Ευσταθίου Κυριώτη
Λοιπόν
τα επιτεύγματα του Ψυχάρη είναι πολλά και αξίζει να τα καταγράψουμε για να τα
θυμούνται οι επερχόμενες γενεές. Όχι τίποτ’ άλλο δηλαδή, αλλά για να ξέρουν οι
συμπατριώτες μας της Α΄Αθηνών τι γόνο και ποιας οικογένειας θα ψηφίσουνε
πανηγυρικώς για βουλευτή τους στις αμέσως προσεχείς εκλογές. Έτσι είναι
αγαπητοί μου ομογενείς του εσωτερικού. Δημοκρατία έχετε, να τι διαμάντια θα σας
εκπροσωπήσουν στο Κοινοβούλιο.
Κοντολογής, ομογενείς μου, ο μακαρίτης Χρήστος Λαμπράκης, ο
μεγάλος Έλληνας με το Μέγαρο των μουσικόφιλων, το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου
το 1974 και τις άλλες πολυπληθείς ευεργεσίες του προς τον Ελληνικό Λαό, εκεί,
κατά τη δεκαετία του 1990, είχε μείνει πολύ ευχαριστημένος από τη χρήση τού
«ψυχαρίου» του και σκεφτόταν τι να κάνει για να ανταμείψει αυτό, το καλό του το
«γιουσουφάκι». Σκέφτηκε, σκέφτηκε λοιπόν και τελικά το βρήκε: Θα το έκανε το
Ψυχάριον Διοικητή... του Αγίου Όρους!
Εντάξει, ο κ. Σταύρος Ψυχάρης δεν φαινόταν και πολύ ευσεβής,
αλλά κοτζάμ Λαμπράκης σε αυτό θα κόλλαγε; Όχι δα! Αυτό έλειπε να μην μπορεί ο
ιδιοκτήτης του Δ.Ο.Λ. να κάνει το «ψυχάριόν» του διοικητή του Αγίου Όρους! Τι
σόϊ Ελληνική Δημοκρατία θα ήταν αυτή, αν δεν μπορούσε ο Χρήστος Λαμπράκης να
κάνει όποιον γουστάριζε διοικητή των καλογέρων; Ο Ψυχάρης επιπλέον, σαν
γνήσιος και καλός αριστερός με ευδόκιμη προϋπηρεσία κατά τη φάση του Μακαρέζου
στο Πεκίνο, είχε πίσω του ολόθερμη την υποστήριξη της Αγιωτάτης μας Εκκλησίας.
Είχε πάει άλλωστε στην Κωνσταντινούπολη, είχε γνωριστεί με την Α. Θ. Π. τον
Οικουμενικό μας Πατριάρχη και όλα ήταν μια χαρά! Ολόκληρη η ιεραρχία της
Ελληνικής Εκκλησίας και σύμπαν το Γένος των ευσεβών και ορθοδόξων Χριστιανών
έμελλε να υποστηρίξει το «Ψυχάριον» του Χρ. Λαμπράκη για Διοικητή του Αγίου
Όρους, κιβωτού της Ορθοδοξίας μας!
Βέβαια, το θέμα δεν είχε μόνο την (αναμφισβήτητη) πνευματική
του διάσταση. Είχε και άλλη, οικονομική. Από την κατάρρευση του
Κομμουνισμού και μετά, οπότε τα δημοκρατικά ιδεώδη επικράτησαν στο σύνολο της
ευρωπαϊκής ηπείρου και –επιτέλους!- είδανε άσπρη μέρα οι ευρωπαϊκοί λαοί, οι
«αγορές» που λένε και οι φιλελεύθεροι ( είτε είναι αριστεροί, είτε «δεξιοί»,
είτε στα πρότυπα της ελληνικής πρωτοτυπίας «εθνικιστές»), γλυκοιτάζανε το Άγιον
Όρος. Ε, ρε τι υψηλού επιπέδου ξενοδοχεία θα μπορούσαν να στηθούνε εκεί!
Υπερανωτάτου επιπέδου ξενοδοχειακές μονάδες, υπερυψίστων προδιαγραφών για ύψιστα
πρόσωπα του δημοκρατικού μας κατεστημένου. Τύφλα νάχει η Ελούντα του μακαρίτη
του Ανδρέα Παπανδρέου! Αρχίσανε λοιπόν και το ψιλοψάχνανε το θέμα, ρίχνανε
αυτοκίνητα (4Χ4 παρακαλώ) στο Άγιον Όρος, αρχίσανε να μιλάνε για χορηγίες της
Ευρωπαϊκής Ένωσης, για πακέτα επιδοτήσεων της Ουνέσκο και άλλων δημοκρατικών
φορέων, και οι καλόγεροι πήρανε να ξερογλείφονται. Ιδίως αυτοί της Ιεράς Μονής
Βατοπαιδίου μάλιστα που ανέκαθεν ήταν «νεωτερισταί». (Οι πρώτοι και μόνοι που
είχανε βάλει τότε ηλεκτρικό). Μετά, επί Μακαριστού Χριστοδούλου αρχίσανε κάτι
μεγαλοδικηγόροι να πηγαίνουν για πνευματικού περιεχομένου «ανάπαυση» στις Ιερές
Μονές της Ιερωτάτης Κοινότητας, με την υποστήριξη του Γιοσάκη αρχικώς, συμπάσης
της Χρυσοπηγής στη συνέχεια κ.λ.π. Έτσι ο διορισμός του κ. Ψυχάρη τελικά
ήρθε σαν ώριμο φρούτο. Σας παρακαλώ όμως να προσέξετε πώς έγινε, γιατί έχει
σημασία η μεθόδευση. Θα σας τα πω όμως με κάποιες ξενικές λέξεις, συγχωρέστε με, αλλά
εδώ στην ξενιτειά όλη μέρα αγγλικά μιλάω, μου έρχονται πια αυτόματα στο μυαλό.
