Οι εργασιάκες μεταρρυθμίσεις βρίσκονται σε καλό δρόμο (updated)

Απλήρωτοι 3 μήνες και με τον «νόμο»!

Εταιρεία με σύμβαση που έχει πάρει υπογραφή από το υπουργείο Εργασίας νομιμοποιείται να καθυστερήσει μέχρι 3 μήνες την καταβολή των μισθών των εργαζομένων, σύμφωνα με την "Ελευθεροτυπία". 

Τον ασκό του Αιόλου ανοίγουν δύο επιχειρησιακές συμβάσεις, οι οποίες, εκτός των άλλων, ανατρέπουν νομικές υποχρεώσεις του εργοδότη, όπως αυτή της μηνιαίας καταβολής του μισθού, τον οποίο μπορούν να καταβάλουν μετά την πάροδο τριών μηνών, σύμφωνα με την «Ελευθεροτυπία».
Όπως αναφέρει η εφημερίδα, η αρχή γίνεται από δύο εταιρείες που δραστηριοποιούνται στον χώρο της φύλαξης (security), η μία εκ των οποίων έχει εγκριθεί (έχει κυρωθεί), δηλαδή έχει πάρει υπογραφή από το υπουργείο Εργασίας.
Με τη συγκεκριμένη σύμβαση, νομιμοποιείται ο εργοδότης να καθυστερήσει μέχρι 3 μήνες την καταβολή των μισθών των εργαζομένων. «Η καταβολή των αποδοχών του προσωπικού θα λαμβάνει χώρα εντός 90 ημερών από τη λήξη του μήνα του οποίου παρασχέθηκε η εργασία, είτε με κατάθεση σε τραπεζικό λογαριασμό των εργαζομένων, είτε μετρητοίς, είτε συνδυαστικά και με τους δύο τρόπους», αναφέρει χαρακτηριστικά το άρθρο.
Μάλιστα, σύμφωνα με το δημοσίευμα, υπάρχει άρθρο στη σχετική σύμβαση ότι στην περίπτωση όπου η εταιρεία δώσει τυχόν πρόσθετες παροχές (πέραν των νόμιμων) αυτές θα συμψηφίζονται με τα δώρα Πάσχα και Χριστουγέννων, τα νυχτερινά, την υπερεργασία και την απασχόληση τις Κυριακές.
Ταυτόχρονα, ανατρέπει και το θεσμοθετημένο πενθήμερο με εξαήμερη εργασία όποτε αυτή κρίνεται αναγκαία.
Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι οι δύο εταιρείες παίρνουν δουλειές με τη σέσουλα από το κράτος για τη φύλαξη δημόσιων κτιρίων και υπηρεσιών, άρα και χρήματα, γεγονός που γεννά ερωτήματα για το κατά πόσον πρέπει εταιρείες τέτοιων μεγεθών να καταπατούν ακόμα και θεσπισμένες εργασιακές σχέσεις.
Είναι χαρακτηριστικό ότι η μία εταιρεία φύλαξης έχει συμπεριληφθεί στις 500 πιο αναπτυσσόμενες στην Ευρώπη, ακόμα και στον τομέα των προσλήψεων, τις οποίες απ' ό,τι προκύπτει δεν πληρώνει.
Το περιστατικό καταγγέλλει συνδικαλιστική παράταξη της Αυτόνομης Παρέμβασης (ΣΥΡΙΖΑ), που μιλά για «τερατογενέσεις στις μνημονιακές συλλογικές συμβάσεις». Επισημαίνει μάλιστα ότι παρά τον προδήλως παράνομο χαρακτήρα της ΣΣΕ αυτή έγινε αποδεκτή, πρωτοκολλήθηκε και αναρτήθηκε από το υπουργείο Εργασίας.

http://www.euro2day.gr/news/enterprises/article/1156863/aplhrotoi-3-mhnes-kai-me-ton-nomo.html

____________________________________

νομίζω ότι βρισκόμαστε σε σωστό δρόμο
απομένουν να καταρτιστούν συμβάσεις που να ορίζουν μηδέν (0) εγγυημένες ώρες εργασίας στην εβδομάδα, υπαλλήλους σε "κατάσταση επιφυλακής"
επίσης, δε βλέπω λόγο να πληρώνονται δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα, ούτε βέβαια επίδομα άδειας, όλα θα μπορούσαν να αντικατασταθούν από πριμ κερδοφορίας, εφόσον υπάρχει κερδοφορία

τέλος, ο συμψηφισμός τυχόν πρόσθετων αποδοχών με ΔΧ-ΔΠ-υπερεργασία και γενικότερα 24/7 απασχόληση είναι μόνο ένα μικρό βήμα για να μην πληρώνονται καθόλου εισφορές ΙΚΑ, θα έπρεπε να υπάρχει περισσότερη φαντασία

για να υπάρχει όμως ολοκληρωμένη εικόνα του πως αντιμετωπίζονται παρόμοια πράγματα - πως δηλαδή κάποιος σκέφτεται όσον αφορά την ..ανταγωνιστικότητα - στον υπολοιπο πλανήτη:


Ελβετία: Δημοψήφισμα για επιβολή πλαφόν σε μισθούς

Στις 24 Νοεμβρίου οι Ελβετοί θα ψηφίσουν για την επιβολή ανώτατου ορίου στους μισθούς. Η δραστική πρόταση έχει προκαλέσει έντονες συζητήσεις. Τι λένε οι υποστηρικτές και οι επικριτές αυτής. 

Στον απόηχο της χρηματοοικονομικής κρίσης, οι αμοιβές των ανώτατων στελεχών αποτελούν θέμα έντονης συζήτησης -αν όχι αιτία οργής- σε πολλές χώρες. Σε μία, όμως, οι πολίτες θα έχουν τη δυνατότητα να τοποθετηθούν δημοσίως, και μάλιστα να ψηφίσουν για το συγκεκριμένο θέμα. Ο λόγος για την Ελβετία, η οποία αποφάσισε ότι θα προχωρήσει σε δημοψήφισμα για μία δραστική πρόταση: να επιβληθεί ανώτατο πλαφόν στους μισθούς.
Οι Ελβετοί θα ψηφίσουν στις 24 Νοεμβρίου. Η πρόταση που τίθεται συγκεκριμένα επί τάπητος ορίζει ότι μία εταιρεία δεν θα μπορεί να δίνει μισθό ανώτερο από το 12πλάσιο του κατώτατου μισθού που η ίδια δίνει. Η πρόταση στηρίζεται από ισχυρή πτέρυγα των Σοσιαλδημοκρατών της χώρας, με το επιχείρημα ότι θα μειωθεί η εισοδηματική ανισότητα που έχει διευρυνθεί σημαντικά τις τελευταίες δεκαετίες.
Σύμφωνα με την ελβετική ομοσπονδία εργατικών συνδικάτων, οι μισθοί του top 1% από πλευράς εισοδηματικών κριτηρίων αυξήθηκαν 39% την περίοδο 1996-2010. Αντιθέτως, οι μισθοί της μεσαίας τάξης αυξήθηκαν 6% και των κατώτατων μισθωτών 9%.
Οι επικριτές της πρότασης επισημαίνουν ότι θα μειωθούν οι εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία και τονίζουν ότι δημιουργείται σημαντικό γραφειοκρατικό βάρος, ειδικότερα για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Το μεγαλύτερο πρόβλημα, όμως, είναι το μήνυμα που δίνεται στις επιχειρήσεις, εξηγεί ο Jean-Francois Rime, πρόεδρος του επιμελητηρίου μικρομεσαίων επιχειρήσεων. «Για χρόνια, ένα από τα πιο δυνατά σημεία της Ελβετίας ήταν πως έχει πολιτική και νομική σταθερότητα. Αυτή η πρωτοβουλία υπονομεύει αυτήν τη σταθερότητα και αποδυναμώνει σαρωτικά την ανταγωνιστικότητα της χώρας» δήλωσε στους F.T.

http://www.euro2day.gr/news/world/article/1154213/elvetia-dhmopshfisma-gia-epivolh-plafon-se-misthoys.html

update

Αλλάζουν άρον – άρον τη σύμβαση για πληρωμές σε 90 μέρες

Μετά την κατακραυγή αλλά και την εύλογη ανησυχία που προκάλεσε η δημοσιοποίηση όρων σε Επιχειρησιακή Σύμβαση, που επιτρέπουν την πληρωμή των εργαζόμενων σε 90 ημέρες, κατατέθηκε στο ΣΕΠΕ τροποποιητική σύμβαση.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος, η εταιρεία σεκιούριτι “Mega Sprint Guard” κατέθεσε τροποποιητική σύμβαση, με την επίμαχη διάταξη αλλαγμένη. Πλέον, προβλέπεται ότι «Η καταβολή των αποδοχών του προσωπικού θα λαμβάνει χώρα είτε με κατάθεση σε τραπεζικό λογαριασμό των εργαζομένων, είτε μετρητοίς, είτε συνδυαστικά και με τους δύο τρόπους».

Σημαντική επισήμανση. Σύμφωνα με πληροφορίες, η συγκεκριμένη εταιρεία προσφέρει τις υπηρεσίες της στο ελληνικό δημόσιο, μετά από διαγωνισμό στον οποίο ήταν μειοδότρια...

http://www.capital.gr/news.asp?id=1912028

30% φθηνότερες θα πρέπει να γίνουν Ελλάδα-Ισπανία, η Γαλλία 20%

Η «ευρωκρίση» δεν έχει περάσει, καθώς οι χώρες του Νότου δεν έχουν ακόμη ανακτήσει την ανταγωνιστικότητά τους εκτιμά ο Χ. Β. Ζιν, αναφερόμενος στην έρευνα του ινστιτούτου IfO, που παρουσιάζεται σήμερα στις Βρυξέλλες

Πολλές χώρες της Ευρώπης εξακολουθούν να είναι «πολύ ακριβές» επισημαίνει ο πρόεδρος του οικονομικού ινστιτούτου IfO του Μονάχου, θεμελιώνοντας έτσι την άποψη ότι ο ευρωπαϊκός Νότος δεν έχει ανακτήσει ακόμη την ανταγωνιστικότητα του. «Η Ισπανία, η Ελλάδα και η Πορτογαλία θα πρέπει μακροπρόθεσμα να γίνουν κατά 30% φθηνότερες σε σχέση με τον μέσο όρο της ευρωζώνης προκειμένου να ξαναγίνουν ανταγωνιστικές. Ακόμη και η Γαλλία θα πρέπει να πέσει κατά 20%», επισημαίνει ο Χανς-Βέρνερ Ζιν.
Αντίστοιχα, θα πρέπει η Γερμανία να γίνει κατά 20% ακριβότερη σε σχέση με τον μέσο όρο της ευρωζώνης.
Στο άρθρο του στην Frankfurter Allgemeine Zeitung, ο πρόεδρος του IfO χρησιμοποιεί ένα παράδειγμα, σύμφωνα με το οποίο τα επόμενα χρόνια ο μέσος όρος του πληθωρισμού στην ευρωζώνη θα κινείται στο 2,3% ετησίως. Στη Γερμανία το αντίστοιχο ποσοστό θα κινείται στο 4,1%. Στην περίπτωση αυτή θα πρέπει οι τιμές στην Ισπανία να σημειώνουν μείωση κατά 1,3% ετησίως, ενώ οι τιμές στη Γαλλία να μένουν σταθερές.
Σκληρή δοκιμασία για τις κοινωνίες της ευρωπαϊκής περιφέρειας

Θα δοκιμασθούν οι αντοχές των κοινωνιών του Νότου

 

Προκειμένου να αποτραπεί ο κίνδυνος αποπληθωρισμού στις προβληματικές χώρες, θα πρέπει ο τιμάριθμος στη Γερμανία να αυξάνεται ετησίως κατά 5,5% επί μια δεκαετία, ενώ στο ίδιο διάστημα ο μέσος όρος του τιμάριθμου στην ευρωζώνη θα αυξάνεται κατά 3,6%.
Με λίγα λόγια, εάν οι τιμές στην ευρωζώνη σημειώσουν άνοδο τα επόμενα χρόνια, θα αποδυναμωθούν οι πιέσεις προς τις χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας.
Σύμφωνα με το γερμανό οικονομολόγο, οι χώρες της νότιας Ευρώπης καθώς και η Γαλλία βρίσκονται ενώπιον μιας δύσκολης περιόδου προσαρμογής, η οποία θα επιβαρύνει σε μεγάλο βαθμό τις κοινωνίες τους. Πάντως, μέχρι στιγμής δεν διαγράφονται στον ορίζοντα οι αναγκαίες μειώσεις τιμών, διαπιστώνει ο Χανς-Βέρνερ Ζιν.
Αναφερόμενος στα μέτρα για την υπέρβαση της κρίσης ο γερμανός οικονομολόγος υποστηρίζει ότι συνιστούν σημαντική μετατόπιση των βαρών από τους επενδυτές που επένδυσαν τα χρήματά τους στην νότια Ευρώπη προς τους φορολογούμενους και τους συνταξιούχους των «υγιών» χωρών του ευρωπαϊκού Βορρά.

http://www.dw.de/30-%CF%86%CE%B8%CE%B7%CE%BD%CF%8C%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B5%CF%82-%CE%B8%CE%B1-%CF%80%CF%81%CE%AD%CF%80%CE%B5%CE%B9-%CE%BD%CE%B1-%CE%B3%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1-%CE%B9%CF%83%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%B1/a-16557188

Πρωταθλητής των μεταρρυθμίσεων η Ελλάδα

Η Ευρωζώνη μετατρέπεται σε μία περισσότερο ισορροπημένη και ενδεχομένως πιο δυναμική οικονομία χάρη στις πιέσεις της αγοράς και την απαίτηση για δομικές μεταρρυθμίσεις σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύει το Reuters.

Όπως επισημαίνεται στην ετήσια έρευνα 2012 Euro Plus Monitor του think tank Lisbon Council και της τράπεζας Berenberg, η τριετής κρίση χρέους, η οποία ξεκίνησε από το μη βιώσιμο χρέος της Ελλάδας, έχει αναγκάσει την Αθήνα, την Ιρλανδία, την Ισπανία και την Ιταλία να προχωρήσουν σε φιλόδοξες οικονομικές μεταρρυθμίσεις ώστε να ανακτήσουν την εμπιστοσύνη των αγορών. 

Οι μεταρρυθμίσεις έχουν μειώσει το εργατικό κόστος προκαλώντας παράλληλα μία εσωτερική υποτίμηση η οποία ενίσχυσε την ανταγωνιστικότητα. Σύμφωνα με την έρευνα, «πρωταθλητής» των μεταρρυθμίσεων πλέον είναι η Ελλάδα ακολουθούμενη από την Ιρλανδία, Εσθονία, την Ισπανία και την Πορτογαλία.

«Σχεδόν όλες οι χώρες που έχουν την ανάγκη προσαρμογής μειώνουν τα ελλείμματά τους και βελτιώνουν την εξωτερική ανταγωνιστικότητα με εντυπωσιακή ταχύτητα,» τονίζεται στην έρευνα. «Και οι τέσσερις χώρες που έχουν λάβει εξωτερική βοήθεια – Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία και Ισπανία – έχουν ενισχύσει τις προσπάθειες προσαρμογής τους τελευταίους 12 μήνες.»

«Με άλλα λόγια, υπό την πίεση της κρίσης, οι χώρες που πρέπει να ανασχηματιστούν γρήγορα το κάνουν. Τα αποτελέσματα δεν αποκαλύπτουν κάποιο ίχνος ηθικού κινδύνου, δηλαδή τον υποθετικό κίνδυνο πως η εξωτερική βοήθεια μπορεί να επηρεάσει την ετοιμότητα προσαρμογής,» τονίζεται στην έρευνα.

Το πραγματικό κόστος ανά μονάδα εργασίας έχει υποχωρήσει σημαντικά στην Ελλάδα, την Ιρλανδία, την Πορτογαλία και την Ισπανία. Από την άλλη πλευρά η συγκράτηση των μισθών, η οποία περιόριζε τη ζήτηση στη Γερμανία, έχει τελειώσει, γεγονός που σημαίνει πως ο ιδιωτικός τομέας στη νότια Ευρώπη συγκλίνει προς τον γερμανικό σε όρους ανταγωνιστικότητας.

Για να ξεπεραστεί η κρίση, όπως τονίζεται, οι πολιτικοί πρέπει να διαλύσουν τις ανησυχίες για άμεση καταστροφή των μεταρρυθμίσεων και μείωση του χρέους της Ελλάδας καθώς και για τον κίνδυνο μετάδοσης που προκαλούν παρέχοντας ένας ξεκάθαρο όραμα για την παραμονή της χώρας στην Ευρωζώνη.

Παράλληλα πρέπει να αποφύγουν οποιαδήποτε υπερβολική δόση λιτότητας και να εστιάσουν την προσοχή τους σε μεταρρυθμίσεις που προωθούν την ανάπτυξη.

«Ως γενικό κανόνα, ορίζουμε πως καμία χώρα δεν θα πρέπει συσφίξει τη δημοσιονομική πολιτική, ή να της ζητηθεί να το κάνει, περισσότερο από 2% του ΑΕΠ της σε οποιοδήποτε έτος, εκτός εάν η χώρας έχει χαλαρώσει τη δημοσιονομική της στάση το προηγούμενο έτος περισσότερο από 1% του ΑΕΠ της,» σημειώνεται στην έρευνα.

«Εν απουσία επιπλέον λαθών, η κρίση του ευρώ μπορεί να περιοριστεί το 2013. Αλλά καθώς η επιτυχία της εμπροσθοβαρούς δημοσιονομικής προσαρμογής εξαρτάται από την ευκαιρία αύξησης των εξαγωγών εν μέσω της μειωμένης εσωτερικής ζήτησης η Ευρωζώνη παραμένει όμηρος το παγκόσμιου οικονομικού κύκλου,» καταλήγει η έρευνα.

http://www.capital.gr/news.asp?id=1674342

_______________________________________________

αναμένω την έκθεση για να τη συγκρίνω με τη περσινή


 

ΠΡΟΣ ΜΙΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ

Ενδιάμεση έκθεση, 12 Οκτωβρίου 2012


Κατά το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ιουνίου «κλήθηκε ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου να
αναπτύξει, σε στενή συνεργασία με τον Πρόεδρο της Επιτροπής, τον Πρόεδρο της Ευρωομάδας και
τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, συγκεκριμένο και χρονικά δεσμευτικό οδικό
χάρτη για την υλοποίηση μιας ουσιαστικής Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης». Η παρούσα
ενδιάμεση έκθεση προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε ιδέες και
προτάσεις που διατυπώθηκαν σε μια σειρά διμερών συνεδριάσεων το Σεπτέμβριο με όλα τα κράτη
μέλη της ΕΕ, καθώς και με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τον Πρόεδρό του. Στόχος της παρούσας
έκθεσης είναι να τονιστούν τα σημεία σύγκλησης και να υπογραμμιστούν οι τομείς στους οποίους
απαιτούνται περαιτέρω εργασίες για την τελική έκθεση που προβλέπεται το Δεκέμβριο.
Δυνάμει της Συνθήκης, η Ένωση έχει εγκαθιδρύσει οικονομική και νομισματική ένωση, της οποίας
το νόμισμα είναι το ευρώ. Οι απόψεις που εκτίθενται στην παρούσα έκθεση εστιάζονται στα κράτη
μέλη της ζώνης ευρώ καθόσον αντιμετωπίζουν συγκεκριμένες προκλήσεις που οφείλεται στο
γεγονός ότι μοιράζονται ένα κοινό νόμισμα. Η πορεία προς μια βαθύτερη οικονομική και
νομισματική ένωση πρέπει να χαρακτηρίζεται από ειλικρίνεια και διαφάνεια και να είναι πλήρως
συμβατή με τη ενιαία αγορά από κάθε άποψη.
Η έκθεση διαρθρώνεται γύρω από τα τέσσερα βασικά συστατικά στοιχεία που εντοπίζονται στην
έκθεση με τίτλο «Προς μια ουσιαστική Οικονομική και Νομισματική Ένωση» που υποβλήθηκε στο
Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ιουνίου.

I. Ενοποιημένο χρηματοπιστωτικό πλαίσιο
Η ολοκλήρωση του χρηματοπιστωτικού τομέα στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχει εντατικοποιηθεί
σημαντικά μετά την καθιέρωση του ενιαίου νομίσματος. Ωστόσο, η εποπτεία, η διαχείριση των
κρίσεων και η εξυγίανση των τραπεζών εξακολουθούν να οργανώνονται σε εθνική βάση. Ως εκ
τούτου, η έλλειψη κοινών εργαλείων για την εξυγίανση των τραπεζών παρεμπόδισε την
αποτελεσματική διαχείριση της κρίσης, αυξάνοντας το κόστος στήριξης του χρηματοπιστωτικού
τομέα για τους φορολογούμενους, καθώς και τους κινδύνους για τη χρηματοπιστωτική και
δημοσιονομική σταθερότητα. Η κρίση οδήγησε σε κατακερματισμό της χρηματοπιστωτικής αγοράς
της ζώνης του ευρώ, με αρνητικές επιπτώσεις για τους πιστωτικούς όρους. Όπως αναφέρεται στις
διμερείς διαβουλεύσεις, είναι απαραίτητη η εγκαθίδρυση ενός ολοκληρωμένου χρηματοπιστωτικού πλαισίου για την επίτευξη της ουσιαστικής οικονομικής και νομισματικής ένωσης. Το ενοποιημένο χρηματοοικονομικό πλαίσιο πρέπει να περιλαμβάνει μια ενιαία εποπτική αρχή, ένα κοινό πλαίσιο εξυγίανσης που θα εφαρμόζεται από μια κοινή αρχή εξυγίανσης, και εθνικά συστήματα εγγύησης των καταθέσεων που θα βασίζονται σε κοινά πρότυπα.

Ενιαίος εποπτικός μηχανισμός
Η σημαντική κανονιστική αναδιάρθρωση που πραγματοποιήθηκε το 2010 κατέληξε στη σύσταση
του Ευρωπαϊκού Συστήματος Χρηματοοικονομικής Εποπτείας. Στις Ευρωπαϊκές εποπτικές αρχές,
μεταξύ των οποίων και η Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών (ΕΑΤ) και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο
Συστημικού Κινδύνου (ΕΣΣΚ), έχουν ανατεθεί κυρίως συντονιστικά καθήκοντα, αλλά οι
ουσιαστικές εξουσίες λήψης αποφάσεων έχουν παραμείνει σε εθνικό έλεγχο. Με το νέο σχέδιο
νομοθετικής πράξης που έχει καταθέσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, προτείνεται η σύσταση ενός
ενιαίου εποπτικού μηχανισμού (ΕΕΜ) που θα υπάγεται στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, θα
καλύπτει τη ζώνη ευρώ και θα είναι ανοικτός σε όλα τα κράτη μέλη. Η έγκριση του ΕΕΜ αποτελεί προτεραιότητα. Εν προκειμένω, υφίστανται τρία σημαντικά στοιχεία: πρώτον, σαφής διαχωρισμός μεταξύ της νομισματικής πολιτικής της ΕΚΤ και των εποπτικών καθηκόντων, δεύτερον, ισορροπία ανάμεσα στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις όλων των κρατών μελών που συμμετέχουν στις νέες εποπτικές ρυθμίσεις, τρίτον, κατάλληλη λογοδοσία του νέου ενιαίου εποπτικού μηχανισμού, και προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Ο ΕΕΜ θα δραστηριοποιείται κατά τρόπο που θα συνάδει πλήρως προς την ενιαία αγορά. Προς το
σκοπό αυτό, η Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών θα διατηρήσει το ρόλο της και θα επικεντρωθεί στην
εκπόνηση και διασφάλιση της εφαρμογής ενός ενιαίου εγχειριδίου κανόνων για τη διασφάλιση
ίσων όρων ανταγωνισμού σε όλη την ΕΕ. Θα διατηρήσει επίσης τον διαμεσολαβητικό της ρόλο
μεταξύ των διαφόρων εποπτικών αρχών. Θα προσαρμοστούν σχετικά οι κανόνες ψηφοφορίας της
ΕΑΤ ώστε να υφίσταται δίκαιη εκπροσώπηση και αποτελεσματική λήψη αποφάσεων στην ενιαία
αγορά για τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες.
Τέλος, είναι σημαντικό η εν λόγω κεντρική εποπτεία να επιτρέπει την απρόσκοπτη συνέχεια μεταξύ
της μικροπροληπτικής και της μακροπροληπτικής πολιτικής και να συμβάλει στην ενίσχυση των
εργασιών του ΕΣΣΚ.

Εξυγίανση
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει ήδη προτείνει την οδηγία περί ανάκαμψης και εξυγίανσης η οποία θα
διασφαλίσει α) τη χρήση βέλτιστων πρακτικών και σημαντικών εργαλείων για την εξυγίανση των
τραπεζών χάριν της προστασίας των φορολογουμένων (π.χ. διάσωση με ίδια μέσα, δημιουργία
προσωρινών μεταβατικών τραπεζών, κλπ.) και β) τη συνάφεια των εθνικών προγραμμάτων για τη
διευκόλυνση των εξυγιάνσεων καταγωγής/υποδοχής και τη διασυνοριακή διαχείριση της κρίσης.
Τα εθνικά ταμεία εξυγίανσης τα οποία προτείνονται από την οδηγία, θα εξασφαλίσουν επίσης ότι
το κόστος της εξυγίανσης θα βαρύνει πρωτίστως τον ιδιωτικό τομέα.
Σε ένα πλαίσιο όπου η εποπτεία μεταφέρεται ουσιαστικά σε ένα ενιαίο εποπτικό μηχανισμό, θα
απαιτηθεί η δημιουργία μιας κοινής αρχής εξυγίανσης με τον κατάλληλο μηχανισμό ασφαλείας
προκειμένου να διασφαλίσει ότι οι αποφάσεις περί εξυγίανσης θα λαμβάνονται ταχέως,
αμερόληπτα και προς το συμφέρον όλων. Κατά τη μεταβατική φάση και μετά τη σύσταση ενός
αποτελεσματικού ΕΕΜ, ο ΕΜΣ θα έχει τη δυνατότητα άμεσης ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών η οποία θα υπόκειται στις κατάλληλες προϋποθέσεις.

Μηχανισμοί εγγύησης των καταθέσεων
Τα αξιόπιστα συστήματα εγγύησης των καταθέσεων θα διαδραματίσουν σημαντικό προληπτικό
ρόλο για τη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Η νομοθετική πρόταση για την
εναρμόνιση των εθνικών συστημάτων εγγύησης των καταθέσεων αποτελεί σημαντικό βήμα προς
την επίτευξη του στόχου αυτού. Εγκαθιδρύει μια ισχυρή γενική αρχή προκειμένου τα εν λόγω
συστήματα να χρηματοδοτούνται επαρκώς με συνεισφορές από τον χρηματοπιστωτικό τομέα, ενώ
θα εξασφαλίζονται ισότιμοι όροι ανταγωνισμού μεταξύ διαφόρων συστημάτων.
Η δημιουργία ενός ενοποιημένου χρηματοοικονομικού πλαισίου έχει γενικά σημαντικό δημοσιονομικό, οικονομικό και πολιτικό αντίκτυπο και συνεπώς δεν μπορεί να εξετασθεί χωριστά από τη λήψη μέτρων όσον αφορά πλέον ενοποιημένα δημοσιονομικά και οικονομικά πλαίσια και μεγαλύτερη πολιτική λογοδοσία.
Διαφορετικά, ο επιμερισμός των κινδύνων του τραπεζικού τομέα χωρίς αποτελεσματικότερη δημοσιονομική πειθαρχία θα οδηγούσε σε αντικίνητρα όσον αφορά τα δημόσια χρέη.

II. Ενοποιημένο δημοσιονομικό πλαίσιο
Η κρίση ανέδειξε τα υψηλά επίπεδα αλληλεξάρτησης μεταξύ των χωρών της ευρωζώνης αλλά και εκτός αυτής. Απέδειξε ότι οι εθνικές δημοσιονομικές πολιτικές αποτελούν ζήτημα ζωτικού κοινού ενδιαφέροντος. Αυτό σημαίνει ότι απαιτείται να συμπληρωθεί το ισχύον πλαίσιο εποπτείας και συντονισμού των δημοσιονομικών πολιτικών με ένα πλαίσιο για ακόμη πιο έγκαιρο εκ των προτέρων συντονισμό, όπως προτείνεται στη «δίπτυχη δέσμη», και να εφαρμοσθεί βαθμιαία ένα πλήρως ενοποιημένο δημοσιονομικό πλαίσιο. Κατά τον τρόπο αυτό θα εξασφαλισθούν υγιείς δημοσιονομικές πολιτικές σε εθνικά και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, οι οποίες θα συμβάλουν στη βιώσιμη ανάπτυξη και τη μακροοικονομική σταθερότητα.
Από την ιστορία άλλων νομισματικών ενώσεων προκύπτει ότι υπάρχουν διάφοροι τρόποι για την επίτευξη της δημοσιονομικής ένωσης. Ο βαθμός συγκέντρωσης των δημοσιονομικών μέσων και οι ρυθμίσεις δημοσιονομικής αλληλεγγύης κατά των δυσμενών μακροοικονομικών και χρηματοπιστωτικών κραδασμών διαφέρουν μεταξύ των διάφορων νομισματικών ενώσεων. Τα μοναδικά χαρακτηριστικά της ΟΝΕ θα δικαιολογούσαν μια ιδιαίτερη προσέγγιση.

Ισχυρότερη οικονομική διακυβέρνηση
Βραχυπρόθεσμα έχουν προτεραιότητα η συμπλήρωση και υλοποίηση των νέων μέτρων για ισχυρότερη οικονομική διακυβέρνηση. Σημαντικές βελτιώσεις στο πλαίσιο κανόνων για τις δημοσιονομικές πολιτικές της ΟΝΕ έχουν πραγματοποιηθεί ήδη («δέσμη έξι μέτρων») ή έχουν συμφωνηθεί (Συνθήκη για τη Σταθερότητα, το Συντονισμό και τη Διακυβέρνηση) την τελευταία διετία, με μεγαλύτερη εστίαση στην πρόληψη των δημοσιονομικών ανισορροπιών, περισσότερη έμφαση στις εξελίξεις του χρέους, καλύτερους μηχανισμούς επιβολής του νόμου και εθνική οικείωση των κανόνων της ΕΕ. Τα λοιπά στοιχεία που συνδέονται με την ενίσχυση της δημοσιονομικής διακυβέρνησης στη ζώνη του ευρώ («δίπτυχη δέσμη»), ως προς τα οποία δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη η νομοθετική διαδικασία, θα πρέπει να οριστικοποιηθούν επειγόντως και να εφαρμοσθούν πλήρως. Το νέο αυτό πλαίσιο διακυβέρνησης θα προβλέπει των εκ των προτέρων συντονισμό των ετήσιων προϋπολογισμών των κρατών μελών της ζώνης του ευρώ και θα ενισχύει
την εποπτεία όσων αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες.

Δημοσιονομική ικανότητα
Η ενίσχυση της πειθαρχίας δεν αρκεί ωστόσο. Σε πλέον μακροπρόθεσμο πλαίσιο επιβάλλεται να
διερευνηθεί η δυνατότητα να ληφθούν μέτρα πέραν αυτών που προβλέπονται ήδη, ώστε να
ενισχυθεί η οικονομική διακυβέρνηση με τη βαθμιαία ανάπτυξη δημοσιονομικής ικανότητας για
την ΟΝΕ. Αυτή η δημοσιονομική ικανότητα θα μπορούσε να λάβει διάφορες μορφές και θα πρέπει
να διερευνηθούν διεξοδικότερα διάφορες δυνατότητες ενόψει του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του
Δεκεμβρίου.
Η εν λόγω ικανότητα θα στήριζε νέες δημοσιονομικές λειτουργίες που δεν καλύπτονται από το
πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο. Θα πρέπει να εξετασθούν τρόποι ανάπτυξης αυτής της
ικανότητας εντός του πλαισίου της ΕΕ και των θεσμικών οργάνων της.
Μια από τις λειτουργίες αυτής της νέας δημοσιονομικής ικανότητας θα μπορούσε να είναι η
διευκόλυνση των προσαρμογών στους κραδασμούς που πλήττουν συγκεκριμένες χώρες με την
πρόβλεψη κάποιου βαθμού απορρόφησης σε κεντρικό επίπεδο. Στην ΟΝΕ η ανταπόκριση σε ένα
συμμετρικό κραδασμό που επηρεάζει ταυτόχρονα όλες τις χώρες θα πρέπει κατά κύριο λόγο να
παρέχεται μέσω της νομισματικής πολιτικής, ενώ στο πλαίσιο των οικονομικών κραδασμών που
πλήττουν συγκεκριμένες χώρες η ανταπόκριση επιβαρύνει κατά κύριο λόγο τους εθνικούς
προϋπολογισμούς. Ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας αποτελεί μέσο διαχείρισης των
κρίσεων και δεν σχεδιάσθηκε για μια τέτοια λειτουργία απορρόφησης των κραδασμών. Επιπλέον τα χαμηλά επίπεδα κινητικότητας στην αγορά εργασίας μεταξύ των διάφορων χωρών και τα
διαρθρωτικά κωλύματα στην ευελιξία των τιμών έχουν ως αποτέλεσμα να είναι οι μηχανισμοί
οικονομικής προσαρμογής λιγότερο αποτελεσματικοί απ’ ό,τι σε άλλες νομισματικές ενώσεις. Η
ασύμμετρη απορρόφηση των κραδασμών σε κεντρικό επίπεδο θα αποτελούσε μια μορφή
περιορισμένης δημοσιονομικής αλληλεγγύης που θα μπορούσε να ασκηθεί σε διάφορους
οικονομικούς κύκλους, βελτιώνοντας την οικονομική ανθεκτικότητα της ΟΝΕ. Τα στοιχεία
επιμερισμού του δημοσιονομικού κινδύνου μπορούν και θα πρέπει να διαρθρωθούν κατά τρόπο
ώστε να μην συνεπάγονται μόνιμες μεταφορές μεταξύ χωρών ούτε να υπονομεύουν το κίνητρο
αντιμετώπισης των διαρθρωτικών αδυναμιών.
Μια άλλη σημαντική λειτουργία αυτής της δημοσιονομικής ικανότητας θα ήταν να διευκολυνθούν
οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που βελτιώνουν την ανταγωνιστικότητα και τη δυνητική ανάπτυξη
σε σχέση με ενοποιημένο πλαίσιο οικονομικής πολιτικής (βλ. τμήμα ΙΙΙ κατωτέρω). Προκειμένου
να λειτουργεί εύρυθμα η απορρόφηση των κραδασμών, απαιτείται μεγαλύτερος βαθμός σύγκλισης
μεταξύ των οικονομικών δομών και πολιτικών των κρατών μελών. Κατά συνέπεια οι δύο στόχοι
της απορρόφησης των κραδασμών και της στήριξης των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων
αλληλοσυμπληρώνονται και ενισχύονται αμοιβαία.
Η δημιουργία αυτής της νέας δημοσιονομικής ικανότητας δεν θα πρέπει να εξασθενίσει την
απαίτηση τήρησης των δημοσιονομικών κανόνων και της δημοσιονομικής πειθαρχίας στα διάφορα
κράτη μέλη. Μια βασική συνιστώσα της μελλοντικής δημοσιονομικής ικανότητας, που θα πρέπει
να εξετασθεί προσεκτικά, θα ήταν η ενδεχόμενη δανειοληπτική της δυνατότητα. Στη
δημοσιονομική ικανότητα θα πρέπει να εφαρμόζεται εν προκειμένω ο κανόνας του ισοσκελισμένου
προϋπολογισμού, που έχει καθιερωθεί τόσο στο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης όσο και
στη Συνθήκη για τη Σταθερότητα, το Συντονισμό και τη Διακυβέρνηση. Το πλήρως ενοποιημένο
δημοσιονομικό πλαίσιο θα απαιτούσε τη δημιουργία μιας λειτουργίας ταμείου με σαφώς
καθορισμένες δημοσιονομικές ευθύνες.

Ασφαλή και ρευστά χρηματοοικονομικά στοιχεία ενεργητικού για τη ζώνη του ευρώ
Αναφέρθηκε ότι η δημιουργία γνήσιων ασφαλών και ρευστών χρηματοοικονομικών στοιχείων
ενεργητικού για τη ζώνη του ευρώ θα μπορούσε να συμβάλει στον περιορισμό των αρνητικών
αναδράσεων μεταξύ τραπεζών και δημόσιων οικονομικών, που αποτέλεσαν μία από τις πηγές
μετάδοσης της παρούσας κρίσης. Εν προκειμένω θα μπορούσε να εξετασθεί περαιτέρω η
ομαδοποίηση ορισμένων βραχυπρόθεσμων μέσων χρηματοδότησης του δημόσιου χρέους (λ.χ.
έντοκων γραμματίων του δημοσίου) σε περιορισμένη βάση και υπό όρους. Αυτό θα απαιτούσε τη
διεύρυνση της από κοινού λήψης αποφάσεων σχετικά με τους προϋπολογισμούς, με βάση τις
διατάξεις της «δίπτυχης δέσμης» όσον αφορά την εξέταση των σχεδίων δημοσιονομικών
προγραμμάτων και τον εκ των προτέρων συντονισμό της έκδοσης χρεογράφων. Διατυπώθηκαν
επίσης προτάσεις για την αντιμετώπιση του υφιστάμενου αποθέματος δημόσιου χρέους υπό όρους και σε προσωρινή βάση, μέσω της σταδιακής μετατροπής σε ταμείο απόσβεσης χρέους του κληροδοτημένου χρέους που συσσώρευσαν τα περισσότερα κράτη μέλη στις παραμονές της
χρηματοπιστωτικής κρίσης και κρίσης χρέους καθώς και κατά τη διάρκειά της.

III. Ενοποιημένο πλαίσιο οικονομικής πολιτικής
Προκειμένου να παραμείνει άκρως ελκυστική κοινωνική οικονομία της αγοράς και να διατηρήσει
το ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο, η ΕΕ πρέπει να είναι ανταγωνιστική σε παγκόσμιο επίπεδο η δε
νομισματική ένωση να αποφεύγει τις υπερβολικές αποκλίσεις μεταξύ των κρατών μελών όσον
αφορά την ανταγωνιστικότητα, ώστε κάθε χώρα να μπορεί να προσαρμόζεται ομαλά και γρήγορα
στους κλυδωνισμούς. Σημαντικοί παράγοντες, εν προκειμένω, είναι η ευελιξία όσον αφορά τις
τιμές σε όλο το εύρος της οικονομίας καθώς και η ικανότητα διαχείρισης κρίσεων που
προκαλούνται από τη διόγκωση των περιουσιακών στοιχείων και της πίστωσης. Πρέπει να
εξευρεθεί η λεπτή ισορροπία μεταξύ, αφενός, της ανάγκης να διατηρηθούν η αυτονομία πολιτικής
και ικανότητα προσαρμογής των κρατών μελών και, αφετέρου, της εκτελεστότητας των μέτρων για
την πρόληψη της συσσώρευσης ανισορροπιών και τη διευκόλυνση των προσαρμογών των τιμών
και του κόστους. Αυτό έχει ουσιώδη σημασία για να διασφαλιστεί ότι οι εθνικές πολιτικές είναι
προσανατολισμένες προς την ισχυρή και βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη, την ανταγωνιστικότητα
και την απασχόληση και δεν υπονομεύουν τη χρηματοοικονομική σταθερότητα της ζώνης του ευρώ
συνολικά.

Οι μεταρρυθμίσεις του ενωσιακού πλαισίου εποπτείας
Η κρίση αποκάλυψε τις ελλείψεις του προηγούμενου πλαισίου οικονομικής πολιτικής και οδήγησε
σε σειρά μεταρρυθμίσεων του ενωσιακού πλαισίου εποπτείας, με αποκορύφωμα τη δημιουργία
ενός ολοκληρωμένου Ευρωπαϊκού Εξαμήνου με ειδικές ανά χώρα συστάσεις και μιας νέας
διαδικασίας για τις μακροοικονομικές ανισορροπίες συνοδευόμενης από κυρώσεις, με σκοπό τον
εντοπισμό και τη διόρθωση πιθανών επιβλαβών ανισορροπιών. Ώθηση δόθηκε επίσης και από το
σύμφωνο για το ευρώ+, το οποίο έχει εντωμεταξύ ενσωματωθεί στο Ευρωπαϊκό Εξάμηνο. Είναι
προς το παρόν πρόωρη μια πλήρης αξιολόγηση των νέων αυτών μηχανισμών εποπτείας. Ωστόσο,
από τα πρώτα στοιχεία αναδεικνύεται μια σειρά τομέων στους οποίους οι διαδικασίες αυτές θα
μπορούσαν να ωφεληθούν από μεγαλύτερη προβολή, κύρος και επιρροή.
Οι δείκτες για τη θεσμική ποιότητα, την αγορά εργασίας και το επιχειρηματικό κλίμα δείχνουν
αδυναμίες σε ολόκληρη την ΕΕ και σημαντικές διαφορές μεταξύ των κρατών μελών. Η
ολοκλήρωση της Ενιαίας Αγοράς αποτελεί ισχυρό εργαλείο για την κάλυψη ορισμένων εκ των
ελλείψεων αυτών. Η ταχεία εφαρμογή των μέτρων που περιλαμβάνονται στο σύμφωνο για την
ανάπτυξη και την απασχόληση του Ιουνίου του 2012 αποτελεί ύψιστη προτεραιότητα.

Προώθηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων μέσω συμβατικών ρυθμίσεων
Πέρα από την ολοκλήρωση της Ενιαίας Αγοράς, η ομαλή λειτουργία της ΟΝΕ απαιτεί ισχυρότερο
συντονισμό, σύγκλιση και επιβολή στον τομέα της οικονομικής πολιτικής. Στο πλαίσιο αυτό, όπως
αναφέρθηκε κατά τις διμερείς διαβουλεύσεις, μια ιδέα προς μελέτη είναι να συνάπτουν τα κράτη
μέλη της ζώνης του ευρώ μεμονωμένες συμβατικές ρυθμίσεις με τα θεσμικά όργανα της ΕΕ
σχετικά με τις μεταρρυθμίσεις υπέρ της ανάπτυξης και της απασχόλησης που δεσμεύονται να
εφαρμόσουν και την υλοποίησή τους. Θα μπορούσε, εν προκειμένω, να προβλεφθεί στήριξη
μεταρρυθμιστικών προσπαθειών μέσω περιορισμένων, προσωρινών, ευέλικτων και
στοχοθετημένων χρηματοοικονομικών κινήτρων. Οι ρυθμίσεις αυτές θα μπορούσαν να συνδέονται
με τις μεταρρυθμίσεις που προσδιορίζονται στις ειδικές ανά χώρα συστάσεις του Συμβουλίου και
να βασίζονται σε ενωσιακές διαδικασίες, όπως τα σχέδια διορθωτικής δράσης στο πλαίσιο της
διαδικασίας υπερβολικών ανισορροπιών ή τα προγράμματα οικονομικής εταιρικής σχέσης. Στην
καθοδήγηση των πολιτικών σε τομείς όπως η κινητικότητα του εργατικού δυναμικού ή ο
φορολογικός συντονισμός θα μπορούσε να συνεισφέρει επίσης ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο
οικονομικής πολιτικής, που θα περιλαμβάνει εκ των προτέρων συντονισμό μειζόνων σχεδίων
μεταρρύθμισης της οικονομικής πολιτικής που έχουν σημαντικές δευτερογενείς επιπτώσεις στη
ζώνη του ευρώ. Σε αυτούς τους μηχανισμούς συντονισμού θα μπορούσαν να συμμετέχουν και τα
κράτη μέλη που δεν έχουν ακόμη υιοθετήσει το ευρώ.

Ενδυνάμωση της μακροπροληπτικής πολιτικής
Τέλος, ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο οικονομικής πολιτικής συμβάλλει στην αποτροπή της μεγάλης
και ταχείας συσσώρευσης ανισορροπιών που μπορούν να προκληθούν από ακατάλληλες
χρηματοοικονομικές συνθήκες στο εθνικό επίπεδο. Ένα πιθανό μέτρο, σύμφωνο με την ανάπτυξη
ολοκληρωμένου χρηματοοικονομικού πλαισίου, θα μπορούσε να είναι η ενισχυμένη χρήση
εργαλείων μακροπροληπτικής πολιτικής. Η παροχή τέτοιων εργαλείων σε έναν μελλοντικό ενιαίο
εποπτικό φορέα —όπως προβλέπεται σήμερα στο σχέδιο της νομοθετικής πράξης για τον ενιαίο
εποπτικό μηχανισμό που έχει παρουσιάσει ήδη η Επιτροπή— θα βελτίωνε σημαντικά τον
αντίκτυπο της μακροπροληπτικής πολιτικής και θα μπορούσε να συμβάλει στην καλύτερη
διαχείριση της εμφάνισης ειδικών ανά χώρα κινδύνων τόσο πιστωτικών όσο και σχετιζόμενων με
τις τιμές των περιουσιακών στοιχείων. Στο πλαίσιο αυτό, η ΕΣΣΚ θα πρέπει να διαδραματίσει
μεγαλύτερο ρόλο.

IV. Δημοκρατική νομιμότητα και λογοδοσία
Κατά κανόνα, ο δημοκρατικός έλεγχος και η λογοδοσία πρέπει να διενεργούνται στο επίπεδο όπου
λαμβάνονται οι αποφάσεις. Αυτό σημαίνει στήριξη στον ρόλο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου όσον
αφορά τη λογοδοσία για τις αποφάσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο αλλά και διατήρηση και διασφάλιση
του καθοριστικού ρόλου των εθνικών κοινοβουλίων, κατά περίπτωση.
Η Συνθήκη της Λισαβόνας έχει ήδη επιφέρει βελτιώσεις όσον αφορά τη δημοκρατική λογοδοσία
στην ΕΕ, στο επίπεδο τόσο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου όσο και των εθνικών κοινοβουλίων.
Περαιτέρω ενίσχυση του ρόλου των θεσμικών οργάνων της ΕΕ πρέπει να συνοδεύεται από
ανάλογη συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις ενωσιακές διαδικασίες. Μπορεί επίσης να
ληφθεί σειρά συγκεκριμένων μέτρων για την ενίσχυση του επιπέδου συνεργασίας μεταξύ των
εθνικών κοινοβουλίων και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, βάσει του άρθρου 13 της Συνθήκης για
τη Σταθερότητα, τον Συντονισμό και τη Διακυβέρνηση και του πρωτοκόλλου 1 της Συνθήκης για
τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τηρουμένης της κοινοτικής μεθόδου. Σε αυτό το πνεύμα,
θα πρέπει να διερευνηθούν τρόποι για να συζητούνται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τα εθνικά
κοινοβούλια οι συστάσεις που εγκρίνονται στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου.
Η διακυβέρνηση εντός της ζώνης του ευρώ θα πρέπει να βελτιωθεί περαιτέρω, με βάση τη δήλωση
της συνόδου κορυφής της ζώνης του ευρώ της 26ης Οκτωβρίου 2011 και τη Συνθήκη για τη
Σταθερότητα, το Συντονισμό και τη Διακυβέρνηση.
Χρήσιμη για το πλαίσιο διακυβέρνησης θα ήταν επίσης η διεξαγωγή ενεργού και ανοικτού
κοινωνικού διαλόγου.

V. Επόμενα βήματα
Βάσει της παρούσας ενδιάμεσης έκθεσης και λαμβανομένης υπόψη της ανταλλαγής απόψεων κατά
τη σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 18ης και 19ης Οκτωβρίου καθώς και των
συμπερασμάτων του, θα παρουσιαστεί κατά το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 13ης και 14ης
Δεκεμβρίου συγκεκριμένος και χρονικά δεσμευτικός οδικός χάρτης για την υλοποίηση μιας
ουσιαστικής Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης.
Κατά την προπαρασκευαστική διαδικασία, θα συνεχιστούν οι άτυπες διαβουλεύσεις με τα κράτη
μέλη και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Θα πραγματοποιηθούν επίσης ανταλλαγές απόψεων με
άλλους μείζονες ενδιαφερομένους φορείς.

http://www.consilium.europa.eu/uedocs/cms_data/docs/pressdata/el/ec/132874.pdf

_____________________________________________________

σε επίπεδο ΕΕ/ΟΝΕ πρόκειται για τις βάσεις της "νέας" ΟΝΕ του 2020
μοιάζει πάρα πολύ με την αντίστοιχη Συνθήκη του Μάαστριχτ σε επίπεδο "σταθμού", έτσι το αντιλαμβάνομαι
η σημαντική διαφορά είναι ότι η Συν του Μάάστριχτ ήταν ρητή, στα παραπάνω διακρίνουμε διάφορους δρόμους, άλλοι θετικοί άλλοι λιγότερο θετικοί

σε απλά λόγια, η ΟΝΕ και το ευρώ του 1999 λέγονται τραπεζική και δημοσιονομική ένωση του ..2016-2018-2020
μαντέψτε ποιοι θα είναι οι κερδισμένοι

απαραίτητο να ειπωθεί ότι η μικρή χώρα μας βρίσκεται σε δύσκολη θέση καθώς οι ρυθμίσεις είναι κομμένες και ραμμένες στους βόρειους
μικρά παράθυρα βοήθειας ανοίγουν αλλά δεν είναι κάτι μόνιμο, ούτε κάτι όπως αυτά που έχουν στο μυαλό τους διάφοροι που επιθυμούν να λυθούν στη ρίζα τα ευρωπαϊκά προβλήματα

καθώς τίθονται οι βάσεις, το βασικό ερώτημα είναι εάν θα αντέξει τους κραδασμούς το οικοδόμημα, γιατί το πρόβλημα είναι πλέον στρατηγικής: οι ΟΝΕ (λένε ότι) θέλουν να προχωρήσουν αλλά οι εκτός-ΟΝΕ-εντός-ΕΕ μένουν πίσω

Οι τρεις προτάσεις του Μ. Μπαρόζο για το ευρωομόλογο

Η υιοθέτηση των ευρωομολόγων, ιδίως αν βασίζονται σε κοινές εγγυήσεις, θα αντιμετωπίσει πολύ αποτελεσματικά την ευρωπαϊκή κρίση δημοσίου χρέους, θα μειώσει το επιτόκιο δανεισμού ανακουφίζοντας πολλά κράτη-μέλη και θα ενισχύσει το ευρωπαϊκό χρηματοπιστωτικό σύστημα που θα έχει στη διάθεσή του υψηλής ποιότητας ομόλογα, υποστηρίζει η Κομισιόν στην πρότασή της για τη χρησιμότητα των ευρωομολόγων. Στις ιδέες για το ευρωομόλογο που δημοσιοποίησε χθες η Κομισιόν αναλύονται τρεις βασικές προτάσεις για τις δύο από τις οποίες απαιτείται η αναθεώρηση της Συνθήκης της Λισσαβώνας, ενώ διαφέρουν σημαντικά ως προς τα θετικά και αρνητικά στοιχεία που έχει η κάθε μία.
Η πρώτη πρόταση αφορά την πλήρη αντικατάσταση των κρατικών ομολόγων από ευρωομόλογα, τα οποία θα εγγυώνται από κοινού και πλήρως όλα τα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης. Σ’ αυτήν την περίπτωση η νέα μεγάλη αγορά ομολόγων που θα δημιουργηθεί, χάρη στην υψηλή ρευστότητά της θα έχει ως αποτέλεσμα να μειωθεί το κόστος χρηματοδότησης κατά μέσο όρο. Για την ακρίβεια τα περισσότερα οφέλη θα τα έχουν κράτη-μέλη που σήμερα δεν έχουν υψηλή πιστοληπτική αξιολόγηση, ενώ κράτη-μέλη όπως η Γερμανία αναμένεται να πληρώνουν ακριβότερα τον δανεισμό τους. Τα νέα ομόλογα θα είναι ελκυστικά σε παγκόσμιο επίπεδο, θα ενισχύσουν την οικονομική ολοκλήρωση της Ευρωζώνης και θα σταθεροποιήσουν τον χρηματοπιστωτικό τομέα. Το αρνητικό στοιχείο αυτής της πρότασης, σύμφωνα με την Κομισιόν, είναι ότι θα μειωθούν σημαντικά τα κίνητρα που έχουν τα κράτη-μέλη να εφαρμόσουν λιτότητα και μεταρρυθμίσεις προκειμένου να βελτιώσουν τα δημόσια οικονομικά τους και να ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητά τους.

Η δεύτερη πρόταση αφορά την έκδοση ευρωομολόγων που ναι μεν θα έχουν την εγγύηση όλων των κρατών-μελών, αλλά δεν θα αντικαταστήσουν πλήρως τα κρατικά ομόλογα. Πιθανότατα θα καλύπτουν το δημόσιο χρέος μέχρι το 60% του ΑΕΠ και από αυτό το όριο και μετά τα κράτη-μέλη θα χρηματοδοτούν τις ανάγκες τους μέσω δικών τους εγγυήσεων. Πρόκειται για την πιο ισορροπημένη πρόταση από τις τρεις, αφού μειώνεται ο «ηθικός κίνδυνος», ωστόσο τα κράτη-μέλη θα εξακολουθήσουν να πιέζονται σε σημαντικό βαθμό από τις αγορές. Το κόστος δανεισμού θα μειωθεί, αλλά όχι τόσο σημαντικά όσο στην πρώτη περίπτωση, αφού η νέα αγορά ομολόγων θα έχει μικρότερο μέγεθος. Το κόστος δανεισμού για κράτη-μέλη με χαμηλή πιστοληπτική αξιολόγηση θα μειωθεί, αλλά ένα ποσοστό του χρέους θα εξυπηρετείται με υψηλό επιτόκιο.

Η τρίτη πρόταση είναι η μόνη για την οποία δεν απαιτείται αλλαγή της Συνθήκης και θα μπορούσε να εφαρμοστεί πρακτικά πολύ γρηγορότερα, ωστόσο δεν προσφέρει σημαντικά οφέλη. Σε αυτήν την περίπτωση τα ευρωομόλογα θα εγγυώνται από τα κράτη-μέλη αλλά όχι από κοινού, ουσιαστικά το κάθε κράτος θα εγγυάται το δικό του ποσοστό. Τα οφέλη όσον αφορά το κόστος δανεισμού θα είναι περιορισμένα σε σχέση με τις δύο προηγούμενες προτάσεις. Σε κάθε περίπτωση το θέμα των ευρωομολόγων επιστρέφει για τα καλά στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και στη δημόσια συζήτηση. Η ενίσχυση της δημοσιονομικής επιτήρησης που πρότεινε η Κομισιόν αναμένεται να μην ικανοποιήσει τη Γερμανία σε τέτοιο βαθμό ώστε να αποδεχτεί τη χρήση ευρωομολόγων. Ωστόσο δεν είναι απίθανο, καθώς η κρίση χρέους βαθαίνει, το Βερολίνο να αναγκαστεί να δεχτεί κάποιας μορφής ευρωομόλογο με αντάλλαγμα ακόμη μεγαλύτερο έλεγχο των οικονομιών της Ευρωζώνης.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_2_24/11/2011_463895

______________________________________

Η ενίσχυση της δημοσιονομικής επιτήρησης που πρότεινε η Κομισιόν αναμένεται να μην ικανοποιήσει τη Γερμανία σε τέτοιο βαθμό ώστε να αποδεχτεί τη χρήση ευρωομολόγων. Ωστόσο δεν είναι απίθανο, καθώς η κρίση χρέους βαθαίνει, το Βερολίνο να αναγκαστεί να δεχτεί κάποιας μορφής ευρωομόλογο με αντάλλαγμα ακόμη μεγαλύτερο έλεγχο των οικονομιών της Ευρωζώνης

2Q11 Euro Plus Monitor

Η Ελλάδα έχει κάνει περισσότερα απ' όσα της πιστώνονται όσον αφορά την αντιμετώπιση του δημοσιονομικού ελλείμματός της, αναφέρει το Συμβούλιο της Λισαβόνας, μια «δεξαμενή σκέψης» με έδρα τις Βρυξέλλες, σε έκθεση την οποία υπογράφει ο Χόλγκερ Σμίντινγκ, επικεφαλής των οικονομολόγων της Τράπεζας Berenberg της Γερμανίας.

Ανθρωποι που υποστηρίζουν ότι η μόνη λύση στα προβλήματα της Αθήνας είναι μια έξοδος από την ευρωζώνη «απλώς δεν βλέπουν τα (οικονομικά) δεδομένα», δήλωσε  την Τρίτη  ο Σμίντινγκ στη διάρκεια εκδήλωσης που οργάνωσε  το Συμβούλιο της Λισαβόνας.

Επίσης οι επιθεωρητές της ΕΕ, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ επικρίνονται στην έκθεση ότι δίνουν υπερβολική έμφαση στους στόχους για τη μείωση του ελλείμματος και όχι αρκετή στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Η Ελλάδα, υπογράμμισε ο οικονομολόγος,
θα πρέπει να κληθεί να απλουστεύσει το φορολογικό της σύστημα μάλλον, παρά να αυξάνει τα ποσοστά των φόρων.

«Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα στην ευρωζώνη που θα μπορούσε σίγουρα να επωφεληθεί από έναν ενιαίο φόρο (flat tax)», δήλωσε ο Σμίντινγκ. «Η υπερβολική λιτότητα μπορεί να είναι αυτοκαταστροφική», τόνισε.

http://www.tovima.gr/finance/article/?aid=430309&h1=true

Holger Schmieding, chief economist of Berenberg Bank and principal author of the study, says: "The task is daunting. But Europe can still turn its common currency into a major success. The 2011 Euro Plus Monitor shows that countries can reform themselves within the confines of monetary union. The notion that the eurozone needs to fracture is nonsense. In fact, many countries are now finally delivering much-needed structural and fiscal reforms. If policy makers can get the turmoil under control and continue with the current reform efforts, the eurozone could even turn into the top performer among the major mature economies in the world within a few years."
1. The eurozone as a whole is turning into a much more balanced and potentially more dynamic economy. Many of those countries most in need to adjust, as shown by low rankings in the Overall Health Indicator, are now making great progress towards restoring their fiscal balance and external competitiveness, as shown by high rankings in our Adjustment Progress Indicator.
2. All four of the eurozone periphery countries disparagingly labelled PIGS place within the top seven countries in the Adjustment Progress Indicator – Portugal (No. 7), Ireland (No. 3), Greece (No. 2) and Spain (No. 5) – and within the top six in the External Adjustment sub-indicator. The sizable swings in these countries’ net exports show that it is possible to correct even major imbalances within the confines of monetary union. While domestic demand has turned into the main driver of the German economy, a dramatic turnaround in net exports can cushion the adjustment crisis on the eurozone periphery.
3. The eurozone and its members are going through a wave of sweeping structural and fiscal reforms and a major overhaul of governance structures while other more heavily indebted economies (such as the US and Japan) are not. If the eurozone gets through the current severe crisis and continues to make steady progress at the national level of the type captured in the policy brief, Europe could yet lead the global economy on a host of performance-based criteria, as European leaders vowed to do in 2000.
4. The evidence presented shows that the oft-heard suggestion that crisis countries like Greece, Portugal and Spain need to leave the common currency to regain their external balance is wrong. Instead, the changes forced by the crisis have put the eurozone on track for a major convergence between core and peripheral countries. Countries that have been lagging behind (such as Greece and Portugal) are mending their ways. Conversely, some of the countries that have little need to adjust (such as Germany) as shown by top rankings in the Overall Health Indicator, are relaxing the fiscal reins and reducing their external surpluses because they can afford it. They thus show up with low scores in the Adjustment Progress Indicator.
5. Greece comes last among the 17 eurozone countries in the Overall Health Indicator, but it is among the fastest changing economies, ranking No. 2 in the Adjustment Progress Indicator, ahead of Ireland (No. 3), Malta (No. 4) and Spain (No 5), and well ahead of Italy (No. 12) and France (No. 15). Greece has adjusted in two major and closely intertwined respects: through an exceptionally harsh fiscal squeeze, Athens has slashed its underlying fiscal deficit and curtailed its appetite for imports in a dramatic way. As a result, its net import position has become much less negative. Once the Greek economy returns to growth, Greece looks set to enjoy a huge fiscal improvement. The turnaround in Greece’s underlying fiscal and competitiveness positions indicates that the widespread perception that Greece is a bottomless pit and that taxpayers are being asked to throw good money after bad is wrong – at least if policy makers prevent the current crisis from spiralling out of control.
6. The extreme experience of the current Greek recession points to an urgent need to refocus the European debate away from short-term austerity towards the long-term pro-growth reforms that are the hallmark of the Euro Plus Pact. For Greece, the focus should be on removing red tape, opening up markets and restoring growth by creating better conditions for investment, and not on imposing ever-greater fiscal austerity. Adjustment programmes negotiated with the IMF, European Commission and European Central Bank should thus focus on such steps to enhance the long-term growth potential. Such a policy would in itself do much to correct the remaining Greek fiscal imbalances.
7. Alarm bells should be ringing for France. Among the six eurozone countries with a AAA rating, France achieves by far the lowest ranking in the study’s fundamental health check. The results are too mediocre for a country that wants to safeguard its place in the top league. Specifically, France ranks No. 13 on the Overall Health Check Indicator, just ahead of Italy (No. 14) but slightly behind Spain (No. 12). Even worse, we see little adjustment progress for France in the last two to three years in our Adjustment Progress Indicator, where France comes in at No. 15, behind Belgium (No. 14) and Cyprus (No. 13). Countries in rude fundamental health such as Germany have little need to adjust. But for a country with significant health problems such as France, the lack of adjustment is a concern. In most criteria used to rate progress in the Euro Plus Monitor, France finds itself with scores closer to Spain and Italy than to other AAA-rated European countries like Germany, Austria and Netherlands. Safeguarding France’s position in the top league of European economies will require significant reforms, ideally starting ahead of the next French presidential election. And whoever wins the next election, chances are the postelection administration will have no choice but to either adopt unpopular reforms immediately – or to adopt them with a vengeance a little later after further serious slippage in the French performance relative to Germany. Specifically, France needs to rein in government consumption, improve education prospects especially for its immigrant population and make better use of its well-talented workforce. For that purpose, France needs to make it easier for companies to hire people by reducing the severity of employment protection that favours privileged insiders over those looking to get a job.
8. Italy ranks No. 14 on the Overall Health Indicator. It suffers mostly from a very low rate of trend growth and overregulated service markets. Low productivity growth rooted in excessive regulations is the Achilles heel of the Italian economy. Italy is also lagging behind in its adjustment efforts, coming in only as No. 12 on Adjustment Progress. A high share of government expenditure in GDP suggests that Italy needs sustained spending restraint and progrowth structural reforms rather than tax hikes to improve its fiscal position further. If Italy chose serious structural reforms that could unleash its economic potential, it would have little need for a significant fiscal squeeze courtesy of its comparatively healthy primary fiscal balance.
9. Estonia comes out on top of the Euro Plus Monitor, placing No. 1 in both the Overall Health and the Adjustment Progress Indicator. Estonia’s success reflects the inherent vigour of the Baltic tiger as well as the fact that Tallinn has already had more time for its adjustment efforts to show results. The Estonian bubble burst well before the Greek debt crisis erupted, forcing Estonia to correct some excesses early on. In the case of Greece, the overall adjustment is still in its painful first phase in which a collapse of imports, layoffs of least productive workers and severe downward pressure on wages improve the external balance and the competitive position. Estonia – and to a lesser extent Ireland (No. 3, on the Adjustment Progress Indicator) – have already progressed to the second phase of adjustment in which surging exports and productivity-boosting private sector investment drive the adjustment further.
10. Wage pressures within the eurozone have started to converge. In terms of real unit labour costs, 12 of the 17 eurozone countries have reversed their positions relative to the eurozone average since 2008, either moving from below- to above-average increases in real unit labour costs or vice versa. Whereas wage moderation has ended in Germany and Austria, it has taken hold in much of the periphery. This shows again that serious adjustments can happen – and are happening – within the confines of the monetary union. The eurozone itself is moving a little closer to the definition of an optimal currency union.
11. Germany comes across as a near-perfect reform success story. The legacy of post-unification follies left the erstwhile “sick man of Europe” no choice but to fundamentally reform itself in the years after 2003. Having returned to rude health by 2006, as a result of often difficult and unpopular reforms that eventually cost then-Chancellor Gerhard Schröder his job, neither the post-Lehman slump nor the sovereign debt crisis have exposed a major need to adjust further. Germany’s relatively high ranking (No. 3) on the overall health check, coupled with its extremely low score – No. 16 out of 17 places – for post-2008 adjustment reflects this. The recent rebound in German wage inflation (from very subdued to essentially normal), a modest fiscal relaxation and a shift from net exports to domestic demand are part and parcel of intra-eurozone convergence rather than causes for concerns.
12. Spain is making relatively speedy progress. It ranks No. 5 on the Adjustment Progress Indicator, though its No 12 spot on the Health Check Indicator shows that it still has a lot of adjustment ahead. Its fundamental health is still held back by sluggish progress in developing an alternative to the construction-based growth of the pre-2007 period and even more so by the dismal state of its labour market. A serious labour market reform, perhaps after the election on 20 November, could turn Spain into one of the more dynamic economies of the eurozone.
13. The Netherlands ranks No. 8 on the Adjustment Progress Indicator and No. 4 on the Overall Health Indicator, while Slovakia finishes at No. 6 on both the Adjustment Progress Indicator and the Overall Health Indicator. These two otherwise dissimilar countries are among the few economies which can boast significant adjustment progress despite enjoying fairly robust fundamental health already. With its No. 4 finish, the Netherlands has the edge in terms of longerterm fundamentals, while Slovakia’s No. 6 finish in adjustment progress gives it the better score on improving further.
14. Cyprus is a potential problem. Its No. 16 result on Overall Health Indicator is matched with an almost equally low No. 13 finish on the Adjustment Progress Indicator. While it enjoys a slightly better economic starting situation than Greece, it has not gone through the potentially growthenhancing adjustments that Greece has. However, with annual GDP of €17 billion, it weighs little on Europe’s overall economic performance.
15. Even the poor performers should take heart, as there is a hidden upside in many of the low scores. Low rankings in some key sub-indicators also mean that these countries could raise their performance noticeably by addressing these specific shortcomings. Three examples are labour market and education reforms in France, labour market reforms in Spain and a deregulation of the service sector coupled with serious cuts in the red tape that is obstructing the opening and growth of new businesses in Italy.

About the principal author:
Holger Schmieding is chief economist of Berenberg Bank. Previously, Dr. Schmieding was economist at the International Monetary Fund, head of research on Central and Eastern Europe at the Kiel Institute of World Economics and chief economist Europe at Bank of America-Merrill Lynch.
About Berenberg Bank:
Berenberg is one of Germanyʼs leading private banks. Established for over four centuries, it has developed into a dynamic, modern private bank. The origins of Berenberg Bank go back to 1590 when the brothers Hans and Paul Berenberg established their firm in Hamburg. It is now the oldest private bank in Germany and one of the oldest in the world, with a balance sheet total of €3.2 billion, assets of more than €25.5 billion under management, capital of €213.3 million and roughly 1000 employees. Its website is www.berenberg.de.
About the Lisbon Council:
The Lisbon Council for Economic Competitiveness and Social Renewal asbl is a Brussels-based think tank and policy network. Established in 2003 in Belgium as a non-profit, non-partisan association, the group is dedicated to making a positive contribution through cutting-edge research and by engaging politicians and the public at large in a constructive exchange about the economic and social challenges of the 21st century. Its website is www.lisboncouncil.net.

http://socialinnovationeurope.eu/node/2571

________________________________________

η αρχαιότερη γερμανική τράπεζα τρέχει το πιο σύγχρονο εργαλείο οικονομικών επιδόσεων της ΟΝΕ
μοιάζει με ρηπόρτ του Ράιχ, το μόνο βέβαιο

περισσότερο από όλα μου άρεσε για Ολλανδία-Σλοβακία το "These two otherwise dissimilar countries are among the few economies which can boast significant adjustment progress despite enjoying fairly robust fundamental health already"

Η Γερμανία ζητά βελτιώσεις για τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας

Σε συνεδρίαση της Κ.Ο. των χριστιανικών κομμάτων η καγκελάριος ανακοίνωσε ότι αντί της καταβολής 11 δισ. το 2013 και την πληρωμή των υπολοίπων 11 δισ. σε τρεις δόσεις, η Γερμανία θα επιδιώξει την πληρωμή σε πέντε δόσεις ολόκληρου του ποσού των 22 δισ. που τις αναλογεί για το βασικό κεφάλαιο του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας. Αυτή η γερμανική επιθυμία για αλλαγή είναι ήδη αντικείμενο διαπραγμάτευσης με τους εταίρους.

Σε ανάλογες δηλώσεις στην Κ.Ο. των Φιλελευθέρων έχει προβεί και ο πρόεδρος του κόμματος και υπουργός Εξωτερικών Γκίντο Βεστερβέλε, χαρακτηρίζοντας μάλιστα τη σχετική απόφαση των υπουργών Οικονομικών του Eurogroup ως “λεγόμενο αποτέλεσμα”.

Με την εκτίμηση πολιτικών αναλυτών ότι κατά αυτόν τον τρόπο η κα Μέρκελ και ο κ. Βεστερβέλε, όχι μόνο διαψεύδουν αλλά και εκθέτουν τον υπουργό Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, διαφώνησε σήμερα στενός συνεργάτης της καγκελάριου. Όπως τόνισε, οι αποφάσεις του Eurogroup συνιστούν μόνο προτάσεις, καθώς το όλο θέμα του νέου μηχανισμού διάσωσης θα συζητηθεί και θα αποφασισθεί στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο την Πέμπτη και την Παρασκευή.

Το ίδιο στέλεχος της καγκελαρίας υποστήριξε μάλιστα, ότι το ευρω-πακέτο έχει “γερμανική υπογραφή”. Ως χαρακτηριστικά δείγματα αυτής της “υπογραφής” ανέφερε τη ρήτρα του Ultima Ratio, ότι δηλαδή η χορήγηση βοήθειας από το μηχανισμό θα αποτελεί εσχάτη λύση, ότι θα ισχύει η αρχή της ομοφωνίας, ότι η βοήθεια θα συνδέεται με προσπάθειες της αιτούσας χώρας και ότι στο κόστος της διάσωσης κρατών θα συμμετέχουν και ιδιωτικά κεφάλαια. 

http://www.dw-world.de/dw/article/0,,6481104,00.html

Αυστρία: Αδιανόητη η έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη

Τόνισε ο αντικαγκελάριος και υπουργός Εξωτερικών, Μίχαελ Σπίντελεγκερ. Μετά τις σημερινές, ανάλογες τοποθετήσεις του αυστριακού υπουργείου Οικονομικών και του προέδρου της Κεντρικής Τράπεζας της Αυστρίας και μέλους του διοικητικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Εβαλντ Νοβότνι, ο Αυστριακός αντικαγκελάριος και υπουργός Εξωτερικών Μίχαελ Σπίντελεγκερ σε απογευματινές δηλώσεις του θεωρεί «αδιανόητη» μια έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη. Κατά τη διάρκεια εκδήλωσης στη Διπλωματική Ακαδημία της Βιέννης για την Ημέρα της Ευρώπης, ο κ. Σπίντελεγκερ (που είναι συγχρόνως και αρχηγός του συγκυβερνώντος με τους Σοσιαλδημοκράτες, συντηρητικού Λαϊκού Κόμματος) χαρακτήρισε αδιανόητη την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, τονίζοντας χαρακτηριστικά «δεν μπορώ να φανταστώ ότι αυτό επιθυμούν οι Έλληνες». Ο Αυστριακός αντικαγκελάριος και υπουργός Εξωτερικών επισήμανε ότι ο Μηχανισμός Στήριξης του ευρώ εξασφαλίζει επαρκώς τα υπερχρεωμένα κράτη της Νότιας Ευρώπης, ενώ υποστήριξε ότι «δεν υπάρχει καμία εναλλακτική επιλογή» στα μέτρα που έχει ήδη λάβει η ΕΕ, υπογραμμίζοντας συγχρόνως τη σημασία ενός σταθερού ευρώ και σημειώνοντας χαρακτηριστικά ότι «κανείς δεν βγαίνει κερδισμένος όταν το ευρώ δέχεται πιέσεις». Ο κ. Σπίντελεγκερ εκφράστηκε αρνητικά στο ενδεχόμενο κοινής οικονομικής διακυβέρνησης στην ΕΕ, σημειώνοντας ότι είναι «υπερβολικό» και «μη απαραίτητο» οι επί μέρους χώρες να παραχωρήσουν αρμοδιότητες, όπως αυτή της φορολογικής πολιτικής, στην ΕΕ. Η διαμόρφωση κοινής κοινωνικής και οικονομικής πολιτικής «δεν είναι στους στόχους μας», φέρεται, σύμφωνα με το Αυστριακό Πρακτορείο Ειδήσεων ΑΡΑ, να δήλωσε ο ίδιος, τηρώντας επιφυλακτική στάση και στην πρόταση για έκδοση ευρωομολόγων και λέγοντας ότι «η ιδέα των ευρωομολόγων δεν είναι υπό συζήτηση και η έκδοση τους δεν είναι της παρούσης». Νωρίτερα σήμερα, το αυστριακό υπουργείο Οικονομικών σχολίασε ως «τη μεγαλύτερη δυνατή οικονομική ανοησία» τη συζήτηση για έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, ενώ ο πρόεδρος της Κεντρικής Τράπεζας της Αυστρίας και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Εβαλντ Νοβότνι, χαρακτήρισε «αδιανόητη από οικονομική και τεχνική άποψη» την έξοδο μίας χώρας από την Ευρωζώνη. Από μέρους του υπουργείου τονίζοταν ότι η όλη συζήτηση έχει οδηγήσει σε δραματική αύξηση των επιτοκίων των δεκαετών ομολόγων, γεγονός που με τη σειρά του δυσχεραίνει την προσπάθεια της Ελλάδας να εξυγιάνει τα δημόσια οικονομικά της. Από την πλευρά του ο κ. Νοβότνι απέρριψε ως «ανόητη» την υπόθεση, ότι μία χώρα θα μπορούσε, τουλάχιστον προσωρινά, να αποχωρήσει από την Ευρωζώνη και να χρησιμοποιήσει την υποτίμηση ως μέσο για να αυξήσει τις εξαγωγές της, επισημαίνοντας ο ίδιος χαρακτηριστικά πως «οι πολίτες των χωρών αυτών θα έσπευδαν αμέσως να αποσύρουν τις καταθέσεις τους από τις τράπεζες, κάτι που θα οδηγούσε στην άμεση κατάρρευση αυτών των τραπεζών». www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_09/05/2011_390203

ΕΚ: Ελλείψει συναίνεσης η υιοθέτηση του νομοθετικού πακέτου για την οικονομική διακυβέρνηση

Διάσταση απόψεων μεταξύ των πολιτικών ομάδων καταγράφηκε κατά την διάρκεια των ψηφοφοριών της Επιτροπής Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (ΕΚ) για τα έξι νομοθετικά κείμενα του πακέτου για την ενίσχυση του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης (ΣΣΑ), αλλά και της μακροοικονομικής διακυβέρνησης στην ευρωζώνη και στην Ευρώπη.
Σύμφωνα με την ευρωβουλευτή του ΠΑΣΟΚ και μέλος της Επιτροπής Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων, Αννυ Ποδηματά, βασική αιτία της διάσπασης ήταν η μονοδιάσταση, όπως τη χαρακτήρισε, προσέγγιση του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και των Φιλελευθέρων, για την οικονομική διακυβέρνηση που βασίζεται μόνο στην αυστηρή δημοσιονομική εποπτεία χωρίς να αφήνει περιθώριο για συμπληρωματικά εργαλεία ανάπτυξης και ενίσχυσης της απασχόλησης.
Από την πλευρά της, η Ομάδα των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών αντιπρότεινε ως εναλλακτική λύση τον «χρυσό κανόνα», σύμφωνα με τον οποίο το ΣΣΑ θα πρέπει να επιτρέπει την κατάλληλη ευελιξία και ευχέρεια στα κράτη μέλη για δημόσιες επενδύσεις σε έργα και πολιτικές για «έξυπνη και βιώσιμη ανάπτυξη», εξαιρώντας τις ουσιαστικά από το προσμετρούμενο δημόσιο χρέος και έλλειμμα.
Η εναλλακτική αυτή πρόταση καταψηφίστηκε από την συντηρητική πλειοψηφία και για τον λόγο αυτό η Σοσιαλιστική Ομάδα καταψήφισε την έκθεση για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και τις απαιτήσεις για τα δημοσιονομικά πλαίσια, ενώ ψήφισε αποχή στην έκθεση για την επιτάχυνση της εφαρμογής της διαδικασίας του υπερβολικού ελλείμματος.
Ωστόσο υπερψήφισε τις εκθέσεις για την πρόληψη και διόρθωση των μακροοικονομικών ανισορροπιών και τα εκτελεστικά μέτρα για την διόρθωσή τους.
Ψήφισε παράλληλα ψήφισε υπέρ της έκθεσης σχετικά με την αποτελεσματική εφαρμογή της δημοσιονομικής εποπτείας στην ζώνη του ευρώ, η οποία υιοθετεί προτάσεις για την οικονομική διακυβέρνηση με κυριότερη την μελλοντική έκδοση ευρωομολόγων χρέους, ως μηχανισμού ενίσχυσης της σταθερότητας του ενιαίου νομίσματος και της οικονομίας της ευρωζώνης και παρέχει σαφείς εξαιρέσεις ως προς την επιβολή κυρώσεων σε κράτη μέλη με δημοσιονομικά προβλήματα.
Σε σχετικές της δηλώσεις, η κ. Ποδηματά εξέφρασε την άποψη ότι «το να θεωρούμε την αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία ως την απόλυτη απάντηση στην κρίση χρέους και την μόνη λύση για την ενδυνάμωση του οικονομικού συντονισμού αποτελεί τουλάχιστον άρνηση να πάρουμε τα σωστά μαθήματα από την κρίση».
Αναγνώρισε ακόμη την ανάγκη δημοσιονομικού συντονισμού, αλλά αυτό όπως είπε, που χρειάζεται επειγόντως η ΕΕ είναι η ευχέρεια για γενναίες επενδύσεις στην απασχόληση, την καινοτομία, την εκπαίδευση, την ενεργειακή αποδοτικότητα που θα εξασφαλίσουν την ταχύτερη ανάκαμψη.
Εξέφρασε τέλος την ικανοποίησή της για το γεγονός ότι το ΕΚ επαναβεβαίωσε την ισχυρή υποστήριξή του στην ιδέα της έκδοσης ευρωομολόγων , καθώς πλέον εντάσσεται ως πρόταση στον Κανονισμό για την αποτελεσματική εφαρμογή της δημοσιονομικής εποπτείας στην ζώνη του ευρώ.

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1959666

Έξι χώρες εκτός ευρωζώνης θα συμμετάσχουν στο «Σύμφωνο για το Ευρώ»

Έξι χώρες εκτός των «17» της ευρωζώνης θα συμμετάσχουν στο «Σύμφωνο για το Ευρώ», όπως ανέφερε ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Χέρμαν Βαν Ρόμπεϊ, στη σελίδα του στο twitter.
Πρόκειται για τις Πολωνία, Βουλγαρία, Δανία, Ρουμανία, Λιθουανία και Λετονία.
Σημειώνεται ότι το «Σύμφωνο για το Ευρώ» οδηγεί σε ένα στενό συντονισμό της οικονομικής πολιτικής, ενώ προβλέπει σειρά δεσμεύσεις από την πλευρά των χωρών - μελών στους τομείς της αγοράς εργασίας, της απασχόλησης, των συντάξεων, της φορολογίας και της δημοσιονομικής πειθαρχίας.

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1948272

ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ 24/25 ΜΑΡΤΙΟΥ 2011 ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

(περιλαμβάνονται μόνο όσα έχουν σχέση με την οικονομία - λινκ: http://www.consilium.europa.eu/uedocs/cms_data/docs/pressdata/el/ec/120306.pdf)

Τους τελευταίους μήνες, η Ευρώπη διέρχεται σοβαρή χρηματοπιστωτική κρίση. Μολονότι έχει
δρομολογηθεί η οικονομική ανάκαμψη στην Ευρώπη, οι κίνδυνοι παραμένουν και πρέπει να
συνεχίσουμε να δρούμε με αποφασιστικότητα. Υιοθετήσαμε σήμερα μια συνολική δέσμη μέτρων που
θα μας επιτρέψουν να ξεπεράσουμε την χρηματοπιστωτική κρίση και να συνεχίσουμε την πορεία μας
προς τη βιώσιμη ανάπτυξη. Η δέσμη έχει στόχο την ενίσχυση της οικονομικής διακυβέρνησης της
Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη διασφάλιση της διαρκούς σταθερότητας της ζώνης του ευρώ στο σύνολό
της. Συμφωνήσαμε επίσης να αναληφθεί ισχυρή δράση σε επίπεδο ΕΕ για την τόνωση της ανάπτυξης
με την ενίσχυση της Ενιαίας Αγοράς, τη μείωση της συνολικής κανονιστικής επιβάρυνσης και την
προώθηση του εμπορίου με τρίτες χώρες. Συζητήσαμε τη σοβαρή κατάσταση στη Λιβύη, εκφράζοντας
την ικανοποίησή μας μετά την έκδοση της απόφασης 1973 του ΣΑΗΕ και υπογραμμίσαμε ότι είμαστε
αποφασισμένοι να συμβάλουμε στην εφαρμογή της. Όσον αφορά το νότιο περίγυρο, επαναλάβαμε ότι
είμαστε αποφασισμένοι να αναπτύξουμε την εταιρική σχέση στην περιοχή και ζητήσαμε την ταχεία
υλοποίηση των προσανατολισμών της 11ης Μαρτίου 2011 και συμφωνούμε ως προς τα πρώτα
έμπρακτα βήματα για τη βραχυπρόθεσμη στήριξη των χωρών του νότιου περίγυρου. Τέλος,
συζητήσαμε τα διδάγματα που θα πρέπει να αντλήσουμε από τα συμβάντα της Ιαπωνίας, ιδίως όσον
αφορά την πυρηνική ασφάλεια.

Ι. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
1. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο υιοθέτησε σήμερα μια συνολική δέσμη μέτρων αντιμετώπισης της
κρίσης, με στόχο να διατηρηθεί η χρηματοοικονομική σταθερότητα και να τεθούν τα θεμέλια
για την επίτευξη μεγέθυνσης που να είναι ευφυής και βιώσιμη, να ευνοεί την κοινωνική
ένταξη και να οδηγεί στη δημιουργία θέσεων εργασίας. Τα μέτρα θα ενισχύσουν την
οικονομική διακυβέρνηση και την ανταγωνιστικότητα της ζώνης του ευρώ και της
Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Υλοποίηση του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου: Ευρώπη 2020, δημοσιονομική εξυγίανση και
διαρθρωτική μεταρρύθμιση

2. Εντός του νέου πλαισίου του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο
προσυπογράφει τις προτεραιότητες για τη δημοσιονομική εξυγίανση και τη διαρθρωτική
μεταρρύθμιση(1). Τόνισε ότι πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στην αποκατάσταση υγιών
προϋπολογισμών και στη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών, στη μείωση της
ανεργίας μέσω μεταρρυθμίσεων της αγοράς εργασίας και στην καταβολή νέων προσπαθειών
για την ενίσχυση της οικονομικής μεγέθυνσης. Όλα τα κράτη μέλη θα ενσωματώσουν αυτές
τις προτεραιότητες σε συγκεκριμένα μέτρα που θα ενταχθούν στα αντίστοιχά τους
προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης και στα εθνικά τους προγράμματα μεταρρυθμίσεων.
Σ’ αυτή τη βάση, η Επιτροπή θα υποβάλει εγκαίρως τις προτάσεις της αναφορικά με τις ανά
χώρα γνωμοδοτήσεις και συστάσεις, προκειμένου να εγκριθούν πριν από το Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο του Ιουνίου.
3. Ειδικότερα, τα κράτη μέλη θα παρουσιάσουν ένα πολυετές πρόγραμμα εξυγίανσης που θα
περιλαμβάνει συγκεκριμένους στόχους για τα ελλείμματα, τα έσοδα και τις δαπάνες, τη
στρατηγική με την οποία σχεδιάζεται η επίτευξη των στόχων αυτών και μια χρονική κλίμακα
για την υλοποίησή της. Στόχος των δημοσιονομικών πολιτικών για το 2012 θα πρέπει να είναι
η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης, με την επαναφορά των τάσεων εξέλιξης του δημόσιου
χρέους σε βιώσιμη πορεία και την εξασφάλιση του περιορισμού των ελλειμμάτων σε επίπεδα
κάτω του 3% του ΑΕΠ εντός του χρονικού πλαισίου που έχει συμφωνηθεί στο Συμβούλιο.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτό προϋποθέτει ετήσιες διαρθρωτικές δημοσιονομικές
προσαρμογές αρκετά πάνω από το 0,5% του ΑΕΠ. Στα κράτη μέλη που αντιμετωπίζουν πολύ
μεγάλα διαρθρωτικά δημοσιονομικά ελλείμματα ή πολύ υψηλά ή ραγδαία αυξανόμενα
επίπεδα δημοσίου χρέους, η δημοσιονομική εξυγίανση θα πρέπει να είναι εμπροσθοβαρής.

_______________________________
1 Σύμφωνα με τα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 15ης Φεβρουαρίου και της 7ης Μαρτίου
2011 και κατόπιν της Ετήσιας Επισκόπησης της Ανάπτυξης που εκπόνησε η Επιτροπή. Βλ.
επίσης τη συγκεφαλαιωτική έκθεση της Προεδρίας της 16ης Μαρτίου 2011.
_______________________________

4. Οι προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης θα πρέπει να συμπληρώνονται με διαρθρωτικές
μεταρρυθμίσεις που να ευνοούν την οικονομική αύξηση. Προς τούτο, τα κράτη μέλη τονίζουν
τη δέσμευσή τους όσον αφορά τη στρατηγική «Ευρώπη 2020». Πιο συγκεκριμένα δε, θα
εφαρμόσουν μέτρα προκειμένου:
- να καταστήσουν ελκυστικότερη την απασχόληση,
- να εξασφαλίσουν την επανένταξη των ανέργων στην εργασία,
- να καταπολεμηθεί η φτώχια και να προαχθεί η κοινωνική ένταξη,
- να γίνουν επενδύσεις στην εκπαίδευση και την κατάρτιση,
- να εξισορροπήσουν ασφάλεια και ευελιξία,
- να μεταρρυθμίσουν τα συνταξιοδοτικά συστήματα,
- να προσελκύσουν επενδυτικά κεφάλαια για τη χρηματοδότηση της ανάπτυξης,
- να δώσουν ώθηση στην έρευνα και την καινοτομία,
- να επιτρέψουν πρόσβαση στην αποτελεσματική ως προς το κόστος ενέργεια και να
προωθήσουν τις πολιτικές για την ενεργειακή απόδοση.
5. Τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να εκθέσουν τα κυριότερα μέτρα που θα απαιτηθούν
προκειμένου να σημειωθεί πρόοδος προς τους πρωταρχικούς στόχους της στρατηγικής
«Ευρώπη 2020», όπως συμφωνήθηκε τον Ιούνιο του 2010. Θα πρέπει τέλος να παρουσιάσουν
μέτρα πολιτικής για τη διόρθωση των επιζήμιων και έμμονων δημοσιονομικών ανισορροπιών
και τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας.
6. Κατά την εφαρμογή των πολιτικών αυτών και προκειμένου να εξασφαλιστεί ευρεία οικείωση,
θα διατηρηθεί στενή συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τα λοιπά θεσμικά και
συμβουλευτικά όργανα της ΕΕ (ΟΚΕ, ΕτΠ), με πλήρη συμμετοχή των εθνικών
κοινοβουλίων, των κοινωνικών εταίρων, των περιφερειών και άλλων ενδιαφερομένων
φορέων.

7. Η Ενιαία Αγορά έχει να διαδραματίσει ουσιαστικό ρόλο για την ανάπτυξη και την
απασχόληση και για την προαγωγή της ανταγωνιστικότητας. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο
χαιρετίζει την πρόθεση της Επιτροπής να παρουσιάσει την Πράξη περί Ενιαίας Αγοράς και
καλεί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο να θεσπίσουν έως το τέλος του 2012 μια
πρώτη δέσμη μέτρων προτεραιότητας που θα δώσουν νέα ώθηση στην Ενιαία Αγορά. Θα
πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση σε μέτρα που δημιουργούν οικονομική ανάπτυξη και θέσεις
εργασίας, και φέρνουν απτά αποτελέσματα στους πολίτες και τις επιχειρήσεις. Θα πρέπει
επίσης να δοθεί έμφαση στην υλοποίηση της ψηφιακής Ενιαίας Αγοράς, ενώ θα πρέπει και να
μειωθεί η συνολική κανονιστική επιβάρυνση, ιδίως για τις ΜΜΕ, τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και
σε εθνικό επίπεδο. Η Επιτροπή θα υποβάλει σχετική έκθεση έως το καλοκαίρι. Το Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο χαιρέτισε επίσης την πρόθεση της Επιτροπής να προτείνει τρόπους απαλλαγής
των μικροεπιχειρήσεων από ορισμένες μελλοντικές ρυθμίσεις. Με βάση την ανακοίνωση της
Επιτροπής «Προς μία καλύτερη λειτουργία της Ενιαίας Αγοράς Υπηρεσιών», το Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο καλεί αφενός τα κράτη μέλη να υλοποιήσουν πλήρως την οδηγία περί υπηρεσιών,
αφετέρου δε την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να αναλάβουν περαιτέρω δράσεις, όπου
κρίνεται απαραίτητο, για τη βελτίωση της εσωτερικής αγοράς των υπηρεσιών.
8. Σημασία όμως έχει και η εξωτερική διάσταση της Ενιαίας Αγοράς, όπου οι προσπάθειες
θα πρέπει να εστιάζονται στην προαγωγή του ελεύθερου, δίκαιου και ανοιχτού εμπορίου, και
ιδιαίτερα στην ολοκλήρωση του γύρου της Ντόχα και του συμφωνιών ελευθέρου εμπορίου
του ΠΟΕ το 2011, σύμφωνα με τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της
16ης Σεπτεμβρίου 2010. Μετά την έκθεση της Επιτροπής με τις προτεραιότητες για τη
σταδιακή εξάλειψη των φραγμών του εμπορίου σε τρίτες χώρες, οι σχετικές εργασίες θα
πρέπει να προχωρήσουν με γοργό ρυθμό.
Ενισχυμένη οικονομική διακυβέρνηση
9. Η δέσμη των έξι νομοθετικών προτάσεων για την οικονομική διακυβέρνηση αποτελεί το
κλειδί της εξασφάλισης ενισχυμένης δημοσιονομικής πειθαρχίας και της αποφυγής των
υπερβολικών μακροοικονομικών ανισορροπιών. Στη δέσμη περιλαμβάνεται μεταρρύθμιση
του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης με στόχο τη βελτίωση της εποπτείας των
δημοσιονομικών πολιτικών και τη συνεπέστερη και πιο έγκαιρη εφαρμογή των μέτρων
επιβολής, νέες διατάξεις για τα εθνικά δημοσιονομικά πλαίσια και μια νέα επιτήρηση των
μακροοικονομικών ανισορροπιών.
10. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο σημειώνει με ικανοποίηση το γενικό προσανατολισμό που
επιτεύχθηκε στο Συμβούλιο σχετικά με τις εν λόγω προτάσεις και που προλειαίνει το έδαφος
για τις διαπραγματεύσεις με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, καλεί δε τα Όργανα να
προχωρήσουν τις εργασίες τους ώστε να θεσπιστούν τα νομοθετήματα τον Ιούνιο του 2011.

Νέο επίπεδο ποιότητας συντονισμού οικονομικών πολιτικών: το Σύμφωνο για το Ευρώ +

11. Το Σύμφωνο για το Ευρώ +, όπως συμφωνήθηκε από τους Αρχηγούς Κράτους και
Κυβερνήσεως και στο οποίο συμμετέχουν και η Βουλγαρία, η 5ανία, η Λετονία, η
Λιθουανία, η Πολωνία και η Ρουμανία (βλ. παράρτημα Ι), θα ενισχύσει περαιτέρω τον
οικονομικό πυλώνα της ΟΝΕ και θα οδηγήσει σε νέο επίπεδο ποιότητας το συντονισμό των
οικονομικών πολιτικών, με στόχο την τόνωση της ανταγωνιστικότητας και, ως εκ τούτου, την
επίτευξη υψηλότερου βαθμού σύγκλισης, ενισχύοντας την κοινωνική οικονομία αγοράς της
ΕΕ. Το Σύμφωνο παραμένει ανοιχτό στη συμμετοχή και άλλων κρατών μελών και θα σέβεται
πλήρως την ακεραιότητα της Ενιαίας Αγοράς.
12. Τα κράτη μέλη που έχουν υπογράψει το Σύμφωνο δεσμεύονται να εξαγγείλουν, βάσει των
δεικτών και των αρχών που περιέχονται σ’ αυτό, μια δέσμη συγκεκριμένων δράσεων
υλοποιητέων εντός των επόμενων δώδεκα μηνών. Κάποια από τα κράτη μέλη έχουν ήδη
αναγγείλει τις πρώτες τους δεσμεύσεις. Όλα τα συμμετέχοντα κράτη μέλη θα καταθέσουν τις
δεσμεύσεις τους το συντομότερο δυνατόν και οπωσδήποτε εγκαίρως, προκειμένου να
περιληφθούν στα αντίστοιχά τους προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης και στα εθνικά
τους προγράμματα μεταρρυθμίσεων που θα υποβληθούν τον Απρίλιο και να αξιολογηθούν
στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ιουνίου.

Αποκατάσταση της ευρωστίας του τραπεζικού τομέα

13. Η Ευρωπαϊκή Τραπεζική Αρχή και οι οικείες εθνικές αρχές πραγματοποιούν ήδη δοκιμές
αντοχής. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τονίζει τη σημασία της διεξαγωγής της όλης εξέτασης
από ομοτίμους σε στενή συνεργασία με τους εθνικούς εποπτικούς φορείς, την Ευρωπαϊκή
Επιτροπή Συστημικών Κινδύνων, την Επιτροπή και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα,
ούτως ώστε να βελτιωθεί η συνοχή και η ποιότητα των αποτελεσμάτων. Θα εξασφαλιστεί
υψηλό επίπεδο γνωστοποίησης της έκθεσης των τραπεζών, μεταξύ άλλων όσον αφορά τα
διακρατούμενα κρατικά χρεόγραφα.

14. Τα κράτη μέλη θα εκπονήσουν, εν όψει της δημοσίευσης των αποτελεσμάτων, ειδικές και
φιλόδοξες στρατηγικές για την αναδιάρθρωση των ευάλωτων ιδρυμάτων, με συνεκτίμηση και
των λύσεων του ιδιωτικού τομέα (άμεση χρηματοδότηση από την αγορά ή εκποιήσεις
περιουσιακών στοιχείων), αλλά και με ένα στέρεο πλαίσιο σύμφωνα με τους κανόνες για τις
κρατικές ενισχύσεις, για την παροχή κρατικής υποστήριξης σε περίπτωση ανάγκης.
15. Όπως συμφωνήθηκε στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ιουνίου του 2010, θα πρέπει να
μελετηθεί και να αναπτυχθεί περαιτέρω η παγκόσμια θεσμοθέτηση φορολόγησης των
χρηματοπιστωτικών συναλλαγών. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο σημειώνει την πρόθεση της
Επιτροπής να υποβάλει έκθεση για τη φορολόγηση του χρηματοπιστωτικού τομέα το
αργότερο έως το φθινόπωρο του 2011.

Ενίσχυση των μηχανισμών σταθερότητας της ζώνης του ευρώ

16. Υπενθυμίζοντας τη σπουδαιότητα της εξασφάλισης χρηματοοικονομικής σταθερότητας μέσα
στη ζώνη του ευρώ, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ενέκρινε την απόφαση για την τροποποίηση
της ΣΛΕΕ όσον αφορά τη συγκρότηση ενός μελλοντικού Ευρωπαϊκού Μηχανισμού
Σταθερότητας. Καλεί τα κράτη μέλη να κινήσουν γρήγορα τις εθνικές διαδικασίες έγκρισης,
ούτως ώστε να τεθεί η τροποποίηση σε ισχύ από 1ης Ιανουαρίου 2013.
17. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο σημειώνει με ικανοποίηση τις αποφάσεις που έλαβαν οι Αρχηγοί
Κράτους και Κυβερνήσεως της Ευρωζώνης στις 11 Μαρτίου και εγκρίνει τα χαρακτηριστικά
του ΕΜΣ (βλ. Παράρτημα ΙΙ). Η προετοιμασία της συνθήκης ΕΜΣ και των τροποποιήσεων
της συμφωνίας ΕΤΧΣ, για την εξασφάλιση πραγματικής δανειοδοτικής ικανότητας 440 δισ.
ευρώ, θα επισπευσθεί ώστε να μπορέσουν να υπογραφούν και οι δύο συμφωνίες ταυτοχρόνως
πριν από το τέλος του Ιουνίου του 2011.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι

ΤΟ ΣΥΜΦΩΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΕΥΡΩ +
ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΓΚΛΙΣΗ

Το Σύμφωνο αυτό, το οποίο εγκρίθηκε από τους Αρχηγούς Κράτους και Κυβερνήσεως της ζώνης
του ευρώ και στο οποίο συμμετέχουν η Βουλγαρία, η 5ανία, η Λετονία, η Λιθουανία, η Πολωνία
και η Ρουμανία, θεσπίστηκε με στόχο την ενίσχυση του οικονομικού πυλώνα της νομισματικής
ένωσης, τη βελτίωση της ποιότητας όσον αφορά το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών στη
ζώνη του ευρώ και την τόνωση της ανταγωνιστικότητας, ώστε να επιτευχθεί υψηλότερος βαθμός
σύγκλισης. Το σύμφωνο αυτό επικεντρώνεται ιδίως σε τομείς που εμπίπτουν στην εθνική
αρμοδιότητα και είναι κρίσιμοι για την αύξηση της ανταγωνιστικότητας και την αποφυγή
επιβλαβών ανισορροπιών. Η ανταγωνιστικότητα έχει ουσιώδη σημασία ώστε να μπορέσει η ΕΕ να
επιτύχει ταχύτερη και πλέον βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη σε μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη
βάση, να παράγει υψηλότερα εισοδήματα για τους πολίτες της και να διατηρήσει τα ευρωπαϊκά
κοινωνικά πρότυπα. Τα άλλα κράτη μέλη καλούνται να συμμετάσχουν εθελοντικά.
Η νέα αυτή προσπάθεια προς ενίσχυση του συντονισμού των οικονομικών πολιτικών για την
ανταγωνιστικότητα και τη σύγκλιση στηρίζεται σε τέσσερις κατευθυντήριες γραμμές:

α. Θα είναι σύμφωνη με την υπάρχουσα οικονομική διακυβέρνηση της ΕΕ και θα την
ενισχύει, παρέχοντας προστιθέμενη αξία. Θα είναι συνεπής προς τα υφιστάμενα μέσα
(Ευρώπη 2020, Ευρωπαϊκό Εξάμηνο, Ολοκληρωμένες Κατευθυντήριες Γραμμές, Σύμφωνο
Σταθερότητας και Ανάπτυξης και νέο πλαίσιο μακροοικονομικής εποπτείας) και θα αξιοποιεί
τα μέσα αυτά. Θα περιλαμβάνει ειδική προσπάθεια πέραν των όσων ισχύουν ήδη καθώς και
συγκεκριμένες δεσμεύσεις και δράσεις με μεγαλύτερες φιλοδοξίες από αυτές που έχουν
συμφωνηθεί έως τώρα, θα συνοδεύεται δε από χρονοδιάγραμμα εφαρμογής. Οι νέες αυτές
δεσμεύσεις θα ενσωματώνονται εφεξής στα εθνικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων και
σταθερότητας και θα υπάγονται στο σύνηθες πλαίσιο εποπτείας, με την Επιτροπή να
διαδραματίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στην παρακολούθηση της εφαρμογής των δεσμεύσεων
και με τη συμμετοχή όλων των σχετικών συνθέσεων του Συμβουλίου και της Ευρωομάδας.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα εκτελεί πλήρως το ρόλο του, σύμφωνα με τις αρμοδιότητές
του. Οι κοινωνικοί εταίροι θα συμμετέχουν πλήρως σε επίπεδο ΕΕ μέσω της τριμερούς
κοινωνικής συνόδου κορυφής.
β. Θα είναι επικεντρωμένη, προσανατολισμένη στη δράση και θα καλύπτει πρωταρχικούς
τομείς πολιτικής με ουσιώδη σημασία για την προώθηση της ανταγωνιστικότητας και της
σύγκλισης. Θα αφορά κυρίως δράσεις που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα των κρατών μελών.
Στους επιλεγέντες τομείς πολιτικής θα συμφωνηθούν κοινοί στόχοι σε επίπεδο Αρχηγών
Κράτους και Κυβερνήσεως. Τα συμμετέχοντα κράτη μέλη θα επιδιώκουν τους στόχους
αυτούς εφαρμόζοντας το δικό τους μείγμα πολιτικών και λαμβάνοντας υπόψη τους τις
ιδιαίτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν.
γ. Κάθε χρόνο θα αναλαμβάνονται συγκεκριμένες εθνικές δεσμεύσεις από κάθε αρχηγό
κράτους ή κυβέρνησης. Στο πλαίσιο αυτό τα κράτη μέλη θα λαμβάνουν υπόψη τους τις
βέλτιστες πρακτικές και θα αυτοσυγκρίνονται με τα κράτη με τις καλύτερες επιδόσεις, εντός
της Ευρώπης και μεταξύ άλλων στρατηγικών εταίρων.
Η εκπλήρωση των δεσμεύσεων και η πρόοδος προς την επίτευξη των κοινών στόχων
πολιτικής θα παρακολουθούνται κατ’ έτος σε πολιτικό επίπεδο από τους Αρχηγούς
Κράτους και Κυβερνήσεως της ζώνης του ευρώ και των συμμετεχουσών χωρών, με βάση
έκθεση της Επιτροπής. Επιπλέον τα κράτη μέλη αναλαμβάνουν την υποχρέωση να
διαβουλεύονται με τους εταίρους τους πριν εφαρμόσουν οποιαδήποτε σημαντική οικονομική
μεταρρύθμιση με ενδεχόμενες δευτερογενείς επιπτώσεις.
δ. Τα συμμετέχοντα κράτη μέλη δεσμεύονται πλήρως για την ολοκλήρωση της ενιαίας αγοράς,
η οποία θα συμβάλει καίρια στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας στην ΕΕ και τη ζώνη του
ευρώ. Η σχετική διαδικασία θα είναι απόλυτα σύμφωνη με τη Συνθήκη. Το σύμφωνο θα
σέβεται πλήρως την ακεραιότητα της ενιαίας αγοράς.

Οι στόχοι μας

Τα συμμετέχοντα κράτη μέλη αναλαμβάνουν να λάβουν όλα τα αναγκαία μέτρα για την επιδίωξη
των ακόλουθων στόχων:

- Προώθηση της ανταγωνιστικότητας
- Προώθηση της απασχόλησης
- Περαιτέρω συμβολή στη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών
- Ενίσχυση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας
Κάθε συμμετέχον κράτος μέλος θα υποβάλλει τα ειδικά μέτρα που σκοπεύει να λάβει για την
επίτευξη των ανωτέρω στόχων. Εάν ένα κράτος μέλος μπορεί να αποδείξει ότι δεν απαιτείται
δράση σε κάποιον τομέα, δεν θα τον περιλαμβάνει. Η επιλογή των συγκεκριμένων δράσεων
πολιτικής που απαιτούνται για την επίτευξη των κοινών στόχων εξακολουθεί να αποτελεί
αρμοδιότητα κάθε χώρας, αλλά πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στη σειρά πιθανών μέτρων
που ακολουθεί.

Συγκεκριμένες δεσμεύσεις πολιτικής και παρακολούθηση

Η πρόοδος προς την επίτευξη των ανωτέρω στόχων θα παρακολουθείται σε πολιτικό επίπεδο από
τους Αρχηγούς Κράτους και Κυβερνήσεως, βάσει σειράς δεικτών που θα καλύπτουν την
ανταγωνιστικότητα, την απασχόληση, τη δημοσιονομική διατηρησιμότητα και τη
χρηματοπιστωτική σταθερότητα. Οι χώρες που αντιμετωπίζουν σοβαρές προκλήσεις σε
οποιονδήποτε από τους τομείς αυτούς θα εντοπίζονται και θα πρέπει να δεσμεύονται για την
αντιμετώπιση των συγκεκριμένων προκλήσεων εντός δεδομένου χρονοδιαγράμματος.

α. Προώθηση της ανταγωνιστικότητας
Η πρόοδος θα αξιολογείται βάσει της εξέλιξης των μισθών και της παραγωγικότητας και των
αναγκών προσαρμογής της ανταγωνιστικότητας. Για την αξιολόγηση του κατά πόσον η εξέλιξη των
μισθών συμβαδίζει με την παραγωγικότητα, θα παρακολουθείται το κόστος εργασίας ανά μονάδα
προϊόντος (ΚΕΑΜΠ) επί ορισμένο χρονικό διάστημα, συγκρινόμενο με τις εξελίξεις σε άλλες
χώρες της ζώνης του ευρώ και στους κυριότερους συγκρίσιμους εμπορικούς εταίρους. Για κάθε
χώρα, θα αξιολογείται το ΚΕΑΜΠ για την οικονομία στο σύνολό της και για κάθε μείζονα κλάδο
(μεταποίηση, υπηρεσίες, καθώς και κλάδοι διεθνώς εμπορεύσιμων και μη αγαθών). Μεγάλες και
διαρκείς αυξήσεις μπορούν να οδηγήσουν στη διάβρωση της ανταγωνιστικότητας, ιδίως εάν
συνδυάζονται με αύξηση του ελλείμματος τρεχουσών συναλλαγών και συρρίκνωση του μεριδίου
στην αγορά όσον αφορά τις εξαγωγές. Για την αύξηση της ανταγωνιστικότητας απαιτείται δράση
σε όλες τις χώρες, ιδιαίτερη όμως προσοχή θα δίνεται σε όσες αντιμετωπίζουν σοβαρές προκλήσεις
στον τομέα αυτόν. Για να διασφαλιστεί η ισόρροπη εξάπλωση της ανάπτυξης σε ολόκληρη τη ζώνη
του ευρώ θα προβλεφθούν ειδικά μέσα και κοινές πρωτοβουλίες για την προώθηση της
παραγωγικότητας στις περιφέρειες που υστερούν.
Κάθε χώρα θα είναι υπεύθυνη για τις ειδικές δράσεις πολιτικής που επιλέγει για να προωθεί την
ανταγωνιστικότητα, ωστόσο θα δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στις ακόλουθες μεταρρυθμίσεις:

(i) τηρουμένων των εθνικών παραδόσεων όσον αφορά τον κοινωνικό διάλογο και τις εργασιακές
σχέσεις, μέτρα που να διασφαλίζουν ότι η εξέλιξη του κόστους συμβαδίζει με την
παραγωγικότητα, όπως:
• επανεξέταση του τρόπου καθορισμού μισθών και ημερομισθίων και, εφόσον
απαιτείται, του βαθμού συγκέντρωσης της διαπραγματευτικής διαδικασίας και των
μηχανισμών τιμαριθμοποίησης, τηρουμένης παράλληλα της αυτονομίας των
κοινωνικών εταίρων στη διαδικασία των συλλογικών διαπραγματεύσεων·
• μέριμνα ώστε οι μισθολογικές συμφωνίες στον δημόσιο τομέα να στηρίζουν τις
προσπάθειες που καταβάλλονται στον ιδιωτικό τομέα ως προς την
ανταγωνιστικότητα (λαμβανομένης υπόψη της σημαντικής ψυχολογικής επίδρασης
των μισθών του δημόσιου τομέα).

(ii) μέτρα για την αύξηση της παραγωγικότητας, όπως:
• περαιτέρω άνοιγμα των προστατευόμενων κλάδων με τη λήψη μέτρων σε εθνικό
επίπεδο, με σκοπό την άρση αδικαιολόγητων περιορισμών στις επαγγελματικές
υπηρεσίες και τον τομέα της λιανικής, προκειμένου να προαχθούν ο ανταγωνισμός
και η αποδοτικότητα, τηρουμένου στο ακέραιο του κοινοτικού κεκτημένου·
• ειδικές προσπάθειες για τη βελτίωση των εκπαιδευτικών συστημάτων και την
προώθηση της Ε&Α, της καινοτομίας και των υποδομών·
• μέτρα για τη βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος, ιδίως για τις ΜΜΕ,
κυρίως με την εξάλειψη της γραφειοκρατίας και τη βελτίωση του κανονιστικού
πλαισίου (π.χ. πτωχευτικό δίκαιο, εμπορικός κώδικας).

β. Προώθηση της απασχόλησης
Η ομαλή λειτουργία της αγοράς εργασίας αποτελεί κλειδί για την ανταγωνιστικότητα της ζώνης
του ευρώ. Η πρόοδος θα αξιολογείται βάση των ακόλουθων δεικτών: ποσοστό μακροχρόνιας
ανεργίας και ανεργίας των νέων, και ποσοστό συμμετοχής στην αγορά εργασίας.
Κάθε χώρα θα είναι υπεύθυνη για τις ειδικές δράσεις πολιτικής που επιλέγει για να προωθεί την
απασχόληση, αλλά ιδιαίτερη προσοχή θα δίνεται στις ακόλουθες μεταρρυθμίσεις:
• μεταρρυθμίσεις της αγοράς εργασίας για την προαγωγή του συνδυασμού ευελιξίας
και ασφάλειας, τη μείωση της αδήλωτης εργασίας και την αύξηση της συμμετοχής
στην αγορά εργασίας·
• δια βίου μάθηση·
• φορολογικές μεταρρυθμίσεις, όπως μείωση της φορολόγησης του εργατικού
εισοδήματος, ώστε να καταστεί συμφέρουσα η εργασία, διατηρουμένων των
συνολικών φορολογικών εσόδων, και λήψη μέτρων για τη διευκόλυνση της
συμμετοχής ενός δεύτερου μέλους της οικογένειας στο εργατικό δυναμικό.

γ. Ενίσχυση της διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών
Προκειμένου να εξασφαλισθεί η πλήρης εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης θα
δοθεί η μέγιστη προσοχή στα εξής:

 Βιωσιμότητα των συντάξεων, της υγειονομικής περίθαλψης και των κοινωνικών παροχών

Θα αξιολογούνται κατά κύριο λόγο βάσει των δεικτών κενού διατηρησιμότητας(1). Οι δείκτες αυτοί
μετρούν το κατά πόσον τα επίπεδα χρέους είναι διατηρήσιμα με βάση τις τρέχουσες πολιτικές,
ιδίως δε τα ισχύοντα συνταξιοδοτικά συστήματα και συστήματα υγειονομικής περίθαλψης και
παροχών, λαμβανομένων υπόψη και των δημογραφικών παραγόντων.
Οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις για την εξασφάλιση της βιωσιμότητας και της επάρκειας των
συστημάτων συντάξεων και κοινωνικών παροχών θα μπορούσαν να συμπεριλαμβάνουν:
• ευθυγράμμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος προς την εθνική δημογραφική
κατάσταση, για παράδειγμα με ευθυγράμμιση της πραγματικής ηλικίας
συνταξιοδότησης προς το προσδόκιμο ζωής ή με αύξηση των ποσοστών
συμμετοχής,
• περιορισμό των συστημάτων πρόωρης συνταξιοδότησης και χρήση στοχοθετημένων
κινήτρων για την απασχόληση των εργαζομένων προχωρημένης ηλικίας (ιδίως στην
ομάδα ηλικίας άνω των 55 ετών).

(1) Το κενό διατηρησιμότητας συνίσταται σε δείκτες που συμφωνήθηκαν από την Επιτροπή και
τα κράτη μέλη για την αξιολόγηση της δημοσιονομικής διατηρησιμότητας.

 Εθνικοί δημοσιονομικοί κανόνες

Τα συμμετέχοντα κράτη μέλη δεσμεύονται να μεταφέρουν στην εθνική νομοθεσία τους τούς
δημοσιονομικούς κανόνες της ΕΕ ως έχουν στο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Τα κράτη
μέλη θα διατηρούν την ευχέρεια επιλογής του συγκεκριμένου εθνικού νομικού μέσου που θα
χρησιμοποιείται, αλλά θα εξασφαλίζουν ότι αυτό έχει επαρκώς ισχυρό δεσμευτικό και μόνιμο
χαρακτήρα (π.χ. συνταγματική διάταξη ή νόμος πλαίσιο). Η ακριβής διατύπωση του κανόνα θα
αποφασίζεται επίσης από κάθε χώρα (π.χ. θα μπορούσε να λάβει τη μορφή «φρένου στο χρέος»,
κανόνα σχετιζόμενου με το πρωτογενές ισοζύγιο ή κανόνα περί δαπανών), αλλά θα πρέπει να
εξασφαλίζει δημοσιονομική πειθαρχία τόσο σε εθνικό όσο και σε περιφερειακό/τοπικό επίπεδο.
Η Επιτροπή θα έχει την ευκαιρία, τηρουμένων πλήρως των προνομιών των εθνικών κοινοβουλίων,
να δίνει τη γνώμη της για τον ακριβή δημοσιονομικό κανόνα πριν από τη θέσπισή του, ώστε να
εξασφαλίζεται ότι είναι συμβατός με τους ενωσιακούς κανόνες και ότι τους στηρίζει.

δ. Ενίσχυση χρηματοπιστωτικής σταθερότητας

Ένας ισχυρός χρηματοπιστωτικός τομέας είναι καίριας σημασίας για τη συνολική σταθερότητα της
ζώνης του ευρώ. Έχει δρομολογηθεί μια συνολική μεταρρύθμιση του ενωσιακού πλαισίου για την
εποπτεία και ρύθμιση του χρηματοπιστωτικού τομέα.
Στο πλαίσιο αυτό, τα κράτη μέλη δεσμεύονται να θεσπίσουν εθνική νομοθεσία για την εξυγίανση
των τραπεζών με πλήρη τήρηση του κοινοτικού κεκτημένου. Θα διεξάγονται σε τακτική βάση
αυστηρές δοκιμές αντοχής των τραπεζών, συντονισμένες σε επίπεδο ΕΕ. Επιπροσθέτως,
ο πρόεδρος του ΕΣΣΚ και ο πρόεδρος της Ευρωομάδας θα κληθούν να ενημερώνουν τακτικά τους
Αρχηγούς Κράτους και Κυβερνήσεως για θέματα σχετικά με τη μακροδημοσιονομική σταθερότητα
και τις μακροοικονομικές εξελίξεις που απαιτούν ειδική δράση στη ζώνη του ευρώ. Ειδικότερα, για
κάθε κράτος μέλος θα παρακολουθείται στενά το επίπεδο ιδιωτικού χρέους των τραπεζών, των
νοικοκυριών και των μη χρηματοπιστωτικών εταιριών.

Επιπλέον των προαναφερθέντων θεμάτων, θα δοθεί προσοχή στο συντονισμό της φορολογικής
πολιτικής.

Η άμεση φορολογία παραμένει εθνική αρμοδιότητα. Ο ρεαλιστικός συντονισμός των φορολογικών
πολιτικών είναι αναγκαίο στοιχείο ενός ισχυρότερου συντονισμού των οικονομικών πολιτικών στη
ζώνη του ευρώ προκειμένου να στηριχθούν η δημοσιονομική εξυγίανση και η οικονομική
ανάπτυξη. Στο πλαίσιο αυτό, τα κράτη μέλη δεσμεύονται να μετάσχουν σε συστηματικές
συζητήσεις για θέματα φορολογικής πολιτικής, ιδίως για την εξασφάλιση της ανταλλαγής
βέλτιστων πρακτικών, την αποφυγή επιζήμιων πρακτικών και την υποβολή προτάσεων για την
καταπολέμηση της απάτης και της φοροδιαφυγής.
Η διαμόρφωση κοινής βάσης φορολογίας των επιχειρήσεων θα μπορούσε να είναι ένας ουδέτερος
ως προς τα έσοδα τρόπος για την εξασφάλιση της συνοχής των εθνικών φορολογικών συστημάτων,
τηρουμένων των εθνικών φορολογικών στρατηγικών, και την προαγωγή της διατηρησιμότητας των
δημόσιων οικονομικών και της ανταγωνιστικότητας των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων.
Η Επιτροπή υπέβαλε νομοθετική πρόταση για κοινή ενιαία βάση φορολογίας των επιχειρήσεων.

Συγκεκριμένες ετήσιες δεσμεύσεις

Προκειμένου να επιδειχθεί αληθινή δέσμευση για αλλαγή και να εξασφαλισθεί η αναγκαία
πολιτική δυναμική για την επίτευξη των κοινών μας στόχων, τα συμμετέχοντα κράτη μέλη θα
συμφωνούν κάθε χρόνο σε ανώτατο επίπεδο για δέσμη συγκεκριμένων δράσεων που θα πρέπει να
εφαρμοσθούν εντός 12 μηνών. Η επιλογή των συγκεκριμένων μέτρων πολιτικής προς υλοποίηση
θα παραμένει ευθύνη κάθε χώρας, αλλά στην επιλογή θα συνεκτιμώνται ειδικότερα τα
προαναφερθέντα θέματα. Οι δεσμεύσεις αυτές θα αποτυπώνονται επίσης στα εθνικά προγράμματα
μεταρρυθμίσεων και προγράμματα σταθερότητας που θα υποβάλλονται ετησίως και τα οποία θα
αξιολογούνται από την Επιτροπή, το Συμβούλιο και την Ευρωομάδα στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού
Εξαμήνου.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II

Όροι λειτουργίας του ΕΜΣ

Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αποφάσισε να προσθέσει στο άρθρο 136 της Συνθήκης την ακόλουθη
παράγραφο:
«Τα κράτη μέλη με νόμισμα το ευρώ μπορούν να θεσπίσουν μηχανισμό σταθερότητας ο οποίος θα
ενεργοποιείται εφόσον κρίνεται απαραίτητο προκειμένου να διασφαλίζεται η σταθερότητα της
ζώνης του ευρώ στο σύνολό της. Η παροχή τυχόν απαιτούμενης χρηματοοικονομικής συνδρομής
δυνάμει του μηχανισμού θα υπόκειται σε αυστηρούς όρους.».
Κατόπιν αυτής της απόφασης, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συμφώνησε ότι τα κράτη μέλη της
Ευρωζώνης πρέπει να θεσπίσουν ένα μόνιμο μηχανισμό σταθερότητας: τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό
Σταθερότητας (ΕΜΣ). Ο ΕΜΣ θα ενεργοποιείται με αμοιβαία συμφωνία (1), εφόσον απαιτείται για
την εγγύηση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας της Ευρωζώνης ως συνόλου. Ο ΕΜΣ θα
αναλάβει το ρόλο του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EΤΧΣ) και του
Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Χρηματοπιστωτικής Σταθεροποίησης (EMΧΣ) στην παροχή εξωτερικής
χρηματοδοτικής συνδρομής στα κράτη μέλη της Ευρωζώνης μετά τον Ιούνιο του 2013.
Η πρόσβαση στη χρηματοδοτική συνδρομή από τον ΕΜΣ θα παρέχεται με βάση αυστηρούς όρους
πολιτικής, σύμφωνα με πρόγραμμα μακροοικονομικής προσαρμογής και εμπεριστατωμένη
ανάλυση της βιωσιμότητας του δημόσιου χρέους, που θα διενεργεί η Επιτροπή από κοινού με το
5ΝΤ και σε συνεργασία με την ΕΚΤ. Θα απαιτείται από το δικαιούχο κράτος μέλος να εξασφαλίζει
μια πρέπουσα μορφή συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα, σύμφωνα με τις ιδιαίτερες συνθήκες και
κατά τρόπο πλήρως συμμορφούμενο προς τις πρακτικές του ΔΝΤ.
Ο ΕΜΣ θα διαθέτει πραγματική δανειοδοτική ικανότητα ύψους 500 δισεκατομμυρίων ευρώ (2). Η
επάρκεια της δανειοδοτικής ικανότητας θα επανεξετάζεται τακτικά και τουλάχιστον ανά πενταετία.
Ο ΕΜΣ θα επιδιώκει να συμπληρώνει τη δανειοδοτική ικανότητά του με τη συμμετοχή του ΔΝΤ σε
δράσεις χρηματοδοτικής συνδρομής, ενώ θα μπορούν να συμμετέχουν και κράτη μέλη που δεν
ανήκουν στην Ευρωζώνη, σε ad hoc βάση.

__________________________________
1 Απόφαση που λαμβάνεται με αμοιβαία συμφωνία είναι απόφαση που λαμβάνεται με
ομοφωνία των κρατών μελών τα οποία συμμετέχουν στην ψηφοφορία· οι αποχές δεν
εμποδίζουν την έγκριση της απόφασης.
2 Κατά τη μετάβαση από το EΤΧΣ στον ΕΜΣ, η συνδυασμένη δανειοδοτική ικανότητα δεν θα
υπερβαίνει το ποσό αυτό.
_________________________________

Στο υπόλοιπο κείμενο περιγράφονται τα κύρια δομικά χαρακτηριστικά του ΕΜΣ:

Θεσμική μορφή
Ο ΕΜΣ θα συσταθεί με συνθήκη μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωζώνης ως διακυβερνητικός
οργανισμός δημόσιου διεθνούς δικαίου, με έδρα το Λουξεμβούργο. Το καταστατικό του ΕΜΣ θα
περιληφθεί σε παράρτημα της συνθήκης.
Σκοπός και στρατηγική χρηματοδότησης
Σκοπός του ΕΜΣ είναι η κινητοποίηση χρηματοδότησης και η παροχή χρηματοδοτικής συνδρομής
υπό αυστηρούς όρους σε κράτη μέλη της Ευρωζώνης, τα οποία αντιμετωπίζουν ή απειλούνται από
σοβαρά προβλήματα χρηματοδότησης, ούτως ώστε να εξασφαλίζεται η χρηματοπιστωτική
σταθερότητα της Ευρωζώνης ως συνόλου.
Τα κράτη μέλη της Ευρωζώνης θα καταβάλλουν στον ΕΜΣ τα ποσά των οικονομικών κυρώσεων
στις οποίες υπόκεινται βάσει των διαδικασιών του Συμφώνου Σταθεροποίησης και Σύνδεσης και
των Μακροοικονομικών Ανισορροπιών. Οι κυρώσεις αυτές θα αποτελούν μέρος του
καταβεβλημένου κεφαλαίου.
Ο ΕΜΣ θα εφαρμόζει κατάλληλη στρατηγική χρηματοδότησης προκειμένου να εξασφαλίζει την
πρόσβαση σε πηγές ευρείας χρηματοδότησης και να είναι σε θέση να παρέχει πακέτα
χρηματοδοτικής συνδρομής στα κράτη μέλη υπό οιουσδήποτε όρους της αγοράς. Όλοι οι συναφείς
κίνδυνοι θα περιορίζονται μέσω της κατάλληλης διαχείρισης ενεργητικού και παθητικού.
Διοίκηση
Ο ΕΜΣ θα διαθέτει Συμβούλιο Διοικητών, αποτελούμενο από τους Υπουργούς Οικονομικών των
κρατών μελών της Ευρωζώνης (ως μέλη με δικαίωμα ψήφου), ενώ ο Ευρωπαίος Επίτροπος για τις
Οικονομικές και Νομισματικές Υποθέσεις και ο Πρόεδρος της ΕΚΤ θα συμμετέχουν ως
παρατηρητές. Το Συμβούλιο των 5ιοικητών θα εκλέγει Πρόεδρο μεταξύ των μελών με δικαίωμα
ψήφου.

Το Συμβούλιο των Διοικητών θα αποτελεί τον ανώτατο φορέα λήψης αποφάσεων του ΕΜΣ και θα
λαμβάνει τις ακόλουθες σημαντικές αποφάσεις με αμοιβαία συμφωνία:
- χορήγηση χρηματοδοτικής συνδρομής·
- όρους και προϋποθέσεις της χρηματοδοτικής συνδρομής·
- δανειοδοτική ικανότητα του ΕΜΣ·
- αλλαγές της δέσμης των προβλεπόμενων μέσων.
Όλες οι άλλες αποφάσεις του Συμβουλίου των 5ιοικητών θα λαμβάνονται με ειδική πλειοψηφία,
εκτός εάν προβλέπεται άλλως.
Ο ΕΜΣ θα διαθέτει Συμβούλιο Διευθυντών, το οποίο θα εκτελεί συγκεκριμένα καθήκοντα που
ανατίθενται από το Συμβούλιο των 5ιοικητών. Κάθε κράτος μέλος της Ευρωζώνης θα ορίσει έναν
Διευθυντή και έναν αναπληρωτή Διευθυντή. Επιπλέον, η Επιτροπή και η ΕΚΤ θα ορίσουν από έναν
παρατηρητή και έναν αναπληρωτή η κάθε μία στο Συμβούλιο των 5ιευθυντών. Όλες οι αποφάσεις
του Συμβουλίου των Διευθυντών θα λαμβάνονται με ειδική πλειοψηφία, εκτός εάν προβλέπεται
άλλως.
Η στάθμιση των ψήφων εντός του Συμβουλίου των Διοικητών και του Συμβουλίου των Διευθυντών
θα γίνεται κατ’ αναλογία προς τις αντίστοιχες εγγραφές των κρατών μελών στο κεφάλαιο του ΕΜΣ. Ως ειδική πλειοψηφία ορίζεται ποσοστό 80% των ψήφων.
Το Συμβούλιο των Διοικητών θα ορίσει Διευθύνοντα Σύμβουλο, υπεύθυνο για την καθημερινή
διαχείριση του ΕΜΣ. Ο Διευθύνων Σύμβουλος προεδρεύει του Συμβουλίου των Διευθυντών.
Δομή του κεφαλαίου
Ο ΕΜΣ θα επιδιώξει να λάβει και να διατηρήσει την υψηλότερη αξιολόγηση πιστοληπτικής
ικανότητας από τους σημαντικότερους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας.

Ο ΕΜΣ θα διαθέτει συνολικό εγγεγραμμένο κεφάλαιο ύψους 700 δισεκατομμυρίων ευρώ. Από το
ποσό αυτό, 80 δισεκατομμύρια ευρώ θα έχουν τη μορφή κεφαλαίου καταβεβλημένου από τα κράτη
μέλη της Ευρωζώνης, τα οποία θα διατεθούν σταδιακά από τον Ιούλιο του 2013 σε πέντε ίσες
ετήσιες δόσεις. Επίσης, ο ΕΜΣ θα διαθέτει συνδυασμό δεσμευμένου καταβλητέου κεφαλαίου και
εγγυήσεων από τα κράτη μέλη της Ευρωζώνης συνολικού ύψους 620 δισεκατομμυρίων ευρώ. Κατά
τη μεταβατική φάση από το 2013 έως το 2017, τα κράτη μέλη δεσμεύονται να επιταχύνουν, στην
απίθανη περίπτωση που αυτό χρειαστεί, την παροχή κατάλληλων μέσων ώστε να διατηρείται στο
15% κατ’ ελάχιστον η αναλογία μεταξύ του καταβεβλημένου κεφαλαίου και του οφειλόμενου
ποσού των τίτλων του ΕΜΣ.
Η κλείδα συνεισφοράς κάθε κράτους μέλους στο συνολικό εγγεγραμμένο κεφάλαιο του ΕΜΣ θα
βασίζεται στην κλείδα καταβεβλημένου κεφαλαίου της ΕΚΤ, όπως έχει στο Παράρτημα.
Επικυρώνοντας τη Συνθήκη για τη σύσταση του ΕΜΣ, τα κράτη μέλη δεσμεύονται νομικά να
παράσχουν τη συνεισφορά τους στο συνολικό εγγεγραμμένο κεφάλαιο.
Το Συμβούλιο των Διοικητών θα αποφασίζει με αμοιβαία συμφωνία την προσαρμογή του ποσού
του συνολικού εγγεγραμμένου κεφαλαίου ή την απαίτηση καταβολής κεφαλαίου, πλην των
κατωτέρω συγκεκριμένων περιπτώσεων. Πρώτον, το Συμβούλιο των Διευθυντών μπορεί να
αποφασίζει, με απλή πλειοψηφία, να αποκαταστήσει -με την απαίτηση καταβολής κεφαλαίου- το
επίπεδο του καταβεβλημένου κεφαλαίου, όταν το ποσό του καταβεβλημένου κεφαλαίου μειώνεται
με την απορρόφηση ζημιών (3).Δεύτερον, θα θεσπιστεί διαδικασία εγγύησης κατόπιν αιτήσεως, η
οποία θα επιτρέπει την αυτόματη απαίτηση καταβολής κεφαλαίου από τους μετόχους του ΕΜΣ,
εφόσον αυτό απαιτείται για να αποφευχθεί τυχόν αδυναμία πληρωμής οφειλομένων στους πιστωτές
του ΕΜΣ. Η ευθύνη κάθε μετόχου θα περιορίζεται εν πάση περιπτώσει στο μερίδιό του στο
εγγεγραμμένο κεφάλαιο.
Όλες οι συνεισφορές στο εγγεγραμμένο κεφάλαιο των κρατών μελών (4) που θα ενταχθούν στο ΕΜΣ
μετά τον Ιούλιο του 2013 θα διέπονται από τους ίδιους όρους οι οποίοι ισχύουν για τις αρχικές
συνεισφορές. Οι επιπτώσεις στην πράξη για το συνολικό ποσό του εγγεγραμμένου κεφαλαίου και
την κατανομή του κεφαλαίου μεταξύ των κρατών μελών θα αποφασίζονται από το Συμβούλιο των Διοικητών με αμοιβαία συμφωνία.

__________________________________
3 Το δικαίωμα ψήφου του κράτους μέλους το οποίο ευθύνεται για τη ζημία που πρέπει να
καλυφθεί αναστέλλεται όσον αφορά τη συγκεκριμένη απόφαση.
4 Συνεπεία της ένταξης στην Ευρωζώνη, ένα κράτος μέλος καθίσταται μέλος του ΕΜΣ με
πλήρη δικαιώματα και υποχρεώσεις.
__________________________________

Εφόσον ο ΕΜΣ δεν έχει ενεργοποιηθεί και υπό την προϋπόθεση ότι η πραγματική δανειοδοτική
ικανότητα δεν είναι μικρότερη των 500 δισεκατομμυρίων, τα ποσά από την επένδυση του
καταβεβλημένου κεφαλαίου του ΕΜΣ θα επιστρέφονται στα κράτη μέλη, μετά την αφαίρεση των
λειτουργικών εξόδων. Μετά την πρώτη ενεργοποίηση του ΕΜΣ, τα ποσά από την επένδυση του
κεφαλαίου του ΕΜΣ και τη δράση χρηματοδοτικής συνδρομής θα κρατούνται στο πλαίσιο του
ΕΜΣ. Όμως, εάν το καταβεβλημένο κεφάλαιο υπερβαίνει το επίπεδο που απαιτείται για τη
διατήρηση της δανειοδοτικής ικανότητας του ΕΜΣ, το Συμβούλιο των Διευθυντών μπορεί να
αποφασίζει, με απλή πλειοψηφία, τη διανομή μερίσματος στα κράτη μέλη της Ευρωζώνης βάσει
της κλείδας συνεισφοράς.

Μέσα
Εάν είναι απαραίτητο για τη διαφύλαξη της σταθερότητας της ευρωζώνης ως συνόλου, σύμφωνα
με την τροποποίηση του άρθρου 136 της Συνθήκης, ο ΕΜΣ θα παρέχει χρηματοδοτική συνδρομή
υπό αυστηρούς όρους, βάσει προγράμματος μακροοικονομικής προσαρμογής, κατ’ αναλογία προς
τη σοβαρότητά των ανισορροπιών του κράτους μέλους. Η συνδρομή θα παρέχεται μέσω δανείων.
Ωστόσο και κατ’ εξαίρεση μπορεί να παρεμβαίνει, σε πρωτογενείς αγορές χρεωστικών τίτλων,
βάσει προγράμματος μακροοικονομικής προσαρμογής υπό αυστηρούς όρους και κατόπιν αμοιβαίας συμφωνίας του Συμβουλίου των Διοικητών.

Στήριξη της Σταθερότητας από τον ΕΜΣ (ΣΣE)
Ο ΕΜΣ μπορεί να παρέχει βραχυπρόθεσμη ή μεσοπρόθεσμη στήριξη σταθερότητας σε κράτος
μέλος της Ευρωζώνης, το οποίο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα χρηματοδότησης. Η πρόσβαση
στη ΣΣΕ προϋποθέτει πρόγραμμα μακροοικονομικής προσαρμογής με ενδεδειγμένους όρους
πολιτικής, κατ’ αναλογίαν προς τη σοβαρότητά των ανισορροπιών που παρατηρούνται στο
δικαιούχο κράτος μέλος. Η διάρκεια του προγράμματος και οι προθεσμίες λήξης των δανείων θα
εξαρτώνται από τη φύση των ανισορροπιών και τις προοπτικές των δικαιούχων κρατών μελών να
αποκτήσουν εκ νέου πρόσβαση στις χρηματαγορές εντός του χρόνου διάθεσης των πόρων του
ΕΜΣ.

• Μηχανισμός στήριξης πρωτογενών αγορών
Ο ΕΜΣ μπορεί να αγοράζει ομόλογα κράτους μέλους, το οποίο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα
χρηματοδότησης, στην πρωτογενή αγορά, με στόχο τη μεγιστοποίηση της αποτελεσματικότητας
της στήριξης σε σχέση με το κόστος. Οι όροι και οι λεπτομέρειες για την αγορά ομολόγων θα
καθορίζονται στην απόφαση σχετικά με τους όρους και τις προϋποθέσεις της χρηματοδοτικής
συνδρομής.
Το Συμβούλιο των Διοικητών μπορεί να επανεξετάζει τη δέσμη των μέσων που διαθέτει ο ΕΜΣ και
να αποφασίζει να επιφέρει αλλαγές σε αυτά.

Συμμετοχή του ΔΝΤ
Ο ΕΜΣ θα συνεργάζεται πολύ στενά με το 5ΔΤ κατά την παροχή χρηματοδοτικής συνδρομής (5). Σε
κάθε περίπτωση, θα επιδιώκεται η ενεργή συμμετοχή του ΔΝΤ, τόσο σε τεχνικό όσο και σε
οικονομικό επίπεδο. Η ανάλυση της βιωσιμότητας του χρέους θα διενεργείται από κοινού από την
Επιτροπή και το ΔΝΤ, σε συνεργασία με την ΕΚΤ. Οι όροι πολιτικής που θα συνοδεύουν την κοινή
συνδρομή ΕΜΣ/ΔΝΤ θα αποτελέσουν αντικείμενο κοινής διαπραγμάτευσης της Επιτροπής και του
ΔΝΤ, σε συνεργασία με την ΕΚΤ.

___________________________
(5) Εξυπακούεται, ωστόσο, ότι ή όποια συμμετοχή του ΔΝΤ θα συμμορφούται προς την εντολή
του βάσει των άρθρων της συμφωνίας και την εν ισχύι απόφαση και πολιτικές του
Διοικητικού Συμβουλίου του ΔΝΤ.
___________________________

Ενεργοποίηση της χρηματοδοτικής συνδρομής, παρακολούθηση του προγράμματος και
συνέχεια
Η χρηματοδοτική συνδρομή του ΕΜΣ ενεργοποιείται σε κάθε περίπτωση κατόπιν αιτήσεως
κράτους μέλους προς τα λοιπά κράτη μέλη της Ευρωζώνης. Η Ευρωομάδα ενημερώνει το
Συμβούλιο σχετικά με την υποβολή αίτησης ενεργοποίησης της στήριξης. Όταν παραλαμβάνει την
αίτηση, το Συμβούλιο των Διοικητών ζητεί από την Επιτροπή να εκτιμήσει, σε συνεργασία με την
ΕΚΤ, αν υπάρχει κίνδυνος για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα της Ευρωζώνης ως συνόλου και
να διενεργήσει εμπεριστατωμένη ανάλυση της βιωσιμότητας του δημόσιου χρέους του
συγκεκριμένου κράτους μέλους, από κοινού με το ΔΝΤ και σε συνεργασία με την ΕΚΤ. Τα
επόμενα βήματα για την ενεργοποίηση της χρηματοδοτικής συνδρομής του ΕΜΣ έχουν ως εξής:
- Εάν ζητείται ΣΣΕ, η Επιτροπή, από κοινού με το ΔΝΤ και σε συνεργασία με την ΕΚΤ,
αξιολογεί τις πραγματικές ανάγκες χρηματοδότησης του δικαιούχου κράτους μέλους και τη
φύση της απαιτούμενης συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα, που θα πρέπει να συνάδει με τις
πρακτικές του ΔΝΤ.
- Βάσει αυτής της αξιολόγησης, το Συμβούλιο των Διοικητών αναθέτει στην Επιτροπή να
διαπραγματευτεί, από κοινού με το ΔΝΤ και σε συνεργασία με την ΕΚΤ, πρόγραμμα
μακροοικονομικής προσαρμογής με το εν λόγω κράτος μέλος, που θα περιγράφεται σε
μνημόνιο συμφωνίας.
- Η Επιτροπή προτείνει στο Συμβούλιο απόφαση για την έγκριση του προγράμματος
μακροοικονομικής προσαρμογής. Το Συμβούλιο των Διοικητών αποφασίζει σχετικά με την
παροχή της χρηματοδοτικής συνδρομής και τους σχετικούς όρους και προϋποθέσεις. Όταν
το πρόγραμμα εγκριθεί από το Συμβούλιο, η Επιτροπή υπογράφει το μνημόνιο συμφωνίας
εξ ονόματος του κράτους μέλους της Ευρωζώνης με την επιφύλαξη προηγούμενης
αμοιβαίας συμφωνίας του Συμβουλίου των Διοικητών. Στη συνέχεια, το Συμβούλιο των
Διευθυντών εγκρίνει τη συμφωνία χρηματοδοτικής συνδρομής, η οποία περιέχει τις τεχνικές
πτυχές της χρηματοδοτικής συνδρομής που θα παρασχεθεί.
- Η Επιτροπή, από κοινού με το ΔΝΤ και σε συνεργασία με την ΕΚΤ, είναι υπεύθυνη για την
παρακολούθηση της συμμόρφωσης προς τους όρους πολιτικής που απαιτεί το πρόγραμμα
μακροοικονομικής προσαρμογής. Υποβάλλει έκθεση στο Συμβούλιο και στο Συμβούλιο
των Διευθυντών. Βάσει της έκθεσης αυτής, το Συμβούλιο των Διευθυντών αποφασίζει, με
αμοιβαία συμφωνία, την εκταμίευση των νέων δόσεων του δανείου.
-Μετά τη συζήτηση στο Συμβούλιο των Διοικητών, το Συμβούλιο μπορεί να αποφασίσει,
βάσει πρότασης της Επιτροπής, να εφαρμόσει εποπτεία μετά τη θέση σε εφαρμογή του
προγράμματος, η οποία μπορεί να διαρκεί όσο δεν έχει αποπληρωθεί ένα συγκεκριμένο
ποσό της χρηματοδοτικής συνδρομής.

Συνοχή με το πολυμερές πλαίσιο εποπτείας της ΕΕ
Θα ζητηθεί η έγκριση των κρατών μελών της ΕΕ προκειμένου να μπορέσουν τα κράτη μέλη της
Ευρωζώνης να αναθέτουν στην Επιτροπή, από κοινού με το ΔΝΤ και σε συνεργασία με την ΕΚΤ,
την ανάλυση της βιωσιμότητας του χρέους των κρατών μελών που ζητούν χρηματοδοτική στήριξη,
την προετοιμασία του προγράμματος προσαρμογής που συνοδεύει την χρηματοδοτική συνδρομή,
καθώς και την παρακολούθηση της εφαρμογής του.
Το Συμβούλιο των Διοικητών έχει μεν την αυτονομία να αποφασίζει σχετικά με την ύπαρξη και τις
διαδικασίες παροχής της χρηματοδοτικής στήριξης βάσει διακυβερνητικού πλαισίου, οι όροι όμως
πολιτικής που θεσπίζονται δυνάμει προγράμματος ενισχυμένης εποπτείας ή μακροοικονομικής
προσαρμογής θα πρέπει να είναι συνεπείς με το πλαίσιο εποπτείας της ΕΕ και πρέπει να εγγυώνται
την τήρηση των διαδικασιών της ΕΕ. Για το σκοπό αυτό, η Επιτροπή σκοπεύει να προτείνει
κανονισμό για τη διευκρίνιση των αναγκαίων διαδικαστικών ενεργειών δυνάμει του άρθρου 136
της Συνθήκης προκειμένου να κατοχυρώνονται οι όροι πολιτικής στις αποφάσεις του Συμβουλίου
και να εξασφαλίζεται η συνοχή με το πολυμερές πλαίσιο εποπτείας της ΕΕ. Το Συμβούλιο και η
Επιτροπή θα ενημερώνουν τακτικά το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με τη θέσπιση και τις
δράσεις του ΕΜΣ.

Καθορισμός τιμών
Το Συμβούλιο των Διοικητών θα αποφασίσει ως προς τη δομή καθορισμού τιμών για την παροχή
χρηματοδοτικής συνδρομής σε δικαιούχο κράτος μέλος.
Ο ΕΜΣ θα έχει τη δυνατότητα να δανείζει με σταθερό ή μεταβλητό επιτόκιο. Ο καθορισμός τιμών
του ΕΜΣ θα ευθυγραμμίζεται με τις αρχές καθορισμού τιμών του ΔΝΤ, οι δε χρεώσεις του θα
υπερβαίνουν το κόστος χρηματοδότησης του ΕΜΣ, συμπεριλαμβάνοντας και κατάλληλη
προσαύξηση για κινδύνους.

Η ακόλουθη δομή καθορισμού τιμών θα εφαρμόζεται για τα δάνεια του ΕΜΣ:
1) κόστος χρηματοδότησης του ΕΜΣ
2) επιβάρυνση 200 βασικών μονάδων για το σύνολο του δανείου
3) πρόσθετη επιβάρυνση 100 βασικών μονάδων για τα δανειακά ποσά που δεν έχουν εξοφληθεί
μετά την πάροδο τριετίας.
Για τα δάνεια σταθερού επιτοκίου με προθεσμία λήξης άνω της τριετίας, το περιθώριο θα είναι ο
σταθμισμένος μέσος όρος της επιβάρυνσης των 200 βασικών μονάδων για την πρώτη τριετία και
200 βασικών μονάδων συν 100 βασικές μονάδες για τα ακόλουθα έτη.
Η δομή καθορισμού τιμών θα ορίζεται στην οικεία πολιτική του ΕΜΣ, η οποία θα επανεξετάζεται
τακτικά.

Συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα
1. Διαδικασίες για τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα
Προσδοκάται κατάλληλη και αναλογική μορφή συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα κατά περίπτωση,
εφόσον λαμβάνεται χρηματοδοτική συνδρομή από το δικαιούχο κράτος. Η φύση και η έκταση
αυτής της συμμετοχής θα καθορίζεται κατά περίπτωση και θα εξαρτάται από τα αποτελέσματα της
ανάλυσης βιωσιμότητας του χρέους, σύμφωνα με την πρακτική του ΔΝΤ (6), και από τις ενδεχόμενες
επιπτώσεις για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα της Ευρωζώνης.

____________________________
(6) Σύμφωνα με το ΔΝΤ, το χρέος θεωρείται βιώσιμο όταν αναμένεται ότι το δανειζόμενο κράτος
θα είναι σε θέση να συνεχίσει να εξοφλεί τα δάνειά του χωρίς εξωπραγματικά μεγάλη
διόρθωση των εσόδων και εξόδων του. Η εκτίμηση αυτή καθορίζει τη διαθεσιμότητα και την
προσήκουσα κλίμακα της χρηματοδότησης.
____________________________

(α) Αν, βάσει της ανάλυσης βιωσιμότητας, συνάγεται ότι ένα πρόγραμμα μακροοικονομικής
προσαρμογής μπορεί ρεαλιστικά να επαναφέρει το δημόσιο χρέος σε μία βιώσιμη πορεία, το
δικαιούχο κράτος μέλος αναλαμβάνει πρωτοβουλίες με σκοπό την ενθάρρυνση των βασικών
ιδιωτών επενδυτών να διατηρήσουν τα ανοίγματά τους (π.χ. προσέγγιση «Πρωτοβουλία της
Βιέννης»). Η Επιτροπή, το ΔΝΤ, η ΕΚΤ και η Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών θα παρακολουθούν εκ
του σύνεγγυς την εφαρμογή των πρωτοβουλιών αυτών.
(β) Αν, βάσει της ανάλυσης βιωσιμότητας, συνάγεται ότι ένα πρόγραμμα μακροοικονομικής
προσαρμογής δεν μπορεί ρεαλιστικά να επαναφέρει το δημόσιο χρέος σε μία βιώσιμη πορεία,
το δικαιούχο κράτος μέλος υποχρεούται να προσέλθει καλόπιστα σε ενεργές διαπραγματεύσεις με
τους δανειστές του για να εξασφαλίσει την άμεση συμμετοχή τους στην αποκατάσταση της
βιωσιμότητας του χρέους. Η παροχή της χρηματοδοτικής συνδρομής εξαρτάται από την ύπαρξη
αξιόπιστου σχεδίου του κράτους μέλους, καθώς και επαρκούς του δέσμευσης για την εξασφάλιση κατάλληλης και αναλογικής συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα. Η πρόοδος της εφαρμογής του σχεδίου παρακολουθείται δυνάμει του προγράμματος και λαμβάνεται υπ’ όψιν στην απόφαση για τις εκταμιεύσεις.
Κατά τις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές, το δικαιούχο κράτος μέλος τηρεί τις ακόλουθες
αρχές:
o Αναλογικότητα: το κράτος μέλος αναζητεί λύσεις ανάλογες προς το πρόβλημα βιωσιμότητας
του χρέους που αντιμετωπίζει.
o Διαφάνεια: το οικείο κράτος μέλος διεξάγει ανοικτό διάλογο με τους δανειστές και
ανταλλάσσει εγκαίρως μαζί τους σχετικές πληροφορίες.
o Δίκαιη διαδικασία: το κράτος μέλος διαβουλεύεται με τους δανειστές σχετικά με το
ενδεχόμενο αναπρογραμματισμού ή αναδιάρθρωσης του δημόσιου χρέους, με σκοπό τη
διαπραγμάτευση κατάλληλων λύσεων. Μέτρα για τη μείωση της καθαρής παρούσας αξίας
του χρέους εξετάζονται μόνο όταν είναι απίθανη η επίτευξη των προσδοκώμενων
αποτελεσμάτων με άλλους τρόπους.
o Διασυνοριακός συντονισμός: ο κίνδυνος εξάπλωσης του προβλήματος και ενδεχόμενων
δευτερογενών επιπτώσεων σε άλλα κράτη μέλη και τρίτες χώρες λαμβάνεται δεόντως
υπ’ όψιν κατά το σχεδιασμό μέτρων για τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα. Τα
λαμβανόμενα μέτρα συνοδεύονται από δέουσα ανακοίνωση του οικείου κράτους μέλους με
σκοπό τη διαφύλαξη της χρηματοοικονομικής σταθερότητας της Ευρωζώνης ως συνόλου.

2. Ρήτρες Συλλογικής Δράσης
Από τον Ιούλιο του 2013, θα περιλαμβάνονται ρήτρες συλλογικής δράσης (CAC) σε όλα τα νέα
κρατικά χρεόγραφα της Ευρωζώνης με προθεσμία λήξης άνω του έτους. Στόχος των ρητρών αυτών είναι η διευκόλυνση της επίτευξης συμφωνίας μεταξύ του κράτους και των δανειστών του τού
ιδιωτικού τομέα, στο πλαίσιο της συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα. Η πρόβλεψη CAC σε ένα
δεδομένο χρεόγραφο δεν συνεπάγεται μεγαλύτερη πιθανότητα αδυναμίας πληρωμής ή
αναδιάρθρωσης χρέους σε σχέση με αυτό το χρεόγραφο. Συνεπώς, η πρόβλεψη τέτοιων ρητρών
δεν επηρεάζει την πιστωτική προτεραιότητα του κρατικού χρεογράφου.
Τα βασικά χαρακτηριστικά των CAC θα είναι συνεπή προς τα συνήθως χρησιμοποιούμενα στις
αμερικανικές και βρετανικές αγορές μετά την έκθεση της G10 για τις CAC. Οι CAC θα εισαχθούν
κατά τρόπο που να εξασφαλίζει ισότιμους όρους ανταγωνισμού μεταξύ των κρατών μελών της
Ευρωζώνης. Αυτό προϋποθέτει τη χρησιμοποίηση πανομοιότυπων και τυποποιημένων ρητρών
για όλα τα κράτη μέλη της Ευρωζώνης, εναρμονισμένων στους όρους των χρεογράφων που
εκδίδονται από τα κράτη μέλη. Η βάση τους θα είναι συνεπής με τις CAC που συνηθίζονται
σύμφωνα με το δίκαιο της Νέας Υόρκης και της Αγγλίας.
Οι CAC θα περιλαμβάνουν ρήτρα ομαδοποίησης, η οποία θα επιτρέπει σε μια υπερενισχυμένη
πλειοψηφία ομολογιούχων στο πλαίσιο πολλαπλών εκδόσεων ομολόγων που διέπονται από αυτή τη
ρήτρα και υπόκεινται στο δίκαιο μιας και της αυτής δικαιοδοσίας να ενεργοποιούν ρήτρα δράσης
της πλειοψηφίας, όταν η απαιτούμενη για την αναδιάρθρωση πλειοψηφία δανειστών δεν
θα μπορούσε να επιτευχθεί στο πλαίσιο συγκεκριμένης έκδοσης ομολόγων. Θα προβλέπεται
κατάλληλη εκπροσώπηση. Τα πλέον σημαντικά θέματα – τα λεγόμενα στα αγγλικά «reserve
matters» – (π. χ. βασικοί όροι πληρωμής, μετατροπή ή ανταλλαγή ομολόγων) θα αποφασίζονται με
μεγαλύτερη πλειοψηφία από ό,τι τα λοιπά θέματα. Θα ισχύουν οι δέοντες κανόνες απαρτίας. Οι
αλλαγές που αποφασίζονται από τις προβλεπόμενες πλειοψηφίες είναι δεσμευτικές για όλους τους
ομολογιούχους.
Θα προβλεφθεί κατάλληλος κανόνας περί αφαίρεσης του δικαιώματος ψήφου για την
εξασφάλιση ορθής διαδικασίας ψηφοφορίας. Θα εξετασθούν κατάλληλοι κανόνες για την
αποτροπή νομικών ενεργειών παρακώλυσης.
Η εισαγωγή των CAC θα γίνει με τυποποιημένο τρόπο, για να εξασφαλισθεί ότι ο νομικός τους
αντίκτυπος θα είναι πανομοιότυπος σε όλα τα δικαιοδοτικά συστήματα της Ευρωζώνης,
διαφυλάσσοντας με τον τρόπο αυτό ισότιμους όρους ανταγωνισμού μεταξύ των κρατών μελών της.
Τα κράτη μέλη της Ευρωζώνης θα υιοθετήσουν τα κατάλληλα μέτρα για να τεθούν σε εφαρμογή οι
CAC.
Τα κράτη μέλη της Ευρωζώνης θα έχουν τη δυνατότητα να συνεχίσουν να αντλούν από το
εκκρεμές χρέος χωρίς CAC βάσει προκαθορισμένων όρων μετά τον Ιούνιο του 2013 προκειμένου
να διαφυλάξουν την αναγκαία ρευστότητα των παλαιών ομολόγων και να δοθεί επαρκής χρόνος
στα κράτη μέλη της Ευρωζώνης να δημιουργήσουν, ευτάκτως, νέα ομόλογα με όλες τις
καθιερωμένες ληκτότητες. Οι λεπτομερείς νομικές ρυθμίσεις για τη συμπερίληψη των CAC στα
κρατικά ομόλογα της Ευρωζώνης θα αποφασισθούν βάσει των εργασιών που θα αναληφθούν από
την υποεπιτροπή της ΟΔΕ για τις αγορές κρατικών χρεογράφων της ΕΕ, κατόπιν κατάλληλων
διαβουλεύσεων με τους συμμετέχοντες στην αγορά και άλλους φορείς, και θα ολοκληρωθούν μέχρι
τέλους του 2011.
3. Καθεστώς του ΕΜΣ ως προτιμησιακού πιστωτή
Ο ΕΜΣ θα παρέχει, όπως το ΔΝΤ, χρηματοδοτική συνδρομή σε κράτος μέλος με μειωμένη
δυνατότητα τακτικής πρόσβασης στη χρηματοδότηση της αγοράς. Ως εκ τούτου, οι Αρχηγοί
Κράτους και Κυβερνήσεως έχουν δηλώσει ότι ο ΕΜΣ θα απολαύει καθεστώτος προτιμησιακού
πιστωτή όπως και το ΔΝΤ, αποδεχόμενοι συγχρόνως ότι το καθεστώς προτιμησιακού πιστωτή
του ΔΝΤ υπερισχύει έναντι αυτού του ΕΜΣ.
Αυτό θα λάβει ισχύ από 1ης Ιουλίου 2013, χωρίς να θίγονται οι όροι τυχόν άλλης συμφωνίας
στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοοικονομικής σταθερότητας (ΕΤΧΣ) και του
μηχανισμού στήριξης της Ελλάδας.

Μεταβατικές ρυθμίσεις μεταξύ ΕΤΧΣ και ΕΜΣ
Όπως προβλεπόταν αρχικά, το ΕΤΧΣ θα εξακολουθεί να λειτουργεί και μετά τον Ιούνιο του 2013
για τη διαχείριση των εκκρεμών ομολόγων. Θα παραμείνει εν λειτουργία μέχρις ότου λάβει το
πλήρες ποσό της χρηματοδότησης που χορηγήθηκε στα κράτη μέλη και καταβάλει τις οφειλές του
δυνάμει των εκδοθέντων χρηματοδοτικών μέσων και τυχόν υποχρεώσεων εξόφλησης εγγυητών. Τα
μη εκταμιευθέντα και μη χρηματοδοτηθέντα τμήματα των υπαρχουσών δανειακών διευκολύνσεων
θα πρέπει να μεταφερθούν στον ΕΜΣ (π.χ. καταβολή και χρηματοδότηση των δόσεων που θα
καταστούν απαιτητές μόνο μετά την έναρξη ισχύος του ΕΜΣ). Ο ενοποιημένος δανεισμός του
ΕΤΧΣ και του ΕΜΣ δεν θα υπερβαίνει τα 500 δισεκατομμύρια ευρώ.
Για να εξασφαλισθεί η ομαλή μετάβαση από το ΕΤΧΣ στο ΕΜΣ, η πρακτική προετοιμασία της
θέσπισης του ΕΜΣ θα ανατεθεί στον Διευθύνοντα Σύμβουλο του ΕΤΧΣ, ο οποίος θα υποβάλλει
τακτικά έκθεση προόδου στην Ομάδα «Ευρωομάδα».

Συμμετοχή των κρατών μελών που δεν ανήκουν στην Ευρωζώνη
Τα εκτός Ευρωζώνης κράτη μέλη μπορούν να συμμετέχουν σε βάση ad hoc μαζί με τον ΕΜΣ σε
δράσεις χρηματοδοτικής συνδρομής κρατών μελών της Ευρωζώνης. Εφόσον συμμετέχουν σε αυτές
τις δράσεις, τα εν λόγω κράτη θα εκπροσωπούνται στις οικείες συνεδριάσεις των συμβουλίων του
ΕΜΣ τα οποία θα αποφασίζουν σχετικά με τη χορήγηση και την παρακολούθηση της συνδρομής.
Θα έχουν εγκαίρως πρόσβαση σε όλες τις σχετικές πληροφορίες και θα ζητείται δεόντως η γνώμη
τους. Τα κράτη μέλη της Ευρωζώνης θα υποστηρίξουν ισότιμο καθεστώς πιστωτή για τον ΕΜΣ και
για τα λοιπά κράτη μέλη που δανείζουν σε διμερή βάση μαζί με τον ΕΜΣ.
Επίλυση διαφορών
Σε περίπτωση διαφοράς μεταξύ κράτους μέλους της Ευρωζώνης και του ΕΜΣ σε σχέση με την
ερμηνεία και την εφαρμογή της συνθήκης για τη σύσταση του ΕΜΣ, το Συμβούλιο των Διοικητών
αποφασίζει επί της διαφοράς. Αν η απόφαση προσβληθεί από το κράτος μέλος, η διαφορά
υποβάλλεται στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο σύμφωνα με το άρθρο 273 ΣΛΕΕ.
Όσον αφορά τη σχέση μεταξύ του ΕΜΣ και τρίτων, το εφαρμοστέο δίκαιο και δικαιοδοσία
καθορίζονται βάσει των νομικών και συμβατικών εγγράφων που συνομολογούνται μεταξύ του
ΕΜΣ και των εν λόγω τρίτων.

Παράρτημα: Κλείδα συνεισφοράς στον ΕΜΣ, βασισμένη στην κλείδα της ΕΚΤ
Χώρα ISO Κλείδα ΕΜΣ
Αυστρία AT 2,783
Βέλγιο BE 3,477
Γαλλία FR 20,386
Γερμανία DE 27,146
Ελλάδα EL 2,817
Εσθονία EE 0,186
Ιρλανδία IE 1,592
Ισπανία ES 11,904
Ιταλία IT 17,914
Κάτω Χώρες NL 5,717
Κύπρος CY 0,196
Λουξεμβούργο LU 0,250
Μάλτα MT 0,073
Πορτογαλία PT 2,509
Σλοβακία SK 0,824
Σλοβενία SI 0,428
Φινλανδία FI 1,797
Σύνολο EA17 100,0
Σημειώσεις: Η κλείδα ΕΜΣ βασίζεται στην κλείδα συνεισφοράς στο κεφάλαιο της ΕΚΤ.
Τα κράτη μέλη με κατά κεφαλή ΑΕΠ κάτω του 75% του μέσου όρου της ΕΕ θα απολαύουν προσωρινής διόρθωσης για περίοδο 12 ετών μετά από την είσοδό τους στην Ευρωζώνη.
Η προσωρινή αυτή διόρθωση θα αντιστοιχεί στα τρία τέταρτα της διαφοράς μεταξύ του μεριδίου ΑΕΕ και του μεριδίου κεφαλαίου της ως εξής: μερίδιο ΕΜΣ = βασικό μερίδιο ΕΚΤ - 0,75*(βασικό μερίδιο ΕΚΤ - μερίδιο ΑΕΕ). Το διορθωμένο δηλαδή ποσοστό συνεισφοράς θα είναι σταθμισμένος μέσος όρος του μεριδίου ΑΕΕ (κατά 75%) και του μεριδίου κεφαλαίου της ΕΚΤ (κατά 25%).
Η προς τα κάτω αντιστάθμιση στις χώρες αυτές ανακατανέμεται μεταξύ όλων των λοιπών χωρών ανάλογα με το βασικό τους μερίδιο ΕΚΤ.
ΑΕΕ και ΑΕΠ κατά κεφαλή το 2010.
Πηγές: υπολογισμοί ΕΚΤ, Ameco και DG ECFIN.