Πάει και το άσυλο (με τη αμέριστη συμβολή της αριστεράς).

Άντε λοιπόν, η μηχανή πήρε μπρος. Εννοώ την ψήφιση του σ/ν για την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Μια κατάσταση που δεν υπήρχε περίπτωση να πήγαινε χειρότερα, μια κατάσταση στον πάτο του βαρελιού.

Κι επιτέλους μια προσπάθεια να αλλάξει μια σάπια κατάσταση που περιλάμβανε από συναλλαγές καθηγητών και φοιτητών (θέματα αντί ψήφων), άσυλα που αξιοποιούσαν σε κάθε περίπτωση κουκουλοφόροι (και για πλιάτσικο, εκτός του αγώνα κατά της καταπιεστικής εξουσίας)... ευδοκίμησε.

Κι ευδοκίμησε επειδή ακόμα και η βουλή, αυτή η απομονωμένη κάστα ανθρώπων που ελάχιστη διάθεση είχε διαχρονικά να αναλάβει να βγάλει κάστανα απ' τη φωτιά, να υπερβεί το μικροπολιτική ωφελιμιστική τακτική της, κατάλαβε επιτέλους πως δεν πάει πιο κάτω.

Και αυτή η απλή διαπίστωση, η απλή λογική του οτι πρέπει επιτέλους τα κόμματα να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να αναλάβουν να φέρουν τα πράγματα σε μια ισορροπία, μεταφράζεται από ορισμένους ως πρόβα συγκυβέρνησης, ως δεξιά επίθεση, ως γάμο-ύβρι κλπ.

Το φεγγάρι παιδιά κοιτάμε, αφήστε το δάχτυλο.

Κι επίσης ας σταματήσουν οι ψεύτικοι θρήνοι για την κατάργηση του ασύλου.

Αυτού του συμβολικού άχρηστου ασύλου. Που ναι μεν είναι μια δημοκρατική κατάκτηση, ναι είναι ένα πολύτιμο εργαλείο διαμόρφωσης συνείδησης της ακαδημαϊκής αξίας και της διακίνησης ιδεών, αλλά λόγω των κομματικών παντοκρατοριών που μεταβίβαζαν τη μηδενική πολιτική κρίση, κατέληξε να προστατεύει οτι πιο σκοταδιστικό και αναχρονιστικό είχε απομείνει από φασίζουσα νοοτροπία, έφτασε να αντιμάχεται τον ίδιο τον πλουραλισμό που υποτίθεται πως προστάτευε.

Με ποιο κουράγιο να αναλάβει κάποιος στα λογικά του να υπερασπιστεί σήμερα πια αυτό το σκύβαλο που κατ' ευφημισμό πια λεγόταν "άσυλο";

Οι ίδιοι αυτοί που είχαν κάθε λόγο να το υπερασπιστούν, το υπονόμευσαν, το απαξίωσαν και το κατάργησαν Και τώρα θρηνούν πάνω από το χυμένο γάλα. Αλλά δεν πειράζει, καλό θα κάνουν όλα αυτά στην αριστερούλα μας, που ήταν η μόνο στο κοινοβούλιο που υπερασπιζόταν το χρεοκοπημένο σύστημα.

Ίσως τώρα χωρίς άσυλο να αυξηθεί ο πλουραλισμός των διακινούμενων απόψεων. Ίσως να μη ξαναδούμε καδρόνια να κινούνται κατά κεφαλιών 80χρονων ομιλητών, ίσως να ξαναμπούν οι προβληματισμοί, να αρθρωθεί λόγος με επιχείρημα σε προσφορότερους καιρούς, που οι συμβολισμοί μπορεί να έχουν και πραγματικό αντίκρυσμα.

Ίσως αυτά που κληροδοτήθηκαν ως αυτονόητα αλλά ποτέ δεν εξηγήθηκαν τώρα να ξαναχτιστούν ουσιαστικότερα

Υ.Γ. Ιδέα μου ήταν ή είδα χτες στη φοιτητική διαδήλωση πανό που ανέγραφε κάτι για "ΜΠΛΑΚ ΟΥΤ";

Για το κίνημα "Δεν Πληρώνω"

Όχι δεν έχω μετοχές στις κατασκευαστικές που εισπράττουν διόδια για να κατασκευάσουν ή να βελτιώσουν αργότερα τους δρόμους. Ούτε με ενδιαφέρει η "νομιμότητα" με την εισαγγελική έννοια του όρου.

Έχω μερικά απλές βασικές απορίες όμως που δεν απαντώνται:

1. Γιατί να εξισωθεί η πληρωμή των διοδίων της εθνικής Αθηνών - Θεσσαλονίκης (όπου οδηγείς με υψηλές ταχύτητες για πολλά χιλιόμετρα) με τα ουσιαστικά παράνομα διόδια της Αθηνών - Πατρών όπου στο σύνολο της διαδρομής γίνονται έργα και άρα οδηγείς με χαμηλές ταχύτητες; Είπαμε πως είναι παράνομο να εισπράττεις διόδια για δρόμο που ακόμα δεν έχεις κατασκευάσει, που δεν τηρεί τα στάνταρ ασφάλειας. Αλλά όταν ο δρόμος είναι κατασκευασμένος και σωστός, γιατί να μην πληρώσεις;

Επίσης απο που κι ως που εξισώνεται ο αγρότης που δίκαια διεκδικεί παράδρομους που να εξυπηρετούν την καθημερινότητά του, με όποιον κάνει διαδρομή σε όλο το μήκος του αυτοκινητόδρομου;

2. Γιατί εξισώνεται η πληρωμή διοδίων με τα εισιτήρια των ΜΜΜ; Ποια είναι η σχέση τους; Σαφώς οι αυξήσεις είναι εξοργιστικές, σαφώς οι χαμηλόμισθοι επιβάτες δεν μπορούν να επιβαρυνθούν τις καταστροφικές επιλογές των πολιτικών ηγεσιών (που έκαναν βαρύτατα προβληματικές τις συγκοινωνίες), αλλά από το να διεκδικήσεις φτηνό εισιτήριο ή κλιμακωτό ανάλογα με την διανυόμενη απόσταση, μέχρι να καταστρέψεις τα ακυρωτικά και εκδοτικά μηχανήματα και να βανδαλίσεις τους σταθμούς του μετρό, η διαφορά είναι τεράστια.

Οι πολιτικοί σχηματισμοί της αριστεράς που βρίσκονται πίσω απ' το κίνημα "δεν πληρώνω" έχουν τεράστια ευθύνη που όλα αυτά τα μεταπολιτευτικά χρόνια δεν θέλησαν (παρά την αυξημένη επιρροή τους) να δημιουργήσουν στον κόσμο καταναλωτική συνείδηση.

Είναι 100% υπεύθυνη η αριστερά που δεν δίδαξε το "λαό" να οργανώνει μποϋκοτάζ, να βρίσκει τις διαδρομές που μπορούν να καταργούν παράλογες εισπρακτικές τακτικές μέσα απο συντεταγμένα όργανα. Να διδάξει δηλαδή πως λειτουργεί η δημοκρατία. Είναι πλήρως υπεύθυνη η αριστερά που δεν εκπαίδευσε τους χαμηλόμισθους ψηφοφόρους της πως να στελεχώσει και να οργανώσει αξιόπιστες καταναλωτικές οργανώσεις με ατζέντα και συγκεκριμένους στόχους που οδηγούν την ακρίβεια.

Αντίθετα είναι τραγικά μικροπολιτικό το να αποφεύγεις να φέρεις αποτέλεσμα μέσα απο καταναλωτικό κίνημα για να δικαιωθεί η θέση "δημοκρατία=καπιταλισμός=ακρίβεια και εκμετάλλευση".

Είναι τραγικά σόλοικο το να δείχνεις πως μόνο οι ζηλωτές "φρουροί της επανάστασης" είναι επιφορτισμένοι με την αποκατάσταση της κοινωνικής δικαιοσύνης μέσα από βία, βανδαλισμούς, παρανομίες αλλά και παραβίαση των ατομικών δικαιωμάτων (στην περίπτωση του καπνίσματος όπου όλοι σχεδόν οι αριστεροί θεριακλήδες γραφιάδες έδωσαν ρέστα).

Έμαθαν την κοινωνία να κάνει σημαία τον νεοελληνικό τσαμπουκά, την έμαθαν να είναι όμηρος της πολιτικής σκοπιμότητας και -φυσικά- του ισοπεδωτικού λαϊκισμού (π.χ. "να καταργηθούν όλα τα διόδια"), που καταργεί την ικανότητα να διακρίνονται οι κατά περίπτωση διαφορές.

(Θεωρώ εδώ πως για τους φίλους που με διαβάζουν είναι περιττό να επιχειρηματολογήσω πως για την κατασκευή ενός δρόμου θεωρώ δίκαιο το να πληρώνουν οι χρήστες του και όχι όλοι οι φορολογούμενοι).

Εγώ λοιπόν τώρα κατέληξα να φοβάμαι αυτούς τους ακτιβισμούς της πορδής, γιατί οργανώνουν όχλο που ενεργεί τυφλά και ανεξέλεγκτα. Με τέτοιο όχλο δεν μπορείς να συζητήσεις, δε μπορείς να διαφωνήσεις. Η όποια διαφοροποίησή σου θα καταλήξει σε λιντσάρισμα ή προπηλακισμό (όπως έγινε σε κάποιους σταθμούς μετρό με ορισμένους επιβάτες που συνειδητά ήθελαν να ακυρώσουν εισιτήρια).

Τους φοβάμαι γιατί ο τραμπουκισμός τους θρέφεται και από την ηλιθιότητα της κυβέρνησης που μόνο μετά τον "τσαμπουκά" κάθεται να ξανασυζητήσει τις τιμές των διοδίων, επικυρώνοντας το "ακτιβισμό" τους.

Και φοβάμαι γιατί θα τους βρούμε απέναντι και σε περιπτώσεις όπου η λογική (και όχι η "νομιμότητα") θα είναι ακόμα πιο κραυγαλέα εναντίον τους.

Υ.Γ. Η φωτογραφία είναι απο τα σημερινά ΝΕΑ και απ ότι φαίνεται αναρτήθηκε πρώτα στο indymedia. Πως σας φαίνεται;

Βατοpedia (Υπνοπαιδία)

Αγαπητέ μου συμπολίτη,

Να σε ενημερώσω οτι όσο εσύ κοιμόσουν τον τηλεοπτικό σου ύπνο, νομίζοντας οτι αυτό που βλέπεις κάθε μέρα στα παράθυρα είναι σήριαλ, έβλεπες την πραγματικότητα της πολιτικής και δημόσιας ζωής του τόπου σου. Οι πρωταγωνιστές είναι οι εκπρόσωποι που εξέλεξες για κυβέρνηση, για να λύσουν προβλήματα, για να πάνε μπροστά τον τόπο. Το τέλος αυτού του «σήριαλ» θα είναι και το δικό σου τέλος

Όσο εσύ κοιμόσουν είχε στηθεί πάρτι ανάμεσα σε υπουργούς, υφυπουργούς, συμβολαιογράφους δικηγόρους, κουμπουροφόρους, μαγαζάτορες, χορεύτριες, εργολάβους που όλοι μαζί άνοιγαν σαμπάνιες που βρίσκονται τόσο καλά γραπωμένοι στην εξουσία (ούτε ένας απ’ αυτά τα δεκάδες πρόσωπα δεν βρέθηκε εκτός συστήματος, να είναι κάποιος που πιθανά θα «διαρέυσει» την απάτη).

Όσο εσύ κοιμόσουν περνούσαν υπουργικές αποφάσεις λάθρα, κάτω απ το τραπέζι, χωρίς δημοσίευση στην εφημερίδα της κυβερνήσεως. Ακόμα και την τροπολογία που επιτρέπει τέτοιες υπουργικές αποφάσεις εν κρυπτώ, κανείς δεν την πήρε είδηση.

Όσο εσύ κοιμόσουν, δεν κοιμόσουν μόνος, ήταν σε παράλληλη βαθιά ύπνωση και τα ΜΜΕ, τα τσακάλια της δημοσιογραφίας. Διότι το παλιό δελτίο τύπου του Μπασιάκου που θυμήθηκαν χθες, περηφανευόταν –τότε- για τον άψογο συντονισμό των υπηρεσιών του δημοσίου στην ανταλλαγή οικοπέδων(!) κι όμως κανείς δημοσιογράφος δεν πήρε είδηση εκτός από έναν ή δύο στη Βόρεια Ελλάδα που κανείς εδώ δεν διάβαζε ή άκουγε. Τώρα αναγκαστικά...

Όσο εσύ κοιμόσουν κοιμόνταν και τα κόμματα που είναι στη Βουλή άβουλοι, με άλλη ατζέντα, που καμία επιτήρηση και παρακολούθηση δεν είχαν επί όλων αυτών των συναλλαγών. Και φυσικά όταν έσκασε η ιστορία (από καθαρή παρεξήγηση ανάμεσα σε κυβέρνηση και καναλάρχη), έτρεξαν να υπερθεματίζουν και να βγάζουν δεκάρικους για διαφθορά. Αναγκαστικά...

Όσο εσύ κοιμόσουν, τα κόμματα και οι κομματάρχες, με παρόμοιες ιστορίες έχουν εξασφαλίσει τη ροή μαύρου χρήματος που θα τους διατηρήσει στην εξουσία, θα λαδώσει με κρατική διαφήμιση «φίλια» ΜΜΕ (θα περισσέψει και κάτι για τα γεράματα).

Όσο εσύ κοιμόσουν και αφού έχει αποκαλυφθεί όλη η βρώμα ούτε μία (1) πρωτοβουλία δεν έχει παρθεί για να μην επαναληφθεί παρόμοιο σκάνδαλο. Ούτε μία απόφαση για διαφάνεια, ούτε μία κίνηση από κόμμα, από φορείς, από πολίτες για να αρθούν οι κουρτίνες που επιτρέπουν σκάνδαλα. Ούτε κάποιο πόρισμα να περιμένεις απ’ την «επιτροπή».

Όσο εσύ κοιμόσουν ξέχασες πώς να διαδηλώνεις, ξέχασες να απαιτείς, σε έπεισαν οτι το να ψηφίζεις μια φορά στα τέσσερα χρόνια εξαντλεί τα δημοκρατικά σου δικαιώματα. Στο παρελθόν αγαπητέ μου συμπολίτη, σ’ αυτή την ίδια χώρα, οι άνθρωποι κατέβαιναν στα πεζοδρόμια, σε ογκώδεις διαδηλώσεις, φώναζαν, συγκρούονταν με την αστυνομία και τις «αύρες», ανάγκαζαν υπουργούς ή κυβερνήσεις να παραιτηθούν. Οι κινητοποιήσεις γίνονταν θρυαλλίδες πολιτικών εξελίξεων, ήταν παλλαϊκά αιτήματα.

Πριν μερικές μέρες γιόρτασες το «Πολυτεχνείο». Ακόμα κι αν δεν το γιόρτασες έχεις αποδεχτεί το οτι ήταν μια μεγάλη εξέγερση που οδήγησε στη δημοκρατία. Στη δημοκρατία που σου εξασφάλισε το δικαίωμά σου στον ύπνο.
Στοίχημα ότι όσο κοιμάσαι, το σήριαλ θα έχει πολλές επαναλήψεις;

Να επανεξετάσουμε τα δημοκρατικά μας δικαιώματα;

Σήμερα άκουγα οτι στη Γερμανία με αφορμή την ιδιαίτερα βίαιη επίθεση δύο νεαρών (ενός Έλληνα και ενός Τούρκου) κατά 75χρονου συνταξιούχου ξαναγίνεται κουβέντα για την «εισαγόμενη» από τους μετανάστες εγκληματικότητα. Ο Τούρκος απ ότι λεει η Deutche Welle εδώ θα απελαθεί, ενώ ο 17χρονος Έλληνας δεν μπορεί να έχει την ίδια μεταχείριση γιατί είναι πολίτης της ΕΕ.

Ταυτόχρονα αρχίζει μια ολόκληρη συζήτηση από τα ακροδεξιά κόμματα και Media για τους μετανάστες και τη βία (ενώ δεν κατάφεραν ακόμα να βρουν απάντηση στα ερωτήματα για τη βία των Γερμανών νεο-ναζί που καινε ζωντανούς μετανάστες σε πολυκατοικίες).

(Ναι ελληνολάτρες και ελληνοπρεπείς κύριοι, ελληνόπουλο προκάλεσε εγκεφαλικές κακώσεις στον συνταξιούχο για πλάκα γιατί ήταν γεμάτος αλκοόλ και ναρκωτικά. Ελπίζω κάποτε να αντιληφθείτε οτι η εγκληματικότητα είναι δημιούγημα συνθηκών και όχι dna).

Είδα επίσης οτι τελευταία αναζωπυρώνεται η κουβέντα στα blogs αλλά και σε κάποια πολιτικά κόμματα για το πως πρέπει να αντιμετωπίζονται οι παιδεραστές και άλλοι εγκληματίες, μέχρι και ερωτηματολόγια για την οπλοκατοχή είδα.

Να προκαλέσουμε λοιπόν τεχνητή ανικανότητα στους παιδεραστές;
Να διώξουμε όλους τους μετανάστες;
Να οπλιστούμε όλοι με όπλα για να αμυνθούμε στην αυξανόμενη εγκληματικότητα;
Να βάλουμε κάμερες μέχρι και στα σπίτια μας για «πρόληψη»;
Να χωρίσουμε τη χώρα σε τμήματα και να απαιτείται ειδικό πάσο για την μετάβαση από το ένα στο άλλο;
Που τραβάμε τη γραμμή ακριβώς και που τοποθετούμε τον πήχη;

Έχουν λόγο οι επιστήμονες, οι κοινωνιολόγοι, οι συνταγματολόγοι, ή οι νόμοι πρέπει να ξαναγραφούν με μπούσουλα το Μωσαϊκό «οδόντα αντί οδόντος» για να κορέσουμε το «περί δικαίου αίσθημα» των ψηφοφόρων (και όχι των Πολιτών); Και αν το κάνουμε ποια είναι η διαφορά μας από τις ακραίες ισλαμικές «σαρίες» με τις οποίες διαφωνούμε σαν δυτικοί που διέπονται από τις αρχές του διαφωτισμού;

Τα περισσότερα από αυτά τα πιο πάνω ερωτήματα έχουν απαντηθεί στις σύγχρονες δημοκρατίες, με νόμους, με λειτουργία ενός ευνομούμενου κράτους δικαίου και το θεσμό της λειτουργίας της δικαιοσύνης. Μόνο όταν διαταράσσεται το αίσθημα ασφάλειας που παρέχει αυτό το ίδιο το δημοκρατικό πολίτευμα, αρχίζει η αμφιβολία, η φοβία.
Έτσι άλλωστε δεν βρήκε πρόσφορο έδαφος για να ριζώσει ο Χίτλερ στην κοινωνία της Γερμανίας του 30;

Να κάνω ένα παραλληλισμό; Η πρακτική του να τίθενται θέματα επανεξέτασης των δημοκρατικών δικαιωμάτων, θυμίζει το Patriot Act των ΗΠΑ, που κατάργησε βασικές ελευθερίες των πολιτών για «να προστατευτεί το κράτος από την τρομοκρατία».

Ποτέ η μάζα -που μοιραία θα είναι επιρρεπής στις κάθε είδους φοβίες- δεν θα αναρωτηθεί για το αν και πόσο πιο εγκληματίας θα γίνει ένας «πειραγμένος» παιδεραστής, δε θα αναρωτηθεί αν ένα έγκλημα θα είχε αποφευχθεί αν το κράτος ήταν στελεχωμένο με κοινωνικούς λειτουργούς, αν η γειτονιά είχε μεγαλύτερη συνοχή, για το αν η επίθεση της 11/9 θα είχε προληφθεί αν δινόταν προσοχή στις αναφορές των υπηρεσιών, για το αν η οπλοκατοχή προωθείται σαν ιδέα από το ίδιο lobby που εκλέγει προέδρους στις ΗΠΑ, για το ποια θα ήταν η κατάσταση στην Ελλάδα αν υπήρχε κάποια ελάχιστη πολιτική για τους μετανάστες. Γιατί η «μάζα» ποτέ δεν θα διακρίνει τις άπειρες ενδιάμεσες λύσεις που μπορούν ενδεχομένως να αλλάξουν μια κατάσταση. Η κατάργηση των δικαιωμάτων φαντάζει ευκολότερη λύση απο την επίτευξη της εύρυθμης δημοκρατίας / κοινωνίας.

Και έτσι οι προτάσεις που έρχονται «στο τραπέζι» κάθε φορά έχουν ένα προσεκτικά επιλεγμένο timing. Γίνονται πάντα σε στιγμές φόβου και ανασφάλειας, σε στιγμές λαϊκής αγανάκτησης. Ο στόχος είναι πάντα ο ίδιος. Η δημιουργία ενός προληπτικού κράτους ή κοινωνίας ασφάλειας με αντάλλαγμα την παραχώρηση βασικών δημοκρατικών δικαιωμάτων.
Κι αυτό εξυπηρετεί όσους έχουν βάλει πορεία σε μια κοινωνία «μεγάλου αδελφού».

Υ.Γ. Η εικονογράφηση είναι από το έργο «V for Vendetta». Σύντομα θα δείτε στις αίθουσες έργα με κεντρική ιδέα την αυτοδικία απέναντι σε δικαιοσύνη που αποτυγχάνει να λειτουργήσει. Αν στη μια άκρη βρίσκεται η κοινωνία της πρώτης ταινίας και απέναντι η "των άλλων προτιμώ να καταφύγω στο αξίωμα «καλύτερα ένας ένοχος ατιμώρητος παρά ένας αθώος μέσα σε (όποιου είδους) φυλακή.

Επικίνδυνα Μονοπάτια

Στο blog του ο anonymous thinker δημοσίευσε ένα περίεργο -τουλάχιστον- κείμενο με τίτλο “STOP ISLAMIFICATION OF EUROPE».

Κατανοώ τους φόβους που υπάρχουν στον καθένα από εμάς που θέλει να υπερασπίσει τον φιλελεύθερο τρόπο ζωής του, τις αξίες του πολιτισμού, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Φοβάμαι όμως ότι το κείμενο που δείχνει να υιοθετεί ο φίλος bloger είναι πολύ ύποπτο και συνειδητά μπλέκει τον μουσουλμανισμό με τον ισλαμικό φονταμενταλισμό. Έχει ενδιαφέρον να διαβάσετε το αρχικό κείμενο αλλά και να παρακολουθήσετε τον διάλογο όπως εξελίσσεται στα σχόλια.