Ένας χρόνος χωρίς τον Μιχάλη Παπαγιαννάκη

Πόσο μεγάλες φαίνονται σε τέτοιους καιρούς αυτές οι απουσίες...

Ένα όμορφο "αντίο" για το Μιχάλη Παπαγιαννάκη...

... είναι αυτό το κείμενο του Φοίβου Καρζή.

Τα λέει όλα.

Ακόμα φτωχότερη η πολιτική απο σήμερα.

Δύο παλαιότερα ταπεινά post

Ο αξιότιμος κύριος Παπαγιαννάκης

και

Κύριε Παπαγιαννάκη τα σέβη μου!

για τον Κύριο Παπαγιαννάκη που μας άφησε να αναζητάμε την ύπαρξη ποιοτικού λόγου στην πολιτική.

Ο αξιότιμος κύριος Παπαγιαννάκης

Επιτρέψτε μου για μια ακόμα φορά να δηλώσω από εδώ την απόλυτη εκτίμησή μου στο πρόσωπο του κυρίου Μιχάλη Παπαγιαννάκη.

Καταδίκασε τα επεισόδια στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και έριξε ευθύνες στη νεολαία του ΣΥΝ (που συμμετείχε στα επεισόδια).

Είπε «Δεν καταλαβαίνω πώς με τέτοιες δράσεις προωθείται η μεταρρύθμιση της Ανώτατης Παιδείας και της έρευνας».

Μη ρωτάτε γιατί ο Μ. Παπαγιαννάκης δεν είναι επικεφαλής του ΣΥΝ (δηλαδή και να ρωτάτε δεν είμαι σε θέση να σας απαντήσω), αλλά κατά πάσα πιθανότητα έχει να κάνει με αυτούς τους περίεργους συσχετισμούς τάσεων, ροπών, πτερύγων και συνιστωσών (είναι στον ΣΥΡΙΖΑ αλλά όχι στο ΣΥΝ αν δεν κάνω λάθος. Ποτέ δεν τα πήγα καλά με αυτά τα εσωστρεφή κομματικά που τελικά δεν ενδιαφέρουν την κοινωνία αλλά όσους υποτίθεται οτι ασχολούνται με την ιδεολογική καθαρότητα).

Τα καθαρά μυαλά, οι άνθρωποι που βλέπουν πέρα από το μικροκομματικό συμφέρον και άρα μπορούν να είναι χρήσιμοι στην κοινωνία, αλλά και να δικαιώσουν τις προσδοκίες που αυτή έχει από την αριστερά, είναι σπάνιοι και συνήθως δεν βρίσκονται επικεφαλής των κομματικών σχηματισμών.

Εκεί είναι πιο εύκολο να βρίσκονται οι «ξύλινοι», οι «χαρισματικοί» και «μηντιακοί» που πουλάνε ευκολότερα (και θέτουν σε μαθητικές εφημερίδες και θέματα αποποινικοποίησης των «μαλακών» λες κι αυτό είναι το ζήτημα σήμερα!).

Κύριε Παπαγιαννάκη τα σέβη μου!

Ανάμεσα σους πολλούς πολιτικούς του ξύλινου λόγου, της φλυαρίας, του στόμφου και της αμετροέπειας, επιτρέψτε μου να ξεχωρίσω το Μιχάλη Παπαγιαννάκη του Συνασπισμού που κάθε φορά που μιλάει με κατακτά με την ουσία και το μέτρο του λόγου του, με τις ξεκάθαρες απόψεις του.

Τον είδα πάλι σήμερα το πρωί στη ΝΕΤ να μιλά για το θέμα των πυρκαγιών. Δε χρειάστηκε να χαθεί μέσα σε λαβύρινθους απόδοσης ευθυνών και να συμμετέχει στο σκυλοκαυγά για το ποιος παρέδωσε ποια κατάσταση στην πυροσβεστική όπως έκαναν οι συνομιλητές του από ΠΑΣΟΚ και ΝΔ.

Είπε απλά με δύο λόγια πως μπορεί η οποιαδήποτε κυβέρνηση να βάλει τέλος στις καταπατήσεις, στα αυθαίρετα μέσα στα δάση και εν πολοίς στις φωτιές.

Δεν γνωρίζω το λόγο που ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης δεν συγκαταλέγεται στα πρωτοκλασάτα στελέχη του Συνασπισμού, νομίζω ότι πρόσφατα κιόλας υπήρξαν κάποιες προστριβές με τον Αλέκο Αλαβάνο που μάλλον τον θεωρεί εσωκομματικό αντίπαλο (;).

Εν πάση περιπτώσει αν κάποιος ξέρει ας μας φωτίσει.

Το μόνο που μπορώ να καταθέσω εδώ εγώ είναι η εκτίμησή μου προς τα πρόσωπό του και η υποψία ότι αν είχαμε περισσότερους πολιτικούς με την ξεκάθαρη ματιά που διαθέτει, ίσως να είχε κατακτηθεί αναλογικά και περισσότερη αξιοπιστία από το πολιτικό μας σύστημα.