ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΕΥΧΟΥΣ - ΚΑΡΥΟΘΡΑΥΣΤΙΣ 19/20

Το περιοδικό Καρυοθραύστις (εκδ. ΡΩΜΗ) 

και το Εναλλακτικό Βιβλιοπωλείο (Θεμιστοκλέους 37, Αθήνα) 

σάς προσκαλούν

την Πέμπτη, 2 Οκτωβρίου 2025, στις 7:30 μ.μ.

στην εκδήλωση για τον ποιητή ΓΙΩΡΓΟ ΓΩΤΗ,

με αφορμή το αφιέρωμα του περιοδικού Kαρυοθραύστις

«ΓΡΙΦΩΔΕΣ ΦΩΣ

Ο ΑΦΘΟΝΩΝ ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΩΤΗΣ»

Για το ποιητικό έργο του Γιώργου Γώτη θα μιλήσουν οι:

ΔΙΩΝΗ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ, ποιήτρια-κριτικός

ΧΑΡΗΣ ΙΩΣΗΦ, ποιητής

ΛΕΝΑ ΣΑΜΑΡΑ, ποιήτρια

Με τον Γιώργο Γώτη θα συνομιλήσει η ποιήτρια ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ

Την εκδήλωση συντονίζουν η φιλόλογος ΕΥΣΤΑΘΙΑ ΔΗΜΟΥ και

ο ποιητής-συνδ/ντης του περ. Καρυοθραύστις ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΙΟΠΟΥΛΟΣ

***

O ΠΟΙΗΤΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΩΤΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ´´ΕΠΟΧΗ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΠΟΙΗΣΗ''

                                                  

ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ ,Εποχή μου είναι η Ποίηση
[Εκδ.Γαβριηλίδης,2013]




  Θα ξεκινήσω με ένα χαρακτηριστικό της νεότερης ποιητικής γενιάς το οποίο 
έχει προκύψει ως διαπίστωσή μου από τις αναγνώσεις των ποιημάτων των δημιουργών  που εντάσσονται σε αυτήν και δεν συναντάται σε αυτήν την ένταση και την έκταση σε προηγούμενες γενιές.Αυτό είναι ότι οι ποιητές αυτής της γενιάς διακατέχονται από την ανάγκη να τα πουν όλα.Να συμπεριλάβουν  στην ποίησή τους σύμπαντα τον κόσμο.Ενίοτε η προσπάθειά τους τελεσφορεί παράγοντας άρτιο ποιητικά αποτέλεσμα και άλλοτε αποτυγχάνει συντετριμμένη από το βάρος στοιχείων που δεν μετουσιώνονται ποιητικά ,ξεστρατίζοντας θα μπορούσαμε να πούμε προς τις οδούς του χρονικού και του πεζού λόγου.Αυτό να εκληφθεί μόνο ως γενική διαπίστωση.
    Η Ασημίνα Ξηρογιάννη ξεκινάει την ποιητική της συλλογή''Εποχή μου είναι η Ποίηση'',τίτλος ακραία δηλωτικός της συναισθηματικής της κατάστασης,με τους στίχους της να ερωτούν:''Πες μου,γιατί να γράφεις ποιήματα όταν δεν υπάρχουν αναγνώστες;''Eρώτημα ρητορικό που το ξεπερνά η απαρίθμηση στοιχείων μιας πραγματικής και μιας επιθυμητής κατάστασης.Το υπάρχον δηλαδή και το τί θα ήθελε η ποιήτρια ως υπάρχον.Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται και τα υπόλοιπα ποιήματα της συλλογής.
Μας λέει:'''Aλλοτε ο κόσμος μου ήταν τα ποιήματα/μα δεν αρκούν πια''.Και παρακάτω:''H γλώσσα σου έγινε σκληρή και τραχιά''.
   Τριγύρω υπάρχει η καταπιεστική πραγματικότητα την οποία υφιστάμεθα όλοι μας.Αυτήν παρατηρεί η ποιήτρια και την εκθέτει σκεπτόμενη φωναχτά μέσω της ποίησης.Αναρωτιέται γι ατην κοινωνική κατάσταση,τη φτώχεια,την αποξένωση,την δυστυχία,την εθνική μας κατάθλιψη,επινοώντας ποιητικά αντίδοτα.Το ίδιο το ποίημα που θα λειτουργήσει παρηγορητικά και θα μνημειώσει  το ''ενάντια''.Γεγονότα και πράξεις που δεν πρέπει να σκεπάσει η λήθη.
  Σε πάρα πολλά ποιήματα της συλλογής επαναλαμβάνεται με διάφορους τρόπους το νόημα του:''Mα είναι τούτοι καιροί για ποίηση;'' ως επωδός, ερωτώμενη αλλά και ερωτώντας ταυτόχρονα.Αυτή η ερώτηση τής παρέχει τον τρόπο της συνέχειας υπερβαίνοντας αυτήν της την παραδοχή,καθιστάμενο έτσι ένα εργαλείο κατανόησης και ταυτόχρονα ένα ποιητικό μοτίβο υπέρβασης του χάους γύρω της.Επίσης,συναντάμε ποιήματα ποιητικής και αναφορές στο τυπικό της γραφής όπως το ποίημα με τον τίτλο:Nυχτερινό.
Στο ποίημα  που έδωσε και τον τίτλο της συλλογής διαβάζουμε συμπυκνωμένες τις αγωνίες,τις σκέψεις,την περιγραφή  της παρούσας κατάστασης και το ξεπέρασμά της μέσω του ποιήματος και της ποίησης. Kαταγγέλοντας αναγνωρίζουμε,επινοώντας τη ίδια στιγμή τις δικές σωτήριες εστίες αντίστασης.
    Η ποίηση της Ξηρογιάννη είναι ποίηση του άστεως.H Aθήνα αναφέρεται σαφώς,καθώς και όσα καθημερινώς διαδραματίζονται εντός της και της αφαιρούν ζωή καθιστώντας την ετοιμοθάνατη.
Aναρωτιέται χαρακτηριστικά:''Aν αύριο θα υπάρχουν δρόμοι'',''αν αύριο θα υπάρχει πόλις''.
   Η γνώση που απέκτησε μετά από όλη αυτή την περιπλάνηση είναι ότι:η γραφή ποτέ δεν σε προδίδει.Ένας κόσμος που καταρρέει σε οδηγεί πολλές φορές σε απόγνωση,τα ποιήματα δεν επαρκούν ως διέξοδος,αιτούνται την συνέργεια του έρωτα ώστε να γίνουν ο καταλύτης  που θα πυροδοτήσει  την αντίδραση για την δημιουργία του νέου.Την κατάσταση που θα υπερβούμε μέσω της ποιήσεως  και θα περιγράψει το ποίημα.Αυτήν την ακατανίκητη δύναμη που σε κάνει να γράφεις,να λες όπως η ποιήτρια:''Mα εγώ θα γράφω''.
    Eνδιάμεσα όλων αυτών των ποιημάτων συναντάμε και ένα με τίτλο:''Eνα ποίημα για τον Τασο Λειβαδίτη'' ,όπου εμπεριέχεται σε έναν του στίχο και ο τίτλος του βιβλίου του Λειβαδίτη''Μικρό βιβλίο για μεγάλα όνειρα''. Ο Λειβαδίτης πολιτικός,αλλά συνάμα και ερωτικός ποιητής συνδύασε τα  δύο αυτά στοιχεία με απαράμιλλη ευαισθησία και δύναμη στα ποιήματά του και πιστεύω ότι υπήρξε οδηγός στην ποιήτρια σε αυτό το βιβλίο της.
     Συνδυάζοντας και αυτή,εποχή και ποίηση,καθημερινή κατάσταση με ποιητική κατάσταση,που πυροδοτούν το ποίημα,καθώς και τον προβληματισμό της ως ενεργή πολίτις.Είναι ικανή η ποιητική δημιουργία ως πράξη αντίστασης;Aρκεί όμως το ποίημα το  και η ποίηση για να σωθούμε σε αυτούς τους άπορους καιρούς;

ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΩΤΗΣ
    
  

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ///ΕΠΟΧΗ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΠΟΙΗΣΗ

 http://www.gavrielidesbooks.gr/ekdhlosh.aspx?eid=438

Οι ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ σας προσκαλούν
στο art bar ποιήματα και εγκλήματα,
Αγίας Ειρήνης 17 (μεταξύ Αθηνάς και Αιόλου), Μοναστηράκι

την Παρασκευή 7 Ιουνίου στις 9:00 μ.μ.
 
στην παρουσίαση της ποιητική συλλογής

της Aσημίνας  Ξηρογιάννη
 
Εποχή μου είναι η ποίηση
 
από την συγγραφέα και κριτικό Ελένη Γκίκα
τον ποιητή Γιώργο Γώτη
και τον συγγραφέα και δημοσιογράφο Δημήτρη Φύσσα
 
ποιήματα θα διαβάσουν  η ηθοποιός Δανάη Παπουτσή και η ποιήτρια


Η Ασημίνα Ξηρογιάννη γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα.Αγαπημένος της τόπος η Αίγινα,όπου έγραψε και τα πρώτα της ποιήματα.Σπούδασε κλασική φιλολογία και θεατρολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και υποκριτική στο "Θέατρο-Εργαστήριο".Διδάσκει θεατρική αγωγή στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση και εργάζεται ως εμψυχώτρια θεατρικού παιχνιδιού.Παράλληλα παραδίδει μαθήματα γλώσσας και λογοτεχνίας καθώς και θεωρίας και ιστορίας θεάτρου.Είναι ενεργό μέλος του Πανελληνίου Επιστημονικού Συλλόγου Θεατρολόγων.'Εχει παρακολουθήσει διάφορα θεατρικά σεμινάρια,όπως με τον Δ.Καταλειφό και την Α.Μακράκη(υποκριτική),τον D.Glass και τη Lilo Baouer(θεατρικό παιχνίδι),τον Θωμά Μοσχόπουλο(σκηνοθεσία).'Εχει σκηνοθετήσει και "ανεβάσει" με τους μαθητές της αρκετά έργα,κάποια από τα οποία έχει διασκευάσει(π.χ.,"Ειρήνη" και "Πλούτο" του Αριστοφάνη)και κάποια άλλα τα οποία έχει γράψει η ίδια(π.χ. "η εξαφάνιση του Αι-Βασίλη" και "ο χιονάνθρωπος που έγινε βοηθός Αι-Βασίλη").Έχει διακριθεί σε δύο ποιητικούς διαγωνισμούς.Η νουβέλα της "Το σώμα που έγινε σκιά(Ανατολικός,2010)έχει λάβει έπαινο από την Πανελλήνια 'Ενωση Λογοτεχνών.Το 2009 δημιούργησε το ιστολόγιο varelaki σελίδες Τέχνης και Πολιτισμού.  Η Ελένη Γκίκα γεννήθηκε στο Kορωπί Αττικής το 1959. Ξεκίνησε τη δημοσιογραφία από τα περιοδικά "Aντί" και "Φαντάζιο" (1981-1983). Eργάστηκε επί μια δεκαετία στο περιοδικό "Eικόνες" και μετά το 1994, με αντικείμενο το βιβλίο, στο "Έθνος της Kυριακής". Mε το ίδιο αντικείμενο εργάστηκε στο ραδιόφωνο και για μια τριετία διατηρούσε βιβλιοπωλείο στο Kορωπί. Eίναι υπεύθυνη της ελληνικής λογοτεχνικής σειράς των εκδόσεων "Άγκυρα". Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές: "Σηματοδότες", 1984, "Δρασκελιές", 1988, "21 Xρωματιστές μεταμφιέσεις και 11 αιρετικά ποιήματα", 1992, "Mέλι, μελό, μέλισσα, μάλιστα...", 1996, "Έως, εαρινός, έρημος, έρχομαι...", 1997, "Σώμα, σταυρός, σάρκα, σταυρώθηκα...", 1998, "Θόλωσα, θύελλα, θάμβος, θυμήθηκα", 2000, "Άβυσσος, άλγος, άλμα, αρχίζω...", 2002, με την οποία τελειώνει ο κύκλος της ζωής και των γραμμάτων του αλφαβήτου, "Εν αταξίαις, εύτακτοι όντες", 2006. Τα μυθιστορήματα: "Aλήθεια, τα τρως ακόμα τα νύχια σου;", 1996, "Aναζητώντας τη Mαρία", 1998, "Να τα μετράω ή να μην τα μετράω τα χρόνια;", 1999, "Μετεβλήθη εντός μου ο ρυθμός του κόσμου", 2001, "Το αίνιγμα του άλλου", 2003, "Οι κούκλες δεν κλαίνε", 2004, "Χαίρε παραμύθι μου", 2005, "Αν μ' αγαπάς, μη μ' αγαπάς", 2006, "Αύριο, να θυμηθώ να σε φιλήσω", 2007, και "Υγρός χρόνος", 2008. Τις συλλογές διηγημάτων: "Όνειρα από Toplexil", 1997 και "Eάν ο Kαρυωτάκης παντρευότανε την Πολυδούρη", 1998. Το παιδικό βιβλίο "Το κοριτσάκι που πίστευε στα θαύματα", 2007. Kαι μια συλλογή με συνεντεύξεις: "Δι' εσόπτρου εν αινίγματι".   Ο Γιώργος Γώτης έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές: "Όρθρου βαθέος" (1988), "Φυσική ιστορία" (1991), "Κρυμμένη εικόνα" (1999) και "Χρονογραφία" (2007), όλες από τις εκδόσεις "Στιγμή" του Αιμίλιου Καλιακάτσου. Η "Χρονογραφία" τιμήθηκε με το βραβείο ποίησης του περιοδικού "Διαβάζω", το 2008.   Ο Δημήτρης Φύσσας γεννήθηκε το 1956 στην Αθήνα. Είναι πτυχιούχος νεοελληνικής φιλολογίας και πολιτικών επιστημών. Πέρασε από τα κόμματα της Αριστεράς, εργάστηκε σ' ένα εργοστάσιο και σε δύο βιβλιοπωλεία, έγραψε λήμματα σε εγκυκλοπαίδειες, αρθρογράφησε σε ποικίλα έντυπα, δίδαξε το μάθημα της έκθεσης σε φροντιστήρια άλλων και σε δικά του. Σήμερα ασχολείται με ιδιαίτερα μαθήματα Γλώσσας-Λογοτεχνίας, εταιρική, και πολιτική επικοινωνία/κειμενογραφία, επιμέλεια κειμένων, λεξικογραφία, βιβλιοπαρουσίαση, αθηναιογραφία. Συνεργάζεται με τις εφημερίδες "Athens Voice" και "Athens Review of Books". Βιβλία: "Η γενιά του Πολυτεχνείου. Ένα βιογραφικό λεξικό" (Δελφίνι 1993), "Αυστηρώς ακατάλληλον: Προγράμματα αθηναϊκών κινηματογράφων σεξ" (Δελφίνι 1994), "Αγύριστο κεφάλι" (διηγήματα, Εστία 2004), "Πλατεία Λένιν, πρώην Συντάγματος" (μυθιστόρημα, Εστία 2005), "Στρατιώτης του Χριστού" (μυθιστόρημα, Γνώσεις 2008), "Οι αστικοί χώροι είναι ποίηση από μόνοι τους" (ποιήματα, Γιάου Κε. 2008), "Υπόγειες διαδρομές" (συμμετοχή σε συλλογικό έργο, Αthens Voice 2008), "Ο αναγνώστης του Σαββατοκύριακου" (μυθιστόρημα, Εστία, 2012). Έχει δύο παιδιά και τρία εγγόνια.

Η ποιητική συλλογή "Εποχή μου είναι η Ποίηση" της Ασημίνας Ξηρογιάννη από τις εκδόσεις Γαβριηλίδης. Πρόκειται για ένα βιβλίο που εξερευνά τη σχέση του ποιήματος με την εποχή στην οποία γράφεται. Ποιος ο ρόλος της Ποίησης σε δύσκολους καιρούς σαν κι αυτούς που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα; Αναπόφευκτα ο δημιουργός επηρεάζεται από την εποχή του ,αφού είναι άνθρωπος που ζει μέσα στην κοινωνία. Πώς διαχειρίζεται και πώς φιλτράρει όμως τα ερεθίσματα που δέχεται; Και ο έρωτας.. τι θέση έχει μέσα σε όλα αυτά;


Πυροβολήστε τα όνειρα

Ποιόν να δικάσεις;
Όσους παίζουν στον τζόγο
τα όνειρά σου;
Eσένα που τους αφήνεις
σιωπώντας,
(είναι και η σιωπή ήττα καμιά φορά)
ή τα ίδια τα όνειρα;
Nαι, στην εποχή των παραλογισμών,
δεν θα΄ταν απίθανο
κάποιοι να καταδικάσουν και τα όνειρα.
Ναι, ναι, τα όνειρα φταίνε για όλα!
Πυροβολήστε τα όνειρα.



 

 
.