Ντοπαμίνη ή σεροτονίνη; Πώς η ευχαρίστηση αντιστρατεύεται την ευτυχία !

Ντοπαμίνη ή σεροτονίνη; Πώς η ευχαρίστηση αντιστρατεύεται την ευτυχία

To 1953, σε ένα διάσημο πείραμα, οι ερευνητές Τζέιμς Ολντς (James Olds) και Πίτερ Μίλνερ (Peter Milner) τοποθέτησαν ηλεκτρόδια στους εγκεφάλους ποντικιών. Με το πάτημα ενός μοχλού στο κλουβί των ζώων, διοχετευόταν στους μικρούς τους εγκεφάλους ηλεκτρικό ρεύμα, που τους προκαλούσε ευχαρίστηση. Πολύ σύντομα, τα ποντίκια έμαθαν να ελέγχουν τη ροή του ηλεκτρικού ρεύματος και να προκαλούν έτσι κύματα ικανοποίησης στον εγκέφαλό τους. Τα κακά νέα είναι πως δεν μπορούσαν να σταματήσουν. Πολύ σύντομα βυθίστηκαν στην εξάρτηση. Πατούσαν τον μοχλό αδιάκοπα. Τα σταματούσαν μόνο οι πόνοι από τα άσχημα πληγιασμένα τους πόδια ή ο θάνατος από ασιτία και αϋπνία.

Οι σύγχρονοι δυτικοί μοιάζουμε πολύ με αυτά τα ποντίκια. Ο διαφωτισμός καλλιέργησε την ατομικότητα που με με τη σειρά της οδήγησε στην ηδονοθηρία. Η αναζήτησή της ευχαρίστησης αναδείχθηκε στο απόλυτο νόημα της ζωής μας.

Στο νευροφυσιολογικό επίπεδο, η ευχαρίστηση συνδέεται με την έκκριση ντοπαμίνης. Θα μπορούσε κανείς να περιγράψει την ιστορία του δυτικού πολιτισμού των τελευταίων αιώνων σαν την ανάδυση ενός πολιτισμού της ντοπαμίνης. Η ζάχαρη και τα ναρκωτικά, το αλκοόλ, η νικοτίνη και τα εξτρίμ σπορτς, η πορνογραφία και τα κοινωνικά δίκτυα, όλα βασίζουν την επιτυχία τους στην έκκριση ντοπαμίνης. Αυτός ο νευροδιαβιβαστής, παράγεται για να διευκολύνει τη δράση και σχετίζεται με την ευχαρίστηση. Αλλά η υπερέκκρισή του δημιουργεί εξάρτηση, που καθορίζει τις συμπεριφορές και στενεύει τις προσωπικές επιλογές. Η οδός της ντοπαμίνης οδηγεί στην κατάθλιψη, στην παχυσαρκία, στην ανικανότητα, στην άνοια και στον θάνατο. Όπως αναφέρει στον Γκάρντιαν ο Ρόμπερτ Λάστιγκ (Robert H. Lustig), ομότιμος καθηγητής παιδιατρικής στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, η ξέφρενη αναζήτησή της ευχαρίστησης οδηγεί ήδη σε μείωση του προσδόκιμου επιβίωσης στη Δύση και σε πρωτοφανή επίπεδα τις αυτοκτονίες των νέων.

Η νευροφυσιολογία διαφωτίζει γιατί συμβαίνει αυτό. Η ευχαρίστηση (η ντοπαμίνη) όχι μόνο δεν οδηγεί στην ευτυχία, αλλά μας αποκλείει από αυτήν. Η ευτυχία εξαρτάται από την έκκριση ενός άλλου νευροδιαβιβαστή, της σεροτονίνης, που συνδέεται με την ηρεμία, την χαλάρωση, την ασφάλεια, τη συγκέντρωση, την επικοινωνία. Οι δύο νευροδιαβιβαστές είναι ανταγωνιστικοί. Αν εκκρίνεται πολλή ντοπαμίνη, η ευτυχία είναι απροσπέλαστη.

Για εμάς τους χριστιανούς, όλα τούτα τα καινοφανή και επιστημονικά, μοιάζουν πολύ οικεία. Το εκκλησιαστικό ήθος μας επισημαίνει πως τα πάθη υποδουλώνουν τον άνθρωπο. Η «ηδυπάθεια» είναι πλάνα -δεν μας οδηγεί στην ευτυχία όπως υπόσχεται, αλλά στην αστοχία και το «οψώνιον» του θανάτου. Οφείλουμε να διατηρούμε ισορροπία στη ζωή μας -η πνευματικότητα να αντισταθμίζει την κοσμικότητα, η νηστεία τη λαιμαργία, η προσευχή την εργασία, η απομόνωση την κοινωνικότητα, η αγάπη τη λαγνεία, η προσφορά τη φιλαργυρία.

Παραδόξως, η επιδίωξη της ευχαρίστησης οδηγεί στη δυστυχία. Ζωή που αξίζει να τη ζει κανείς είναι αυτή που η σεροτονίνη και η ντοπαμίνη βρίσκονται σε ισορροπία. Ο οδικός χάρτης της εκκλησίας είναι πολύ πιο κατατοπιστικός από εκείνον του κυρίαρχου καταναλωτισμού για το πώς να φτάσουμε έως εκεί.

http://www.antibaro.gr/article/19490

Ελεύθερες ρίζες.....

Αντιοξειδωτικές ουσίες: Πώς η διατροφή προστατεύει τα κύτταρά μας

Χαράλαμπος Ι. Γεωργακάκης, Κλινικός Διαιτολόγος - Διατροφολόγος*

Η εποχή μας χαρακτηρίζεται από πληθώρα επιβαρυντικών για την υγεία παραγόντων, οι οποίοι είναι στενά συνδεδεμένοι με πολλές από τις καθημερινές μας δραστηριότητες. Η ατμοσφαιρική ρύπανση, η ηλιακή ακτινοβολία, το στρες και το κάπνισμα αποτελούν μερικούς από τους σημαντικότερους παράγοντες κινδύνου, οι οποίοι ευθύνονται για ένα σημαντικό ποσοστό νοσημάτων στις σύγχρονες κοινωνίες. Ελεύθερες ρίζες: Καταστροφείς κυττάρων Οι παραπάνω παράγοντες αποτελούν φορείς και δότες ηλεκτρισμένων σωματιδίων, των ελεύθερων ριζών στον οργανισμό. Οι ελεύθερες ρίζες είναι φορτισμένα άτομα ή μόρια, ιδιαίτερα επιβλαβή για τα κύτταρα. Όταν μια ελεύθερη ρίζα προσβάλει ένα κύτταρο, εισέρχεται στις μεταβολικές οδούς και είναι πολύ πιθανό να προκαλέσει ανεπανόρθωτη βλάβη. Στο σώμα μας υπάρχουν ελεύθερες ρίζες, οι οποίες υπό φυσιολογικές συνθήκες εξουδετερώνονται από τους αμυντικούς μας μηχανισμούς. Σε περίπτωση όμως που η συγκέντρωσή τους αυξηθεί κατά πολύ μέσα στον οργανισμό, λόγω υπερβολικής έκθεσης σε κάποιον ή κάποιους από τους παράγοντες που αναφέρθηκαν, τότε αυτός δεν μπορεί να τις αντιμετωπίσει. Έτσι, οι ρίζες προκαλούν επικίνδυνες μεταλλάξεις και καταστρέφουν τα κύτταρα. Σε αυτές τις περιπτώσεις έχουμε τη δημιουργία του λεγόμενου οξειδωτικού στρες, οπότε οι οξειδωτικοί μηχανισμοί υπερτερούν των αντίστοιχων αντιοξειδωτικών. Τα τελευταία χρόνια έχει επιστημονικά αποδειχθεί ότι υπάρχει ισχυρή συσχέτιση ανάμεσα στις ελεύθερες ρίζες (οξειδωτικό στρες) και την εμφάνιση διαφόρων μορφών καρκίνου, καρδιαγγειακών νοσημάτων, δερματικών παθήσεων και πρόωρης γήρανσης του δέρματος και γενικά διαταραχών με μεγάλη συχνότητα στους σύγχρονους πληθυσμούς. Μηχανισμοί άμυνας του οργανισμού Με βάση τα παραπάνω καθίσταται αναγκαία η προστασία του οργανισμού από την καταστρεπτική δράση των ελεύθερων ριζών. Η προστασία αυτή επιτυγχάνεται αφενός με την αποφυγή της έκθεσης σε μολυσματικούς παράγοντες, αφετέρου με τη δράση των αμυντικών μηχανισμών του οργανισμού. Με δεδομένο όμως το γεγονός ότι για το σύγχρονο άνθρωπο η έκθεση σε πολλούς από τους παραπάνω παράγοντες, όπως ο καπνός, το νέφος, το αυξημένο στρες της καθημερινότητας κ.ά., είναι ένα αναπόφευκτο στοιχείο της καθημερινότητάς του, η θωράκισή του με συστήματα που έχουν την ικανότητα να εξουδετερώνουν τις ελεύθερες ρίζες αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Ο κυριότερος μηχανισμός άμυνας του οργανισμού είναι τα αντιοξειδωτικά του συστήματα, οι αντιοξειδωτικές του ουσίες, με κυριότερες τη βιταμίνη Α και το β-καροτένιο, τη βιταμίνη C, τη βιταμίνη Ε, το σελήνιο, τα διάφορα φλαβονοειδή κ.ά. Οι ουσίες αυτές δρουν δεσμεύοντας και εξουδετερώνοντας τις ελεύθερες ρίζες, μετατρέποντάς τες κατά αυτό τον τρόπο σε μη τοξικές. Οι αντιοξειδωτικοί αυτοί μηχανισμοί υπάρχουν φυσιολογικά στον οργανισμό. Η έκθεση όμως σε πολλούς φορείς ελεύθερων ριζών αυξάνει την ανάγκη για άμεση εξουδετέρωσή τους, με αποτέλεσμα να αυξάνονται και οι απαιτήσεις για αντιοξειδωτική δράση και να εξαντλούνται τα αποθέματα των ενδογενών αντιοξειδωτικών. Κατά συνέπεια, απαιτείται αύξηση της κατανάλωσης τροφών που περιέχουν τις ουσίες αυτές, ιδιαίτερα δε από άτομα υψηλού κινδύνου, όπως οι καπνιστές, όσοι καταναλώνουν υπερβολικές ποσότητες αλκοόλ, οι εργαζόμενοι σε βιομηχανίες χημικών προϊόντων κ.λπ. Στόχος είναι η διαμόρφωση ικανοποιητικών επιπέδων στον οργανισμό, ώστε αυτός να είναι ανά πάσα στιγμή σε θέση να αντιμετωπίσει τις διάφορες καταστάσεις οξειδωτικού στρες. Πηγές αντιοξειδωτικών ουσιών Οι κυριότερες διατροφικές πηγές αντιοξειδωτικών διαφοροποιούνται ανάλογα με τη βιταμίνη ή το ιχνοστοιχείο στο οποίο αναφερόμαστε. Συγκεκριμένα: Πηγές Βιταμίνη Α Αβγό, Βούτυρο, Γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα, Βούτυρο, συκώτι, Ιχθυέλαια, Β-καροτένιο Φρούτα (κυρίως εσπεριδοειδή πορτοκάλια, μανταρίνια, κίτρα) Λαχανικά, ιδιαίτερα τα κίτρινα και πορτοκαλί Βιταμίνη C Φρούτα, κυρίως εσπεριδοειδή, φραγκοστάφυλα, φράουλες, Πράσινα φυλλώδη λαχανικά (σπανάκι, μαρούλι) και ανθακραμβοειδή (μπρόκολο, κουνουπίδι) Βιταμίνη Ε Φυτικά έλαια, κυρίως ελαιόλαδο Σελήνιο Κρέας, Συκώτι, Θαλασσινά Φλαβονοειδή Κόκκινο κρασί, Φρούτα, Λαχανικά Στο σημείο αυτό θα πρέπει να σημειωθεί ότι η βιταμίνη Α και Ε συγκαταλέγονται στις λιποδιαλυτές βιταμίνες, οι οποίες για να απορροφηθούν από τον οργανισμό απαιτούν την παρουσία λίπους. Κατά συνέπεια, θα πρέπει να εξαιρεθούν τα προϊόντα που τους έχουν αφαιρεθεί πλήρως τα λιπαρά, εκτός και αν αυτά προσλαμβάνονται παράλληλα με κάποια λιπαρή τροφή. Επίσης, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το γεγονός ότι το β-καροτένιο, τα καροτενοειδή και η βιταμίνη C έχουν μεγάλη φωτοευαισθησία, με αποτέλεσμα η έκθεση αυτών στο φως χωρίς προστασία να τα καταστρέφει. Για το λόγο αυτό, θα πρέπει να λαμβάνονται τα κατάλληλα μέτρα προφύλαξής τους, όπως να μη μένουν εκτεθειμένα πολλή ώρα μετά τον καθαρισμό τους τα φρούτα, οι χυμοί κ.ά., να προτιμούνται τα ωμά από τα φρέσκα φρούτα και λαχανικά, καθώς με το μαγείρεμα, ιδιαίτερα σε υψηλές θερμοκρασίες, χάνουν ένα σημαντικό μέρος της θρεπτικής τους αξίας. Όλα λοιπόν τα παραπάνω συνηγορούν στην άποψη ότι η προστασία και η θωράκιση του σύγχρονου ανθρώπου έναντι του στρες και των επιβαρυντικών παραγόντων της καθημερινότητας θα πρέπει να έχουν ως βάση τη σωστή και ισορροπημένη διατροφή, η οποία θα πρέπει να περιλαμβάνει περισσότερα φρούτα, λαχανικά, όσπρια και δημητριακά και λιγότερο κόκκινο κρέας και ζωικό λίπος. * O κ. Χαράλαμπος Ι. Γεωργακάκης είναι κλινικός διαιτολόγος-διατροφολόγος, αντιπρόεδρος του Πανελλήνιου Συλλόγου Διαιτολόγων και επιστημονικός συνεργάτης του Εργαστηρίου Διατροφής και Κλινικής Διαιτολογίας του Χαροκόπειου Πανεπιστημίου health.in.gr

ΧΗΜΙΚΕΣ ΔΙΕΡΓΑΣΙΕΣ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ ΜΑΣ

Η ζωή μας ολόκληρη δεν είναι τίποτε άλλο από χημικές διεργασίες, που γίνονται σε διάφορα μέρη του σώματός μας και κυρίως στους διάφορους αδένες.
Το πειραματικό υλικό που συγκεντρώθηκε από τις διαστημικές δραστηριότητες και εμπειρίες, δείχνει ότι η χημεία του ηλιακού μας συστήματος ταυτίζεται με την παγκόσμια. Οι γνωστοί μας νόμοι της χημείας διέπουν οποιοδήποτε υλικό στο Σύμπαν, αφού η χημική σύσταση των διαφόρων ουράνιων σωμάτων είναι η ίδια.
Είναι σίγουρο ότι η Χημεία , οι χημικές διεργασίες ξεκίνησαν πολύ πιο πριν από το Μπιγκ-μπαγκ, τη μεγάλη έκρηξη. Από τότε που από την ακτινοβολία φωτονίων άρχισε να δημιουργείται η ύλη ( Σταυρόπουλος ) Hv= -e + e+ ακτινο-ηλεκτρονιο-ποζιτρονιο-βολία.

Από τις χημικές διεργασίες μέσα στο τεράστιο χημείο του Σύμπαντος, δημιουργήθηκαν οι Υπεργαλαξίες, οι Γαλαξίες, τα πλανητικά συστήματα, οι πλανήτες, τα όντα. Από αυτές προήλθαν οι μεταλλάξεις των ειδών, από το πρώτο κύτταρο στον άνθρωπο, κατ εντολήν των ακτινοβολιών του Σύμπαντος. Και είναι αυτό πολύ σίγουρο αφού ο άνθρωπος κατάφερε με τεχνητή υπεριώδη ακτινοβολία να επιφέρει μεταλλάξεις – αλλαγή μορφής- σε ζώα και φυτά.
Στη χημεία είναι στηριγμένη η γέννηση, η ανάπτυξη, ο πολλαπλασιασμός αλλά και ο θάνατος ενός οργανισμού.
Ο Οργανισμός του ανθρώπου αλλά και κάθε οργανισμός είναι ένα βιοχημικό εργαστήριο, που έχει δύο αιτίες, την εξωγενή και την εσωγενή.
Η εξωγενής προέρχεται από τις ακτινοβολίες κάθε εποχής, από τις οπτικές εικόνες, από τους ήχους, που δημιουργούν τις σκέψεις, τις πράξεις, τα διάφορα συναισθήματα και φυσικά τις διάφορες αντιδράσεις.
Η εξωγενής χημεία προσδιορίζει περισσότερο την υγεία του οργανισμού και την ανάπτυξή του. Παράδειγμα η βιταμίνη D δημιουργείται με την επίδραση της υπεριώδους ακτινοβολίας ενώ η καταστροφή της βιταμίνης Α γίνεται απ τους θορύβους. Η εξωγενής χημεία του οργανισμού είναι σχεδόν ανεξέλεγκτη.
Η εσωγενής αιτία προκαλείται από τη λήψη των τροφών, ποτών, φαρμάκων και άλλων διαφόρων σκευασμάτων. Αυτή είναι η ελεγχόμενη χημεία, αφού είναι στο χέρι μας να δώσουμε στον οργανισμό μας αυτό ή εκείνο το χημικό στοιχείο. Είναι εκείνη που συμπληρώνει ή μειώνει το αποτέλεσμα των εξωτερικών επιδράσεων.

ΧΗΜΕΙΑ - ΑΔΕΝΕΣ - ΟΡΜΟΝΕΣ

Ας δούμε τι ορμόνες παράγει ο οργανισμός, οι ενδοκρινείς αδένες που καθορίζουν την ύπαρξή μας, και ένα μονάχα χιλιοστόγραμμο καθορίζει το πεπρωμένο μας:

ΕΠΙΦΥΣΗ
Αδένας στο πίσω μέρος του εγκεφάλου. Ανιχνεύει το φως και εκκρίνει την ορμόνη μελατονίνη, που προκαλεί ένα είδος νάρκης, φυσική αντίδραση στο κρύο του χειμώνα, την ανάγκη για περισσότερη ανάπαυση και ύπνο. Αυξάνεται περισσότερο σε συνθήκες σκότους και κατά την νύκτα, και έλλειψης υπεριώδους ακτινοβολίας. Και φυσικά περισσότερο το χειμώνα. Αν ένα άτομο κοιμάται με ανοιχτά τα φώτα, παράγει λιγότερη μελατονίνη. Επίσης όπως φαίνεται μειώνει την έκκριση ανδρογόνων ή οιστρογόνων, αναλόγως του φύλου, όταν υπάρχει σε μεγάλες ποσότητες. Γι αυτό η ερωτική επιθυμία μειώνεται.
Εάν διαταραχθεί ή έκκριση της μελατονίνης, το άτομο κατά τη διάρκεια της ημέρας, έχει «τζετ λάγκ», δηλαδή ζαλάδες, νευρικότητα, ατονία, κατάθλιψη, μελαγχολία, άγχος, φοβίες και άλλα. Η μελατονίνη εκκρίνεται κατά τις πρώτες πρωϊνές ώρες, γι αυτό και ο καλύτερος ύπνος είναι στη διάρκεια αυτών των ωρών. Το παρατεταμένο ξενύχτι μειώνει την έκκριση της ορμόνης.
Όπως έχουν διαπιστώσει Αμερικανοί ερευνητές που κατόρθωσαν να παρασκευάσουν συνθετική μελατονίνη σε χάπια, η ορμόνη αυτή προφυλάσσει και από τον καρκίνο.

ΥΠΟΦΥΣΗ
Αδένας βάρους 0,50 γραμμαρίων, στη βάση του κρανίου, που παίζει ρόλο διευθυντού ορχήστρας, αφού με τις ορμόνες που εκκρίνει ρυθμίζει τη λειτουργία άλλων αδένων. Εκκρίνει τη στιμουλίνη για τη λειτουργία άλλων αδένων, τη μελανίνη για το χρώμα του δέρματος, την ορμόνη της αναπτύξεως (γιγαντισμός –νανισμός), την ορμόνη διεγέρσεως του θυρεοειδούς, διεγέρσεως των επινεφριδίων, την οκυτοκίνη για τη μυϊκή δραστηριότητα, την αντιδιουρητική – αύξηση ή μείωση της αρτηριακής πίεσης, την προλακτίνη που ρυθμίζει τη διαμόρφωση των μαστών και του γάλακτος στις γυναίκες.

ΘΥΡΕΟΕΙΔΗΣ
Εκκρίνει τη θυροξίνη που αυξάνει τη μεταβολική δραστηριότητα των κυττάρων και την καλτσιτονίνη που η έλλειψή της δημιουργεί βρογχοκήλη, ηλιθιότητα, νωθρότητα, ευνοεί την απόθεση ασβεστίου στα οστά.

ΠΑΡΑΘΥΡΕΟΕΙΔΕΙΣ
Εκκρίνουν ορμόνη η οποία ελέγχει το ποσοστό του ασβεστίου στα οστά και τη χρήση του φωσφόρου από το κύτταρο. Η έλλειψή της προκαλεί δυσλειτουργία στο νευρικό και μυϊκό σύστημα.

ΘΥΜΟΣ (Θύμος αδένας)
Παράγει τη θυμοσίνη, που συμβάλλει στο σχηματισμό αντισωμάτων.

ΕΠΙΝΕΦΡΙΔΙΑ – ΝΕΦΡΑ
Την κορτιζόνη - ορμόνη άγχους, την κορτικοστερόνη – υδροκορτιζόνη που διεγείρει το σχηματισμό υδατανθράκων, την αλδοστερόνη που ρυθμίζει τη στάθμη των αλάτων, την αδρεναλίνη που προκαλεί συναγερμό στον οργανισμό ( αύξηση πίεσης-παλμών- γλυκόζης στο αίμα, για άμυνα) και την νορεπινεφρίνη που προκαλεί τα αντίστροφα.

ΠΑΓΚΡΕΑΣ
Παράγει την ινσουλίνη που ρυθμίζει το σάκχαρο στο αίμα, και τη γλυκαγόνο.

ΩΟΘΗΚΕΣ
Τις οιστρογενείς ορμόνες που διατηρούν τη νεότητα των γυναικών και την προγεστερόνη.

ΟΡΧΕΙΣ
Την τεστοστερόνη και άλλα ανδρογόνα, που η μεγάλη ποσότητα τους αυξάνουν την ερωτική δραστηριότητα του άνδρα.


ΟΡΜΟΝΕΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ

Εκτός όσων αναφέραμε ο εγκέφαλος εκκρίνει και άλλες πιο ειδικές ορμόνες όπως:

ΕΝΔΟΡΦΙΝΕΣ
Ουσίες σημαντικές για τη διάθεση. Είναι φυσικό οπιοειδές, δηλαδή ουσία που την παράγει ο οργανισμός για να κάνει ανεκτό τον πόνο. Εκτός όμως από την παυσίπονη δράση , έχει ψυχότροπο επίδραση. Είναι ένας από τους βασικούς νευροδιαβιβαστές ευχαρίστησης και ηδονής και αυξάνεται όταν κάνουμε κάτι ευχάριστο. Οι ενδορφίνες αυξάνονται την άνοιξη και το καλοκαίρι για έναν ακόμη λόγο, Καθώς φτιάχνει ο καιρός, ο άνθρωπος έχει περισσότερη διάθεση για περπάτημα και άθληση. Η γυμναστική ή και το απλό περπάτημα αυξάνουν την παραγωγή ενδορφινών και το άτομο νοιώθει ψυχολογικά καλύτερα, χωρίς ιδιαίτερο λόγο. Ο λόγος, όμως, είναι υπαρκτός και οφείλεται σε αυτό ακριβώς το πλεόνασμα των ενδορφινών. Ενδορφίνες παράγονται και στα επινεφρίδια και στους όρχεις, αλλά η δράση τους δεν έχει ακόμη αποσαφηνιστεί.

ΝΤΟΠΑΜΙΝΗ
Είναι κι αυτή μια ορμόνη ευτυχίας, διέγερσης, νευροδιαβιβαστής, αγγελιοφόρος μηνυμάτων, απαραίτητη για να πολεμήσει ο ανθρώπινος οργανισμός το στρες. Οση περισσεύει από την παραγωγή, απορροφάται από τους νευρώνες. Όταν είναι υπερβολική και δεν μπορεί να απορροφηθεί, προκαλεί σχιζοφρένεια. Παράγεται όταν υπάρχει τριπτοφάνη.

ΤΡΙΠΤΟΦΑΝΗ
Η Τριπροφάνη είναι ουσία απαραίτητη για την καλή λειτουργία του ΚΝΣ, κλειδί στην ευδιαθεσία μας. Περιέχεται στα ψάρια, στο μέλι, στη σταφίδα, στη σοκολάτα, στο ρύζι, στα ζυμαρικά και στο ψωμί. Αυτή διεγείρει τον οργανισμό να παράγει ντοπαμίνη.

ΚΟΛΙΝΗ
Ουσία για την καλή λειτουργία του ΚΝΣ. Την έχουν τα ψάρια, τα φρούτα, μπανάνες-σταφύλια-βερύκοκα κλπ. Η έλλειψή της προκαλεί κατάθλιψη.

ΣΕΡΕΤΟΝΙΝΗ
Ορμόνη νευροδιαβιβαστής, αγγελιαφόρος μηνυμάτων που δέχεται ο εγκέφαλος από το περιβάλλον. Μειώνεται το χειμώνα γιατί δεν υπάρχει ηλιοφάνεια και δε γυμναζόμαστε όσο το καλοκαίρι. Η μείωσή της ανοίγει την όρεξη και τρώμε περισσότερο.

ΑΚΕΤΥΛΟΧΟΛΙΝΗ
Ορμόνη νευροδιαβιβαστής, αγγελιαφόρος μηνυμάτων που δέχεται ο εγκέφαλος.

ΙΣΤΑΜΙΝΗ
Ορμόνη των ιστών που προκαλεί διαστολή των τριχοειδών αγγείων του αίματος, αύξηση των γαστρικών υγρών και αναφυλακτικά φαινόμενα.

ΑΜΙΝΕΣ ΑΓΧΟΥΣ
Η δημιουργία άγχους έχει σαν αποτέλεσμα τη δημιουργία αμινών άγχους, δηλαδή χημικών ενώσεων αμμωνίας, από τις οποίες απαλλάσσεται ο οργανισμός με διούρηση.

ΑΝΔΡΟΣΤΕΛΟΝΗ
Ουσία στο σάλιο που απελευθερώνεται από την περιοχή των γεννητικών οργάνων, και ενεργεί για να προσελκύσει το άλλο φύλλο κατά τη διάρκεια του φιλιού.


Ο ΕΡΩΤΑΣ ΚΑΙ Η ΛΟΥΛΙΜΠΕΡΙΝΗ

Διαπρεπείς επιστήμονες όπως ο Γάλλος νευροφυσιολόγος Ζαν Ντιντιέ Βενσάν, υποστηρίζουν ότι όλα τα συναισθήματα εξαρτώνται από τις ποσότητες ορμονών που υπάρχουν κάθε στιγμή στον οργανισμό μας.
Όταν ερωτευόμαστε λέει, έχει αυξηθεί στον οργανισμό μας η ορμόνη Λουλιμπερίνη, που παράγει ο εγκέφαλος. Όταν διψάμε έχει αυξηθεί η ακετυλκολίνη. Κι όταν πάψουμε να πεινάμε έχει αυξηθεί η χολεκυστοκινίνη ( πεπτίδιο στο έντερο).
Η νέα βιοχημεία ανακαλύπτοντας συνεχώς την ύπαρξη ορμονών που δεν προέρχονται από τους ενδοκρινείς αδένες, αποδίδει τη δημιουργία τους στον ίδιο τον εγκέφαλο, πιστεύοντας ότι αυτός είναι το κλειδί της συμπεριφοράς μας.
Και να πως το εξηγεί: εκτός από τα γνωστά οιστρογόνα, προγεστερόνη, τεστοστερόνη, υπάρχουν κι άλλα.
Είναι η αγγειοπρεσίνη, η οξυτοκίνη, η σεροτονίνη και η λουλιμπερίνη. Αυτή η τελευταία αποτελεί την κατ εξοχήν ορμόνη της σεξουαλικής επιθυμίας, αλλά δεν δρα μόνη της. Η οξυτοκίνη συμβάλλει στη σεξουαλική ικανοποίηση.
Χρησιμοποιεί ένα δρόμο, ικανό να φέρει σε μεταξύ τους επαφή δύο επίπεδα ουσιώδη για την πραγματοποίηση της σεξουαλικής πράξης: τον υποθάλαμο και το μέσο εγκέφαλο. Είναι δηλαδή η νευρική οδός που συνδέει τα δύο εγκεφαλικά κέντρα.
Με τις διάφορες αυτές ουσίες ο εγκέφαλος δραστηριοποιεί τα ανάλογα νευρικά κέντρα και έρχονται στο φως οι διάφορες επιθυμίες, συναισθήματα και ψυχικές καταστάσεις.
Καταλήγοντας θα πρέπει να αναφέρουμε ότι αυτή η δραστηριοποίηση του εγκέφαλου, για την εμφάνιση της μιας ή της άλλης επιθυμίας, του άλφα ή του β συναισθήματος, έχει απόλυτη σχέση με τις ορατές και μη ορατές ακτινοβολίες που στέλνουν στη γη τα διάφορα ουράνια σώματα.
Ετσι τολμούμε να πούμε ότι θα μπορούσαμε να δώσουμε το χρόνο που θα εμφανιστεί ένα από αυτά τα συναισθήματα, με βάση τα ζωδιακά στοιχεία ενός ατόμου.
Γεγονός που δεν απέχει από την αλήθεια, αφού είναι γνωστή και επιβεβαιωμένη η αντίδραση του κυττάρου στην κάθε ακτινοβολία. Και παράλληλα γνωστές οι κινήσεις και οι πορείες των πλανητών που περιλαμβάνονται στα ζωδιακά στοιχεία ενός ατόμου.

ΚΑΙ ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Ο άνθρωπος διαθέτει στο σώμα του τα καλύτερα, τα πιο φυσικά φάρμακα σε χίλιες δυο ποικιλίες. Τα παράγει αδιάκοπα ο οργανισμός του αφού είναι μια αυτοεπιδιορθούμενη ηλεκτρική μηχανή.
Παράγει την παυσίπονη μορφίνη, υπνωτικά, και φάρμακα για την πρόληψη και θεραπεία συμφορήσεων και καρδιακών προσβολών, και πολλά άλλα.
Στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ, στην εταιρία γενετικής μηχανικής «Τζήντεκ», εντοπίστηκε στο ανοσοποιητικό σύστημα του ανθρώπου μια ολόκληρη οικογένεια ουσιών που καταστρέφουν κατ επιλογήν τα καρκινογόνα κύτταρα, όμοιο με την ιντερφερόνη.
Απο http://www.koutouzis.gr/