δόξα Σου, ώστε στην ημέρα της κρίσης σου να μπορώ να σου αποδώσω λογαριασμό για την διακυβέρνησή μου. Με τη χάρη και το έλεος του Υιού Σου, ο οποίος σταυρώθηκε για μας, στον Οποίον είναι όλη η τιμή και η δόξα μαζί με Εσένα και το Άγιο Πνεύμα, τον Χορηγό της Ζωής, εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν."

Οι χριστιανοί μονάρχες υποχρεώνονταν από τους όρκους τους, ενώπιον του Θεού να υπηρετήσουν το λαό της χώρας τους και να αγωνιστούν για τα συμφέροντά του. Οι Τέκτονες έδιναν «μυστικούς όρκους» για αυτά που θεωρούσαν πιο σημαντικά, μια παγκόσμια ατζέντα που αντικαθιστά τα συμφέροντα του έθνους-κράτους που υπηρετούσαν.

Μια σχολή σκέψης αρκετά εμφανής στην Ανατολική Ορθόδοξη παράδοση είναι η έννοια του βασιλιά που υπηρετεί ως επίγειος «αναστολέας του κακού» στη συνεχή προσπάθεια του Σατανά να φέρει τον Αντίχριστο στο προσκήνιο. Όπως ο Απόστολος Παύλος λέει στην Β’  Θεσ. 2: 7:

«Το μυστήριο της ανομίας ήδη ενεργείται. Μόνο όταν αυτός που τώρα συγκρατεί εκβληθεί έξω».

Όπως λέει ο Vladimir Moss :

Φυσικά, κανένα πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να εξασφαλίσει μόνιμη σταθερότητα - η ανθρωπότητα έχει πέσει και είναι ευμετάβλητη από τη φύση της. Παρ 'όλα αυτά, η λογική υποδεικνύει και η ιστορία αποδεικνύει ότι οι μοναρχίες ήταν πολύ πιο σταθερές από ό, τι οι δημοκρατίες στην προσκόλλησή τους στην χριστιανική πίστη και τα χρηστά ήθη. Η ιστορία της δημοκρατίας από τη Γαλλική Επανάσταση δείχνει μια διαρκώς επιταχυνόμενη πτώση στην πίστη και τα χρηστά ήθη, και μια διαρκώς διευρυνόμενη υπονόμευση των φυσικών ιεραρχικών σχέσεων που ο Θεός έχει τοποθετήσει στην ανθρώπινη κοινωνία, είτε αυτές είναι μεταξύ γονέων και παιδιών, είτε μεταξύ συζύγων, είτε μεταξύ εκπαιδευτικών και μαθητών, είτε μεταξύ πολιτικών κυβερνητών και των υπηκόων τους. Και υπονομεύοντας αυτές στις φυσικές ιεραρχικές σχέσεις, υπονομεύεται εμμέσως η πιο σημαντική ιεραρχική σχέση, αυτή ανάμεσα στο Θεό και τον άνθρωπο. Η Ορθόδοξη μοναρχία, από την άλλη πλευρά, ενισχύει όλες αυτές τις σχέσεις, και προσανατολίζει την κοινωνία στο σύνολό της σε πνευματικούς στόχους και όχι αποκλειστικά στους κοσμικούς και υλικούς στόχους της σύγχρονης δημοκρατίας".

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

Η “πεφωτισμένη” νεοταξική ρητορική του Ευρωκοινοβουλίου

Conspiracy Archive (2008) / ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

Τι γίνεται εάν πατήσεις νεοταξικές λέξεις-κλειδιά στην επίσημη ιστοσελίδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου;

Στην λέξη “illuminist” βλέπουμε:

«Είναι τώρα αρκετός καιρός από τότε που η Ευρωπαϊκή Ένωση έπαψε να είναι απλώς ένας κοινός οικονομικός χώρος και άρχισε να υιοθετεί κοινές αξίες. Είναι πρόοδος ως προς τον στόχο της για τη θέσπιση μιας πολιτικής κοινότητας που επιδιώκει το πεφωτισμένο ιδανικό (illuminist ideal) της υψηλής αξιοπρέπειας του ανθρώπου και βαθμιαία θεσπίζει κατανομή της πολιτικής εξουσίας μεταξύ των κρατών μελών της, συνεργασία μεταξύ των θεσμικών οργάνων και ένα νομικό σύστημα που είναι και κοσμοπολίτικο και έχει επίκεντρο τον άνθρωπο».

«Πεφωτισμένο ιδανικό»! Ας θυμηθούμε ότι ο Philippe-Frédéric de Dietrich, ένας Ιλλουμινάτος (κωδικό όνομα: Omarius), ήταν ο πρώτος δήμαρχος του Στρασβούργου και ήταν η αφορμή για τη δημιουργία του διάσημου ύμνου των επαναστατών, τη Μασσαλιώτιδα. (Τροφή για σκέψη: Η Μασονική Επίδραση στην ΕΕ). Η «Παγκοσμιοποίηση» (“Globalization”), δεν είναι παρά το “newspeak” για ό, τι ο Διαφωτισμός είχε προσηλυτίσει ως «κοσμοπολιτισμό» (ένας όρος που αναφέρεται επίσης στο παραπάνω απόσπασμα).

Από το 1786, ο πρώην Ιλλουμινάτος Ernst von Göchhausen, στο “Exposure of the Cosmopolitan System: In Letters from ex-Freemasons” («Ξεσκέπασμα του Κοσμοπολίτικου Συστήματος: Με γράμματα από πρώην Ελευθεροτέκτονες»), είχε ρίξει φως στο δόγμα των Illuminati:

«Παγκόσμια υπηκοότητα. Τι σημαίνει αυτό; Είστε είτε πολίτης, είτε επαναστάτης. Δεν υπάρχει τρίτη επιλογή. [...] [Μία κοσμοπολίτικη] χωρίς δεσμά ανθρωπότητα, επιστρέφει πίσω στα αρχικά δικαιώματά της στην απαραβίαστα ιερή ελευθερία, και επαναφέρει τη Χρυσή Εποχή».

- Όπως αναφέρεται από τον Reinhart Koselleck, τον μεγάλο Γερμανό ιστορικό στο “Critique and Crisis: Enlightenment and the Modern Society”, MIT Press, 1988.

Η «Νέα Τάξη Πραγμάτων» είναι μια άλλη αγαπημένη έκφραση όσων επιθυμούν μια παγκόσμια κυβέρνηση. Υπάρχουν 211 αποτελέσματα για αυτό το ερώτημα στην ιστοσελίδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Εδώ είναι μερικά:

«Κοιτάξτε τις ΗΠΑ στο Ιράκ, όλοι ήταν αντίθετοι, ακόμη και οι σύμμαχοί τους, αλλά δεν άκουσαν και τι έγινε; Δεν ξέρουν πώς να βγουν από αυτό τώρα. Τώρα καταλαβαίνουμε ότι ... όλοι είμαστε συνδεδεμένοι με τις ΗΠΑ και εάν καταρρεύσουν θα ήταν μια πραγματική κατάρρευση. Πρέπει να τους βοηθήσουμε για να βγουν από εκεί. Αυτό σημαίνει ότι απαιτείται συνεργασία, μια νέα παγκόσμια τάξη είναι απαραίτητη και παγκόσμιοι μηχανισμοί για να το διαχειριστούν».

«Μετά τον Ψυχρό Πόλεμο όλοι μιλούσαν για τη νέα παγκόσμια τάξη, ακόμα και ο Πάπας ήρθε μαζί μας και είπε ότι μια νέα παγκόσμια τάξη είναι απαραίτητη, πιο σταθερή, πιο δίκαιη, πιο ανθρώπινη».

- “10 λεπτά Glasnost με τον Γκορμπατσόφ”, στο Κοινοβούλιο της ΕΕ, 27-05-2008

«Εξ αιτίας του συνόλου των αρμοδιοτήτων που μας έχουν μεταφερθεί στις Βρυξέλλες, ιδιαίτερα όσον αφορά τον ανταγωνισμό, δεν θα πρέπει να εκπλαγούμε αν δούμε τις δημόσιες υπηρεσίες μας να δέχονται προκλήσεις, τις επαγγελματικές μας οργανώσεις να δέχονται αντίθεση και τα χαρακτηριστικά μας να αγνοούνται. Η νέα παγκόσμια τάξη δεν επιτρέπει εθνική αντίσταση. Όλα πρέπει να τυποποιηθούν από το νόμο ή από την αγορά. Λόγω έλλειψης χρόνου, η αγορά θα φροντίσει να καταστρέψει τα κοσμήματα της βιομηχανίας μας, του εμπορίου μας, της βιοτεχνίας μας και των ελευθέριων επαγγελμάτων μας, προτού επιτεθεί στις υπηρεσίες υγείας και της εκπαίδευσης και του πολιτισμού μας. Εναντίον όλων αυτών παλεύουμε».

                       

(- Marine Le Pen).

«Η Ευρώπη θα πρέπει, στη νέα παγκόσμια τάξη που έρχεται σε ύπαρξη, να μιλά με μία φωνή».

«Ποιος είναι ο ρόλος της Ευρώπης στο νέο αυτό κόσμο; Δεν πρέπει η Ευρώπη, τώρα που είναι επιτέλους ενωμένη, να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο σε μια νέα παγκόσμια τάξη, τη θέση μιας δύναμης που μπορεί να διαδραματίσει σταθεροποιητικό ρόλο σε παγκόσμιο επίπεδο και να δείξει το δρόμο σε πολλές χώρες και λαούς; [...] Η Ευρώπη πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες της στη διακυβέρνηση της παγκοσμιοποίησης. ... Μια δύναμη που θέλει να αλλάξει την πορεία των παγκόσμιων υποθέσεων ... Μια δύναμη που θέλει να εντάξει την παγκοσμιοποίηση σε ηθικό πλαίσιο, με άλλα λόγια, να βασίζεται στην αλληλεγγύη και την αειφόρο ανάπτυξη».

«Η πρώτη πρόκληση είναι το θέμα της μεταρρύθμισης των Ηνωμένων Εθνών και η δημιουργία μιας νέας παγκόσμιας τάξης. Η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να διαδραματίσει βασικό ρόλο σε αυτή τη μεταρρύθμιση».

«[...], το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Λάακεν ζήτησε συγκεκριμένα από τη Συνέλευση να εξετάσει το ζήτημα του κατά πόσον η Ευρώπη έχει “πρωταγωνιστικό ρόλο σε μια νέα παγκόσμια τάξη, τη θέση μιας δύναμης που μπορεί και να διαδραματίσει σταθεροποιητικό ρόλο σε παγκόσμιο επίπεδο και να δείξει τον δρόμο μπροστά για πολλές χώρες και λαούς;”»

«Αν η Ευρώπη θέλει να συνεχίσει να διαδραματίζει ηγετικό οικονομικό, πολιτικό ή στρατιωτικό ρόλο σε αυτή τη νέα παγκόσμια τάξη, τότε η πολιτική ένωση αποτελεί τη μόνη εναλλακτική λύση. Κανένα μεμονωμένο κράτος μέλος, ούτε καν τα μεγάλα, μπορούν να τρέφουν αυταπάτες ότι μπορούν να προχωρήσουν μόνα τους στην παγκόσμια σκηνή».

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή