Το πολιτικό μας σύστημα πιάστηκε αδιάβαστο.

Σε περίπτωση που σας διαφεύγει το πως ασκείται σήμερα η πολιτική έρχεται ο Μιχαλης να σας το θυμήσει. 


Όχι δεν έχει γίνει κανένα λάθος και δε λέει κανένα ψέμμα. Ούτε τα νομοσχέδια και οι τροπολογιες που ψηφίζονται στη βουλή διαβάζονται. Οι ψηφοφορίες γίνονται στο όνομα της κομματικής πειθαρχίας, όποιος δεν συντάσσεται μπαίνει στο στόχαστρο, τη δε συγκεκριμένη χρονική περίοδο στο ΠΑΣΟΚ διαγράφονταν. Και δεν είναι μόνο ο Χρυσοχοίδης που δε διάβασε το μνημόνιο. Το ίδιο δήλωνε το προηγούμενο βράδυ και η Λούκα Κατσέλλη.


Το μνημόνιο ε; Όχι ένα "terms and conditions" απ αυτά που προσπερνάμε με ένα απλό "Accept" χωρίς να τα διαβάσουμε ποτέ, γιατί αφορά μόνο εμάς και μια πληρωμή ενός μικροποσού. Αλλά μια βαριά συμφωνία που υποθήκευε το μέλλον της χώρας, τις εξελίξεις στην οικονομία, το επίπεδο ζωής, τις ίδιες τις ζωές των Ελλήνων. 


Κι όμως! 

"Κυρία ημουν απασχολημένος. Πολεμούσα το έγκλημα. "

Η πολιτική εδώ πιά ασκείται με αυτούς ακριβώς τους όρους. Και σε περίπτωση που και το τελευταίο κομματόσκυλο δεν το έχει αντιληφθεί, αυτές οι κυνικές δηλώσεις υποκρύπτουν το απόλυτο τέλος της πολιτικής, αυτό που οδήγησε μια ανάπηρη και ανίκανη πολιτικά κυβέρνηση του Πασόκ να παραδοθεί την τελευταία στιγμή και με δεμένα χέρια πόδια και άδεια ταμεία στους δανειστές. 


Το τέλος της πολιτικής είχε επέλθει απο τη σιγμή που ο δικομματισμός ανίκανος να αντιπαλέψει τον ίδιο του εαυτό που μέσα σε λίγα χρόναι διπλασίασε το ήδη φουσκωμένο δημόσιο, αρνήθηκε να κάνει τομές, να κόψει τα δικά του αγαπημένα καρκινώματα (π.χ.) που το φόρτωναν με ελλείματα και χρέη, που το περίφημο "πολιτικό κόστος" οδηγούσε σε μη-ενέργειες, σε πλήρη απραξία. 


Φυσικό λοιπόν δεν είναι να είμαστε σήμερα όμηροι όσων δεν έχουν καμία ευθύνη για τη ζωή του έλληνα πολίτη; Πόσο πιο καθαρά δηλαδή έπρεπε να το πει ο Σαρκοζί από τότε που έλεγε "δεν είμαστε εμείς οι εκλεγμένοι ηγέτες που έχουν την ευθύνη για την Ελλάδα"; (ή κάπως έτσι).


Και τώρα λοιπόν που είδαμε πως διοικούν και πως (δεν) πράττουν οι εκλεγμένοι αυτού του τόπου, ας το πάρουμε απόφαση. το πολιτικό μας σύστημα έχει χρεοκοπήσει, ας το προσπεράσουμε, ας δούμε την επόμενη μέρα, ας στήσουμε το νέο πλαίσιο που θα ενθαρρύνει την ανανέωση του πολιτικού προσωπικού που θα λέει πλέον αλήθειες όσο οδυνηρές κι αν είναι. 


Ας βρούμε πολιτικό προσωπικό που να εχει τη γενναιότητα να πάρει αποφάσεις με γνώμονα το γενικό καλό, να μπορεί να στηρίξει αποφάσεις και να μη φοβάται να χάσει εκλογές γιατί δε θα κινδυνεύει το πολιτικό ή επαγγελματικό του μέλλον.


Κι ας αλλάξουμε το πλαίσιο λειτουργίας της κοινοβουλευτικής μας δημοκρατίας που φροντίσαμε να είναι τόσο κακό που να φαίνεται πολύ μικρή απώλεια σε όσους επαγγέλλονται "φωτισμένους πατερούληδες".

Τρομοκράτες ή κουτσομπόλες;

Απ' την "προκήρυξη" των δολοφόνων που έστειλαν τη βόμβα στο Χρυσοχοίδη δεν μου έκανε τίποτε εντύπωση

Είναι η γνωστή ρητορική των ανθρώπων που θέλουν καταρχήν να σκοτώσουν, έχουν βρει τον τρόπο και το μόνο που μένει είναι το ιδεολογικό προκάλυμμα που θα "δικαιολογεί" την πράξη τους.
Γνωστά αυτά, τα έχουμε ξαναπεί, τα έχουμε βαρεθεί, έχουμε παραδεχτεί πως έχουν ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα από το επιθυμητό της κινητοποίησης, οπότε και τα προσπερνώ.

Ένα μικρό όμως απόσπασμα μου έκανε εντύπωση, πέντε μόνο λεξούλες:
"...Τα αρχικά σενάρια για την αποστολή του (σημ: του πακέτου - βόμβα) ήτανε τρία. Πρώτον να σταλθεί στο σπίτι του υπουργού στην Καλλιθέα όπου διαμένει με τη νέα του σύζυγο."

Αυτό! "Με τη νέα του σύζυγο". Όχι: "με τη σύζυγό του".

Προσέξτε τη σημειολογία. Περιλαμβάνει λίγο απ' όλα. Λίγο Espresso, λίγο Τρωκτικό, λίγο μεσημαριανάδικο τηλεοπτικό, αυτό το παλιό καλό κουτσομπολιό που τραβάει πωλήσεις στα σκανδαλοθηρικά έντυπα και sites.
Περιλαμβάνει και κάποιο περίεργο πουριτανισμό που δε συναντιέται ούτε σε χριστιανορθόδοξα σωματεία.
Περιλαμβάνει και λίγο υπαινιγμό που παραπέμπει σε Τσοχατζόπουλο με τους γνωστούς συνειρμούς.

Με δεδομένο το οτι αυτά τα κείμενα δεν γράφονται στο πόδι άλλα κάθε λέξη είναι προσεκτικά επιλεγμένη για να μελετηθεί κατά το δοκούν, εγώ αυτό κράτησα ως πολύτιμο στοιχείο για την ταυτότητά τους. Τι αξία έχει αυτή η επιλογή λέξεων άλλη απο το να αφήσει υπονοούμενα για την ποιότητα του άνδρα;

Τρομοκράτες ή κουτσομπόλες λοιπόν;

Εκτός κι αν...