Η φωτογραφία είναι απο εδώ και πρέπει να το δείτε για να καταλάβετε...
Χαμός στην δωρεάν διανομή των οικονομικών λαμπτήρων που «οργάνωσε» ο ΣΚΑΙ.
Πατείς με - πατώ σε, ταλαιπωρημένοι συνταξιούχοι (μέσος όρος ηλικίας 65 αν κρίνω από τις πολύ καλές φωτογραφίες του Σπύρου που βρίσκονται εδώ), σπρώχνονταν λες και ήταν λιμοκτονούντες Αιθίοπες μπροστά σε διανομή φαγητού από τον ΟΗΕ.
Γι αυτό και η λέξη «οργάνωσε» είναι σε εισαγωγικά. Γιατί προφανώς τίποτα οργανωμένο δεν υπήρχε στη διανομή αυτή.
Καμία ουρά, κανένα προσωπικό, κανένα σχέδιο για να μην προκληθούν οι κωμικοτραγικές σκηνές που εξελίχθηκαν. Ποιος σεβασμός και ποια αξιοπρέπεια;
Λες και αυτοί που ανέλαβαν αυτή την πρωτοβουλία δεν ξέρουν την κακομοιριά που δέρνει τον συνταξιούχο, λες και δεν ήξεραν πως εκατοντάδες ταλαίπωροι ηλικιωμένοι θα έτρεχαν να ποδοπατηθούν για την οικονομική λάμπα των 8 Ευρώ!
Την έχω δει αυτή την κακόμοιρη γενιά της αστείας σύνταξης. Τους είδα σε ομάδες να εισβάλουν οργανωμένα στις γενικές συνελεύσεις των εισηγμένων στο χρηματιστήριο εταιριών, που κατα κανόνα γίνονται σε κεντρικά ξενοδοχεία και διαθέτουν και «μπουφέ» για τους μετόχους.
Εκεί να δείτε γερόντια που κατασκηνώνουν μπροστά στους δίσκους και γεμίζουν πλαστικές σακούλες και τσέπες με καναπεδάκια σολομού και προσούτο! Μέχρι που οι κανονικοί μέτοχοι δεν προλαβαίνουν ούτε να δουν τι υπάρχει στο τραπέζι...
Να δείτε εκεί τραπέζια ολόκληρα να αδειάζουν σε λίγα λεπτά!
Δεν ξέρω αν όλοι αυτοί οι ταλαίπωροι είναι πράγματι ταλαίπωροι. Σίγουρα υπάρχουν εκεί και μερικοί απ’ αυτούς που παραγεμίζουν στρώματα με χαρτονομίσματα. Που από «ιδεολογία τσιγγουνιάς» προσπαθούν να τη βγάλουν με τράκα. Αλλά στην πλειονότητά τους είναι άνθρωποι που καλούνται να λύσουν μια απίθανη εξίσωση. Το πως θα καταφέρουν να επιβιώσουν με συντάξεις αστείες, πως θα γεμίσουν το στομάχι με τρεις κι εξήντα. Και δεν είναι νέοι άνθρωποι της γενιάς των 700€ που θεωρούν εκ-των-ουκ-άνευ το να βγουν και για διασκέδαση ή να πιουν ένα -ακριβό- καφέ στα μοδάτα στέκια., δεν θέλουν το καινούριο iPod.
Είναι η γενιά που κάνει σιωπηρή γιορτή που κατάφερε να τη βγάλει άλλη μια μέρα.
Είναι αυτοί που γεμίζουν τις αίθουσες των δημόσιων νοσοκομείων και των ΙΚΑ που δεν μπορούν να διαθέσουν χρήματα για ιδιωτικά ιατρεία και δεν έχουν ούτε τα 8 ευρώ που απαιτούνται για την αγορά μιας λάμπας που θα τους κάνει «οικονομία».
Δεν έχει σημασία όμως, ο πληθυσμός αυτός δεν είναι παραγωγική κοινωνικοοικονομική τάξη, δεν είναι «αγοραστές»δεν συμμετέχει στις μετρήσεις των εταιριών ερευνών, της AGB, δεν είναι target group κανενός, είναι καταδικασμένοι να βλέπουν μια κοινωνία να τους προσπερνά, να μη τους μετράει και να μη τους υπολογίζει, άσχετα αν θα είναι οι μόνοι που λόγω ένδειας θα σπεύσουν να ποδοπατηθούν για να πάρουν την πολύτιμη λάμπα και να τεκμηριώσουν την τεράστια επιτυχία στην καμπάνια του ΣΚΑΙ και της Philips που πάντως τη διαφήμισή τους, την έκαναν.
