Showing posts with label αναλυτές. Show all posts
Showing posts with label αναλυτές. Show all posts

20.3.14

Εντάξει, θα βρούμε κ το μπόινγκ

Μιλάμε για επίπεδα στρατόσφαιρας!

Ασφαλιστήριο συμβόλαιο έναντι... ύφεσης!

Η Ελλάδα έχει νιώσει περισσότερο από κάθε άλλη αναπτυγμένη χώρα από την δεκαετία του 1930 τις δραματικές επιπτώσεις της μεγάλης ύφεσης στα εισοδήματα και την απασχόληση στον ιδιωτικό τομέα.
Οι απώλειες φθάνουν το 25% του ΑΕΠ σε πραγματικούς όρους από το 2008 μέχρι και το 2013 και είναι μεγαλύτερες στο μέσο διαθέσιμο εισόδημα, προσδιοριζόμενες κοντά στο 35%.
Επομένως, κάθε πρόταση και συζήτηση για την άμβλυνση των αρνητικών επιπτώσεων που έχει μια βαθιά ύφεση σε χώρες της ευρωζώνης έχει ιδιαίτερη σημασία.
Είναι γνωστό ότι η κυρίαρχη άποψη θέλει την δημιουργία ενός μηχανισμού μεταφοράς δημοσιονομικών πόρων σε χώρες της ευρωζώνης που υπόκειται σε ένα μεγάλο, ξαφνικό σοκ με σοβαρές επιπτώσεις στο ΑΕΠ και την απασχόληση.
Πέρα από τις αντιρρήσεις που εκφράζουν ορισμένοι υπάρχει αντικειμενικά ένα πρόβλημα.
Οι μεταφορές πόρων μέσω ενός κεντρικού μηχανισμού ή κάποιου άλλου τρόπου στις πληγείσες χώρες, π.χ. εκείνες στις οποίες η ύφεση είναι βαθύτερη κατά 2 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ ή περισσότερες σε σχέση με την μέση μεταβολή του ΑΕΠ στην ευρωζώνη, θα έχει σχετικά μικρή επίπτωση.
Ακόμη κι αν οι μεταφορές πόρων είναι μεγάλες δεν διορθώνεται πολύ η κατάσταση, π.χ. οι μεταφορές μπορεί να ανέρχονται στο 1% του ΑΕΠ ενώ η συρρίκνωση της οικονομικής δραστηριότητας μπορεί να είναι 6% ή περισσότερο.
Ο γνωστός οικονομολόγος Daniel Gross προτείνει κάτι διαφορετικό. Την ασφάλιση έναντι τέτοιων σοκ στην οικονομική δραστηριότητα σε χώρες της ευρωζώνης.
Ουσιαστικά, ο κ. Gross προτείνει να ασφαλίζεται μια χώρα για το σύνολο των απωλειών στις οποίες υπόκειται από ένα όριο και πάνω, π.χ. 15% συρρίκνωση της οικονομίας σε σχέση με την μέση μεταβολή στο ΑΕΠ της ευρωζώνης.
Η πρόταση είναι ασφαλώς ενδιαφέρουσα. Όμως, τα ερωτήματα είναι πολλά.
Ποιος ασφαλιστικός οργανισμός θα έχει την δυνατότητα να αποζημιώνει χώρες, πληρώνοντας τόσο μεγάλα ποσά;
Ποιες θα είναι οι ετήσιες εισφορές των χωρών-μελών σε ένα τέτοιο σχήμα;

Παρ' όλα αυτά αξίζει να διερευνηθεί το ενδεχόμενο ασφάλισης έναντι οικονομικών «καταστροφών» σε χώρες-μέλη γιατί, εκτός των άλλων, μπορεί να προκαλέσει λιγότερες αντιδράσεις στις χώρες του Βορρά.
 http://www.euro2day.gr/strathgikos-analyths/259/list.html#blogpost-1195278

___________________

(1) What makes Greece special?  

19 March 2014

abstract
The news from Greece these days has been dominated by the announcement that the government achieved a primary budget surplus in 2013. While acknowledging that this is indeed a highly laudable accomplishment, Daniel Gros points out in a new commentary that a more important news item, which has received much less attention, is the fact that Greece exported less in 2013 than in 2012. After considering various textbook causes for this poor export performance, he concludes that the only explanation must be that the Greek economy has remained so distorted that it has not responded to changing price signals.

http://www.ceps.eu/book/what-makes-greece-special

από όπου
(Greece) ..cannot be any hope for a sustained recovery unless exports start growing.
 ...
On the contrary, austerity was perhaps too successful (and painful). But it was the wrong target. The really important target for any country starting an adjustment programme with a double-digit current-account deficit must be export growth. Missing this target is what has set Greece apart.






και ρίχνει και τις κακίες του
Unfortunately, there is very little the outside world can to do to ensure that Greece exports
more. The government can be forced to pass decrees, and Parliament can be pressured to
adopt all the reform legislation known to humanity
. But, in the end, it is how reform is
applied on the ground, and how the economy responds, that counts. An adjustment
programme succeeds or fails at home
, not in Brussels or in Washington.

(ΕΝΑ ΜΗΝΑ ΠΡΙΝ: (19 Φεβ. 2014) Πλεονασματικό το ισοζύγιο πληρωμών το 2013, για πρώτη φορά από το 1948)

(2) U.S. economy headed for "substantial slowdown": Dan Gross
video
http://finance.yahoo.com/blogs/daily-ticker/u-s--economy-headed-for--substantial-slowdown---dan-gross-151940786.html

___________________

το πιο πάνω είναι εκπληκτικό δημιούργημα του συγγραφέως
μιλάμε για πόνημα!
έχω διαβάσει πχ
Το Μεξικό, το οποίο είναι εξαγωγέας αργού πετρελαίου, χρησιμοποιεί put options για να αντισταθμίσει τον κίνδυνο από τυχόν πτώση τιμών του πετρελαίου και μείωσης των εσόδων του. Το 2009 αυτές του έδωσαν το δικαίωμα να πουλά 70 δολ. το βαρέλι - ποσό πολύ υψηλότερο από τα 30 δολ. ανά βαρέλι στα οποία υποχώρησε η αγορά εκείνη τη χρονιά. Η Γκάνα, η οποία άρχισε να εξάγει πετρέλαιο στα τέλη του 2010, είναι η μόνη αφρικανική χώρα που παραδέχεται  δημόσια ότι χρησιμοποιεί παράγωγα πετρελαίου. Χετζάρει τον εαυτό της τόσο ως παραγωγός αργού πετρελαίου, όσο και ως εισαγωγέας καυσίμου - για το δεύτερο χρησιμοποιεί call options.

τώρα να αρχίζουν να αγοράζουν τα κράτη ασφάλεια - από την AIG?

(1)προφανώς και έχει μάλλον απόσταση από την πραγματική οικονομία της Ελλάδας και ειδικά του κλάδου των εξαγωγικών επιχειρήσεων!
στην Ελλάδα τα ξενοδοχεία θεωρούνται εξαγωγείς υπηρεσιών, ο τουρισμός
μήπως είχαν λιγότερους πελάτες το 2013 από το 2012 ή το 2011;;;

εντάξει, θα πρέπει να ξεκινήσουμε από το α

οι κακίες είναι θέμα ψυχολογίας; επειδή και αυτός επέμεινε για τόσο σκληρή λιτότητα;;;
και πανυγήριζε σε συνέντευξη στο βήμα;;; 







28.1.14

JP Morgan: Στο 70% η πιθανότητα εκλογών πριν από το τέλος του πρώτου τριμήνου του 2015

Η πιθανότητα να διενεργηθούν εκλογές στην Ελλάδα πριν από το τέλος του πρώτου τριμήνου του 2015 αγγίζει το 70% εκτιμά σε έκθεση της η JP Morgan, η οποία βλέπει ως πιο βασικό σενάριο να στηθούν κάλπες στο τέλος του τρίτου τριμήνου ή στις αρχές του τέταρτου τριμήνου του 2014.
Αναλυτικά, η JP Morgan αναφέρει ότι μετά τις διπλές εκλογές του 2012, η ελληνική κυβέρνηση έχει παραμείνει στην εξουσία περισσότερο από ό,τι προέβλεπε η πλειονότητα των  αναλυτών.
Στο διάστημα αυτό έχει προσφέρει ένα σχετικά σταθερό πολιτικό περιβάλλον, δημιουργώντας περιθώριο για την αντιμετώπιση της ελληνικής οικονομικής και πολιτικής κρίσης και τη δημιουργία των θεμελίων για την ανάκαμψη. Ωστόσο, υπάρχουν σημάδια ότι η περίοδος της σχετικής σταθερότητας πλησιάζει στο τέλος της, προειδοποιεί η JP Morgan.
Ο διεθνής οίκος υποστηρίζει ότι ακόμα και αν δεν γίνουν τελικά οι εκλογές το 2014, το ενδεχόμενο εκλογικής αναμέτρησης θα διαμορφώσει σε μεγάλο βαθμό το πολιτικό σκηνικό. Η Ελλάδα θα εισέλθει σε μια παρατεταμένη εκλογική περίοδο, με την προσοχή να στρέφεται μακριά από την εφαρμογή του μνημονίου.
Σύμφωνα με την JP Morgan ο ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να έχει τη δυνατότητα να κερδίσει τις εκλογές, αυξάνοντας την αβεβαιότητα για τον σχηματισμό κυβέρνησης.
Η JP Morgan βλέπει πιθανότητα πάνω από 60% να κερδίσει τις εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ, σημειώνοντας πως ο συνδυασμός της οικονομικής ανέχειας και της αντιπάθειας προς την πολιτική ελίτ αναμένεται να οδηγήσει τους ψηφοφόρους στην αγκαλιά του συγκεκριμένου κόμματος.
Ωστόσο, διαπιστώνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αρχίσει να μετριάζει τις θέσεις του σε μια σειρά ζητήματα, ανοίγοντας τη δυνατότητα συμβιβασμού με τους δανειστές. Συγκεκριμένα, σημειώνει τη μετατόπισή του στο θέμα της αντιμετώπισης του χρέους. Το 2012 υποστήριζε ότι θα επιδιώξει τη μονομερή διαγραφή του, ενώ τώρα τονίζει ότι θα ξεκινήσει διαπραγματεύσεις για νέα ελάφρυνση.

Εξασθένηση της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ

Η επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος από την Ελλάδα σηματοδοτεί και το τέλος της πιο κρίσιμης φάσης της δημοσιονομικής προσαρμογής. Το γεγονός αυτό θα προκαλέσει πλήγμα στην ατζέντα της ελληνικής κυβέρνησης και στη δικαιολόγηση των σχεδίων της για την οικονομία. Την ίδια στιγμή, επιταχύνεται η κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ, με τους βουλευτές να αναζητούν άλλες επιλογές σε μια ευρύτερη συμμαχία. Η JP Morgan επισημαίνει ότι ο κυβερνητικός συνασπισμός έχει πολύ ισχνή πλειοψηφία και είναι μεγάλος ο πειρασμός να δοθεί στον ΣΥΡΙΖΑ η ευκαιρία να κάνει τη διαπραγμάτευση. Νέα προβλήματα στην εφαρμογή του προγράμματος ή μια απόρριψη μέτρων από το ΣτΕ μπορεί να οδηγήσει σε περισσότερες παραιτήσεις βουλευτών, εκτιμά.

Ο αντίκτυπος από τις ευρωοεκλογές του Μαΐου

Οι πιέσεις στην κυβέρνηση μπορεί να γίνουν μη διαχειρίσιμες τους επόμενους τέσσερις με πέντε μήνες, προβλέπει η JP Morgan. Ο ΣΥΡΙΖΑ αναμένεται να φέρει καλά αποτελέσματα στις ευρωοεκλογές του Μαΐου, όπως και το ακροδεξιό κόμμα της Χρυσής Αυγής. Το ΠΑΣΟΚ προβλέπεται να κινηθεί σε πολύ χαμηλά επίπεδα, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε διάλυση και σε νέες εκλογές.

Η εκλογή Προέδρου τον Φεβρουάριο του 2015

Το κοινοβούλιο πρέπει να ψηφίσει για νέο Πρόεδρο πριν από τις 4 Φεβρουαρίου 2015, όπου απαιτούνται 180 ψήφοι για την εκλογή ενός υποψηφίου. Σε περίπτωση που η κυβέρνηση δεν βρει τις ψήφους αυτές το κοινοβούλιο θα διαλυθεί. Η JP Morgan επισημαίνει πως ο ΣΥΡΙΖΑ έχει διαμηνύσει ότι θα ψηφίσει κατά οποιουδήποτε υποψήφιου της κυβέρνησης, όπως και τα περισσότερα από τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης. Δεδομένης της κόπωσης που θα έχει υποστεί η κυβέρνηση ως το πρώτο τρίμηνο του 2015, οι πιθανότητες να επιβιώσει με τη στήριξη μικρών κομμάτων είναι μικρές, προβλέπει ο διεθνής οίκος.

http://www.euro2day.gr/news/market/article/1178221/jp-morgan-sto-70-h-pithanothta-eklogon-to-2014.html

Στη μάχη οι κεντρικές τράπεζες Τουρκίας και Ινδίας

Στην αντεπίθεση περνούν οι κεντρικές τράπεζες των αναδυόμενων αγορών, προκειμένου να χαλιναγωγήσουν την κάθετη πτώση των νομισμάτων τους. Η κεντρική τράπεζα της Ινδίας εξέπληξε άπαντες προχωρώντας σε αύξηση επιτοκίων, ενώ σε αντίστοιχη κίνηση αναμένεται να προχωρήσει σήμερα και η κεντρική τράπεζα της Τουρκίας αγνοώντας τις πολιτικές πιέσεις.
Από την προηγούμενη εβδομάδα, οι αναδυόμενες οικονομίες έχουν βρεθεί στο στόχαστρο των αγορών και είναι τα πρώτα θύματα της αλλαγής ρότας από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ. Καθώς η Fed κλείνει τη στρόφιγγα της ρευστότητας, οι επενδυτές τρέπονται σε μαζική φυγή από τις αναδυόμενες αγορές, οδηγώντας σε κάθετη πτώση τα νομίσματά τους. Οι κεντρικές τράπεζες σε Ινδία και Τουρκία σπεύδουν να προλάβουν τις εξελίξεις, καθώς σήμερα ξεκινά η διήμερη σύνοδος της Fed από την οποία οι επενδυτές αναμένουν τη δεύτερη μείωση του προγράμματος ποσοτικής χαλάρωσης, κατά 10 δισ. δολ.
Η κεντρική τράπεζα της Τουρκίας συνεδριάζει εκτάκτως σήμερα για να συζητήσει τις επιλογές της, ενώ δέχεται ασφυκτικές πιέσεις από την κυβέρνηση Ερντογάν που είναι αντίθετη με την αύξηση των επιτοκίων.
O επικεφαλής της τράπεζας Ε. Basci δήλωσε σήμερα πως δεν θα διστάσει να συσφίξει την νομισματική πολιτική αν χρειαστεί.
Σύμφωνα με δημοσκόπηση του Reuters, οι αναλυτές προβλέπουν ότι η Τουρκία θα αυξήσει το επιτόκιο δανεισμού κατά 225 μονάδες βάσης στο 10%. Επισημαίνεται ότι είναι η πρώτη έκτακτη σύνοδος της κεντρικής τράπεζας της χώρας, από τον Αύγουστο του 2011, στο αποκορύφωμα της ευρωκρίσης.
«Νομίζουμε όμως, ότι θα πετάξουν την πετσέτα στο ρινγκ» δήλωσε ο Λούις Κόστα, της Citi, επισημαίνοντας ότι οι πολιτικές πιέσεις ήταν ο βασικός λόγος για τον οποίο η κεντρική τράπεζα δεν αντέδρασε ταχύτερα. «Πιθανότατα εξασφάλισαν ότι η πιο επιθετική κίνηση θα έχει την έγκριση του Ερντογάν» συμπλήρωσε.
Εν μέσω αυτού του κλίματος, η τουρκική λίρα καταγράφει έντονες διακυμάνσεις. Διαμορφώνεται στο 2,2690 έναντι του δολαρίου, σε κάποια απόσταση από το ιστορικό χαμηλό των 2,3900 που άγγιξε τη Δευτέρα.
Αντίστοιχη κίνηση έγινε νωρίτερα σήμερα από την Ινδία, όπου η κεντρική τράπεζα έπιασε άπαντες εξαπίνης προχωρώντας σε αύξηση επιτοκίων κατά 25 μονάδες βάσης στο 8%, δηλώνοντας ωστόσο ότι εάν δεν υπάρξουν ανοδικές εκπλήξεις στον πληθωρισμό πιθανότατα να μην γίνουν άλλες αυξήσεις επιτοκίων στο άμεσο μέλλον. Η αντίδραση της αγοράς συναλλάγματος, όμως, δεν ήταν θεαματική. Τα ινδικά ομόλογα, οι μετοχές και η ρουπία υποχώρησαν αμέσως μετά την ανακοίνωση, αλλά σύντομα κάλυψαν το χαμένο έδαφος. Η ινδική ρουπία διαμορφώνεται στο 63,05 έναντι του δολαρίου και η απόδοση του 10ετούς ομολόγου της Ινδίας τελικά υποχωρεί κατά 5 μονάδες βάσης στο 8,72%.

Στο μάτι του κυκλώνα η Τουρκία - Ειδική περίπτωση η Αργεντινή

Σύμφωνα με αναλυτές της Danske Bank, το ξεπούλημα στις αναδυόμενες πυροδοτήθηκε από τις ανησυχίες για την κινεζική ανάπτυξη και από τοπικούς παράγοντες.
Oι αναλυτές της δανέζικης τράπεζας εκτιμούν ότι το sell-off στις αναδυόμενες θα πλήξει τις χώρες που έχουν τις μεγαλύτερες εξωτερικές ανισορροπίες (όπως η Τουρκία και η Νότια Αφρική), οι χώρες που εξάγουν εμπορεύματα (όπως η Βραζιλία και η Ρωσία και οι χώρες με έντονη πολιτική αβεβαιότητα (όπως η Τουρκία και η Ουκρανία).
Όσον αφορά την Αργεντινή, υποστηρίζουν ξεχωριστή περίπτωση. Αν και το πέσο έχει υποχωρήσει δραματικά, η πτώση οφείλεται στις υπερβολικές πληθωριστικές πολιτικές.

Μικρός ο κίνδυνος για ανεπτυγμένες οικονομίες

Οι αναταράξεις στις αναδυόμενες δεν αποτελούν σοβαρή απειλή για τις ανεπτυγμένες οικονομίες, σύμφωνα με εκτιμήσεις αναλυτών στο Bloomberg.
Με βάση το αισιόδοξο σενάριο, τα προβλήματα θα περιοριστούν σε λίγες αναδυόμενες οικονομίες, μεταξύ των οποίων η Τουρκία και η Αργεντινή, χωρίς να επεκταθούν προς τα έξω. Οι ανεπτυγμένες οικονομίες έχουν εγχώριες πηγές ανάπτυξης και στήριξη από τις κεντρικές τράπεζες.
“Η βασική μας προσδοκία είναι πως ενώ οι αγορές των ΗΠΑ μπορεί να δεχτούν ένα προσωρινό χτύπημα, το σοκ δεν θα είναι μεγάλο για την οικονομία των ΗΠΑ” σημείωσε ο Torsten Slok, επικεφαλής οικονομολόγος της Deutsche Bank στην Νέα Υόρκη.
Ο κίνδυνος είναι ότι μια επιδείνωση της επιβράδυνσης και των sell-off στις μεγαλύτερες οικονομίες, όπως η Κίνα, θα μολύνει τις χρηματοπιστωτικές αγορές των βιομηχανικών κρατών, στερώντας τους ζήτηση για εξαγωγές και εμπορεύματα.
"Βλέπουμε την περασμένη εβδομάδα περισσότερο ως μια προειδοποίηση για αυτό που μπορεί να συμβεί" ανέφερε στο Bloomberg ο Jacques Cailloux, επικεφαλής οικονομολόγος της Nomura στο Λονδίνο.
Η ανησυχία είναι να παραταθεί η κρίση, αυξάνοντας τις προκλήσεις για μια παγκόσμια οικονομία που παραμένει εύθραυστη, ανέφερε ο Holger Schmiedling, επικεφαλής οικονομολόγος της Berenberg Bank στο Λονδίνο. Ο ίδιος τόνισε ωστόσο πως η παγκόσμια οικονομία έχει αλλάξει πολύ από τα τέλη της δεκαετίας του 1990, όταν οι κρίσεις στην Ασία και την Λατινική Αμερική τάραξαν τις παγκόσμιες αγορές και είναι πιο ισχυρή μετά το κραχ του 2008.

http://www.euro2day.gr/news/world/article/1178071/sth-mahh-oi-kentrikes-trapezes-toyrkias-kai-indias.html

23.12.13

Τραπεζική ένωση «απάτη» φτιάχνει η Ευρώπη

Sony Kapoor*
Sony Kapoor: Τραπεζική ένωση «απάτη» φτιάχνει η Ευρώπη
Η τραπεζική ενοποίηση προέκυψε ως ιδέα όταν απορρίφθηκαν όλα τα άλλα. Πιστέψαμε ότι είναι θείο δώρο που θα λύσει όλα τα προβλήματα, αλλά δεν είναι έτσι. Δεν αντιμετωπίζει την υφιστάμενη κρίση και δημιουργεί μεγαλύτερα προβλήματα για το μέλλον.


Οι τυμπανοκρουσίες για την τραπεζική ενοποίηση έχουν καταπνίξει τις πιο σημαντικές και επείγουσες συζητήσεις για την αντιμετώπιση της σοβαρής κρίσης στην Ευρώπη. Η Ε.Ε. συζητά με τέτοια σοβαρότητα πόσο «σημαντικό είναι να επιτευχθεί πρόοδος στην τραπεζική ενοποίηση» που οι πολίτες θα μπορούσαν ακόμη και να πιστεύουν ότι είναι δώρο Θεού προς την ανθρωπότητα - ή τουλάχιστον ότι θα μπορούσε να ανακόψει την κρίση στην ευρωζώνη.
Βεβαίως τίποτε τέτοιο δεν ισχύει. Το πακέτο που συμφωνήθηκε για την τραπεζική ενοποίηση αυτήν την εβδομάδα αποτελεί, στην καλύτερη περίπτωση, αποπροσανατολισμό από την αντιμετώπιση της κρίσης. Στη χειρότερη, μπορεί να λειτουργήσει αντιπαραγωγικά σε μακροπρόθεσμη βάση.
Η τραπεζική ενοποίηση προέκυψε ως ιδέα στο αποκορύφωμα της κρίσης, όταν η αποχώρηση της Ελλάδας από την ευρωζώνη ήταν μία ρεαλιστική πιθανότητα και το ενδεχόμενο μαζικής φυγής των καταθετών από τις ευάλωτες τράπεζες της Ισπανίας δεν άφηνε τους Ευρωπαίους αξιωματούχους να κοιμηθούν τη νύχτα.
Δεδομένου του γερμανικού βέτο στα ομόλογα της ευρωζώνης και γενικότερα στη δημοσιονομική ενοποίηση, η τραπεζική ενοποίηση προέκυψε ως εναλλακτική. Στόχος θεωρητικά ήταν να ευθυγραμμιστούν όλες οι τράπεζες της Ευρώπης με την προστατευτική ομπρέλα της ευρωπαϊκής εποπτείας, η στήριξη των ευρωπαϊκών κεφαλαίων και η εγγύηση των καταθέσεων από την πλευρά της Ε.Ε.
Επισημαίνοντας την αμοιβαιοποίηση των κινδύνων που δημιουργούνται από τις τράπεζες, οι αξιωματούχοι ήθελαν να καθησυχάσουν τους πανικοβλημένους καταθέτες ώστε να κρατήσουν τα χρήματά τους στις τράπεζες της περιφέρειας. Ήταν μία έξυπνη ιδέα που μετέφερε το μήνυμα ότι η πολιτική της Ε.Ε. δεν βρισκόταν σε αδιέξοδο, ενώ η αλήθεια ήταν ακριβώς το αντίθετο. Αυτό που μείωσε τελικά τον πανικό στις αγορές ήταν η υπόσχεση του Μάριο Ντράγκι, του προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, ότι θα πράξει «ό,τι χρειάζεται». Όποιος αποδίδει την ανάκτηση της εμπιστοσύνης των αγορών στην πρόοδο για την τραπεζική ενοποίηση δεν είναι ειλικρινής.
Η Γερμανία ήταν δύσπιστη θεωρώντας ότι η τραπεζική ενοποίηση είναι ουσιαστικά δημοσιονομική ενοποίηση από την πίσω πόρτα. Και έτσι ήταν. Άλλοι πίστεψαν ότι πρόκειται για ένα ουσιαστικό βήμα για την εύρυθμη λειτουργία της νομισματικής ένωσης μακροπρόθεσμα. Οι πιο θερμοί υποστηρικτές της, όμως, συνέχιζαν να πουλάνε την τραπεζική ενοποίηση ως μέσο για την αντιμετώπιση της σημερινής κρίσης και άλλων κρίσεων που θα μπορούσαν να προκύψουν στο μέλλον. Δεδομένου ότι τα πάντα πλέον στηρίζονται στην πρόοδο που επιτυγχάνεται στο μέτωπο της τραπεζικής ενοποίησης, κάποιος αντιλαμβάνεται πόσο επιτυχημένη ήταν η προσπάθειά τους.
Η Γερμανία εξαρχής έθεσε βέτο στην κατανομή των κινδύνων και του κόστους από τα αποκαλούμενα κληροδοτημένα προβλήματα των τραπεζών της περιφέρειας. Έτσι, οι αξιωματούχοι στην Ευρώπη ελεύθερα παραδέχονται ότι η τραπεζική ενοποίηση θα έχει πολύ περιορισμένη σχετικότητα -αν όχι μηδενική- με την αντιμετώπιση της τρέχουσας κρίσης. Τι ήταν τόσο επείγον, λοιπόν, που να δικαιολογεί την κατασπατάληση κάθε πολύτιμου πολιτικού κεφαλαίου σε αυτό το έργο;
Σίγουρα μας έχει αποπροσανατολίσει από μέτρα που πραγματικά θα βοηθούσαν τα άμεσα προβλήματά μας. Ακόμη χειρότερα, μπορεί να μεγεθύνουμε τελικά τα ίδια προβλήματα που μας οδήγησαν εξαρχής στην κρίση. Η Ε.Ε. έχει μπερδέψει τις προτεραιότητές της, καθώς ωθεί την ολοκλήρωση των χρηματοοικονομικών αγορών, ενώ οι αγορές προϊόντων, υπηρεσιών και εργασίας παραμένουν βαθιά κατακερματισμένες.
Προτού ξεσπάσει η χρηματοοικονομική κρίση είδαμε σε λειτουργία τη σκιώδη τραπεζική ενοποίηση, με τις πλεονάζουσες γερμανικές (και όχι μόνο) αποταμιεύσεις να κυνηγούν υψηλότερες αποδόσεις και να περνούν ελεύθερα τα σύνορα. Συνέβαλαν στο να δημιουργηθούν φούσκες στις αγορές κατοικιών στην Ισπανία και την Ιρλανδία και επέτρεψαν στην ελληνική κυβέρνηση να ξεσαλώσει με τον δανεισμό.
Μέχρι εκείνο τον μοιραίο Σεπτέμβριο του 2008, αυτές οι διασυνοριακές ροές χρηματοδότησης υπερήφανα χαρακτηρίζονταν απόδειξη της επιτυχίας του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Ελάχιστη σημασία δόθηκε στο πώς πραγματικά επενδύθηκαν αυτά τα κεφάλαια ή στον αντίκτυπο που είχαν για την πραγματική οικονομία.
Σχεδόν σε μία νύχτα, αυτό το σύμβολο τιμής μετονομάστηκε σε «ανισορροπία». Αυτή η αναγνώριση, όμως, η οποία παραδέχεται ότι οι διαβόητες ανισορροπίες στα ισοζύγια τρεχουσών συναλλαγών είναι πρόβλημα, έγινε πολύ αργά. Όπως επίσης πολύ αργά παραδεχθήκαμε ότι εάν η πραγματική οικονομία είναι κατακερματισμένη τότε δεν έχει τον αντισταθμιστικό μηχανισμό προσαρμογής.
Το πιο σημαντικό μάθημα από την κρίση της ευρωζώνης είναι η επείγουσα ανάγκη να ελαχιστοποιηθεί το κενό ανάμεσα στον ενοποιημένο χρηματοοικονομικό κλάδο και την κατακερματισμένη πραγματική οικονομία. Αυτή ήταν η κινητήριος δύναμη της έκθεσης του Μάριο Μόντι -του πρώην πρωθυπουργού της Ιταλίας που έχει πλέον εξαφανιστεί από το προσκήνιο- για το μέλλον της ενιαίας αγοράς. Η ταξιαρχία της τραπεζικής ενοποίησης έχει καταφέρει τον τερματισμό όλων των συζητήσεων για την αναζωογόνηση της ενιαίας αγοράς, την ολοκλήρωση στον κλάδο υπηρεσιών και τη βελτίωση της κινητικότητας των εργαζομένων.
Ό,τι κι αν συμφωνηθεί στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για την τραπεζική ενοποίηση δεν θα καταφέρει τίποτα για την αντιμετώπιση της μεγάλης κρίσης στην οποία παραμένει βυθισμένη η ευρωζώνη. Τουναντίον. Διευρύνοντας το χάσμα μεταξύ του καλά ενοποιημένου χρηματοοικονομικού κόσμου και της πραγματικότητας μιας διαιρεμένης αγοράς προϊόντων, υπηρεσιών και εργασίας, μπορεί να αυξάνουμε τους κινδύνους για το μέλλον.
Η τραπεζική ενοποίηση-απάτη που βρίσκεται επί τάπητος θα μας προστατεύσει ελάχιστα από αυτούς τους κινδύνους.

*Ο Sony Kapoor είναι διευθυντής του think tank της Re-Define.

http://www.euro2day.gr/ftcom_gr/article-ft-gr/1167588/kapoor-trapezikh-enosh-apath-ftiahnei-h-evroph.html

15.10.13

Μωχ. ελ Εριάν για Ελλάδα-Κύπρο

Αθήνα και Λευκωσία χρειάζονται οριστικά μια "άφεση" χρέους,  
υπογραμμίζει ο επικεφαλής της Pimco, Μοχάμεντ ελ Εριάν σε συνέντευξή του 
στη Γερμανική εφημερίδα "Süddeutsche Zeitung" και επισημαίνει ότι 
όσο οι Χώρες έχουν τόσο υψηλό χρέος και απειλείται αναδιάρθρωση, 
οι ιδιώτες επενδυτές  δεν επιστρέφουν και η κατάσταση δεν βελτιώνεται. 
"Για να μπορέσει μια Χώρα σαν την Ελλάδα να αντεπεξέλθει με τις δικές της δυνάμεις, 
χρειάζεται ένα ποσοστό χρέους της τάξεως του 60-70% του ΑΕΠ" πρόσθεσε.
 
Ο Μοχάμεντ ελ Εριάν συνιστά - ει δυνατόν - σε διάστημα ενός έτους 
να ληφθεί μια οριστική απόφαση 
για το εάν η Ελλάδα και η Κύπρος θα πρέπει να εγκαταλείψουν την Ευρωζώνη,  
ενώ υποστηρίζει ότι ίσως να χρειάζεται και η Πορτογαλία απομείωση του χρέους της, 
 ωστόσο, η κατάσταση στην Χώρα αυτή δεν είναι τόσο σαφής.
 
http://www.euro2day.gr/ase/market_comment/article-market/1144950/ha-eklepsan-thn-parastash-ta-paketa.html

Σε δηλώσεις του στον Tουρκοκυπριακό "Μπαϊράκ", ο John Koenig,  
Πρέσβης των ΗΠΑ στην Κύπρο,
στο θέμα του φυσικού αερίου, ο κ. Koenig ανέφερε ότι  
οι φυσικές πηγές του νησιού θα πρέπει να διαμοιραστούν 
με ίσο τρόπο και από τις δύο κοινοτήτες.

http://www.euro2day.gr/news/world/article/1145021/hpa-na-moirastoyn-isa-ta-kypriaka-apothemata-fa.html

5.9.13

στο σωστό μονοπάτι


Το κείμενο της ομιλίας του Αρίστου Δοξιάδη στο Συνέδριο του ΙΣΤΑΜΕ, 4 Σεπτ. 2013.
Η Συνεδρία είχε θέμα: ‘Κράτος και οικονομία πριν και μετά την κρίση’.

Κωδικοποίηση (δική μου)
1. εμπορικό έλλειμμα και λιτότητα
2. κλειστά επαγγέλματα και ρυθμίσεις
3. επιχειρηματικότητα μικρής επιχείρησης
4. γιατί χρειάζονται οι μεγάλες επιχειρήσεις
5. κοινωνικό κράτος

[έμφαση και έντονη επισήμανση δικά μου, σχόλιο στο τέλος]

Το πιο σημαντικό ερώτημα για την οικονομία της Μεταπολίτευσης είναι, νομίζω, το εξής: Το εμπορικό ισοζύγιο, η διαφορά ανάμεσα σε εξαγωγές και εισαγωγές, ήταν αρνητικό από το 1962 και με γενικά αυξητική τάση μέχρι το 2008. Είχαμε σωρευτικά το δεύτερο μεγαλύτερο έλλειμμα στην ευρωζώνη και στην ΕΕ των 17 μετά την Πορτογαλία.
Το βάθος της κρίσης στην Ελλάδα οφείλεται σε αυτή την μακροχρόνια και θεμελιακή αδυναμία — οτι δηλαδή η παραγωγική βάση της χώρας δεν μπορούσε να υποστηρίξει τις δαπάνες που έκαναν τα νοικοκυριά και το κράτος.

Παρόλο που η κρίση εμφανίστηκε ως κρίση του δημόσιου χρέους, στη βάση ήταν κρίση εξωτερικού δανεισμού. Αν το κράτος χρωστούσε σε έλληνες πιστωτές, όπως συμβαίνει στην Ιαπωνία και στην Ιταλία που έχουν κι αυτές μεγάλο δημόσιο χρέος, θα πολύ πιο εύκολο είτε να αποφύγουμε την βαθειά ύφεση, είτε να την αντιμετωπίσουμε γρήγορα.

Καμιά κυβέρνηση, είτε της ΝΔ είτε του ΠΑΣΟΚ, είτε λαϊκίστικη είτε εκσυγχρονιστική δεν πήρε σοβαρά μέτρα για το ισοζύγιο, ή μάλλον δεν πήρε διαρθρωτικά μέτρα (η λιτότητα του 1985-87 ήταν μια συγκυριακή αντιμετώπιση).

Τώρα, με τη στερνή γνώση, βλέπουμε οτι αυτό ήταν, τουλάχιστο, εγκληματική αμέλεια.

Το ερώτημα λοιπόν είναι, γιατί, κανένας πρωθυπουργός και κανένας υπουργός οικονομίας, παρόλο που ορισμένοι ήταν σοβαροί άνθρωποι, δεν μπόρεσε να αντιστρέψει την τάση.

Νομίζω οτι η απάντηση βρίσκεται στη σχέση των κομμάτων με την οικονομία:

Το πρώτο στοιχείο της απάντησης βρίσκεται στην κατανάλωση.

Εξηγώ:
Εμπορικό έλλειμμα σημαίνει σε γενικές γραμμές και αντίστοιχο εξωτερικό δανεισμό: τις εισαγωγές που δεν τις πληρώνουμε από εξαγωγές, τις πληρώνουμε από δανεικά. Αυτό ισχύει για την Ελλάδα, αλλά και για τις περισσότερες χώρες που είχαν εμπορικό έλλειμμα.

Εμείς όμως είχαμε μια ιδιομορφία, που μας ξεχωρίζει από τις άλλες οικονομίες της ευρωπαικής περιφέρειας: Αυτά τα δάνεια από το εξωτερικό τα δαπανούσαμε για κατανάλωση, και όχι για επενδύσεις.

Τα ελληνικά νοικοκυριά δαπανούσαν για κατανάλωση περίπου το 70% του ΑΕΠ, και μαζί με το κράτος το 90%, που ήταν με διαφορά το μεγαλύτερο στην ΕΕ, δώδεκα μονάδες πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Ένα μεγάλο μέρος της διαφοράς την δανειζόμασταν απ’ έξω.

Σημειώνω ότι ψηλή κατανάλωση ως ποσοστό του εισοδήματος έχουν τα φτωχά και τα μεσαία στρώματα –όχι οι πολύ πλούσιοι.

Τι σημαίνει αυτό; Οτι το εμπορικό έλλειμμα ήταν άμεσα συνδεμένο με το βιοτικό επίπεδο της εκλογικής βάσης. Δεν υπήρχε τρόπος να περικοπεί το έλλειμμα χωρίς λιτότητα, δηλαδή μέχρι η παραγωγική βάση, ας πούμε οι εξαγωγές, να μεγαλώσει, για να μπορεί να στηρίξει περισσότερη κατανάλωση.

Ηταν ένα πρόβλημα που δεν μπορούσε να λυθεί με αναδιανομή από τους πλούσιους στους φτωχούς, που μπορεί να λύσει άλλου είδους προβλήματα. Για το ισοζύγιο χρειαζόταν αναδιανομή από κατανάλωση σε αποταμίευση, δηλαδή λιτότητα για όλους. Για προφανείς λόγους, κανένα κόμμα δεν ήθελε να αναλάβει αυτό το κόστος.

Το δεύτερο στοιχείο της απάντησης είναι η προστασία των επαγγελμάτων.

Τα κόμματα στο πελατειακό σύστημα λειτουργούν προστατεύοντας και ενισχύοντας συγκεκριμένες ομάδες, όχι το σύνολο του πληθυσμού, όχι ‘τάξεις’, που είναι μια αφηρημένη έννοια, όχι γενιές, αλλά επαγγέλματα.

Αλλά στη σύγχρονη οικονομία, υπάρχουν επαγγέλματα και κλάδοι που το κράτος δεν μπορεί να τα προστατεύσει. Είναι αυτά που από τη φύση τους έχουν παγκόσμιο ανταγωνισμό, όχι μόνο εγχώριο, οι διεθνώς εμπορεύσιμοι κλάδοι.
Τους υφαντουργούς δεν μπορεί να τους προστατεύσει από τον ανταγωνισμό του Βιετνάμ,
Στο φαρμακείο όμως μπορεί να ορίσει περιθώριο κέρδους
Στο δημόσιο μπορούν να διορίσουν σε μόνιμες θέσεις
Για τον δικηγόρο μπορούν να δημιουργήσουν εισοδήματα επιβάλλοντας την υποχρεωτική παράσταση στα συμβόλαια


Ολο τον τομέα των εμπορεύσιμων τα κόμματα τον άφησαν στην τύχη του. Επειδή το μόνο που ήξεραν ήταν οι προστατευτικές ρυθμίσεις, και όχι οι καλοί θεσμοί που βοηθάν τις επιχειρήσεις να γίνουν πιο παραγωγικές και ανταγωνιστικές.

Οχι μόνο δεν ήξερε πώς να βοηθήσει τους ανταγωνιστικούς κλάδους, αλλά τους επιβάρυνε κιόλας, με την πολιτική προστασίας που είχε για τους άλλους.

Παράδειγμα, η εργατική νομοθεσία ήταν μια χαρά για προστατευμένες …ολιγοπωλιακές επιχειρήσεις, δηλαδή για τις τράπεζες και τις ΔΕΚΟ, αλλά έβγαζε από το παιχνίδι όσους είχαν ανταγωνιστικές πιέσεις. Δεν μιλάω για τον κατώτατο μισθό, μιλάω, π.χ. για τα ωράρια εργασίας.

Οι μικρές εταιρίες πληροφορικής, που σε όλο τον κόσμο εργάζονται σε ακατάστατες ώρες, δεν υπήρχε κανένας τρόπος να είναι σύννομες στην Ελλάδα. Δεν μπορούσαν ούτε κάν να τηρούν μεν το οκτάωρο, αλλά αντί για 9πμ με 5μμ να είναι 1μμ με 9μμ. Ολοι έπρεπε να βαδίζουν με τους ρυθμούς που συμφωνήθηκαν στα προστατευμένα ολιγοπώλια, που δεν νοιάζονταν καθόλου τι συμβαίνει στον υπόλοιπο κόσμο.

Και επειδή το ΠΑΣΟΚ έχει ως πρότυπο το κοινωνικό κράτος της σοσιαλδημοκρατίας, να σημειώσω οτι στη βόρεια ευρώπη όλα στηρίζονται στις εξαγωγές. Ολες οι χώρες με καλές κοινωνικές υπηρεσίες και εργασιακά δικαιώματα φροντίζουν να έχουν εμπορικό πλεόνασμα. Σουηδία, Δανία, Γερμανία, Γαλλία, Ολλανδία, Αυστρία. Και όταν κινδυνεύουν να γίνουν ελλειμματικές, παίρνουν μέτρα για να το διορθώσουν.

Ο λόγος είναι απλός: κανένας ξένος δεν θα σού χρηματοδοτήσει τις κοινωνικές δαπάνες. Μπορεί να χρηματοδοτήσει υποδομές, επιχειρήσεις, αγορά σπιτιών ή τίποτε περίεργα παράγωγα, αλλά όχι επιδόματα και συντάξεις, δασκάλους και γιατρούς. Αυτά πληρώνονται μόνο από ίδιους πόρους. Εμείς αυτό δεν το καταλάβαμε.

Τρίτο, στοιχείο, το μέγεθος των επιχειρήσεων: η ελληνική κοινωνία και οι θεσμοί διώχνουν τη μεγάλη επιχείρηση.

Οχι τα εσωτερικά ολιγοπώλια: προφανώς η ενέργεια, το τηλέφωνο, και οι τράπεζες θα είναι παντού μεγάλες επιχειρήσεις. Αλλά τις διώχνει στη βιομηχανία, στον τουρισμό, στη γεωργία.

Για παράδειγμα στη χωροταξία είχαμε μια άτυπη συναίνεση, από όλο το πολιτικό φάσμα οτι πουθενά στη χώρα δεν μπορεί να εγκατασταθεί μεγάλη βιομηχανική μονάδα, αλλά οτι παντού μπορούν να χτιστούν αυθαίρετα σπίτια.

Δεν δίνονταν άδειες, δεν μπορούσαν να έχουν ευέλικτα ωράρια, δεν μπορούσαν να κάνουν επιχειρησιακές συμβάσεις στην ουσία, και έτσι δεν στέριωσαν.

Το μικρό μέγεθος των επιχειρήσεων ήταν ο ελέφαντας στο δωμάτιο, το μεγάλο θέμα που κανένας δεν τολμά να θίξει. Ενώ είναι μια ολοφάνερη ιδιαιτερότητα της Ελλάδας, και ενώ όλοι καταλαβαίνουν οτι σε μεγάλο βαθμό καθορίζει την ανταγωνιστικότητα, καμμιά πολιτική παράταξη δεν παίρνει θέση: Είναι καλό πράγμα ή κακό; Πρέπει να έχουμε πολιτικές να αυξήσουμε το μέγεθος, και ποιές;

Από τη μια μεριά, εξαγωγική βιομηχανία με είκοσι εργαζόμενους γενικά δεν στέκει.

Από την άλλη, για να γίνουν οι είκοσι εργαζόμενοι πεντακόσιοι, κάποιοι που σήμερα είναι μικρο-αφεντικά θα χάσουν τη θέση τους, και ή θα γίνουν μισθωτοί υπάλληλοι ή θα μείνουν άνεργοι.


Ποιό πολιτικό κόμμα μπορεί να υποστηρίξει κάτι τέτοιο;

Αποτέλεσμα όλων αυτών:

Μετά από 10ετίες δήθεν ενίσχυσης της επιχειρηματικότητας και της ανάπτυξης, και ΕΣΠΑ, κτλ, η Ελλάδα έχει μόνο δύο κλάδους που φέρνουν σημαντικά έσοδα στη χώρα.

Ο ένας είναι ο τουρισμός. Υπάρχει, όχι επειδή οι θεσμοί τον βοήθησαν, αλλά επειδή δεν τους πολυχρειάζεται. Ο τουρισμός ευδοκιμεί και σε τριτοκοσμικές χώρες, με κακούς θεσμούς. Τυνησία, Μπαλί, Αίγυπτο.

Ισα ίσα, οι θεσμοί του έβαζαν αρκετά εμπόδια, θυμηθείτε το καμποτάζ. ‘Η σκεφτείτε τις ξένες γλώσσες. Πού μαθαίνουν τα παιδιά αγγλικά ή γερμανικά; Στα φροντιστήρια. Το ελληνικό κράτος αδιαφορεί για αυτό το εφόδιο, που θα ήταν η καλύτερη υποδομή που θα μπορούσε να παρέχει για τον κλάδο μέσα στο σχολείο.

Ο άλλος κλάδος είναι η ναυτιλία. Η οποία πάει καλά ακριβώς επειδή είναι από τη φύση της ξεκομμένη απ’ το ελληνικό κράτος.

Δηλαδή, αν υπάρχουν κάποιοι υγιείς πόροι για να χρηματοδοτούμε τις εισαγωγές, οφείλονται στους δύο κλάδους που μπόρεσαν να γυρίσουν την πλάτη στο πολιτικό σύστημα.

Στην Ελλάδα μας άρεσαν τα γερμανικά αυτοκίνητα και το γερμανικό κοινωνικό κράτος. Πήραμε μια Μερσεντές, βάλαμε κάτω από το καπό μια μηχανή Ζάσταβα, γιατί αυτήν είχαμε, και βγήκαμε στην ωτοστράντα. Μπλοκάραμε, τρακάραμε. Την επόμενη φορά, ας πάρουμε πρώτα τη μηχανή και μετά την καρότσα.

Που σημαίνει, για το μέλλον: απόλυτη προτεραιότητα σε εξαγωγές:

Αυτό σημαίνει μερικά τεχνικά άμεσα μέτρα:

Κυρίως σημαίνει να αποδεχτούν οι πολιτικοί μερικές απλές αλήθειες, που στην πράξη το πολιτικό σύστημα και η δημόσια διοίκηση δεν τις δέχονται.

1. Οι μεγάλες επιχειρήσεις χρειάζονται

Είναι πιο παραγωγικές, υιοθετούν τις νέες τεχνικές πιο γρήγορα, μπαίνουν σε νέες αγορές πιο εύκολα. Το εθνικό εισόδημα κατά κεφαλή θα ήταν αρκετά ψηλότερο, αν το μέσο μέγεθος των επιχειρήσεων μας ήταν διπλάσιο, με την ίδια έστω κλαδική σύνθεση που έχουμε και τώρα.

Εξάλλου οι μεγάλες μονάδες συχνά διαχέουν οφέλη στις μικρότερες που βρίσκονται γύρω τους, με διάφορους τρόπους. Σε αυτές εκπαιδεύονται στελέχη που μετακινούνται και μεταφέρουν τεχνογνωσία στις πιο μικρές. Από ομάδες στελεχών προκύπτουν νέες εταιρίες.

Δίνουν υπεργολαβίες σε πολλούς μικρότερους. Προσφέρουν εμπορικά δίκτυα. Είναι πόλοι για μια ευρύτερη ανάπτυξη. Έχοντας εξοβελίσει τις μεγάλες εταιρίες από την χώρα, χάνουμε πολλές από αυτές τις δυνατότητες.

2. Η διαφοροποίηση χρειάζεται

Είναι κοινός τόπος οτι ο τουρισμός και η ναυτιλία είναι οι ισχυροί μας εξαγωγικοί κλάδοι, και οτι η αγροτική παραγωγή και τα τρόφιμα έχουν μεγάλες δυνατότητες. Για αυτό πολλοί λένε οτι η πολιτική πρέπει να επικεντρωθεί σε αυτούς τους κλάδους, δηλαδή “να ενισχύσουμε τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα”.

Λάθος. Αντίθετα με αυτή τη συλλογιστική, οι πετυχημένες χώρες δεν εξειδικεύονται σε δυό-τρεις τομείς, αλλά απλώνονται συνεχώς σε νέους και μετασχηματίζουν τους παλιούς.

Αν ανταγωνίζονται μόνο στα προϊόντα των φτωχών, θα μείνουν φτωχές. Αν η ανάπτυξη μας είναι μόνο ο τουρισμός και η μελισσοκομία, το εισόδημα μας θα είναι ίσο με της Τυνησίας ή της Τουρκίας.

Η ανάπτυξη είναι μια διαδικασία διαφοροποίησης, όχι εξειδίκευσης. Οι δυναμικές οικονομίες αναπτύσσουν όλο και περισσότερες δεξιότητες, και τις συνδυάζουν με νέους τρόπους για να εμπλουτίσουν το εύρος των προϊοντων που προσφέρουν στον κόσμο.

Η λύση για την Ελλάδα δεν είναι καλύτερος και περισσότερος τουρισμός και γεωργία, ή μάλλον αυτά δεν είναι η μακροπρόθεσμη λύση. Είναι νέα προϊόντα και υπηρεσίες, με πολλές και διαφορετικές επενδύσεις: σε ορυκτό πλούτο, σε ψηφιακή καινοτομία, σε διαμετακόμιση προϊόντων, σε παραθεριστική κατοικία, σε φροντίδα υγείας για ξένους, σε ένδυση, σε φάρμακα, σε κεραμικά, σε ειδικό βιομηχανικό εξοπλισμό, σε ηλεκτροπαραγωγή, και σε άλλα που δεν μπορούμε να φανταστούμε.

Αυτό προϋποθέτει τους κατάλληλους θεσμούς, και την κατάλληλη νοοτροπία της διοίκησης. Στη διαφοροποιημένη οικονομία οι επιχειρήσεις λειτουργούν με διαφοροποιημένους τρόπους. Άλλοτε με βαριές εγκαταστάσεις, άλλοτε με “εικονικά” γραφεία, άλλοτε με πολλές υπερωρίες, άλλοτε με μερική απασχόληση από το σπίτι. Αν το κράτος αποκλείσει την ποικιλομορφία, ουσιαστικά μπλοκάρει την ανάπτυξη.

3. Οι μικρές επιχειρήσεις είναι (και) το μέλλον

Είτε έρθουν οι μεγάλες ξένες επενδύσεις, είτε όχι, η Ελλάδα θα εξακολουθεί να είναι κατά βάση η χώρα των μικρών μονάδων. Αν αυτές αναπτύσσονται, θα αναπτύσσεται και η χώρα, και αν όχι, δεν θα αναπτύσσεται. Αυτό ίσως μοιάζει αυτονόητο, αλλά δεν είναι.

Υπάρχουν απόψεις που αντιμετωπίζουν τις μικρές επιχειρήσεις με κοινωνικά κριτήρια: πρέπει να διατηρηθούν και να ενισχυθούν επειδή δημιουργούν θέσεις εργασίας και εισοδήματα, αλλά δεν περιμένουμε από αυτές να μεγαλώσουν, να καινοτομήσουν, ή να ανοίξουν νέους δρόμους στην παγκόσμια αγορά. Με άλλα λόγια, είναι η πηγή σταθερότητας, αλλά όχι πηγή ανάπτυξης. Η ανάπτυξη θα προκύψει, αν προκύψει, από μεγάλες εταιρίες. Η άποψη αυτή έχει βάση για πολλές άλλες χώρες, αλλά όχι για την Ελλάδα, για τους λόγους που έχουν αναλυθεί αλλού.

Εδώ είναι απόλυτη ανάγκη η δημόσια πολιτική να επιτρέπει και να ενθαρρύνει τις μικρές μονάδες να λειτουργούν αναπτυξιακά.
Αυτές πρέπει να σηκώσουν το βάρος για να αυξηθεί η παραγωγικότητα, κάνοντας μικρές βελτιώσεις ή σημαντικές καινοτομίες στον τρόπο που λειτουργούν.
Αυτές να σχεδιάσουν και να τοποθετήσουν νέα προϊόντα.
Να αυξήσουν την απασχόληση όταν πάνε καλά, μεγαλώνοντας τις εγκαταστάσεις τους και προσλαμβάνοντας υπαλλήλους.
Να συνεργαστούν για να καθιερώσουν την φήμη του κλάδου τους και να βρουν πελάτες στο εξωτερικό.
Να δημιουργήσουν, ουσιαστικά, ένα ελληνικό μοντέλο ανάπτυξης, ή καλύτερα πολλά μοντέλα σε διάφορους κλάδους.
Έχουν ποινικοποιήσει την επιχειρηματική αποτυχία, έτσι ώστε ο σοφός επιχειρηματίας να προτιμά τα πεπατημένα μοντέλα, αντί να κινδυνεύει με φυλάκιση και κατάσχεση του σπιτιού του αν δεν του βγει η νέα ιδέα.
Εχουν δημιουργήσει έναν μηχανισμό επιδοτήσεων που χρειάζεται ένα χρόνο μελέτη για να καταλάβεις πού και πώς υπάγεσαι, και αν θέλεις κάτι να αλλάξεις στο δρόμο, πάλι από την αρχή.
Εχουν κατακερματίσει τις άδειες λειτουργίας και τα ταμεία, ώστε κάθε νέα δραστηριότητα να είναι σαν να ξεκινάς επιχείρηση για πρώτη φορά. Κάθε δραστηριότητα σημαίνει άλλη εποπτική αρχή, άλλες άδειες, διαφορετική φορολόγηση, άλλο ταμείο.

Ενώ θα ήταν πολύ καλύτερα αν η νομοθεσία απαιτούσε μόνο τα βασικά, σε όλες τις δραστηριότητες: να δηλώνουν το φορολογητέο εισόδημα, να πληρώνουν τις ασφαλιστικές εισφορές, να μην βλάπτουν το περιβάλλον και τη δημόσια υγεία.

Με δυό λόγια, το κράτος θέλει τις μικρές επιχειρήσεις μόνιμα μικρές, στατικές και συντηρητικές. Αν αυτό είναι μικρό κακό για άλλες χώρες που έχουν ήδη πολλές μεγαλύτερες και δυναμικές εταιρίες, για την Ελλάδα είναι καταδίκη.

4. Το κοινωνικό κράτος ενισχύει την ανάπτυξη, μόνο αν καλύπτει ανθρώπους και όχι επαγγέλματα

Αυτό το ξέρουν καλά οι σοσιαλδημοκράτες της βόρειας ευρώπης. Στην εποχή μας, οι δομές των κοινωνιών είναι ρευστές, και οι σταδιοδρομίες απρόβλεπτες, και οι κοινωνικές δαπάνες πρέπει να προστατεύουν από το απρόβλεπτο.

Αυτό ισχύει ακόμα περισσότερο στην Ελλάδα της κρίσης, όπου εκατοντάδες χιλιάδες δεν μπορούν να πληρώνουν εισφορές, ή και αν μπορούν αυτό τους εμποδίζει να δοκιμάσουν νέες δουλειές. Ενώ πρέπει να δημιουργηθούν 700 χιλ δουλειές σε νέες δραστηριότητες.

Επείγει να αναμορφωθεί το σύστημα παροχών (συντάξεις, υγεία, ανεργία) ώστε να μην κάνει διακρίσεις με βάση το επάγγελμα και την εργασιακή κατάσταση. Δηλαδή, κυρίως: να ενωθούν τα ταμεία συντάξεων, να ανοίξει το δημόσιο σύστημα υγείας σε όλους τους κάτοικους της χώρας, και να ενισχυθούν οι πόροι για τους άνεργους.

Μόνο αν απελευθερώσει τα πρόσωπα από τον συντεχνιακό τους προσδιορισμό θα μπορέσει το κράτος να τους στηρίξει σε όλες τις δοκιμασίες και τις περιπέτειες που θα βιώσουν, προσπαθώντας να χτίσουν τις νέες δουλειές.

http://www.realpolitics.gr/archives/53127/

_______________________________


η ανάλυση, οι διαπιστώσεις και οι κατευθύνσεις προτάσεων αποτελούν ένα πολύ καλό κορμό για ιστό "εθνικού σχεδίου" με κοινές υπογραφές στην Ελλάδα της ανεργίας

και επισημαίνω ότι δεν είναι απαραίτητο να συμφωνεί κάποιος 100% με τα όσα περιγράφει ο Δοξιάδης, σημασία έχει να κινείται σε ένα τέτοιο πλαίσιο και αυτό να μεγαλώσει όσο το δυνατό περισσότερο και μπει μπροστά το γρηγορότερο [από ποιους είναι μια ..άλλη ιστορία..]

πραγματικά είναι δύσκολο να μπορείς να κάνεις μια τέτοια κουβέντα, ειδικά σε αυτές τις εποχές που ο καθένας έχει κλειστεί ακόμα περισσότερο στο μικρόκοσμό του και το μυαλό γυρίζει στο λογαριασμό της ΔΕΗ

όμως είναι απόλυτα αναγκαίος ο μετασχηματισμός της εγχώριας κοινωνίας και οικονομίας, κάτι που σήμερα μοιάζει εξαιρετικά δύσκολο να επιτευχθεί έως το 2020


30.4.13

Παγίδα και αυταπάτη ότι η εσωτερική υποτίμηση είναι η λύση στην κρίση

Απορρίπτει ο οικονομολόγος της Capital Economics, Ben May, τη “συνταγή” της εσωτερικής υποτίμησης που εφαρμόζεται σε όλη την Ευρώπη.
Προκειμένου να ανακτήσουν οι χώρες της περιφέρειας τη χαμένη τους ανταγωνιστικότητα μέσω της εσωτερικής υποτίμησης, θα έπρεπε τα χρέη τους να εκτιναχθούν σε ακόμα υψηλότερα επίπεδα, τα οποία θα έφερναν την καταστροφή, εκτιμά ο May.
Ειδικότερα, η Capital Economics έχει υπολογίσει ότι για να ανακτήσει το σύνολο της χαμένης της ανταγωνιστικότητας η περιφέρεια, οι τιμές θα πρέπει να μειωθούν περίπου κατά 23% στην Ελλάδα, 12% στην Ιταλία και 6% στην Ισπανία και την Ιταλία.
Όμως, εάν συμβεί αυτό, και σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του ΔΝΤ για το ΑΕΠ, το 2020, το ελληνικό χρέος θα φτάσει στο 170% του ΑΕΠ, έναντι του 124% που προβλέπει η τρόικα. Αλλά και το χρέος της Ισπανίας, της Πορτογαλίας και της Ιταλίας θα ξεπεράσει το όριο του 120% του ΑΕΠ.
Η Capital Economics εκτιμά, μάλιστα, ότι τελικά η εικόνα θα είναι ακόμα χειρότερη. Και αυτό γιατί θεωρεί τις προβλέψεις του ΔΝΤ για το ΑΕΠ υπεραισιόδοξες, ακόμα και χωρίς να συνυπολογιστούν οι επιπτώσεις του αποπληθωρισμού. Με τις εκτιμήσεις της εταιρείας ερευνών, το ισπανικό και πορτογαλικό χρέος θα φτάσει στο 150% του ΑΕΠ έως το 2020. Στην Ελλάδα και την Ιταλία, το χρέος θα αγγίξει το 200% του ΑΕΠ.
“Επομένως, η εσωτερική υποτίμηση δεν θα λύσει το πρόβλημα της Ευρωζώνης, αλλά αντίθετα θα μεταφέρει τα συμπτώματά του από τη μία σφαίρα στην άλλη. Σε συνθήκες υψηλών χρεών, η εσωτερική υποτίμηση, ως πιθανή λύση στα προβλήματα του ευρώ, δεν είναι παρά μία παγίδα και μία αυταπάτη”, καταλήγει ο May.

http://www.newmoney.gr/article/10354/capital-economics-pagida-kai-aytapati-oti-i-esoteriki-ypotimisi-einai-i-lysi-stin

«Sell in May and go away»? Θα ισχύσει εφέτος;



«Sell in May and go away»? Θα ισχύσει εφέτος ή θα αποδειχθεί η χειρότερη συμβουλή όπως αποδείχθηκε πέρυσι;
Οι παγκόσμιες αγορές μπήκαν σε έντονα ανοδική τροχιά την περασμένη εβδομάδα, αντλώντας στήριξη από τα ισχυρά εταιρικά κέρδη και τις προσδοκίες πως η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα μειώσει τα επιτόκια μετά τα αδύναμα στοιχεία για το επιχειρηματικό κλίμα, την οικονομική δραστηριότητα και τη μεταποίηση. Οπως σχολιάζουν οι αναλυτές, ζούμε μία ασυνήθιστη κατάσταση στις αγορές όπου οι κακές οικονομικές ειδήσεις είναι καλή είδηση για τις μετοχές, διότι συνεπάγεται μεγαλύτερη χαλάρωση από τις κεντρικές τράπεζες και αυτό σημαίνει απλά περισσότερη ρευστότητα και αυτός είναι ένας ισχυρός παράγοντας για τα χρηματιστήρια σε όλο τον κόσμο.
Βέβαια δεν πρέπει να ξεχνάμε πως συνήθως η κορυφή των αγορών διαμορφώνεται τον Απρίλιο, αφού ο μήνας Μάιος που ακολουθεί παραδοσιακά θεωρείται μήνας ρευστοποιήσεων, εξ ου και το γνωστό ρητό: «Πουλήστε τον Μάιο και βγείτε από την αγορά», κάτι που ωστόσο δεν ίσχυσε πέρυσι αφού όποιος «ξεφορτώθηκε» τις μετοχές του τον Μάιο έχασε το τεράστιο ράλι που ξεκίνησε τότε και κράτησε για μήνες.
GOLDMAN SACHS
Η Goldman Sachs αυξάνει τη στάση της στις μετοχές σε «overweight» από «ουδέτερη» για τους επόμενους τρεις μήνες, ενώ μειώνει τη θέση της για τα commodities σε «ουδέτερη» από «overweight».
Οπως σημειώνει, αναμένει πως οι μετοχές θα συνεχίσουν να υποστηρίζονται από τα μέτρα τόνωσης από τις παγκόσμιες κεντρικές τράπεζες, τα οποία βοήθησαν τον πανευρωπαϊκό FTSEurofirst 300 index να αυξηθεί περίπου 5% από την αρχή του 2013, ενώ ο S&P 500 των ΗΠΑ χτύπησε νέο ρεκόρ νωρίτερα τον Απρίλιο.
Η GS επισημαίνει πως αν και είναι θετική δεν περιμένει γρήγορα κέρδη από εδώ και πέρα, ωστόσο οι καθοδικοί κίνδυνοι είναι χαμηλότεροι κι έτσι εκτιμά πως στους επόμενους τρεις μήνες οι αγορές θα κερδίσουν 4% και αυτή η απόδοση είναι ελκυστική σε σχέση με τις αποδόσεις που αναμένεται να δώσουν άλλες κατηγορίες assets.
Τα εμπορεύματα από την άλλη πλευρά είναι πιο «δεμένα» με τα θεμελιώδη μεγέθη κι έτσι η Goldman Sachs εκτιμά ότι οι αποδόσεις τους θα είναι πολύ αδύναμες στους επόμενους 12 μήνες και ειδικά σε σχέση με τις μετοχές.
Η Goldman αναμένει τον πανευρωπαϊκό Stoxx Europe 600 να σημειώσει άνοδο της τάξης του 4,1% στους επόμενους τρεις μήνες και 12,6% στο επόμενο 12άμηνο.
Η Goldman έχει μία overweight στάση πλέον για όλες τις μεγάλες παγκόσμιες αγορές για τους επόμενους τρεις μήνες, αλλά είναι underweight στις ΗΠΑ και την Ευρώπη για το επόμενο 12άμηνο, προτιμώντας τις ασιατικές μετοχές όπου έχει «overweight» στάση σε 12μηνη βάση.

ΙΣΧΥΡΕΣ ΑΠΟΔΟΣΕΙΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟ 2015
H Goldman Sachs σημειώνει επίσης πως αναμένει ισχυρές αποδόσεις των μετοχών σε παγκόσμιο επίπεδο κατά τα επόμενα τρία χρόνια. Η πρόβλεψή της για τις μετοχές κυμαίνεται από 9% για τις ΗΠΑ έως και 21% για την Ασία εκτός Ιαπωνίας. Συγκεκριμένα, εκτιμά ότι στην τριετία τα κέρδη στον αμερικανικό S&P 500 θα αγγίξουν το 9%, στον ευρωπαϊκό STOXX 600 το 18,8%, στην αγορά της Ασίας - εκτός Ιαπωνίας το 21,3% και στον ΤΟPIX της Ιαπωνίας το 14,9%.
Οπως σημειώνει, οι προβλέψεις της βασίζονται κυρίως στην εκτίμησή της για αύξηση της κερδοφορίας και τονίζει πως αναμένει ετήσια αύξηση των κερδών της τάξης του 7,9% για τις ΗΠΑ, 10,8% για την Ευρώπη, 13,1% για την Ασία εκτός Ιαπωνίας και 2,1% για την Ιαπωνία.
Μία απογοητευτική οικονομική ανάκαμψη είναι ο κύριος κίνδυνος για τις προβλέψεις της GS, καθώς οι προβλέψεις της βασίζονται στις προβλέψεις των οικονομολόγων της όπου αναμένουν επιτάχυνση της παγκόσμιας ανάπτυξης στο 3,3% το 2013 και άνω του 4% από το 2014 έως το 2016.
Με χρονικό ορίζοντα το 2015 όλες οι περιοχές φαίνονται ελκυστικές σε απόλυτη βάση. Σε σχετική βάση ωστόσο, θεωρεί την Ασία - εκτός Ιαπωνίας ως την πιο ελκυστική αγορά. Ακολουθείται από την Ευρώπη και την Ιαπωνία, αλλά πιο αδύναμες αποδόσεις αναμένονται στις ΗΠΑ, όπου η αγορά έχει ήδη επιστρέψει στην προ της κρίσης κορυφή της και όπου η δυναμική για περαιτέρω ισχυρή απόδοση είναι συνεπώς μικρότερη.

Η ΑΓΟΡΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΤΗΝ ΕΚΤ
Ωστόσο αν και η μείωση των επιτοκίων αυτήν την εβδομάδα θεωρείται δεδομένη, αρκετοί αναλυτές δεν φαίνεται να πείθονται πως οι μετοχές έχουν ξεπεράσει τα δύσκολα και προβλέπουν αδυναμία για το επόμενο διάστημα. Οπως επισημαίνουν, η πολυαναμενόμενη μείωση των επιτοκίων από την ΕΚΤ είναι πιθανό να έχει περιορισμένο αντίκτυπο και θα μπορούσε να καταλήξει να είναι μία απογοήτευση.
Αξίζει να σημειώσουμε πως την περασμένη εβδομάδα υπήρξε μπαράζ εκθέσεων από τις JPMorgan, Nomura, Barclays, Commerzbank, UBS, RBS, Rabobank και ABN Amro Bank οι οποίες υπογράμμιζαν ότι βλέπουν μείωση των επιτοκίων τον Μάιο, αντί για τον Ιούνιο που προέβλεπαν αρχικά.
Η Nomura σημειώνει πως η μείωση θα αγγίξει το 0,25% και το επιτόκιο θα φτάσει σε νέα ιστορικά χαμηλά - 0,5% - στις 2 Μαΐου, ενώ προηγουμένως προέβλεπε μείωση τον Ιούνιο. Οπως τονίζει, θεωρεί την αναφορά του κ. Μάριο Ντράγκι ότι «η ΕΚΤ είναι έτοιμη να δράσει», ως μία σαφή δήλωση ότι η ΕΚΤ είναι έτοιμη να μειώσει τα επιτόκια τον επόμενο μήνα.
«Ο κύριος λόγος για την πρόβλεψή μας για μείωση των επιτοκίων στις αρχές Μαΐου είναι το ύφος των σχολίων κατά τον τελευταίο μήνα από τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου», δηλώνει ο κ. Ρίτσαρντ Μπάργουελ, οικονομολόγος της RBS στο Λονδίνο.
Και ο κ. Larry Hatheway, επικεφαλής οικονομολόγος της UBS, πιστεύει ότι η ΕΚΤ θα μειώσει τα επιτόκιά της περαιτέρω μετά από μία σειρά από απογοητευτικά μακροοικονομικά στοιχεία στην Ευρώπη και προσθέτει ότι το θέμα του κατακερματισμού της αγοράς πίστωσης θα πρέπει να αντιμετωπιστεί. Οπως προσθέτει, η προοπτική περισσότερης χαλάρωσης από την Κεντρική Τράπεζα τροφοδοτεί την ισχυρή διάθεση ανάληψης ρίσκου. Ωστόσο, η στιγμή της αλήθειας θα είναι όταν η ΕΚΤ πρέπει να παρέμβει και να δώσει κάτι στις αγορές.
Η κυρία Daiwa Securities σημειώνει πως με τις προσδοκίες γύρω από την ΕΚΤ να είναι υψηλές, τα περιθώρια για απογοήτευση είναι μεγάλα. Ενώ αναμένει την ΕΚΤ να μειώσει το βασικό επιτόκιο την επόμενη εβδομάδα, οι πρόσφατες παρατηρήσεις από μέλη του διοικητικού συμβουλίου δείχνουν ότι δεν θα ανακοινώσει περαιτέρω μέτρα πριν από τον Ιούνιο, αν όχι καθόλου. Μία μείωση των επιτοκίων κατά 25 μονάδες βάσης θα έχει πολύ περιορισμένο αντίκτυπο στις αγορές.
Οι αναλυτές της UBS συμφωνούν και σημειώνουν πως οι εκτιμήσεις τους ήταν πως τα επιτόκια θα παραμείνουν σταθερά το 2013/14, αλλά τα πρόσφατα οικονομικά στοιχεία ήταν τόσο αδύναμα που θα κάνουν την ΕΚΤ να μειώσει τα επιτόκια. Ωστόσο η επίπτωση της μείωσης αυτής στην οικονομική δραστηριότητα θα είναι περιορισμένη. Αναμφισβήτητα, το μεγαλύτερο πρόβλημα στην ευρωζώνη είναι η έλλειψη πιστώσεων από τις τράπεζες προς τις ΜΜΕ και αυτό δεν θα βελτιωθεί μέσω χαμηλότερων επιτοκίων. Μη συμβατικά μέτρα είναι αυτά που θα μπορούσαν να βοηθήσουν, αλλά θα πάρει χρόνο για κάτι τέτοιο. Αυτό που θα αλλάξει το παιχνίδι είναι πρωτοβουλίες όπως ποσοτική χαλάρωση (QE), αλλά δεν είναι στις επιλογές της ΕΚΤ.

Η UBS ΔΗΛΩΝΕΙ ΕΠΙΦΥΛΑΚΤΙΚΗ
H UBS επισημαίνει πως αναμένεται το πρόσφατο μοντέλο της αδυναμίας των μετοχών που σημειώνεται στο δεύτερο τρίμηνο που διανύουμε να συνεχιστεί και το υπόλοιπο της χρονιάς, ωστόσο πολλά από τα βασικά συστατικά αυτής της αδυναμίας δεν είναι τόσο οξεία όσο και τα προηγούμενα χρόνια, που σημαίνει ότι η επιβράδυνση θα είναι σχετικά ήπια.
Οπως τονίζει, οι επενδυτές μπορούν να δικαιολογηθούν για τις ανησυχίες τους καθώς οι αποδόσεις των μετοχών είναι στενά συνδεδεμένες με την οικονομική δυναμική, η οποία έχει περάσει από σημαντικές δυσκολίες όλο αυτό το διάστημα σε καθένα από τα τελευταία τρία χρόνια.
Ωστόσο, αν και όλα όσο προκάλεσαν την αδυναμία του πρόσφατου διαστήματος - όπως η άνοδος των τιμών της ενέργειας και των τροφίμων - δεν αναμένεται να συνεχίσουν να επιμένουν, η UBS προειδοποιεί πως διατηρεί μία επιφυλακτική τακτική σε ό,τι αφορά τις προοπτικές των μετοχών για τις προσεχείς εβδομάδες, καθώς οι επενδυτές έχουν την τάση να κινούνται νευρικά όταν βλέπουν οποιαδήποτε σημάδια επιπλέον οικονομικής αδυναμίας. Ετσι η τράπεζα τονίζει πως διατηρεί τη στάση της για τις αγορές της Ευρώπης - εκτός Βρετανίας σε underweight.
Οπως εξηγεί, η Ευρώπη έχει τη χειρότερη δυναμική κερδοφορίας και ένα από τα πιο αδύναμα σκηνικά macro μεταξύ όλων των περιοχών και προσθέτει ότι οι κίνδυνοι στην Ισπανία και την Ιταλία θα παραμείνουν, παρά την υπόσχεση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να παρέμβει στις δευτερογενείς αγορές ομολόγων για να στηρίξει τις προβληματικές χώρες στη μείωση του κόστους δανεισμού, εφόσον ζητήσουν βοήθεια.
Επιπλέον, η UBS σημειώνει πως η τεχνική εικόνα της ευρωπαϊκής αγοράς υποδηλώνει μία κακή σχέση κινδύνου / ανταμοιβής ( risk / reward ) για το επόμενο διάστημα.

Η NATIXIS ΑΥΞΑΝΕΙ ΤΗΝ UNDERWEIGHT ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ
Η Natixis Asset Management γίνεται πιο αρνητική για την Ευρώπη και μειώνει την έκθεσή της στις ευρωπαϊκές μετοχές, προβλέποντας ότι θα μείνουν πίσω σε σχέση με τις μετοχές των ΗΠΑ, καθώς οι αγορές γίνονται πιο προσεκτικές στα risk assets και εξετάζουν με περισσότερη λεπτομέρεια τα οικονομικά μεγέθη.
Σιγά σιγά βγαίνουμε από τη λογική όπου οι επενδυτές αγόραζαν (risk on) ή πωλούσαν (risk off) όλα τα assets υψηλού ρίσκου αδιάκριτα και μαζικά, όπως επισημαίνει η Natixis. Επιπλέον, η όρεξη για ρίσκο βρίσκεται σε φάση επιβράδυνσης, τονίζει ο κ. Franck Nicolas, επικεφαλής επενδύσεων της εταιρείας.
Η μείωση της διάθεσης ανάληψης κινδύνου θα μεταφραστεί σε υπεραπόδοση της αγοράς των ΗΠΑ σε σχέση με τις ευρωπαϊκές αγορές. Ετσι, η Natixis αυξάνει την underweight στάση της στην Ευρώπη.

Η ING ΠΡΟΤΙΜΑ ΤΗΝ ΙΑΠΩΝΙΑ
Από την πλευρά της η ING σημειώνει ότι προτιμά την αγορά της Ιαπωνίας από την αγορά της Ευρώπης, υπογραμμίζοντας την αναποφασιστικότητα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας σε σχέση με τα νέα μέτρα τόνωσης από την Τράπεζα της Ιαπωνίας, τα οποία έχουν «ανεβάσει» τις μετοχές στο Τόκιο.
Η ING επισημαίνει ότι ενώ οι ενέσεις ρευστότητας της Τράπεζας της Ιαπωνίας μπορεί να προαναγγέλλουν τα πρώτα στάδια μίας πολυετούς bull market στις ιαπωνικές μετοχές, δεν αισθάνεται αισιόδοξη για τις ευρωπαϊκές μετοχές.
Σε ό,τι αφορά την Ευρώπη, η ίδια αποφασιστικότητα με αυτήν της Ιαπωνίας δεν γίνεται αντιληπτή από την ΕΚΤ, όπως σημειώνει ο κ. Πάτρικ Μούνεν, στρατηγικός αναλυτής της ING IM. Οπως προσθέτει, αν μη τι άλλο, υπάρχει έλλειψη μέσων για την αντιμετώπιση του κατακερματισμού των πιστωτικών αγορών στη ζώνη του ευρώ και την τόνωση της ανάπτυξης.

HSBC
«Κόβει» τις ευρωπαϊκές μετοχές σε «underweight»
Η HSBC μειώνει την στάση της στις ευρωπαϊκές μετοχές - εκτός από τη Βρετανία - σε «underweight» από «overweight», ενώ αυξάνει τη στάση της για τις αμερικανικές μετοχές σε «overweight» από «underweight», επικαλούμενη τις πιο ελκυστικές αποτιμήσεις στις ΗΠΑ και μία λιγότερο ευνοϊκή νομισματική πολιτική στην Ευρώπη.
Η HSBC σημειώνει ότι ο δείκτης MSCI Europe έχει αυξηθεί περίπου 20% από τον περασμένο Ιούλιο κι έτσι έχει υπεραποδώσει σημαντικά σε σχέση με τις ΗΠΑ αλλά κα άλλες αγορές, αλλά αυτό το ράλι σημαίνει πλέον ότι οι αποτιμήσεις στις ευρωπαϊκές μετοχές είναι τώρα λιγότερο ελκυστικές από ό,τι πριν.
Πριν λίγο καιρό η HSBC σημειώνει πως προτιμούσε την Ευρώπη για λόγους αποτίμησης, αλλά ύστερα από μία περίοδο υψηλών επιδόσεων, αυτό το ατού δεν είναι πλέον τόσο σαφές.
Επίσης προσθέτει πως η ΕΚΤ παραμένει απρόθυμη να κάνει QE (ποσοτική χαλάρωση) και η κερδοφορία στην Ευρώπη - με εξαίρεση το Ηνωμένο Βασίλειο - στο υπόλοιπο του έτους είναι πιθανό να απογοητεύσει.
Η HSBC προσθέτει ότι τα προβλήματα γύρω από το πολιτικό αδιέξοδο της Ιταλίας και η διάσωση της Κύπρου είναι περαιτέρω αρνητικοί παράγοντες για τις ευρωπαϊκές μετοχές.

Η JPMorgan συστήνει άμυνα
«Παραμείνετε στις αμυντικές μετοχές» είναι η συμβουλή της JPMorgan, καθώς τα πρόσφατα οικονομικά δεδομένα δείχνουν προς περαιτέρω αποδυνάμωση της κερδοφορίας στο υπόλοιπο του έτους.
Ορισμένοι κλάδοι, όπως η υγειονομική περίθαλψη, έχουν πολύ καλύτερες επιδόσεις από ό,τι οι κυκλικοί κλάδοι της χρηματιστηριακής αγοράς, όπως οι πρώτες ύλες, κατά περίπου 30% μέχρι στιγμής εφέτος.
Αρκετοί υποστηρίζουν ότι η καθαρή υστέρηση των κυκλικών μετοχών δείχνει μία στροφή στην επενδυτική στρατηγική, όπως επισημαίνει η JPMorgan, προσθέτοντας πως κατά τη γνώμη της, η στροφή αυτή θα γίνει ακόμη πιο ακραία και έντονη.
Οσο οι αποδόσεις των ομολόγων παραμένουν σε χαμηλά επίπεδα και οι αναθεωρήσεις στα κέρδη ανά μετοχή δεν σπάνε προς υψηλότερα επίπεδα, η εστίαση σε μετοχές εταιρειών με ρευστότητα και με χαρακτηριστικά αμυντικής ανάπτυξης θα συνεχιστεί, όπως τονίζει η JPM.
Η JPMorgan σημειώνει πως παραμένει «underweight» στις μετοχές του κλάδου των ορυχείων και σε αυτές του κλάδου των κεφαλαιουχικών αγαθών, αλλά συνιστά ένα pair trade για τις πρώτες έναντι των δεύτερων, δεδομένης της μεγάλης υποαπόδοσης του κλάδου των ορυχείων, των καλύτερων αποτιμήσεων και των πολύ λίγων τοποθετήσεων που υπάρχουν σε αυτόν τον κλάδο αυτή τη στιγμή.
Συνιστά επίσης long θέσεις στις μετοχές του ευρωπαϊκού χρηματοοικονομικού κλάδου έναντι των κυκλικών και long θέσεις στην Ιταλία έναντι της Γαλλίας, δεδομένου ότι βλέπει θετικές επιπτώσεις από την αναθέρμανση της ιαπωνικής οικονομίας στην περιφέρεια και τις τράπεζες, ενώ εκτιμά πως η ανταγωνιστικότητα της Γερμανίας θα χτυπηθεί κι έτσι προτείνει short θέσεις στις μετοχές των γερμανικών εξαγωγικών εταιρειών.

http://www.kerdos.gr/default.aspx?id=1911887&nt=103

Reuters:Στροφή των επενδυτών στη ρευστότητα

Μειώνουν τις θέσεις τους σε ομόλογα και μετοχές οιεπενδυτές ενώ αντίστοιχα στρέφονται στη ρευστότητα. Αυτό είναι το συμπέρασμα της τελευταίας δημοσκόπησης του Reuters σε διαχειριστές κεφαλαίων που έγινε τον Απρίλιο, όπου οι τοποθετήσεις σε διαθέσιμα ρευστά βρίσκονται στο υψηλότερο επίπεδο 7 μηνών.

Σε γενικές γραμμές οι επενδυτές εξακολουθούν να δηλώνουν overweight για τα χρηματιστήρια και underweight για τα ομόλογα και στηρίζονται στην εκτίμηση ότι οι κεντρικές τράπεζες θα συνεχίσουν να παρέχουν αφειδώς φτηνό χρήμα. Αυτό που προβληματίζει άπαντες όμως, είναι το θέμα της ανάπτυξης.

«Τα περισσότερα μέρη της παγκόσμιας οικονομίας αντιμετωπίζουν πρόβλημα ανάπτυξης… παρόλα αυτά, η βασική ισχύς της εγχώριας ζήτησης του ιδιωτικού τομέα παραμένει ανέπαφη, ενώ περισσότερες κεντρικές τράπεζες διατηρούν χαλαρή νομισματική πολιτική» δηλώνει ο Άντριου Μίλιγκαν της Standard Life Investments και συμπλήρωσε: «Έτσι, εν ευθέτω χρόνω, η νευρικότητα των επενδυτών θα καταλαγιάσει».

Κατά μέσο όρο, οι θέσεις σε ρευστότητα στους 57 μεγαλύτερους οίκους ΗΠΑ, ΕΕ και Ιαπωνίας αυξήθηκαν στο 5,3% του χαρτοφυλακίου τους τον Απρίλιο, που είναι και το υψηλότερο επίπεδο από το Σεπτέμβριο. Τον προηγούμενο μήνα, οι θέσεις σε ρευστότητα είχαν υποχωρήσει σε χαμηλό διετίας, στο 4,1% του χαρτοφυλακίου. Οι θέσεις σε μετοχές μειώθηκαν στο 49,6% του χαρτοφυλακίου που είναι χαμηλό 7 μηνών (από 50,7%) και σε ομόλογα στο 38% από 38,3%.

http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/774615/ArticleNewsWorld.aspx

El-Erian: Πιθανότητα 50% για πραγματική ανάπτυξη στις ΗΠΑ

Οι πιθανότητες να πετύχουν οι ΗΠΑ πραγματική οικονομική ανάπτυξη είναι σήμερα 50-50, σύμφωνα με τον Mohammad El-Erian, διευθύνοντα σύμβουλο της Pimco.

Κατά την διάρκεια ομιλίας του σε αμερικανικό συνέδριο, ο επικεφαλής του μεγαλύτερου επενδυτικού ομίλου σε ομόλογα στον κόσμο, δήλωσε ότι η Fed κάποια στιγμή θα πρέπει να αφήσει τις αγορές να δουλέψουν μόνες τους χωρίς κρατική στήριξη.

Επιπλέον, υπάρχουν φόβοι ότι γίνονται εσφαλμένες τοποθετήσεις πόρων και ότι σχηματίζονται φούσκες στην αγορά.
«Ο ενθουσιασμός στις αγορές συνοδεύεται με άγχος», σχολίασε ο κ. El-Erian.

http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/774423/ArticleNewsWorld.aspx

26.4.13

BoJ: Επίτευξη του στόχου για τον πληθωρισμό έως το 2016

Την εκτίμηση ότι ο πληθωρισμός στην Ιαπωνία θα ανέλθει στα επιδιωκόμενα επίπεδα του 2% στις αρχές του 2016 διατύπωσε σήμερα η Τράπεζα της Ιαπωνίας, ως αποτέλεσμα των πρωτοφανών μέτρων χαλάρωσης που δρομολογεί.
Στην εξαμηνιαία έκθεση που δημοσιοποίησε σήμερα, η BoJ προβλέπει ο δομικός πληθωρισμός -από τον οποίο εξαιρούνται τα τρόφιμα- θα ανέλθει στο 1,9% το οικονομικό έτος που ολοκληρώνεται τον Μάρτιο 2016. Εκτιμά, επίσης, ότι εντός του εξαμήνου μετά τον Μάρτιο 2016 είναι πιθανό ο πληθωρισμός να υπερβεί το 2%.

Επιφυλάξεις διατηρούν, ωστόσο, δέκα αναλυτές που ερωτήθηκαν σχετικά από το Reuters, οι οποίοι εκτιμούν ότι το οικονομικό έτος 2015/2016, ο πληθωρισμός στην Ιαπωνία αναμένεται να διαμορφωθεί κοντά στο 1%.
«Ακόμη και με μια ιδιαίτερα αισιόδοξη πρόβλεψη, δύσκολα μπορεί να περιμένει κανείς ότι ο πληθωρισμός στην Ιαπωνία θα ανέλθει στο 2% μέσα σε δύο χρόνια. Η BoJ θα πρέπει να υιοθετήσει μια αρκετά διαφορετική λογική από αυτή του παρελθόντος και να εξηγήσει γιατί θεωρεί ότι ο στόχος είναι εφικτός», σχολιάζει στο Reuters η Γιούνκο Νισιόκα από τη RBS Securities.
«Εάν πληθαίνουν τα στοιχεία που υποδεικνύουν ότι η πρόοδος ως προς την επίτευξη του στόχου είναι πολύ αργή, η κεντρική τράπεζα ίσως αναγκαστεί να λάβει νέα μέτρα χαλάρωσης στην τριμηνιαία ανασκόπηση των εκτιμήσεων για την ανάπτυξη τον Ιούλιο και τον Οκτώβριο».

http://www.naftemporiki.gr/finance/story/645580

25.4.13

Δανείστε σε κάθε εργαζόμενο 100.000 δολάρια για να παίζει κάθε μέρα στο χρηματιστήριο

Τη λύση του... Κέινς στο σύγχρονο πρόβλημα ανεργίας περιγράφει μέσω του λογαριασμού του στο Twitter ο Bill Gross, επικεφαλής της μεγαλύτερης εταιρείας διαχείρισης ομολόγων στον κόσμο, Pimco.
“Δανείστε σε κάθε εργαζόμενο 100.000 δολάρια για να παίζει κάθε μέρα στο χρηματιστήριο”, γράφει ο Gross, προφανώς παραποιώντας τη διάσημη θεωρία του Κέινς ότι το πρόβλημα της ανεργίας του 1930 μπορούσε να λυθεί εάν το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών έθαβε μπουκάλια με χαρτονομίσματα σε παλιά ορυχεία και άφηνε τον ιδιωτικό τομέα να σκάψει για να τα βρει...
Προφανώς, το ράλι της Wall Street από τα χαμηλά του 2009, επιτρέπει σήμερα πιο... ευφάνταστους τρόπους για την αντιμετώπιση του προβλήματος της ανεργίας.

http://www.newmoney.gr/article/9907/bill-gross-ayti-einai-i-lysi-toy-keins-sto-syghrono-provlima-anergias

______________________________________

έχει δίκιο


D. Bank: Το tweet για τον Ομπάμα και ο χρυσός

Ο αναλυτής της Deutsche Bank, Jens Johansen, εκτιμά ότι το χτύπημα των χάκερς στο Associated Press και το μήνυμα στο twitter για τον τραυματισμό του Ομπάμα αναδεικνύει μια "νέα πραγματικότητα" για το χρυσό.

Όπως μεταδίδει το Business Insider, σε σημείωμα προς τους πελάτες ο κ. Johansen γράφει:

"Την Τρίτη ένα tweet που αναρτήθηκε από χάκερς σε γνωστό πρακτορείο ειδήσεων έκανε λόγο για εκρήξεις στο Λευκό Οίκο. Όλες οι αγορές πραγματοποίησαν βουτιά και ανέκαμψαν γρήγορα, καθώς το tweet επιβεβαιώθηκε ως επίθεση χάκερ. Αλλά υπήρχε μια εξαίρεση, ο χρυσός.

Ενώ οι μετοχές υποχώρησαν περίπου 1% και το δολάριο ενισχύθηκε σε σχέση με το γεν, ο χρυσός κουνήθηκε ελάχιστα.

Πιστεύουμε ότι αυτό προσφέρει στήριγμα στην άποψη των αναλυτών μας για τα εμπορεύματα πως υπάρχει μια νέα πραγματικότητα για το χρυσό. Η άποψη τους είναι ότι ο χρυσός θα σταθεροποιηθεί κοντά στα 1.300 δολάρια ανά ουγκιά (μόλις 10% κάτω από το σημερινό επίπεδο)". 

http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/773655/ArticleNewsWorld.aspx

Edwards: Η “αρκούδα” της SocGen βλέπει κατάρρευση του S&P500 στο 1/3 της τιμής του, χρυσό στα 10.000 δολ.

Ο Albert Edwards, της Societe Generale θεωρείται -δίκαια- ο πιο απαισιόδοξος από τους γνωστούς στρατηγικούς αναλυτές της Wall Street. Αλλά με την τελευταία έκθεσή του, καταφέρνει να ξεπεράσει ακόμα και τον ίδιο του τον εαυτό.
Ο Edwards ξεκινά δηλώνοντας την... εμπιστοσύνη του στην ανικανότητα εκείνων που χαράσσουν τις πολιτικές και επαναλαμβάνοντας την άποψή του ότι η Federal Reserve θα καταστρέψει, τελικά, τον κόσμο.
“Η εργασιακή μου εμπειρία κατά τα τελευταία 30 χρόνια με έχει πείσει ότι οι προσπάθειες των χαράσσοντων την πολιτική να διαχειριστούν τον οικονομικό κύκλο, στην πραγματικότητα εντείνουν τη μεταβλητότητα. Οι επανειλημμένες παρεμβάσεις τους, προς έκπληξή τους, γυρίζουν μπούμερανγκ μερικά χρόνια αργότερα”, εξηγεί ο αναλυτής.
Και προσθέτει: “Ο σημερινός γύρος τυπώματος χρήματος δεν θα είναι διαφορετικός. Έχουμε γράψει και στο παρελθόν, χρησιμοποιώντας μία φράση του (γνωστού μεγαλοεπενδυτή) Marc Faber, ότι 'η Fed θα καταστρέψει τον κόσμο, μέσω του τυπώματος χρήματος. Σίγουρα θα έρθει ο υψηλός πληθωρισμός. Όμως, αυτό θα συμβεί αφότου πρώτα χαθεί η εμπιστοσύνη στους χαράσσοντες την πολιτική, όπως συνέβη στην Ιαπωνία, καθώς θα βυθιζόμαστε σε ύφεση και θα σημειώνονται κινήσεις αποδιάρθρωσης των αγορών”.
Στο πλαίσιο αυτό, ο Edwards προβλέπει ότι ο S&P 500 θα πιάσει “πάτο” στα επίπεδα των 450 μονάδων (σήμερα κινείται στην περιοχή των 1.570 μονάδων περίπου), με το χρυσό να εκτινάσσεται στα 10.000 δολάρια ανά ουγκιά.
Όσο για τη σημερινή διόρθωση του χρυσού; Ο αναλυτής τη θεωρεί φυσική. Ο χρυσός σημείωσε διόρθωση 47% από το 1974 έως το 1976, πριν να οκταπλασιάσει την αξία του, στα 887 δολάρια το 1980.

http://www.newmoney.gr/article/9903/edwards-i-arkoyda-tis-socgen-vlepei-katarreysi-toy-sp500-sto-13-tis-timis-toy-hryso-sta

22.4.13

Gittler (IronFX): Ο «νομισματικός πόλεμος» αποτελεί παρελθόν – Οι ηγέτες του G20 τον νομιμοποίησαν – Πλέον θεωρείται ως ένα «έγκυρο» μέσo στήριξης της οικονομικής ανάκαμψης

Με το γιεν μόλις μία ανάσα μακριά από τα επίπεδα - κλειδί των 100 δολάρια η υπερ-χαλαρή νομισματική πολιτική έχει κερδίσει τον "νομισματικό πόλεμο" που μαινόταν όλους αυτούς τους μήνες. Αυτό αναφέρει σε ανάλυση του ο  Marshall Gittler, επικεφαλής παγκόσμιας στρατηγικής συναλλάγματος στο IronFX, επισημαίνοντας ότι οι "νομισματικές μάχες" έχουν περάσει στο παρελθόν.
Η συζήτηση για το αν οι χώρες προχωρούν σκόπιμα σε υποτίμηση των νομισμάτων τους για να τονώσουν τις εξαγωγές τους, είχε κλιμακωθεί τους τελευταίους μήνες, με την Federal Reserve, την Τράπεζα της Ιαπωνίας και την Τράπεζα της Αγγλίας, να έχουν βρεθεί στο επίκεντρο λόγω των προγραμμάτων νομισματικής χαλάρωσης που ακολουθούσαν.
Ωστόσο, η συνεδρίαση της Παρασκευής των υπουργών οικονομικών και των διοικητών των κεντρικών τραπεζών του G-20, του γκρουπ των 20 μεγαλύτερων οικονομιών παγκοσμίως, το ζήτημα των νομισματικών πολιτικών πέρασε σε δεύτερη μοίρα, σύμφωνα με τον Gittler, σε αντίθεση με ότι είχε συμβεί στην προηγούμενη συνεδρίαση του Φεβρουαρίου.
Ειδικότερα, ο Gittler σημείωσε ότι η Ιαπωνία έλαβε επαίνους και όχι κριτική για το επιθετικό πρόγραμμα τόνωσης της οικονομίας, με το κείμενο των συμπερασμάτων του G-20 να περιγραφεί την πολιτική της ως κατάλληλη και ευπρόσδεκτη.
"Οι πρόσφατες ενέργειες της πολιτικής της Ιαπωνίας πρόκειται να σταματήσουν τον αποπληθωρισμό και να στηρίξουν την εγχώρια ζήτηση», δήλωναν οι υπουργοί του G-20 σε δελτίο Τύπου μετά τη συνάντηση της περασμένης εβδομάδας.
"Η χαλαρή νομισματική πολιτική δεν θεωρείται πλέον ύποπτη, ούτε και ως μέρος ενός «νομισματικού πολέμου». Αντίθετα, θεωρείται ότι είναι αναγκαία για την ενίσχυση της ανάκαμψης", δήλωσε ο Gittler.
Η δήλωση του G20 ανέφερε ότι οι ηγέτες θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους τις "ακούσιες" παρενέργειες από μακρές περιόδους χαλάρωσης της νομισματικής πολιτικής. Σύμφωνα με τον Gittler η χρήση της λέξης «ακούσια» έδειξε ότι οι ηγέτες βλέπουν πλέον τα νομισματικά μέτρα ως ένα έγκυρο μέσο για την προώθηση της οικονομικής ανάκαμψης, και όχι ως ένα όχημα υποτίμησης του νομίσματος. "Αυτό είναι στην ουσία το πράσινο φως για τη χαλάρωση της πολιτικής από την Τράπεζα της Ιαπωνίας", πρόσθεσε.

http://www.bankingnews.gr/bank-insider/item/88026-gittler-ironfx-%CE%BF-%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82-%CF%80%CF%8C%CE%BB%CE%B5%CE%BC%CE%BF%CF%82-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CE%AF-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B5%CE%BB%CE%B8%CF%8C%CE%BD-%E2%80%93-%CE%BF%CE%B9-%CE%B7%CE%B3%CE%AD%CF%84%CE%B5%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-g20-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BC%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CF%83%CE%B1%CE%BD-%E2%80%93-%CF%80%CE%BB%CE%AD%CE%BF%CE%BD-%CE%B8%CE%B5%CF%89%CF%81%CE%B5%CE%AF%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CF%89%CF%82-%CE%AD%CE%BD%CE%B1-%CE%AD%CE%B3%CE%BA%CF%85%CF%81%CE%BF-%CE%BC%CE%AD%CF%83o-%CF%83%CF%84%CE%AE%CF%81%CE%B9%CE%BE%CE%B7%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82-%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CE%BA%CE%B1%CE%BC%CF%88%CE%B7%CF%82

Juckes (Societe Generale): Στα 1,20 δολάρια θα κατρακυλήσει το ευρώ / Goldman Sachs: Επιμένει στην πρόβλεψή της για σταθεροποίηση του ευρώ στα 1,40 δολ. σε ορίζοντα 12μήνου

Στα 1,20 δολάρια εκτιμά ότι θα καταρακυλήσει το ευρώ η γαλλική τράπεζα Societe Generale. Σε νέα έκθεσή της αναλύει τους λόγους για τους οποίους η πολιτική λιτότητας που επιβάλλεται στην ευρωζώνη δεν λειτουργεί...
Όπως εξηγεί στην τηλεόραση του Bloomberg ο Kit Juckes, επικεφαλής συναλλαγματικής στρατηγικής στη Societe Generale, αυτό που συμβαίνει αυτή τη στιγμή στην ευρωζώνη, είναι η επιβολή λιτότητας στις κυβερνήσεις των χωρών – μελών. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μειώνονται οι δαπάνες και οι επενδύσεις του δημοσίου τομέα, προκειμένου να τεθούν υπό έλεγχο τα δημοσιονομικά ελλείμματα, την ώρα που οι μισθοί και η απασχόληση βρίσκονται υπό πίεση στον ιδιωτικό τομέα.
Σύμφωνα με τη Societe Generale, αν οι κυβερνήσεις εξοικονομήσουν χρήματα, τα εισοδήματα των πολιτών θα συρρικνωθούν, δεν θα μπορούν να δανείζονται κι αυτό θα οδηγήσει σε ένα περιβάλλον που δεν είναι κατάλληλο για επενδύσεις. Γι αυτό ο γαλλικός οίκος εκτιμά ότι το ευρώ θα υποχωρήσει στα 1,20 δολ. εντός του 2013.
Κι αυτό καταδεικνύεται από διάφορα γεγονότα, όπως είναι η υποχώρηση του χρυσού, οι μεταβολές στα Bitcoins κτλ.
O κίνδυνος έγκειται στο γεγονός ότι το ευρώ εδώ και πολύ καιρό κινείται "πλαγίως", άρα θα οδηγηθεί γρήγορα στο επίπεδο του 1,20. Ο καλύτερος τρόπος, για να συμβεί αυτό είναι μια πολιτική απόφαση η οποία δεν εκφράζει την επιθυμία του να μην αποδυναμωθεί το ευρώ αλλά να εκφράζει την επιθυμία ότι το χρηματοπιστωτικό σύστημα χρειάζεται πολύ μεγαλύτερη ρευστότητα έτσι ώστε να βοηθήσει σε αυτή τη διαδικασία.
Εν τω  μεταξύ, ως μία καλή ευκαιρία να προχωρήσουν οι επενδυτές σε ρευστοποιήσεις μετοχών της ευρωζώνης, θεωρεί την παρούσα χρονική στιγμή η Societe Generale, υπογραμμίζοντας ότι τα σημάδια ύφεσης γίνονται όλο και πιο έντονα.
Σύμφωνα με τους αναλυτές της γαλλικής τράπεζας, οι περισσότεροι οικονομολόγοι πρόσφατα μείωσαν δραστικά τις προβλέψεις τους για τον φετινό ρυθμό ανάπτυξης της ευρωζώνης, εκτιμώντας ύφεση 0,4% σε σχέση με το 0,1% που προέβλεπαν πριν από τρεις μήνες. Οι περισσότεροι αναλυτές εκτιμούν ότι η ευρωζώνη μόλις που θα καταφέρει να αποφύγει την ύφεση το τρέχον τρίμηνο, ενώ ο ρυθμός ανάπτυξης θα διαμορφωθεί κατά μέσο όρο μόλις πάνω από το μηδέν τουλάχιστον για το επόμενο έτος.
Το χειρότερο για την ευρωζώνη είναι ότι το μεγαλύτερο μέρος της ανάπτυξης προέρχεται από την Γερμανία, η οικονομία της οποίας αναμένεται να ανακάμψει ελαφρώς μόνο. Οι άλλες δύο μεγάλες οικονομίες της ευρωζώνης - η Γαλλία και η Ιταλία - βρίσκονται σε ύφεση, παρατηρούν οι αναλύτές της Societe Generale, επισημαίνοντας ότι οι επενδυτές πρέπει να στραφούν προς τους πιο αμυντικούς κλάδους της οικονομίας.
Υπενθυμίζεται εδώ ότι ο δείκτης Euro Stoxx 50 έχει ήδη κερδίσει 24% από τον περασμένο Ιούλιο, ενώ δεδομένου και του ότι αρνητικές ειδήσεις αναζωπυρώνουν τους φόβους για περαιτέρω αναταραχή, θα πρέπει να οδηγήσει τους επενδυτές σε ρευστοποιήσεις ευρωπαϊκών μετοχών.
Τέλος, η γαλλική τράπεζα υπενθυμίζει στους αναλυτές ότι οι περισσότερες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις προσπαθούν να θέσουν το χρέος τους σε μία βιώσιμη τροχιά, οι προκλήσεις και τα "απρόοπτα" θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψιν για τη διαμόρφωση της επενδυτικής στρατηγικής.

http://www.bankingnews.gr/texnikianalisiektheseis/item/87828-juckes-societe-generale-%CF%83%CF%84%CE%B1-120-%CE%B4%CE%BF%CE%BB%CE%AC%CF%81%CE%B9%CE%B1-%CE%B8%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%B1%CE%BA%CF%85%CE%BB%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9-%CF%84%CE%BF-%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%8E-%CE%B7-%CE%BB%CE%B9%CF%84%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%84%CF%85%CE%B3%CF%87%CE%AC%CE%BD%CE%B5%CE%B9-%CF%84%CE%BF-%CF%87%CF%81%CE%B7%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CF%89%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CF%83%CF%8D%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BC%CE%B1-%CF%87%CF%81%CE%B5%CE%B9%CE%AC%CE%B6%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CF%80%CE%BF%CE%BB%CF%8D-%CE%BC%CE%B5%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CF%8D%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B7-%CF%81%CE%B5%CF%85%CF%83%CF%84%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1


Στην πρόβλεψή τους για σταθεροποίηση του ευρώ στα 1,40 δολ. σε ορίζοντα 12μήνου, επιμένουν οι αναλυτές της Goldman Sachs, καθώς εκτιμούν ότι το ρίσκο στην ευρωζώνη έχει περιοριστεί, παρά την πολιτική αβεβαιότητα που εξακολουθεί να ταλανίζει τη νομισματική ένωση.
Σε βαθειά ανησυχία για την πολιτική βιωσιμότητα της ευρωζώνης οδήγησε τις αγορές η δημοσιονομική κρίση που πλήττει την περιοχή, σχολιάζουν οι αναλυτές της Goldman Sachs.
Πολλοί είναι οι επενδυτές που εισήγαγαν «αναχώματα» στο tail –risk, συχνά με τη μορφή short θέσεων στο ευρώ. Από την ανακοίνωση του προγράμματος αγοράς ομολόγων από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΟΜΤ), η ανάγκη για αυτά τα «αναχώματα» περιορίστηκε και το risk premia σε πολλά assets της ευρωζώνης υποχώρησε από τον περασμένο Ιούλιο.
Παρά το γεγονός ότι αυτή η διαδικασία ενδέχεται να μην είναι ομαλή, όπως καταδεικνύουν οι πρόσφατες εντάσεις στην ευρωζώνη, η Goldman Sachs εκτιμά ότι μπορεί να συνεχιστεί.
Πολλές συγκριτικές αξιολογήσεις καταδεικνύουν κίνηση του ευρώ προς τα 1,36-1,40 δολ, ωστόσο μια απάντηση από την ευρωζώνη και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα σε αυτά τα επίπεδα είναι πολύ πιο πιθανή, εξηγεί Thomas Stolper, επικεφαλής συναλλάγματος στην αμερικανική επενδυτική τράπεζα.
Πέραν των πολιτικών θεμάτων που ταλανίζουν την ευρωζώνη, το εξωτερικό ισοζύγιο της ευρωζώνης παραμένει σε σταθερή θέση, σε αντίθεση με την κατάσταση που επικρατεί στις ΗΠΑ, κι αυτό αποτελεί ένα θετικό στοιχείο για την ισοτιμία ευρώ/δολαρίου.
Οι παραπάνω θετικοί παράγοντες και ιδιαίτερα η αποκλιμάκωση του ρίσκου στην περιοχή, καταδεικνύουν ότι το ευρώ θα σταθεροποιηθεί στα 1,40 δολ. σε ορίζοντα 12 μηνών.

http://www.bankingnews.gr/component/k2/item/87966-goldman-sachs-%CE%B5%CF%80%CE%B9%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CE%B9-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%80%CF%81%CF%8C%CE%B2%CE%BB%CE%B5%CF%88%CE%AE-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%B8%CE%B5%CF%81%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%8E-%CF%83%CF%84%CE%B1-140-%CE%B4%CE%BF%CE%BB-%CF%83%CE%B5-%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B6%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%B1-12%CE%BC%CE%AE%CE%BD%CE%BF%CF%85-%CF%84%CE%BF-%CF%81%CE%AF%CF%83%CE%BA%CE%BF-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%89%CE%B6%CF%8E%CE%BD%CE%B7-%CE%AD%CF%87%CE%B5%CE%B9-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BA%CE%BB%CE%B9%CE%BC%CE%B1%CE%BA%CF%89%CE%B8%CE%B5%CE%AF-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B1%CE%B2%CE%B5%CE%B2%CE%B1%CE%B9%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1
 

17.4.13

Σπάει ο "ενάρετος κύκλος" της Τουρκίας

Η μεγέθυνση του ΑΕΠ της Τουρκίας προσγειώθηκε στο 2,2% το 2012 , έναντι 8,8% το 2011 και 9,2% το 2010. Το αποτέλεσμα ήταν λίγο χειρότερο του αναμενομένου από τους διεθνείς οργανισμούς, οι οποίοι εκτιμούσαν ότι η μεγέθυνση θα κυμαινόταν μεταξύ του 2,3% και του 2,6%.

Το χειρότερο αποτέλεσμα οφείλεται στο ότι το τέταρτο εξάμηνο του 2012 η μεγέθυνση προσγειώθηκε στο 1,4%. Το γεγονός αυτό θα πρέπει ίσως να οδηγήσει σε αναθεώρηση προς το χειρότερο τις εκτιμήσεις για το 2013, οι οποίες κυμαίνονται από 3,2% έως 3,6%. Πάντως, φαίνεται ότι ο «ενάρετος κύκλος μεγέθυνσης» της τουρκικής οικονομίας αρχίζει να παρουσιάζει προβλήματα, τα οποία γίνονται αντιληπτά διά γυμνού οφθαλμού.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Turkish Statistical Institute, οι συνιστώσες του ΑΕΠ παρουσίασαν την παρακάτω εικόνα, η οποία εξηγεί τις εξελίξεις:

* Η κατανάλωση των νοικοκυριών μειώθηκε 0,5% το 2012 σε σχέση με το έτος 2011, όταν είχε αυξηθεί κατά 5,3% σε σχέση με το 2010.

* Οι δημόσιες δαπάνες ουσιαστικά παρέμειναν αμετάβλητες, παρουσιάζοντας αύξηση 0,5% το 2012 έναντι αύξησης 0,6% το 2011.

* Οι επενδύσεις του ιδιωτικού τομέα παρουσίασαν μείωση 1% το 2012, έναντι αύξησης 4,4% το 2011.

* Αντίστοιχα, οι δημόσιες επενδύσεις παρουσίασαν μείωση 0,1% το 2012, έναντι αύξησης 0,3% το 2011.

* Ο εξωτερικός τομέας παρουσίασε αύξηση 4,1% έναντι μείωσης 1,1% το 2011.

Η αύξηση της συνεισφοράς του εξωτερικού τομέα αποτελεί αντίστροφη συνάρτηση της ιδιωτικής κατανάλωσης. Προέρχεται κατά περίπου 60% από τη μείωση των εισαγωγών και κατά 40% από τη μεταβολή των εξαγωγών. Αυτό συνάγεται από το ότι η παρατηρούμενη, το 2012, μείωση 3,5% του ελλείμματος του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών προέρχεται περίπου κατά 1,5% από τη μείωση των επενδύσεων και 2% από την αύξηση των αποταμιεύσεων.

Θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι η ιδιωτική κατανάλωση στην τουρκική οικονομία συμμετέχει σε ποσοστό 71,1% στον προσδιορισμό του ΑΕΠ (2011). Αποτελεί αναμφισβήτητα τον βασικό μοχλό μεγέθυνσης της οικονομίας.

Η εγχώρια ζήτηση το 2011 της τουρκικής οικονομίας ανερχόταν στο 114,5% του ΑΕΠ, δείχνοντας ότι, παρ' όσα υποστηρίζονται, αυτή αποτέλεσε την ατμομηχανή της μεγέθυνσής της. Μάλιστα, ολόκληρη την περίοδο 2002-2012 , δηλαδή την περίοδο των κυβερνήσεων Ερντογάν, η συνιστώσα της εγχώριας ζήτησης κυμαινόταν πάντοτε πάνω από το 100% του ΑΕΠ.

Η συμβολή του εξωτερικού τομέα ήταν πάντοτε αρνητική, εκτός των ετών 2008, 2009 και 2012 , όταν μειώθηκε δραστικά η εγχώρια ζήτηση και κυρίως η ιδιωτική κατανάλωση, η οποία συνδέεται θετικά με τις εισαγωγές. Δεδομένου ότι ο ρυθμός μείωσης των εισαγωγών είναι μεγαλύτερος από τη μεταβολή του ρυθμού των εξαγωγών, η συνολική μεταβολή στον προσδιορισμό του ΑΕΠ γίνεται θετική.

Η προσαρμογή προς τα κάτω της τουρκικής οικονομίας πρέπει να θεωρείται δεδομένη, αλλά είναι άγνωστο ακόμη το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα σε μεσομακροπρόθεσμη περίοδο. Οι μεταβλητές που την επηρεάζουν είναι πολλές, αλληλεξαρτώμενες και αντανακλούν οικονομικές και πολιτικές συνθήκες (εγχώριες αλλά και εξωτερικές).


*Ο κ. Κώστας Μελάς είναι Δρ οικονομίας, Όμιλος Κοινωνικού-Οικονομικού Προβληματισμού και Πολιτικής Δράσης.

http://www.euro2day.gr/specials/opinions/132/articles/769892/Article.aspx


 

16.4.13

Πίτερ Μάντελσον: «Επιτυχή τα μέτρα που έχουν ληφθεί στην Ελλάδα»

Γνωστός στη Βρετανία για τις απόψεις του υπέρ της Ευρώπης και του ευρώ, τη στιγμή που οι φωνές του ευρωσκεπτικισμού στη χώρα του δυναμώνουν ολοένα και περισσότερο, ισχυρίζεται ότι, αν αυτή τη στιγμή το Ηνωμένο Βασίλειο ήταν εκτός Ε.Ε., δεν θα είχε κανένα όφελος, ενώ δεν αποκλείει μία μελλοντική ένταξή του στο ενιαίο νόμισμα.
Παράλληλα, διαβλέπει αποδυνάμωση της Βρετανίας στην Ε.Ε., λόγω του σχεδίου του πρωθυπουργού Ντέιβιντ Κάμερον για επαναδιαπραγμάτευση των όρων συμμετοχής της σε αυτήν. Ο λόρδος Μάντελσον μας μίλησε ακόμα για το κατά πόσον η Μάργκαρετ Θάτσερ επηρέασε τους Εργατικούς στη Βρετανία, αλλά και για την τωρινή κατάσταση στο Εργατικό Κόμμα, προειδοποιώντας ότι «είναι εύκολο όταν είσαι στην αντιπολίτευση να επενδύεις στο θυμό και την αγωνία των πολιτών», αλλά, όταν φτάσει η στιγμή των εκλογών, οι πολίτες αναζητούν ένα ξεκάθαρο, εναλλακτικό πρόγραμμα.
Ο Πίτερ Μάντελσον εξελέγη για πρώτη φορά στη Βουλή των Κοινοτήτων το 1992 και, μαζί με τον Τόνι Μπλερ και τον Γκόρντον Μπράουν, θεωρούνται οι αρχιτέκτονες της στροφής των Εργατικών στο κέντρο και της μεταμόρφωσής τους σε Νέους Εργατικούς, που τους οδήγησε στη συντριπτική νίκη του 1997 και τους κράτησε στην εξουσία μέχρι και τις εκλογές του 2010. Με έντονη παρασκηνιακή δράση, για την οποία κέρδισε το προσωνύμιο «Αρχοντας του Σκότους», διετέλεσε δύο φορές υπουργός στην κυβέρνηση Μπλερ, επίτροπος της Ε.Ε. για το Εμπόριο και, τέλος, υπουργός Επιχειρήσεων στην κυβέρνηση Μπράουν. Είναι μέλος της Βουλής των Λόρδων από το 2008. Ο λόρδος Μάντελσον μας μίλησε στο πλαίσιο του 17ου συνεδρίου του «Economist», με χορηγούς επικοινωνίας τη «Ναυτεμπορική» και το naftemporiki.gr.
Είστε γνωστός για τις φιλοευρωπαϊκές σας απόψεις, που γίνονται όλο και σπανιότερες στη χώρα σας. Αλλά μήπως θα ήταν καλύτερα για τη Βρετανία να είναι εκτός Ε.Ε., σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς;
«Είναι σαφές ότι δεν θα υπήρχε κανένα απολύτως πλεονέκτημα για τη Βρετανία, αν ήταν εκτός Ε.Ε. Η πρόσβασή μας στην ενιαία αγορά της Ευρώπης, ο τρόπος που η Ευρώπη ενισχύει τα δυνατά μας σημεία σε όλο τον κόσμο, οι ευκαιρίες που προσφέρει για να μεγαλώσουν οι επιχειρήσεις μας, η ελεύθερη μετακίνηση αγαθών, κεφαλαίου και ανθρώπων, όλα αυτά είναι πλεονεκτήματα που πηγάζουν από το ότι είμαστε μέλη της Ε.Ε. Θα ήταν καταστροφή για τη Βρετανία και τη μελλοντική της θέση στον κόσμο, την ανάπτυξη, την ευημερία της, αν φεύγαμε από την Ε.Ε. και πιστεύω ότι αυτής της άποψη θα είναι τελικά και η πλειοψηφία του βρετανικού λαού».
Μήπως πιστεύετε τώρα ότι ήταν λάθος από την πλευρά σας το ότι υποστηρίζατε την ένταξη του Ηνωμένου Βασιλείου στο ευρώ;

«Πάντα έλεγα ότι έπρεπε να ενταχθούμε στο ευρώ, εάν οι οικονομικές συνθήκες ήταν οι σωστές και εφόσον είχαμε επιτύχει τη σύγκλιση ανάμεσα στη δική μας οικονομία και σε αυτήν της Ευρωζώνης. Η τελευταία κυβέρνηση των Εργατικών συμπέρανε ότι αυτή η σύγκληση δεν είχε επιτευχθεί, οπότε δεν υπήρχε σύσταση να μπούμε στο ενιαίο νόμισμα. Ωστόσο, χωρίς αμφιβολία, η οικονομική τύχη της Βρετανίας είναι πολύ στενά συνδεδεμένη με τη μελλοντική επιτυχία της Ευρωζώνης. Αν η Ευρωζώνη αποτύχει, αν το νόμισμα καταρρεύσει, κάτι που δεν πιστεύω ότι θα συμβεί, αλλά αν συνέβαινε, το οικονομικό σοκ για τη Βρετανία θα ήταν τεράστιο, οπότε είναι πολύ σημαντικό για τη Βρετανία να κάνει ό,τι μπορεί, ώστε να βοηθήσει την Ευρωζώνη να ανακτήσει τις δυνάμεις της».
Μπορεί, λοιπόν, η Βρετανία να ενταχθεί στο ευρώ, στο μέλλον;
«Είναι πιθανό, αλλά το πρότερο ερώτημα είναι τι θα συμβεί στην Ευρωζώνη. Το νόμισμα είναι ισχυρό, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, αλλά υπήρχαν ελαττώματα στη σχεδίαση της Ευρωζώνης».
Πιστεύετε ότι υπάρχει πραγματικός κίνδυνος να αποχωρήσει η Βρετανία από τη Ε.Ε., αν το σχέδιο του Ντέιβιντ Κάμερον για επαναδιαπραγμάτευση των όρων ένταξης δεν πάει κατ’ ευχήν ή αν ο βρετανικός λαός ψηφίσει υπέρ της αποχώρησης στο δημοψήφισμα που θα ακολουθήσει;
«Δημοψήφισμα θα υπάρξει, μόνο εάν ο Ντέιβιντ Κάμερον και το Συντηρητικό Κόμμα επανεκλεγούν με απόλυτη πλειοψηφία στις επόμενες εκλογές, το 2015, κάτι που είναι αμφίβολο. Τα άλλα κόμματα δεν έχουν δεσμευτεί να ακολουθήσουν αυτή την -ανόητη κατά τη γνώμη μου- πορεία. Με το σχέδιο αυτό, το Συντηρητικό Κόμμα μάς οδηγεί σε πέντε χρόνια αβεβαιότητας σχετικά με τη θέση της Βρετανίας στην Ε.Ε. Αυτό θα βάλει ένα τεράστιο ερωτηματικό για τους επενδυτές σχετικά με το αν θα θέλουν να ενισχύσουν τη θέση τους στη βρετανική οικονομία, καθώς δεν ξέρουν με σιγουριά αν η Βρετανία θα παραμείνει στην Ε.Ε. Τώρα, αν γίνει δημοψήφισμα σε πέντε χρόνια, εγώ πιστεύω ότι θα επικρατήσει το «ναι», αλλά στο ενδιάμεσο, ο φόβος μου είναι ότι η θέση της Βρετανίας, τόσο στην Ε.Ε. όσο και στην ενιαία αγορά, θα έχει αποδυναμωθεί».
Τι πιστεύετε για την κρίση στην Ελλάδα; Υπάρχει ακόμα κίνδυνος να φύγουμε από το ευρώ;
«Στη βάση των τωρινών δεδομένων, τα μέτρα που έχουν ληφθεί στην Ελλάδα ήταν επιτυχή, έχουν αντιστρέψει σε σημαντικό βαθμό την κατάσταση ως προς την εξισορρόπηση των δημοσίων οικονομικών της χώρας, το βαθμό στον οποίο το εργατικό και άλλα είδη κόστους έχουν μειωθεί για να επιτρέψουν στην οικονομία να μπει σε μια πιο ανταγωνιστική βάση. Ολες αυτές οι διαρθρωτικές αλλαγές ήταν πολύ σημαντικές και απαραίτητες. Ηταν ασφαλώς επώδυνες και οδήγησαν σε σοβαρή πτώση του βιοτικού επιπέδου, αλλά η κατάσταση αντιστρέφεται. Αντιστρέφεται κυρίως μέσω των προσπαθειών του ελληνικού λαού, αλλά και μέσω της τεράστιας βοήθειας που προσέφεραν άλλες χώρες της Ευρωζώνης στην Ελλάδα».
Ποια είναι η γνώμη σας για το bail-in της Κύπρου; Είναι καλή ιδέα να χρησιμοποιούνται τα χρήματα καταθετών για τη διάσωση προβληματικών τραπεζών;
«Είτε είναι καλή ιδέα είτε όχι, η απόφαση έχει ληφθεί και δεν έχει οδηγήσει στην καταστροφή. Ετσι, παρ’ όλο που πιστεύω ότι η Κύπρος είναι μία μοναδική περίπτωση και όχι ένα μοντέλο για μελλοντική δράση σε παρόμοιες καταστάσεις, εξαιτίας της ποσότητας ξένων καταθέσεων στις κυπριακές τράπεζες, ήταν αναπόφευκτο να μοιραστεί το βάρος ανάμεσα σε αυτούς που διέσωζαν και σε αυτούς είχαν ανάγκη να διασωθούν».
Ξανά στη Βρετανία και το θάνατο της Μάργκαρετ Θάτσερ: πολλοί υποστηρίζουν ότι οι Εργατικοί κατάφεραν να εκλεγούν ξανά, αφού υιοθέτησαν σε κάποιο βαθμό την προσέγγισή της, στο πλαίσιο του εγχειρήματος των Νέων Εργατικών. Οντας ένας από τους αρχιτέκτονες αυτού του εγχειρήματος, θα συμφωνούσατε με αυτή την άποψη;
«Οχι απολύτως, όχι. Οπωσδήποτε έθεσε σε ένα νέο πλαίσιο τη βρετανική πολιτική και η εκλογική της επιτυχία άσκησε πολύ μεγάλη πίεση στο Εργατικό Κόμμα, ώστε να αλλάξει και να καταστήσει εαυτόν εκλόγιμο, αν ήθελε να ανέβει και πάλι στην εξουσία. Αλλά οι πραγματικές αλλαγές έγιναν από το Εργατικό Κόμμα στο Εργατικό Κόμμα, υπό την ηγεσία των διαδοχικών ηγετών του, από τον Νιλ Κίνοκ μέχρι τον Τόνι Μπλερ και τον Γκόρντον Μπράουν. Οπότε ναι, οπωσδήποτε υπήρξε νέο πλαίσιο στην πολιτική στη Βρετανία, αλλά, για να επιβιώσει, το Εργατικό Κόμμα έπρεπε να αλλάξει τον εαυτό του και αυτό κάναμε».
Υιοθετώντας κάποιες από τις ιδέες της…
«Σε κάποιες περιπτώσεις, οι ιδέες της, όπως τις αποκαλείτε, ήταν απαραίτητες για να αλλάξει η βρετανική οικονομία. Σε άλλες, οι ιδέες της ήταν καταστροφικές. Αν δεν είχε υπάρξει η κα Θάτσερ, θα ήμαστε ίσως σε πιο ισχυρή θέση, όταν ξέσπασε η χρηματοπιστωτική κρίση που έφερε την ύφεση που βλέπουμε. Σε κάποιους τομείς, είχε ευεργετική επίδραση στη βρετανική οικονομία, αλλά, ρίχνοντας τόσο βάρος στις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες, εις βάρος του βιομηχανικού τομέα, διέβρωσε τη διαρθρωτική βάση της βρετανικής οικονομίας, οδήγησε σε μια ανισορροπία, μας έκανε πιο εξαρτημένους από το χρηματοπιστωτικό τομέα και τα έσοδα από αυτόν, κάτι που μας εξέθεσε σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό στη χρηματοπιστωτική κρίση. Οπότε ο απολογισμός δεν είναι ούτε μόνο θετικός ούτε μόνο αρνητικός».
Ο Τόνι Μπλερ έγραψε ένα άρθρο, την περασμένη εβδομάδα, προειδοποιώντας τον αρχηγό των Εργατικών, Εντ Μίλιμπαντ, να μην στρέψει το κόμμα προς τα Αριστερά και το μετατρέψει σε κόμμα διαμαρτυρίας. Πώς τα έχουν πάει οι Εργατικοί στη μετα- Μπλερ, Μπράουν και Μάντελσον εποχή;
«Αν κοιτάξουμε τις δημοσκοπήσεις, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι οι Εργατικοί προηγούνται αρκετά και, αν πάρουμε τοις μετρητοίς το πώς οι πολίτες λένε ότι θα ψηφίσουν στις επόμενες εκλογές, τότε θα φέρουν στην εξουσία και πάλι μία κυβέρνηση Εργατικών, υπό την ηγεσία του τωρινού τους επικεφαλής. Ωστόσο, αυτό είναι μόνο η επιφάνεια. Αυτό που πρέπει να χτίσουμε για να είμαστε σίγουροι για μία εκλογική νίκη, είναι ισχυρά επιχειρήματα, μία ισχυρή εναλλακτική λύση, ισχυρές πολιτικές. Το να εκφράζει κανείς το θυμό του, δεν αποτελεί υποκατάστατο γι’ αυτά. Είναι εύκολο όταν είσαι στην αντιπολίτευση να επενδύεις στο θυμό και την αγωνία των πολιτών, χωρίς απαραίτητα να προωθείς ένα ισχυρό πρόγραμμα εναλλακτικών πολιτικών. Οταν φτάσουμε στις εκλογές, οι πολίτες θα κοιτάξουν περισσότερο την εναλλακτική και ποιες είναι οι πολιτικές που προσφέρονται και γι’ αυτό πρέπει να ετοιμαστεί το Εργατικό Κόμμα».

http://www.naftemporiki.gr/finance/story/640416