Η ΜΠΟΑΖIA ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΑ: Η ΒΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΦΥΛΕΤΙΚΟΥ ΕΞΙΣΩΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟΥ ΣΧΕΤΙΚΙΣΜΟΥ

Γράφει ο Ιωάννης Αυξεντίου

Franz Uri Boas

Όπως ασφαλώς γνωρίζετε, εδώ και πολλές δεκαετίες, υπάρχει ένας όρος που έχει εξαφανιστεί από κάθε ακαδημαϊκή, πολιτική και κοινωνική συζήτηση ή αναζήτηση: ο όρος φυλή, ράτσα (razza). Μάλιστα, αν δεν κάνω λάθος, υπάρχουν και χώρες στις οποίες αυτός ο όρος βρίσκεται υπό απαγόρευση ή σχεδόν. Παλαιότερα τα πράγματα δεν ήταν έτσι: Πριν από το 1930 ήταν  αποδεκτή πεποίθηση από σχεδόν όλη την ακαδημαϊκή κοινότητα αλλά και από κάθε εχέφρονα άνθρωπο, ότι οι πολιτισμικές διαφορές των διαφορετικών ανθρωπίνων φυλών, οφείλονται σε βιολογικούς παράγοντες, και άρα, ότι οι πολιτισμοί είχαν στην βάση τους  φυλετικές βιολογικές προδιαθέσεις. Έλα όμως που ο καιρός των αυτονόητων και της ορθής ερμηνείας της πραγματικότητας έπρεπε να λάβει τέλος, γιατί έτσι αποφάσισαν κάποιοι…

Ένας από αυτούς ήταν ο Φραντς Ούρι Μπόαζ  (1858 –  1942): θεωρείται ο  πατέρας της σύγχρονης αμερικανικής ανθρωπολογίας. Η λαϊκή παροιμία είναι γνωστή: όποια πέτρα και αν σηκώσεις…Ο Ούρι Μποάζ λοιπόν, γεννήθηκε από Ιουδαίους γονείς φιλελεύθερης-κοσμοπολίτικης αντίληψης στην Γερμανία. Μετά το τέλος των σπουδών του μετανάστευσε στην Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, όπου και γίνεται καθηγητής ανθρωπολογίας στο πανεπιστήμιο της Κολούμπια. Εκεί αρχίζει να βάζει τις νέες βάσεις πάνω στις οποίες πρέπει να στηριχθεί η σύγχρονη ανθρωπολογία:

ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΙ ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΙ

Γράφει ο Θεόδωρος Λάσκαρης             

                             

Η υδρία με την τέφρα του Φρόυντ

Είναι γνωστό ότι, σε κάποιους ιδιαίτερους κύκλους, υπάρχει η συνήθεια να χρησιμοποιούνται διάφορα σύμβολα, που έχουν ως σκοπό να μεταδώσουν στους ''μυημένους'' αυτά που δεν πρέπει να ειπωθούν στους πολλούς και αμύητους. Είναι λοιπόν αξιοσημείωτο το γεγονός, ότι η τέφρα του Σίγκμουντ Φρόυντ, του ''πατέρα'' της ψυχανάλυσης, φυλάχτηκε μέσα σε μία αρχαία υδρία που απεικονίζει τον Θεό Διόνυσο και μία μαινάδα. (δώρο της σεξουαλικά προβληματικής μαθήτριας του πριγκίπισσας Μαρίας Βοναπάρτης.) Σε αυτό το άρθρο θα ασχοληθούμε με τον ψυχολογικό συμβολισμό του Διόνυσου (πάντα εν σχέση με την ψυχανάλυση), ή τουλάχιστον με την αρνητική όψη αυτού του συμβολισμού, μια που όπως είναι γνωστό, τα σύμβολα έχουν θετικές και αρνητικές όψεις, εκφράζουν θετικές και αρνητικές δυνάμεις, ή απλώς απεικονίζουν τις κοσμικές  νομοτέλειες, ανάλογα με το πλαίσιο αναφοράς. Στην περίπτωση του Φρόυντ, η επιλογή (του ιδίου ή του περιβάλλοντος του δεν έχει σημασία)  να αποθηκευθεί η  τέφρα  του μέσα στην  υδρία στην οποία απεικονίζεται ο Διόνυσος (ενώ  είχε στην συλλογή του δεκάδες αρχείων αγγείων ακόμη και από την Αίγυπτο), παραπέμπει στα βαθύτερα κίνητρα  που τον ώθησαν  στην δημιουργία της ψυχαναλυτικής θεωρίας. Εν ολίγοις, ο  Διόνυσος, μέσα σε ένα ορισμένο πλαίσιο (το επαναλαμβάνω), συμβολίζει το ξέβρασμα  των δυνάμεων του ασυνειδήτου στην  συνείδηση, την κάθοδο στον ψυχο-νοητικό Άδη με οποιοδήποτε τίμημα. Ενδεικτική των προθέσεων του Φρόυντ είναι  μία φράση του Βιργιλίου που έθεσε ως ρητό στην εισαγωγή του βιβλίου του ''Η ερμηνεία των ονείρων'': «flectere si nequeo superos, A acheronta movebo» [Εάν δεν μπορώ να δαμάσω τον Ουρανό, θα κινήσω τον Αχέροντα (τον κάτω κόσμο, τον Άδη) ]

ΟΙ ΝΕΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΓΟΥΝ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ

γράφει ο Ιωάννης  Αυξεντίου

Με μεγάλη μας χαρά και υπερηφάνεια, σας αναγγέλλουμε  τις  νέες  επιτυχίες της Ιουδαϊκής ψυχιατρικής. Είναι  εξάλλου γνωστό, ότι οι Ιουδαίοι ψυχίατροι εφευρίσκουν, συγγνώμη, ανακαλύπτουν ήθελα να πω, ασθένειες που οι άλλοι ανίκανοι ψυχίατροι  αδυνατούν ακόμη και να  φανταστούν. Όμως τα επιτεύγματα τους δεν είναι μόνον στο πεδίο της ψυχιατρικής. Είναι και στο πεδίο της γλώσσας, μια  που  την  ικανότητα τους στην λέξη-πλασία θα την ζήλευε ακόμη και ο Όμηρος. Αρχίζουμε λοιπόν την παρουσίαση των πιο βασικών ψυχιατρικών ασθενειών όπως αυτές περιγράφονται από τους  πεφωτισμένους Ιουδαίους ψυχιάτρους.

ΟΜΟΦΟΒΙΑ: Αυτή η επάρατος και βαριά νόσος ανακαλύφθηκε από τον εβραίο ψυχοθεραπευτή George Weinberg. Τα άτομα που έχουν την ατυχία να προσβληθούν από αυτή, νοιώθουν ταραχή και φόβο όταν αντικρίζουν έναν gay. Είναι ο φόβος για τον  πουστ… Μιλάμε  ότι μόλις δουν κάποιον τέτοιον, το βάζουν στα πόδια, τρέχουν και δεν φτάνουν. Απίστευτο πράγμα. Η προτεινόμενη θεραπεία: Αν, ω μη γένοιτο, πάσχετε από αυτό το σύνδρομο, υπάρχουν δύο ειδών θεραπείες. Η πρώτη είναι ριζική και σύντομη, η δεύτερη απαιτεί περισσότερο χρόνο. Η πρώτη θεραπεία: μπορείτε να παρακαλέσετε ένα φίλος σας , να σας βοηθήσει, ρε παιδί μου, να δώσει ένα χεράκι τέλος πάντων, ώστε να γίνεται και εσείς gay, όποτε όλοι οι φόβοι θα εξαφανιστούν. Η δεύτερη θεραπεία βασίζεται στο καλό παράδειγμα. Δηλαδή, εστιάζεται τη σκέψη σας στο γεγονός ότι ένας  εγχώριος παχύσαρκος υπουργός άμυνας, είχε διορίσει για γραμματέα του έναν εβραίο πουστ… Εστιάζοντας τη σκέψη σας πάνω σε αυτό, θα απαλλαχτείτε συν τω χρόνω  από κάθε ανησυχία και ενδοιασμό. Βέβαια, πρέπει να επισημάνουμε το γεγονός ότι επειδή ετυμολογικά η λέξη ομοφοβία δηλώνει τον φόβο για τον όμοιο, αυτό υποδηλώνει ότι αυτοί που φοβούνται τον  gay είναι και οι ίδιοι, ασυνείδητα, gay. Δηλαδή έχουμε ασυνείδητους  πουστ… που φοβούνται τους συνειδητούς πουστ… Τι να πω, μπερδεύτηκα, ας αφήσουμε την επίλυση του προβλήματος σε κανένα εβραίο ψυχαναλυτή.

Η ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΟΥ

Καλούμε τους φίλους και αναγνώστες του Θεόδοτου να δώσουν ιδιαίτερη προσοχή στο παρακάτω κείμενο. Και τούτο, διότι ο Φρόϋντ και όλα τα σχετικά παραφερνάλια αποτελούν βασικό στήριγμα της εξαθλίωσης που βιώνουμε σήμερα. Εάν αυτός και οι όμοιοί του ονειρεύονταν τη... μητέρα τους στις ονειρικές τους φαντασιώσεις, το πρόβλημα ήταν δικό τους και τον λόγο είχε ο ψυχίατρος ή (γιατί όχι;) ο χωροφύλακας. Κατά ποία λογική πρέπει σήμερα να διαλυθούν τα πάντα, επειδή όλοι αυτοί είχαν (και έχουν) τέτοιου είδους ονειρώξεις;

                                                                                                                                                                Θεόδοτος

Γράφει ο  Αναστάσιος   Γιαννάς       

     Έχει επικρατήσει η εσφαλμένη άποψη, ότι η ανακάλυψη της ασυνείδητης νοητικής δραστηριότητας, οφείλεται στην ψυχιατρική έρευνα του 19ου αιώνα. Στην πραγματικότητα, η ψυχιατρική επιστήμη έφθασε σε αυτή την «ανακάλυψη» τελευταία. Οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι αλλά και οι ασκητές του Ορθόδοξου Χριστιανικού Μυστικισμού, γνώριζαν στην εντέλεια τους μηχανισμούς των ασυνειδήτων λειτουργιών. Προτού να  αναφερθούμε διεξοδικά στα ευρήματά τους, αξίζει τον κόπο να υπενθυμίσουμε τους τρεις βασικούς χώρους ή πεδία της ψυχό-νοητικής οντότητας (σύμφωνα με το Φροϋδικό μοντέλο): Α) Το Εγώ : Διέπεται από την αρχή της πραγματικότητας και σκοπός του είναι να ικανοποιήσει ή να ελέγξει τις επιθυμίες τού Εκείνου λαμβάνοντας υπόψιν τους περιορισμούς της πραγματικότητας. Β) Το Εκείνο: Είναι ο  υπόγειος και απρόσιτος ψυχικός χώρος των ενστίκτων και των επιθυμιών. Αναζητά την ικανοποίηση χωρίς φραγμούς. Γ) Το Υπερεγώ: Αποτελεί την ηθική συνείδηση του ατόμου. Είναι εκείνο το ψυχικό μέρος στο οποίο υπάρχουν οι απαγορεύσεις και οι ηθικοί κανόνες ή νόμοι, που δημιουργεί ο κάθε πολιτισμός.