TO ΓΝΩΣΤΙΚΟ ΝΕΦΟΣ: ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΟΥΘΗΡΟ ΣΤΟΝ ΧΕΓΚΕΛ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΣΧΟΛΗ ΤΗΣ ΦΡΑΝΚΦΟΥΡΤΗΣ

 

Άρθρο του Piero Vassallo

Μετάφραση & σχόλια: Ιωάννης Αυξεντίου

Ο 15Ος ΑΙΩΝΑΣ ΚΑΙ Η ΓΝΩΣΤΙΚΗ ΜΟΛΥΝΣΗ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ 

O M.Λούθηρος

Κατά τη διάρκεια του 15ου αιώνα, οι γνωστικές αιρέσεις κυκλοφορούσαν στις περιοχές της Ευρώπης και ειδικά στη σκληρή και ατίθαση Γερμανία, της οποίας ο λαός ήταν δομικά ανοιχτός στην επίδραση αρχαίων δεισιδαιμονιών. Μέσα στον αρχαϊκό άνεμο που φυσούσε σε εκείνες τις περιοχές, ταρασσόταν ο Μαρτίνος Λούθηρος, ένας Αυγουστίνιος μοναχός, στην απελπισμένη αναζήτηση για μία άφεση από την ανίκητη αμαρτία που τον έπληττε. Έχοντας εμμονή ενάντια στο δόγμα της Ελεύθερης Βουλήσεως (αυτεξούσιο) και παρασυρόμενος από την επιθυμία να δείξει ότι η ρίζα της αμαρτίας του ήταν ένα ψέμα (δηλ. ότι δεν υπάρχει το αυτεξούσιο), ο Λούθηρος επινόησε την έννοια (με τον τρόπο της καθησυχαστική και συγχωρητική) του ‘servo arbitrio’ (της ‘δούλης βουλήσεως’, δηλ. ότι δεν υπάρχει ελεύθερη βούληση). Ένα πεπρωμένο που προέρχεται από έναν σκοτεινό και αντιφατικό θεό, καθ’ όλα όμοιο με το χαοτικό πλήρωμα των αρχαίων γνωστικών. Σε αυτή την ψεύτικη θεότητα, ο Λούθηρος της έβαλε στο στόμα ακόμη και την παράλογη ρήση: “ego sum dominus, qui creo bonum et malum” (“Εγώ είμαι ο Κύριος, ο οποίος δημιουργεί το καλό και το κακό”). 

ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΥΡΙΤΑΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ

Άρθρο του d. Curzio Nitoglia                                                                                    

Μετάφραση: Ιωάννης Αυξεντίου

Το Αγγλικανικό Σχίσμα 

Οι Προτεστάντες της Αγγλίας, μετά το σχίσμα του Ερρίκου του Η', αποτελούνταν από ένα δίκτυο οικογενειών οι οποίες είχαν κατορθώσει να γίνουν πολύ ισχυρές οικονομικά και πολιτικά. Αυτό ασφαλώς οδήγησε σε μια κοινωνική και πολιτική κατάσταση που θα άλλαζε τη φύση του χριστιανισμού στην Αγγλία. Πριν τη Μεταρρύθμιση, τα δύο διακριτά χαρακτηριστικά του χριστιανισμού ήταν τα εξής: α) η πρωτοκαθεδρία του πνευματικού επί  του κοσμικού, δηλαδή της Εκκλησίας επί του κράτους και β) η εναντίωση της Εκκλησίας στην τοκογλυφία και στις χρηματιστηριακές δραστηριότητες. Κατά συνέπεια, ο χωρισμός της Βασιλείας από την Εκκλησία και η επιθυμία άντλησης κέρδους από την τοκογλυφία, έγιναν από τα βασικά κίνητρα για τον Αγγλικανικό επαναστατικό αγώνα. Πράγματι, ο Αγγλικανισμός, δεν μπορεί να αποκαλεστεί θρησκεία, με την ακριβή έννοια του όρου, καθώς είναι γεννημένος από την απληστία του βασιλιά Ερρίκου του Η' και από εκείνους του ευγενείς που ήθελαν να πλουτίσουν απαλλοτριώνοντας τις εκκλησιαστικές γαίες. Οι οικογένειες αυτές αργότερα θα αποτελούσαν τη συντηρητική ελίτ της Μεγάλης Βρετανίας. 

ΚΙΤΡΙΝΟΙ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΕΣ

γράφει ο Θεόδωρος Λάσκαρης

                   

                        

Κινέζοι προτεστάντες

Οι τελευταίες αναφορές για τη θρησκευτική κατάσταση στην Κίνα ομιλούν για μία ραγδαία αύξηση των κινέζων που προσηλυτίζονται στον προτεσταντισμό. Ο ακριβής αριθμός δεν είναι γνωστός , αλλά υπολογίζονται γύρω στα 70 εκατομμύρια. Βέβαια, κάποιος θα πει ότι ο αριθμός δεν φαίνεται μεγάλος για μία χώρα 1.5 δισεκατομμυρίου ανθρώπων. Όμως εάν λάβουμε υπόψη μας ότι οι συνειδητά θρησκευόμενοι υπολογίζονται γύρω στα 300 εκατομμύρια, τότε ο αριθμός των 70 εκατομμυρίων είναι ιδιαίτερα σημαντικός. 

Πως εξηγείται άραγε αυτό το φαινόμενο; Κάποιοι αναλυτές θεωρούν ότι λόγω της αυξημένης οικονομικής και επιχειρηματικής δραστηριότητας στην Κίνα, μόνον η θρησκεία που γέννησε τον καπιταλισμό (Μαξ Βέμπερ, Η προτεσταντική ηθική και το πνεύμα του καπιταλισμού) θα μπορούσε να ανταποκριθεί στη νέα νοοτροπία των Κινέζων. Πάντως εγώ όταν άκουσα για πρώτη φορά αυτήν την είδηση, θυμήθηκα κάτι που είχα διαβάσει πριν πολλά χρόνια: Ο Σουν Γιατ-Σεν, ο Κινέζος επαναστάτης που ανέτρεψε την  Δυναστεία Μαντσού, και εγκαθίδρυσε την δημοκρατία στην Κίνα ήταν προτεστάντης. Μετά τον θάνατο του, οι συνεργάτες του χωρίστηκαν και κάποιοι από αυτούς πέρασαν στον κομμουνισμό. Λοιπόν και αυτοί ήταν προτεστάντες, για την ακρίβεια Μεθοδιστές και οι περισσότεροι ήταν συνδεδεμένοι με την γνωστή προτεσταντική οργάνωση Y.M.C.A. Μετά το 1953, η κομμουνιστική κυβέρνηση απέλασε όλους τους προτεστάντες  ιεραπόστολους, αλλά αυτό δεν μας λέει κάτι το ιδιαίτερο, μια που όταν τα κομμουνιστικά καθεστώτα παγίωναν την εξουσία τους, αμέσως προέβαλλαν ένα αντί-θρησκευτικό προσωπείο. 

ΟΙ ΚΥΚΛΟΙ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΧΝΑΣΜΑ

Γράφει ο Ιωάννης  Αυξεντίου

           

ουροβόρος όφις, το τέλος μου, η αρχή μου

         Διαβάζοντας τα ακαδημαϊκά εγχειρίδια της πολιτικής  ιστορίας, σας δημιουργήθηκε ποτέ η εντύπωση ότι ,στον μεσαιωνικό κόσμο , στην περίοδο της Αναγέννησης, ακόμη και μέχρι  τον 17^ο  αιώνα, υπήρχε και δρούσε μία διεθνής της ριζοσπαστικής αριστεράς; Νομίζω πως όχι. Και όμως υπήρχε. Αν  ερευνήσετε την ιστορία από τον 7^o αιώνα μ.Χ. μέχρι τον 17^o αιώνα (παραλείπω τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες) θα διαπιστώσετε ότι οι γνωστικές σέκτες και κινήματα κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου, ήταν τόσο πολυάριθμα  και  η  γεωγραφική τους  κατανομή  τόσο μεγάλη, ώστε αποτέλεσαν μία πραγματική κόκκινη διεθνή. Αν κάποιος προσπαθήσει να τα απαριθμήσει θα διαπιστώσει ότι ουκ έστιν αριθμός : οι Παυλικιανοί, οι Βογόμιλοι, οι Καθαροί, οι Βάλδιοι, οι Dolciniani, οι αδελφοί του «Ελευθέρου πνεύματος», οι Tondrachiani , οι Doukhobors, οι  Khlysts, κ.λπ. Και όμως , παρόλο που όλα αυτά τα κινήματα είχαν πολιτική δράση και διεκδικήσεις, τα εγχειρίδια της πολιτικής ιστορίας  είτε δεν τα αναφέρουν ή κάνουν κάποιες σύντομες αναφορές μόνον για τα κατά τόπους γνωστικά κινήματα, δηλαδή εντελώς μεμονωμένα, μιλώντας για παράδειγμα λίγο για τους Kαθαρούς στην Γαλλία, λίγο για τους Bογόμιλους στο Βυζάντιο κ.λπ. 

     Το τέχνασμα λοιπόν σε τι συνίσταται; Α) Αφήνουν την παρουσίαση αυτών των κινημάτων στην Θρησκευτική ιστορία, η οποία επικεντρώνεται στην αιρετική τους θεολογία και δεν αναφέρεται εκτεταμένα στην πολιτική τους ιδεολογία. Β) Η δράση τους εξετάζεται  όχι ως σύνολο αλλά αποσπασματικά, απομονώνοντάς τα σε συγκεκριμένους τόπους και χρονικές περιόδους. Με αυτό τον τρόπο ο μελετητής της ιστορίας σχηματίζει την ιδέα  ότι κατά καιρούς, σε διάφορες χώρες,εμφανίστηκαν κάποιες θρησκευτικές αιρέσεις και....τελεία. 

ΟΙ «ΘΕΟΙ»: ΟΙ ΔΙΑΜΟΡΦΩΤΕΣ ΤΗΣ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΚΑΚΙΕΡΑΣ ΤΟΥ 20ού ΑΙΩΝΑ

Mετά την έκδοση του βιβλίου του K. R. Bolton, Revolution from Above, το παρακάτω άρθρο επίλεκτου συνεργάτη μας έρχεται να διαφωτίσει πλήρως τα τεκταινόμενα στον πλανήτη μας. Διαβάστε το και συνδέστε το με τα τωρινά γεγονότα.

                                                                                                                                                       Θεόδοτος

 

Γράφει ο Θεόδωρος  Λάσκαρης                      

Σε προηγούμενα άρθρα σε αυτό το μπλογκ, έγινε η παρουσίαση των παρασκηνιακών διαδικασιών που οδήγησαν στον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο, στη δημιουργία της Σοβιετικής Ένωσης και στη συνέχεια της εθνικοσοσιαλιστικής Γερμανίας· εκείνων δηλαδή των γεγονότων που διαμόρφωσαν τις  γεωπολιτικές εξελίξεις του 20^ού  αιώνα, μέσα από τις οποίες προήλθε μία νέα τάξη πραγμάτων.

 Όμως ποιοι ήταν αυτοί που σχεδίασαν και πυροδότησαν αυτή την αιματηρή ‹‹κοσμογονία››; Την ιστορία αυτών των επίγειων θεών θα προσπαθήσουμε τώρα να σκιαγραφήσουμε. Στην  Ευρώπη  του 1600, οι σχέσεις των οπαδών του Πουριτανισμού με τον Ιουδαϊσμό ήταν τόσο έντονες, ώστε αρκετοί Πουριτανοί ασπάζονταν την ιουδαϊκή θρησκεία για να νοιώθουν ότι είναι περισσότερο αυθεντικοί. Γινόταν όμως και το αντίστροφο: υπήρχαν Ιουδαίοι που γίνονταν Πουριτανοί,  για να αποκτήσουν τίτλους ευγενείας και γενικώς για ανοίξουν τον δρόμο της κοινωνικής τους ανέλιξης.

πορτραίτο του Μenasseh ben Israel

Όσον αφορά ειδικώς αυτό, ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν τα γεγονότα στην Αγγλία. Εκείνη την εποχή, σε αυτήν τη χώρα, στους υψηλούς κύκλους των διανοουμένων Πουριτανών, ανθούσε το ενδιαφέρον για την εβραϊκή Καββάλα  και τον Ροδοσταυρισμό. Το αποτέλεσμα ήταν να διαμορφωθεί μέσα στους κόλπους του Πουριτανισμού  ένας  μυστικιστικός πυρήνας, ο οποίος εξωτερικά έφερνε την πουριτανική ταυτότητα, αλλά εσωτερικά ακολουθούσε τον εβραϊκό καββαλιστικό  γνωστικισμό. 

Η γνωστή ιστορικός Frances Yates γράφει: «Η επιστροφή των Ιουδαίων στην Αγγλία, και η προετοιμασία της από τον ραββίνο Menasseh ben Israel κατά την διάρκεια της διακυβέρνησης του Όλιβερ Κρόμγουελ, (ο οποίος ως πουριτανός συμπαθούσε τους Ιουδαίους) υπήρξε...στην ουσία το αποκορύφωμα της βαθμιαίας διαμόρφωσης της νέας συμπεριφοράς προς τους Εβραίους και την θρησκεία τους. Σε νεανική ηλικία  ο Menasseh ben Israel έγινε ραββίνος στο Άμστερνταμ και υπήρξε φημισμένος για τα γραπτά του που τράβηξαν την προσοχή όχι μόνον  των Ιουδαίων αλλά και των  Άγγλων. Σχεδόν όπως όλα τα μέλη της κοινότητας του Άμστερνταμ, ο  Menasseh ήταν ένας ένθερμος... Καμπαλιστής που περίμενε τον ερχομό του μεσσία(...)»

ΟΤΑΝ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΠΗΛΕΥΕΤΑΙ: Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ GUY FAWKES

To μπλόγκ με χαρά δημοσιεύει το κείμενο αναγνώστη μας και δηλώνει ότι ευχαρίστως δέχεται άρθρα ανάλογου επιπέδου για δημοσίευση. Επί του θέματος να κάνουμε μια διευκρίνηση, το "κίνημα" Anonymous ξεκίνησε με έντονο αντικαθεστωτικό, αντι-φιλελεύθερο χαρακτήρα και με έντονα πολιτικά μη-ορθά στοιχεία και φρασεολογία. Οι τελευταίες αριστερές εκφάνσεις του (που προβάλλονται και από τα ΜΜΕ) ενδεχεται να είναι περισσότερο δράση υπηρεσιών που χρησιμοποιούν την ίδια ορολογία και σύμβολα παρά αυθεντικές εκφράσεις του αρχικού άμορφου κινήματος.                      

                                                                                                                                                 Θεόδοτος

Nikolai Romanov

η μάσκα Guy Fawkes

Παρακολουθώντας τα ΜΜΕ (= Mέσα Mαζικού Eλέγχου), πληροφορηθήκαμε ότι ο ιστότοπος του δοτού πρωθυπουργού καθώς και ο ιστότοπος του υπουργείου Οικονομικών έπεσαν θύμα επιθέσεως απο τον/τους anonymous . Ψάχνοντας στο διαδίκτυο και παρακολουθώντας τα βίντεο που οι "anonymous" και οι οπαδοί τους  έχουν αναρτήσει στο youtube κατάλαβα ότι πρόκειται για ομάδα ή ομάδες νεαρών κυρίως ατόμων (τουλάχιστον αυτή την εντύπωση μού έδωσαν), με αριστερίστικη, "αντιεξουσιαστική" φρασεολογία, δηλαδή ένα σύμφυρμα φρασεολογίας political correct, "αντιρατσιστικής" (δηλαδή  φιλομεταναστευτικής), new age και neohippie! Θυμίζουν, με άλλα λόγια, και μάλιστα έντονα, τη  νέα αριστερά (σχολή της Φραγκφούρτης) και τον Μάη του '68.

Ό,τι μου έκανε εντύπωση είναι το σήμα που χρησιμοποιούν οι ενλόγω anonymous. Είναι το προσωπείο, δηλαδή η μάσκα, με τo πρόσωπο του Άγγλου ήρωα ή αντιήρωα (διαλέγετε και παίρνετε) Guy Fawkes, ο οποίος, στις 5 Νοεμβρίου του 1605, οργάνωσε την "συνωμοσία της πυρίτιδας" (The Gunpowder Plot) με σκοπό να τινάξει στον αέρα βρεταννικό κοινοβούλιο και μαζί μ'αυτό τον βασιλιά Ιάκωβο Α' της σκωτικής δυναστείας των Στιούαρτ. Όσοι από εσάς έχετε δεί την ταινία "V for Vendeta", μια αξιόλογη πράγματι ταινία, που όμως επιχειρεί να περάσει στό κοινό ιδεολογικοπολιτικά μηνύματα της αριστεράς, θα θυμάστε ότι ακριβώς την ίδια μάσκα των «ανώνυμων χάκερς» χρησιμοποιεί και ο ήρωας της ταινίας αυτής.