ΤΑ ΠΑΧΥΔΕΡΜΑ, Η ΩΣΜΩΤΙΚΗ ΜΕΜΒΡΑΝΗ, ΚΑΙ Η ΑΠΕΡΑΝΤΗ ΜΟΝΑΞΙΑ

Γράφει ο  Θεόδωρος  Λάσκαρης

η ωσμωτική μεμβράνη

Όσοι θέλουν να θυμηθούν τι είναι μία ωσμωτική μεμβράνη, μπορούν να ανοίξουν ένα βιβλίο φυσικής του Λυκείου: πρόκειται για μία ημιπερατή μεμβράνη που όταν έρχεται σε επαφή με ένα διάλυμα επιτρέπει το πέρασμα μόνον των σωματιδίων που έχουν ένα ορισμένο μέγεθος. Φαίνεται λοιπόν ότι μία τέτοια μεμβράνη έχει απλωθεί σε όλη την πολιτική κοινωνία της χώρας μας, επιτρέποντας το πέρασμα στις θέσεις εξουσίας μόνον εκείνων των πολιτικών που έχουν την ποιότητα του παχύδερμου. Όσοι ομιλούν για την ανάγκη γκρεμίσματος του συστήματος, θα έπρεπε να επικεντρώσουν τις νοητικές τους προσπάθειες στο πως θα μπορούσε να καταστραφεί αυτή η μεμβράνη ή να αλλάξει το μέγεθος των πόρων της. Εκεί βρίσκεται όλο το μυστικό. Μέχρις όμως να βρεθεί αυτός ο τρόπος, θα ήθελα να σχολιάσω την πολικό-κοινωνική συμπεριφορά αυτών των παχύδερμων και τις επιπτώσεις της στην  Ελληνική κοινωνία.

Πιστεύω λοιπόν ότι ποτέ άλλοτε στην σύγχρονη ιστορία μας ο Ελληνικός λαός δεν ήταν τόσο μόνος ψυχολογικά, πνευματικά και γενικότερα υπαρξιακά. Ένας λαός που βιώνει μία απέραντη μοναξιά. Η μόνη καθημερινή ''συντροφιά'' του είναι οι λεγόμενοι…''στόχοι'':  πως θα μειωθεί το έλλειμμα, πως θα ισοσκελιστεί ο προϋπολογισμός, πως θα γίνουμε ανταγωνιστικοί και άλλοι τέτοιοι θαυμαστοί και ''ανώτεροι'' στόχοι ,προτάσσονται στον Ελληνικό λαό κάθε βράδυ από τα τηλεοπτικά κανάλια και τις ομιλίες κάποιων νεκρόφιλων πολιτικών που ομοιάζουν με  το πρόσωπο του "Νοσφεράτου". (Μία από τις διάφορες θεωρίες για την προέλευση του ονόματος "Νοσφεράτου", αναφέρει ότι το όνομα προέρχεται από το Ελληνικό "νοσοφόρος''. Στην ταινία, ο Νοσφεράτου μετέδωσε  την πανούκλα στην Βρέμη το 1838. Στην Ελλάδα ο ''Νοσφεράτου'' κρύβεται μέσα στα κομματικά γραφεία ).

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΤΙΚΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ

Γράφει ο Ιωάννης Αυξεντίου

Πρώτος ο Πλάτωνας το είχε διαπιστώσει: Οι δημοκρατίες ευθύνονται για την γέννηση των τυραννιών, δηλαδή, των δικτατοριών. Αφού λοιπόν τις γεννήσουν, μετά κλαίγονται ότι η δημοκρατία…''απέθανε''.  Όμως  ένα άλλο χαρακτηριστικό των δημοκρατιών, είναι να φέρονται οι ίδιες δικτατορικά, όταν δουν ότι απειλούνται τα συμφέροντα τους. Θα προσπαθήσουμε  λοιπόν να περιγράψουμε τι συνέβη στην Ελλάδα αυτές τις ημέρες. Πρώτα όμως θέλουμε να επισημάνουμε, ότι όσα θα γράψουμε δεν αποτελούν υπεράσπιση του κόμματος της Χρυσής Αυγής, μια που δεν έχουμε σχέσεις με κανένα πολιτικό κόμμα ή οργάνωση, και κάθε φαινόμενο που εξελίσσεται εντός του Ελλαδικού και Ευρωπαϊκού μετανεωτερικού χωροχρόνου, ο Θεόδοτος το αντιμετωπίζει με κριτική ματιά. 

ΤΟ ΝΕΟ ΕΠΙΤΕΥΓΜΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΣΜΟΥ

Γράφει ο  L.V.F.

Δεν ξέρω κατά πόσον, φίλοι αγαπημένοι του Θεόδοτού μας, το πήρατε χαμπάρι κάτω στη γλυκειά Πατρίδα, αλλά παραμονές του Δεκαπενταύγουστου το δημοκρατικό μας πολίτευμα προσέφερε, σε παγκόσμια κλίμακα πια, και νέα απόδειξη του πνευματικού/ διανοητικού επιπέδου των εκλεκτών στελεχών του. Κορυφαίος κυβερνητικός παράγων, που «περιοδεύει» στην εκλογική του περιφέρεια, για να διαπιστώσει κατά πόσον υπάρχουν ακόμα διανοητικώς ελλιπείς, ικανοί να πιστέψουν όσα αυτός κι οι όμοιοί του συνεχίζουν να «υπόσχονται», είπε (εάν άκουσα σωστά και εφόσον ορθώς μεταδόθηκε) το εξής καταπληκτικό και ανεπανάληπτο:

         

Περάσαμε πολύ δύσκολα. Αλλά με τη βοήθεια της Παναγιάς θα έχουμε ακόμα χειρότερα!

Με λίγα λόγια, το άτομον δεν είναι σε θέση να πει δυο σωστές κουβέντες σε Νέα Ελληνικά. Και πώς να είναι δηλαδή; Σε αστεία «σχολή»  αμερικανικού πανεπιστήμιου έχει «σπουδάσει» ο ενλόγω, φαιδρά πράγματα έμαθε κατά τα έτη των «σπουδών» του  και... αυτά έμαθε, αυτά λέει. 

Η ΦΥΣΙΚΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΜΗΣ ΜΕ ΕΙΚΟΝΕΣ

Το παρακάτω φωτογραφικό άλμπουμ με το επεξηγηματικό κείμενο θεωρούμε πως δίνει μια ικανοποιητική εικόνα της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας, η οποία ρέπει ταχύτατα προς την ολοκληρωτική της αποδόμηση και την απελευθέρωση χαοτικών δυνάμεων με απροσδιορίστου μεγέθους καταστροφικά αποτελέσματα για το πολύ προσεχές μέλλον.

                                                                                                                                                                   Θεόδοτος

Γράφει ο Αναστάσιος Γιαννάς

Όσοι από τους αναγνώστες έχουν καλή μνήμη, ίσως να θυμούνται ένα φυσικό μέγεθος που διδαχτήκαμε στο Λύκειο: την εντροπία. Είναι ο βαθμός αταξίας ενός συστήματος. Όσο μεγαλύτερη είναι η εντροπία  ενός συστήματος, τόσο μεγαλύτερη είναι και η αταξία στο εσωτερικό του• και αντιστρόφως, όσο μικρότερος είναι ο βαθμός εντροπίας τόσο μεγαλύτερη τάξη επικρατεί στο εσωτερικό του. Για παράδειγμα, τα μόρια σε έναν κρύσταλλο νερού έχουν μικρή εντροπία, ενώ στο νερό, στην υγρή μορφή του, τα μόρια έχουν μεγάλη εντροπία. Στον ήλιο, στον οποίο γίνονται συνεχώς πυρηνικές εκρήξεις και παραγωγή ενέργειας, η εντροπία είναι μεγάλη. Το αντίθετο συμβαίνει στη γη που παίρνει αυτή την ενέργεια και δημιουργεί ζωντανά συστήματα, δηλαδή συστήματα που παρουσιάζουν τάξη. Συμπεραίνουμε λοιπόν, ότι η μείωση της εντροπίας οδηγεί στη δημιουργία και τη ζωή, ενώ η αύξησή της οδηγεί στην αποσύνθεση και στη διάλυση.

Θα μπορούσαμε, ακόμη, να δείξουμε την αντιστοιχία μεταξύ των βαθμών της εντροπίας και των μυθολογικών συμβολισμών. Έτσι, η αυξημένη εντροπία μπορεί να συμβολιστεί με τον Διόνυσο ενώ η μειωμένη εντροπία με τον Απόλλωνα. Παρατηρούμε λοιπόν, ότι στην σύγχρονη εποχή υπάρχει μία σταδιακή αύξηση της εντροπίας σε όλες τις ανθρώπινες εκφράσεις και στους τρόπους ζωής των διαφόρων κοινωνιών. Φυσικά αυτή η διαδικασία δεν είναι ένα φυσικό και αυθόρμητο γεγονός, αλλά αντίθετα, όπως έχουμε εξηγήσει σε πολλά άρθρα μας σε αυτό το μπλοκ, προκλήθηκε από συγκεκριμένα κέντρα, με σκοπό την αποσύνθεση της πνευματικής ζωής των ανθρώπων, που πολλές φορές φθάνει ακόμη και στην βιολογική αποσύνθεση. (Για παράδειγμα η αύξηση των αυτοκτονιών και των ψυχοσωματικών ασθενειών.)

Η εντροπία ενός συστήματος αυξάνεται είτε με την παροχή υπερβολικής ενέργειας, δηλαδή περισσότερης από αυτή που έχει ανάγκη το σύστημα (έκθεση σε υπερβολικά και αντιφατικά ερεθίσματα, διέγερση των ενστίκτων και των συγκινήσεων κ.λπ.) είτε με την μειωμένη παροχή ενέργειας(οικονομική δυσχέρεια, συνθήκες ψυχικής και νοητικής αδράνειας κλπ). Μέσα από αυτές τις διαδικασίες λοιπόν, οι κοινωνίες μας κατάντησαν να μοιάζουν με πίνακα αφηρημένης τέχνης.

 

Ενδυμασία  αυξημένης  εντροπίας

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΑΚΡΑΙΑ...

Ενόψει των πολιτικών εξελίξεων που επίκεινται, ο Θεόδοτος αισθάνεται την ηθική υποχρέωση να δημοσιεύσει το ακόλουθο άρθρο, διότι φρονεί ότι έτσι συμβάλλει στη σφυρηλάτηση μιας πραγματικής Δεξιάς.

                                                                                                                                                                                                                       Θεόδοτος

Γράφει ο Δημήτριος Τσεργίνης

     Εάν ήταν οι εκλογές να αλλάξουνε την κατάσταση, δεν θα γινόντουσαν. Ποτέ αυτός ο αφορισμός του Καρλ Μαρξ δεν ήταν τόσο επίκαιρος, τόσο καθοριστικά αληθινός όσο εδώ και σήμερα, στην Ελλάδα του 2012. Ας δούμε λοιπόν, για να πειστείτε, ένα-ένα τα πρόσωπα της φαρσοκωμωδίας που παίζεται και πάει να κορυφωθεί προσεχώς με τις εκλογές του Ιουνίου. Και ας πιάσουμε εν προκειμένω πρώτα τους «θεσμικούς» παράγοντες, τους νυν και προηγούμενους, δεδομένου ότι υπάρχουν ακόμα τύποι αφελείς ή μάλλον γραφικοί που συνεχίζουν να πιστεύουνε σε «θεσμούς».

         

 Κάρολος Παπούλιας

Ο πρόεδρος της Ελλ. Δημοκρατίας

         Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας «μας». Το όνομα «Κάρολος» είναι ξένο στη νεότερη και σύγχρονη ελληνική παράδοση· και παράλληλα το όνομα «Παπούλιας» δεν έχει σχέση με την Ήπειρο, την καταγωγή του από την οποία συνεχώς διατυμπανίζει –όσο είναι σε θέση δηλαδή- ο αρχηγός του Κράτους «μας». Παπούλιας, πράγματι (όπως, μέσω του Θεόδοτου, με πληροφορεί ο κ. Ευστάθιος Κυριώτης) είναι όνομα το οποίο ευδοκιμεί στην Αρκαδία (και, όπως φαίνεται, προέρχεται από τα «παπούλια», είδος όσπριου που χρησιμοποιούνταν στην κεντρική Πελοπόννησο σε περιόδους μεγάλης φτώχειας). Πώς λοιπόν βρέθηκε Παπούλιας άνθρωπος και μάλιστα «Κάρολος» στην Ήπειρο, με ευαισθησίες στα «εθνικά μας θέματα» κ.τ.λ., κ.τ.λ.;

          Κάποιες σελίδες από την «επίσημη» ιστορία του Προέδρου της Δημοκρατίας «μας» είναι γνωστές. Ο πατέρας του ήταν αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού, ο οποίος, επειδή έπασχε από φυματίωση (που πραγματικά θέριζε στην Ελλάδα πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο) είχε αποσυρθεί στην Ήπειρο, «για να βρει την υγειά του». Τώρα, γιατί έπρεπε να «βρει την υγειά του» στα βουνά της Ηπείρου και όχι στην ορεινή Αρκαδία από όπου καταγόταν, ε, αυτό δεν το ξέρω ούτε –από εδώ και πέρα- μπορώ να καταλάβω τι ακριβώς «παίχτηκε». Στην Ήπειρο, πάντως, ο εκλεκτός της Νέας Δημοκρατίας, της κεντροδεξιάς δηλαδή (μη μου πείτε πως ξεχάσατε ότι τον προώθησε στην Προεδρία της Δημοκρατίας «μας» ο Κωστάκης Καραμανλής) βρέθηκε όπως βρέθηκε  και τελικώς παντρεύτηκε μια «ντόπια», από το Πωγώνι μάλιστα, που τον «φρόντιζε» κατά την ανάρρωσή του. Καρπός του γάμου τους υπήρξε ο νυν Πρόεδρός «μας», που χάρη στη μητέρα του θεωρήθηκε Ηπειρώτης.

          Το μέγα ερώτημα όμως είναι: γιατί Κάρολος; Χάθηκαν τα ελληνοπρεπή ονόματα, τα σαφώς ενταγμένα στην ελληνοορθόδοξη παράδοσή μας: Θανάσης π.χ., Αποστόλης, Τάκης έστω, Λάκης, Πάκης, Χαρίλαος, Χαράλαμπος/Μπάμπης· ή ακόμα (για τους αρχαιοπρεπείς φίλους μας) Αναξίμανδρος ή και Καλιγούλας, γαμ....το! Από πού κι ως πού «Κάρολος»;

Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΜΑΣ ΖΟΦΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΙΤΙΕΣ ΤΟΥ

Ένα σφάλμα που διαπράξαμε έως τώρα, είναι ότι αφήσαμε χωρίς ανάλυση το φαινόμενο ΣΥΡΙΖΑ. Προσπαθώντας να καλύψουμε αυτό το κενό δημοσιεύουμε τώρα το παρόν άρθρο επίλεκτου συνεργάτη μας – και προετοιμάζουμε τη συνέχεια.

                                                                                                                                                       Θεόδοτος

Γράφει ο Nikolai Romanov

Aλεξή Τσίπρας, η θεατή ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ

Κάποιες φορές είναι απαραίτητο να κοιτάμε την αλήθεια κατάματα,όσο σκληρή και αν είναι αυτή. Τα χθεσινά αποτελέσματα των εκλογών με το ΣΥΡΙΖΑ, για πρώτη φορά ,δεύτερη κοινοβουλευτική δύναμη, δυστυχώς δεν αποτελεί θετική εξέλιξη για τον τόπο.

  Ο ΣΥΡΙΖΑ, πράγματι, δεν είναι ένα κλασσικό κομμουνιστικό/ μαρξιστικό-λενινιστικό κόμμα. Είναι ένας συνονθύλευμα «κινημάτων» που προέρχονται κατά βάση απο τη ριζοσπαστική αριστερά καθώς και από διάφορες οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς που έχουν τροτσκιστική, κυρίως, ιδεολογία. Πολλά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ στο παρελθόν είχαν υπερασπιστεί άτομα από το χώρο των λεγόμενων «αναρχοαυτόνομων» που είχαν συλληφθεί κατά την διάρκεια των διαφόρων "molotov parties", τα οποία η παρακρατική εξωκοινοβουλευτική αριστερά διοργανώνει οποτεδήποτε το αστικό κράτος βρίσκεται στην ανάγκη να αποπροσανατολήσει την κοινή γνώμη. Πολλές φορές έχει λεχθεί ότι υπάρχουν υπόγειες διαδρομές και διασυνδέσεις μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ ,διαφόρων ΜΚΟ που ασχολούνται, σε βάση επαγγελματική και κερδοφόρα, με τα ανθρώπινα δικαιώματα, την προστασία των λαθροεισβολέων, την προώθηση και επιβολή των γάμων μεταξύ των ομοφυλοφίλων καθώς και την προστασία ανύπαρκτων κυρίως εθνικών μειονοτήτων που δήθεν καταπιέζονται απο τους Έλληνες! 

Στιγμιότυπο από το ιδιαίτερα πετυχημένο "μολότωφ πάρτυ" του Δεκεμβρίου 2008

Ι AM HELLENE...ΚΑΙ ΛΟΙΠΕΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΑΝΟΗΣΙΕΣ

Το παρόν κείμενο γνωρίζουμε πως μπορεί να ενοχλήσει κάποιους αναγνώστες μας, το δημοσιεύουμε όμως καθότι πιστεύουμε πως με «χαϊδέματα» δεν «ξύπνησε» ποτέ κανείς...

                                                                                                                                                   Θεόδοτος

Κατερίνα Μουτσάτσου, σε στιγμές πατριωτικής έξαψης και ρίγους...

Γράφει ο Ευστάθιος Κυριώτης


  Εσείς δεν τον ξέρετε τον Norman Mailer. Ήταν ένας Αμερικανοϊουδαίος συγγραφέας του δεύτερου μισού του περασμένου αιώνα που, όπως συνήθως γίνεται, είχε φήμη αρκετά μεγαλύτερη από την αξία του. Πολλά πάντως από αυτά που έγραψε ήταν σωστά. Σε ένα βιβλίο του λοιπόν έγραφε (αυτός ήταν, εάν θυμάμαι καλά) για κάποιον πλούσιο Αμερικανό που είχε έρθει στην Ελλάδα και είχε βρει μια ντόπια καλλονή που τον περίμενε ξαπλωμένη στα «ονειρεμένα ακρογιάλια της γαλανής μας πατρίδας» σαν «μπριζόλα απλωμένη πάνω σε βράχια καφτά».

Ο Ν.Μailer σε εξώφυλλο του LIFE

  Όταν το πρωτοδιάβασα, δεν κατάλαβα τι «εννοούσε ο ποιητής». Καμιά από τις Ελληνίδες που γνώριζα εγώ και οι γονείς μου δεν «περίμενε» ποτέ της κάποιον Αμερικανό «ξαπλωμένη σαν μπριζόλα σε καφτά βράχια». Μετά περάσανε τα χρόνια και βλέποντας από ‘δω κι από ‘κει διάφορες «Ελληνίδες» των ανώτερων και κατώτερων κοινωνικών τάξεων κατάλαβα πως μάλλον δίκιο είχε ο Mailer. Πείστηκα όμως τελείως, μόλις είδα το σποτάκι αυτής της απίθανης Κατερίνας Μουτσάτσου... Ναι, αυτής της καλλίγραμης και διακριτικώς ημίγυμνης που σειέται, λυγιέται και φοβερίζει το σύμπαν, εάν δεν σπεύσει (το σύμπαν) να «μας πληρώσει και τα σώβρακα, επειδή διδάξαμε (στο σύμπαν) τη ... δημοκρατία και την... ελεύθερη αγορά».

  Πίσω της, εάν παρατηρήσατε προσεχτικά το σποτάκι, φαίνονται άλλες δύο επίσης –αν και όχι και τόσο διακριτικώς- ημίγυμνες καλλονές που από ξαπλωμένες «σαν μπριζόλες πάνω σε καφτά βραχάκια» έχουν μπει σε βαρκάκια, τεντώνουν τα κάλλη τους προς τους γαλανούς ουρανούς και περιμένουν τον –όποιο ματσωμένο- Αμερικανό, να του διδάξουν και «τα υπόλοιπα» της ελεύθερης αγοράς.

TO ΟΝΟΜΑ ΩΣ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ: Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΑΥΤΟΙ ΒΑΖΟΥΝ ΕΣΑΣ ΝΑ «ΣΤΗΡΙΞΕΤΕ»

Γράφει ο Ευστάθιος Κυριώτης

Όπως έχουνε πια όλοι καταλάβει, ιδίως οι αναγνώστες των τεσσάρων τευχών της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως (Το Βήμα, Τα Νέα, Η Καθημερινή και Ελευθεροτυπία), σε λίγο θα έχουμε εκλογές στη δημοκρατική μας χώρα. Για να δούμε όμως, μία προς μία, τις δημοκρατικές προσωπικότητες που θέλουν την ψήφο του Ελληνικού Λαού, ώστε να τον πατήσουν τελείως, να τον αποτελειώσουν έτσι, που να μην του μείνει (του Λαού) ούτε ανάσα. Εντάξει; Λοιπόν, έχουμε και λέμε:

    1. Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. 

K.Mητσοτάκης

Αυτός, παρά την ηλικία του, εξακολουθεί να ρυθμίζει πολλές καταστάσεις. Έχει εδώ και δυο χρόνια όμως αποδειχτεί ότι η οικογένεια Μητσοτάκη είναι ιουδαϊκής καταγωγής. Βρέθηκε συγκεκριμένα έγγραφο στο οποίο πρόγονός της αναγράφεται με δύο ονόματα, το Μωρίς, δηλαδή Μωυσής, και ένα χριστιανικό, όπως κάνανε πολλοί Ιουδαίοι οι οποίοι μεταπηδούσαν στον Χριστιανισμό, για να μην ξεχνάνε την ιουδαϊκή καταγωγή τους και να είναι διακριτοί από τους ομοίους τους.(Γεωργίου Γ. Αϋφαντή, Ο ιστορικός εμπαιγμός..., σελ. 63-66. Για την αντικατάταση του ονόματος Μωυσής από το  Μωρίς, βλ. Χρονικά. Όργανο του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου της Ελλάδος, τεύχος Ιουλίου-Αυγούστου 1998, σελ. 6.)

 

    2. Ευάγγελος Βενιζέλος. 

Ε.Βενιζέλος

Ο Μητσοτάκης πρέπει να αφήσει διάδοχο στη διαχείριση των πολιτικών πραγμάτων στην Ελλάδα. Η κόρη του φαίνεται ότι δεν μπορεί να αναλάβει πλήρως αυτόν τον ρόλο. Επίσης δεν μπορεί και ο Κυριάκος Μητσοτάκης (γιος της αδελφής του κατά δημοσιογραφικές πληροφορίες). Έτσι, όπως παλιά η οικογένεια Μητσοτάκη είχε σε βαθμό καθοριστικό προωθήσει τον Ελευθέριο Βενιζέλο (Δ. Μιχαλόπουλου, Ο Εθνικός Διχασμός. Η άλλη διάσταση, Πελασγός 2012, σελ. 33), στη σημερινή εποχή  έχει οπωσδήποτε βοηθήσει και  τον Ευάγγελο Βενιζέλο. Η αναζήτηση μαρτυριών από πρώην συναδέλφους του στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης ίσως έφερνε στο φως σχετικά στοιχεία με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον...
    Αυτός, ο Ευάγγελος Βενιζέλος, είναι που καθιέρωσε τον όρο «Θεσσαλονίκη, η Ιερουσαλήμ των Βαλκανίων» (Χρονικά του Κ.Ι.Σ., τεύχος Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου 1998, σελ. 15), και αυτή η «κίνησή» του διασφάλισε την πολιτική του άνοδο. Εδώ όμως χρειάζεται προσοχή, διότι τα πράγματα είναι τελείως ξεκαθαρισμένα. Το όνομα Βενιζέλος είναι εβραϊκό (Δημήτρη Μιχαλόπουλου, Ο Εθνικός Διχασμός. Η άλλη διάσταση, Πελασγός 2012, σελ. 33). Σύμφωνα βέβαια με αμερικανικό έγγραφο που δημοσιεύθηκε στο διαδίκτυο (αλλά και κατά πώς λέει η αγγλική Wikipedia) αυτός ο Βενιζέλος, ο Ευάγγελος, δεν λεγόταν Βενιζέλος αλλά Τούρκογλου (Türkoğlu) και ονομάστηκε Βενιζέλος, γιατί θαύμαζε   το εθνοσωτήριο έργο του Βενιζέλου Α΄.  Εγώ δεν ξέρω, τι να σας πω, ούτε στα οικογενειακά των Μητσοτάκηδων είμαι ούτε στα των Βενιζέλων. Ένα ξέρω: Τούρκογλου=γιος του Τούρκου. Πώς θέλετε λοιπόν να λέγεται ο νέος Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ; Βενιζέλος; Είναι εβραϊκό. Τούρκογλου; Είναι αυτό που δηλώνει. Μπορείτε λοιπόν να τον ψηφίσετε, ο Θεόδοτος ούτε μπορεί αλλά ούτε και θέλει να παρακωλύσει το δημοκρατικό σας δικαίωμα της ψήφου, αλλά κανένας από εδώ και πέρα δεν θα μπορεί να πει πως «δεν ήξερε τι ψήφιζε» και τα λοιπά.