Αποσπάσματα κειμένων:
«Εαν είναι αλήθεια (που είναι) ότι η ανωνυμία παρέχει βήμα σε συκοφάντες, άλ
λο τόσο είναι αλήθεια ότι δεν λείπουν, σε καθημερινή βάση, οι επώνυμοι συκοφάντες.»(Ροίδης)
«Συνηθίζεται και στον παραδοσιακό Τύπο, του οποίου την ελευθερία κανείς ποτέ δεν σκέφτηκε να περιστείλει. Οι σοβαρότερες παραβιάσεις προσωπικών δεδομένων, της τιμής και της υπόληψης πολιτών γίνονται σήμερα από την τηλεόραση, της οποίας η νόμιμη λειτουργία παραμένει αρρύθμιστη εδώ και 20 χρόνια»
(Ελισάβετ Δεληγιάννη στην «Κ»)
Τη στιγμή που διαβάζω αυτές τις γραμμές, χτυπάει το κινητό.
Βλέπω το όνομα και αφήνω την κλήση αναπάντητη. Είναι «δημοσιογράφος» που υπογράφει σε θεματική εφημερίδα με ψευδώνυμο και μου τηλεφωνεί να μάθει πότε μπορεί να περάσει να εισπράξει το «λάδι» που χρειάζεται για να συνεχίσει να μην επιτίθεται στην εταιρία όπου εργάζομαι.
Προσέξτε: Όχι για να γράψει «καλά λόγια» ή να αβαντάρει. Αλλά για να μην κάνει επίθεση, να μην αρχίσει να λασπολογεί όπως έκανε στο παρελθόν για να αποδείξει τη δύναμή του.
Όχι, δεν κινδυνεύει από ρύθμιση άρσης του ψευδωνύμου του, ούτε κινδυνεύει από νομοθετικές ρυθμίσεις, όπως δεν κινδυνεύουν και άλλοι πολλοί που γράφουν σε άλλα παρόμοια Μέσα (εφημερίδες και sites) «έγκυρες» πληροφορίες κατά παραγγελία παντός ενδιαφερομένου με φράγκα.
Και αν νομίζετε οτι αυτό το φαινόμενο είναι μεμονωμένο ή περιορίζεται στη ζούγκλα των ιδιωτικών εταιριών και τα νόμιμα ή άνομα συμφέροντα που προφανώς προωθούν και αντιπροσωπεύουν, σας παραπέμπω στο «Φίλαθλο» της 28/2 και στο κύριο άρθρο του Ν. Καραγιαννίδη όπου γίνεται λόγος για τον (μακρύ) κατάλογο των δημοσιογράφων που παίρνουν κανονικό μηνιαίο μισθό απ’ τον ΟΠΑΠ για να γράφουν ελεγχόμενα θετικά πράγματα για την «εισηγμένη» κατα τα άλλα ΔΕΚΟ.Για να καταλάβουμε τελικά ποιος είναι ο ιδιοκτήτης των θερμοκηπίων των εκβιαστών.
Εκβιαστών που φυσικά δεν έχουν blogs αλλά θέσεις συντακτών (χαιρετίσματα στην ΕΣΗΕΑ) σε εφημερίδες «επίσημες» και «αξιόπιστες».