Το χρίσμα

(έντονα δικά μου)

ΕΡΩΤΗΣΗ: Συμφωνειτε με την δήλωση του νεου Ελληνα πρωθυπουργου ότι η λιτοτητα δεν φέρνει αποτελεσμα;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΟΜΠΑΜΑ: “Αυτό που είναι αλήθεια είναι ότι δεν μπορεις να συνεχισεις να πιεζεις χώρες που βρισκονται σε υφεση. Καποια στιγμη πρεπει να υπάρξει στρατηγικη ανάπτυξης, προκειμενου αυτές οι χωρες να μπορεσουν να αποπληρωσουν τα χρεη τους, να μειωσουν καποια από τα ελλειμματα τους.
Δεν υπαρχει αμφιβολια ότι η ελληνικη οικονομια βρισκοταν σε επιτακτικη αναγκη μεταρρυθμισεων, η συλλογη των φορων στην Ελλαδα ηταν διασημα τραγικη.
Νομιζω ότι για να μπορεσει η Ελλαδα να γινει ανταγωνιστικη στην παγκοσμια αγορα, επρεπε να δρομολογησουν μια σειρα πο αλλαγες. Είναι πολύ δυσκολο να γινουν αυτες οι αλλαγες αν το επιπεδο διαβιωσης των πολιτων εχει πεσει κατά 25%, αυτό δεν μπορει να το αντεξει ουτε η ελληνικη κοινωνια ουτε το πολιτικο συστημα.
Επομενως η ελπιδα μου είναι ότι η ελλαδα θα μεινει στην ευρωζωνη, νομιζω ότι αυτό θα απαιτουσε συμβιβασμους από ολες τις πλευρες. Οταν η οικονομικη κριση στην Ελλαδα ενεσκυψε πριν από μερικα χρονια, εμεις ειχαμε ενεργο ρολο στην προσπαθεια αντιμετωπισης της. Νομιζω ότι αναγνωριζει η Γερμανια και αλλοι ότι θα ηταν καλυτερο για την Ελλαδα να παραμεινει στην Ευρωζωνη, από το να βρεθει εξω από αυτή. Είναι μία κατασταση που στις αγορες δεν αρεσει.
Γενικως όμως με απασχολει η αναπτυξη στην Ευρωπη, η δημοσιονομικη πειθαρχια είναι σημαντικη, οι διαρθρωτικες μεταρρυθμισες είναι απαραιτητες σε πολλς από αυτές τις χωρες, αλλα αυτό που μας διαδαξε η αμερικανικη εμπειρια, είναι ότι ο καλυτερος τροπος να μειωσεις τα ελλειμματα είναι να αποκαταστησεις την δημοσιονομικη σταθεροτητα είναι να αναπτυχθεις και όταν εχεις μια οικονομια σε ελευθερη πτωση πρεπει να υπαρξει στρατηγικη αναπτυξης και όχι απλως να γινονται προσπαθειες πιεσης ενός πληθυσμου που δεινοπαθει ολοενα και περισσοτερο”.

mignatiou.com

________________________________________

 
Εάν κάποιος θέλει να μάθει τα περισσότερα από τα όσα συμβαίνουν από τις ελληνικές εκλογές, η δήλωση του Προέδρου είναι το καλύτερο γραπτό.
ΝΟΜΙΖΩ ΤΑ ΛΕΕΙ ΟΛΑ

Οπότε η σύντομη ιστορία εχει ως εξής:
Το 2009 η Ελλάς αναλαμβάνεται από τον ΓΑΠ. Η κοινωνία ήταν ανώριμη για τις βαθιές μεταρρυθμίσεις και η στρατηγική την έφερε να σέρνει το άρμα της λιτότητας (πειραματόζωο) στις ανεπτυγμένες χώρες της Ευρώπης.
Το 2014 έγινε αποδεκτό ότι η κατάσταση δεν μπορούσε να συνεχιστεί από πλευράς λιτότητας.
Η συμφωνία έκανε λόγο για ένα νέο δούρειο ίππο που θα έτρεχε πλέον το mode "στρατηγική ανάπτυξης", κυρίως μέσα από μεταρρυθμίσεις και εξορθολογισμούς (στο πρότυπο του εκσυγχρονισμού με λίγο από ΜΟΠ). Η ανάποδη πορεία, από την έξοδο από τη λιτότητα και την ύφεση, προς ένα νεότερο "πακέτο", ψυχολογικά περισσότερο ανεκτό από ότι το 2009, με ορατό στόχο την ολοκλήρωση του ευρωπαϊκού τραπεζικού ολοκληρώματος, δείχνει να είναι γεγονός.

Όπως έγραψαν, η Ελλάδα είναι ο ατίθασος τηνέιτζερ που έχει τσακωθεί με την οικογένεια και το τσιφούτη - αυταρχικό πατέρα του χωρίς να θέλει να φύγει από το σπίτι. Ο ..σκατόγερος πρέπει να λυγίσει!
Όλοι οι υπόλοιποι παίζουν καλό θέατρο ώστε να πειστεί.

Αυτό όμως που λέει ο Ομπάμα δεν πρέπει να το αφήσουμε να περάσει έτσι, είμαστε και εμείς αποδέκτες της δήλωσής του:
χρειαζόμαστε - ως Ελλάδα - μεταρρυθμίσεις / αλλαγές και συμβιβασμούς / υποχωρήσεις.
Γιατί δεν είμαστε οι καλύτεροι... είμαστε πολύ πίσω...

 

πίσω από τις κλειστές πόρτες

Το πρώτο μέρος μιας σειράς ρεπορτάζ, που αποκαλύπτουν τι έγινε πίσω από τις κλειστές πόρτες όταν οι ηγέτες πάσχιζαν να σώσουν το ευρώ, δημοσιεύουν οι Financial Times.

Προς κατάπληξη σχεδόν όλων στην αίθουσα, η Άγκελα Μέρκελ άρχισε να κλαίει. «Das ist nicht fair». Αυτό δεν είναι δίκαιο, είπε οργισμένη η Γερμανίδα καγκελάριος με τα μάτια της να βουρκώνουν. «Ich bringe mich nicht selbst um». Δεν θα αυτοκτονήσω.
Για όσους ήταν μάρτυρες αυτού του ξεσπάσματος στη μικρή αίθουσα συνεδριάσεων στο γαλλικό παραθαλάσσιο θέρετρο των Καννών, ήταν αρκετά σοκαριστικό να βλέπουν τον πιο ισχυρό ηγέτη της Ευρώπης με το μεγαλύτερο συναισθηματικό έλεγχο να ξεσπά σε δάκρυα.
Οι παρευρισκόμενοι όμως μεταφέρουν ότι η σκηνή ήταν ακόμη πιο αξιοσημείωτη για τους δύο άνδρες που είχαν προκαλέσει την οργή της: ο ένας καθόταν δίπλα της, ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί, και ο άλλος στην άλλη άκρη του τραπεζιού, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα.
Ήταν το χειρότερο σημείο σε μία «βάναυση» νύχτα γεμάτη αλληκοκατηγορίες, την οποία ένας εκ των παρευρισκόμενων θυμάται ως το ναδίρ στην τριετή κρίση της ευρωζώνης.
Ο Ν. Σαρκοζί ήλπιζε ότι η ηγεσία του στη σύνοδο του G20 θα εδραίωνε την παρουσία του στη διεθνή σκηνή καθώς διεκδικούσε την επανεκλογή του. Αντί αυτού, όμως, όλα κατέρρεαν.
Η Ελλάδα κατέρρεε πολιτικά. Η Ιταλία, μία χώρα πολύ μεγάλη για να καταρρεύσει, φαινόταν ότι σε λίγες ημέρες θα έχανε κάθε πρόσβαση στις διεθνείς αγορές. Και η Α. Μέρκελ, όσο κι αν προσπαθούσε ο Ν. Σαρκοζί και ο Μπ. Ομπάμα, δεν πειθόταν να αυξήσει τις γερμανικές εισφορές για το «τείχος προστασίας» της ευρωζώνης - το «μεγάλο μπαζούκα» που πίστευαν ότι έπρεπε να ενισχυθεί δραστικά για να αποτρέψει τις επιθέσεις των πανικοβλημένων επενδυτών.
Αντιθέτως, αν και βρισκόταν στη γωνία, η Α. Μέρκελ επέστρεψε την κριτική που δεχόταν στον Ν. Σαρκοζί και τον Μπ. Ομπάμα. Εάν δεν τους άρεσε ο τρόπος με τον οποίο διαχειριζόταν την κατάσταση η κυβέρνησή της, τότε έφταιγαν εκείνοι. Σε κάθε περίπτωση, ήταν ο δικός τους συμμαχικός στρατός που είχε «επιβάλει» το γερμανικό Σύνταγμα στον ηττημένο του πολέμου πριν από έξι δεκαετίες.
«Στο σημείο αυτό ήταν σαφές ότι θα μπορούσε να εκραγεί η ευρωζώνη», δήλωσε μέλος της γαλλικής αντιπροσωπείας στις Κάννες. «Υπήρχε το συναίσθημα ότι με μετάδοση της κρίσης, σε αυτό το χρονικό σημείο, βρισκόμασταν στα πρόθυρα της έκρηξης».
Τους τελευταίους έξι μήνες, οι Financial Times έκαναν δεκάδες συνεντεύξεις σε ανθρώπους που πήραν μέρος στη λήψη αυτών των αποφάσεων ώστε να πουν όλη την ιστορία για το πώς δημιουργήθηκε αυτή η νέα ευρωζώνη. Από μεσαίους γραφειοκράτες μέχρι πρωθυπουργούς, όλοι διηγούνται τη συγκλονιστική ιστορία των ατυχημάτων, των λαθών και της φαινομενικά παράτολμης πολιτικής. Στο τέλος όμως, αυτοί οι ίδιοι οι ηγέτες φαίνεται πως επικράτησαν. Το ευρώ σώθηκε. Η Ευρώπη που δημιούργησαν, καλώς ή κακώς, θα είναι το κληροδότημά τους.

Η απόφαση Παπανδρέου

Όπως σχεδόν τα πάντα σε αυτήν την κρίση της ευρωζώνης, έτσι και αυτή η ιστορία ξεκίνησε στην Ελλάδα. Ο ψηλόλιγνος απόγονος της πιο διάσημης πολιτικής δυναστείας στην Ελλάδα επέστρεψε στην Αθήνα αφού είχε ολοκληρωθεί μία από τις πιο κρίσιμες ευρωπαϊκές συνόδους για να διαπιστώσει ότι η χώρα του βρισκόταν σε αναταραχή. Στις 27 Οκτωβρίου στις Βρυξέλλες, είχε συμφωνήσει στη μεγαλύτερη αναδιάρθρωση κρατικού χρέους στην Ιστορία. Στο εσωτερικό της χώρας του, όμως, τον κατηγορούσαν.
Στην παρέλαση της Θεσσαλονίκης, η παρουσία χιλιάδων διαδηλωτών -όπου συμπεριλαμβάνονταν ακροδεξιοί και αναρχικοί- ανάγκασε τον πρόεδρο της χώρας, Κάρολο Παπούλια, να φύγει. Ο Γ. Παπανδρέου είπε αργότερα στους ομότιμους πρωθυπουργούς πως ένιωσε ότι αυτό το περιστατικό ήταν σημάδι πως η χώρα του βρισκόταν στα πρόθυρα ενός νέου πραξικοπήματος.
«Όλοι έλεγαν πως η κυβέρνηση είναι προδότες» θυμάται ο Έλληνας πρώην πρωθυπουργός και συμπληρώνει: «Συνειδητοποίησα ότι η κατάσταση έβγαινε εκτός ελέγχου».
Εκείνο το Σαββατοκύριακο, μάζεψε μία μικρή ομάδα συμβούλων και αποκάλυψε το σχέδιό του: θα ζητούσε εθνικό δημοψήφισμα για το νέο πρόγραμμα στήριξης των 172 δισ. ευρώ. Αυτοί που επέκριναν τη συμφωνία, εκ των οποίων ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αντώνης Σαμαράς, αλλά και εσωκομματικοί αντάρτες, θα αναγκάζονταν να διαλέξουν πλευρά και πιθανότατα θα στήριζαν το πακέτο, καθώς η επικρατέστερη εναλλακτική θα ήταν η έξοδος από το ευρώ, υποστήριξε ο Γ. Παπανδρέου. Η νίκη θα του έδινε τη λαϊκή εντολή για τις μεταρρυθμίσεις που ζητούσαν οι δανειστές.
Ο Γ. Παπανδρέου, όμως, δεν συμβουλεύτηκε κανέναν άλλο πέρα από τον στενό του κύκλο. Αντιθέτως, εκείνο το βράδυ παρουσίασε το σχέδιό του ως τετελεσμένο γεγονός στους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ. Όσοι βρίσκονταν στο δωμάτιο -εκ των οποίων και ο υπουργός Οικονομικών Ευάγγελος Βενιζέλος- σοκαρίστηκαν. «Το βράδυ της Κυριακής, κατά την τελευταία μας κατ’ ιδίαν συνάντηση, ο Γ. Παπανδρέου μίλησε μόνο για μία πρόταση περί ψήφου εμπιστοσύνης και καθόλου για δημοψήφισμα» δήλωσε ο κ. Βενιζέλος, προσθέτοντας ότι τις επόμενες ώρες υπέφερε από έντονους πόνους στην κοιλιακή χώρα που τον ανάγκασαν να πάει στο νοσοκομείο. «Σύμφωνα με την ιατρική γνωμάτευση, ήταν αποτέλεσμα του στρες».
«Θυμάμαι πως το πρώτο που σκέφτηκα ήταν: 'Ελπίζω να το έχει πει στη Μέρκελ'» είπε ένας υπουργός.
Ο Γ. Παπανδρέου αργότερα ισχυρίστηκε ότι είχε αφήσει υπόνοιες στους υπόλοιπους ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κάποιοι αναγνωρίζουν αόριστες αναμνήσεις κι άλλοι δεν θυμούνται τίποτα. «Εγώ ποτέ δεν το πήρα στα σοβαρά» δήλωσε ένας εξ αυτών και συμπλήρωσε: «Μου έμοιαζε κάπως απελπισμένο».

Η αντίδραση Σαρκοζί

Έτσι, όταν ο Ν. Σαρκοζί έμαθε ότι ο Γ. Παπανδρέου είχε αποφασίσει να θέσει την προσεκτικά σχεδιασμένη συμφωνία για το πρόγραμμα στήριξης σε δημοψήφισμα εξερράγη. «Ήταν οργισμένος», είπε ένας βοηθός του.
Οι αγορές ομολόγων της ευρωζώνης, οι οποίες είχαν προσωρινά μαζευτεί μετά τη συμφωνία για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, βρέθηκαν σε πανικό πωλήσεων. Οι αποδόσεις των 10ετών κρατικών ομολόγων της Ελλάδας αυξήθηκαν κατά 16,2% σε μία μέρα. Πιο ανησυχητικό ήταν το γεγονός ότι το κόστος δανεισμού για τις ισχυρότερες κυβερνήσεις της ευρωζώνης άρχισε να πλησιάζει σε επίπεδα που ανάγκασαν κι άλλες χώρες σε προγράμματα διάσωσης.
Ο Ν. Σαρκοζί κάλεσε τους στενότερους συμβούλους του σε μία έκτακτη συνάντηση. Σύμφωνα με άτομο που συμμετείχε σε αυτήν, η αρχική αντίδραση του Γάλλου προέδρου ήταν να εξαναγκάσει τον Γ. Παπανδρέου σε αλλαγή πορείας. Είτε θα αποδεχόταν το νέο πακέτο χωρίς προϋποθέσεις άμεσα ή η Ελλάδα θα οδηγούνταν εκτός ευρώ.
Ο Ενρί Γκουιάνο, ο έμπιστος του Σαρκοζί, σημείωσε πως ο ίδιος ο Σαρλ ντε Γκολ προτιμούσε τα δημοψηφίσματα από την κοινοβουλευτική πολιτική. Εάν ζητούσε από τον Παπανδρέου να ακυρώσει ένα δημοψήφισμα θα ήταν σαν να αντιτίθεται στις παραδόσεις που τους κληροδότησε ο ντε Γκολ. Έτσι, ο Ν. Σαρκοζί κατέληξε σε έναν συμβιβασμό: ο Γ. Παπανδρέου θα προχωρούσε με το δημοψήφισμα, αλλά όχι για το πακέτο στήριξης.

Η πρόσκληση στις Κάννες

Ο Ν. Σαρκοζί τηλεφώνησε στην Α. Μέρκελ και συμφώνησαν σε μία στρατηγική. Θα καλούσαν τον Παπανδρέου στις Κάννες, όπου σε 48 ώρες θα διεξαγόταν η σύνοδος του G20 και θα τον έπειθαν να κάνει το δημοψήφισμα με το ερώτημα εάν η Ελλάδα θα παραμείνει στην ευρωζώνη.
Στο Βερολίνο, η Α. Μέρκελ διχάστηκε για το θέμα του «Grexit», και πολλοί σύμβουλοι -ειδικότερα ο ισχυρός υπουργός Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε- υποστήριξαν ότι θα έδενε περισσότερο τα 16 εναπομείναντα μέλη και θα τους έδινε τη δυνατότητα να βγουν από την κρίση.
«Ήθελε πολύ να είναι ένα σαφές ερώτημα εντός ή εκτός ευρώ» δηλώνει Γερμανός αξιωματούχος. «Για εκείνη το σημείο κλειδί ήταν εάν οι ίδιοι οι Έλληνες ήθελαν να είναι εντός ή εκτός και εάν με το δημοψήφισμα αποφάσιζαν ότι θέλουν την έξοδο, τότε ο δρόμος θα ήταν ευκολότερος».
Πολλοί αξιωματούχοι ακόμη αναρωτιούνται γιατί ο Παπανδρέου συμφώνησε να εμφανιστεί στις Κάννες για να τον επιπλήξουν. Αν και εξεπλάγη με το ξέσπασμα θυμού από τους Ευρωπαίους ηγέτες, ο ίδιος δήλωσε ότι χάρηκε για την ευκαιρία που είχε να αποσπάσει στήριξη για την ιδέα του δημοψηφίσματος σε παγκόσμιο επίπεδο.

Το «τελεσίγραφο»

Ο Ν. Σαρκοζί κάλεσε τους ομότιμους ηγέτες στο Παλάτι στις 5:30 μ.μ. την Τετάρτη, μία ώρα πριν συναντηθούν με τον Παπανδρέου, για να συμφωνήσουν στον τρόπο με τον οποίο θα τον αντιμετωπίσουν.
Στη συνάντηση συμμετείχαν η Α. Μέρκελ, ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου και πρόεδρος του Eurogroup, η Κριστίν Λαγκάρντ, γενική διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, και οι δύο πρόεδροι της Ε.Ε., Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο και Χέρμαν Βαν Ρομπάι.
Ο Ν. Σαρκοζί έδωσε σε όλους ένα λευκό χαρτί με τίτλο Position commune sur la Grèce – Κοινή θέση για την Ελλάδα. «Η ιδέα ήταν να μπει ο Παπανδρέου στη γωνία» δήλωσε ένας από τους παρευρισκόμενους.
Το σχέδιο έξι σημείων του Σαρκοζί -που έχουν στη διάθεσή τους οι F.T.- ήταν σαφές και σκληρό. Ο Έλληνας πρωθυπουργός έπρεπε να δεχθεί το πρόγραμμα στήριξης που είχε συμφωνηθεί την προηγούμενη εβδομάδα και δεν θα δινόταν καμία περαιτέρω βοήθεια μέχρις ότου το κοινοβούλιο της χώρας το επικύρωνε με την ψήφο του.
«Είμαστε πάντα έτοιμοι να βοηθήσουμε την Ελλάδα παρά τη μονομερή απόφαση να ανακοινωθεί το δημοψήφισμα χωρίς πρότερη ενημέρωση» αναφέρει το δεύτερο σημείο, σε μία σαφή ένδειξη της οργής του κ. Σαρκοζί. Το έκτο σημείο είναι το πιο ξεκάθαρο: «Το δημοψήφισμα θα αφορά μόνο την ένταξη της Ελλάδας στο ευρώ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση».
Ο Γ. Παπανδρέου στη συνέχεια ισχυρίστηκε ότι αυτός που πάλεψε μαζί του για να αλλάξει η διατύπωση του δημοψηφίσματος ήταν κυρίως ο Ν. Σαρκοζί και πως η Α. Μέρκελ ήταν με τη δική του πλευρά. Όσοι βρίσκονταν στην αίθουσα, όμως, αναφέρουν ότι μεταξύ των Ευρωπαίων ηγετών -συμπεριλαμβανομένης της Α. Μέρκελ- υπήρχαν ελάχιστες διαφωνίες.
Έχοντας συμφωνήσει στη γραμμή για την Ελλάδα, ο Ν. Σαρκοζί γύρισε τη συζήτηση σε κάτι που τους απασχολούσε περισσότερο: στην Ιταλία. Το δημοψήφισμα του Παπανδρέου είχε δημιουργήσει ένα δίλημμα για την Ελλάδα, αλλά επίσης έβγαλε στην επιφάνεια έναν πολύ μεγαλύτερο φόβο: ότι η μετάδοση από την Αθήνα θα διαχεόταν σε όλη την ευρωζώνη. Η χώρα που αντιμετώπιζε τον μεγαλύτερο κίνδυνο ήταν η Ιταλία.
Με δημόσιο χρέος σχεδόν 2 τρισ. ευρώ -το τέταρτο μεγαλύτερο στον κόσμο- οι αξιωματούχοι του ιταλικού υπουργείου Οικονομικών εκτιμούσαν ότι ένα τριετές πρόγραμμα στήριξης θα άγγιζε περίπου τα 600 δισ. ευρώ. Δεν υπήρχαν αρκετά χρήματα στην Ε.Ε. ή στο ΔΝΤ γι' αυτό. Η Ιταλία ήταν απλούστατα πολύ μεγάλη για να διασωθεί.
«Δεν μπορούσαμε να αντέξουμε το κόστος της Ιταλίας» ανέφερε αξιωματούχος του γαλλικού υπουργείου Οικονομικών και συμπλήρωσε: «Κανένας δεν μπορούσε. Θα ήταν κατά συνέπεια πιθανότατα το τέλος της ευρωζώνης».
Η Κρ. Λαγκάρντ έφτασε στις Κάννες με ένα σχέδιο, να τεθεί η Ιταλία σε ένα «προληπτικό πρόγραμμα» 80 δισ. ευρώ, σε μία γραμμή πίστωσης που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης, αλλά θα οδηγούσε επίσης σε εντατική παρακολούθηση, ώστε να εξασφαλιστεί ότι ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι, ο πρωθυπουργός της Ιταλίας που είχε απολέσει την εμπιστοσύνη των Ευρωπαίων ηγετών, θα εφάρμοζε τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις. Υποστήριξε πως μόνο έτσι οι αγορές θα άρχιζαν να δανείζουν και πάλι την Ιταλία με βιώσιμο επιτόκιο. «Η Ιταλία δεν έχει αξιοπιστία» δήλωσε η Κρ. Λαγκάρντ στη συζήτηση.
Αλλά η απόφαση για την Ιταλία μπορούσε να περιμένει. Ο Γ. Παπανδρέου αναμενόταν από στιγμή σε στιγμή.

Ο ψυχολογικός πόλεμος

Στη συνάντηση, πολλοί από τους συμμετέχοντες έμειναν άναυδοι. Στο ημερολόγιό του, ο υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας Φρανσουά Μπορουάν, έκανε λόγο για ψυχολογικό πόλεμο. Άλλοι, ειδικότερα οι δύο πρόεδροι της Ε.Ε., είπαν στη συνέχεια στους συνεργάτες τους ότι ένιωθαν πολύ άβολα με το γεγονός πως μία μικρή ομάδα Ευρωπαίων ηγετών πίεζαν τον εκλεγμένο πρωθυπουργό μιας χώρας. «Ποτέ δεν είδα μία συνάντηση τόσο έντονη και τόσο δύσκολη» είπε ένας εκ αυτών των συνεργατών.
Από τη στιγμή που ο Γ. Παπανδρέου με τον Ε. Βενιζέλο έφτασαν στην αίθουσα, ο Ν. Σαρκοζί ξεκίνησε αυτό που ένας αξιωματούχος χαρακτήρισε «the full Sarkozy»: μία στοχευμένη, οργισμένη αποκήρυξη της απόφασης του Παπανδρέου για δημοψήφισμα.
«Σαφέστατα το συναίσθημα ήταν: κάναμε τα πάντα για να σας βοηθήσουμε, κάναμε τα πάντα για να σας κρατήσουμε στην ευρωζώνη, πήραμε οικονομικό και πολιτικό κίνδυνο» είπε μέλος της γαλλικής αποστολής. «Είναι η μεγαλύτερη αναδιάρθρωση χρέους του κόσμου, στην Ιστορία, και τώρα το μόνο που κάνετε είναι να μας προδίδετε».
Ο Παπανδρέου αιφνιδιάστηκε. «Έρχεται και αρχίζει να μιλά έξαλλος για το δημοψήφισμα», λέει για τον Σαρκοζί. «Η θέση του Σαρκοζί ήταν πολύ επιθετική. Δεν ήταν ευγενική. Πολύ-πολύ ισχυρή και πολύ επιθετική, ώστε να μπει η Ελλάδα στο δίλημμα: εντός ή εκτός» είπε ο Ε. Βενιζέλος.
Οι Έλληνες προσπάθησαν να αντεπιτεθούν. Ο Παπανδρέου παρουσίασε το σχέδιό του: το δημοψήφισμα θα γινόταν σε έναν μήνα και θα ανάγκαζε τον Σαμαρά και τους εσωκομματικούς του αντιπάλους να ευθυγραμμιστούν, δεδομένου ότι ακόμη και οι πιο δηλητηριώδεις επικριτές του δεν θα μπορούσαν να αντιταχθούν στη μόνη σωτηρία για την παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη. Τότε ο Παπανδρέου διάβασε την προτεινόμενη διατύπωση για το δημοψήφισμα. «Ήταν μία κάπως μεγάλη παράγραφος» παραδέχθηκε ο Έλληνας πρωθυπουργός.

«Πρέπει να το λύσουμε εδώ»

Η Α. Μέρκελ ήταν η πρώτη που αντέδρασε και δεν ήταν χαρούμενη. «Ή θα το λύσουμε αυτό εδώ, μεταξύ μας ή στα μάτια του κόσμου θα έχουμε αποτύχει» είπε. «Wir müssen entscheiden» - πρέπει να αποφασίσουμε. «Ή θέλετε να μείνετε εντός ευρωζώνης ή όχι» είπε.
Όσοι βρίσκονταν στην αίθουσα είπαν ότι ο Παπανδρέου εμφανώς αποθαρρύνθηκε καθώς συνεχιζόταν η μάχη. Όταν κουράστηκε, ο Ε. Βενιζέλος ανέλαβε τη μάχη, που για πολλούς ήταν σημάδι ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός ξαφνικά συνειδητοποίησε ότι είχε καταστεί εξαντλημένη πολιτική δύναμη και ο Ε. Βενιζέλος, ο οποίος εδώ και καιρό εποφθαλμιούσε την πρωθυπουργία, κινήθηκε για να εκμεταλλευθεί την αλλαγή των συνθηκών.
Ήταν η αλλαγή στη γλώσσα του σώματος που πρόσεξε ο Μπαρόζο, ο οποίος καθόταν αθόρυβα. Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είπε αργότερα στους συνεργάτες του ότι η σκηνή που ξετυλίχτηκε μπροστά του τον έκανε να ανησυχεί περισσότερο. Πέρα από τη γενική συζήτηση περί ελληνικής εξόδου από το ευρώ, η οποία κατά τους αξιωματούχους της Κομισιόν θα προκαλούσε ανεξέλεγκτο πανικό στις αγορές για τον ευρωπαϊκό Νότο, η προοπτική μηνιαίας καμπάνιας για το δημοψήφισμα σήμαινε εβδομάδες αβεβαιότητας, δηλαδή αυτό ακριβώς που προσπαθούσαν να αποφύγουν καθώς οι αποδόσεις των ιταλικών ομολόγων είχαν φτάσει σε επικίνδυνα επίπεδα.

Το τηλεφώνημα Μπαρόζο σε Σαμαρά

Εν αγνοία του Ν. Σαρκοζί και της Α. Μέρκελ, τηλεφώνησε στον Α. Σαμαρά, τον τότε αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης από το ξενοδοχείο του πριν ξεκινήσει η συνάντηση. Γνώριζε ότι εκείνος ήθελε απεγνωσμένα να αποφύγει το δημοψήφισμα.
Ο Α. Σαμαράς του είπε ότι τώρα ήταν πρόθυμος να συνυπογράψει σε μία κυβέρνηση εθνικής ενότητας μεταξύ της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ - κάτι που επιμελώς απέφευγε επί μήνες, ελπίζοντας ότι θα μπορούσε να εξασφαλίσει την πρωθυπουργία.
Ο Μπαρόζο κάλεσε το συμβούλιό του και στελέχη της Κομισιόν στη σουίτα του στο Hotel Majestic Barrière για να χαράξει στρατηγική. Αποφάσισε ότι δεν θα έλεγε στον Ν. Σαρκοζί ή στην Α. Μέρελ για εκείνη τη συνομιλία, αλλά σύμφωνα με άτομα που βρέθηκαν σε εκείνη τη σουίτα, ξεκίνησε τη συζήτηση για πιθανά ονόματα τεχνοκρατών που θα μπορούσαν να πάρουν τα ηνία από τον Παπανδρέου σε μία κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Το πρώτο πρόσωπο που είπε ο Μπαρόζο ήταν ο Λουκάς Παπαδήμος. Σε μία εβδομάδα, ο Λ. Παπαδήμος ανέλαβε καθήκοντα.

Το τετ α τετ Μπαρόζο - Βενιζέλου

Παρατηρώντας τον Ε. Βενιζέλο μερικές ώρες αργότερα, ο Μπαρόζο είδε την ευκαιρία. Ο Ν. Σαρκοζί έκλεισε τη συνάντηση διαβάζοντας ξανά το σχέδιο των έξι σημείων, είπε στον Παπανδρέου να επιστρέψει στην Αθήνα και να «πάρει μία απόφαση» και ο Μπαρόζο πήρε τον Βενιζέλο στην άκρη.
«Πρέπει να σκοτώσουμε αυτό το δημοψήφισμα» του είπε. Ο υπουργός Οικονομικών συμφώνησε σχεδόν αμέσως. Το τέλος του δημοψηφίσματος θα ήταν επίσης το τέλος του Παπανδρέου.
Μετά από κάποια σύντομα σχόλια στον Τύπο όπου είπε ότι «το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος θα κρίνει την παραμονή ή μη της Ελλάδας στη ζώνη του ευρώ», ο Παπανδρέου πήρε τον δρόμο της επιστροφής προς το αεροδρόμιο της Νίκαιας. Στο αυτοκίνητο, γύρισε στον Ε. Βενιζέλο και του είπε ότι τα πράγματα δεν είχαν πάει τόσο άσχημα όσο φοβόταν. Ο Ε. Βενιζέλος ήταν δύσπιστος. Κατά την πτήση προς Αθήνα, ενώ ο Γ. Παπανδρέου κοιμόταν, ο Βενιζέλος ενθαρρύνθηκε από την παραίνεση του Μπαρόζο και είπε σε έναν βοηθό του να συντάξει μία δήλωση που θα κοινοποιούσε με την προσγείωση του αεροπλάνου, στις 4:45 π.μ. της Πέμπτης. «Η θέση της Ελλάδας μέσα στο ευρώ είναι μια ιστορική κατάκτηση της χώρας που δεν μπορεί να τεθεί υπό αμφισβήτηση. Το κεκτημένο αυτό του ελληνικού λαού δεν μπορεί να εξαρτηθεί από τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος».
Το δημοψήφισμα του Παπανδρέου είχε πεθάνει. Όπως και η πρωθυπουργία του.

Το σχέδιο για χρηματοδότηση του Ταμείου μέσω των SDRs

Για μήνες ο Ομπάμα έβλεπε την κατάσταση στην Ευρώπη να γίνεται όλο και χειρότερη και η ανησυχία μεγάλωνε. Ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών Tim Geithner προσπαθούσε να περάσει μαθήματα από την τραπεζική κρίση στις ΗΠΑ, κυρίως ότι μόνο ένα μεγάλο τείχος κρατικού χρήματος μπορεί να καθησυχάσει τους επενδυτές.
Ωστόσο οι Αμερικανοί καταλάβαιναν ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες κινούνταν διαφορετικά. Οι ΗΠΑ είχαν μόνο ένα στόχο, λέει Ευρωπαίος που συνάντησε τον Geithner. Η ευρωζώνη έπρεπε να σωθεί γιατί διαφορετικά θα υπήρχε μεγάλη ύφεση (depresson) στην Ευρώπη και αυτό θα επηρέαζε την οικονομία της υπερδύναμης.
Η αμηχανία όμως ήταν εμφανής και η επιτομή της ήταν οι σχέσεις με τη Μέρκελ που συχνά έβρισκε την αμερικανική παρέμβαση ακατάλληλη και μη επιθυμητή. Το Βερολίνο πίεσε για να εμπλακεί το ΔΝΤ, αλλά η Μέρκελ έλεγε στους συναδέλφους της ότι οι αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται από Ευρωπαίους.
Ωστόσο πολλοί σε Βρυξέλλες, Φρανκφούρτη και Παρίσι καλωσόρισαν την αμερικανική παρέμβαση ως ένα αντίβαρο στο Βερολίνο.
Όταν οι Ευρωπαίοι ηγέτες κλήθηκαν ξανά από τον Σαρκοζί στις 9:30 το βράδυ στις Κάννες είδαν με έκπληξη τον Ομπάμα να προεδρεύει στη συνάντηση. Πολλοί πίστευαν ότι η βραδιά θα αφιερωνόταν στην προσπάθεια να πειστεί ο Μπερλουσκόνι να καταφύγει η Ιταλία στο ΔΝΤ, κάτι που οι Ιταλοί είχαν απορρίψει το πρωί.
Ωστόσο ο Ομπάμα ξεκίνησε με κάτι διαφορετικό. Ένα σχέδιο να αυξηθεί το τείχος προστασίας της Ευρώπης. Για Γάλλους και Αμερικανούς η περισσότερο προφανής πηγή για να χρηματοδοτηθεί το τείχος ήταν η ΕΚΤ. Αλλά το Βερολίνο για πολύ καιρό στεκόταν ενάντια στη χρηματοδότηση κρατών από την κεντρική τράπεζα. Ήταν θέμα αρχής, το οποίο είχε τις ρίζες του στη γερμανική ιστορία.
Οι αντιπροσωπείες της Γαλλίας και των ΗΠΑ είχαν δουλέψει σε ένα σχέδιο που θα έπειθε τις αγορές ότι υπάρχει αρκετό χρήμα για να αποφευχθεί ελληνική πτώχευση ή κάποια άλλη χωρίς να προσκρούει στις αντιρρήσεις της Γερμανίας και ήλπιζαν ότι στις Κάννες αυτό θα γινόταν αποδεκτό. Περιελάμβανε μια μορφή μετρητού που δεν είναι πολύ γνωστή: τα Ειδικά Τραβηχτικά Δικαιώματα (special drawing rights  - SDRs).
Τυπικά δεν είναι χρήμα. Δημιουργήθηκαν από το ΔΝΤ το 1969 ως αντικατάστατο του χρυσού και του δολαρίου στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό λογιστικό. Γνωστά ως «χάρτινος χρυσός» δεν μπορούν να κατέχονται από κανέναν άλλον πλην του ΔΝΤ και πρέπει να μετατραπούν σε άλλο νόμισμα πριν ξοδευτούν.
Το 2009 μετά την κρίση που προκάλεσε η Lehman Brothers το G20 αύξησε το ποσό των SDRs κατά 250 δισ. δολάρια. Στις Κάννες οι ΗΠΑ και η Γαλλία ήθελαν κάτι ανάλογο. Αντί όμως για το ΔΝΤ η ευρωζώνη θα διέθετε SDRs αξίας 140 δισ. ευρώ για ένα ταμείο διάσωσης.
Ακόμα και αυτοί που σχεδίασαν την πρόταση παραδέχονται ότι ήταν βιαστική. Στη συνάντηση ο Ομπάμα είπε ότι «οι ΗΠΑ θα προτιμούσαν η ΕΚΤ να δράσει όπως η Fed, αλλά αυτό δεν δείχνει να είναι εφικτή επιλογή», μια ξεκάθαρη αναφορά στις γερμανικές αντιδράσεις.

Το «όχι» του Jens Weidmann

Η Μέρκελ είχε ένα ακόμα πρόβλημα. Ήταν ανοικτή στην πρόταση, αλλά τα SDRs δεν ελέγχονται από κυβερνήσεις, αλλά από τις κεντρικές τράπεζες. Και ο Jens Weidmann επικεφαλής της Bundesbank διαφώνησε.
Από πηγές του ΔΝΤ ο Γερμανός κεντρικός τραπεζίτης είχε μάθει για το σχέδιο και έτσι έγραψε γρήγορα μια επιστολή προς την καγκελάριο για τη διαφωνία του.
Η διαφωνία ήταν ιδεολογική, αλλά και πρακτική. Εκτίμησε ότι η χρήση ξένων αποθεματικών για τη δημιουργία του Ταμείου θα έστελνε λάθος μήνυμα στις αγορές και θα ήταν δείγμα απελπισίας. Το βασικό πρόβλημα όμως ήταν ότι τα SDRs, όπως τα αποθέματα χρυσού μιας χώρας, είναι μέρος των συναλλαγματικών διαθεσίμων και αποκλειστικά θέμα της κεντρικής τράπεζας η διαχείρισή τους. Δεν είχε πρόβλημα να αυξηθεί το ποσό που δόθηκε το 2009 στο ΔΝΤ, αλλά η χρήση τους για ένα ευρωπαϊκό ταμείο διάσωσης θα δημιουργούσε ένα επικίνδυνο προηγούμενο, εκτίμησε.
Στην επιστολή καλούσε τη Μέρκελ να απορρίψει την πρόταση. Αυτή η επιστολή όμως δεν έφτασε έγκαιρα στη γερμανική αντιπροσωπεία στις Κάννες. Η διαφωνία έγινε γνωστή από το τηλέφωνο. Υπήρξε σειρά τηλεφωνημάτων σε μια προσπάθεια να αλλάξει γνώμη ο κεντρικός τραπεζίτης. Αλλά δεν άλλαξε.
Τελικά στη συνάντηση όταν έγινε η πρόταση από τον Σαρκοζί και τον Ομπάμα η Μέρκελ είπε τα «κακά» νέα: η Bundesbank διαφωνεί και η ίδια δεν μπορεί να το δεχτεί χωρίς την Bundesbank. Είπε ότι υποστηρίζει πολιτικά το σχέδιο και πως αν η Ιταλία δεχτεί να λάβει βοήθεια 80 δισ. ευρώ από το ΔΝΤ η ίδια θα πάει στη γερμανική Βουλή να ζητήσει αύξηση του ποσού για το Ταμείο Διάσωσης. Για τα SDRs όμως η απάντηση ήταν «όχι».

Τα δάκρυα της Μέρκελ

Η Μέρκελ ήταν στη γωνία. Ο Ομπάμα υποστήριξε ότι η ιδέα της προσφυγής της Ιταλίας στο ΔΝΤ ήταν κακή. Ο Σαρκοζί προσπάθησε να πετύχει έναν συμβιβασμό. Οι ΗΠΑ ήθελαν η Γερμανία να συνεισφέρει με τα SDRs, αλλά η Γερμανία προσέφερε «μερική» δέσμευση αν η Ιταλία έμπαινε σε πρόγραμμα του ΔΝΤ. Ο Ιταλός υπουργός Οικονομικών Giulio Tremonti ήταν ξεκάθαρος: η Ιταλία δέχεται παρακολούθηση του ΔΝΤ, αλλά όχι πρόγραμμα.
Θα μπορούσε το ιταλικό σχέδιο για παρακολούθηση της οικονομίας από το Ταμείο, συν δέσμευση της Γερμανίας να βοηθήσει με διμερή δάνεια να ήταν αρκετό; Αυτό αναρωτήθηκε ο Γάλλος πρόεδρος.
«Όχι. Η Γερμανία έχει το 1/4 από όλες τις τοποθετήσεις της ευρωζώνης σε SDRs», απάντησε ο Ομπάμα. «Αν έχεις όλες τις χώρες της ευρωζώνης, αλλά όχι τη Γερμανία αρχίζει να χάνεται η αξιοπιστία».
Τότε ήρθε το ξέσπασμα δακρύων της Μέρκελ. «Δεν είναι δίκαιο. Δεν μπορώ να αποφασίσω ενάντια στην Bundesbank. Δεν μπορώ να το κάνω αυτό».
Το ξέσπασμα μετρίασε τις αμερικανικές και τις γαλλικές απαιτήσεις για συμφωνία εδώ και τώρα. «Είδε ότι το παρατράβηξε», σχολιάζει για τη στάση του Ομπάμα Ευρωπαίος που ήταν στον χώρο.
Ο Αμερικανός πρόεδρος ρώτησε αν η Μέρκελ μπορούσε να λύσει το θέμα με την Bundesbank ως τη Δευτέρα, ενώ επίσης αναρωτήθηκε αν μπορεί να υπάρξει αναφορά στην απόφαση της Συνόδου. Αμφότεροι δεν είχαν καταλάβει την καγκελάριο. «Δεν πρόκειται να πάρω τόσο μεγάλο ρίσκο χωρίς να λάβω κάτι από την Ιταλία. Δεν πρόκειται να αυτοκτονήσω».
Έτσι, έληξε η συνάντηση.
Οι ηγέτες βρέθηκαν ξανά το επόμενο πρωί, αλλά το momentum είχε χαθεί. «Η καταιγίδα πέρασε», είπε κάποιος που μετείχε και στις δύο συναντήσεις. Το σχέδιο για τα SDRs δεν ξαναείδε το φως.
Αργότερα ο Μπερλουσκόνι αποκάλυψε στη συνέντευξη τύπου αυτό που όλοι ήθελαν να μείνει μυστικό: το ΔΝΤ του προσέφερε ένα σχέδιο διάσωσης. Η Ιταλία έλαβε έτσι το στίγμα ότι χρειάζεται πρόγραμμα στήριξης χωρίς να πάρει χρήματα. Οι αγορές αντέδρασαν.
Η αποτυχία στις Κάννες τροφοδότησε με οξυγόνο τη φωτιά της κρίσης. Σε μια εβδομάδα τα επιτόκια στα ιταλικά ομόλογα έφτασαν το 7,5%. Της Ελλάδας εκτοξεύτηκαν στο 33%, επίπεδο χωρίς προηγούμενο για ανεπτυγμένη χώρα.
Χωρίς νέο τείχος προστασίας δεν ήταν ξεκάθαρο τι θα έσωζε το ευρώ...

ΠΗΓΗ: FT.com


__________________________________________ 

Βαριέμαι να επαναφέρω τι έγραφα εκείνους τους μήνες
Το βασικό νόημα θα ήταν ότι το ελληνικό πρόγραμμα θα έπρεπε να να έχει προβλέψεις για ουσιαστική αναπτυξιακή βοήθεια παραπλεύρως της λιτότητας, τουλάχιστον σε βάθος χρόνου
πχ το χαράτσι του 2011 να συνδεθεί με άλλα προγράμματα έστω το 2013

Αυτή τη στιγμή έχει δημιουργηθεί ένα εγχώριο τέρας, το οποίο κινδυνεύει να συσχετιστεί με μια "νέα" οικονομία τέρας


Le Monde: H Ελλάδα πάει καλύτερα αλλά όχι και οι Έλληνες

Δισέλιδο αφιέρωμα με ρεπορτάζ από την Ελλάδα, δημοσιεύει σήμερα η εφημερίδα Le Monde, με τίτλους: «Η Αθήνα έχει κάνει πολλές μεταρρυθμίσεις, απέφυγε όμως τις σημαντικότερες», «Η Ελλάδα πάει καλύτερα, οι Έλληνες όμως όχι και τόσο».
Ο πρώην ανταποκριτής της Μοντ στην Αθήνα, ο Αλέν Σαλ, επέστρεψε στην Ελλάδα μετά από οκτάμηνη απουσία, με σκοπό να διαπιστώσει κατά πόσο είναι ορατές οι αλλαγές στη χώρα.
«Υπάρχει καλυτέρευση στα οικονομικά δεδομένα, που όμως δεν είναι ακόμη αισθητή στην καθημερινότητα του λαού», υπογραμμίζει στον υπότιτλο και επισημαίνει πως «ύστερα από οκτώ μήνες απουσίας οι αλλαγές δεν είναι καθόλου εμφανείς». «Τα καφέ είναι πάντα γεμάτα, τα μαγαζιά και τα διαμερίσματα είναι γεμάτα πωλητήρια ή ενοικιαστήρια, οι άστεγοι κοιμούνται πάντα στις τέσσερις γωνιές της πόλης. Πάει άραγε καλύτερα η Ελλάδα;» αναρωτιέται.
Επιχειρώντας να δώσει μια απάντηση, αναφέρει ως θετικά στοιχεία, την επιστροφή της χώρας στις αγορές με επιτόκιο γύρω στο 5% και την βελτίωση της εμπιστοσύνης των καταναλωτών.
Σημειώνει επίσης το γεγονός ότι η Άγγελα Μέρκελ χαιρέτισε τις προσπάθειες του ελληνικού λαού, θέλοντας «να δείξει πριν από τις ευρωεκλογές της 25ης Μαΐου, ότι η πολιτική της λιτότητας δίνει αποτελέσματα». Παράλληλα ο πρωθυπουργός «προσπαθεί να περάσει παντού το μήνυμα του "succes story" για την ανάκαμψη της Ελλάδας», προσθέτει.
Με ρεπορτάζ όμως στους δρόμους της Αθήνας, μιλώντας με τον κόσμο και με παλιούς γνωστούς, ο Αλέν Σαλ διαπιστώνει τις δυσκολίες υποστήριξης της έννοιας για το «succes story» με δεδομένη τη σκληρή καθημερινότητα που αντιμετωπίζει μεγάλη μερίδα του πληθυσμού.
Ο Άγγελος Τσακανίκας από το ΙΟΒΕ επισημαίνει κάποιες σημαντικές βελτιώσεις, αλλά το πρόβλημα της ρευστότητας παραμένει και οι ελληνικές επιχειρήσεις βρίσκονται στο κόκκινο. Ο Πάνος Καρβούνης από την πλευρά της αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Αθήνα, θεωρεί ότι η κατάσταση έχει σταθεροποιηθεί και ότι σύντομα η κοινωνία θα δει τα πρώτα δείγματα αναδιανομής.
Ο Αλέν Σαλ όμως, διαπιστώνει ένα «αίσθημα παραίτησης» της ελληνικής κοινωνίας για την κατάσταση που κυριαρχεί, «πράγμα που ευνοεί την κυβέρνηση Σαμαρά, η οποία μετά από δύο χρόνια διαχείρισης της κρίσης ... αντιστέκεται στην επίθεση που δέχεται από τον ΣΥΡΙΖΑ».
Κάνει αναφορά στο πολυνομοσχέδιο και στον ελάχιστο χρόνο που είχαν οι βουλευτές για να το μελετήσουν, καθώς και στο γεγονός ότι η τρόικα βάζει «όλες τις μεταρρυθμίσεις στο ίδιο καλάθι».
Αναγνωρίζει ότι έχουν γίνει πολλές μεταρρυθμίσεις όπως ο εκσυγχρονισμός των εφοριών, το ότι οι φορολογικές δηλώσεις υποβάλλονται ηλεκτρονικά, ότι έκλεισαν οι αναποτελεσματικές εφορίες, ότι μέσω της μηχανοργάνωσης εντοπίζεται ευκολότερα η διαφθορά με συνέπεια εντυπωσιακές συλλήψεις. Παρόλα αυτά, επισημαίνει, η φορολογική μεταρρύθμιση δεν έχει γίνει ακόμη, δεν έχει υπάρξει απλοποίηση με συνέπεια κάθε νέος νόμος προστίθεται στον προηγούμενο με αποτέλεσμα να μεγαλώνει το «ελληνικό φορολογικό μιλφέιγ».
Όπως μεταδίδει το ΑΠΕ, ο συντάκτης εκτιμά ότι η κυβέρνηση και η τρόικα είχαν ανάγκη από γρήγορα αποτελέσματα που έρχονται σε αντίθεση με τις βαθιές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις.
Παραθέτοντας την άποψη Ευρωπαίου αξιωματούχου ο συντάκτης σημειώνει ότι «υπήρξε μια αντικειμενική συμμαχία ανάμεσα στην τρόικα και την κυβέρνηση να γίνουν μόνο προσαρμογές στον προϋπολογισμό. Η τρόικα λειτουργεί ως πιστωτής με βραχυπρόθεσμους στόχους. Και οι ελληνικές κυβερνήσεις επίσης, αποφεύγουν τις σε βάθος μεταρρυθμίσεις προτιμώντας και αυτές τις βραχυπρόθεσμες προσαρμογές , πράγμα που είναι ασυμβίβαστο με τη δυνατότητα ανάπτυξης νέων υποδομών για τη μεταρρύθμιση του κράτους» καταλήγει το δημοσίευμα.

Ομπάμα: «Επανεξέταση» της πολιτικής για τη Συρία εάν αποδειχθεί χρήση χημικών όπλων / «Κόκκινη γραμμή» και για το Ιράν η χρήση χημικών όπλων στη Συρία

Οι ΗΠΑ θα «επανεξετάσουν» την πολιτική τους σε ό,τι αφορά τον συριακό εμφύλιο πόλεμο, εάν αποδειχθεί πέραν πάσης αμφιβολίας ότι το καθεστώς του Μπασάρ Αλ Άσαντ έχει κάνει χρήση χημικών όπλων, δήλωσε κατά την διάρκεια συνέντευξης Τύπου στον Λευκό Οίκο ο Μπαράκ Ομπάμα.
Ο αμερικανός πρόεδρος εμφανίστηκε ωστόσο επιφυλακτικός για τις μέχρι τώρα εκθέσεις των υπηρεσιών πληροφοριών των ΗΠΑ, σημειώνοντας ότι πρέπει πρώτα να είναι σίγουρος για τα γεγονότα.
«Αυτή είναι και η προσδοκία του αμερικανικού λαού από εμένα», σημείωσε χαρακτηριστικά ο πρόεδρος των ΗΠΑ.
Πρόσθεσε δε ότι όχι μόνον οι Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και το μεγαλύτερο μέρος της διεθνούς κοινότητας θα πρέπει να νιώθουν βέβαια για τα γεγονότα, ώστε να υπάρξει κομβική αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται διεθνώς το καθεστώς Άσαντ.
Πάντως, ο κ. Ομπάμα δεν απέκλεισε την ανάληψη στρατιωτικής δράσης, χωρίς ωστόσο να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες.
«Ήδη από το 2012, ζήτησα από το Πεντάγωνο και γενικότερα από τους αξιωματούχους μας στο στρατό και στις υπηρεσίες πληροφοριών να ετοιμάσουν αναλυτικά μια χαρτογράφηση των εναλλακτικών τις οποίες διαθέτουμε στο θέμα της Συρίας, αλλά δεν θα υπεισέλθω σε λεπτομέρειες», υπογράμμισε ο αμερικανός πρόεδρος.

http://www.naftemporiki.gr/story/647344

Η χρήση χημικών όπλων στη Συρία θα αποτελούσε «κόκκινη γραμμή» και για την Τεχεράνη, σημείωσε σήμερα ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Αλί Ακμπάρ Σαλέχι.
Ο επικεφαλής της ιρανικής διπλωματίας σημείωσε, ωστόσο, ότι οι έρευνες για μια τέτοια πράξη θα πρέπει να επικεντρωθούν περισσότερο στους ενόπλους της συριακής αντιπολίτευσης και όχι στο συμμαχικό προς την Τεχεράνη καθεστώς της Δαμασκού.
Σύμφωνα με το ημιεπίσημο ιρανικό πρακτορείο, ISNA, ο κ. Σαλέχι δήλωσε ότι η χρήση χημικών όπλων «από οποιαδήποτε πλευρά είναι κόκκινη γραμμή για το Ιράν».
Ωστόσο, σύμφωνα με το πρακτορείο Associated Press, ο ιρανός υπουργός ισχυρίστηκε ότι οι πιθανότητες να είναι οι αντάρτες υπεύθυνοι για μια τέτοια πράξη είναι πολλές και ζήτησε έρευνα υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών.
Την προηγούμενη εβδομάδα, η Ουάσιγκτον σημείωσε ότι διαθέτει «διαφορετικής βαρύτητας πληροφορίες και αποδείξεις» ότι οι κυβερνητικές δυνάμεις στη Συρία έκαναν περιορισμένη χρήση νευροπαραλυτικού αερίου σαρίν ενάντια στους αντάρτες.

http://www.naftemporiki.gr/story/647301

ΗΠΑ: Οργισμένος ο Ομπάμα για το «όχι» στην τροπολογία για τα όπλα

«Ημέρα ντροπής για την Ουάσινγκτον» χαρακτήρισε ο Μπαράκ Ομπάμα την αρνητική ψήφο της Γερουσίας στη μεταρρύθμιση για την οπλοκατοχή, σύμφωνα με την οποία θα πρέπει να διευρυνθούν οι έλεγχοι πριν από την πώληση όπλων στους επίδοξους αγοραστές.

Η αρνητική ψήφος της Γερουσίας κατάφερε ένα σημαντικό πλήγμα στην ίδια την ουσία της μεταρρύθμισης που προωθεί ο Ομπάμα εδώ και τέσσερις μήνες για την πάταξη της βίας με τη χρήση όπλων.

Για την ψήφισή του το μέτρο αυτό χρειαζόταν 60 ψήφους, αλλά μόνον 54 γερουσιαστές ψήφισαν υπέρ, ενώ 46 ψήφισαν κατά. Τέσσερις δημοκρατικοί ψήφισαν κατά του μέτρου αυτού.

Ο Ομπάμα κατηγόρησε το αποκαλούμενο λόμπι των όπλων για «συνειδητά ψέματα» ώστε να εκτροχιαστεί η ιστορική μεταρρύθμιση. Συμπλήρωσε, ωστόσο, ότι η προσπάθεια θα συνεχιστεί.

Ο αμερικανός πρόεδρος την ώρα της ομιλίας του είχε δεξιά και αριστερά του συγγενείς των θυμάτων της πρωτοφανούς σφαγής στο δημοτικό σχολείο του Νιουτάουν στο Κονέκτικατ, όπου από τα πυρά ενός νεαρού άνδρα σκοτώθηκαν 20 παιδιά ηλικίας 6 και 7 ετών.

Κατά τη διάρκεια της ομιλίας του πολλοί από τους συγγενείς ήταν φανερά συγκινημένοι.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ είχε ζητήσει πιο έντονα από ποτέ τη μεταρρύθμιση στην οπλοκατοχή μετά τη σφαγή των μαθητών τον περασμένο Δεκέμβριο.

Άλλες ψηφοφορίες για άλλες πιο μετριοπαθείς τροποποιήσεις προβλέπεται να διεξαχθούν αργότερα.

http://www.tovima.gr/world/article/?aid=508432

Γ. Παπανδρέου: Ο Ομπάμα κι εγώ αναλάβαμε οικονομίες - κουρέλια

Στις ομοιότητες μεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ αναφέρθηκε ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, μιλώντας σε πολιτική εκπομπή του αμερικανικού δικτύου MSNBC.
«Ο Ομπάμα κι εγώ αναλάβαμε οικονομίες - κουρέλια», τόνισε ο κ. Παπανδρέου ενώ υποστήριξε πως τα υψηλά ελλείμματα στην Ελλάδα ήταν τα συμπτώματα βαθύτερων προβλημάτων.
«Βέβαια τα συμπτώματα θα μπορούσαν να μας εξαφανίσουν, αλλά καταφέραμε τελικά να αποφύγουμε τη χρεοκοπία και την έξοδο από το ευρώ»,  πρόσθεσε.
Για τους ευρωπαίους εταίρους, είπε ότι μας βοήθησαν, αλλά σημείωσε ότι αυτό που δεν κατάλαβαν είναι πως η οριστική επίλυση του προβλήματος δεν μπορεί να έλθει από την αυστηρή λιτότητα στην Ελλάδα και σε όλη την Ευρώπη, αλλά από βαθιές αλλαγές και περισσότερο ανθρώπινη προσαρμογή.
Συνεχίζοντας ο Γ. Παπανδρέου, δήλωσε: «Όπως στις ΗΠΑ ο Ομπάμα κληρονόμησε μία οικονομία σε άσχημη κατάσταση από τους αμερικάνους συντηρητικούς, έτσι και η δική μου κυβέρνηση κληρονόμησε μία οικονομία σε άσχημη κατάσταση από τους έλληνες συντηρητικούς».
Το πρόβλημα στην Ελλάδα, τόνισε, σε αντίθεση με αυτά που λένε οι αμερικάνοι συντηρητικοί, δεν ήταν π.χ. το τεράστιο κοινωνικό κράτος αλλά το πού πήγαιναν τα λεφτά του κοινωνικού κράτους, η σπατάλη και ένας πελατειακός καπιταλισμός.
Κατά τον πρώην πρωθυπουργό, αυτό που χρειαζόταν και χρειάζεται η Ελλάδα είναι καλή, σωστή διακυβέρνηση.
Τέλος υπογράμμισε πως η φοροδιαφυγή μέσω φορολογικών παραδείσων και off shore εταιρειών κλέβει χρήματα και πόρους από τον ελληνικό λαό, από τον αμερικανικό λαό, από όλους τους λαούς και πρέπει να ελεγχθεί.

http://www.naftemporiki.gr/story/639428

Με δαπάνες 3,77 τρισ. δολ. ο προϋπολογισμός Ομπάμα για το 2014

Φιλόδοξο προσχέδιο προϋπολογισμού για το 2014 με κρατικές δαπάνες 3,77 τρισ. δολαρίων πρότεινε χθες ο Αμερικανός πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, με αυξήσεις στη φορολόγηση των hedge funds και των επενδυτικών κεφαλαίων (private equity fund), και τη μείωση φοροαπαλλαγών σε νοικοκυριά με ετήσια εισοδήματα άνω των 250.000 δολαρίων. Στο προσχέδιο του προϋπολογισμού για το 2014, το κυβερνητικό επιτελείο των Δημοκρατικών προτείνει, επίσης, μείωση των δαπανών στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης αλλά και των επιδοτήσεων στον αγροτικό κλάδο. Στις προτάσεις του Λευκού Οίκου περιλαμβάνονται δαπάνες 40 δισεκατομμυρίων δολαρίων για τη χρηματοδότηση έργων υποδομής για την κατασκευή οδικών δικτύων, γεφυρών και την αποκατάσταση αεροδρομίων. Ο κ. Ομπάμα προτείνει, επίσης, τη δημιουργία κέντρων ερευνών για καινοτομίες στον μεταποιητικό κλάδο με κρατικές επιδοτήσεις της τάξεως του ενός δισ. δολαρίων. Ενα ακόμη δισ. δολάρια προβλέπεται για την ενίσχυση του τομέα ανώτατης εκπαίδευσης.
Επίκειται διαμάχη Το προσχέδιο για τον προϋπολογισμό του 2014 κατατέθηκε στο αμερικανικό Κογκρέσο με καθυστέρηση διμήνου από το αρχικό χρονοδιάγραμμα. Αναμένεται δε να πυροδοτήσει διαμάχη μεταξύ Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικανών, με τους οικονομικούς αναλυτές του πρακτορείου Bloomberg να κάνουν λόγο για ριψοκίνδυνο πολιτικό παιχνίδι.
Ο Μπαράκ Ομπάμα επανέρχεται στο αίτημά του για μείωση των φοροαπαλλαγών και τη δυναμικότερη φορολόγηση των υψηλών εισοδηματικών στρωμάτων, κλείνοντας «παραθυράκια» στη νομοθεσία της χώρας υπέρ τους. Επιδιώκει, ειδικότερα, την εφαρμογή του «κανόνα του Μπάφετ», μια ονομασία που καθιερώθηκε αφού ο δισεκατομμυριούχος Ουόρεν Μπάφετ είχε δηλώσει ότι οι δικές του φορολογικές επιβαρύνσεις είναι αναλογικά ελαφρύτερες από αυτές της γραμματέως του. Σύμφωνα με τον «κανόνα του Μπάφετ», ο κατώτατος φορολογικός συντελεστής στα νοικοκυριά με ετήσια εισοδήματα άνω του ενός εκατομμυρίου δολαρίων θα πρέπει να οριστεί στο 30%.
Οι Ρεπουμπλικανοί δεν φαίνεται να είναι διατεθειμένοι να εγκαταλείψουν τη λογική ότι η χαμηλή φορολόγηση των υψηλών εισοδηματικών στρωμάτων ωφελεί την οικονομία, διότι αυτή η κατηγορία των Αμερικανών στηρίζει την κατανάλωση. Ο Μιτς ΜακΚάουελ, εκπρόσωπος των Ρεπουμπλικανών στην Πολιτεία του Κεντάκι, δήλωσε ότι «είναι σαν να έριξαν τον προϋπολογισμό του 2013 στον φούρνο μικροκυμάτων». Οι προτάσεις του κ. Ομπάμα για τον περιορισμό των δαπανών όσον αφορά τις κοινωνικές παροχές αντιμετωπίζεται αρνητικά από κάποια μέλη του Δημοκρατικού Κόμματος. Με βάση το προτεινόμενο προσχέδιο για τον προϋπολογισμό του 2014, το κυβερνητικό επιτελείο του κ. Ομπάμα εκτιμά ότι το δημοσιονομικό έλλειμμα θα διαμορφωθεί στα 744 δισεκατομμύρια δολάρια και θα φθάσει το 4,4% του ΑΕΠ. Εάν μια τέτοια πρόβλεψη επαληθευτεί, θα είναι η πρώτη φορά που το έλλειμμα θα είναι μικρότερο του ενός τρισ. δολαρίων από τότε που ο Μπαράκ Ομπάμα ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας, το 2008.
Αντιπαράθεση στη Γερουσία Το προσχέδιο για τον προϋπολογισμό αναμένεται να πυροδοτήσει ζωηρό πολιτικό διάλογο τόσο στη Γερουσία όπου υπερισχύουν οι Δημοκρατικοί, όσο και στη Βουλή των Αντιπροσώπων που κυριαρχείται από Ρεπουμπλικανούς. Με βάση το προσχέδιο του προϋπολογισμού που παρουσίασε χθες στο Κογκρέσο ο πρόεδρος των ΗΠΑ το δημοσιονομικό έλλειμμα εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί στα 744 δισ. δολ. όταν η Βουλή των Αντιπροσώπων επιδιώκει μείωση στα 496 δισ. δολάρια. Οι προβλέψεις της ανεξάρτητης επιτροπής προϋπολογισμού του Κογκρέσου, πάντως, εμφανίζουν δημοσιονομικό έλλειμμα 845 δισ. δολ. για το 2014 από τα 1,089 τρισ. δολ. φέτος. Στο προσχέδιο του Λευκού Οίκου εκτιμάται ότι το έλλειμμα θα έχει μειωθεί στα 439 δισ. δολ. ή το 1,7% του ΑΕΠ μέχρι το 2023. Πάντως, ο κ. Ομπάμα στοχεύει σε αύξηση των κρατικών εσόδων 580 δισ. δολ. από τη μείωση των φοροαπαλλαγών στα υψηλά εισοδήματα.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_1_11/04/2013_516984

Στο σχέδιο του προϋπολογισμού των ΗΠΑ για το 2014, που ανακοίνωσε χθες ο Αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα, περιλαμβάνεται αύξηση φορολόγησης των επενδυτικών κεφαλαίων, αλλά και κατάργηση φοροαπαλλαγών σε νοικοκυριά με υψηλά εισοδήματα άνω των 250.000 δολαρίων ετησίως. Οι προβλέψεις αυτές αναμένεται να φέρουν και πάλι σε αντιπαράθεση Δημοκρατικούς και Ρεπουμπλικανούς, οι οποίοι αποδοκιμάζουν τη φορολογία στους εύπορους. Αντισταθμιστικά πιθανώς να λειτουργήσουν οι προβλέψεις για μείωση των δαπανών κοινωνικής ασφάλισης καθώς και των αγροτικών επιδοτήσεων. Οι δαπάνες ανέρχονται συνολικά σε 3,77 δισ. δολ., ενώ προτείνονται και κονδύλια άνω των 40 δισ. δολ. για τις υποδομές, την ενίσχυση της καινοτομίας στη μεταποίηση και της ανώτατης εκπαίδευσης. Το δημοσιονομικό έλλειμμα θα διαμορφωθεί στα 744 δισ. δολάρια και θα φθάσει το 4,4% του ΑΕΠ.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_1_11/04/2013_517013

Ομπάμα: Ιερή υποχρέωση των ΗΠΑ η ασφάλεια του Ισραήλ

Για «ιερή υποχρέωση» των ΗΠΑ σε σχέση με την ασφάλεια του Ισραήλ έκανε λόγο ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα, σε κοινή συνέντευξη Τύπου στην Ιερουσαλήμ με τον πρωθυπουργό του Ισραήλ Μπέντζαμιν Νετανιάχου, κατά τη διάρκεια της πρώτης ημέρας της επίσκεψής του στο Ισραήλ και στην Παλαιστίνη.
Ο κ. Ομπάμα έκανε λόγο για συνεργασία μεταξύ Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ σε μια σειρά τομέων, μεταξύ αυτών και στην αντιπυραυλική άμυνα του Ισραήλ με την ενίσχυση του συστήματος «Iron Dome» («Σιδηρούς Θόλος»).
«Ο Άσαντ πρέπει να φύγει»
Αναφερόμενος στην κατάσταση στη Συρία, ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών αναφέρθηκε για μία ακόμη φορά στην πεποίθησή του ότι ο σύρος πρόεδρος Μπασάρ Αλ Άσαντ «πρέπει να φύγει και θα φύγει».
Σημείωσε παράλληλα ότι σε περίπτωση χρήσης χημικών όπλων από πλευράς της Δαμασκού, το καθεστώς και ο ίδιος ο κ. Άσαντ θα κριθούν υπεύθυνοι και θα αντιμετωπίσουν συνέπειες.
Ο Μπαράκ Ομπάμα εξέφρασε επίσης τη «βαθιά δυσπιστία» του για τους ισχυρισμούς της Δαμασκού ότι οι αντάρτες της συριακής αντιπολίτευσης έκαναν χρήση χημικών όπλων, ενώ σημείωσε ότι πρέπει να αποφευχθεί η διαρροή οπλισμού και πολεμικής τεχνολογίας σε τρομοκρατικές ομάδες.
Σε ερώτηση δημοσιογράφου για το κατά πόσο η χρήση χημικών όπλων θα συναντούσε δυναμική απάντηση από πλευράς Δύσης, ο αμερικανός πρόεδρος σημείωσε ότι «θα άλλαζε το σκηνικό», απέφυγε ωστόσο να διευκρινίσει ποια θα ήταν η αντίδραση των Ηνωμένων Πολιτειών σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο.
Ιράν: «Όλες οι επιλογές στο τραπέζι»

Σε ό,τι αφορά το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα, ο κ. Ομπάμα επανέλαβε την προτίμηση του ιδίου και της αμερικανικής διπλωματίας για ειρηνική επίλυση του ζητήματος μέσω της διπλωματικής οδού.
Πρόσθεσε, ωστόσο, ότι στο βαθμό που η Τεχεράνη δεν θα παραιτηθεί έμπρακτα και ξεκάθαρα από το στόχο της απόκτησης πυρηνικού όπλου, «όλες οι επιλογές παραμένουν στο τραπέζι», αφήνοντας έτσι ανοικτό το ενδεχόμενο στρατιωτικής επέμβασης.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ σημείωσε πάντως ότι είναι προς το συμφέρον και του ιρανικού λαού οι ηγέτες του καθεστώτος της Τεχεράνης να παραιτηθούν από τις πυρηνικές τους φιλοδοξίες.
Νετανιάχου: «Δε θα παραιτηθούμε ποτέ της αυτοπροστασίας μας»
Τη βούληση του Ισραήλ να μην παραιτηθεί ποτέ από το δικαίωμά του στην αυτοπροστασία με κάθε μέσο εξέφρασε, από την πλευρά του, ο ισραηλινός πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου.
Ο επικεφαλής της ισραηλινής κυβέρνησης χαρακτήρισε το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα «τη μεγαλύτερη πρόκληση την οποία έχει απέναντί του σήμερα το Ισραήλ».
Πρόσθεσε επίσης ότι Τελ Αβίβ και Ουάσιγκτον μοιράζονται τη θέληση για ειρήνευση στη Συρία, ενώ δήλωσε με έμφαση την προσήλωση της νέας κυβέρνησης συνεργασίας του Ισραήλ στη λύση των δύο κρατών στην Παλαιστίνη.
Ο κ. Νετανιάχου ευχαρίστησε τέλος τον κ. Ομπάμα για την ανακοίνωση του περί έναρξης των διαπραγματεύσεων για νέα, δεκαετούς διάρκειας στρατηγική στρατιωτική συνεργασία Ηνωμένων Πολιτειών – Ισραήλ.

http://www.naftemporiki.gr/story/629458

Αρχισε το ιστορικό ταξίδι Ομπάμα σε Ισραήλ και Παλαιστίνη

Στο Ισραήλ έφτασε την Τετάρτη ο Μπαράκ Ομπάμα για την πρώτη του επίσκεψη στη χώρα ως αμερικανός πρόεδρος, από την οποία καμία από τις τρεις εμπλεκόμενες πλευρές -Ουάσινγκτον, Ισραήλ και Παλαιστίνιοι- δεν έχουν να περιμένουν σημαντικά βήματα.

Το πρώτο ταξίδι του Ομπάμα από την έναρξη της δεύτερης θητείας του στον Λευκό Οίκο πραγματοποιείται μόλις δύο ημέρες μετά την ορκωμοσία της νέας κυβέρνησης του ισραηλινού πρωθυπουργού Μπεντζαμίν Νετανιάχου.
Ο αμερικανός πρόεδρος δεν κομίζει καμία πρόταση για υπέρβαση του αδιεξόδου στις συνομιλίες για το Παλαιστινιακό ενώ οι Ισραηλινοί παραμένουν επιφυλακτικοί για την «πυγμή» που προτίθεται να δείξουν οι ΗΠΑ απέναντι στο Ιράν.

Το προσεκτικά σχεδιάσμενο πρόγραμμα της τριήμερης επίσκεψης είναι πλούσιο σε συμβολικές κινήσεις αλλά φτωχό στις προοπτικές για απτά αποτελέσματα: Ο Ομπάμα δεν θα συναντηθεί μόνο με τον ισραηλινό πρωθυπουργό Μπεντζαμίν Νετανιάχου αλλά την Πέμπτη θα βρεθεί και στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη για να συναντηθεί με τον παλαιστίνιο πρόεδρο Μαχμούντ Αμπάς.Στην Ιερουσαλήμ θα συναντηθεί μετξύ άλλων και με τον πρόεδρο του Ισραήλ Σιμόν Πέρες.

Αν και ο Ομπάμα θα προσπαθήσει να φέρει ξανά στο τραπέζι του διαλόγου τις δύο πλευρές, η Ουάσινκγτον έχει υποβαθμίσει εσκεμμένα τις προσδοκίες από το ταξίδι του αμερικανού προέδρου -σε αντίθεση με την πρώτη θητεία Ομπάμα, στην οποία ο Λευκός Οίκος τόνιζε ότι επίσκεψη στο Ισραήλ θα γινόταν μόνο εάν ο πρόεδρος είχε κάτι συγκεκριμένο να προωθήσει.

Στο πρόγραμμα του Ομπάμα περιλαμβάνεται και επίσκεψη στο τάγμα αντιπυραυλικού συστήματος Iron Dome (Σιδερένιος Θόλος), το οποίο έχουν χρηματοδοτήσει οι ΗΠΑ.
Το Ιράν θα βρεθεί φυσικά υψηλά στην ατζέντα των συναντήσεων με την ισραηλινή πλευρά, και αναμένεται να κυριαρχήσει στη συνάντηση του Ομπάμα, του αμερικανού ΥΠΕΞ Τζον Κέρι και του Νετανιάχου την Τετάρτη. Αν και οι δύο πλευρές συμφωνούν ότι η Τεχεράνη δεν πρέπει να αποκτήσει πυρηνικά όπλα, δεν φαίνεται πως θα αρθεί η διαφωνία τους για το πώς αντιλαμβάνονται την ταχύτητα των εξελίξεων στο Ιράν.

Μετά το Ισραήλ και την Παλαιστίνη, ο Μπάρακ Ομπάμα θα μεταβεί στην Ιορδανία, όπου θα συναντήσει τον βασιλιά Αμπντάλα και το Σάββατο θα ξεναγηθεί στον αρχαιολογικό χώρο της Πέτρας.

 

http://www.tovima.gr/world/article/?aid=503614

Η νέα παγκοσμιοποίηση θα είναι λεβαντίνικη

Στις 20 Μαρτίου ο αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα θα βρεθεί, εκτός απροόπτου, στα αποκλεισμένα παλαιστινιακά εδάφη της δυτικής όχθης του Ιορδάνη και θα συναντηθεί με τον επικεφαλής της Παλαιστιανικής Αρχής Μαχμούντ Αμπάς. Θα είναι η πρώτη φορά στην Ιστορία που αμερικανός πρόεδρος θα πραγματοποιήσει τέτοιου τύπου επίσκεψη, η οποία εκ των πραγμάτων ισοδυναμεί με de facto νομιμοποίηση και αποδοχή του παλαιστινιακού κράτους. Το ζήτημα που τίθεται είναι πώς ο Ομπάμα έλαβε αυτή την απόφαση και τι σημαίνει για τη Μέση Ανατολή και τον κόσμο ολόκληρο. Πολλοί μιλούν για αλλαγή στρατηγικής στην αμερικανική εξωτερική πολιτική, για μια άλλη εκδοχή επιβεβαίωσης της αμερικανικής ηγεμονίας στον κόσμο.




Ο πρόεδρος Ομπάμα στη δεύτερη θητεία του δείχνει να έχει ξεκαθαρίσει τι θέλει και πώς να το επιτύχει. Εχει αποδεχθεί, κατά τα φαινόμενα, τη Ρωσία και τον ρόλο της, την αντιμετωπίζει ως συνεργάτιδα και χρήσιμη χώρα παρά ως ανταγωνίστρια. Με άλλα λόγια, έχει αποφασίσει να συνεργασθεί με τον Πούτιν και δείχνει να έχει ξεπεράσει τη φάση του ρωσικού αποκλεισμού από τις μπίζνες της Δύσης. Του αρκεί η τήρηση των κανόνων της ελεύθερης αγοράς και όποιος κάνει τις καλύτερες προσφορές ας παίρνει τις δουλειές.

Η διαφαινόμενη αλλαγή της αμερικανικής στάσης απέναντι στη Ρωσία φαίνεται να στηρίζεται στην εκτίμηση ότι θα ακολουθήσει δεύτερο κύμα παγκοσμιοποίησης πολύ ισχυρότερο από το προηγούμενο και προφανώς για την εκμετάλλευσή του θα χρειασθούν διεθνείς συμμαχίες και βοήθειες.

Είναι σαφές πια ότι οικονομικά το ενδιαφέρον μετατοπίζεται νότια και ανατολικά. Ο νέος πλούτος των εθνών θα παραχθεί από τη Μέση Ανατολή, την Ασία και την Αφρική. Το Ιράν κατέχει το 50% των παγκόσμιων αποθεμάτων φυσικού αερίου, η Νοτιοανατολική Μεσόγειος επίσης κρύβει στα σπλάχνα της μεγάλες ποσότητες υδρογονανθράκων, η Αφρική είναι αυτή τη στιγμή η ταχύτερα αναπτυσσόμενη ήπειρος του πλανήτη και από τις κοιλάδες της Μεσοποταμίας ως τα βάθη της Ινδίας και της Κίνας ζουν τα πέντε έκτα των πολιτών του κόσμου. Τα αποθέματα ανεκπλήρωτης ζήτησης είναι τεράστια και ικανά να τροφοδοτήσουν την παγκόσμια ανάπτυξη για τα επόμενα 20-30 χρόνια. Τα συμφέροντα είναι προφανή και γι' αυτό η περιοχή είναι κρίσιμο να ασφαλισθεί κατά το δυνατόν.

Οι φιλίες της Μόσχας

Η συνεργασία λοιπόν με τη Ρωσία κρίνεται απαραίτητη για την επίτευξη αυτού του σκοπού. Ως διάδοχος της Σοβιετικής Ενωσης έχει παραδοσιακούς δεσμούς με όλη αυτή τη ζώνη, διατηρεί σχέσεις, φιλίες και προπάντων έχει εμπειρίες πολιτικοδιπλωματικές. Μπορεί  να διαδραματίσει κεντρικό ρόλο στην επίτευξη ενός ανεκτού επιπέδου ασφαλείας, ικανού να στηρίξει την επερχόμενη οικονομική ανάπτυξη. Η διαφαινόμενη αμερικανική μετατόπιση στηρίζεται βεβαίως και στην πεποίθηση ότι η ζώνη της Νοτιοανατολικής Μεσογείου θα τείνει να μετατραπεί βαθμηδόν σε παγκόσμιο ενεργειακό κέντρο.

Ωστόσο οι Αμερικανοί γνωρίζουν ότι προϋπόθεση για την αποδοτική μετατόπιση των συμφερόντων είναι η ειρήνευση στη Μέση Ανατολή ή καλύτερα η διευθέτηση των προβλημάτων της συγκεκριμένης περιοχής. Εχουν κατανοήσει επίσης ότι χωρίς την επίλυση της παλαιστινιακής κρίσης δεν πρόκειται να ασφαλισθεί όλη αυτή η επίμαχη αναδυόμενη ζώνη. Κάτι που αρχίζουν σιγά-σιγά να συνειδητοποιούν τμήματα του εβραϊκού λόμπι στις ΗΠΑ και αλλού. Η αλήθεια είναι ότι το Ισραήλ θα αντιδράσει, αλλά η απόφαση του προέδρου Ομπάμα δεν αλλάζει. Το ταξίδι στα παλαιστινιακά εδάφη θα πραγματοποιηθεί και θα δώσει άλλη διάσταση στη διαδικασία ειρήνευσης στην περιοχή.    

«Ιμπέριουμ» χαμηλού κόστους

Επιπλέον ο αμερικανός πρόεδρος φέρεται να έχει πεισθεί ότι η ευθεία αμερικανική εμπλοκή σε στρατιωτικές επιχειρήσεις πέραν του ότι κοστίζει ακριβά σε χρήμα και ανθρώπινες ζωές δεν είναι και αποδοτική για την «αυτοκρατορία». Οι παλαιότερες εμπειρίες από την Ινδοκίνα, αλλά και οι νεότερες από το Ιράκ και το Αφγανιστάν, δεν είναι οι καλύτερες, για να μην πούμε ότι απεδείχθησαν ζημιογόνες για τις ΗΠΑ. Οπως εξηγούν επίσημοι συνομιλητές των Αμερικανών, το «ιμπέριουμ» των ΗΠΑ επιβεβαιώνεται στη θάλασσα. Τα πυρηνοκίνητα αεροπλανοφόρα επιτηρούν εδώ και τέσσερις δεκαετίες όλον τον κόσμο, προστατεύοντας την παγκόσμια ειρήνη και τα αμερικανικά συμφέροντα, με το ελάχιστο δυνατό κόστος. Αν χρειασθεί, μπορούν να επέμβουν οπουδήποτε και να επιβεβαιώσουν την αμερικανική ηγεμονία. Αντιθέτως, όταν εμπλέκονται χερσαίες δυνάμεις, η στρατιωτική υπεροχή και ηγεμονία δοκιμάζονται και προσφέρουν βάσεις ευρύτερων αμφισβητήσεων.

Οι στόχοι της Ουάσιγκτον

Σύμφωνα με την ενημέρωση που έχουν και οι επίσημες ελληνικές αρχές, η αμερικανική ηγεσία θέτει ως βασικούς στόχους για την επόμενη περίοδο τη διευθέτηση του Παλαιστινιακού, την εξομάλυνση των σχέσεων με το Ιράν και την επίλυση της συριακής κρίσης. Και στις τρεις περιπτώσεις ο ρόλος της ρωσικής διπλωματίας και επιρροής θα είναι καθοριστικός. Ηδη οι Ρώσοι διαμεσολαβούν για την αποκατάσταση επαφής των Αμερικανών με τους μουλάδες του Ιράν, επιδρούν με τη ναυτική και διπλωματική παρουσία τους στην κρίση της Συρίας. Η εμπλοκή της Τουρκίας απεδείχθη άκρως προβληματική, καθώς ξύπνησε μνήμες της μακραίωνης οθωμανικής καταπίεσης στην περιοχή και πλέον η ρωσική παρέμβαση μοιάζει επιβεβλημένη.

Εκτιμάται ότι οι ιθύνοντες της Μόσχας μεθοδεύουν μια «βελούδινη» αποχώρηση της οικογένειας Ασαντ από τη Συρία και προετοιμάζουν μια μεταβατική εξουσία στρατιωτικών, οι οποίοι αφού ηρεμήσουν τα πνεύματα θα παραδώσουν την εξουσία στους πολιτικούς.

Η περίπτωση μιας πολεμικής εμπλοκής της Δύσης στη Συρία έχει αποκλεισθεί. Η γαλλική εμπειρία από τη Λιβύη δεν ήταν η καλύτερη. Γενικώς οι Αμερικανοί φαίνεται ότι απορρίπτουν πλέον την ευθεία στρατιωτική εμπλοκή ως μέθοδο αντιμετώπισης κρίσεων και επιλέγουν έμμεσους τρόπους. Προτιμούν τις εσωτερικές διεργασίες, την ανάπτυξη κινημάτων αποκαθήλωσης δικτατόρων, όπως έγινε στη Βόρεια Αφρική. Η χειραφέτηση των αραβικών κοινωνιών μοιάζει επιθυμητή και για τους Αμερικανούς αποτελεί την υγιέστερη διαδικασία ενσωμάτωσης των αραβικών χωρών στο διεθνές πολιτικό και οικονομικό σύστημα. Θεωρείται μάλιστα και οικονομικά συμφερότερη για όλον τον κόσμο, καθώς διαχέεται ο πλούτος και παύουν 20-30 σουλτάνοι να διαχειρίζονται, κατά τρόπο αυθαίρετο, κοντά στο 1,5 τρισ. δολάρια τον χρόνο.

Αφρική, Νοτιοανατολική Μεσόγειος, Μέση Ανατολή, Ασία
Οι κινήσεις των Αμερικανών, οι επενδύσεις των Ρώσων   
Συνοπτικά μπορεί να πει κανείς ότι η νέα παγκοσμιοποίηση, που θα έχει επίκεντρο την Αφρική, τη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, τη Μέση Ανατολή και την Ασία, προϋποθέτει ασφάλεια, ειρήνευση και νέες συμμαχίες. Κάπως έτσι δένουν τα πράγματα και εξηγούνται οι κινήσεις των Αμερικανών, οι επενδύσεις των Ρώσων, το ενδιαφέρον τους για τη ΔΕΠΑ και το Νεώριο της Σύρου, αλλά και οι ανησυχίες των Ισραηλινών και η γενικότερη κινητικότητα στην περιοχή.

Αν όντως λοιπόν έλθει το Λεβάντε στο προσκήνιο, οι ευκαιρίες για την Ελλάδα μπορεί να είναι σημαντικές και ενδιαφέρουσες. Στην περίπτωση αυτή η χώρα μας, ως η μόνη ανεπτυγμένη και μέλος της ευρωζώνης, θα μπορούσε να εξελιχθεί σε κέντρο διεθνούς ενεργειακού εμπορίου και να αποτελέσει τη βάση διεθνών συναλλαγών. Διαθέτει ζηλευτή γεωπολιτική θέση, σύγχρονες υποδομές, διασυνδεδεμένο χρηματοοικονομικό τομέα και εκπαιδευμένο δυναμικό, ικανό να διεκπεραιώσει το έργο. Από εκεί και πέρα είναι ζήτημα συμμαχιών.    

http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=502261

__________________________________________

καταπιάνεται με τόσα το άρθρο που καταλήγει ρηχό

αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό σε όλους είναι ότι ο Ομπάμα άνοιξε όλα τα χαρτιά που έκλεισε επιμελώς 12-18 μήνες πριν, και τώρα είναι έτοιμος για "παραγωγή έργου"

ο χρονικός ορίζοντας είναι 24-36 μήνες αν και θα έχει χρόνος μέχρι τη λήξη της θητείας του καθώς δεν έχει να εμπλακεί πάλι σε εκλογές

λογικά θα δούμε πολλά

Αμερικανός πρόεδρος επισκέπτεται για πρώτη φορά παλαιστινιακά εδάφη

Ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα θα συναντηθεί και θα έχει συνομιλίες με τον  πρόεδρο της Παλαιστινιακής Αρχής Μαχμούντ Αμπάς στη Ραμάλα, στη διάρκεια της επίσκεψης του στην  Ιερουσαλήμ στις 20-22 Μαρτίου.

Είναι η πρώτη φορά που Αμερικάνος πρόεδρος επισκέπτεται τα παλαιστινιακά εδάφη, γεγονός το οποίο αναστάτωσε την πολιτική ηγεσία του Ισραήλ και το ισραηλινό λόμπι στην Αμερική. Ο Μπαράκ Ομπάμα θα έχει προηγουμένως συνομιλίες με τον "Μπίμπι" Νετανιάχου και άλλους ισραηλινούς πολιτικούς.

"Ο πρόεδρος Αμπάς θα παρουσιάσει στη νέα αμερικανική κυβέρνηση την παλαιστινιακή άποψη πριν από την συνάντηση του με τον πρόεδρο Ομπάμα", ανακοίνωσε παλαιστινιακή πηγη.

Η αμερικάνικη πλευρά επιφύλαξε μια ακόμη έκπληξη. Κάλεσε τον πρόεδρο Αμπάς στο Ριάντ όπου σήμερα είχε συνομιλίες και γεύμα εργασίας με τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών  Τζον Κερι. Πηγές στο Ραντ λέγουν ότι ο Παλαιστίνιος πρόεδρος, στις συνομιλίες του με τον Αμερικάνο υπουργό, "επισήμανε τις ισραηλινές παραβιάσεις στην Ιερουσαλήμ, στον εποικισμό και στο θέμα των Παλαιστινίων κρατουμένων που κάνουν απεργία πείνας".

Άλλες πήγες διοχετεύουν την πληροφορία ότι ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα, κατά την επίσκεψη του στην Ιερουσαλήμ, θα παρουσιάσει "σχέδιο μεθόδευσης για την  επανάληψη των συνομιλιών Παλαιστινίων και Ισραήλ" και θα τονίσει ότι "οι ΗΠΑ θα εργαστούν αποτελεσματικά για ένα αμοιβαία αποδεκτό αποτέλεσμα".

Σχετικό υπαινιγμό έκανε σήμερα ο υπουργός κ. Κερι στο Ριαντ όπου είχε σειρά συνομιλιών με τους Σαουδάραβες και την πολιτική ηγεσία των Αραβικών Εμιράτων.

 

http://www.tovima.gr/world/article/?aid=501244

ΗΠΑ: Σε ισχύ οι αυτόματες περικοπές (καλό μήνα!)

Οι ΗΠΑ προετοιμάζονται για ευρείες περικοπές στις δαπάνες, που θα τεθούν σε εφαρμογή από σήμερα, την ώρα που τα στοιχεία για την αμερικανική ανάπτυξη έδειξαν πως η οικονομία της χώρας είναι εξαιρετικά ευάλωτη λόγω των χαμηλών κονδυλίων του προϋπολογισμού, μεταδίδουν οι FT.

Οι εκτιμήσεις για την αμερικανική ανάπτυξη του δ’ τρίμηνο του 2012 αναθεωρήθηκαν προς τα πάνω κατά πολύ λιγότερο απ’ όσο αναμένονταν -εκτιμάται ανάπτυξη 0,1%- δείχνοντας ότι ο σημαντικός περιορισμός της δημοσιονομικής πολιτικής θα δυσκολέψει την οικονομία.

Η εφαρμογή των αυτόματων περικοπών απειλεί την ανάπτυξη όχι μόνο στις ΗΠΑ, αλλά και παγκοσμίως. Θα πλήξει τα πάντα, από τα προγράμματα στέγασης μέχρι το χτίσιμο πλοίων, καθώς προβλέπονται περικοπές ύψους 85 δισ. δολαρίων για το υπόλοιπο του τρέχοντος έτους, σημειώνουν οι FT.

Οι αυτόματες περικοπές σηματοδοτούν την πρώτη φορά που ο Μπαράκ Ομπάμα αποτυγχάνει να καταλήξει σε συμβιβασμό της τελευταίας στιγμής με τους Ρεπουμπλικάνους στο Κογκρέσο.

Το ΔΝΤ προειδοποίησε ότι θα υποβαθμίσει τις προβλέψεις του για τις ΗΠΑ την ώρα που το μι κομματικό Γραφείο Προϋπολογισμού του Κογρέσου ανακοίνωνε πως η ανάπτυξη στις ΗΠΑ θα ήταν 0,6 ποσοστιαίες μονάδες βραδύτερη λόγω των αυτόματων περικοπών. Το Γραφείο ανέφερε ότι αν παραμείνουν σε ισχύ οι αυτόματες περικοπές, θα υπάρξουν 750.000 λιγότερες θέσεις εργασίας στο τέλος του 2013.

Ο αμερικανός πρόεδρος έχει συγκαλέσει σε σύσκεψη στον Λευκό Οίκο τους ηγέτες του Κογκρέσου σήμερα Παρασκευή, ωστόσο δεν αναμένεται να υπάρξει λύση στο πρόβλημα.

http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/760972/ArticleNewsWorld.aspx

Μύθος και πραγματικότητα για τις περικοπές

Reuters
Στην πραγματικότητα, το πρόγραμμα περικοπών 85 δισ. δολ. στις ΗΠΑ που τίθεται σε εφαρμογή από σήμερα, Παρασκευή, μάλλον θα αποδώσει λιγότερα από τα μισά.
Μερικώς, το γεγονός της πραγματικής εξοικονόμησης λιγότερων από τις προϋπολογιζόμενες περικοπές αφορά στον τρόπο με τον οποίο το κράτος διαχειρίζεται τους οικονομικούς πόρους του. Αντικατοπτρίζει επίσης, όμως, την πιθανότητα να υποστεί πλήγμα η πραγματική οικονομία από τις περικοπές των δημοσίων δαπανών, με αποτέλεσμα τη μείωση των εισπράξεων από τη φορολογία και την αύξηση του κόστους των προγραμμάτων κοινωνικής πρόνοιας, όπως είναι οι δαπάνες για τους ανέργους.
Οπως αναφέρει ο Στιβ Μπελ, πρώην σύμβουλος στο Κογκρέσο με το Κόμμα των Ρεπουμπλικανών και νυν στέλεχος της συνόδου εμπειρογνωμόνων Bipartisan Policy Center, που εδρεύει στην Ουάσιγκτον, «υπάρχει πιθανότητα να μην εξοικονομήσουμε τελικώς τίποτα από τους πόρους που πιστεύουμε…».
Ασφαλώς, ακόμη και μια μικρή μείωση των δημοσίων δαπανών θα είναι σημαντική συν τω χρόνω, καθώς θα μειώσει το κόστος εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους. Ωστόσο, μακροπρόθεσμα, το συγκεκριμένο πρόγραμμα δεν θα συντείνει ουσιαστικά στον έλεγχο του δημοσίου χρέους, καθώς δεν αντιμετωπίζεται μέσω αυτού το μεγάλο θέμα της συγκράτησης του κόστους των δαπανών για την υγεία, το οποίο αναμένεται να διογκωθεί λόγω της αύξησης του μέσου όρου της ηλικίας του πληθυσμού των ΗΠΑ. Σύμφωνα με το Bipartisan Policy Center, το χρέος του ομοσπονδιακού κράτους θα έφτανε στο μέγεθος της οικονομίας το 2031 αν δεν εφαρμοζόταν ο «διαχωρισμός». Με την εφαρμογή αυτού του προγράμματος περικοπών, το αμερικανικό χρέος θα φτάσει στο 100% του ΑΕΠ της χώρας το 2033, όπως υπολογίζεται.
Οι αξίας 85 δισ. δολ. περικοπές αντιστοιχούν σε περίπου 2,4%, εκ των 3,6 τρισ. δολ. που αναμενόταν να δαπανήσει το αμερικανικό κράτος κατά τη διάρκεια του οικονομικού έτους που λήγει την 30ή Σεπτεμβρίου του τρέχοντος έτους. Το πραγματικό ποσόν που θα εξοικονομηθεί θα είναι πολύ μικρότερο των 43 δισ. δολ., ωστόσο, κατά το τρέχον οικονομικό έτος σύμφωνα με το γραφείο για τον προϋπολογισμό, που λειτουργεί στο Κογκρέσο. Το γεγονός οφείλεται στο ότι οι υπηρεσίες του ομοσπονδιακού κράτους δεν δαπανούν όλα τα κεφάλαια που τους διατίθενται μέσα στο συγκεκριμένο οικονομικό έτος. Για παράδειγμα, όταν το Πεντάγωνο εξασφαλίζει ένα δισ. δολάρια για την αγορά ενός αεροπλανοφόρου, το πλοίο χρειάζεται χρόνια για να ναυπηγηθεί και οι πληρωμές γίνονται σταδιακά.
Ακόμη κι έτσι όμως, με τις περικοπές των δαπανών κατώτερες αριθμητικά σε ό,τι αφορά τα κεφάλαια που θα διοχετευθούν φέτος στην πραγματική οικονομία, οι επιπτώσεις της εξοικονόμησης πόρων θα επηρεάσουν την αμερικανική οικονομία άμεσα, με τρόπο που δεν βοηθά την προσπάθεια ελέγχου του δημοσίου ελλείμματος.
Οπως εκτιμάται από το Γραφείο Προϋπολογισμού στο Κογκρέσο, μια ανεξάρτητη αρχή, το αμερικανικό ΑΕΠ αναμένεται να αυξηθεί φέτος κατά 1,4% έναντι 2% στην περίπτωση που δεν θα εφαρμοζόταν το πρόγραμμα αυτομάτων περικοπών. Από την ίδια Αρχή υπολογίζεται ότι για κάθε απώλεια κατά 0,1 ποσοστιαία μονάδα των αναπτυξιακών ρυθμών, το κράτος εισπράττει ένα δισ. δολάρια λιγότερα από φόρους. Και αυτό σημαίνει ότι τα φορολογικά έσοδα του ομοσπονδιακού κράτους θα είναι φέτος μειωμένα κατά 6 δισ. δολ.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_1_01/03/2013_512762

Ο Αμερικανός πρόεδρος καλείται να δώσει μία ακόμη σκληρή μάχη για την περίθαλψη

The Economist
«Αν σας αρέσει το πρόγραμμα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης που έχετε, μπορείτε να το κρατήσετε». Αυτή την υπόσχεση έδωσε επανειλημμένως ο Μπαράκ Ομπάμα στους ψηφοφόρους που ανησυχούν για το σχέδιο να αναδιαρθρώσει το σύστημα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης των ΗΠΑ. Επρόκειτο για υπόσχεση κενή περιεχομένου, κάτι σαν «αν σας αρέσει ο άντρας σας, σας υπόσχομαι πως δεν θα σας χωρίσει». Το 2014 θα τεθούν σε ισχύ οι κύριες προβλέψεις του σχεδίου Ομπάμα. Η μεγαλύτερη αβεβαιότητα αφορά το κατά πόσον θα πείσει ο νόμος τους εργοδότες, που αυτή τη στιγμή καλύπτουν τους περισσότερους Αμερικανούς και τις οικογένειές τους με ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, να τη διακόψουν. Οι δημοσκοπήσεις καταδεικνύουν πως οι περισσότερες επιχειρήσεις δεν σκοπεύουν να τη διακόψουν άμεσα. Ορισμένες θα το κάνουν όμως, ενώ για όσες θα τη διατηρήσουν, είναι αναπόφευκτες ορισμένες αλλαγές. Σήμερα σχεδόν 150 εκατ. Αμερικανοί εξαρτώνται από τους εργοδότες τους για την ιατροφαρμακευτική τους περίθαλψη. Το σύστημα αυτό προέκυψε τυχαία: η κυβέρνηση επέβαλε ελέγχους στους μισθούς στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και οι επιχειρήσεις προσέφεραν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη αντί υψηλότερων αποδοχών προκειμένου να προσελκύσουν προσωπικό. Στη συνέχεια το 1954 η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη που παρείχαν έτυχε φοροαπαλλαγών.
Εκτοτε οι εργοδότες καταβάλλουν πολύ λιγότερο για κάθε δολάριο ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης από όσα τους κοστίζει κάθε δολάριο μισθολογικών αποδοχών. Ετσι διοχέτευσαν χρήματα στα σχέδια ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, το κόστος των οποίων διπλασιάσθηκε στη διάρκεια της περασμένης δεκαετίας. Το μέσο κόστος της κάλυψης ενός υπαλλήλου και της οικογένειάς του όταν αυτός απασχολείται σε μια μεγάλη επιχείρηση είναι 15.745 δολάρια ετησίως σύμφωνα με το ερευνητικό κέντρο Kaiser Family Foundation. Ετσι μειώνεται σημαντικά ο μισθός που καταβάλλεται σε μετρητά. Οι περισσότεροι υπάλληλοι δεν διαμαρτύρονται. Λίγοι αντιλαμβάνονται ότι τα χρήματα που δαπανούν οι εταιρείες για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη προέρχονται από την ίδια τσέπη από την οποία προέρχονται και οι μισθοί. Εξάλλου, δεν υπάρχει εναλλακτική. Τα άτομα δεν δικαιούνται τις ίδιες φοροαπαλλαγές με τους εργοδότες όταν πληρώνουν για την ιατροφαρμακευτική τους περίθαλψη. Και δεν μπορούν να διαπραγματευθούν με εκείνους που παρέχουν τις σχετικές υπηρεσίες όπως μπορούν να το κάνουν οι εργοδότες τους. Γι’ αυτό και καταβάλλουν μεγαλύτερο κόστος για το ίδιο επίπεδο υπηρεσιών, όταν βέβαια έχουν ιατροφαρμακευτική κάλυψη. Συνήθως οι ασφαλιστικές εταιρείες αποκλείουν όσους είναι ήδη ασθενείς.
Ωστόσο, από τον Ιανουάριο του 2014, η νομοθεσία του κ. Ομπάμα θα καταστήσει την αγορά ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης για άτομα πιο ελκυστική. Οι ασφαλιστικές δεν θα μπορούν πλέον να αρνούνται την κάλυψη κάποιου επειδή έχει πρόβλημα υγείας ή να του επιβάλλουν δυσθεώρητα ασφάλιστρα. Τα άτομα με εισόδημα από 100 ώς 400% του ορίου φτώχειας θα δικαιούνται επιδότησης για την αγορά ασφάλισης. Υπάρχει περίπτωση οι εργοδότες να αντιμετωπίσουν την κατάσταση ως ευκαιρία για να εξοικονομήσουν χρήματα. Αν ο Θείος Σαμ επιδοτεί τα ατομικά σχέδια ασφάλισης, οι εργαζόμενοι δεν θα είναι τόσο απελπισμένοι ώστε να επιλέξουν έναν εργοδότη που θα τους καλύπτει. Αυτό ισχύει ιδιαιτέρως για επιχειρήσεις που σταματούν να καλύπτουν την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και περνούν τμήμα του κόστους της στους μισθούς των υπαλλήλων τους. Η νομοθεσία του κ. Ομπάμα θα επιβάλει πρόστιμο ύψους 2.000 δολαρίων για κάθε εργαζόμενο σε όσους εργοδότες δεν επιδοτούν την ιατροφαρμακευτική ασφάλιση. Ωστόσο, ορισμένες επιχειρήσεις θα επιλέξουν να πληρώσουν το πρόστιμο. Μια έρευνα της συμβουλευτικής McKinsey κατέδειξε πως το 30% των εργοδοτών θα διακόψουν την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη «οριστικά ή πολύ πιθανόν» τα χρόνια μετά το 2014. Περισσότεροι από τους μισούς όσων κατανόησαν πραγματικά την αναμόρφωση του κλάδου της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης δηλώνουν ότι θα τη διακόψουν.
Οι προβλέψεις της McKinsey ήσαν πιο ακραίες από εκείνες του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κογκρέσου, ενώ οι έρευνες άλλων συμβουλευτικών εταιρειών δεν ήσαν πιο αισιόδοξες. Η Deloitte διαπίστωσε πως το 9% των εργοδοτών προτίθεται να διακόψει την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη μέσα στην επόμενη τριετία, ενώ το 10% δεν έχει αποφασίσει.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_2_23/02/2013_512142

Ομπάμα: Δεν είναι αναπόφευκτες οι αυτόματες περικοπές την 1η Μαρτίου - Δέσμευση ΗΠΑ - Ιαπωνίας για «ισχυρή» δράση έναντι της Β. Κορέας

Την πίστη του ότι οι αυτόματες περικοπές στις δημόσιες δαπάνες ύψους δισεκατομμυρίων δολαρίων την 1η Μαρτίου δεν είναι αναπόφευκτες εξέφρασε ο αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ σημείωσε ότι οι συγκεκριμένες περικοπές θα επιβράδυναν σημαντικά την αμερικανική οικονομία, ενώ θα είχαν καταστρεπτική επίπτωση και στην παγκόσμια ανάκαμψη.
Οι περικοπές δεν είναι ικανές, ωστόσο, να προκαλέσουν παγκόσμιο χρηματιστικό σοκ, υπογράμμισε ο κ. Ομπάμα, κατά τη διάρκεια της συνάντησής του με τον ιάπωνα πρωθυπουργό Σίζο Άμπε.
Ομπάμα και Ρεπουμπλικάνοι βρίσκονται σε αντιπαράθεση εδώ και μήνες για το μίγμα περικοπής δαπανών και αύξησης φόρων το οποίο θα εφαρμοστεί ώστε να ισοσκελιστεί ο ομοσπονδιακός προϋπολογισμός.
Πηγή: Reuters

http://www.naftemporiki.gr/story/615796


Για «ισχυρή δράση» έναντι στην πυρηνική απειλή της Βόρειας Κορέας δεσμεύτηκαν ο αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα και ο ιάπωνας πρωθυπουργός Σίνζο Άμπε, στη διάρκεια της συνάντησής τους στο Λευκό Οίκο.
«Δεν μπορούμε να ανεχθούμε τις δραστηριότητες της Βόρειας Κορέας, όπως είναι η εκτόξευση πυραύλων και η διεξαγωγή πυρηνικών δοκιμών», δήλωσε ο κ. Άμπε μετά την ολοκλήρωση της συνάντησης. «Για τον λόγο αυτόν», πρόσθεσε, «συμφωνήσαμε ότι θα συνεργαστούμε μεταξύ μας προκειμένου να αντιμετωπίσουμε αποφασιστικά τη Βόρεια Κορέα».
Σύμφωνα με τον ιάπωνα πρωθυπουργό, συμφώνησαν επίσης με τον κ. Ομπάμα ότι είναι σημαντικό να μην «επιβραβεύσουν» τη Βόρεια Κορέα για τις πυρηνικές δοκιμές που διεξάγει και τις εκτοξεύσεις πυραύλων και να συνεργαστούν για την επιβολή κυρώσεων από τον ΟΗΕ.
Προειδοποίηση Β. Κορέας προς ΗΠΑ
Στο μεταξύ, η Βόρεια Κορέα προειδοποίησε σήμερα τον ανώτατο αμερικανό στρατιωτικό διοικητή των δυνάμεων που σταθμεύουν στη Νότια Κορέα πως τα στρατεύματά του «θα υποστούν μία εξευτελιστική καταστροφή» εάν επιμείνουν στην πραγματοποίηση των προγραμματισμένων στρατιωτικών γυμνασίων με τις ένοπλες δυνάμεις του Νότου, όπως μεταδίδουν τα τοπικά μέσα ενημέρωσης.
Ο Πακ Ριμ Σου, εντεταλμένος διοικητής της στρατιωτικής αποστολής της Βορείου Κορέας στη διαμεθοριακή κοινότητα Πανμουντζόν στην αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη, παρέδωσε το μήνυμα τηλεφωνικά στον στρατηγό Τζέιμς Θέρμαν, επικεφαλής των αμερικανικών δυνάμεων στη Νότιο Κορέα, σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων KCNA.
«Εάν η πλευρά σας ξεκινήσεις έναν επιθετικό πόλεμο πραγματοποιώντας αυτά τα παράτολμα κοινά γυμνάσια, σε τόσο επικίνδυνους καιρούς, από τη στιγμή εκείνη η τύχη σας θα κρέμεται από μία κλωστή κάθε ώρα», υπογραμμίζεται στο μήνυμα του Πακ.
Από τις 11 μέχρι τις 25 Μαρτίου οι αμερικανικές δυνάμεις στη Νότια Κορέα θα πραγματοποιήσουν την ετήσια προσομειωμένη άσκηση Key Resolve, με τη συμμετοχή 10.000 νοτιοκορεατών και 3.500 αμερικανών, ενώ σχεδιάζεται και η πραγματοποίηση από την 1η Μαρτίου της διακλαδικής άσκησης Foal Eagle, με τη συμμετοχή χερσαίων, εναέριων και θαλασσίων δυνάμεων, με την εμπλοκή δύναμης 200.000 νοτιοκορεατών και 10.000 αμερικανών.
Πηγές: ΑΜΠΕ, Γερμ. Πρακτορείο, Reuters

 

http://www.naftemporiki.gr/story/615865

 

 

________________________________________________

 

ΚΑΛΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ

ΑΛΛΑ

ΤΟ ΜΕΝΟΥ ΕΙΧΕ ..ΚΙΝΑ!

 

 

Οι 4 προϋποθέσεις για επιστροφή στην ανάπτυξη

Toυ Lawrence Summers*

Δεν πρέπει να υπάρχει διαφωνία σε όλο το πολιτικό φάσμα για το ότι η ανάπτυξη και η δημιουργία νέων θέσεων εργασίας αποτελούν σήμερα το μεγαλύτερο πρόβλημα στις ΗΠΑ. Πριν από την επικείμενη, ετήσια ομιλία του προέδρου Ομπάμα για την κατάσταση της αμερικανικής οικονομίας και πριν από την εξέλιξη των διαπραγματεύσεων στην Ουάσιγκτον για την εξυγίανση των δημοσιονομικών, χρειάζεται να τεθούν εκ νέου οι προτεραιότητες της οικονομικής πολιτικής.
Η εξασθενημένη οικονομία και ο περιορισμένος αριθμός νέων θέσεων εργασίας καθιστούν σχεδόν απίθανη την αύξηση των εισοδημάτων της μεσαίας τάξης. Επίσης δημιουργούν πιέσεις στον κρατικό προϋπολογισμό, περιορίζοντας τα φορολογικά έσοδα, και απειλούν τις απαραίτητες ιδιωτικές και δημόσιες επενδύσεις στην παιδεία και στην καινοτομία. Το χειρότερο είναι ότι υπονομεύουν το αμερικανικό πρότυπο σε μια επικίνδυνη περίοδο για την υφήλιο.
Μπορούμε πολύ καλύτερα. Με τις πιέσεις, που ήταν αποτέλεσμα της χρηματοπιστωτικής κρίσης, να υποχωρούν και με τη δυνατότητα για τεράστιες, νέες επενδύσεις στον ενεργειακό τομέα και στην αγορά κατοικίας, αλλά και με την επιστροφή της βιομηχανικής παραγωγής εντός της επικράτειας, η χώρα έχει μια ευκαιρία, που είχε πολύ καιρό να της δοθεί. Η αμερικανική οικονομία μπορεί σύντομα να μπει «με αυτοπεποίθηση» σε έναν εξαιρετικό κύκλο ανάπτυξης και μείωσης των δημοσίων ελλειμμάτων, που θα θυμίζει τη δεκαετία του ’90. Αλλά αυτό θα απαιτήσει να προχωρήσουμε τον δημόσιο διάλογο για την οικονομία πέραν της σημερινής εμμονής με τον έλεγχο των δημοσίων ελλειμμάτων. Χρειάζεται ένας ευρύτερος προγραμματισμός για να προωθηθεί η οικονομία στο «σημείο εκκίνησης».
Πρώτον, όπως παραδέχεται και ο ίδιος ο πρόεδρος Ομπάμα, οι συμφωνηθείσες περικοπές των κονδυλίων του προϋπολογισμού, που θα τεθούν σε ισχύ από τον Μάρτιο, πρέπει να γίνουν σταδιακά. Η οικονομία ήδη πλήττεται σημαντικά από τις αυξήσεις των εργατικών εισφορών.
Δεύτερον, ο πρόεδρος και το Κογκρέσο πρέπει να θέσουν μια καταληκτική ημερομηνία για το τέλος του έτους, για να καταλήξουν στη σημαντική φορολογική μεταρρύθμιση για τις πολυεθνικές επιχειρήσεις. Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε σε μεταβατική περίοδο, που είναι ό,τι χειρότερο. Αμερικανικές πολυεθνικές διατηρούν ρευστό αξίας περίπου 2 τρισ. δολ. στο εξωτερικό λόγω της υψηλής φορολογίας στις ΗΠΑ και εν αναμονή της μεταρρύθμισης. Η αναμονή καθιστά τα κεφάλαια αυτά ανενεργά.
Τρίτον, ουδείς Αμερικανός πρέπει να είναι ευχαριστημένος με τον τρόπο λειτουργίας της αγοράς στεγαστικού δανεισμού. Το πάγωμά της έχει καίριες επιπτώσεις στην οικονομία. Χαρακτηριστικό είναι ότι αυξανόμενος αριθμός οικογενειών χαμηλών και μεσαίων εισοδημάτων πληρώνει ενοίκιο σε εταιρείες που έχουν κατασχέσει τα σπίτια τους, με κόστος πολύ υψηλότερο απ’ ό,τι θα μπορούσε να κοστίζει ένα στεγαστικό δάνειο. Ο ρόλος των Fannie Mae και Freddie Mac πρέπει να περιορισθεί αλλά όχι αυτήν την περίοδο.
Τέταρτον, πρέπει να επιταχυνθούν οι επενδύσεις στην αγορά ενέργειας. Αυτό θα έχει και οικονομικά αλλά και περιβαλλοντικά οφέλη. Οσοι είναι να αποφασίσουν για την κατασκευή του πετρελαϊκού αγωγού Keystone XL, που θα ενώνει τον δυτικό Καναδά με τη Νεμπράσκα, να έχουν κατά νου ότι αν το συγκεκριμένο πετρέλαιο δεν φτάσει στις ΗΠΑ θα βρει τον δρόμο για την Ασία, όπου θα καταναλωθεί με λιγότερη… αγωνία για την προστασία του περιβάλλοντος.
* Καθηγητής στο Harvard και πρώην υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ. Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο Reuters.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_1_13/02/2013_511083


___________________________________________________

τα προβλήματα είναι κοινά

Ομπάμα: Αύξηση κατώτατου μισθού και ζώνη ελεύθερου εμπορίου με ΕΕ

Τα σχέδιά του για την ανάκαμψη της αμερικανικής οικονομίας παρουσίασε στο Κογκρέσο ο Μπαράκ Ομπάμα, στην ετήσια ομιλία του για την Κατάσταση του Έθνους. Ο Αμερικανός πρόεδρος ανέφερε τρεις βασικούς άξονες για την οικονομική πολιτική που θα ακολουθήσει κατά τη διάρκεια της θητείας του: στήριξη της μεσαίας τάξης, αύξηση του κατώτατου μισθού και διαπραγματεύσεις για τη δημιουργία ζώνης ελεύθερου εμπορίου με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ο κ. Ομπάμα έθεσε τη μεσαία τάξη, «την πραγματική κινητήρια δύναμη της αμερικανικής ανάπτυξης», στο επίκεντρο της ατζέντας του. Πρότεινε αύξηση του κατώτατου μισθού κατά 25%, από τα 7,25 δολ. ανά ώρα στα 9 δολ. μέσα στα επόμενα τρία χρόνια. Ζήτησε υψηλότερη φορολογία για τους πλούσιους και προανήγγειλε σχέδιο ύψους 50 δισ. δολ. για τη δημιουργία θέσεων εργασίας σε έργα υποδομών.

«Η μείωση του ελλείμματος από μόνη της δεν είναι οικονομικό σχέδιο, χρειαζόμαστε ποιοτικές θέσεις εργασίας» δήλωσε και συμπλήρωσε: «ο Πολικός Αστέρας που μας καθοδηγεί θα πρέπει να είναι μία οικονομία ανάπτυξης που δημιουργεί ποιοτικές θέσεις εργασίας της μεσαίας τάξης».

Μέρος επίσης των πρωτοβουλιών του για την επαγγελματική εκπαίδευση είναι η πρόταση για επενδύσεις 1 δισ. δολαρίων σε «ινστιτούτα μεταποίησης», στα οποία ιδιωτικές και δημόσιες υπηρεσίες (όπως τα υπουργεία Άμυνας και Ενέργειας) θα συνεργάζονται στην «προετοιμασία των εργαζομένων για τις προκλήσεις της νέας οικονομίας». 

 

 Ζώνη ελεύθερου εμπορίου ΗΠΑ - ΕΕ
Μεγάλο μέρος της ομιλίας του αφιερώθηκε και στην πρωτοβουλία για δημιουργία ζώνης ελεύθερου εμπορίου με την ΕΕ, που θα αλλάξει τα δεδομένα στην παγκόσμια οικονομία.
«Σήμερα ανακοινώνω ότι θα ξεκινήσουμε διαπραγματεύσεις για μία ευρεία διατλαντική εμπορική και επενδυτική συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Ένωση, επειδή το εμπόριο που είναι ελεύθερο και δίκιο στον Ατλαντικό στηρίζει εκατομμύρια καλά αμειβόμενες αμερικανικές θέσεις εργασίας» δήλωσε. Όπως επισημαίνουν οι αναλυτές, οι δύο πλευρές του Ατλαντικού, αντιμέτωπες με την οικονομική στασιμότητα και τον έντονο ανταγωνισμό από την Κίνα αναζητούν λύσεις. Η ζώνη ελεύθερου εμπορίου είναι μία πρόταση που συζητείται εδώ και κάποιους μήνες.

Την προηγούμενη εβδομάδα, οι ηγέτες της ΕΕ έδωσαν το πράσινο φως για να ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις εντάσσοντας το θέμα σε μία ευρύτερη ατζέντα όπου περιλαμβάνονται εμπορικές συζητήσεις με Κίνα και Ιαπωνία.

Τα στοιχεία πάντως, συνηγορούν στην πρόταση για τη αμερικανο-ευρωπαϊκή ζώνη ελεύθερου εμπορίου. Το διμερές εμπόριο ξεπερνά τα 600 δισ. δολ. ετησίως. Το εμπόριο υπηρεσιών ανέρχεται στα 1,2 δισ. δολ. Οι αμερικανικές επιχειρήσεις έχουν επενδύσει περίπου 1,9 τρισ. δολ. στην ΕΕ, ποσό πολλαπλάσιο από τι αντίστοιχες επενδύσεις στην Κίνα. Αντιστοίχως, οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις έχουν επενδύσει περίπου 1,6 τρισ. δολ. στις ΗΠΑ.

Δεδομένου ότι οι δασμοί μεταξύ ΗΠΑ κα ΕΕ βρίσκονται σε ήδη χαμηλά επίπεδα, οι συζητήσεις αναμένεται να επικεντρωθούν σε άλλα ακανθώδη ζητήματα. Ένα εξ αυτών είναι τα αγροτικά προϊόντα και ειδικότερα τα γενετικά μεταλλαγμένα προϊόντα που διακινούνται ελεύθερα στις ΗΠΑ, αλλά όχι στην ΕΕ.

 

http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/757452/ArticleNewsWorld.aspx

Δέσμευση Ομπάμα για στήριξη της μεσαίας τάξης [πρότεινε αύξηση του κατώτατου μισθού]

Τα σχέδιά του για την ανάκαμψη της αμερικανικής οικονομίας παρουσίασε στο Κογκρέσο ο αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα, στην ετήσια ομιλία του για την Κατάσταση του Έθνους, υποσχόμενος κυρίως τη στήριξη της μεσαίας τάξης. Αναζήτησε επίσης υποστήριξη για την αναθέωρηση των νόμων για την οπλοκατοχή, τη μετανάστευση και την κλιματική αλλαγή.

Μετά από την επανεκλογή του στην προεδρία τον προηγούμενο Νοέμβριο, ο κ. Ομπάμα δεσμεύθηκε να εστιάσει μεγάλος μέρος της προσοχής του στην προσπάθεια μείωσης του ποσοστού ανεργίας στην χώρα, το οποίο ανέρχεται στο 7,9%.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε ο αμερικανός πρόεδρος στα προβλήματα της μεσαίας τάξης, τονίζοντας ότι καθήκον της κυβέρνησης είναι να διασφαλίσει ότι «εργάζεται για λογαριασμό των πολλών και όχι των λίγων». Όπως είπε,  κύριο μέλημα της γενιάς του είναι «η επανεκκίνηση της πραγματικής μηχανής της αμερικανικής οικονομικής ανάπτυξης - της ακμάζουσας μεσαίας τάξης».

Μεταξύ άλλων, πρότεινε αύξηση του κατώτατου μισθού, υψηλότερη φορολογία για τους πλούσιους, καθώς και ένα σχέδιο ύψους 50 δισ. δολ. για τη δημιουργία θέσεων εργασίας μέσω της ανακατασκευής δρόμων και γεφυρών.

Απαντώντας ο ρεπουμπλικανός γερουσιαστής Μάρκο Ρούμπιο, κάλεσε τον κ. Ομπάμα να σταματήσει την «εμμονή» του με την αύξηση των φόρων. «Ελπίζω ότι ο πρόεδρος θα εγκαταλείψει την εμμονή του με την αύξηση των φόρων και θα συνεργαστεί μαζί μας για την επίτευξη πραγματικής ανάπτυξης της οικονομίας μας», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Στην πιο συναισθηματική φορτισμένη στιγμή της μακράς ομιλίας του, ο αμερικανός πρόεδρος ζήτησε αναθεώρηση της νομοθεσίας για την οπλοκατοχή, μετά και από την πρόσφατη τραγωδία σε σχολείο στο Κονέκτικατ, με συγγενείς των θυμάτων να είναι παρόντες στο ακροατήριο.
Παράλληλα, ο κ. Ομπάμα παρουσίασε το σχέδιό του για την απόσυρση 34.000 από τους 66.000 αμερικανούς στρατιώτες στο Αφγανιστάν το επόμενο έτος.
Επιπλέον, μια ημέρα μετά από τη νέα βορειοκορεατική πυρηνική δοκιμή, υπογράμμισε ότι οι ΗΠΑ θα πιέσουν για «ανάληψη αποφασιστικής δράσης σε απάντηση σε αυτές τις απειλές».

http://www.naftemporiki.gr/story/610640

_________________________________________

είναι ο 2ος ηγέτης υπερδύναμης σε δύο μέρες που μιλάει για αυξήσεις μισθών

 
 

ΗΠΑ: «Όχι» των Ρεπουμπλικάνων στο σχέδιο Obama – Αντιτίθενται στις αυξήσεις των φορολογικών συντελεστών

Κατά της προωθούμενης δέσμης προσωρινών μέτρων, τάχθηκαν οι Ρεπουμπλικάνοι, αντιτιθέμενοι στο σχέδιο του B. Obama, το οποίο στοχεύει στην βελτίωση της δημοσιονομικής κατάστασης των ΗΠΑ.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο του Κοινοβουλίου της χώρας, J. Boehner, η αντικατάσταση των προωθούμενων μέτρων με την περαιτέρω περικοπή των δημοσίων δαπανών καθίσταται αναγκαία.
Παράλληλα, ο J. Boehner τόνισε πως η οικονομία δεν αντέχει επιπλέον αυξήσεις στους φορολογικούς συντελεστές.
Υπενθυμίζεται πως ο B. Obama, πρόεδρος των ΗΠΑ, προέκρινε την αναβολή των επικείμενων περικοπών δημοσίων δαπανών, ύψους 85 δισ. δολαρίων, μέσω της επιβολής νέων φορολογικών αυξήσεων.

http://www.bankingnews.gr/%CE%94%CE%99%CE%95%CE%98%CE%9D%CE%97/item/77662-%CE%B7%CF%80%CE%B1-%CF%8C%CF%87%CE%B9-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CF%81%CE%B5%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BC%CF%80%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AC%CE%BD%CF%89%CE%BD-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CF%83%CF%87%CE%AD%CE%B4%CE%B9%CE%BF-obama-%E2%80%93-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CF%84%CE%AF%CE%B8%CE%B5%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CF%83%CF%84%CE%B9%CF%82-%CE%B1%CF%85%CE%BE%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CF%8E%CE%BD-%CF%83%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%83%CF%84%CF%8E%CE%BD

ΗΠΑ: Η πρώην εισαγγελέας Mary Jo White στην SEC

  

 Mary Jo White is currently a partner at law firm Debevoise and Plimpton

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Barack Obama θα αναθέσει στην Mary Jo White, διακεκριμένη πρώην εισαγγελέα που έχει «κυνηγήσει» τρομοκρατικές οργανώσεις και μαφιόζους στην Νέα Υόρκη, την ηγεσία της επιτροπής κεφαλαιαγοράς των ΗΠΑ, ανακοίνωσε εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου.

Εφόσον εγκριθεί ο διορισμός από την Γερουσία, η κα White θα είναι η πρώτη αξιωματούχος από την εισαγγελία που θα αναλάβει επικεφαλής της Securities and Exchange Commission στα 80 χρόνια ιστορίας τής επιτροπής.

Η ανάθεση σηματοδοτεί κατά τους αναλυτές τις "άγριες" διαθέσεις της αμερικανικής κυβέρνησης στην πάταξη της διαφθοράς και της κακοδιαχείρησης στο αμερικανικό χρηματιστήριο της Wall Street.

http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/753641/ArticleNewsWorld.aspx

_______________________________________________________

τώρα;;;



 

«Θετική» η μεταστροφή των Ρεπουμπλικάνων για το χρέος, λέει ο Λευκός Οίκος

Τις ενδείξεις ότι οι πλειοψηφικοί στην Βουλή των Αντιπροσώπων Ρεπουμπλικάνοι σκοπεύουν να δεχθούν μία προσωρινή αύξηση του ανώτατου ορίου για το ομοσπονδιακό χρέος χαιρέτισε ο Λευκός Οίκος.
Σύμφωνα με την προεδρία των ΗΠΑ, κατ' αυτόν τον τρόπο, αίρεται η ζημιογόνα αβεβαιότητα που περιέβαλλε το θέμα.
Όπως δήλωσε ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Τζέι Κάρνεϊ, η αμερικανική κυβέρνηση φρονεί ότι η αναδιαμόρφωση του ανώτατου ορίου για το ομοσπονδιακό χρέος πρέπει να έχει μεγαλύτερο χρονικό ορίζοντα.
Σημείωσε, ωστόσο, ότι η μεταβολή της στάσης των Ρεπουμπλικάνων αποτελεί ένα «θετικό βήμα».
«Ο πρόεδρος Ομπάμα δεν θα σταθεί εμπόδιο και θα υπογράψει τον σχετικό νόμο, αν η πρόταση για την τετράμηνη υπέρβαση του ορίου εγκριθεί από το Κογκρέσο», κατέληξε ο Κάρνεϊ.

http://www.naftemporiki.gr/story/519003

Στόχος η ευημερία των πολλών

 

«Αδράξτε τη στιγμή, συνεχίζουμε το ταξίδι» δήλωσε ενώπιον των Αμερικανών ο Μπαράκ Ομπάμα στην εναρκτήρια ομιλία της δεύτερης προεδρικής θητείας του. Από τα σκαλιά του Καπιτωλίου, ο Αμερικανός πρόεδρος αναφέρθηκε στην ανάγκη ενότητας και πολιτικής συνεργασίας ενώπιον των «δύσκολων επιλογών» της επόμενης τετραετίας σε σειρά καίριων ζητημάτων.

Και απευθυνόμενος στους εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες που τον επευφημούσαν, ο Ομπάμα διεμήνυσε πως «οι δυνατότητες της Αμερικής είναι απεριόριστες».

«Είμαστε φτιαγμένοι για αυτή τη στιγμή και θα την αδράξουμε, αρκεί να την αδράξουμε μαζί», τόνισε, ενώ συνεχώς επανερχόταν στην ανάγκη της ενότητας.

Ο Ομπάμα μίλησε για τη δεκαετία των πολέμων που τελείωσε και την αρχή της ανάκαμψης της αμερικανικής οικονομίας, δίνοντας έμφαση στην ανάγκη στήριξης της μεσαίας τάξης.

«Οι ΗΠΑ δεν μπορούν να επιτύχουν όταν οι λίγοι που γίνονται όλο και λιγότεροι τα πάνε καλά και οι πολλοί που γίνονται όλο και περισσότεροι μόλις που τα βγάζουν πέρα» διεμήνυσε ενώπιον του πλήθους δίνοντας το στίγμα της νέας θητείας του: έμφαση στην ευημερία της μεσαίας τάξης που καλείται να επωμιστεί (αν δεν υπάρξει συμφωνία σε πολιτικό επίπεδο) το βάρος της προσαρμογής.

Και δίνοντας, παράλληλα, ένα στίγμα της εξωτερικής πολιτικής του στη δεύτερη τετραετία που ανοίγεται μπροστά του, ο Ομπάμα υπογράμμισε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα υποστηρίξουν δημοκρατία σε όλο τον πλανήτη, ενεργώντας εκ μέρους εκείνων που λαχταρούν την ελευθερία.

Έπειτα από μια σύντομη αναφορά στο παρελθόν και στις αξίες που συνέχουν το αμερικανικό έθνος, ο Μπαράκ Ομπάμα αφιέρωσε το μεγαλύτερο μέρος της ομιλίας του στο έργο που θα πρέπει να γίνει τα επόμενα τέσσερα χρόνια.

Το αίτημα για ζωή, ελευθερία και επιδίωξη της ευτυχίας, όπως είχε διατυπωθεί από τους πατέρες του έθνους στη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας, είναι ζωντανό, είπε, και η αυτή η γενιά «συνεχίζει το ατελείωτο ταξίδι για να γεφυρώσει τα λόγια των προπατόρων με την πραγματικότητα του καιρού μας».

Σαν βασικούς άξονες της δεύτερης θητείας του έθεσε, μεταξύ άλλων, την οικονομία, την οποία θα συναντήσει μπροστά του τις αμέσως επόμενες εβδομάδες με τις δύσκολες αποφάσεις για το όριο χρέους και τις περικοπές, την υποστήριξη της μεσαίας τάξης, αλλά και την παροχή των ευκαιριών στον οποιονδήποτε –χωρίς διάκριση αν είναι μετανάστης ή ομοφυλόφιλος, στο περιθώριο ή όχι– να επιτύχει.

Η ευημερία της μεσαίας τάξης, ένας από τους κεντρικούς άξονες της προεκλογικής του εκστρατείας, και ένα θέμα στο οποίο επανέρχεται με κάθε ευκαιρία μετά τις εκλογές είναι βασική προτεραιότητα. «Πάνω στους ώμους της μεσαίας τάξης πρέπει να στηριχτεί η ευημερία», επισήμανε και απηύθυνε μήνυμα στους πολιτικούς ζητώντας ουσιαστικότερη πολιτική και «όχι θέαμα, όχι αλληλοκατηγορίες αντί λογικού διαλόγου».

Οι αναφορές του προέδρου για την εξωτερική πολιτική ήταν περιορισμένες, υπενθυμίζοντας ότι οι ΗΠΑ θα παραμείνουν θεμέλιος λίθος σε ισχυρές συμμαχίες σε όλο τον πλανήτη «γιατί κανένας δεν έχει μεγαλύτερο διακύβευμα σε ένα ειρηνικό κόσμο από το πιο ισχυρό έθνος του».

Οι ΗΠΑ θα υποστηρίξουν τη δημοκρατία σε όλο τον πλανήτη και θα συμπαρασταθεί σε όλους όσοι τη λαχταρούν «στην Αφρική, τη Μέση Ανατολή, την Ασία» αλλά και όσους είναι «φτωχοί, άρρωστοι και θύματα διακρίσεων».

Καινοτομώντας σε σχέση με τους προκατόχους του, ο Μπαράκ Ομπάμα αναφέρθηκε στην ανάγκη να υπάρξει απάντηση στην απειλή από την κλιματική αλλαγή  και οι ΗΠΑ όχι απλά να μεταβούν αλλά και να ηγηθούν προς την παραγωγή πράσινης ενέργειας, περιγράφοντας την σαν ζωτικής σημασίας για την διατήρηση της οικονομικής υπεροχής.

Αλλά ακόμη τολμηρότερη ήταν η σαφής αναφορά του στα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων υπενθυμίζοντας το περιστατικό του Στόουνγολ το 1969 (την αρχή ίσως του οργανωμένου κινήματος υπέρ των δικαιωμάτων) λέγοντας ότι «το ταξίδι μας σαν έθνος δεν θα ολοκληρωθεί πριν τα αδέλφια μας οι ομοφυλόφιλοι μεταχειρίζονται ισότιμα όπως όλοι οι άλλοι».

Κλείνοντας, επανέφερε το αίτημα για ενότητα μπροστά στο μέλλον και κάλεσε τους συμπολίτες του να προχωρήσουν με το «πολύτιμο φως της ελευθερίας» προς το αβέβαιο μέλλον θυμίζοντας και πάλι, όπως έκανε επανειλημμένα, ότι οι πολίτες με τον τρόπο τους διαμορφώνουν το μέλλον της χώρας.
 
http://news.in.gr/world/article/?aid=1231231541

“We hold these truths to be self-evident, that all men are created equal; that they are endowed by their Creator with certain unalienable rights; that among these are life, liberty, and the pursuit of happiness.”  

  

But we have always understood that when times change, so must we; that fidelity to our founding principles requires new responses to new challenges; that preserving our individual freedoms ultimately requires collective action. 

 

For we, the people, understand that our country cannot succeed when a shrinking few do very well and a growing many barely make it.  (Applause.)  We believe that America’s prosperity must rest upon the broad shoulders of a rising middle class. 

 

So we must harness new ideas and technology to remake our government, revamp our tax code, reform our schools, and empower our citizens with the skills they need to work harder, learn more, reach higher. 

 

We must make the hard choices to reduce the cost of health care and the size of our deficit.  

 

 We will respond to the threat of climate change

The path towards sustainable energy sources will be long and sometimes difficult.  But America cannot resist this transition, we must lead it. 

 

We, the people, still believe that enduring security and lasting peace do not require perpetual war.   

 

We will support democracy from Asia to Africa, from the Americas to the Middle East, because our interests and our conscience compel us to act on behalf of those who long for freedom.