ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΔΩ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ‘VICE’

Άρθρο του Μaurizio Βlondet

Μετάφραση-Σχόλια: Ιωάννης Αυξεντίου

Μου είπαν ότι η ταινία ‘Vice’, που εξιστορεί τα έργα και τις ημέρες του Ντικ Τσέινι, είναι ενδιαφέρουσα. Εγώ δεν θα πάω να τη δω, θα ήταν πολύ για εμένα να διαπιστώσω την πολλοστή επιχείρηση λεπτής (ή χονδροειδής) παραπληροφόρησης για το συμβάν της 11ης Σεπτεμβρίου. Ένα συμβάν που παρακολούθησα ως ανταποκριτής για την εφημερίδα μου και μου άλλαξε την ζωή και τις πεποιθήσεις μου για το καθεστώς των ΗΠΑ.

Θυμάμαι μόνον αυτό. Εκείνο το πρωί, 11 Σεπτεμβρίου 2011, ο πρόεδρος Μπους ο νεότερος δεν ήταν στο Λευκό Οίκο. Μιλούσε με τους μαθητές ενός σχολείου της Φλόριντα. Μάλλον τον είχαν στείλει εκεί, γνωρίζοντας ότι, σα χαζός που ήταν, θα μπορούσε να προδώσει το false flag με ακατάλληλες δηλώσεις ή συμπεριφορές. Αντ’ αυτού στο Λευκό Οίκο ήταν ο παλιός και έμπειρος αντιπρόεδρος Ντικ Τσέινι.

Είναι αυτός που ‘διαχειρίστηκε’, ας το πούμε έτσι, την τρομοκρατική επίθεση. Με την πρώτη είδηση ότι ένα αεροπλάνο κτύπησε τους Πύργους, πηγαίνει στο μπούνκερ κάτω από τον Λευκό Οίκο, το Presidential Emergency Operation Center φτιαγμένο για να διατηρεί την προεδρική διοίκηση ακόμη και υπό μία ατομική επίθεση. Το δωμάτιο είναι γεμάτο από οθόνες, τηλέφωνα και προσωπικό. 

Εκεί πήγε και ο υπουργός των Μεταφορών Norman Mineta. Ευνόητο, αφού είναι ο υπεύθυνος για την πολιτική αεροπορία και είναι σε επαφή με τον πρόεδρο των American Airlines και των United Airlines, τις εταιρείες στις οποίες ανήκουν τα αεροπλάνα που είχαν υποστεί αεροπειρατεία. 

ΓΙΑΤΙ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΟΣ

Ο Paul Craig Roberts είναι αμερικανός οικονομολόγος ο οποίος υπηρέτησε ως As. Sec. of the Treasury στη διακυβέρνηση Ρήγκαν. Έχει χαρακτηρισθεί ως ο συνιδρυτής των Reaganomics. Υπήρξε επιμελητής και αρθρογράφος της Wall Street Journal, του Βusiness Week και του Scripps Howard News Service. Έχει καταθέσει ενώπιον επιτροπών του κογκρέσου σε 30 περιστάσεις για ζητήματα οικονομικής πολιτικής.

Άρθρο του  Paul Craig Roberts - www.paulcraigroberts.org

Μετάφραση –επιμέλεια Ιωάννης  Αυξεντίου

Paul Craig Roberts

Η ημέρα της μνήμης  είναι όταν  τιμούμε τους πεσόντες στον πόλεμο. Όπως την 4η Ιουλίου, μεταμορφώνουν και την ημέρα της μνήμης σε έναν εορτασμό του πολέμου. Αυτοί που χάνουν συγγενείς και αγαπητούς φίλους στον πόλεμο, δεν θέλουν ο θάνατος τους  να ήταν μάταιος. Κατά συνέπεια, οι πόλεμοι γίνονται ένδοξες επιχειρήσεις εκτελούμενες από ευγενείς στρατιώτες που μάχονται για την αλήθεια, την δικαιοσύνη, και τον αμερικανικό τρόπο ζωής. Οι πατριωτικές ομιλίες μας λένε πόσα οφείλουμε σε εκείνους που έδωσαν την ζωή τους ώστε η Αμερική να παραμείνει ελεύθερη. Οι ομιλίες δημιουργούν μία ψεύτικη πραγματικότητα  που  υποστηρίζει και άλλους πολέμους. Κανένας από τους πολέμους της Αμερικής δεν είχε τίποτα να κάνει  με την διατήρηση μιας ελεύθερης Αμερικής. Αντίθετα, σάρωσαν τα πολιτικά δικαιώματα, αφαιρώντας την ελευθερία μας.

Ο πρόεδρος Λίνκολν εξέδωσε ένα εκτελεστικό διάταγμα για να συλλάβει και να φυλακίσει τους δημοσιογράφους και τους εκδότες του Βορρά. Ο Λίνκολν συνέλαβε τον βουλευτή Clement Vallandigham από το Οχάιο που του ασκούσε κριτική, και τον εξόρισε στην Συνομοσπονδία. Έκλεισε 300 βόρειες εφημερίδες και έκανε 14.000 πολιτικούς κρατούμενους. Ο πρόεδρος Γούντροου Ουίλσον χρησιμοποίησε τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο για να καταστείλει την ελευθερία του λόγου, και ο Ρούσβελτ χρησιμοποίησε  τον  δεύτερο για να εγκλείσει 120.000 αμερικανούς πολίτες  Ιαπωνικής καταγωγής, διότι η φυλή τους τους καθιστούσε ύποπτους. Ο καθηγητής  Samuel Walker κατέληξε ότι ο πρόεδρος George W. Bush χρησιμοποίησε τον πόλεμο 'εναντίον της τρομοκρατίας' για να κάνει μία γενικευμένη επίθεση στα αμερικανικά πολιτικά δικαιώματα.