Feldstein: Το αδύναμο ευρώ είναι η μόνη λύση

Η πιθανότητα διάσπασης της ευρωζώνης είναι θέμα που πλέον συζητείται ανοιχτά από αξιωματούχους και στελέχη της αγοράς. Το επιτόκιο στα ισπανικά κρατικά ομόλογα εκτοξεύθηκε πάνω από το 7%, αντικατοπτρίζοντας την έλλειψη προόδου στη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος σε επίπεδο κεντρικής κυβέρνησης, αλλά και τοπικών περιφερειών όπως η Βαλένθια, και όχι μόνο. Η Ελλάδα πιθανότατα θα αποτύχει κατά την επιθεώρηση της τρόικας, φέρνοντας ακόμη πιο κοντά την έξοδό της, ακόμη και το φθινόπωρο. Ακόμη και η Γερμανία δέχεται πιέσεις επειδή η Bundesbank έχει πολύ μεγάλη έκθεση στις χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας.

Η τελευταία σύνοδος της ευρωζώνης έληξε με ένα αισιόδοξο ανακοινωθέν, αλλά χωρίς ουσία. Εν τω μεταξύ, οι αγορές ενδέχεται να επιβάλουν τη δική τους λύση στους αξιωματούχους των Βρυξελλών. Η αποδυνάμωση της αξίας του ευρώ ίσως να είναι το κλειδί για την επιβίωση της ευρωζώνης.

Το ευρώ υποχώρησε τον τελευταίο χρόνο κατά 15% συγκριτικά με το δολάριο (από $1,44 κάτω από $1,21). Εάν υποχωρήσει περαιτέρω κατά 15%, τότε θα πλησιάσει σε ισοτιμία 1 προς 1 έναντι του δολαρίου, ενώ θα εξακολουθεί να είναι υψηλότερα κατά 20% από το ιστορικό χαμηλό των 84 σεντς.

Η αποδυνάμωσή του θα μειώσει τις τιμές των ευρωπαϊκών εξαγωγών και θα αυξήσει το κόστος των εισαγωγών, μειώνοντας ή εκμηδενίζοντας τα ελλείμματα στα ισοζύγια τρεχουσών συναλλαγών των χωρών της ευρωπαϊκής περιφέρειας, καθώς σχεδόν το ήμισυ του εμπορίου τους διεξάγεται σε χώρες εκτός ευρωζώνης.

Το αδύναμο ευρώ θα ενισχύσει επίσης τις καθαρές εξαγωγές της Γερμανίας, θα αυξήσει τους γερμανικούς μισθούς και θα μειώσει τις εμπορικές ανισορροπίες εντός της ευρωζώνης.

Η αύξηση των καθαρών εξαγωγών στις χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας θα αυξήσει επίσης το ΑΕΠ και θα ανατρέψει την ύφεση, η οποία άλλωστε οφείλεται στους υψηλότερους φόρους και στις περικοπές των κρατικών δαπανών. Με αυτόν τον τρόπο, θα γίνει πολιτικά εφικτή η επίτευξη της απαραίτητης δημοσιονομικής προσαρμογής. Η στροφή από την ύφεση στην ανάπτυξη θα οδηγήσει σε αύξηση των εσόδων για τις επιχειρήσεις και της απασχόλησης, μειώνοντας κατά συνέπεια τα επισφαλή δάνεια και τη στάση πληρωμών σε ενυπόθηκα δάνεια, που τώρα πλήττουν τις τράπεζες.

Τις πρόσφατες εβδομάδες συζήτησα το θέμα της αποδυνάμωσης του ευρώ με Ευρωπαίους αξιωματούχους, νυν και πρώην. Περίμενα ότι θα μου πουν πως είναι γνωστός ο ευρωσκεπτικισμός μου και πως ανέκαθεν κατέκρινα το ευρώ. Έγινε, όμως, ακριβώς το αντίθετο. Όλοι τους συμφώνησαν στο ότι η αποδυνάμωση του ευρώ είναι αναγκαία για την επιβίωσή του.

Η συνεχιζόμενη μείωση της αξίας του δείχνει την αντίληψη των αγορών ότι το ευρώ πρέπει να υποχωρήσει, ειδάλλως η ευρωζώνη θα καταρρεύσει. Οι επενδυτές, άλλωστε, γνωρίζουν πόσο απότομα μπορεί να πέσει ένα νόμισμα: το 2008 το ευρώ υποχώρησε κατά 30% έναντι του δολαρίου μέσα σε έναν χρόνο και κατά 25% έναντι της βρετανικής στερλίνας μέσα σε έξι μήνες.

Η υποχώρησή του, κατά συνέπεια, μπορεί να συμβεί χωρίς να υπάρχει κάποια συγκεκριμένη δράση από την ΕΚΤ. Εάν, όμως, η ΕΚΤ προχωρήσει σε περαιτέρω χαλάρωση της νομισματικής πολιτικής, τότε θα υπάρξει επιτάχυνση των διαδικασιών.

Παράλληλα, ο αντίκτυπος στην αμερικανική οικονομία από την επακόλουθη μείωση των αμερικανικών εξαγωγών προς την ευρωζώνη θα είναι μικρός γιατί το εμπόριο των ΗΠΑ με τα μέλη της ζώνης του ευρώ αντιστοιχεί σε λιγότερο από το 5% του αμερικανικού ΑΕΠ. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να περιμένει κανείς ότι θα υπάρξει πολιτική αντίδραση από την Ουάσιγκτον για τη στήριξη του ενιαίου νομίσματος.

Οι ΗΠΑ, άλλωστε, δεν συνηθίζουν να παρεμβαίνουν στην αγορά συναλλάγματος και τα επιτόκια είναι ήδη τόσο χαμηλά ώστε μεγαλύτερη μείωση θα ήταν απίθανη ακόμη και εάν το ήθελε η Fed. Επιπλέον, τόσο ο πρόεδρος Barack Obama όσο και ο πρόεδρος της Fed, Ben Bernanke, τόνισαν προσφάτως τον κίνδυνο που εγκυμονεί για τις ΗΠΑ η ενδεχόμενη κατάρρευση της ευρωζώνης.

Πιστεύω, τώρα, όπως και πριν από 20 χρόνια, ότι η επιβολή ενός ενιαίου νομίσματος σε μία ετερογενή ομάδα χωρών είναι λάθος. Η Ευρώπη δεν έχει τη γεωγραφική κινητικότητα και τους αυτοματισμούς μεταφοράς πόρων από τα πλούσια στα φτωχά κράτη, που δίνουν τη δυνατότητα στα ομόσπονδα κράτη των ΗΠΑ να έχουν ένα ενιαίο νόμισμα. Ενώ, όμως, η δημιουργία της ευρωζώνης ήταν ένα οικονομικό λάθος, το να διαλυθεί τώρα θα ήταν πολύ επιζήμιο για κυβερνήσεις, επενδυτές και πολίτες.

Ακόμη κι αν σωθεί η ευρωζώνη, πάντως, θα πρέπει να αντιμετωπίσει το δομικό πρόβλημα του ενιαίου νομίσματος: ακατάλληλη νομισματική πολιτική σε διαφορετικές χώρες και διάφορους καιρούς. Τα άλλα προβλήματα που αντιμετωπίζει τώρα η ευρωζώνη, όμως, μπορεί να σταματήσουν να υπάρχουν. Οι αγορές ομολόγων θα αποτρέψουν τον υπερβολικό δανεισμό των κυβερνήσεων και του ιδιωτικού τομέα, που καταγράφηκε την προηγούμενη δεκαετία. Και οι χώρες της περιφέρειας θα προχωρήσουν στα απαραίτητα μεταρρυθμιστικά βήματα, που θα μειώσουν τις διαφορές στην παραγωγικότητα και στο κόστος ανά μονάδα εργασίας.

Αξίζει να προσπαθήσουμε μία νέα αρχή για το ευρώ.

*Ο Martin Feldstein είναι καθηγητής οικονομικών στο πανεπιστήμιο του Harvard.


ΠΗΓΗ: FT.com

ECRI has turned south...

 

Lakshman Achuthan, co-founder of the Economic Cycle Research Institute, spoke with Bloomberg Television’s Tom Keene today and said that, "What we said back in December was that the most likely start date for the recession would be in Q1 and if not then, by the middle of 2012. I’m here to reaffirm that. I think we’re in a recession already." And just like us, the anagrammatic ECRI economist believes that "It is not all about GDP. It is about jobs. It is about income and sales.  

ZH

***ECRI Recession Call: ‘You Haven’t Seen Anything Yet’ (δείτε το βίντεο)

(U.S. Economy Tipping into Recession

Early last week, ECRI notified clients that the U.S. economy is indeed tipping into a new recession. And there’s nothing that policy makers can do to head it off.

ECRI’s recession call isn’t based on just one or two leading indexes, but on dozens of specialized leading indexes, including the U.S. Long Leading Index, which was the first to turn down – before the Arab Spring and Japanese earthquake – to be followed by downturns in the Weekly Leading Index and other shorter-leading indexes. In fact, the most reliable forward-looking indicators are now collectively behaving as they did on the cusp of full-blown recessions, not “soft landings.”

Last year, amid the double-dip hysteria, we definitively ruled out an imminent recession based on leading indexes that began to turn up before QE2 was announced. Today, the key is that cyclical weakness is spreading widely from economic indicator to indicator in a telltale recessionary fashion.

Why should ECRI’s recession call be heeded? Perhaps because, as The Economist has noted, we’ve correctly called three recessions without any false alarms in-between. In contrast, most of those who’ve accurately predicted a recession or two have also been guilty of crying wolf – in 2010, 2005, 2003, 1998, 1995, or 1987.

A new recession isn’t simply a statistical event. It’s a vicious cycle that, once started, must run its course. Under certain circumstances, a drop in sales, for instance, lowers production, which results in declining employment and income, which in turn weakens sales further, all the while spreading like wildfire from industry to industry, region to region, and indicator to indicator. That’s what a recession is all about.

But how can we have a new recession just a couple of years after the last one officially ended? Isn’t this too short for an economic expansion?

More than three years ago, before the Lehman debacle, we were already warning of a longstanding pattern of slowing growth: at least since the 1970s, the pace of U.S. growth – especially in GDP and jobs – has been stair-stepping down in successive economic expansions. We expected this pattern to persist in the new economic expansion after the recession ended, and it certainly did. We also pointed out – months before the recession ended – that because the “Great Moderation” of business cycles (from about 1985 to 2007) was now history, the resulting combination of higher cyclical volatility and lower trend growth would virtually dictate an era of more frequent recessions.

So it comes as no surprise to us that, with the latest expansion only a couple of years old, we’re already facing a new recession. Actually, such short expansions are hardly unheard of. From 1799 to 1929, nearly 90% of U.S. expansions lasted three years or less, as did two of the three expansions between 1970 and 1981. In other words, such short expansions are unusual only with respect to recent decades.

It’s important to understand that recession doesn’t mean a bad economy – we’ve had that for years now. It means an economy that keeps worsening, because it’s locked into a vicious cycle. It means that the jobless rate, already above 9%, will go much higher, and the federal budget deficit, already above a trillion dollars, will soar.

Here’s what ECRI’s recession call really says: if you think this is a bad economy, you haven’t seen anything yet. And that has profound implications for both Main Street and Wall Street.



 http://www.businesscycle.com/reports_indexes/reportsummarydetails/1091

The U.S. is headed back into recession. That’s the word from the widely respected Economic Cycle Research Institute, which uses economic indicators to put together leading indexes.
On its Web site, ECRI said the U.S. economy is “indeed tipping into a new recession. And there’s nothing that policy makers can do to head it off.” (Take that, Federal Reserve Chairman Ben Bernanke and President Barack Obama.)
The forecasting firm relies on dozens of specialized leading indexes to support the warning “If you think this is a bad economy, you haven’t seen anything yet.”
Consumers, however, aren’t so ready to throw in the towel. They expect some small ray of sunshine to peek through the gathering dark clouds.
Within Friday’s Thomson Reuters/University of Michigan consumer-sentiment survey, the index covering six-month expectations rose to 49.4 at the end of September from a preliminary reading of 47.0, while the current-sentiment index edged up only slightly.
The question is whether the slightly better outlook is based on positive trends consumers are experiencing now — or just wishful thinking. The Michigan survey suggests households may be viewing economic weakness as the new norm.
“When specifically asked how they expected the unemployment rate to change, 89% expected the unemployment rate to remain unchanged at its current high level or to increase during the year ahead,” the report says.
Households as a whole fell behind in August. Nominal personal income fell 0.1% last month as job growth and pay raises stalled. When prices and taxes are included, real disposable income dropped 0.3% in August following a 0.2% drop in July.
So far in the third quarter, real consumer spending is growing at a 1.4% annual rate. That’s up from second quarter’s 0.7%, but it could hardly be described as strong.
Clearly, the U.S. and global economies are at risk. The two key uncertainties are the protracted debate over the euro-zone sovereign debt problem and future U.S. job growth.
If either of those risks end with a positive outcome for growth (meaning an orderly resolution to debt or an acceleration in hiring), then the U.S. will avert a downturn. Until either occurs, the warning for ECRI remains on the table.

http://blogs.wsj.com/economics/2011/09/30/ecri-recession-call-you-havent-seen-anything-yet

_______________________________________

γιατί κανείς δε λέει η κωλο-λέξη coupling?
το γράφω και το ξαναγράφω για να γίνει κατανοητή η αιτία που συγκεκριμένη ορολογία χρησιμοποιείται από τους διαμορφωτές κοινής γνώμης: δεν είναι για να τους ακούς, καλύτερα να σκέφτεσαι μόνος σου, καλύτερα να αντιστρέφεις ότι διαβάζεις

Οι ΗΠΑ εξήλθαν της ύφεσης τον Ιούνιο του 2009

Τον Ιούνιο του 2009 η αμερικανική οικονομία εξήλθε της ύφεσης, σύμφωνα με τον Εθνικό Γραφείο Οικονομικών Ερευνών των ΗΠΑ (National Bureau of Economic Research).

Η αμερικανική οικονομία βίωσε την ύφεση για 18 μήνες και συγκεκριμένα από τον Δεκέμβριο του 2007 έως και τον Ιούνιο του 2009 και ήταν η μεγαλύτερη ύφεση σε διάρκεια από την εποχή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Εάν στο προσεχές μέλλον η αμερικανική οικονομία επιβραδυνθεί, τότε θα πρόκειται για μια νέα, ξεχωριστή ύφεση, τονίζεται χαρακτηριστικά στην έκθεση του National Bureau of Economic Research (NBER).
Σύμφωνα με τους αναλυτές και οικονομολόγους του NBER, το πέρας της ύφεσης δεν σημαίνει αυτόματα ότι η αμερικανική οικονομία είναι υγιής.

bankingnews

__________________________

To αγαπημένο μου θέμα πήρε φωτιά!
ΤΕΛΟΣ Η ΥΦΕΣΗ!!! ΕΠΙΣΗΜΑ!

ΟΥΡΑ ΟΥΡΑ ΟΥΡΑ!!!

Ολόκληρη η έκθεση ορισμού σημείου καμπής:

CAMBRIDGE September 20, 2010 - The Business Cycle Dating Committee of the National Bureau of Economic Research met yesterday by conference call. At its meeting, the committee determined that a trough in business activity occurred in the U.S. economy in June 2009. The trough marks the end of the recession that began in December 2007 and the beginning of an expansion. The recession lasted 18 months, which makes it the longest of any recession since World War II. Previously the longest postwar recessions were those of 1973-75 and 1981-82, both of which lasted 16 months.

In determining that a trough occurred in June 2009, the committee did not conclude that economic conditions since that month have been favorable or that the economy has returned to operating at normal capacity. Rather, the committee determined only that the recession ended and a recovery began in that month. A recession is a period of falling economic activity spread across the economy, lasting more than a few months, normally visible in real GDP, real income, employment, industrial production, and wholesale-retail sales. The trough marks the end of the declining phase and the start of the rising phase of the business cycle. Economic activity is typically below normal in the early stages of an expansion, and it sometimes remains so well into the expansion.

The committee decided that any future downturn of the economy would be a new recession and not a continuation of the recession that began in December 2007. The basis for this decision was the length and strength of the recovery to date.

The committee waited to make its decision until revisions in the National Income and Product Accounts, released on July 30 and August 27, 2010, clarified the 2009 time path of the two broadest measures of economic activity, real Gross Domestic Product (real GDP) and real Gross Domestic Income (real GDI). The committee noted that in the most recent data, for the second quarter of 2010, the average of real GDP and real GDI was 3.1 percent above its low in the second quarter of 2009 but remained 1.3 percent below the previous peak which was reached in the fourth quarter of 2007.

Identifying the date of the trough involved weighing the behavior of various indicators of economic activity. The estimates of real GDP and GDI issued by the Bureau of Economic Analysis of the U.S. Department of Commerce are only available quarterly. Further, macroeconomic indicators are subject to substantial revisions and measurement error. For these reasons, the committee refers to a variety of monthly indicators to choose the months of peaks and troughs. It places particular emphasis on measures that refer to the total economy rather than to particular sectors. These include a measure of monthly GDP that has been developed by the private forecasting firm Macroeconomic Advisers, measures of monthly GDP and GDI that have been developed by two members of the committee in independent research (James Stock and Mark Watson, (available here), real personal income excluding transfers, the payroll and household measures of total employment, and aggregate hours of work in the total economy. The committee places less emphasis on monthly data series for industrial production and manufacturing-trade sales, because these refer to particular sectors of the economy. Movements in these series can provide useful additional information when the broader measures are ambiguous about the date of the monthly peak or trough. There is no fixed rule about what weights the committee assigns to the various indicators, or about what other measures contribute information to the process.

The committee concluded that the behavior of the quarterly series for real GDP and GDI indicates that the trough occurred in mid-2009. Real GDP reached its low point in the second quarter of 2009, while the value of real GDI was essentially identical in the second and third quarters of 2009. The average of real GDP and real GDI reached its low point in the second quarter of 2009. The committee concluded that strong growth in both real GDP and real GDI in the fourth quarter of 2009 ruled out the possibility that the trough occurred later than the third quarter.

The committee designated June as the month of the trough based on several monthly indicators. The trough dates for these indicators are:

Macroeconomic Advisers’ monthly GDP (June)
The Stock-Watson index of monthly GDP (June)
Their index of monthly GDI (July)
An average of their two indexes of monthly GDP and GDI (June)
Real manufacturing and trade sales (June)
Index of Industrial Production (June)
Real personal income less transfers (October)
Aggregate hours of work in the total economy (October)
Payroll survey employment (December)
Household survey employment (December)

The committee concluded that the choice of June 2009 as the trough month for economic activity was consistent with the later trough months in the labor-market indicators—aggregate hours and employment—for two reasons. First, the strong growth of quarterly real GDP and real GDI in the fourth quarter was inconsistent with designating any month in the fourth quarter as the trough month. The committee believes that these quarterly measures of the real volume of output across the entire economy are the most reliable measures of economic activity. Second, in previous business cycles, aggregate hours and employment have frequently reached their troughs later than the NBER’s trough date. In particular, in 2001-03, the trough in payroll employment occurred 21 months after the NBER trough date. In 2009, the NBER trough date is 6 months before the trough in payroll employment. In both the 2001-03 and 2009 cycles, household employment also reached its trough later than the NBER trough date.

The committee noted the contrast between the June trough date for the majority of the monthly indicators and the October trough date for real personal income less transfers. There were two reasons for selecting the earlier date. The first was described above -- the fact that quarterly real GDP and GDI rose strongly in the fourth quarter. The second was that real GDI is a more comprehensive measure of income than real personal income less transfers, as it includes additional sources of income such as undistributed corporate profits. The committee’s use of income-side measures, notably real GDI, is based on the accounting principle that the value of output equals the sum of the incomes that arise from producing the output. Apart from a random statistical discrepancy, real GDI satisfies that equality while real personal income does not.

Feldstein: Η χρεοκοπία Ελλάδας είναι αναπόφευκτη

Η χρεοκοπία της Ελλάδας είναι αναπόφευκτη, σημειώνει ο καθηγητής του Harvard, κ. Martin Feldstein, υποστηρίζοντας ότι η χώρα θα απέφευγε αυτό το ενδεχόμενο εάν ήταν εκτός ευρωζώνης μέσω της υποτίμησης του νομίσματος.

Ο κ. Feldstein σημειώνει ότι η χρεοκοπία της Ελλάδας δεν σημαίνει ότι θα αρνηθεί να καταβάλει πληρωμές κεφαλαίου και τόκων των ομολόγων της όταν ωριμάσουν. Το πιθανότερο, αναφέρει, είναι μια αναδιάρθρωση του υφιστάμενου χρέους, με πρωτοβουλία του ΔΝΤ, με swap των ομολόγων με νέους τίτλους χαμηλότερου κεφαλαίου και τόκων.

Ακόμη, θα μπορούσε να είναι μια "ήπια χρεοκοπία" με τη χώρα να εξυπηρετεί το χρέος της με νέο χρέος αντί να καταβάλλει μετρητά. Σε κάθε περίπτωση, οι ομολογιούχοι θα πάρουν λιγότερα από αυτά που τους οφείλονται.

Ο μόνος τρόπος να την αποφύγει, τονίζει ο καθηγητής, θα ήταν να μειώσει το έλλειμμά της σε τέτοιον βαθμό ώστε οι εγχώριοι και ξένοι επενδυτές να δεχτούν να το χρηματοδοτήσουν.

Ωστόσο, ο κ. Feldstein επισημαίνει ότι μια μείωση του ελλείμματος κατά 10% του ΑΕΠ θα σήμαινε τεράστιες περικοπές στις κρατικές δαπάνες ή/και εκτίναξη των φορολογικών εσόδων. Αυτή η εξέλιξη θα είχε πολύ σοβαρές συνέπειες στην καταναλωτική ζήτηση, και ως εκ τούτου στην παραγωγή και στην απασχόληση, τη στιγμή όπου στην Ελλάδα προβλέπεται ύφεση άνω του 4% και ανεργία μεγαλύτερη του 10%.

"Με βάση την κλίμακα της απαιτούμενης μείωσης του ελλείμματος και τη συνακόλουθη οικονομική ύφεση, δεν υπάρχει τρόπος να αποφύγει η Ελλάδα τη στάση πληρωμών στο εθνικό της χρέος", τονίζει ο καθηγητής.

http://www.euro2day.gr/news/economy/124/articles/580813/Article.aspx

_________________

Αυτό το "ήπια χρεοκοπία" ισχύει από το 1821....

NBER COMMITTEE CONFERS: NO TROUGH ANNOUNCED

CAMBRIDGE, April 8 -- The Business Cycle Dating Committee of the National Bureau of Economic Research met at the organization�s headquarters in Cambridge, Massachusetts, on April 8, 2010. The committee reviewed the most recent data for all indicators relevant to the determination of a possible date of the trough in economic activity marking the end of the recession that began in December 2007. The trough date would identify the end of contraction and the beginning of expansion. Although most indicators have turned up, the committee decided that the determination of the trough date on the basis of current data would be premature. Many indicators are quite preliminary at this time and will be revised in coming months. The committee acts only on the basis of actual indicators and does not rely on forecasts in making its determination of the dates of peaks and troughs in economic activity. The committee did review data relating to the date of the peak, previously determined to have occurred in December 2007, marking the onset of the recent recession. The committee reaffirmed that peak date.

http://www.nber.org/cycles/april2010.html

Statement of the NBER Business Cycle Dating Committee on the Determination of the Dates of Turning Points in the U.S. Economy

(αγνώστου σε 'μένα ημερομηνίας δημοσίευσης, προφανώς Ιανουαρίου 2010 - bold δικά μου)

The NBER�s Business Cycle Dating Committee maintains a chronology of the U.S. business cycle. The chronology comprises alternating dates of peaks and troughs in economic activity. A recession is a period between a peak and a trough, and an expansion is a period between a trough and a peak. During a recession, a significant decline in economic activity spreads across the economy and can last from a few months to more than a year. Similarly, during an expansion, economic activity rises substantially, spreads across the economy, and usually lasts for several years.

In both recessions and expansions, brief reversals in economic activity may occur�a recession may include a short period of expansion followed by further decline; an expansion may include a short period of contraction followed by further growth. The Committee applies its judgment based on the above definitions of recessions and expansions and has no fixed rule to determine whether a contraction is only a short interruption of an expansion, or an expansion is only a short interruption of a contraction. The most recent example of such a judgment that was less than obvious was in 1980-1982, when the Committee determined that the contraction that began in 1981 was not a continuation of the one that began in 1980, but rather a separate full recession.

The Committee does not have a fixed definition of economic activity. It examines and compares the behavior of various measures of broad activity: real GDP measured on the product and income sides, economy-wide employment, and real income. The Committee also may consider indicators that do not cover the entire economy, such as real sales and the Federal Reserve�s index of industrial production (IP). The Committee�s use of these indicators in conjunction with the broad measures recognizes the issue of double-counting of sectors included in both those indicators and the broad measures. Still, a well-defined peak or trough in real sales or IP might help to determine the overall peak or trough dates, particularly if the economy-wide indicators are in conflict or do not have well-defined peaks or troughs.

http://www.nber.org/cycles/general_statement.html

ΝΒΕR: αυτοί που λένε πότε η αμερικάνικη οικονομία βρίσκεται σε άνθηση ή ύφεση
Η απλή πρώτη σκέψη λέει ότι θα έχουμε μια μεγάλη, πολύ μεγάλη, περίοδο προσαρμογής στην ανάκαμψη... Και αυτοί μας προετοιμάζουν...

Understanding the Odds of a Double-Dip Recession

We should first define what a double dip recession is. For purposes of this article, we shall adopt the most common definition utilized by economists -- and one which also happens to make common sense: A double dip recession is an occurrence whereby the US economy enters into a recession within a period less than 12 months following the end of the previous recession.

According to the National Bureau of Economic Research (NBER), the most authoritative source of information regarding business cycles, there have been 33 recessions registered in the US since 1854. Over this entire time frame, there have been only three recorded instances of a double-dip recession by this standard definition. The first one was in 1913, the second in 1920, and the third in 1981.

(Note: If we make the definition of a double-dip more expansive, including all recessions within 18 months of the end of the previous recession, the number of occurrences of double-dips rises only slightly to five.)

...

How Likely Is a Double-Dip in 2010?

It's likely that the NBER will declare that the recession that began in December of 2007 ended in July of 2009. If that's the case, the economy will have to begin to contract by July of 2010 in order for a double-dip to occur. Even under the more expansive definition of a double-dip, a contraction would have to begin by January of 2011.

Independent support is plentiful for the notion that it's highly unlikely that a double-dip recession could arise from endogenous forces in 2010. For example, the NY Fed Model (based on Treasury yield curves) and the Leading Economic Index (LEI) -- both of which have a very good track record -- are signaling that the risk of a double-dip recession is close to 0%

In my view, the only credible threat to the US recovery in 2010 would be a major exogenous shock. What sort of exogenous shocks would be capable of provoking a reversal of positive economic momentum coming out of a trough?

An abrupt ramping up of interest rates such as that which caused the 1981 double-dip would be an example of such an exogenous shock. However, such a scenario in 2010 is fairly unlikely due to the absence of the type of inflationary momentum that existed in 1981.

A more credible exogenous threat, in my view, would be a spike in fuel prices caused by military conflict in the Middle East. Another, less likely, exogenous shock could come in the form of contagion from financial crises emanating from Europe due to sovereign risk re-ratings. Another, also unlikely, possibility might be a confidence-destroying terrorist attack. Finally, a dramatic domestic unraveling of President Obama’s credibility and effectiveness as a leader could potentially zap overall confidence in the US amongst domestic and foreign consumers and investors.

Currently, I'd place the combined odds of a double-dip recession prior to December 2010 at less than 25%. I'd characterize this level of risk as low, albeit substantial. Structural vulnerabilities due to endogenous factors play an integral part of this risk assessment. However, it's my view that the risk of a double-dip in 2010 is probably less than 5% without a major exogenous catalyst.

http://www.minyanville.com/articles/Kostohryz/index/a/26285

M. Feldstein: Η οικονομική ανάκαμψη θα αργήσει

Παρόλες τις εκτιμήσεις στις ΗΠΑ, οι οποίες κάνουν λόγο για ανάκαμψη της οικονομίας από τον Αύγουστο του 2009, για τα επόμενα 2-3 χρόνια θα επιμείνουν η μειωμένη ζήτηση και η αυξημένη ανεργία. Αυτή την εκτίμηση διατύπωσε ο Martin Feldstein, μέλος της Επιτροπής Σοφών του Προέδρου Ομπάμα για την Ανάκαμψη της Οικονομίας, μιλώντας σε γεύμα που παρέθεσαν τα Συνέδρια του Economist, στην Αθήνα. Σύμφωνα με τον κ. Feldstein, οι ενθαρρυντικές στατιστικές δεν θα πρέπει να θεωρούνται ενδείξεις οικονομικής ανάκαμψης. Στην Ευρώπη, όπως είπε, τα δεδομένα εμφανίζονται χειρότερα σε σύγκριση με τις ΗΠΑ. Για την Ελλάδα ανέφερε ότι είναι μία από τις χώρες της Ευρωζώνης που «υποφέρουν» από το ακριβό ευρώ, ως λιγότερο ανταγωνιστικές. Αναφερόμενος στο «πακέτο» μέτρων της κυβέρνησης Ομπάμα, ανέφερε ότι αυτό θα αποφέρει αύξηση της τάξης του 1,5% στο αμερικανικό ΑΕΠ. Ο ίδιος αξίωσε τη λήψη επιπλέον μέτρων τόνωσης της οικονομίας από την κυβέρνηση των ΗΠΑ, ωστόσο, εξέφρασε επιφυλάξεις αναφορικά με την προοπτική έγκρισής τους από το Κογκρέσο. Ο ίδιος επισήμανε τα βασικά προβλήματα τα οποία καλείται να αντιμετωπίσει η αμερικανική οικονομία, μιλώντας για μείωση της ζήτησης και δυσλειτουργία των χρηματοπιστωτικών αγορών. Παράλληλα, υπογράμμισε τη μείωση της τάξης του 19% τον τελευταίο χρόνο στις τιμές των σπιτιών στις ΗΠΑ, τονίζοντας – σε σχέση με τη δανειοδότηση των καταναλωτών από τις τράπεζες - ότι τα σπίτια έχουν σήμερα μικρότερη αξία. Ο Καθηγητής Feldstein πρόσθεσε ότι βασικό μέλημα της κυβέρνησης Ομπάμα είναι να βοηθήσει τους πολίτες οι οποίοι αντιμετωπίζουν πρόβλημα στέγασης.
Η κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ (Fed) θέλει να δείξει ότι το τραπεζικό σύστημα είναι σε «φόρμα», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Feldstein, για να αντιτάξει ότι ο τραπεζικός κλάδος πάσχει από έλλειψη αυτοπεποίθησης, σημειώνοντας ότι δεν είναι γνωστή η πραγματική αξία των τραπεζικών προϊόντων. Επίσης, χαρακτήρισε εν δυνάμει σοβαρό πρόβλημα τον πληθωρισμό. Ως προς την ευρύτερη διεθνή σκηνή, χαρακτήρισε την Κίνα «φωτεινό σημείο» της παγκόσμιας κρίσης, λέγοντας ότι η χώρα αντιμετώπισε την πτώση των εξαγωγών της, αυξάνοντας την εσωτερική ζήτηση. Θα βγει πρώτη από τη δίνη της κρίσης, εκτίμησε ο κ.Feldstein, προβλέποντας αύξηση του κινεζικού ΑΕΠ κατά 8% τον επόμενο χρόνο.
http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/518842/ArticleNewsWorld.aspx

***Λόγος αντίδρασης Νο.ΙΙ (θα κηρυχθεί το τέλος ύφεσης από το NBER έως τέλος Μαϊου 2009)

Εκτός από το τρόπο σκέψης που εξέφρασε η Fidelity, ακόμα ένας που βρήκε πάτο στην χρηματιστηριακή αγορά.

The graph below plots 4-week averages of the initial unemployment claims going back to 1967, with vertical lines drawn at the first week of the month in which the NBER eventually declared that a recovery from the recession began. Gordon's relation is indeed pretty striking-- in each of the last six recessions, the recovery began within 8 weeks of the peak in new unemployment claims.

*Recession

Δείτε το ποστ του καθηγητή που ανήκει στο δυναμικό του NBER, αυτών που κήρυξαν την Αμερική σε ύφεση.

Jeff Frankels Weblog - Ηarvard (*)
NBER Eggheads Finally Proclaim Recession

Ο Φράνκελς στο ποστ του απαντάει γιατί άργησαν 11-12 μήνες: "η δουλειά μας είναι να ορίσουμε (την ύφεση), όχι να τρέξουμε!"

Δείτε και το διάγραμμα που έβγαλε στο blog του.

To διάγραμμα είναι ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ! (*2)

Είπαμε, το ξανα-λέμε ΥΦΕΣΗ=ΑΝΕΡΓΙΑ. Άλλωστε οι άνεργοι δυσκολεύονται να υπερ-καταναλώσουν...

Εάν η ανεργία/απασχόληση - ΑΚΟΜΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΘΛΙΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ ΠΟΥ ΜΕΤΡΙΕΤΑΙ - δεν ανακάμψει (όπως ανάκαμψε και το 2003, Ο ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΠΑΤΟΣ, βλέπε ανωτέρω διάγραμμα) δεν πρόκειται να ανακάμψει στο σύνολό της η αγορά.

Επίσης, προς τεχνικούς αναλυτές, πολύ θα ήθελα να έβλεπα ένα διάγραμμα όπου να υπάρχει ο ανωτέρω τρόπος μέτρησης της απασχόλησης και ο DJIA ή ο S&P500. Kάτι μου λέει πως θα έχουν μια δυνατή συσχέτιση!

Ακόμα, ότι πιο σημαντικό πλέον για τις αγορές είναι οι δείκτες απασχόλησης/ανεργίας που ανακοινώνονται. Είναι σίγουρο πως τις ημέρες ανακοινώσεων το volatility θα είναι πολύ αυξημένο καθώς θα είναι οι πρώτοι ασφαλείς δείκτες που θα δείξουν "ανάπτυξη".

(*) παραπομπή του καθηγητή υπάρχει και στη στήλη: Αλλοδαποί

(*2) Αριθμός απασχολούμενων Χ Μ.Ο. ωρών εργασίας ανά εργαζόμενο - 2002 έτος βάσης

ΝΒΕR

Determination of the December 2007 Peak in Economic Activity

The Business Cycle Dating Committee of the National Bureau of Economic Research met by conference call on Friday, November 28.
The committee determined that a peak in economic activity occurred in the U.S. economy in December 2007. The peak marks the end of the expansion that began in November 2001 and the beginning of a recession.

The committee believes that domestic production and employment are the primary conceptual measures of economic activity.
The committee views the payroll employment measure, which is based on a large survey of employers, as the most reliable comprehensive estimate of employment.

The committee believes that the two most reliable comprehensive estimates of aggregate domestic production are normally the quarterly estimate of real Gross Domestic Product and the quarterly estimate of real Gross Domestic Income, both produced by the Bureau of Economic Analysis. In concept, the two should be the same, because sales of products generate income for producers and workers equal to the value of the sales. However, because the measurement on the product and income sides proceeds somewhat independently, the two actual measures differ by a statistical discrepancy. The product-side estimates fell slightly in 2007Q4, rose slightly in 2008Q1, rose again in 2008Q2, and fell slightly in 2008Q3. The income-side estimates reached their peak in 2007Q3, fell slightly in 2007Q4 and 2008Q1, rose slightly in 2008Q2 to a level below its peak in 2007Q3, and fell again in 2008Q3. Thus, the currently available estimates of quarterly aggregate real domestic production do not speak clearly about the date of a peak in activity.

Other series considered by the committee—including real personal income less transfer payments, real manufacturing and wholesale-retail trade sales, industrial production, and employment estimates based on the household survey—all reached peaks between November 2007 and June 2008.

The Month of the Peak

Payroll employment, the number of filled jobs in the economy based on the Bureau of Labor Statistics’ large survey of employers, reached a peak in December 2007 and has declined in every month since then.

Further Comments

Although the indicators described above are the most important measures considered by the NBER in developing its business cycle chronology, there is no fixed rule about which other measures may contribute information to the process in any particular episode.

Committee members are: Robert Hall, Stanford University (chair); Martin Feldstein, Harvard University and NBER President Emeritus; Jeffrey Frankel, Harvard University; Robert Gordon, Northwestern University; James Poterba, MIT and NBER President; David Romer, University of California, Berkeley; and Victor Zarnowitz, the Conference Board. Christina Romer of the University of California, Berkeley, resigned from the committee on November 25, 2008, and did not participate in its deliberations of November 28.

http://wwwdev.nber.org/cycles/dec2008.html

***ΗΠΑ: Επισήμως σε ύφεση από το Δεκέμβριο του 2007

Σε ύφεση έχει εισέλθει η αμερικανική οικονομία από το Δεκέμβριο του 2007, σύμφωνα με την Εθνική Υπηρεσία Οικονομικής Έρευνας (NBER) αρμοδιότητα της οποίας είναι να ορίζει επισήμως την έναρξη και τον τερματισμό των οικονομικών κύκλων των ΗΠΑ.
Η NBER υπενθυμίζει ότι, σύμφωνα με τα κριτήριά της «η ύφεση είναι η σημαντική μείωση της οικονομικής δραστηριότητας που επεκτείνεται στους οικονομικούς τομείς, διαρκεί περισσότερο από λίγους μήνες και συνήθως είναι ορατή στην παραγωγή, την απασχόληση, το πραγματικό εισόδημα».
Από την πλευρά του, ο Λευκός Οίκος διά του εκπροσώπου του τόνισε πως δεν αλλάζει ο σχεδιασμός για την αντιμετώπιση της χρηματοπιστωτικής κρίσης.
«Το πιο σημαντικό που μπορούμε να κάνουμε αυτή τη στιγμή για την οικονομία είναι να επαναφέρουμε τις χρηματοπιστωτικές αγορές στο φυσιολογικό και να συνεχίσουμε να κάνουμε πρόοδο σε ό,τι αφορά τη στεγαστική αγορά» δήλωσε ο κ. Τόνι Φράτο.
http://www.naftemporiki.gr/news/static/08/12/01/1599641.htm

Πραγματική οικονομία

Μια άριστη εικόνα της πραγματικής οικονομίας!
Αριστερά υπάρχει ένας κόκκινος κύκλος που μας γυρνάει στο '75(...) χωρίς όμως να υπάρχει αντιστοιχία... Σήμερα, η κατάσταση δείχνει ότι τα πράγματα εξελίσσονται πολύ χειρότερα.
"Η χειρότερη κρίση από τον Β'ΠΠ" δείχνει να επαλήθευεται.

via ECRI
[στο site υπάρχουν και data για ενδεχόμενη επεξεργασία]

NBER: '80-'82 (Ο ΠΑΤΟΣ ΙΙ)

Όπως σημείωσα και προηγουμένως, μόλις στο NBER βεβαιώθηκαν ότι ο πτωτικός κύκλος τελείωσε, δηλώνουν τη κορφή του.

Αυτό συνέβει το 2001, το 1991 και το 1980 αλλά όχι το 1981-'82-'83.

Η περίπτωση στις αρχές του '80 ήταν κάτι που έμοιαζε με μία μεγάλη ύφεση σχήματος W, όπου υπήρξε μια πρόσκαιρη ανάκαμψη 7-8 μηνών στο τέλος του 1980 έως τις αρχές 1981.

Όλη η τότε υφεσιακή περίοδος κράτησε συνολικά σχεδόν τρία χρόνια!!

(Ιαν.'80-Ioύλ.'80 + Ιούλ.'81-Νοέμ.'82 - http://www.nber.org/cycles.html)

Και αυτό μοιάζει να ταιριάζει με την τώρα περίπτωση.

Τώρα η υφεσιακή κατάσταση της οικονομίας ξεκίνησε το νωρίτερο τον Νοέμβριο 2007, σίγουρα ανοδικό το Q2 2008 και η συνέχεια είναι για κάτω - ποιος ξέρει πόσο ακόμα...

(βλέπε σενάριο)

Πάμε να δούμε τη συμπεριφορά του DJIA εκείνα τα χρόνια:

1ο χαμηλό: Απρίλιος 1980 (763 μονάδες) - τρεις μήνες μετά το ξεκίνημα της (1ης) υφεσιακής περιόδου - η οποία ξεκίνησε τον Ιαν.80 και ανακοινώθηκε επίσημα τον Ιούνιο 1980, όταν και ο DJIA

2ο χαμηλό και ολικό/τελικό για 'κείνα τα χρόνια: Ιούλιος 1983 (788 μονάδες) - έναν ολόκληρο χρόνο μετά την έναρξη της 2ης ύφεσης

Ένας χρόνος πέρασε ήδη από την - νωρίτερη - έναρξη της υφεσιακής περιόδου ενώ είχαμε πρόσφατα "καλά" χαμηλά.

Τότε, τα "καλά" χαμηλά "ξαναπιάστηκαν" όταν η υφεσιακή περίοδος ολοκληρώθηκε.

Σήμερα, ΔΕΝ έχουμε επίσημη έναρξη, ΔΕΝ έχουμε ενδείξεις ότι η υφεσιακή περίοδος ολοκληρώνεται - αντίθετα οι μετριοπαθείς προβλέψεις μοιάζουν με αισιόδοξες - οπότε φαίνεται ότι έχουμε χρόνο για τα τελικά ολικά χαμηλά.

Τέλος, μετά ακριβώς από την ύφεση του '80-'82 ξεκίνησε ένα τρελό bull market που κράτησε μέχρι το τέλος του millenium.

Call it a recession, already

Έξι με οχτώ μήνες ακόμα για την επίσημη ανακοίνωση;;;

Nearly 1.2 million jobs have been lost this year. The unemployment rate is at its highest level since 1994. Retail sales were dismal last month and for automakers, October was the worst month in more than a quarter-century.
But guess what? The United States is still not officially in a recession.
That's because a recession is only defined by a group of academics called the National Bureau of Economic Research.
...
According to the NBER's Web site, a recession "is a significant decline in economic activity spread across the economy, lasting more than a few months, normally visible in real GDP, real income, employment, industrial production, and wholesale-retail sales."
...
"To some degree, the announcement of a recession is a non-event. But perversely it may be good news, especially if they date the start back to the end of 2007, because it may send the message that mathematically we could be closer to the end," said Liz Ann Sonders, chief investment strategist with Charles Schwab & Co., Inc.
...
http://money.cnn.com/2008/11/07/markets/thebuzz/index.htm

Οι επιστροφές φόρου στις Ηνωμένες Πολιτείες ελάχιστα τόνωσαν τις δαπάνες

Tου Martin Feldstein* Δεν μπορούμε να είμαστε βέβαιοι για το πόσο ακόμη θα πέσουν οι τιμές των κατοικιών. Οι ειδικοί θεωρούν απαραίτητη μια περαιτέρω πτώση 15% για να επιστρέψει η αγορά στην προ της φούσκας πορεία της. Τίποτε, όμως, δεν μπορεί να σταματήσει την πτώση από τη στιγμή που θα φτάσει σε αυτό το σημείο. Δεδομένου ότι διευρύνεται το χάσμα ανάμεσα στο χρέος από τα στεγαστικά δάνεια και στις τιμές των κατοικιών, είναι αναπόφευκτο όλο και περισσότεροι δανειολήπτες να μην μπορούν να αποπληρώσουν τα δάνειά τους. Πολλοί ιδιοκτήτες κατοικιών που είναι σε θέση να καταβάλλουν τις δόσεις του στεγαστικού δανείου τους θα επιλέξουν να μην τις καταβάλουν, θα καταφύγουν στο ενοίκιο και θα περιμένουν να αγοράσουν σπίτι όταν θα έχουν υποχωρήσει περαιτέρω οι τιμές των κατοικιών. Οσο περισσότεροι δανειολήπτες αδυνατούν να αποπληρώσουν το στεγαστικό τους δάνειο, τόσο περισσότεροι πλειστηριασμοί θα ακολουθούν και θα τροφοδοτούν το πλεόνασμα προσφοράς, με αποτέλεσμα να υποχωρούν οι τιμές ακόμη περισσότερο. Και οι χαμηλότερες τιμές αναπαράγουν το πρόβλημα και οδηγούν σε περισσότερους πλειστηριασμούς. Δεν είναι σαφές τι μπορεί να αναστείλει αυτόν τον φαύλο κύκλο. Η υποχώρηση των τιμών των κατοικιών είναι καθοριστική για τη χρηματοπιστωτική κρίση και την εικόνα της οικονομίας, επειδή τα τιτλοποιημένα στεγαστικά δάνεια και τα παράγωγα που βασίζονται σε αυτά είναι τα πρωτογενή στοιχεία ενεργητικού που αποδυναμώνουν τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Οι μειωμένες τιμές των κατοικιών μειώνουν τον πλούτο των νοικοκυριών με αποτέλεσμα να περιορίζονται οι καταναλωτικές δαπάνες. Η μείωση της απασχόλησης περιορίζει τους μισθούς. Οι υψηλές τιμές της ενέργειας και των τροφίμων συρρικνώνει περαιτέρω τα πραγματικά εισοδήματα. Η μείωση της οικονομικής δραστηριότητας στον υπόλοιπο κόσμο περιορίζει τη ζήτηση για αμερικανικές εξαγωγές. Κατά την εκτίμησή μου, η Federal Reserve αντέδρασε κατάλληλα μειώνοντας δραστικά τα επιτόκια και δημιουργώντας πολλές καινούργιες δυνατότητες για άντληση πίστωσης. Τα χαμηλά επιτόκια βοηθούν καθώς καθιστούν το δολάριο πιο ανταγωνιστικό, αλλά διαφορετικά η νομισματική πολιτική φαίνεται να έχει χάσει την αίγλη της εξ αιτίας της κατάστασης στην οποία βρίσκεται η αγορά κατοικίας και της δυσλειτουργίας της αγοράς πίστωσης. Το αμερικανικό Κογκρέσο και η κυβέρνηση Μπους παραχώρησαν επιστροφές φόρων ύψους 150 δισ. δολαρίων στην προσπάθειά τους να τονώσουν τις καταναλωτικές δαπάνες. Oσοι από εμάς υποστήριξαν την πολιτική αυτή, γνώριζαν γενικά πως η ιστορία και η οικονομική θεωρία διδάσκουν ότι αυτά τα εφάπαξ μέτρα δεν αποδίδουν πολύ, αλλά σκεφτήκαμε πως τη φορά αυτή μπορεί να είναι διαφορετικά τα πράγματα. Η στήριξή μας ήταν, για να επικαλεστούμε τον Σάμιουελ Τζόνσον, ένας θρίαμβος της ελπίδας επί της εμπειρίας. Τελικά οι ελπίδες μας διαψεύστηκαν. Τώρα έχουμε στη διάθεσή μας επίσημα στοιχεία περί του εθνικού εισοδήματος που μας δείχνουν ότι οι επιστροφές φόρου ελάχιστα τόνωσαν τις δαπάνες. Περισσότερο από το 80% των κεφαλαίων που επέστρεψαν στις τσέπες των Αμερικανών κατέληξαν σε κάποιον ταμιευτικό λογαριασμό ή χρησιμοποιήθηκαν για την αποπληρωμή χρέους. Το λιγότερο που μπορεί να πει κανείς είναι πως δεν πρόκειται για αξιοζήλευτη κατάσταση για τον νέο πρόεδρο. * Ο Martin Feldstein είναι καθηγητής Οικονομικών στο Χάρβαρντ, πρώην πρόεδρος της Επιτροπής Οικονομικών Συμβούλων του Ρόναλντ Ρέιγκαν και πρόεδρος της Εθνικής Υπηρεσίας Οικονομικών Ερευνών. Το άρθρο του δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα www. project-syndicate. org

Αμερικάνικη ύφεση: ένας καλός οδηγός

The most important recession questions — how deep and how long — remain the most difficult to answer. Federal Reserve officials expect the economy to remain weak at least through next summer, and perhaps through the end of the year before recovering. But their GDP projections (submitted at their policy meeting this week) won’t be released until Nov. 19, and some officials tend to avoid projecting GDP declines (opting for a simple no-growth estimate).

http://blogs.wsj.com/economics/2008/10/30/waiting-for-the-recession-call/

και

Forecasting firm Macroeconomic Advisers expects an annualized contraction of 2.8% and 1.4% in the fourth quarter and first quarter, respectively. MA says a recovery in the second half assumes there will be additional fiscal stimulus in 2009. However, they warn that if it does arrive, “it will not do so soon enough to improve materially the GDP outlook for the next two quarters.”
...
So even though most economists are forecasting a recovery to begin in the second half of 2009, the risks continue to be to the downside.

http://blogs.wsj.com/economics/2008/10/30/when-will-economy-recover/

Maths...

Martin Feldstein writes in the Financial Times: Misleading growth statistics give false comfort
Prepositions matter. The recent government report that US gross domestic product increased 0.6 per cent in the first quarter was very misleading. It implied that economic activity was rising in January, February and March. But the increase actually refers to the rise from the average level in the fourth quarter of 2007 to the average level in the first quarter. Monthly data since January indicate that economic activity and GDP have been declining since the start of this year. ...Although the government does not provide monthly estimates of GDP, Macroeconomic Advisers, a private forecaster, constructs them ... Although GDP declined during the first quarter, the average of the monthly figures in the first quarter ($11,711bn) is higher than the average of the monthly figures for the final quarter of 2007 ($11,675bn).