notationes/// ΑΝΟΙΞΗ-ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2019

[Tις προηγούμενες σημειώσεις τις διαβάζετε εδώ]

ZΩΗ ΣΑΜΑΡΑ /// ΑΡΙΑΔΝΗ

ΜΑΡΚ ΣΤΡΑΝΤ /// ΣΤΗ ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟΝ ΖΩΗ

ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΒΙΣΤΩΝΙΤΗΣ ///ΑΝΟΙΞΗ

ΗΛΙΑΣ ΚΕΦΑΛΑΣ /// ΠΟΙΗΜΑΤΑ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΙΟΠΟΥΛΟΣ /// ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΥΠΟΣΧΕΣΗ

KΩΣΤΑΣ Θ.ΡΙΖΑΚΗΣ /// ΓΕΦΥΡΑ

ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ ΛΥΜΠΕΡΗ /// Όπως θα έ λ ε γ ε η Σύλβια Πλαθ


ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΘΑΝΟΓΛΟΥ /// ΓΥΑΛΙΝΕΣ ΑΠΟΒΑΘΡΕΣ

ΑΓΓΕΛΑ ΓΑΒΡΙΛΗ /// [Μου γράφεις:]

ΕΥΣΤΑΘΙΑ ΔΗΜΟΥ /// ΑΓΡΙΜΙ

ΠΕΤΡΟΣ ΓΚΟΛΙΤΣΗΣ /// Γκρεμός και χώρου και χρόνου γωνία

ΛΙΝΑ ΦΥΤΙΛΗ /// ΔΥΟ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

ΘΕΟΔΟΣΗΣ ΚΟΝΤΑΚΗΣ /// ΔΥΟ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΚΑΡΑΝΤΩΝΗ /// ΕΝ ΘΕΡΜΩ ΠΩΣ;

ΔΙΩΝΗ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ /// 'Ατιτλο (μιλώ γι' αυτους που από κοινού ...)

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΚΑΡΥΟΘΡΑΥΣΤΙΣ τχ.1 (4/2019)

notationes/// ΑΝΟΙΞΗ-ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2019 /// ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΣΤΟ VARELAKI

Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΣΥΝΥΠΑΡΞΗΣ (Μέρος ΙΙ) Φωτογραφικό Αρχείο του VARELAKI

EZRA POUND ΤΑ CANTOS ΤΗΣ ΕΞΙΛΕΩΣΗΣ • ΤΟ CANTO ΤΗΣ ΤΟΚΟΓΛΥΦΙΑΣ • ΣΤΙΧΟΙ ΓΡΑΜΜΕΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΛΓΑ

«Τρίπτυχο: Μποτέρο, Σαγκάλ, Μιρό» της Ασημίνας Ξηρογιάννη

notationes///IOYΛΙΟΣ 2013///ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΗ ΠΟΙΗΣΗ [19ου και 20ου αιώνα]

ΤΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ VARELAKI ΔΙΑΒΑΣΕ ΚΑΙ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ : ΑΝΑΣΤΑΣHΣ ΒΙΣΤΩΝΙΤΗΣ /// ΠΟΙΗΜΑΤΑ ,1971-2008 [ ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ 2018]

NEA KYKΛΟΦΟΡΙΑ / «Μάρκ Στράντ /Προσωρινή αιωνιότητα»

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ /// ΔΟΚΙΜΙΟ: Η πληγή ως πηγή και αξία μέσα στο έργο του Χάρη Βλαβιανού Γράφει η Ασημίνα Ξηρογιάννη // 

ΣΤΗΛΗ :THE ARTMANIACS /// NIKOΣ XΡΥΣΟΣ


Reading Greece: Asimina Xirogianni on the Interrelation between Poetry and Theatre 

notationes/// ΑΝΟΙΞΗ-ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2019 /// ΜΑΡΚ ΣΤΡΑΝΤ /// ΣΤΗ ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟΝ ΖΩΗ

ΣΤΗ ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟΝ ΖΩΗ

Εκείνη στεκόταν δίπλα μου για χρόνια ή ήταν για μια στιγμή;
Δεν μπορώ να θυμηθώ.
Ίσως να την αγαπούσα ίσως και όχι.
Υπήρχε ένα σπίτι και μετά δεν υπήρχε σπίτι.
Υπήρχαν δέντρα,αλλά κανένα δεν έμεινε.
Όταν κανένας δεν θυμάται...τι υπάρχει;
Eσύ,που οι στιγμές σου έχουν χαθεί,
Που σκόρπισες σαν καπνός μετά θάνατον
Πες μου κάτι,πες μου οτιδήποτε.

Μετάφραση:Aσημίνα Ξηρογιάννη

notationes/// ΑΝΟΙΞΗ-ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2019 /// ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΙΟΠΟΥΛΟΣ /// ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΥΠΟΣΧΕΣΗ

Δεν σ΄αφήνω να γεράσεις ποτέ 
ούτε να χάσεις τ' άρωμα της νιότης 
ξένοιαστη θα χορεύεις σε μια κούνια
μ΄ένα κομμένο άνθος στα μαλλιά
με το λευκό σου φόρεμα σημαία
και θα κρατάς σε γυάλινη αγκαλιά 
τα φοβισμένα όνειρα μη φύγουν 
και θα κρατάς κρυμμένα σ' αγαπώ
στα κλειδωμένα χείλη μην το μάθουν
δε θα θυμάσαι κι ούτε θα θυμάμαι 
θα 'μαστε πια οι εραστές του σήμερα
της μιας στιγμής που φεύγει καθώς
έρχεται. 

Δε θέλω να σ' αφήσω να γεράσεις 
εγώ έχω παλιώσει, δεν προφταίνω
βαδίζω ήδη ανεπιστρεπτί στο χθες
όμως εσύ να μη γεράσεις
μήπως και κάποτε με φέρεις πίσω.

Γιώργος Δελιόπουλος από τη συλλογή Επισκέπτης άγγελος, 2015

*Ο πίνακας είναι παρμένος από εδώ

notationes/// ΑΝΟΙΞΗ-ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2019/// ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΒΙΣΤΩΝΙΤΗΣ ///ΑΝΟΙΞΗ

Ο Μάρτης φέρνει παγωμένες φωτιές.
Στο άνυδρο φως με βυθίζει ένας
γερμανικός χειμώνας. 

Η Άνοιξη είναι μια ορχήστρα χρωμάτων
κι εγώ ο σκοτεινός θεατής
άγνωστος μέσα στο πυκνό ψύχος,
παρατηρώντας την επιδρομή της εσπέρας
στα οροπέδια τ' ουρανού. 

Η Άνοιξη είναι το αίμα των ποταμών
που ορμούν με τη μανία της νιότης μου
-ο θάνατος στην εκτυφλωτική ορμή του.

 Η Άνοιξη είναι ένα εμβατήριο τίγρεων
 που κομματιάζει το μυαλό μου
 καθώς ανθίζει το ατσάλινο φως.


*Ο πίνακας του Μποτιτσέλι είναι παρμένος από εδώ

notationes/// ΑΝΟΙΞΗ-ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2019/// ΕΥΣΤΑΘΙΑ ΔΗΜΟΥ /// ΑΓΡΙΜΙ

Μες στο κρανίο μου φωλιάζει
ένα φοβισμένο αγρίμι
που μοναχό έχει απομείνει
στην κιβωτό του και κοιτάζει

πίσω απ' τις κόγχες των ματιών
μου πότε θ' αρθεί η καταστροφή
και θα σημάνει η επιστροφή
μέσα στις φλέβες των χεριών μου

ελεύθερο πια να ξεχυθεί
τη σάρκα να διασχίσει, να βρει
τα μέλη μου τροφή, το σχήμα

να μου πάρει, όρθό να σηκωθεί
και με δύο πόδια να σταθεί
μπροστά στο πιο πελώριο κύμα. 

Από τη συλλογή Σονέτα, 2016

notationes/// ΑΝΟΙΞΗ-ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2019 /// ΠΕΤΡΟΣ ΓΚΟΛΙΤΣΗΣ /// Γκρεμός και χώρου και χρόνου γωνία

Μάρκος Καμπάνης, Τα κόκκινα της Ανάστασης

Ι

Ποιος με γεννά;
Ποιος με εκτελεί
με στήνει στα έξι μέτρα
Κάθετα μια ζωή
μια ρίζα που έχω σπάσει
σε γκρεμό κρέμομαι βαθύ
κι ας μην υπάρχει
πάνω κάτω

ΙΙ

Χώρου και χρόνου γωνία
σε σμίλευσα
αίμα κοκκίνισε έξω απ’ τον κόσμο
ριπή που εκτινάχτηκε
και έκτοτε ξέκοψε
τη σάρκα σου έλιωσε
ξέφτι που κρέμονταν
μέσα στον χρόνο
ανέμιζε

Πέτρος Γκολίτσης από τη συλλογή Σκάζοντας κρέας, 2017 Ενότητα Φασματοσκόπιο

*Ο πίνακας είναι παρμένος από εδώ

notationes/// ΑΝΟΙΞΗ-ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2019 /// ΛΙΝΑ ΦΥΤΙΛΗ /// ΔΥΟ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

*Πίνακας Νικόλαου Γύζη

Σχολή Ικάρων

Φυσικά όλες οι μέρες
είναι δικές μας

αργά περνούν
αργά μας τρώνε
κι η εβδομάδα γίνεται
ο κόσμος που στάζει
από το κομμένο μας πρόσωπο

μάτια αστραφτερά λευκά-
σχίζες κάρβουνου-
δάχτυλα απ΄ τον αυχένα
ως τη μέση

τραβούν το σκοτάδι
πάνω μας

λίγο πριν αλλάξει
η Σελήνη
τέταρτο
κι επτά ήλιοι αγκαλιασμένοι
κρεμαστούν
στα σύρματα της οροφής
σαν να πρόκειται
να πετάξουν

(Κι εμείς
μαζί τους)

***
Περιπλάνηση


Kι είδα
πως έβγαινα
από τον χτύπο της ώρας
κι έμπαινα στον ύπνο
των προγόνων.

Ήταν η ιστορία
άδειο σπίτι
με τα νώτα της
στραμμένα πάνω μου.

Την ακολούθησα.

Τουτέστιν: ήμουν σε ηλικία
να έλκω γκρεμούς
αγκάθια κι άλλα
ιαματικά φυτά.

Έφυγα μόνη μέσα
απ΄ τα χαλάσματα
τρέχοντας για εκεί
που τέλειωνε
της γης
το πρόσωπο

*Ο πίνακας είναι παρμένος από εδώ

notationes/// ΑΝΟΙΞΗ-ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2019/// ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΚΑΡΑΝΤΩΝΗ /// ΕΝ ΘΕΡΜΩ ΠΩΣ;

Και πώς εν θερμώ
αίμα να στάξει
μελάνι
ίχνος ν' αφήσει
χνάρι σκιά στο χαρτί;

Με την πρώτη 
επαφή
συλλαβή
παρανάλωμα
Με λιωμένο μολύβι στο χέρι
κεκαυμένη
επαίτης
περιφέρεται η αφή

Από τη συλλογή Σε κλοιό σώματος, 2016

notationes/// ΑΝΟΙΞΗ-ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2019 /// ΔΙΩΝΗ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ /// 'Ατιτλο (μιλώ γι' αυτους που από κοινού ...)

μιλώ γι' αυτούς που από κοινού
μετάλαβαν τον χρόνο
τους γεννημένους λίγο πριν λίγο μετά
ή και ταυτόχρονα ακόμα

αυτούς που άνοιξαν
στα πράσινα τα σχολικά θρανία
τα ίδια αναγνώσματα
και παίξανε στις ίδιες τις αυλές
σε κτήρια ετοιμόρροπα 


αυτούς που άκουσαν πρώτη φορά
τραγούδια από πειρατικούς σταθμούς
και αδειάσανε κυνηγημένοι
το αίμα τους στους δρόμους 
για κάποιο σύνθημα φρικτά καταργημένο

κάποιους που αράξανε ανένταχτοι
κι άλλους που μέσα σε εκούσιες φυλακές
ποδοπατήθηκαν με τίποτα δεν αρνήθηκαν

που είδαν απρόσμενα τον ίδιο κόσμο
ν' αλλάζει τα παλιά πουκάμισα
που κάνανε παιδιά που δεν τους μοιάζουν 
και άλλους που δεν γεννήσανε συνέχειες 

μιλώ γι' αυτούς που γράφουνε
το ξόρκι του καιρού
μιλώ γι' αυτούς που το διαβάζουνε
σαν να κοιτάζουνε παλιές φωτογραφίες

Από τη συλλογή Ο Ευτυχισμένος Σίσυφος, 2019


*Ο πίνακας του Ρέμπραντ είναι παρμένος από εδώ

notationes/// ΑΝΟΙΞΗ-ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2019 /// ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΣΤΟ VARELAKI

Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΣΥΝΥΠΑΡΞΗΣ (Μέρος ΙΙ) Φωτογραφικό Αρχείο του VARELAKI

EZRA POUND ΤΑ CANTOS ΤΗΣ ΕΞΙΛΕΩΣΗΣ • ΤΟ CANTO ΤΗΣ ΤΟΚΟΓΛΥΦΙΑΣ • ΣΤΙΧΟΙ ΓΡΑΜΜΕΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΛΓΑ

«Τρίπτυχο: Μποτέρο, Σαγκάλ, Μιρό» της Ασημίνας Ξηρογιάννη

notationes///IOYΛΙΟΣ 2013///ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΗ ΠΟΙΗΣΗ [19ου και 20ου αιώνα]

ΤΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ VARELAKI ΔΙΑΒΑΣΕ ΚΑΙ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ : ΑΝΑΣΤΑΣHΣ ΒΙΣΤΩΝΙΤΗΣ /// ΠΟΙΗΜΑΤΑ ,1971-2008 [ ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ 2018]

NEA KYKΛΟΦΟΡΙΑ / «Μάρκ Στράντ /Προσωρινή αιωνιότητα»

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ /// ΔΟΚΙΜΙΟ: Η πληγή ως πηγή και αξία μέσα στο έργο του Χάρη Βλαβιανού Γράφει η Ασημίνα Ξηρογιάννη //
ΣΤΗΛΗ :THE ARTMANIACS /// NIKOΣ XΡΥΣΟΣ


Reading Greece: Asimina Xirogianni on the Interrelation between Poetry and Theatre

notationes/// ΑΝΟΙΞΗ-ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2019 /// ZΩΗ ΣΑΜΑΡΑ /// ΑΡΙΑΔΝΗ

Ξεκίνησε για ένα άλλο ταξίδι
εκείνο που δεν έκανε ποτέ
Το είχε αφήσει χαραγμένο στα όνειρα
των παιδικών της χρόνων
Πήρε το δρόμο
τον ανηφορικό τον μόνο που ήξερε
κι ήταν πια ανάλαφρη
χωρίς αποσκευές
έτοιμη για το ξεκίνημα
Είπε πως όλα είναι τέλεια
γι’ αυτό όλα τελειώνουν
Αν βρισκόταν στην άκρη τού ονείρου
θα άνοιγε την πόρτα
αυτήν που δεν μπόρεσε ποτέ να κλείσει
Θα έπεφτε θα ανέβαινε τι άραγε;
Ήξερε τι την περιμένει;
Η ζωή είναι όνειρο
Ε όχι
όχι
το όνειρο είναι ζωή
Πασιφάη με τον Μινώταυρο στα σπλάχνα της
Κι η Αριάδνη να κόβει το μίτο και να ψάχνει το δικό της Διόνυσο
ο μεγάλος Θησέας να τα εγκαταλείπει όλα για μια Φαίδρα
Κι ο Μινώταυρος μόνος
να φοβάται κρυμμένος στο λαβύρινθο

Κόκκινη κλωστή δεμένη
Ρίξε μου ένα νήμα Θεέ μου να βγω απ το λαβύρινθο
ρίξε μου ένα κύμα να με πάει στη Νάξο
να προλάβω την Αριάδνη.

Το πέρασμα της Ευριδίκης (1997)