Ρουμπινί: Αγοράστε μετοχές τώρα που μπορείτε

Ο Νουριέλ Ρουμπινί, γνωστός για τις απαισιόδοξες προβλέψεις του, βρήκε επιτέλους μια επένδυση που του αρέσει. Ωστόσο, η συμβουλή του έχει… ημερομηνία λήξης.

Όπως μεταδίδει το CNN, προβλέπει ανάκαμψη των τιμών των μετοχών τα επόμενα δύο χρόνια, καθώς η Fed συνεχίζει το πρόγραμμά της για τόνωση της ρευστότητας. Όμως, ο οικονομολόγος, γνωστός και ως Dr Doom, προειδοποιεί τους αγοραστές ότι η ανάκαμψη θα σταματήσει στο τέλος των δύο ετών.

Ο ίδιος εκτιμά πως η Fed και άλλες κεντρικές τράπεζες ανά τον κόσμο έχουν τη δυνατότητα και θα στηρίξουν τις μετοχές και τα ομόλογα τα επόμενα δύο χρόνια.

Όπως επισήμανε, η Fed δημιουργεί τα ίδια προβλήματα που οδήγησαν στην οικονομική κρίση του 2008 με το να διατηρεί τα επιτόκια κοντά στο μηδέν. «Δημιουργούν μια μαζική απάτη», δήλωσε κατά τη διάρκεια του συνεδρίου Milken Institute Global Conference.

Ως παράδειγμα φούσκας ανέφερε την αγορά των junk bonds, σημειώνοντας πως όταν σκάσει αυτή η φούσκα θα υπάρξει βαθιά ύφεση.

Καθώς η παγκόσμια ανάπτυξη επιβραδύνεται, είναι αδύνατον να διατηρήσουν οι μετοχές και τα ομόλογα αυτές τις αποτιμήσεις. «Το πρόβλημα της παγκόσμιας ανάπτυξης θα υποδήλωνε ότι οι τιμές των εμπορευμάτων θα έπρεπε να είναι χαμηλότερες, οι αποδόσεις των ομολόγων θα έπρεπε να είναι χαμηλότερες και οι μετοχές θα έπρεπε να είναι χαμηλότερες», δήλωσε.

Κατά τον Ν. Ρουμπινί, η Ευρώπη εξακολουθεί να είναι η μεγαλύτερη απειλή. Ο ίδιος τόνισε πως έχει γίνει ξεκάθαρο ότι η ύφεση έχει κινηθεί από την περιφέρεια (Ισπανία, Ιταλία, Πορτογαλία και Ιρλανδία) στον πυρήνα της Ευρώπης. Μόνο η Γερμανία, κατά τον Ρουμπίνι, δείχνει να είναι κάπως πιο προστατευμένη. 

http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/774541/ArticleNewsWorld.aspx

Ρουμπινί: ανάλυση των οικονομιών του πλανήτη, οι ΗΠΑ πρώτες

Οι ΗΠΑ βρίσκονται σχετικά στην καλύτερη οικονομικά θέση, ακολουθούμενες από την Ιαπωνία, ενώ η ευρωζώνη και η Βρετανία παραμένουν βαλτωμένες στην ύφεση, η οποία επιδεινώνεται λόγω των σκληρών νομισματικών και δημοσιονομικών πολιτικών, λέει ο Νουριέλ Ρουμπινί, σε ανάλυσή του για τους... νικητές και τους χαμένους της παγκόσμιας οικονομίας το 2013.

Για την Ευρώπη, αναφέρει πως τα tail risk μιας διάλυσης της ευρωζώνης και μιας απώλειας της πρόσβασης στις αγορές από την Ισπανία και την Ιταλία μειώθηκαν μετά την περυσινή απόφαση της ΕΚΤ να σταματήσει την κρίση χρέους. Ωστόσο, τα θεμελιώδη προβλήματα της νομισματικής ένωσης -δηλαδή η χαμηλή προοπτική ανάπτυξης, η συνεχιζόμενη ύφεση, η απώλεια ανταγωνιστικότητας και τα μεγάλα ιδιωτικά και δημόσια χρέη- δεν έχουν επιλυθεί.

Επιπλέον, το μεγάλο παζάρι μεταξύ του πυρήνα της ευρωζώνης, της ΕΚΤ και της περιφέρειας -δηλαδή οδυνηρή λιτότητα και μεταρρυθμίσεις ως αντάλλαγμα για μεγάλη χρηματοοικονομική στήριξη- έχει αρχίσει να χαλάει, καθώς η κόπωση από τη λιτότητα στην ευρωπεριφέρεια προσκρούει στην κόπωση από τις διασώσεις στις χώρες του πυρήνα όπως η Γερμανία και η Ολλανδία.

Η κόπωση από τη λιτότητα στην περιφέρεια φαίνεται ξεκάθαρα από την επιτυχία που είχαν οι αντικαθεστωτικές δυνάμεις στις πρόσφατες εκλογές στην Ιταλία, από τις μεγάλες διαδηλώσεις στην Ισπανία, στην Πορτογαλία και αλλού, και, πλέον, από την κακότεχνη διάσωση των κυπριακών τραπεζών, που πυροδότησε μια μαζική λαϊκή οργή. Σε όλη την ευρωπεριφέρεια ενισχύονται τα λαϊκιστικά κόμματα της αριστεράς και της δεξιάς.

Εν τω μεταξύ, η επιμονή της Γερμανίας να επιβάλει απώλειες στους πιστωτές των τραπεζών στην Κύπρο είναι το τελευταίο σύμπτωμα της κόπωσης από τις διασώσεις στον πυρήνα.

Άλλες χώρες του πυρήνα της ευρωζώνη, στην προσπάθειά τους να περιορίσουν τα ρίσκα για τους φορολογουμένους τους, έχουν παρομοίως αφήσει να εννοηθεί ότι τα bail-in των πιστωτών είναι... ο τρόπος του μέλλοντος.

Εκτός ευρωζώνης, ακόμα και το Ηνωμένο Βασίλειο αγωνίζεται να αποκαταστήσει την ανάπτυξη, χάρη στη ζημία που έγινε από τις εμπροσθοβαρείς προσπάθειες δημοσιονομικής προσαρμογής, ενώ αντιδράσεις κατά της λιτότητας εντείνονται στη Βουλγαρία, στη Ρουμανία και στην Ουγγαρία.

Από τις αναδυόμενες οικονομίες, η Κίνα θα μπορούσε να αντιμετωπίσει μια ανώμαλη προσγείωση μέχρι τα τέλη του 2014 εάν καθυστερήσει η υλοποίηση των κρίσιμων δομικών μεταρρυθμίσεων, ενώ οι άλλες χώρες BRICs πρέπει να αποφύγουν τον κρατικό καπιταλισμό.

Αν και άλλες αναδυόμενες αγορές στην Ασία και στη Λατινική Αμερική δείχνουν μεγαλύτερο δυναμισμό σε σχέση με τις BRICs, η δύναμή τους δεν θα είναι αρκετή για να γυρίσει την παγκόσμια τάση.

Στην Ιαπωνία επιχειρείται ένα νέο οικονομικό πείραμα προκειμένου να σταματήσει ο αποπληθωρισμός, να ενισχυθεί η οικονομική ανάπτυξη και να αποκατασταθεί η επιχειρηματική και η καταναλωτική εμπιστοσύνη. Όμως, οι προκλήσεις είναι πολύ μεγάλες και δεν είναι ξεκάθαρο αν ο αποπληθωρισμός μπορεί να νικηθεί με τη νομισματική πολιτική. Παράλληλα, η υπερβολική δημοσιονομική τόνωση και η παρατεταμένη λιτότητα μπορούν να καταστήσουν το χρέος μη βιώσιμο, ενώ τα στοιχεία που απαρτίζουν το πρόγραμμα δομικών μεταρρυθμίσεων είναι ασαφή.

Εν τω μεταξύ, υπάρχει και η Μέση Ανατολή, που παραμένει τόξο αστάθειας από το Μαγκρέμπ μέχρι το Πακιστάν.

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να γίνουν φάρος ελπίδας; Υπάρχουν αρκετές θετικές οικονομικές τάσεις στη χώρα: η αγορά κατοικιών ανακάμπτει, το σχιστολιθικό φυσικό αέριο και το πετρέλαιο θα μειώσουν τα ενεργειακά κόστη και θα αυξήσουν την ανταγωνιστικότητα, βελτιώνεται η δημιουργία θέσεων εργασίας, η αύξηση του κόστους εργασίας στην Ασία και η έλευση της ρομποτικής και του αυτοματισμού αναζωπυρώνουν τη μεταποίηση, ενώ η επιθετική ποσοτική χαλάρωση βοηθά τόσο την πραγματική οικονομία όσο και τις χρηματοοικονομικές αγορές.

Οι κίνδυνοι όμως παραμένουν. Η ανεργία και το χρέος των νοικοκυριών παραμένουν υψηλά, η δημοσιονομική επιβάρυνση από την αύξηση των φόρων και την περικοπή των δαπανών θα πλήξει την ανάπτυξη, ενώ το πολιτικό σύστημα είναι δυσλειτουργικό. 

http://www.euro2day.gr/specials/opinions/132/articles/768564/Article.aspx

Ρουμπινί: Η Ρωσία θα σώσει την Κύπρο με αντάλλαγμα εκτός από πρόσβαση στο φυσικό αέριο μια στρατιωτική βάση στο νησί

Με ένα tweet του ο Nουριέλ Ρουμπινί, ο διεθνής οικονομολόγος με τις δηλώσεις για την κρίση που παραπέμπουν στην Κασσάνδρα, αναφέρεται στις αξιώσεις που πιστεύει ότι έχει η Ρωσία από την Κύπρο.
Αναφέρει χαρακτηριστικά, πως εκτός από πρόσβαση στο φυσικό αέριο επιθυμεί να δημιουργήσει και μια στρατιωτική ναυτική βάση στο νησί.

http://www.iefimerida.gr/news/95892/%CF%81%CE%BF%CF%85%CE%BC%CF%80%CE%B9%CE%BD%CE%AF-%CE%B7-%CF%81%CF%89%CF%83%CE%AF%CE%B1-%CE%B8%CE%B1-%CF%83%CF%8E%CF%83%CE%B5%CE%B9-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BA%CF%8D%CF%80%CF%81%CE%BF-%CE%BC%CE%B5-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AC%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CE%B3%CE%BC%CE%B1-%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%B9%CF%89%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B2%CE%AC%CF%83%CE%B7-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%BD%CE%B7%CF%83%CE%AF-%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1

Roubini: Κίνδυνος για την ευρωζώνη από μια σύγκρουση περιφέρειας - πυρήνα

Η σύγκρουση ανάμεσα στις χώρες της ευρωπεριφέρειας που υποφέρουν από τη λιτότητα και στις χώρες του πυρήνα οι οποίες τις διασώζουν, απειλεί το σύστημα, προειδοποιεί ο διάσημος οικονομολόγος, Nouriel Roubini.
Η ΕΚΤ θα αναγκαστεί να μειώσει τα επιτόκια να  αποφύγει πιο βαθειά ύφεση, ενώ Το ευρώ πρέπει να υποτιμηθεί κατά 30% για να αποκατασταθεί η ανταγωνιστικότητα.

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα αναγκαστεί τελικά να μειώσει τα επιτόκια ή να ρισκάρει μια ακόμη βαθύτερη ύφεση η οποία θα δοκιμάσει και πάλι την ευρωζώνη, πυροδοτώντας νέες πολιτικές και κοινωνικές εντάσεις, προειδοποίησε ο αμερικανός οικονομολόγος, Nouriel Roubini.
Όπως δήλωσε ο διάσημος οικονομολόγος Nouriel Roubini, η κεντρική τράπεζα θα δράσει τελικά για να αποφύγει την επιδείνωση της ύφεσης, αλλά κινδυνεύει να κάνει «πολύ λίγα και πολύ αργά».
Όπως τόνισε, η ΕΚΤ πρέπει να μειώσει τα επιτόκια, να τονώσει την οικονομία και να κάνει μια προσπάθεια να υποτιμήσει το ευρώ.
Για να αποκατασταθεί η ανταγωνιστικότητα της περιφέρειας στην ευρωζώνη, το ευρώ θα πρέπει να υποτιμηθεί κατά 10,20 ή ακόμη και 30%, σύμφωνα με τον διάσημο οικονομολόγο, ο οποίος είχε προβλέψει τη χρηματοοικονομική κρίση του 2008.
Την ώρα που οι μεγαλύτερες κεντρικές τράπεζες στον κόσμο, χρησιμοποιούν αντισυμβατικές μεθόδους για να εισρεύει φρέσκο χρήμα στις οικονομίες των χωρών τους, η ΕΚΤ δεν πρέπει να στέκεται στο περιθώριο, την ώρα μάλιστα που επικρατεί πολιτικός αναβρασμός.
Αν η ΕΚΤ είναι η μόνη κεν τρική τράπεζα που μένει έξω από τον χορό της υποτίμησης, η οικονομική και πολιτική καταστροφή θα είναι τεράστια.
«Ο μεγάλος κίνδυνος έγκειται στο ενδεχόμενο σύγκρουσης ανάμεσα στην κόπωση της λιτότητας στην περιφέρεια της ευρωζώνης και στην κόπωση των χωρών του πυρήνα οι οποίες διασώζουν τις αδύναμες, υπερχρεωμένες χώρες του Νότου», σημειώνει ο Roubini. Μια τέτοια σύγκρουση θα θέσει εκ νέου σε κίνδυνο ολόκληρο το σύστημα της ευρωζώνης.

 http://www.bankingnews.gr/component/k2/item/82332-roubini-%CE%BA%CE%AF%CE%BD%CE%B4%CF%85%CE%BD%CE%BF%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%89%CE%B6%CF%8E%CE%BD%CE%B7-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CF%83%CF%8D%CE%B3%CE%BA%CF%81%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B7-%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9%CF%86%CE%AD%CF%81%CE%B5%CE%B9%CE%B1%CF%82-%CF%80%CF%85%CF%81%CE%AE%CE%BD%CE%B1-%E2%80%93-%CE%B7-%CE%B5%CE%BA%CF%84-%CE%B8%CE%B1-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B5%CE%AF-%CE%BD%CE%B1-%CE%BC%CE%B5%CE%B9%CF%8E%CF%83%CE%B5%CE%B9-%CF%84%CE%B1-%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%84%CF%8C%CE%BA%CE%B9%CE%B1-%E2%80%93-%CF%84%CE%BF-%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%8E-%CF%80%CF%81%CE%AD%CF%80%CE%B5%CE%B9-%CE%BD%CE%B1-%CF%85%CF%80%CE%BF%CF%84%CE%B9%CE%BC%CE%B7%CE%B8%CE%B5%CE%AF-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%AC-30-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CE%BD%CE%B1-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%B8%CE%B5%CE%AF-%CE%B7-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%B3%CF%89%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1

_________________________________________

για να δούμε ποιος ακριβώς θα υποκύψει...
η Ιταλία είναι με τον πυρήνα;

 

Roubini: Βλέπει επιβράδυνση της ανάπτυξης στις ΗΠΑ το 2013

Οι αυξήσεις φόρων στους πλούσιους Αμερικανούς και οι μειωμένες κυβερνητικές δαπάνες θα έχουν τεράστιο αντίκτυπο στην οικονομική ανάπτυξη των ΗΠΑ αυτό το έτος, εξανεμίζοντας τα θετικά αποτελέσματα από την ανάκαμψη της στεγαστικής αγοράς και τη φθηνότερη ενέργεια, δήλωσε ο οικονομολόγος Nouriel Roubini μιλώντας στο CNBC την Παρασκευή.

Μιλώντας στο 2013 Ambrosetti Forum, ο γνωστός για τις απαισιόδοξες προβλέψεις του οικονομολόγος προειδοποίησε ότι παρά τις θετικές ενδείξεις για την ανάπτυξη, ένας σημαντικός αριθμός θεμάτων θα επιβαρύνουν την οικονομική δραστηριότητα.

"Οι φόροι αυτοί, οι φόροι προς τους πλούσιους θα μειώσουν σημαντικό το διαθέσιμο εισόδημα και οι λιανικές πωλήσεις ήταν καταστροφή. Και υπάρχουν ήδη ενδείξεις ότι η αύξηση της κατανάλωσης επιβραδύνεται, ενώ οι αυτόματες περικοπές δαπανών και το δημοσιονομικό βάρος θα είναι 1,5% του ΑΕΠ για μια οικονομία που κινήθηκε οριακά το περασμένο έτος", δήλωσε.

Παρά τα ενθαρρυντικά σημάδια στην αγορά κατοικίας, την επανάσταση στο σχιστολιθικό αέριο που θα μπορούσε να οδηγήσει σε φθηνότερη ενέργεια και τον αντίκτυπο από το πρόγραμμα χαλάρωσης της Fed, η ανάπτυξη στις ΗΠΑ αναμένεται να είναι "1,5% στην καλύτερη περίπτωση αυτό το έτος", δήλωσε ο Roubini.

Την ίδια στιγμή προειδοποίησε ότι οι επενδυτές θα πρέπει να προετοιμαστούν για ένα σοκ το δεύτερο εξάμηνο του έτους,  καθώς τα έσοδα θα αρχίσουν να απογοητεύουν.

"Είναι θετικό, λόγω του άμεσου αποτελέσματος στον πλούτο και καθώς αποτελεί ένδειξη ότι τα πράγματα μπορεί να βελτιώνονται, αλλά φυσικά ορισμένες φορές η χρηματιστηριακή αγορά δίνει το λάθος σήμα και νομίζω ότι οι αγορές θα αιφνιδιαστούν από το πόσο πολύ η αμερικανική οικονομία θα επιβραδύνει ακόμα και σε σύγκριση με τον περασμένο έτος και το δεύτερο μισό του έτους. Η αμερικανική χρηματιστηριακή αγορά θα μπορούσε να γνωρίσει κάποια διόρθωση", δήλωσε.

http://www.capital.gr/news.asp?id=1746937

Δέκα ερωτήματα σχετικά με το QE

Οι περισσότεροι παρατηρητές θεωρούν απαραίτητες τις αντισυμβατικές νομισματικές πολιτικές όπως την «ποσοτική χαλάρωση» (QE), για την εκκίνηση της ανάπτυξης στις προβληματικές οικονομίες του σήμερα. Παράλληλα, ωστόσο, έχουν αρχίσει να πολλαπλασιάζονται και τα ερωτήματα σχετικά με τους κινδύνους του QE. Συγκεκριμένα, υπάρχουν δέκα πιθανά ερωτήματα που συνδέονται με αυτού του είδους τις πολιτικές, και χρειάζονται προσοχή.

Πρώτα από όλα, ενώ μία καθαρά «αυστριακή» αντίδραση (δηλαδή λιτότητα) στις «εκρήξεις» των φουσκών ενεργητικού και των πιστωτικών φουσκών ενδέχεται να οδηγήσει σε ύφεση, οι πολιτικές QE που αναβάλλουν την απαραίτητη απομόχλευση του ιδιωτικού και του δημοσίου τομέα για πολύ καιρό, μπορεί να δημιουργήσουν μια στρατιά από ζόμπι: ζόμπι χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, ζόμπι νοικοκυριά και επιχειρήσεις και, εν τέλει, ζόμπι κυβερνήσεις. Έτσι, κάπου μεταξύ των αυστριακών και των κεϋνσιανών άκρων, η ποσοτική χαλάρωση (QE) πρέπει να αποσυρθεί σταδιακά με το πέρασμα του χρόνου.

Δεύτερον, η επανειλημμένη ποσοτική χαλάρωση κινδυνεύει να γίνει αναποτελεσματική με την πάροδο του χρόνου, καθώς τα κανάλια μετάδοσης προς την πραγματική οικονομική δραστηριότητα «μπουκώνουν». Το κανάλι τον ομολόγων δε λειτουργεί όταν οι αποδόσεις είναι ήδη χαμηλές· και το κανάλι της πίστωσης δε λειτουργεί όταν οι τράπεζες συσσωρεύουν ρευστότητα και η ταχύτητα κυκλοφορίας καταρρέει. Πράγματι, όσοι μπορούν να δανειστούν (κορυφαίες επιχειρήσεις και προνομιούχα νοικοκυριά) δεν θέλουν ή δε χρειάζεται να δανειστούν, ενώ αυτοί που χρειάζονται –δανειακά επιβαρυμένες επιχειρήσεις και μη-προνομιούχα νοικοκυριά- δε μπορούν να δανειστούν, λόγω της πιστωτικής κρίσης.

Επιπλέον, το κανάλι του χρηματιστηρίου που οδηγεί σε αναθέρμανση του ενεργητικού μετά το QE, λειτουργεί μόνο βραχυπρόθεσμα, εφόσον η ανάπτυξη αποτύχει να ανακάμψει. Και η μείωση των πραγματικών επιτοκίων μέσω αύξησης του αναμενόμενου πληθωρισμού κατά την εφαρμογή αόριστου QE, διατρέχει τον κίνδυνο στο τέλος να υποδαυλίσει τις πληθωριστικές προσδοκίες.

Τρίτον, το κανάλι συναλλάγματος της μετάδοσης του QE –η εξασθένιση του νομίσματος υπονοείται από χαλάρωση της νομισματικής πολιτικής- είναι αναποτελεσματικό αν αρκετές μεγάλες κεντρικές τράπεζες επιδιώξουν την ποσοτική χαλάρωση ταυτόχρονα. Όταν συμβεί αυτό, το QE μετατρέπεται σε παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος, διότι δε μπορούν να πέσουν όλα τα νομίσματα, και δε μπορούν να βελτιωθούν όλα τα εμπορικά ισοζύγια, ταυτόχρονα. Το αποτέλεσμα λοιπόν, είναι «Πόλεμος του QE» ως διαμεσολαβητής για τους «νομισματικούς πολέμους».

Τέταρτον, η ποσοτική χαλάρωση (QE) στις προηγμένες οικονομίες οδηγεί σε υπερβολική ροή κεφαλαίων προς τις αναδυόμενες αγορές, οι οποίες αντιμετωπίζουν μία δύσκολη πρόκληση πολιτικής. Η αποστειρωμένη παρέμβαση στο ξένο συνάλλαγμα κρατά τα εγχώρια επιτόκια υψηλά και τροφοδοτεί τις εισροές. Ωστόσο, η μη αποστειρωμένη παρέμβαση και/ή η μείωση των εγχώριων επιτοκίων δημιουργεί υπερβολική ρευστότητα που μπορεί να τροφοδοτήσει τον εγχώριο πληθωρισμό και/ή τις φούσκες ενεργητικού ή τις πιστωτικές φούσκες.

Παράλληλα, απέχοντας από την παρέμβαση και επιτρέποντας στο νόμισμα να ανατιμηθεί, προκαλείται διάβρωση της εξωτερικής ανταγωνιστικότητας, που οδηγεί σε επικίνδυνα εξωτερικά ελλείμματα. Ωστόσο, η επιβολή ελέγχων κεφαλαίου στις εισροές είναι δύσκολη και συχνά έχει «διαρροές». Οι μακροπροληπτικοί έλεγχοι στην αύξηση των πιστώσεων είναι χρήσιμοι, αλλά μερικές φορές αναποτελεσματικοί στην πρόληψη φουσκών ενεργητικού όταν τα χαμηλά επιτόκια συνεχίζουν να στηρίζουν ευνοϊκές συνθήκες ρευστότητας. 

Πέμπτον, η επίμονη ποσοτική χαλάρωση μπορεί να οδηγήσει σε φούσκες ενεργητικού και όπου τίθεται σε εφαρμογή αλλά και σε χώρες όπου εξαπλώνεται. Τέτοιου είδους φούσκες μπορούν να συμβούν σε αγορές μετοχικού κεφαλαίου, αγορές ακινήτων (Χονγκ Κονγκ, Σιγκαπούρη), αγορές εμπορευμάτων, αγορές ομολόγων (με φήμες μίας φούσκας που μεγαλώνει στις ΗΠΑ, τη Γερμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, και την Ιαπωνία), και σε πιστωτικές αγορές (όπου τα spreads σε ορισμένες αναδυόμενες αγορές, και σε εταιρικά ομόλογα υψηλής απόδοσης και κορυφαίας αξιολόγησης, μειώνονται υπερβολικά).

Παρά το γεγονός ότι το QE μπορεί να δικαιολογηθεί από τα αδύναμα μεγέθη της οικονομίας και της ανάπτυξης, η διατήρηση των επιτοκίων σε πολύ χαμηλά επίπεδα για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να εν τέλει να τροφοδοτήσει τέτοιου είδους φούσκες. Αυτό συνέβη και κατά την περίοδο 2000-2006, όταν η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ μείωσε επιθετικά το επιτόκιο των ομοσπονδιακών κεφαλαίων σε 1% κατά τη διάρκεια της ύφεσης του 2001 και της μετέπειτα αδύναμης ανάκαμψης και στη συνέχεια διατήρησε χαμηλά τα επιτόκια, τροφοδοτώντας έτσι τις φούσκες ακινήτων/πιστωτικές/subprime.

Έκτον, το QE μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα ηθικού κινδύνου, με την αποδυνάμωση των κινήτρων που χρειάζονται οι κυβερνήσεις για να προχωρήσουν στις απαιτούμενες οικονομικές μεταρρυθμίσεις. Μπορεί επίσης να καθυστερήσει την απαιτούμενη δημοσιονομική λιτότητα αν αποτιμηθούν σε χρήματα τα μεγάλα ελλείμματα, και, κρατώντας τα επιτόκια πολύ χαμηλά, να μην επιτρέψει στην αγορά να επιβάλλει πειθαρχία.

Έβδομον, η έξοδος από την ποσοτική χαλάρωση είναι δύσκολη. Αν η έξοδος γίνει πολύ αργά ή με πολύ αργούς ρυθμούς, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε φούσκες πληθωρισμού/ενεργητικού/πιστωτικές. Επίσης, αν η έξοδος συμβεί μέσω πώλησης των μακροπρόθεσμων στοιχείων ενεργητικού που αγοράστηκαν κατά τη διάρκεια του QE, μία απότομη αύξηση των επιτοκίων θα μπορούσε να κλονίσει την ανάκαμψη, οδηγώντας σε μεγάλες οικονομικές απώλειες για του κατόχους μακροπρόθεσμων ομολόγων. Και, αν η έξοδος γίνει μέσω αύξησης του επιτοκίου στα υπερβάλλοντα αποθεματικά (για αποστείρωση της επίδρασης της αναποτελεσματικότητας της νομισματικής βάσης στην πιστωτική επέκταση), οι απώλειες που προκύπτουν για τους ισολογισμούς των κεντρικών τραπεζών θα μπορούσαν να είναι σημαντικές.

Όγδοο, μία παρατεταμένη περίοδος αρνητικών πραγματικών επιτοκίων, συνεπάγεται ανακατανομή του εισοδήματος και του πλούτου από τους πιστωτές και τους αποταμιευτές προς τους οφειλέτες και τους δανειολήπτες. Από όλες τις μορφές προσαρμογής που μπορούν να οδηγήσουν σε απομόχλευση (ανάπτυξη, αποταμιεύσεις, ομαλή αναδιάρθρωση του χρέους, ή φορολόγηση του πλούτου), η νομισματοποίηση του χρέους (και, τελικά, ο υψηλότερος πληθωρισμός) είναι η λιγότερο δημοκρατική, και βλάπτει σοβαρά τους αποταμιευτές και τους πιστωτές, συμπεριλαμβανομένων των συνταξιούχων και των συνταξιοδοτικών ταμείων.

Ένατο, το QE και άλλες αντισυμβατικές νομισματικές πολιτικές, ενδέχεται να έχουν σοβαρές ανεπιθύμητες παρενέργειες. Στο τέλος, μπορεί να εκραγεί ο υπερβολικός πληθωρισμός, ή να επιβραδυνθεί η πιστωτική επέκταση, αντί να επιταχύνει, αν οι τράπεζες –αντιμέτωπες με πολύ χαμηλά περιθώρια καθαρού επιτοκίου- αποφασίσουν ότι ο κίνδυνος είναι ανεπαρκής σε σχέση με την ανταμοιβή.

Εν τέλει, υπάρχει ο κίνδυνος να χάσουμε από τα μάτια μας οποιονδήποτε δρόμο επιστροφής πίσω στις συμβατικές νομισματικές πολιτικές. Πράγματι, κάποιες χώρες αφήνουν πίσω τα καθεστώτα που στοχεύουν στον πληθωρισμό και στρέφονται προς άγνωστα εδάφη, όπου μπορεί να μην υπάρχει σημείο αναφοράς για τις προσδοκίες των τιμών. Οι ΗΠΑ έχουν μετακινηθεί από το QE1 στο QE2 και τώρα στο QE3, το οποίο είναι δυνητικά απεριόριστο και συνδεδεμένο με έναν στόχο ανεργίας. Οι αξιωματούχοι συζητούν πλέον ενεργά την αξία των αρνητικών επιτοκίων. Και οι φορείς χάραξης πολιτικής έχουν στραφεί προς μία επικίνδυνη πολιτική πιστωτικής χαλάρωσης, καθώς η αποτελεσματικότητα της ποσοτικής χαλάρωσης έχει εξασθενίσει.

Με λίγα λόγια, οι πολιτικές γίνονται λίγο-πολύ όλο και πιο αντισυμβατικές, με ελάχιστη σαφήνεια σχετικά με τις βραχυπρόθεσμες επιπτώσεις, τις ακούσιες συνέπειες, και τις μακροπρόθεσμες επιδράσεις. Σίγουρα, το QE και οι άλλες αντισυμβατικές πολιτικές έχουν σημαντικά βραχυπρόθεσμα οφέλη. Ωστόσο, αν αυτές οι πολιτικές παραμείνουν εν ισχύ για μεγάλο χρονικό διάστημα, οι παρενέργειές τους μπορεί να είναι πολύ σοβαρές –και το μακροπρόθεσμο κόστος τους πολύ μεγάλο.

http://www.sofokleous10.gr/portal2/toprotothema/toprotothema/-qe-2013030390207/

Roubini: Έρχεται η μεγαλύτερη φούσκα της ιστορίας

Ο κίνδυνος από την πολιτική χαλάρωσης της Fed (QE) δεν είναι ο πληθωρισμός και η αναταραχή στην αγορά ομολόγων, αλλά μια φούσκα στην αγορά στοιχείων ενεργητικού, δήλωσε ο Νouriel Roubini.

"Ο κίνδυνος είναι ο ίδιος με το 2003 -2006, η στρατηγική εξόδου είναι αργή και έχουμε μια φούσκα στα στοιχεία ενεργητικού" δήλωσε σε συνέντευξη του την Πέμπτη ο κ. Roubini.

O "Dr. Doom" προέβλεψε μάλιστα ότι η φούσκα θα είναι "μεγαλύτερη από αυτή που είδαμε το 2003-2006", καθώς η Fed θα είναι εξαιρετικά πιο διστακτική να σταματήσει το πρόγραμμα επαναγοράς ομολόγων σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο.

Ο λόγος σύμφωνα με τον ίδιο είναι ότι η ανεργία είναι πολύ υψηλότερη τώρα, ενώ μεγαλύτερο είναι και το χρέος που βαραίνει το δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα.

"Οπότε αν η έξοδος της Fed γίνει πολύ νωρίς, θα πεθάνει η αγορά ομολόγων και θα πεθάνει και ο καταναλωτής όσον αφορά την εξυπηρέτηση του χρέους" επεσήμανε.

Επιβεβαιώνοντας τη φήμη της "αρκούδας", ο κ. Roubini εξέφρασε την απαισιοδοξία του για το τέλος του "πειράματος" της Fed.

"Ενδέχεται να δημιουργήσουμε μια φούσκα στοιχείων ενεργητικού μεγαλύτερη από την προηγούμενη, η οποία θα οδηγήσει σε μια νέα οικονομική κρίση, όχι φέτος, όχι του χρόνου, αλλά σε δύο ή τρία χρόνια από τώρα, εφόσον συνεχίσουμε αυτές τις πολιτικές" προειδοποίησε. 

 

http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/759545/ArticleNewsWorld.aspx

Martin Wolf: Μην πανικοβάλλεστε... μέχρι νεωτέρας

Οι χρηματοοικονομικοί πανικοί τελείωσαν. Τώρα πρέπει να αντιμετωπίσουμε τον μακροπρόθεσμο αντίκτυπο.

Ανέπτυξα αυτήν τη θέση κατά τη διάρκεια δείπνου το προηγούμενο βράδυ και, προς έκπληξή μου, ο Νουριέλ Ρουμπινί συμφώνησε μαζί μου. Πο συγκεκριμένα, συμφώνησε στο ότι το tail risk έχει μειωθεί σημαντικά.

Η μεγάλη αλλαγή των τελευταίων 12 μηνών σημειώνεται βεβαίως στην ευρωζώνη. Σε κάποιον βαθμό, αφορά τη βελτίωση της πολιτικής σε ευάλωτες χώρες, ειδικότερα στην Ιταλία και την Ισπανία.

Σε μεγαλύτερο βαθμό, σχετίζεται με την προθυμία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, υπό την καθοδήγηση του ένδοξου Μάριο Ντράγκι, να χρησιμοποιήσει την ισχύ της για να εκμηδενιστεί ο κίνδυνος διάσπασης και να προσφέρει το ενδεχόμενο απεριόριστης ρευστότητας στις τράπεζες και στα κράτη που βρίσκονται στη δίνη της κρίσης.

Ακόμη πιο σημαντικός, όμως, ήταν ο ρόλος της Γερμανίας. Δύο αποφάσεις της ξεχωρίζουν: πρώτον, να αποτρέψει το Grexit και, δεύτερον, να στηρίξει τις πρωτοβουλίες της ΕΚΤ, παρά τις ενστάσεις της Bundesbank, την οποία διοικεί στέλεχος που διόρισε η Α. Μέρκελ, ο Γενς Βάιντμαν.

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι η ΕΚΤ πέτυχε τα αποτελέσματα που ήθελε -σημαντική μείωση στα spreads των αποδόσεων των κρατικών ομολόγων-, χωρίς να χρειαστεί να ρίξει ούτε μία σφαίρα…, προς το παρόν τουλάχιστον. Κερδίζει όποιος έχει το μεγαλύτερο μπαζούκα.

Κανείς βεβαίως δεν γνωρίζει τι θα γινόταν εάν η ΕΚΤ αναγκαζόταν να θέσει σε εφαρμογή το πρόγραμμά της. Πολλά ερωτήματα εξακολουθούν να είναι αναπάντητα ως προς το πώς ακριβώς θα συνδεόταν η υπόσχεση για «απεριόριστη» στήριξη με την ανάγκη για στήριξη «υπό προϋποθέσεις». Προς το παρόν, πάντως, οι πιο ισχυρές δυτικές κεντρικές τράπεζες εμπόδισαν τα κύματα πανικού που ξεκίνησαν το 2007 και κατέληξαν στην ευρωζώνη. Είναι μία σημαντική στιγμή.

Δυστυχώς, η εξουδετέρωση του πανικού είναι αναγκαία, αλλά όχι αρκετή προϋπόθεση για επιστροφή σε ισχυρή ανάπτυξη τόσο στην ευρωζώνη όσο και στις ΗΠΑ. Υπάρχουν ακόμη σημαντικά εμπόδια: μεγάλο χρέος στον ιδιωτικό τομέα, μεγάλο χρέος στον δημόσιο τομέα, ανάγκη για προσαρμογές κυρίως στην ευρωζώνη, περικοπές στον δημόσιο τομέα, αδύναμη ανάπτυξη παραγωγικότητας και μείωση της εμπιστοσύνης στον ιδιωτικό τομέα.

Ο Νουριέλ Ρουμπινί μπορεί, βεβαίως, να δώσει μία πιο μακρά λίστα πιθανών προβλημάτων. Ενδεχομένως αυτός ο αναδυόμενος εφησυχασμός να είναι ο προάγγελος μιας νέας κρίσης. Εκτίμησή μου είναι πως μια πολιτική κρίση στην Ιταλία ή στην Ισπανία θα διακυβεύσει εκ νέου το μέλλον της ευρωζώνης προκαλώντας νέο πανικό.

Παρ' όλα αυτά, όμως, αυτή η στιγμή είναι αξιοσημείωτη...



ΠΗΓΗ: FT.com

Ρουμπίνι: Μην πανικοβάλλεστε για το χρέος των ΗΠΑ

Δεν χρειάζεται να πανικοβάλλεστε για το ύψος του χρέους των ΗΠΑ, τουλάχιστον όχι ακόμα, λέει ο οικονομολόγος Νουριέλ Ρουμπίνι.

Όπως μεταδίδει το CNBC, μιλώντας σε συνέριο του Reuters που πραγματοποιήθηκε στη Νέα Υόρκη τη Δευτέρα, ανέφερε ότι «σε απόλυτους όρους, οι ΗΠΑ έχουν σημαντικά προβλήματα με τα δημοσιονομικά, την ανάπτυξη και την ανεργία. Όμως, παραδόξως, αν δεν καταλήξουμε σε συμφωνία τον Μάρτιο αναφορικά με το ύψος του χρέους και μας υποβαθμίσουν και πάλι, οι αποδόσεις θα μειωθούν, δεν θα αυξηθούν. Οπουδήποτε αλλού, αν μια χώρα υποβαθμιστεί, οι αποδόσεις ανεβαίνουν, στις ΗΠΑ όμως ισχύει το ανάποδο».

Κατά τον Ρουμπίνι, ακόμα και αν δεν υπάρξει συμφωνία για αύξηση του ορίου χρέους και οι ΗΠΑ έρθουν αντιμέτωπες με το φάσμα της κήρυξης χρεοστασίου επί των δανείων τους, της υποβάθμισης και μιας διπλής ύφεσης, το tail risk στην παγκόσμια οικονομία σημαίνει ότι οι επενδυτές θα συνεχίσουν να στρέφονται προς τα αμερικανικά ομόλογα και το δολάριο.
«Έχουμε χαμηλή ανάπτυξη, έχουμε χαμηλό πληθωρισμό πολύ κάτω του στόχου, έχουμε μηδενικά ομοσπονδιακά κεφάλαια… το 2013 θα έχουμε έναν τρίτο γύρο ποσοτικής χαλάρωσης, μπορεί και τέταρτο», δήλωσε. «Κάθε φορά υπάρχει παγκοσμίως ένα ξέσπασμα αποστροφής έναντι του ρίσκου, ο κόσμος στρέφεται στο δολάριο και στα treasurys. Στο αποκορύφωμα της κρίσης, το δολάριο έκανε ράλι διότι είμαστε οι ασφαλέστεροι», δήλωσε στο συνέδριο του Reuters

«Έχουμε πέντε ή έξι λόγους γιατί, παρά το μεγάλο και μη βιώσιμο χρέος και το πολιτικό αδιέξοδο, οι bond vigilantes δεν έχουν ακόμα ξυπνήσει και δεν θα ξυπνήσουν για αρκετό καιρό ακόμα». Ο Ρουμπίνι προειδοποίησε για τον κίνδυνο των bond vigilantes -δηλαδή των επενδυτών της αγοράς ομολόγων που διαμαρτύρονται κατά των νομισματικών ή δημοσιονομικών πολιτικών που θεωρούν ότι είναι πληθωριστικές, πουλώντας ομόλογα- οι κινήσεις των οποίων μπορούν να οδηγήσουν σε αύξηση των αποδόσεων των αμερικανικών ομολόγων.

«Κάποια στιγμή οι bond vigilanges θα καταλάβουν ότι τα χρέη μας δεν είναι βιώσιμα, μαζί με αυτά της Ευρώπης, της Ιαπωνίας και των αναδυόμενων αγορών και… κάποια στιγμή, αν δεν λύσουμε τα προβλήματά μας, αν συνεχίσουμε να έχουμε αυτό το δυσλειτουργικό πολιτικό σύστημα, θα ξυπνήσουν, όχι όμως ακόμα», σημείωσε.

Ο ίδιος δήλωσε στο κοινό που παρευρέθηκε στο συνέδριο ότι η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου, η Κίνα, δεν μπορεί να κάνει τίποτα για να σταματήσει τις επενδύσεις στις ΗΠΑ.
«Η Κίνα μπορεί να γκρινιάζει για το δημοσιονομικό έλλειμμα της ΗΠΑ, όμως μεταξύ των δυο κακών, της παύσης της χρηματοδότησης στις ΗΠΑ, της αύξησης του renminbi και της κατάρρευσης της εξαγωγικής ανάπτυξης, και του κακού της συνέχισης της χρηματοδότησής μας, σίγουρα το δεύτερο είναι το μικρότερο κακό (για την Κίνα)», δήλωσε. 

http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/751380/ArticleNewsWorld.aspx

__________________________________________________

στηρίζεται σε προηγούμενα δεδομένα ο Ρουμπίνι
οι περισσότεροι μιλούν έτσι
 

Ρουμπινί: Υφεση και το 2013 στην ευρωζώνη

H ύφεση στην Ευρώπη επεκτείνεται και ήδη επηρεάζει τον πυρήνα, την Γαλλία αλλά και την Γερμανία με τον ρυθμό ανάπτυξης της τελευταίας να περιορίζεται, εκτίμησε ο Ν. Ρουμπινί, μιλώντας στην τηλεόραση του Bloomberg. Παράλληλα, επηρεάζει και τον υπόλοιπο κόσμο, συμπλήρωσε.

Η κατάσταση αυτή είναι αποτέλεσμα της λιτότητας, του ισχυρού ευρώ και της πιστωτικής ασφυξίας στις χώρες του νότου. Η πρόβλεψή του είναι ότι η ευρωζώνη θα είναι σε ύφεση και το 2013.

Εκτίμησε ότι μετά τις κινήσεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και την ανακοίνωση που προγράμματος ΟΜΤ, μειώθηκε ο φόβος ότι η Ισπανία και η Ιταλία θα χάσουν την πρόσβαση στις αγορές, ενώ και ο κίνδυνος του Grexit έχει περιοριστεί.

«Τα δομικά προβλήματα, όμως, παραμένουν: έλλειψη ανάπτυξης, χαμηλή ανταγωνιστικότητα, απουσία διαθρωτικών μεταρρυθμίσεων και υψηλά χρέη τα οποία δημιουργούν θέματα βιωσιμότητάς τους».

Από την άλλη πλευρά, σημείωσε ότι τα μακροπρόθεσμα χαρακτηριστικά στις ΗΠΑ είναι καλύτερα από άλλες μεγάλες οικονομίες αλλά βραχυπρόθεσμα, για την επόμενη χρονιά η οικονομία δεν θα είναι ισχυρή. Αναφορικά με την αγορά ακινήτων της υπερδύναμης εκτίμησε ότι οι «αισιόδοξοι» θα διαψευστούν το 2013. 

http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/745871/ArticleNewsWorld.aspx

Roubini: Κάτω από το 50% οι πιθανότητες εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ

Κάτω από το 50% τοποθετεί τις πιθανότητες αποχώρησης της Ελλάδας από το ευρώ στο προσεχές μέλλον ο διάσημος οικονομολόγος Νοuriel Roubini, προειδοποιώντας ωστόσο πως ο κίνδυνος για για ελληνική έξοδο είναι ακόμη ορατός.

Όπως ανέφερε σε νέα τοποθέτησή του, η Ελλάδα μπορεί να μην φύγει από το ευρώ στο άμεσο μέλλον, αλλά για να εξασφαλίσει οριστικά την παραμονή της, η Ευρωζώνη θα πρέπει να καταστεί μια "μεταβιβαστική ένωση".
"Για να παραμείνει η Ελλάδα στο ευρώ, η Ευρωζώνη πρέπει να μετεξελιχθεί σε μια ένωση μεταβιβαστική", τονίζει ο γνωστός οικονομολόγος και προειδοποιεί: Όλοι πρέπει να αντιληφθούν την εξής πραγματικότητα: Τα προβλήματα της Ελλάδας είναι μακροπρόθεσμα. Η χώρα θα χρειαστεί από 10 έως 20 χρόνια, προκειμένου να κατορθώσει να σταθεροποιήσει την οικονομία της, μέσω της λιτότητας που εφαρμόζει και των μεταρρυθμίσεων που προωθεί.
"Πρέπει όλοι να είναι υπομονετικοί με την Ελλάδα", διαμηνύει προς πάσα κατεύθυνση ο Roubini. "Πρέπει να υπάρχει προθυμία για το καλό της Ευρωζώνης. Η Ευρωζώνη πρέπει να παραμείνει ενωμένη και ανέπαφη, είτε για οικονομικούς, πολιτικούς ή γεωπολιτικούς λόγους. Η Ελλάδα πρέπει να έχει μια ευκαιρία", προσθέτει.
"Η πιθανότητα εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ είναι ακόμη σημαντική, ωστόσο έχει περιοριστεί κάτω του 50%", εκτιμά στη συνέχεια ο Roubini.
Αναφερόμενος ο ίδιος, στη συνέχεια, στη στάση της Γερμανίας έναντι στο ελληνικό ζήτημα, σημειώνει τα εξής: Η γερμανική κυβέρνηση έχει αντιληφθεί πως δεν μπορεί να υπάρξει ελεγχόμενη αποχώρηση της Ελλάδας από το ευρώ. Μια ανεξέλεγκτη κατάρρευση του ευρώ δεν είναι προς το συμφέρον κανενός...
Στο μεταξύ, όπως τόνισε χθες ο Roubini και ανέφερε το www.bankingnews.gr, σε μεγάλο πονοκέφαλο αναμένεται να αναδειχθεί για την Ευρωζώνη, κατά το επόμενο έτος, 2013, το δημοσιονομικό σύμφωνο, αφού αναμένεται να οδηγήσει σε βαθύτερη ύφεση το σύνολο των χωρών που απαρτίζουν το ευρώ...
"Τον επόμενο χρόνο θα επιβληθούν αυστηρά μέτρα λιτότητας ακόμη και στον ισχυρό πυρήνα της Ευρωζώνης, δεδομένου ότι έχει συμφωνηθεί να προωθηθεί το νέο δημοσιονομικό σύμφωνο. Γερμανία, Ολλανδία, Βέλγιο, Φινλανδία, Αυστρία θα κληθούν μαζί με όλες τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες να μειώσουν τα δημοσιονομικά τους ελλείμματα", δήλωσε χθες ο Roubini, στο περιθώριο συνεδρίου στο Βερολίνο.
"Η ύφεση της Ευρωζώνης δεν θα τελειώσει με το τέλος του 2012, αλλά θα συνεχίσει και το επόμενο έτος, τουλάχιστον", πρόσθεσε.
Μάλιστα, προειδοποίησε πως η "αδυναμία" της ΕΚΤ να αποδυναμώσει το ευρώ, καθιστά ακόμη και τη Γερμανία μια λιγότερο ανταγωνιστική οικονομία.
Σύμφωνα με τον Roubini, η Ευρωζώνη πρέπει τάχιστα να προωθήσει την ανάπτυξη και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.
"Οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται πως πρέπει να κάνουν θυσίες, αλλά μετά από 4-5 χρόνια ύφεσης, πρέπει να δουν φως στο τούνελ. Διαφορετικά, χωρίς ανάπτυξη, η μόνη απάντηση στη λιτότητα θα είναι μια διευρυμένη κοινωνική έκρηξη", προειδοποίησε.

http://www.bankingnews.gr/bank-insider/item/69226-o-roubini-%CE%BE%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%87%CF%84%CF%85%CF%80%CE%AC-%CE%BA%CE%AC%CF%84%CF%89-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%BF-50-%CE%BF%CE%B9-%CF%80%CE%B9%CE%B8%CE%B1%CE%BD%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B5%CF%82-%CE%B5%CE%BE%CF%8C%CE%B4%CE%BF%CF%85-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1%CF%82-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%BF-%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%8E-%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%AC-%CE%BF-%CE%BA%CE%AF%CE%BD%CE%B4%CF%85%CE%BD%CE%BF%CF%82-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%BF%CF%81%CE%B1%CF%84%CF%8C%CF%82-%CE%B7-%CF%87%CF%8E%CF%81%CE%B1-%CE%B8%CE%B1-%CF%87%CF%81%CE%B5%CE%B9%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B5%CE%AF-%CE%B1%CF%80%CF%8C-10-%CE%AD%CF%89%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-20-%CF%87%CF%81%CF%8C%CE%BD%CE%B9%CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CE%BD%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%B8%CE%B5%CF%81%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B7-%CE%B4%CE%B9%CE%AC%CF%83%CF%80%CE%B1%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%89%CE%B6%CF%8E%CE%BD%CE%B7%CF%82-%CE%B4%CE%B5%CE%BD-%CF%83%CF%85%CE%BC%CF%86%CE%AD%CF%81%CE%B5%CE%B9-%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%AD%CE%BD%CE%B1%CE%BD

______________________________________________

στο πνεύμα της χθεσινής Μέγκαν...

το όλο ζήτημα πλέον τίθεται
α. στις αντοχές της εγχώριας κοινωνίας, και
β. στην ετυμηγορία της εγχώριας ελιτ

όλα αυτά στο "γρουσούζικο" δύο 13 που η ύφεση μπορεί να κάνει ρεκόρ

Το πλάνο για την Ελλάδα είναι στην ουσία ένα OSI

Το πλάνο που συμφώνησε η Ευρώπη για την Ελλάδα είναι στην ουσία ένα OSI, ήτοι κούρεμα των δανείων του επίσημου τομέα, αλλά δεν ονομάζεται έτσι γιατί είναι πολιτικά «τοξικό», δήλωσε η Megan Greene της Roubini Global Economics, στο πλαίσιο συνεδρίου για το μέλλον των τραπεζών το οποίο πραγματοποιείται στην Αθήνα από το "The Banker" και την Boussias.

Η κ. Greene έδωσε τις προβλέψεις της για την επαναγορά ομολόγων, για την οποία εκτίμησε ότι θα συγκεντρώσει συμμετοχή μεγαλύτερη του 50%, με αποτέλεσμα το ελληνικό δημόσιο να καταφέρει να επαναγοράσει χρέος ύψους περίπου 30 δισ. ευρώ με 10 δισ. ευρώ.

Είναι μία καλή ευκαιρία για τις ελληνικές τράπεζες να "κόψουν" την έκθεσή τους στο ελληνικό κράτος, τόνισε η ίδια, προσθέτοντας ότι όσο πιο επιτυχημένο είναι το debt buyback τόσο μικρότερο OSI θα χρειαστεί στο μέλλον.

Η M. Greene τόνισε επίσης ότι η Ελλάδα δεν είναι βιώσιμη, ούτε οικονομικά ούτε πολιτικά, αλλά ούτε και κοινωνικά, στην παρούσα φάση. Εκτίμησε ότι δεν υπάρχει καμία πραγματική εναλλακτική λύση από την υφιστάμενη κυβέρνηση, καθώς όπως τόνισε, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλει να κυβερνήσει, ενώ υπογράμμισε ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει καταφέρει πολύ περισσότερα από ό,τι περίμεναν οι πιο πολλοί.

Παρόλα αυτά, η M. Greene εκτίμησε ότι μπαίνοντας στον έκτο χρόνο ύφεσης και με την επιβολή των νέων μέτρων, αναμένεται να μειωθεί περαιτέρω το ποσοστό των Ελλήνων που τάσσονται υπέρ της παραμονής της χώρας στην ευρωζώνη.

Επανέλαβε για μία ακόμη φορά ότι η εναλλακτική είναι η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ και η ανάκτηση της ανταγωνιστικότητας, ωστόσο τόνισε ότι οι ριζικές μεταρρυθμίσεις θα πρέπει να γίνουν, σε κάθε περίπτωση, είτε εντός είτε εκτός ευρωζώνης.

Η ίδια προέβλεψε ότι η ανεργία στην Ελλάδα μπροεί πολύ εύκολο να ξεπεράσει το 30% το 2013, και να σταθεροποιηθεί το 2014.

Ποια είναι η εναλλακτική για όλα αυτά; Σύμφωνα με την M. Greene, μία λύση η οποία αγοράζει χρόνο, θα μπορούσε να είναι τα fiscal transfers. Αυτό μπορεί να γίνει εάν τα επιτόκια των EFSF/ESM σχεδόν μηδενιστούν, και εάν επεκταθεί για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, η διάρκεια των δανείων.

Αυτό ωστόσο είναι δύσκολο να συμβεί, λόγω τριών παραγόντων. Ο πρώτος είναι οι γερμανικές εκλογές, ο δεύτερος είναι το γεγονός ότι η μείωνεται η όρεξη των χωρών του πυρήνα να διατηρήσουν την Ελλάδα στο ευρώ, εάν συνεχίσει και δεν επιτυγχάνει τους στόχους, αλλά και η πιθανή εφαρμογή ενός διχτυού ασφαλείας για την Ισπανία και την Ιταλία.

Δεδομένων αυτών, μία έξοδος της Ελλάδας θα μπορούσε να συμβεί στο τέλος του 2013, αρχές του 2014, δήλωσε η Megan Greene.

http://www.capital.gr/news.asp?id=1682400

___________________________________________

πλέον πάει την "έξοδο" έως τις αρχές του 2014... αυτό δείχνει ένα συμβιβασμό της Μέγκαν...


 

Η Γερμανία δεν θέλει τραπεζική ένωση ούτε τώρα, ούτε στο μέλλον

Tης Megan Greene* / Bloomberg

Οταν ταξιδεύω από τη μια ευρωπαϊκή πρωτεύουσα στην άλλη προκειμένου να μιλήσω με αξιωματούχους και υψηλόβαθμους πολιτικούς σχετικά με το μέλλον του ευρώ, έχω την αίσθηση ότι δεν είναι απλώς μια διαφορετική χώρα, αλλά ένας διαφορετικός πλανήτης. Στη Μαδρίτη και στο Δουβλίνο, η τραπεζική ένωση της Ευρωζώνης –προϋπόθεση για την απευθείας επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών– θεωρείται δεδομένη. Ανώτατοι αξιωματούχοι στη Γερμανία υποθέτουν ότι ποτέ δεν θα υπάρξει μια ουσιαστική τραπεζική ένωση.
Η Γερμανία δεν ενδιαφέρεται να ιδρύσει μια αποτελεσματική τραπεζική ένωση, ούτε τώρα ούτε στο μέλλον. Χωρίς τραπεζική ένωση και κατ’ επέκταση χωρίς κάποιου είδους δημοσιονομική ένωση, το ευρώ έχει λίγες πιθανότητες επιβίωσης. Ο βασικός στόχος μιας τραπεζικής ένωσης είναι να σπάσει τον φαύλο κύκλο μεταξύ αδύναμων τραπεζών και κρατών, καθιστώντας δυνατή τη χρεοκοπία τραπεζών και την εκκαθάριση ή επανακεφαλαιοποίησή τους χωρίς να προκαλούνται προβλήματα σε άλλες τράπεζες ή στα κράτη. Προκειμένου να λειτουργήσει η τραπεζική ένωση, πρέπει να πληρούνται τουλάχιστον δύο όροι. Ο πρώτος είναι η ύπαρξη ενός μοναδικού μηχανισμού εποπτείας όλων των τραπεζών της Ευρωζώνης. Ο δεύτερος είναι ένας μηχανισμός εκκαθάρισης ή επανακεφαλαιοποίησης τραπεζών. Η Γερμανία επιθυμεί η εποπτεία ν’ αφορά μόνο τις συστημικά σημαντικές τράπεζες. Δεν είναι μυστικό ότι η κ. Μέρκελ δεν επιθυμεί η εποπτική αρχή της Ευρωζώνης να ελέγχει τις προβληματικές αποταμιευτικές τράπεζες και να αποκαλύπτει ότι το γερμανικό τραπεζικό σύστημα δεν είναι απρόσβλητο στην κρίση. Αυτό το εμπόδιο πιθανότατα δεν μπορεί να υπερπηδηθεί.
Ο μηχανισμός εκκαθάρισης τραπεζών αποτελεί ένα πολύ μεγαλύτερο εμπόδιο, διότι προκειμένου να είναι σε θέση να επανακεφαλαιοποιήσει μία ή περισσότερες συστημικά σημαντικές τράπεζες θα πρέπει να διαθέτει πολύ σημαντικούς πόρους. Αυτά τα χρήματα θα προέλθουν κατά κύριο λόγο από τη Γερμανία. Τα 500 δισ. ευρώ του μηχανισμού διάσωσης πιθανότατα δεν επαρκούν και ο μόνος τρόπος να συγκεντρωθούν τα απαραίτητα κεφάλαια είναι μέσω κοινών φορολογικών εσόδων. Συνεπώς, ένας μηχανισμός εκκαθάρισης τραπεζών περιλαμβάνει κάποιας μορφής δημοσιονομική ένωση. Εδώ είναι που η Γερμανία αντιδρά. Η κ. Μέρκελ έχει δείξει ότι δεν θα δεχτεί να την εξωθήσουν στη δημιουργία μιας δημοσιονομικής ένωσης προκειμένου ν’ αντιμετωπιστεί γρήγορα μια κρίση. Θεωρεί ότι η ένωση είναι η κατάληξη μιας οικειοθελούς, μακροχρόνιας διαδικασίας, η οποία πρώτα περιλαμβάνει την υιοθέτηση δημοσιονομικών δικλίδων ασφαλείας και την αποδεδειγμένη τήρηση αυτών των κανόνων. Μόνον αφότου έχουν γίνει αυτά τα βήματα, θα εξετάσει η Γερμανία εάν θα πρέπει να υπάρξει από κοινού χρήση πόρων και ακόμη αργότερα αν θα πρέπει να υπάρξει έκδοση ευρωομολόγων. Για να ιδρυθεί μια αποτελεσματική τραπεζική ένωση τώρα, η Γερμανία θα πρέπει να δεχτεί να παραλείψει αυτά τα βήματα. Ακόμη και αν το κάνει, το παλαιό αμερικανικό γνωμικό «καμία φορολόγηση χωρίς εκπροσώπηση» ισχύει και στην Ευρώπη. Ενα σώμα που θα έχει την εξουσία να επιβάλλει φόρους στην Ευρωζώνη θα πρέπει να είναι ενσωματωμένο σε έναν δημοκρατικά εκλεγμένο ευρωπαϊκό θεσμικό οργανισμό. Αυτό περιλαμβάνει πολύ σημαντική μεταφορά εξουσιών από τη γερμανική Βουλή και το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ενδεχόμενο για το οποίο δεν υπάρχει η παραμικρή διάθεση στα γερμανικά υπουργεία. Αν η Γερμανία δεν αλλάξει τη θέση της, το καλύτερο που μπορούμε να ελπίζουμε είναι ότι θα εξακολουθήσει να υποκρίνεται πως κάποτε θα υπάρξει αποτελεσματική τραπεζική ένωση και ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα εξακολουθήσει να υποκρίνεται ότι πιστεύει το παραμύθι, προκειμένου να εξακολουθήσει ν’ αγοράζει κρατικά ομόλογα. Ετσι, η Ευρωζώνη θα μπορέσει να συνεχίσει για κάποιο διάστημα. Η κρίση όμως δεν θα επιλυθεί.

* Επικεφαλής του ευρωπαϊκού τμήματος της εταιρείας Roubini Global Economics
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_1_22/11/2012_502460

_________________________________________________

πενηνταράκια τα έκανε η Μέγκαν

 

Οι Ευρωπαίοι δεν έκαναν τίποτα για να βοηθήσουν την Ελλάδα

Οι προσπάθειες της ελληνικής κυβέρνησης δεν πείθουν την Μέγκαν Γκριν

Αμετακίνητη στις θέσεις της ότι η Ελλάδα θα αποχωρήσει μέσα στο επόμενο διάστημα από την Ευρωζώνη, παραμένει η Μέγκαν Γκριν, διευθύντρια ευρωπαϊκών οικονομικών της Roubini Global Economics και δεξί χέρι του οικονομολόγου Νούριελ Ρουμπινί.

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο πρακτορείο Bloomberg, σχολιάζοντας τα αποτελέσματα της Συνόδου Κορυφής, εξέφρασε την άποψη ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν έκαναν τίποτα απολύτως για να βοηθήσουν την Ελλάδα. Εξακολουθώ να πιστεύω ότι η Ελλάδα θα επιλέξει τελικά να αποχωρήσει από την Ευρωζώνη, αν όχι κατά το πρώτο εξάμηνο του 2013, τότε κατά πάσα πιθανότητα αυτό θα γίνει μετά τις γερμανικές εκλογές.

Επισήμανε, μάλιστα, ότι τοποθετεί τις πιθανότητες εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ στο 90%.

Σύμφωνα με την Γκριν, αυτό που ενδεχομένως να οδηγήσει στην ελληνική έξοδο είναι η κατάρρευση του κυβερνητικού συνασπισμού, εκτιμά δε, ότι όλες οι κόκκινες γραμμές της ελληνικής κυβέρνησης θα
υποχωρήσουν.

Προέβλεψε, τέλος, ότι η Ελλάδα θα λάβει τελικά την επόμενη δόση αλλά κατά πάσα πιθανότητα θα είναι η τελευταία. 

 

http://www.newsbeast.gr/financial/arthro/431438/oi-europaioi-den-ekanan-tipota-gia-na-voithisoun-tin-ellada/

Roubini:Η χαλάρωση δεν είναι πια "μαγική λύση"

H απόφαση της Fed να ξεκινήσει έναν νέο γύρο ποσοτικής χαλάρωσης (Q3) εγείρει, σύμφωνα με τον Nouriel Roubini, τρία σημαντικά ερωτήματα:

Πρώτον, αν το Q3 θα επιτύχει να δώσει ώθηση στην ασθενική οικονομική ανάπτυξη των ΗΠΑ. Δεύτερον, αν θα οδηγήσει σε μια σταθερή άνοδο τα στοιχεία ενεργητικού με ρίσκο, ειδικά στις ΗΠΑ και σε άλλες παγκόσμιες χρηματιστηριακές αγορές.

Τρίτον, αν η επίδραση στις χρηματιστηριακές αγορές θα είναι παρόμοια με την επίδρασή του στην ανάπτυξη του ΑΕΠ.

Ο διάσημος οικονομολόγος εκτιμά ότι παρά τη δέσμευση της Fed σε επιθετική ποσοτική χαλάρωση η επίδραση του Q3 στην πραγματική οικονομία και στις αμερικανικές μετοχές μπορεί να είναι πολύ πιο περιορισμένη και πρόσκαιρη από ό,τι του Q1 και του Q2.

Όπως υπογραμμίζει, οι προηγούμενοι γύροι ξεκίνησαν σε μια περίοδο όπου οι τιμές των μετοχών και τα κέρδη των εταιρειών βρίσκονταν σε πολύ χαμηλότερα επίπεδα.

Τον Μάρτιο του 2009, ο S&P 500 κυμαινόταν στις 660 μονάδες, τα κέρδη ανά μετοχή των εταιρειών κατέγραφαν αρνητικά ρεκόρ για τη μετά Lehman εποχή και ο λόγος τιμής προς κέρδη ανά μετοχή (P/E) είχε υποχωρήσει σε μονοψήφια νούμερα.

Αυτήν τη στιγμή ο S&P βρίσκεται περίπου 100% υψηλότερα (γύρω στις 1.430 μονάδες), τα κέρδη ανά μετοχή κοντά στα 100 δολάρια και ο λόγος P/E πάνω από το 14.

Αν επιβεβαιωθούν οι προβλέψεις ότι παρά το Q3 η οικονομική ανάπτυξη θα παραμείνει υποτονική, τότε τα έσοδα και τα κέρδη των εταιρειών θα υποχωρήσουν, με αρνητικό αντίκτυπο στην αποτίμηση των μετοχών.
Μία ακόμη σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο πρώτων γύρων ποσοτικής χαλάρωσης και του Q3 είναι, σύμφωνα με τον Ν. Roubini, η δημοσιονομική πολιτική.

To Q1 και το Q2 συνέβαλαν στην αποτροπή βαθύτερης ύφεσης και ενός double dip γιατί συνδυάστηκαν με σημαντικές δημοσιονομικές ενέσεις.

Το Q3, αντίθετα, θα συνδυαστεί με μια δημοσιονομική συρρίκνωση, ενδεχομένως και με ένα μεγάλο δημοσιονομικό κενό (fiscal cliff).

Τόσο το 2010 όσο και το 2011, πριν από την ανακοίνωση της ποσοτικής χαλάρωσης, οι βασικοί οικονομικοί δείκτες έδειχναν ότι η οικονομία είχε αρχίσει να επιταχύνεται σε σχέση με το πρώτο δημοσιονομικό εξάμηνο. Για τον λόγο αυτόν, το Q1 και το Q2 οδήγησαν σε ανατίμηση των στοιχείων ενεργητικού.

Τα τελευταία στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι η αμερικανική οικονομία παραμένει το ίδιο υποτονική, όσο και το πρώτο εξάμηνο του έτους.

Επιπλέον, επισημαίνει ο Ν. Roubini, τα βασικά κανάλια μετάδοσης της νομισματικής τόνωσης στην πραγματική οικονομία -τα ομόλογα, το νόμισμα, η πίστωση και οι χρηματιστηριακές αγορές- παραμένουν αδύναμα, αν όχι διαρρηγμένα.

Οι αποδόσεις των μακροπρόθεσμων ομολόγων είναι πολύ χαμηλές και δύσκολα θα υποχωρήσουν περισσότερο, οι τράπεζες είναι απρόθυμες να δανείσουν, ενώ ακόμα και ένα πιο υποτιμημένο δολάριο δύσκολα θα οδηγήσει σε βελτίωση του εμπορικού ισοζυγίου.

Εμπειρικές μελέτες υπολογίζουν ότι ο συνολικός αντίκτυπος ενός πιο αδύναμου δολαρίου στο εμπορικό ισοζύγιο είναι σχεδόν μηδαμινός, υπογραμμίζει ο Ν. Roubini.

Η άνοδος στις χρηματιστηριακές αγορές είναι το μόνο διαφορετικό κανάλι μετάδοσης της ποσοτικής χαλάρωσης στην πραγματική οικονομία, μέσα από το σύνδρομο του πλούτου. Η άνοδος των μετοχών κάνει τους επενδυτές να αισθάνονται πλουσιότεροι και να δαπανούν περισσότερο, γεγονός που οδηγεί σε τόνωση της οικονομικής δραστηριότητας.

Όμως, όπως υποστηρίζει ο Ν. Roubini, αν τα υπόλοιπα κανάλια μετάδοσης είναι σπασμένα, κανείς δεν μπορεί να είναι βέβαιος ότι μια αύξηση στην τιμή των μετοχών θα έχει ένα τέτοιο αποτέλεσμα.

Όσον αφορά, τέλος, το κανάλι της εμπιστοσύνης, μέσα από το οποίο η δέσμευση της Fed να διατηρήσει την ποσοτική χαλάρωση μέχρι να βελτιωθεί η αγορά εργασίας ενισχύει την ιδιωτική κατανάλωση, ο Ν. Roubini εκτιμά ότι δύσκολα θα διαδραματίσει ουσιαστικό ρόλο.

Σε ένα περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από μακροοικονομικές ανησυχίες, διαρκή απομόχλευση και αδύναμη αγορά εργασίας, η εμπιστοσύνη είναι πάντοτε εύθραυστη.

Εν κατακλείδι, ο Ν. Roubini εκτιμά ότι το Q3 μειώνει τον κίνδυνο άμεσης οικονομικής συρρίκνωσης, παρ' όλα αυτά είναι δύσκολο να οδηγήσει σε σταθερή ανάκαμψη. Βραχυπρόθεσμα, το Q3 θα παροτρύνει τους επενδυτές να αναλάβουν μεγαλύτερο ρίσκο και θα πυροδοτήσει μια ήπια ανατίμηση των στοιχείων ενεργητικού, όμως η αύξηση στις τιμές των μετοχών δεν θα διαρκέσει πολύ αν απογοητεύσει η ανάπτυξη.

http://www.euro2day.gr/specials/opinions/132/articles/732831/Article.aspx

Megan Green (Roubini): "Πολύ πιθανή" η έξοδος της Ελλάδας το ΄13 - δεκαετία ύφεσης

Η Ελλάδα μπορεί να αποχωρήσει από την ευρωζώνη ακόμα και το πρώτο εξάμηνο του 2013, σύμφωνα με την Megan Greene, διευθύντρια ευρωπαϊκής οικονομίας του Roubini Global Economics, όπως μεταδίδει το Bloomberg.

Μιλώντας σε συνέδριο στο Λονδίνο, η κα Greene εκτίμησε πως τα τρέχοντα μέτρα λιτότητας και η πιθανή περικοπή δαπανών θα δημιουργήσουν μια «δεκαετία ύφεσης», έτσι η χώρα μπορεί να αποφασίσει να κηρύξει χρεοστάσιο και να επιστρέψει στη δραχμή.

Η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ είναι «πολύ πιθανή» πριν το τέλος του επόμενου έτους, τόνισε.

http://www.euro2day.gr/news/economy/124/articles/732727/Article.aspx

Οι πιθανότητες να φύγει η Ελλάδα από την ευρωζώνη είναι σήμερα μεγαλύτερες του 50%, δηλώνει στο Bloomberg ο οικονομολόγος Nouriel Roubini.

Όπως επισημαίνει, «η ύφεση στην Ελλάδα χειροτερεύει, το πολιτικό σύστημα είναι κατακερματισμένο, υπάρχει κοινωνική αστάθεια, πολιτική αστάθεια, απεργίες, διαδηλώσεις, βίαια επεισόδια. Αυτό δεν είναι βιώσιμο. Και επιβάλλουν στην Ελλάδα εμπροσθοβαρή λιτότητα που θα κάνει αυτήν την ύφεση ακόμα χειρότερη».

«Έτσι, αναμένω πως η πιθανότητα (εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ) είναι μεγαλύτερη του 50% σήμερα», καταλήγει.

http://www.euro2day.gr/news/economy/124/articles/732733/Article.aspx

_______________________________________________

τα λέει από τον Ιούλιο η Megan, τώρα το έπιασαν οι κεραίες των περισσοτέρων

Εντός του 2013 η «έξοδος»: Απαισιόδοξη για την Ελλάδα η διευθύντρια της Roubini Global

το λινκ λέει περισσότερα

Megan Greene (Roubini Global Economics): Πιθανό νέο haircut ακόμα και στο α΄εξάμηνο του 2013 αν καταρρεύσει η κυβέρνηση Σαμαρά - Δεν θα διασφαλίσει την παραμονή της Ελλάδος στο ευρώ

Πιθανό χαρακτηρίζει η Megan Greene, διευθύντρια ευρωπαϊκών οικονομικών της Roubini Global Economics, το haircut των ελληνικών ομολόγων που κατέχει ο επίσημος τομέας ωστόσο δεν εκτιμά ότι θα δώσει νέα ανάσα ζωής για την παραμονή της στην ευρωζώνη.

Από την εφαρμογή του PSI στην Ελλάδα, έχει αρχίσει η συζήτηση για τη συμμετοχή του επίσημου τομέα σε ένα ενδεχόμενο νέο «κούρεμα» των ελληνικών ομολόγων. Η  συζήτηση εντάθηκε μετά τις πιέσεις προς αυτή την κατεύθυνση από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο διεθνής οργανισμός τάσσεται υπέρ του ελληνικού νέου haircut, αλλά το γεγονός ότι αναφέρθηκε την ώρα που βρίσκονται σε εξέλιξη οι κρίσιμες διαπραγματεύσεις ανάμεσα στην ελληνική κυβέρνηση και την Τρόικα, δημιούργησε εύλογα ερωτήματα για το αν επίκειται νέο haircut στον επίσημο τομέα στα δάνεια που έχει χορηγήσει η Τρόικα (ΟSI)
Η αναλύτρια του οίκου Roubini εκτιμά ότι θα εφαρμοστεί το OSI στην Ελλάδα, αλλά η διαδικασία αυτή θα οδηγήσει την Ελλάδα εκτός ευρωζώνης αντί να την οδηγήσει στη βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους εντός της ζώνης του ευρώ.
Καταρχήν, η Megan Greene εκτιμά ότι το ελληνικό OSI ως ένας τρόπος επιμήκυνσης της παραμονής της Ελλάδας στην ευρωζώνη, είναι απίθανο να συμφωνηθεί σε πολιτικό επίπεδο. Δεν πρόκειται το ΔΝΤ να δεχθεί «κούρεμα» στα ελληνικά ομόλογα που κατέχει, ενώ και η ΕΚΤ δεν φαίνεται πιθανό να συμφωνήσει σε haircut των ομολόγων που έχει στην κατοχή της με την παρούσα ονομαστική αξία. Επίσης ούτε τα κράτη μέλη που κατέχουν ελληνικό χρέος, είναι διατεθειμένα να προχωρήσουν σε «κούρεμα».
Ας υποθέσουμε όμως ότι η ΕΚΤ, οι πιστωτές της Ε.Ε. και ο EFSF θα δεχθούν να συμμετάσχουν σε μια νέα αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. Στην κατοχή της ΕΚΤ και των άλλων εθνικών κεντρικών τραπεζών βρίσκονται ομόλογα ύψους 57 δισ. ευρώ, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της BNP Paribas. Οι χώρες της Ε.Ε. έχουν συνάψεις με την Ελλάδα διμερή δάνεια ύψους 53 δισ. ενώ ο EFSF έχει δανείσει περί τα 74 δισ. ευρώ.  Αν το πραγματικό ΑΕΠ συρρικνωθεί γύρω στο 7% το 2012 και ο πληθωρισμός διαμορφωθεί στο 1,2%, το ονομαστικό ΑΕΠ θα είναι γύρω στα 195 δις. ευρώ στην Ελλάδα φέτος.
Ένα «κούρεμα» στον επίσημο τομέα της τάξης του 50%, θα μειώσει το δημόσιο χρέος γύρω στα 235 δις. ή 120,5% του ΑΕΠ. Ποιος όμως θεωρεί πραγματικά ότι το δημόσιο χρέος σε αυτά τα επίπεδα είναι βιώσιμο, σε μια χώρα βυθισμένη στην ύφεση, η οποία όλο και θα βαθαίνει, διερωτάται η αναλύτρια.
Η Megan Greene εκτιμά ότι το OSI δεν θα οδηγήσει την Ελλάδα στη βιωσιμότητα του χρέους και δεν θα  διευρύνει το χρόνο παραμονή της στην ευρωζώνη. Όσο για το χρόνο εφαρμογής, εκτιμά ότι τοποθετείται στα α΄εξάμηνο του 2013, αν καταρρεύσει η κυβέρνηση Σαμαρά και αντικατάσταση από μία κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Υπάρχει επίσης μια πιθανότητα Τρόικα να κρατήσει την Ελλάδα στη ζωή μέχρι  τις γερμανικές εκλογές τον Σεπτέμβριο του 2013 και μέχρι να εισέλθουν στους μηχανισμούς διάσωσης Ισπανία και Ιταλία. Διαφορετικά υπάρχει πιθανότητα εφαρμογής του OSI όταν θα έχει χαθεί κάθε ελπίδα για την Ελλάδα.

http://www.bankingnews.gr/%CE%A4%CE%A1%CE%91%CE%A0%CE%95%CE%96%CE%95%CE%A3-%CE%A7%CE%91/item/60612-megan-greene-roubini-global-economics-%CF%80%CE%B9%CE%B8%CE%B1%CE%BD%CF%8C-%CE%BD%CE%AD%CE%BF-haircut-%CE%B1%CE%BA%CF%8C%CE%BC%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%B1%CE%84%CE%B5%CE%BE%CE%AC%CE%BC%CE%B7%CE%BD%CE%BF-%CF%84%CE%BF%CF%85-2013-%CE%B1%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CF%81%CF%81%CE%B5%CF%8D%CF%83%CE%B5%CE%B9-%CE%B7-%CE%BA%CF%85%CE%B2%CE%AD%CF%81%CE%BD%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CF%83%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CF%81%CE%AC-%CE%B4%CE%B5%CE%BD-%CE%B8%CE%B1-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%83%CF%86%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CF%83%CE%B5%CE%B9-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CE%AE-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%BF%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%8E

Η ρευστότητα δεν αρκεί

Tου Νουριελ Ρουμπινι*

Οι αγορές σημειώνουν άνοδο από τον Ιούλιο ευελπιστώντας πως δεν θα επιδεινωθεί η παγκόσμια οικονομική και γεωπολιτική κατάσταση ή πως αν επιδεινωθεί οι κεντρικές τράπεζες θα σπεύσουν να στηρίξουν τις οικονομίες και τις αγορές με νέους γύρους ρευστότητας και ποσοτικής χαλάρωσης. Κι έτσι όχι μόνον οι καλές ειδήσεις αλλά ακόμη και οι κακές προκαλούσαν άνοδο στις αγορές καθώς ενίσχυαν την πιθανότητα παρέμβασης από τους κεντρικούς τραπεζίτες Μπεν Μπερνάνκι της Federal Reserve και Μάριο Ντράγκι της ΕΚΤ.
Ωστόσο, οι αγορές που σημειώνουν άνοδο σε καλές και κακές ειδήσεις δεν είναι σταθερές. Στην Ευρωζώνη η απόφαση της ΕΚΤ να προσφέρει στήριξη με απεριόριστες αγορές ομολόγων των υπερχρεωμένων χωρών προκάλεσε ευφορία. Αλλά στην πραγματικότητα απλώς προσφέρει χρόνο στους πολιτικούς για να εφαρμόσουν τα σκληρά μέτρα που χρειάζονται για την αντιμετώπιση της κρίσης. Βαθαίνει, άλλωστε, η ύφεση εξαιτίας της λιτότητας και των υπερβολικά αυστηρών όρων στην παροχή πίστωσης. Και στο μεταξύ η θέσπιση τραπεζικής ένωσης, η δημοσιονομική ένωση και η οικονομική ένωση με παράλληλη εφαρμογή μακροοικονομικών πολιτικών που τονώνουν την ανάπτυξη και την ανταγωνιστικότητα θα είναι ιδιαιτέρως δύσκολη.
Σε ό,τι αφορά τις αγορές ομολόγων, τα γεράκια της νομισματικής πολιτικής, η Bundesbank και ορισμένες άλλες κεντρικές τράπεζες άσκησαν πιέσεις για να επιβληθούν αυστηρότατοι όροι σε όσες ώρες επωφεληθούν από τις αγορές ομολόγων και ίσως ανακαλέσουν τη στήριξή τους αν δεν πληρούνται τα αυστηρά κριτήρια. Επιπλέον, η Ελλάδα ενδέχεται να εγκαταλείψει την Ευρωζώνη το 2013 προτού οχυρωθούν επαρκώς η Ισπανία και η Ιταλία. Η Ισπανία έχει εισέλθει όπως η Ελλάδα σε ένα υφεσιακό σπειροειδές και ενδέχεται να χρειαστεί πλήρες πακέτο στήριξης. Και στο μεταξύ στην περιφέρεια της Ευρωζώνης επικρατεί κόπωση από τη λιτότητα που συγκρούεται με την κόπωση του πυρήνα από τα πακέτα στήριξης. Δεν εκπλήσσει λοιπόν που η Γερμανία, μη μπορώντας να ψηφίσει νέα πακέτα στήριξης, παραχώρησε τη δουλειά αυτή στην ΕΚΤ, τον μοναδικό θεσμό που μπορεί να παρακάμψει τα δημοκρατικά εκλεγμένα Κοινοβούλια. Επιπλέον, αν δεν συνοδευθεί με αναπτυξιακά μέτρα, η παροχή ρευστότητας απλώς θα καθυστερήσει τη διάλυση της Ευρωζώνης χωρίς να την αποτρέψει και θα οδηγήσει σε καταστροφή της ενιαίας αγοράς.
Στις ΗΠΑ η ανάπτυξη είναι αναιμική. Δεδομένου, άλλωστε, ότι επικρατεί πόλωση στην πολιτική σκηνή της Αμερικής, αναμένονται νέες συγκρούσεις για τον προϋπολογισμό και το όριο του χρέους, κάποια νέα υποβάθμιση της πιστοληπτικής αξιολόγησης και αδιέξοδο στις συνομιλίες για μια μεσοπρόθεσμη δημοσιονομική εξυγίανση. Στην Κίνα φαίνεται ιδιαίτερα πιθανή μια ανώμαλη προσγείωση της οικονομίας καθώς αναβάλλονται οι μεταρρυθμίσεις που στοχεύουν στη μείωση της αποταμίευσης και την αύξηση της ιδιωτικής κατανάλωσης. Στο μεταξύ, η πρόσφατη επιβράδυνση της ανάπτυξης στις αναδυόμενες αγορές δεν είναι μόνον απόρροια του οικονομικού κύκλου, αλλά οφείλεται και σε διαρθρωτικά αίτια. Αναλόγως προβληματική είναι η κατάσταση στο γεωπολιτικό επίπεδο. Στην καρδιά του προβλήματος βρίσκονται οι αναποτελεσματικές και ανίσχυρες πολιτικές ηγεσίες. Τόσο οι αναδυόμενες αγορές όσο και οι προηγμένες οικονομίες οδεύουν προς μια σύγκρουση με τον τοίχο. Οι πολιτικοί μπορούν είτε να συγκρουστούν με τον τοίχο είτε να επιδείξουν την ηγετική ισχύ και το όραμα που απαιτείται για να τον διαλύσουν με ασφάλεια.

* Οικονομολόγος, το άρθρο δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα www.project-syndicate.org
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_1_16/09/2012_495701

Θα αλλάξει τους όρους του παιχνιδιού η απόφαση της ΕΚΤ; – Απλώς αγοράζει χρόνο, σύμφωνα με τον Roubini– Δεν αποκαλύφθηκαν όλες οι λεπτομέρειες εκτιμά o O'Neill της Goldman – Τι λένε BNP Paribas, Merk Investments

Διχάζουν τους αναλυτές οι πολυαναμενόμενες χθεσινές ανακοινώσεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για τη νέα παρέμβαση στην αγορά ομολόγων.
Η ΕΚΤ απλώς αγοράζει χρόνο, εκτιμά ο Nouriel Roubini, πρόεδρος της Roubini Global Economics, καθώς η ύφεση στην ευρωζώνη γίνεται όλο και βαθύτερη, ενώ ανοικτό παραμένει το ερώτημα πως θα σταθεροποιηθεί το τραπεζικό σύστημα και θα αποκατασταθεί η οικονομική ανάπτυξη. Ο διάσημος οικονομολόγος τόνισε ότι η κρίση στην ευρωζώνη βαθειά, ωστόσο χαρακτήρισε βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση την απόφαση της ΕΚΤ. Προειδοποιεί παράλληλα  ότι υπάρχει ο κίνδυνος μια χώρα να πέσει στο γκρεμό, παρά την παρέμβαση της ΕΚΤ.
Όπως σχολιάζει ο Axel Merk, πρόεδρος της Merk Investments, ο Draghi αλλάζει τη δυναμική στην ευρωζώνη και μετατρέπει το ευρώ σε αληθινό νόμισμα.
Προσθέτει παράλληλα ότι η απόφαση της ΕΚΤ έδειξε πως οι διαμορφωτές της νομισματικής πολιτικής έχουν δεσμευτεί να αντιμετωπίσουν την κρίση χρέους, τοποθετώντας το ευρώ σε ένα πιο διαχειρίσιμο μονοπάτι μακροπρόθεσμα. «Βραχυπρόθεσμα το πρόγραμμα αγορά ομολόγων δεν καθιστά το ευρώ λιγότερο ριψοκίνδυνο, ωστόσο μελλοντικά πρέπει να εξετάσουμε πως θα εξελιχθεί η δυναμική, καθώς αυτή τη στιγμή ο Draghi πέτυχε ότι δεν έχει πετύχει κανείς άλλος», σημειώνει.
Σημειώνει βέβαια πως δεν θα προσποιηθεί ότι λύθηκαν ξαφνικά όλα τα προβλήματα της ευρωζώνης, ωστόσο τα μέτρα της ΕΚΤ μειώνουν τους κινδύνους για το ευρώ.
Από την πλευρά του ο Andrew Ferris, επικεφαλής σύμβουλος επενδύσεων για την Ασία στην BNP Paribas, παραμένει ανήσυχος για τις προοπτικές της ευρωζώνης κι εκτιμά ότι το ευρώ θα κινηθεί χαμηλότερα.
Την αίσθηση ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν αποκάλυψε όλα όσα σκοπεύει να πράξει, έχει ο πρόεδρος της Goldman Sachs, Jim O'Neill.
Οι πιο έξυπνες παρεμβάσεις συμβαίνουν όταν δεν αποκαλύπτονται όλες οι λεπτομέρειές τους, σύμφωνα με τον πρόεδρο της επενδυτικής τράπεζας.
O Mario Draghi γνωρίζει πολύ καλά από τέτοιου είδους πράγματα, σχολιάζει χαρακτηριστικά ο Jim O’ Neill.
Να σημειωθεί ότι από τις αρχές του 2012 το ευρώ έχει υποχωρήσει 2,4%, υποαποδίδοντας των υπολοίπων μεγάλων νομισμάτων της Ευρώπης, καθώς το ελβετικό φράγκο έχει κερδίσει σχεδόν 2%, ενώ η στερλίνα σημειώνει άνοδο 2,5%.

bankingnews

Ρουμπινί: Το 2013 θα είναι η χρονιά που το τενεκεδάκι θα έχει γίνει πολύ βαρύ για να το κλωτσήσεις...

Στην πρόβλεψή του ότι το 2013 θα έρθει η «τέλεια παγκόσμια καταιγίδα» εμμένει ο Νουριέλ Ρουμπινί, καθώς, όπως λέει, οι οικονομίες ανά τον κόσμο επιβραδύνονται, το γεωπολιτικό ρίσκο αυξάνεται και η κρίση χρέους στην ευρωζώνη εντείνεται.
Σε συνέντευξή του στο Reuters, ο γνωστός οικονομολόγος, ο οποίος είχε προβλέψει την οικονομική κρίση του 2008, επισημαίνει πέντε παράγοντες οι οποίοι θα μπορούσαν να εκτροχιάσουν την παγκόσμια οικονομία.
Οι παράγοντες αυτοί είναι η επιδείνωση της κρίσης χρέους στην Ευρώπη, το γεγονός ότι οι αυξανόμενοι φόροι και οι περικοπές δαπανών στις ΗΠΑ μπορεί να ωθήσουν τη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου σε ύφεση, η «ανώμαλη προσγείωση» της κινεζικής οικονομίας, η περαιτέρω επιβράδυνση των αναδυόμενων αγορών και μια πιθανή στρατιωτική σύγκρουση με το Ιράν.
«Το 2013 θα είναι η χρονιά που το τενεκεδάκι θα έχει γίνει πολύ βαρύ για να το κλωτσήσεις...τότε είναι όταν θα έχουμε την τέλεια παγκόσμια καταιγίδα», δήλωσε ο Ρουμπινί στο Reuters.

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=2211100