«Η τριαδική πρόταση: ατομικό, σχέσεις, συλλογικό»: Συζήτηση στο «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…» με τον Ομ. Καθηγητή Απόστολο Νικολαΐδη

Η πίστη στην Αγία Τριάδα δεν αφορά μόνο τα έσχατα, αλλά καθορίζει τη ζωή εδώ και τώρα, σε μια διαρκή πορεία μεταμόρφωσης. Το τριαδικό δόγμα καλεί τον άνθρωπο να υπερβεί τον ατομικισμό, να θεραπεύσει τις σχέσεις του και να οικοδομήσει μια κοινωνία ελευθερίας, θυσιαστικής αγάπης και αληθινής ενότητας.

Του Σταμάτη Μιχαλακόπουλου / Ι. Ν. Ευαγγελιστρίας Πειραιώς

Συνεχίστηκε την Δευτέρα 8 Δεκεμβρίου ο κύκλος πνευματικών συζητήσεων «Από την Αλήθεια στη Ζωή» που διοργανώνει η συντακτική επιτροπή του περιοδικού της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς ''Πειραϊκή Εκκλησία'', στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει...» του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς

Στην τρίτη συνάντηση προσκεκλημένος ήταν ο κ. Απόστολος Νικολαΐδης, Ομότιμος Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Η συζήτηση είχε θέμα «Η τριαδική πρόταση: ατομικό, σχέσεις, συλλογικό» και συμμετείχαν ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Μιλτιάδης Ζέρβας, Διευθυντής του περιοδικού ''Πειραϊκή Εκκλησία'' και ο Αρχισυντάκτης του περιοδικού κ. Γεώργιος Ανανιάδης, Θεολόγος και Εικαστικός.
Η συζήτηση αποτέλεσε μία θεολογική και ταυτόχρονα υπαρξιακή προσέγγιση του δόγματος της Αγίας Τριάδας, με στόχο να αναδειχθεί η άμεση και καθοριστική του σχέση με την προσωπική, κοινωνική και πολιτισμική ζωή του ανθρώπου. Η βασική θέση που διατρέχει όλη τη συνάντηση είναι ότι το τριαδικό δόγμα δεν αποτελεί αφηρημένη μεταφυσική διδασκαλία, αλλά θεμελιώδες κριτήριο ζωής, το οποίο φωτίζει το ήθος, τις ανθρώπινες σχέσεις και τη συγκρότηση της κοινωνίας.
Η συζήτηση ξεκινά από το ερώτημα γιατί ο Θεός της χριστιανικής πίστης αποκαλύπτεται ως τριαδικός και όχι ως μοναχικός μονάρχης, όπως συμβαίνει στις περισσότερες θρησκείες. Η τριαδικότητα του Θεού δεν είναι τυχαίο ή θεωρητικό σχήμα, αλλά φανερώνει ότι ο Θεός είναι κατ’ ουσίαν κοινωνία προσώπων. Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα υπάρχουν σε σχέση, κοινωνία και αγάπη, χωρίς ιεράρχηση ή ανταγωνισμό. Αυτό έχει άμεσες συνέπειες για την κατανόηση του ανθρώπου, ο οποίος δημιουργείται «κατ’ εικόνα» αυτού του τριαδικού Θεού.
Η έννοια του προσώπου είναι κεντρική. Πρόσωπο δεν σημαίνει άτομο αυτάρκες και απομονωμένο, αλλά ύπαρξη που ορίζεται από τις σχέσεις της. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να υπάρξει ατομικά, αποκομμένος από τον Θεό, τον συνάνθρωπο και την κτίση. Ακόμη και ο μοναχός, που επιλέγει την απομόνωση, δεν παύει να ζει μέσα σε σχέσεις: με τον Θεό, την κοινότητα, την Εκκλησία και τον κόσμο. Η τριαδικότητα εγγράφεται στον ίδιο τον άνθρωπο, τόσο στο ψυχοσωματικό του είναι όσο και στο κοινωνικό του άνοιγμα.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη δυναμική των σχέσεων μετά την πτώση. Μετά την απομάκρυνση του ανθρώπου από τον Θεό, διαταράσσονται όλες οι σχέσεις: με τον εαυτό του, με τους άλλους ανθρώπους, με τη φύση και τελικά με τον ίδιο τον Δημιουργό. Η σύγχρονη εποχή, χαρακτηρίζεται από υπερτονισμό του ατομικού στοιχείου και υποβάθμιση της συλλογικότητας. Οι σχέσεις συρρικνώνονται και αντικαθίστανται από φαντασιακές ή ωφελιμιστικές συνδέσεις, όπου ο άνθρωπος σχετίζεται τελικά μόνο με τον εαυτό του. Αυτή η εξέλιξη έρχεται σε σύγκρουση με το τριαδικό πρότυπο ζωής.
Ο κ. Νικολαΐδης υπογραμμίζει ότι τα δόγματα της Εκκλησίας δεν είναι ιδεολογήματα ούτε αντικείμενα θεωρητικής λατρείας. Το δόγμα είναι αποκαλυμμένη αλήθεια και λειτουργεί ως αυθεντικό, ανόθευτο κριτήριο ζωής. Δοκιμάζεται στην πράξη και αποδεικνύεται αληθινό ή ψευδές από τον τρόπο ζωής που γεννά. Από το δόγμα οδηγούμαστε αναπόφευκτα στο ήθος· δεν υπάρχει διάσταση ή χάσμα ανάμεσα στη δογματική πίστη και την καθημερινή συμπεριφορά. Σκοπός του δόγματος είναι να διαμορφώσει τη σχέση του ανθρώπου με τον Θεό, τον συνάνθρωπο και τον εαυτό του.
Η αγάπη παρουσιάζεται ως κατ’ εξοχήν τριαδική πραγματικότητα. Ο Θεός είναι αγάπη όχι αφηρημένα, αλλά επειδή είναι κοινωνία προσώπων. Χωρίς την Τριάδα, η έννοια της αγάπης δεν μπορεί να κατανοηθεί ουσιαστικά. Η αγάπη δεν είναι συναίσθημα, συμφέρον ή ανταλλαγή, αλλά ελεύθερη αυτοπροσφορά χωρίς σκοπιμότητα. Όλες οι πράξεις που συνδέονται με σκοπό –ωφέλεια, ανταπόδοση, εξουσία– είναι ανελεύθερες. Η αληθινή αγάπη είναι μονόδρομος ελευθερίας: επειδή είσαι ελεύθερος αγαπάς και αγαπώντας παραμένεις ελεύθερος.
Αυτή η θεώρηση της αγάπης συγκρούεται με τη σύγχρονη κοσμική αντίληψη, όπου η αγάπη συχνά ευτελίζεται και ταυτίζεται με τη βολικότητα ή την αυτοϊκανοποίηση. Η αγάπη είναι υπέρλογη και παράλογη για τα μέτρα του κόσμου, γιατί προϋποθέτει άρνηση του εαυτού και θυσία. Μέσα από την αγάπη ο άνθρωπος «γίνεται θεός κατά χάρη», δηλαδή μετέχει στον τρόπο ύπαρξης του ίδιου του Θεού.
Το τριαδικό πρότυπο επεκτείνεται και στην κοινωνική ζωή. Η κοινωνία δεν συγκροτείται από ανταγωνιστικά άτομα, αλλά από πρόσωπα σε σχέση. Παραδείγματα όπως η οικογένεια, η συζυγία και η κοινότητα αναδεικνύουν ότι η αληθινή ενότητα δεν βασίζεται στην κυριαρχία, τη διεκδίκηση ή τη δικαίωση, αλλά στη θυσία του ενός για τον άλλον. Μια τέτοια συζυγία ή κοινότητα δεν διαλύεται, γιατί δεν εδράζεται σε εγωκεντρικά αιτήματα αλλά σε τριαδικό ήθος.
Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται και στην εκκλησιαστική ζωή. Η Εκκλησία νοείται ως κοινότητα σχέσεων, εικόνα της Αγίας Τριάδας μέσα στην ιστορία. Η κοινοκτημοσύνη, όπως βιώθηκε στην πρώτη Εκκλησία και συνεχίζεται σε μοναστικά κοινόβια, αποτελεί έμπρακτη μαρτυρία του τριαδικού τρόπου ύπαρξης. Ακόμη και η αγαμία νοείται μόνο εντός κοινότητας· ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει εκτός σχέσεων χωρίς να ακυρώσει την ανθρώπινη και θεολογική του ταυτότητα.
Η συζήτηση έθιξε επίσης τις θεολογικές και κοινωνικές συνέπειες της δυτικής απόκλισης στο θέμα του Filioque. Η αλλοίωση του τριαδικού δόγματος στη Δύση δεν θεωρείται απλώς δογματική διαφορά, αλλά αλλαγή στον τρόπο σκέψης και οργάνωσης της κοινωνίας, που ευνοεί τον ορθολογισμό, την ιεραρχία και την εξουσιαστική αντίληψη. Παρ’ όλα αυτά, αναγνωρίζεται ότι ακόμη και στον δυτικό κόσμο εμφανίζονται σύγχρονες θεωρίες –φιλοσοφικές, κοινωνικές ή πολιτικές– που αναζητούν έννοιες όπως η αγάπη, η σχέση και η κοινότητα, έστω και χωρίς ρητή αναφορά στο τριαδικό δόγμα.
Τέλος, η συζήτηση καταλήγει ότι δεν υπάρχει «άλλη ζωή» για τον άνθρωπο πέρα από τον τριαδικό τρόπο ζωής. Υπάρχει μόνο άλλος τρόπος ζωής: ο τρόπος της σχέσης, της κοινωνίας και της αγάπης, που αντλείται από την αλήθεια του Θεού. Η πίστη στην Αγία Τριάδα δεν αφορά μόνο τα έσχατα, αλλά καθορίζει τη ζωή εδώ και τώρα, σε μια διαρκή πορεία μεταμόρφωσης. Το τριαδικό δόγμα καλεί τον άνθρωπο να υπερβεί τον ατομικισμό, να θεραπεύσει τις σχέσεις του και να οικοδομήσει μια κοινωνία ελευθερίας, θυσιαστικής αγάπης και αληθινής ενότητας.

Αναστάσιος: «Η τριαδική πρόταση: ατομικό, σχέσεις, συλλογικό»: Συζήτηση στο «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…» με τον Ομ. Καθηγητή Απόστολο Νικολαΐδη

"Εἶναι μεγάλο πρᾶγμα ὁ ἄνθρωπος· εἶναι ἡ κορωνίδα τῆς δημιουργίας, εἶναι ἀκριβῶς αὐτὸς ποὺ ἐπλάσθη «κατ’ εἰκόνα Θεοῦ καὶ καθ’ ὁμοίωσιν». Εἶναι μεγάλο πρᾶγμα, ἀλλὰ ἐφόσον ἔχει μέσα του τή χάρη τοῦ Θεοῦ, ἐφόσον ἔχει μέσα του τὸν Θεό, ἐφόσον ἔχει ἀληθινὴ κοινωνία μὲ τὸν Θεὸ· ὄχι ἁπλῶς νὰ θυμᾶται τὸν Θεὸ ἢ ἁπλῶς νὰ κάνει καμιὰ προσευχὴ στὸν Θεό, ἀλλὰ νὰ ἔχει ἀληθινὴ ἐπικοινωνία μὲ τὸν Θεό. Ὄντως δηλαδὴ νὰ αἰσθάνεται ὅτι ὁδηγεῖται, ὅτι ἄγεται ἀπὸ τὸν Θεό, ὅτι ὁ Θεὸς τοῦ δίνει ζωή, ὅτι ἐμπνέεται ἀπὸ τὸν Θεό, ὅτι εἶναι μέσα του ὁ Θεός.

Αὐτὴ ἡ σχέση, αὐτὴ ἡ κοινωνία χάλασε μὲ τὴν πτώση, μὲ τὴν ἁμαρτία. Χάλασε τελείως καὶ δὲν διορθωνόταν μὲ τίποτε. Ἅπαξ καὶ ἁμάρτησαν οἱ πρωτόπλαστοι, ἔχασαν ὅλη ἐκείνη τὴ χάρη ποὺ εἶχαν καὶ μέσα τους καὶ ἐξωτερικά, ποὺ ἦταν σὰν ἔνδυμα· γι’ αὐτὸ αἰσθάνθηκαν μετὰ ὅτι ἦταν γυμνοὶ (βλ. Γέν. 3:7)"

.Άγιος Ιωάννης Δαμασκηνός

Επειδή ο Θεός Λόγος ήθελε ν’ ανακαινίσει το κατ’ εικόνα, γι’ αυτό έγινε άνθρωπος!

Επειδή, δηλαδή, ο συμπαθής και φιλάνθρωπος Θεός ήθελε να αναδείξει νικητή τον άνθρωπο που έπεσε, γίνεται άνθρωπος για να επαναφέρει στην αρχική κατάσταση το όμοιο με το όμοιο.

O Κύριος δεν έκανε την υπακοή του στον Πατέρα σαν Θεός, αλλά σαν άνθρωπος!

Επειδή ο Θεός Λόγος ήθελε ν’ ανακαινίσει το κατ’ εικόνα, γι’ αυτό έγινε άνθρωπος! - Pemptousia

Ο ΘΕΟΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΤΟ ΚΑΤ' ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΔΕΝ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ ΠΛΕΟΝ. ΚΑΙ ΜΑΛΛΟΝ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ ΔΕΝ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ ΠΛΕΟΝ ΟΥΤΕ Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΑΝΤΙΚΑΤΕΣΤΑΘΗ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΕΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΑΡΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΖΗΖΙΟΥΛΑ. 

ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΜΕΡΙΚΑ ΑΧΡΙΣΤΑ ΚΛΑΝ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΠΡΟΣΤΕΘΗΚΑΝ ΣΤΙΣ ΗΔΗ ΥΠΑΡΧΟΥΣΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΤΡΟΦΟΔΟΤΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝ/ΜΙΑ. 

Η ΜΟΝΗ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΟΥ,  Η ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΝΤΙΦΩΝΟ. ΣΤΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ ΚΙΝΕΙΤΑΙ Η ΝΕΟΦΑΡΙΣΑΙΚΗ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ Η ΟΠΟΙΑ ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΑΝΑΠΑΥΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΝΟΜΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΚΑΙ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΚΑΝΤΙΩΤΗ.

ΑΧΡΙΣΤΟΙ ΕΛΕΕΙΝΟΙ ΚΑΙ ΤΡΙΣΑΘΛΙΟΙ ΚΟΡΟΙΔΕΥΟΥΝ ΟΣΟΥΣ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΚΟΡΟΙΔΕΥΟΝΤΑΙ.

Περί ημερίδος της Μητροπόλεως Πειραιώς για το Ουκρανικό

Για να μην επέλθη η λήθη και παραμείνει να ακούγεται μόνο η ρωσική προπαγάνδα αναφέρουμε τα παρακάτω

Έγινε πρόσφατα στην Μητρόπολη Πειραιώς μια θεολογική ημερίδα με τίτλο «Η Θεολογική Διάσταση του Ουκρανικού Ζητήματος και το Γεωπολιτικό του Υπόβαθρο». Παρ’ όλη την ιεροκανονική τακτοποίηση του ζητήματος από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, οι αντιδράσεις από πλευράς των Ρώσων και των αντιφρονούντων, δεν παύουν. Θέλουν να κρατούν το ζήτημα ανοιχτό επαναλαμβάνοντας όλη τη ρητορική τους, που πόρρω απέχει από την εφαρμογή των ιερών κανόνων, την αλήθεια του Ευαγγελίου και των ιερών παραδόσεων της Εκκλησίας. Όλα τα επιχειρήματά τους έχουν προ πολλού αποδομηθεί, όμως, όπως βλέπουμε, ακόμα γίνονται προσπάθειες να αποδειχτεί ότι το άσπρο είναι μαύρο και το μαύρο άσπρο.

Με αφορμή, λοιπόν, την επανάληψη των ρωσικών θέσεων πάνω στο ουκρανικό ζήτημα σε αυτήν την ημερίδα, δεν θα ήταν άστοχο να επαναλάβουμε και εμείς συνοπτικά, ως μια απάντηση στα όσα αναφέρθηκαν στην ημερίδα, την ουσιώδη αλήθεια και τον τρόπο με τον οποίο το Οικουμενικό Πατριαρχείο έδωσε λύση στο μείζον αυτό ζήτημα, που ταλάνιζε την πολύπαθη από τους ρώσους Ουκρανία για πάνω από 30 έτη. Για να μην επέλθη η λήθη και παραμείνει να ακούγεται μόνο η ρωσική προπαγάνδα αναφέρουμε τα παρακάτω.............

Ιερομόναχος Νικήτας Παντοκρατορινός

Η Συνέχεια Περί ημερίδος της Μητροπόλεως Πειραιώς για το Ουκρανικό | Pentapostagma

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΜΕΤΑ  ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΟΥ ΜΑΙΝΤΑΝ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ ΕΛΥΣΕ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΠΟΥ ΒΑΣΑΝΙΖΕ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ.

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο ενήργησε μονομερώς, ως ώφειλε, για την ιεροκανονική λύση του προβλήματος.Σύμφωνα με τους ιερούς κανόνες, την ιερά παράδοση, τα προνόμια-ευθύνες που έλαβε από τις Οικουμενικές Συνόδους και την διαχρονική πράξη της Εκκλησίας, θεράπευσε το σχίσμα στην Ουκρανία στις 11 Οκτωβρίου 2018 και στις 15 Δεκεμβρίου του ιδίου έτους, στην ενωτική Σύνοδο, εκλέχθηκε ο νέος Μητροπολίτης Κιέβου και πάσης Ουκρανίας κ. κ. Επιφάνιος, ο οποίος έλαβε και τον Τόμο Αυτοκεφαλίας στις 6 Ιανουαρίου 2019. Ο Τόμος Αυτοκεφαλίαςχορηγήθηκε όπως χορηγήθηκανκαι όλοι οι άλλοι Τόμοι, χωρίς να χρειάζεται συναίνεση από άλλες τοπικές Εκκλησίες, καθώς αυτό είναι αποκλειστικό προνόμιο του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Σε κανονικό έδαφος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, στην Ουκρανία των 45 εκατομμυρίων, η Μητέρα Εκκλησία για άλλη μια φορά έδωσε από τα σπλάχνα της και δημιούργησε μια νέα Αυτοκέφαλη Εκκλησία.

ΤΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ! ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΛΙΟΝΤΑΡΙ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΠΟΥ ΥΠΗΡΕΤΕΙ ΜΕ ΠΑΘΟΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Πειραιώς Σεραφείμ: Σχόλιο στον αφορισμό του αντιδρώντος Παπικού Καρδινάλιου Carlo Maria Viganò, τέως Νούντσιου εις ΗΠΑ.

 

Πειραιάς, 25 Ιουλίου 2024

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ:

«ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΟΝ ΑΦΟΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΑΝΤΙΔΡΩΝΤΟΣ ΠΑΠΙΚΟΥ ΚΑΡΔΙΝΑΛΙΟΥ CARLO MARIA VIGANO, ΤΕΩΣ ΝΟΥΝΤΣΙΟΥ ΕΙΣ ΗΠΑ».

Ο Παπισμός είναι ένας πολιτικός και οικονομικός οργανισμός, με θρησκευτικό προσωπείο, δημιούργημα του βάρβαρου φραγκισμού, ο οποίος, τον 11ο αιώνα κατέλαβε δια της βίας το παλαίφατο και σεβάσμιο Πατριαρχείο μας της Δύσεως, υποτάσσοντάς το στις κοσμοκρατορικές επιδιώξεις των Φράγκων και τα όνειρα του μεγαλύτερου εχθρού της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού, του διαβόητου Καρλομάγνου (748-814). Αυτό άλλωστε μαρτυρεί και επιβεβαιώνει η κρατική υπόστασή του. Το κρατίδιο του Βατικανού, το σημερινό, όπως είναι γνωστό, συστήθηκε με την συνδρομή του φασιστικού ιταλικού κράτους το 1929 και έχει όλα τα χαρακτηριστικά του φραγκικού φεουδαρχισμού, ήτοι: κοσμοκρατορικές βλέψεις, απόλυτη απολυταρχία και στοιχειώδης έλλειψη δημοκρατικών διαδικασιών, σκοτεινές και αδιαφανείς διεργασίες στα άδυτα του παπικού κράτους, άδηλος πλουτισμός, ακόμα και από παράνομες πηγές. Και όλα αυτά «ντυμένα» με χριστιανικό «μανδύα», παραχαράσσοντας κατάφωρα την χριστιανική διδασκαλία.

Αλλά ο φραγκισμός είναι συνδεδεμένος και με την απόλυτη ηθική κατάπτωση. Μελετώντας τις ιστορικές πηγές, διαπιστώνεται η ηθική διαφθορά στις τάξεις των φράγκων ηγεμόνων και ευγενών. Αυτή εισέβαλλε στην Δυτική Εκκλησία, μέσω των φράγκων επισκόπων, οι οποίοι προέρχονταν από τις τάξεις των ευγενών και ζούσαν και συμπεριφέρονταν περισσότερο ως κοσμικοί άρχοντες και λιγότερο ή καθόλου ως εκκλησιαστικά πρόσωπα.

Ακολούθως πέρασε και στον διαχρονικό Παπισμό και συνεχίζεται για χίλια χρόνια και ως τις μέρες μας. Είναι γνωστή η ηθική και γενικά η ποικιλόμορφη κατάπτωση του στην ιστορική του πορεία, ώστε η ακολασία να είναι συνώνυμη με τον μεσαιωνικό Παπισμό. Αναφέρουμε ως κλασσικό και όχι ως μοναδικό παράδειγμα, τον Πάπα Ιωάννη (Βαλτάσαρ Δα Κόσσα 1410-1415), ο οποίος «στα εννιά χρόνια που διακυβέρνησε σύμφωνα με τους ιστορικούς, δεν κατέστρεψε μόνο τους εκκλησιαστικούς θεσμούς αλλά και την ίδια τη Ρώμη, ξοδεύοντας αδιανόητα ποσά για το απαιτητικό lifestyle που ακολουθούσε. Το παλάτι του γέμισε με πόρνες και παντρεμένες γυναίκες με τις οποίες έκανε πλέον ανοιχτά σεξ χωρίς να κρύβεται, μία από τις αγαπημένες του ερωμένες λάμβανε ως δώρα θησαυρούς που είχε στην κατοχή της η εκκλησία, ενώ μάλιστα έμεινε και έγκυος από τον ίδιο. Υπήρχαν μάλιστα αναφορές ότι έβαζε να απαγάγουν γυναίκες οι οποίες ερχόντουσαν ως προσκυνήτριες στη Ρώμη, για να τις φέρουν στο παλάτι του»[2]. Επίσης, «Ως γνωστόν οι Πάπες είχαν δώσει όρκο παρθενίας όπως όλοι οι καθολικοί ιερωμένοι, όμως αυτό δεν εμπόδισε τον (Πάπα) Αλέξανδρο ΣΤ΄ να κάνει επτά νόθα παιδιά με διάφορες γυναίκες»[3]. Είναι ακόμα γνωστή η δράση και η διαφθορά στους διαβόητους Βοργίες, όπως, λ.χ. «Η Λουκρητία ήταν ερωμένη του Πάπα πατέρα της και παράλληλα ερωμένη του αδερφού της Καίσαρα Βοργία, που κι αυτός ήταν νόθο παιδί του Πάπα. [4].

Αφήνοντας τον σκοτεινό και εφιαλτικό παπικό μεσαίωνα, ερχόμαστε στην σύγχρονη εποχή, διαπιστώνοντας πως ο Παπισμός παραμένει ο ίδιος, ο μεσαιωνικός, η επιβίωση του διεφθαρμένου φραγκισμού. Ο σύγχρονος Παπισμός είναι συνώνυμος με την πλέον φρικιαστική μορφή ηθικής διαφθοράς, την παιδεραστία. Δράστες εγκληματίες χιλιάδες φραγκοπαπάδες, όλων των βαθμών, για πολλές δεκαετίες, έχουν διαφθείρει, βιάσει και καταστρέψει ανεξακρίβωτο αριθμό, πολλών χιλιάδων παιδιών, συχνά αναπήρων. Η δημοσιογραφική αποκάλυψη αυτών των εγκλημάτων και των εγκληματιών, είναι σχεδόν καθημερινή. Η παπική «εκκλησία» αναγκάστηκε, από τις αποφάσεις πολιτικών Δικαστηρίων, να καταβάλει τεράστια ποσά, ως αποζημιώσεις στα τραγικά θύματα των παπικών κακοποιήσεων.

Κάποιοι ισχυρίζονται ότι τα εγκλήματα αυτά διαπράχτηκαν από μέλη της Παπικής «Εκκλησίας» και δεν αποτελούν μομφή για την ίδια. Δυστυχώς για Εκείνη, αυτά διαπράττονταν, για δεκαετίες, υπό την συγκάλυψή της. Όλες σχεδόν οι αποκαλυπτόμενες περιπτώσεις βιασμών και παιδεραστίας, από πολιτικές ανακριτικές και δικαστικές αρχές αποδεικνύουν την απόλυτη συγκάλυψη του Βατικανού, που σημαίνει ότι την κύρια ευθύνη φέρει η Παπική «Εκκλησία».

Υπάρχουν όμως και χειρότερα. Όποιος εκ των έσω της Παπικής «Εκκλησίας» καταγγείλει και διαμαρτυρηθεί για την συγκάλυψη των εγκλημάτων της διώκεται απηνώς. Κλασσικό παράδειγμα ο πρόσφατος αφορισμός από τον «Πάπα» Φραγκίσκο του Καρδιναλίου Carlo Maria Viganò, επειδή είχε αποκαλύψει οικονομικά και σεξουαλικά σκάνδαλα στο Βατικανό[5]. «Τον Αρχιεπίσκοπο Carlo Maria Viganò αφόρισε ο Πάπας Φραγκίσκος σήμερα κατηγορώντας τον για Σχισματικές πράξεις από την καθολίκή Εκκλησία με αποτέλεσμα να τον κρίνει ένοχο και να τον αφορίσει σήμερα. Ο Viganò μπήκε στο «στόχαστρο» του Βατικανού από τότε που κατηγόρησε το παπικό κράτος για οικονομική διαφθορά και κακοδιαχείριση και για συγκάλυψη σεξουαλικών σκανδάλων, ενώ έχει εκφράσει την έντονη αντίθεσή του στην Παγκοσμιοποίηση. […] Έγραψε επίσης μια ευρέως διαδεδομένη επιστολή το 2018 που κατηγόρησε τον Πάπα Φραγκίσκο και άλλους Καθολικούς ηγέτες για συγκάλυψη των ισχυρισμών σεξουαλικής κακοποίησης εναντίον του πρώην καρδινάλιου Theodore McCarrick. Στις 5 Ιουνίου 2024 κατηγορήθηκε επίσημα από το Βατικανό για το αδίκημα του σχίσματος. Στις 5 Ιουλίου, ο Viganò κηρύχθηκε ένοχος και αφορίστηκε»[6]. Καταλαβαίνει λοιπόν ο καθένας το έρεβος που κυριαρχεί στο λεγόμενο και βλάσφημα επονομαζόμενο, «Κράτος του Θεού». Αντί να επαινεθεί ο εν λόγω παπικός αξιωματούχος για το θάρρος της γνώμης του και την ηθική του ευαισθησία, τιμωρήθηκε με αφορισμό, που σημαίνει ότι η κατοπινή ζωή του θα είναι πολύ δύσκολη και οικονομικώς.

Και δεν έμεινε στον άδικο αφορισμό ο κ. Φραγκίσκος, αλλά προχώρησε και σε ένα ιησουίτικο τέχνασμα, να δικαιολογήσει την πράξη του, να μιλήσει για την …δημοκρατία. «Ελάχιστες ημέρες μετά τον αφορισμό και εκδίωξη από την Καθολική Εκκλησία του Ιταλού Αρχιεπισκόπου Carlo Maria Viganò με διάταγμά του, σε ομιλία του στην Τεργέστη έκανε λόγο για “λαϊκιστικές πολιτικές” προειδοποιώντας πως η δημοκρατία έχει… “κλονιστεί” σε πολλές περιοχές του κόσμου, χωρίς αναφέρει το Βατικανό ανάμεσα σε αυτές. […] Σε ομιλία που εκφώνησε στο ετήσιο συνέδριο των Καθολικών για Κοινωνικά Θέματα της Ιταλίας, ο ποντίφικας είπε πως πολλοί άνθρωποι νιώθουν αποκλεισμένοι από τη δημοκρατία, με τους φτωχούς και τους ευάλωτους να έχουν αφεθεί να τα βγάλουν πέρα μόνοι τους. Ο πάπας Φραγκίσκος τόνισε: “Είναι προφανές πως η Δημοκρατία δεν βρίσκεται σε καλή κατάσταση στον σημερινό κόσμο”»[7]. Ο άνθρωπος, ο οποίος ενσαρκώνει την φραγκική απολυταρχία, το πλέον μισητό και απάνθρωπο πολιτικοοικονομικό σύστημα της ιστορίας, τολμά να μιλά για έλλειμμα δημοκρατίας στις δημοκρατικά κυβερνούμενες χώρες, χωρίς να συμπεριλαμβάνει το απολυταρχικό Βατικανό. Ο άνθρωπος που αφόρισε τον θαρραλέο Καρδινάλιο για την έκφραση της γνώμης του και την ελευθερία του λόγου (για την οποία χύθηκε πολύ αίμα), του κλείνει το στόμα. Ο δαιμονικός ιησουιτισμός σε όλο του το βάθος και πλάτος.

Ο Καρδινάλιος Carlo Maria Viganò αφορίσθηκε από τον «Πάπα» Φραγκίσκο προφανώς και για άλλο σκοπό, διότι κατήγγειλε τα σύγχρονα σκοτεινά κέντρα, της «Νέας Τάξεως Πραγμάτων», και τούτο επειδή, όπως είναι γνωστό, από τις συχνές δηλώσεις του «ποντίφικα», αποδεικνύεται ότι είναι ο διαπρύσιος κήρυκάς της, καθότι ονειρεύεται ότι, με την επικράτησή της, μπορεί να είναι ο παγκόσμιος πνευματικός ηγέτης της ανθρωπότητας, ανεξαρτήτως θρησκευτικής πίστεως. «…ο Carlo Maria Viganò έχει καταγγείλει κατ’ επανάληψη ότι η καθολική Εκκλησία γνώριζε και απέκρυπτε σεξουαλικά σκάνδαλα, ότι το Βατικανό έχει ενταχθεί σε ένα μεγάλο “αντιχριστιανικό σχέδιο” προκειμένου να προωθήσει τη ΝΤΠ, έχει εκφράσει τον προβληματισμό του για την λεγόμενη ατζέντα της κλιματικής κρίσης, όπως για την χρησιμοποίηση του μεταναστευτικού ως “όπλο κατά των δυτικών κοινωνιών”, ενώ έχει χαρακτηρίσει τον πάπα ως τον ψεύτικο προφήτη»[8].

Εκτός αυτού, ο «Πάπας» Φραγκίσκος έχει ανοίξει και άλλα «μέτωπα», τα οποία προδίδουν τις προθέσεις του και τον προσανατολισμό του, όπως είναι η σύνταξή του με το σύγχρονο κίνημα της «woke» ατζέντα τους ΛΟΑΤΚΙ+. Ως γνωστόν ο ίδιος, έχει αναφερθεί πολλές φορές με «συγκατάβαση» και «αγάπη» προς τους αμετανόητους ομοφυλόφιλους, τονίζοντας ότι «όλοι χωράνε στην Εκκλησία» (χωρίς εννοείται μετάνοια) και γι’ αυτό το λόγο θέσπισε «ευλογία» «γάμου» στα ομοφυλόφιλα «ζευγάρια», με την «Fiducia supplicans»[9], το «έγγραφο που δόθηκε στη δημοσιότητα Δευτέρα 18 Δεκεμβρίου 2023 εξηγώντας μια ριζική αλλαγή στην πολιτική του Βατικανού επιμένοντας ότι οι άνθρωποι που αναζητούν την αγάπη και το έλεος του Θεού δεν πρέπει να υπόκεινται σε “εξαντλητική ηθική ανάλυση” για να το λάβουν»[10], αδιαφορώντας για τις σφοδρές αντιδράσεις στους κόλπους της παπικής «εκκλησίας», κυρίως από παπικούς «επισκόπους» και «κληρικούς» του τρίτου κόσμου. Είναι χαρακτηριστική η δήλωση του «επισκόπου» του Καζακστάν Athanasius Schneider, «ο οποίος εδώ και καιρό αντιτίθεται στην προοδευτική τάση του Φραγκίσκου, χαρακτήρισε τη νέα πολιτική “μεγάλη εξαπάτηση”. Οι ιερείς είπε, πρέπει να γνωρίζουν “το κακό που βρίσκεται στην ίδια την άδεια να ευλογούν τα ζευγάρια σε ακανόνιστες καταστάσεις και τα ομόφυλα ζευγάρια”»[11]. Επίσης ο Γερμανός καρδινάλιος Γκέρχαρντ Μύλλερ, ο οποίος προηγουμένως ήταν επικεφαλής του γραφείου δόγματος του Βατικανού, «είπε ότι η δήλωση (σ.σ. του «Πάπα) ήταν “αυτο-αντιφατική”, καθώς εξακολουθούσε να λέει ότι οι σχέσεις μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου ήταν αντίθετες με το νόμο του Θεού, ενώ επέτρεπε στα ομόφυλα ζευγάρια να λάβουν ευλογία. “Η εκκλησία δεν μπορεί να γιορτάζει ένα πράγμα και να διδάσκει ένα άλλο”, έγραψε ο Γερμανός καρδινάλιος Μύλερ σε ένα δοκίμιο που δημοσιεύτηκε σε θρησκευτικά μέσα ενημέρωσης»[12]. Ανάλογες σφοδρές αντιδράσεις και επικρίσεις διατυπώθηκαν και από πληθώρα άλλων σημαινόντων παπικών.

Αντίθετα, ο κ. Φραγκίσκος, έχοντας την εωσφορική αντίληψη του «αλάθητου», όχι μόνο κωφεύει σε αυτές τις αντιδράσεις, αλλά έφτασε στο σημείο να τις θεωρεί ως «υποκρισία», δηλώνοντας ανερυθρίαστα και απροκάλυπτα: «Κανείς δεν αντιδρά αν ευλογήσω, ας πούμε, έναν επιχειρηματία που εκμεταλλεύεται τον κόσμο, αλλά αντιδρούν αν ευλογήσω έναν ομοφυλόφιλο. Αυτό είναι υποκρισία. Το κεντρικό σημείο της απόφασής μου αυτής, είναι το αίσθημα υποδοχής»[13]. Ο άνθρωπος που ενσαρκώνει, ως Ιησουίτης, την υποκρισία, τολμά να μιλά για υποκρισία στους άλλους. Το αποτέλεσμα είναι φοβερό. Όπως αποκαλύπτεται από έγκυρα δημοσιογραφικά κέντρα, οι «ευλογίες» ομοφυλόφιλων «ζευγαριών» από παπικούς «ιερείς», έχουν πάρει τη μορφή «χιονοστιβάδας» στην Ευρώπη και αλλαχού.

Περαίνουμε την ανακοίνωσή μας με την επισήμανση, την οποία έχουμε κάνει πάμπολλες φορές, ότι όλο αυτό το έρεβος και η φρίκη, που κυριαρχεί στον Παπισμό, μαρτυρεί ξεκάθαρα ότι λείπει από αυτόν παντελώς η Θεία Χάρις, η οποία συγκρατεί τον αγωνιζόμενο άνθρωπο να ξεπεράσει τον πτωτικό και αμαρτωλό εαυτό του. Εδώ δεν υπάρχει, από τότε που αποκόπηκε από την αδιαίρετη Εκκλησία, για να «φρενάρει» την διαχρονική πολυποίκιλη διαφθορά, καθότι ο Παπισμός παραμένει αναλλοίωτος, όπως ο εφιαλτικός μεσαιωνικός, ως θλιβερό απολίθωμα του βάρβαρου και απάνθρωπου φραγκισμού, σθεναρά αμετανόητος. Θεωρούμε πάντως ως θετικό δείγμα ότι υπάρχουν κάποιες υγιείς αντιδράσεις στους κόλπους του, όπως του αφορισθέντος Καρδιναλίου Carlo Maria Viganò, του οποίου το πρόσφατο συγκινητικό διαδικτυακό μήνυμα στο Youtube συγκλονίζει καθώς και όλων των αντιδρώντων στις ολέθριες παπικές αποφάσεις, όχι όμως ικανές να αλλάξουν την κατιούσα πορεία του αμετανόητου Παπισμού.

Συστήνουμε τέλος, με ταπείνωση και αγάπη, στους δικούς μας ένθερμους θιασώτες της απροϋπόθετης «ένωσης των εκκλησιών», χωρίς τη μετάνοια των παπικών, να συνειδητοποιήσουν αυτές τις αντιδράσεις ως δηλωτικές της ποικιλόμορφης διαφθοράς, η οποία μαστίζει τον Παπισμό και να είναι συγκρατημένοι και λιγότερο αισιόδοξοι, για την πραγματοποίηση της «ένωσής» του με την Μία και Αδιαίρετη Εκκλησία του Χριστού. Η πολυπόθητη για όλους μας πραγματική ένωση θα γίνει μόνον όταν ο Παπισμός αποβάλει τις δεκάδες αιρέσεις και πλάνες του και φυσικά απεκδυθεί την ηθική του κατάπτωση, ύστερα από ειλικρινή μετάνοια. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

     + ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ

[1]https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%AC%CF%80%CE%B5%CF%82_%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD_%CE%91%CE%B2%CE%B9%CE%BD%CE%B9%CF%8C%CE%BD
[2] https://www.ratpack.gr/buzz/longreads/story/30955/gynaikes-zaria-kai-aima-h-akolasti-zoi-toy-papa-ioanni-iv
[3] https://www.newsit.gr/mia-stagona-istoria/i-akolasti-loukritia-vorgia/2869129/
[4] Όπου ανωτέρω
[5] https://www.pronews.gr/thriskeia/vatikano/papas-fragkiskos-aforise-ton-arxiepiskopo-vigano-pou-eixe-apokalypsei-oikonomika-kai-seksoualika-skandala-sto-vatikano/
[6] Όπου ανωτέρω
[7] https://www.pronews.gr/thriskeia/vatikano/papas-fragkiskos-elaxistes-meres-meta-tin-ekdioksi-tou-arxiepiskopou-vigano-milise-gia-elleimma-dimokratias/
[8] Όπου ανωτέρω
[9] https://www.tribune.gr/religion/news/article/875435/i-katholiki-ekklisia-pleon-eylogei-omofyla-kai-anypantra-zeygaria.html
[10] https://www.huffingtonpost.gr/entry/explainer-pos-mporoen-oi-katholikoi-iereis-na-eeloyoen-ta-omofela-zeeyaria_gr_658190c9e4b01d1b95352bd4
[11]https://adologala.gr/2023/12/%CE%BF%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%BF%CE%B9-%CE%BA%CE%B1%CE%B8%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%AF-%CE%B5%CF%80%CE%AF%CF%83%CE%BA%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B9-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%81%CF%81/
[12] Όπου ανωτέρω
[13] https://www.iefimerida.gr/kosmos/papas-fragkiskos-eylogia-omofylon-zeygarion

https://aktines.blogspot.com/2024/07/carlo-maria-vigano.html 

ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΓΡΑΦΕΙ ΤΕΤΟΙΑ ΚΕΙΜΕΝΑ Ο ΑΓΕΡΩΧΟΣ ΑΦΗΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ ΑΠΕΞΩ, ΤΟΝ ΙΕΡΩΝΥΜΟ, ΤΟΝ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟ, ΤΗΝ ΑΜΩΜΗ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ. ΛΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΤΕΒΑΣΕ ΑΠΟ ΤΗΝ WIKIPEDIA. ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΕΤΑΙ; ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΑΝΩΜΑΛΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΑΡΣΗ ΤΟΥ ΑΝΩΤΕΡΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΚΛΗΡΟΥ; ΕΜΕΙΣ ΤΗΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ!!!!!!

«Από τον ευλογημένο από τον Κύριο Ιησού Χριστό μας, Ολυμπιακό, και από τον ευλογημένο από τον Κύριο Ιησού Χριστό μας, Βαγγέλη Μαρινάκη…»

«Από τον ευλογημένο από τον Κύριο Ιησού Χριστό μας, Ολυμπιακό, και από τον ευλογημένο από τον Κύριο Ιησού Χριστό μας, Βαγγέλη Μαρινάκη…» | ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ (wordpress.com)

H ANTIΑΙΡΕΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ; ΦΡΟΝΤΙΖΕΙ ΠΟΛΛΕΣ ΟΜΑΔΕΣ Ο ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΦΡΟΝΤΙΖΟΥΝ. ΑΠΟ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΝΟΜΙΚΟ ΚΟΛΛΗΜΑ!!!

Ο διάβολος κάνει διακοπές διαρκείας.

 

Τὰ ἐγκαίνια τῆς «Ἀμερικανικῆς Γωνιᾶς» στὴν Δημοτικὴ Βιβλιοθήκη τοῦ Πειραιᾶ ἐτέλεσε ἐχθές, τὴν Δευτέρα, ὁ «Στῦλος τῆς Ὀρθοδοξίας» παρουσία τοῦ ἕτερου «Στύλου τῆς Ἀστερόεσσας» στὸ Ψευτορωμέϊκο ἀλλὰ καὶ τοῦ ἐντιμότατου Μεγάλου Εὐεργέτη τῆς τοπικῆς ΔΕΚΟ («Μητρόπολη Πειραιῶς»).

Στὸν χαιρετισμό του ὁ «Στῦλος» ὑπογράμμισε ὅτι «οἱ δεσμοὶ Ἑλλάδας-ΗΠΑ εἶναι ἱστορικοὶ καὶ ἄρρηκτοι», «ἔχουν σφυρηλατηθεῖ ἐπάνω στὸ ἀμόνι τοῦ χρόνου, τῆς ἱστορίας καὶ τῆς παράδοσης» καὶ «στηρίζονται πάνω σὲ δεσμοὺς ἀγάπης (ἄχ αὐτὴ ἡ ἀγάπη!), ἀλληλοεκτίμησης καὶ σεβασμοῦ».

Ἀναφερόμενος δὲ στὸν πρέσβη τῶν ΗΠΑ τὸν χαρακτήρισε «ἕνα ἐξαίρετο τέκνο τῆς πατρίδος μας ἐκπροσωπεῖ τὴν μεγάλη αὐτὴ χώρα στὴν κοινή μας γενέτειρα».

Ἀνεπιβεβαίωτες πληροφορίες ἀναφέρουν ὅτι μετὰ τὴν τελετὴ ὁ «Στῦλος» ἐπετίμησε (πάντα ἀγαπητικῶς) τὸν Πρέσβη τῶν ΗΠΑ γιὰ τὴν ἀμέριστη στήριξη ποὺ παρέχει στὴν θρησκεία τοῦ οὐρανίου τόξου, ἐνῷ στὸν Μέγα Εὐεργέτη τόνισε (πάντα μὲ ἀγαπητικὸ ὕφος) ὅτι «εἶναι εὐκολότερο νὰ περάσει μία καμήλα ἀπὸ τὴν τρύπα μιᾶς βελόνας, παρὰ πλούσιος νὰ εἰσέλθει στὴν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ».

Κύκλοι ὀρθοφρονοῦντων ἐκκλησιαστικῶν ποὺ θέλουν νὰ διατηρήσουν τὴν ἀνωνυμία τους σχολιάζοντας τὴν τελετὴ τόνισαν ὅτι δὲν συντρέχει κανένας λόγος ἀνησυχίας, ἀφοῦ ἡ «Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος» διατηρεῖ ἀλώβητο τὸ Ὀρθόδοξο φρόνημά της τοὐλάχιστον μέχρι Δευτέρας Παρουσίας, ἐπειδὴ οἱ Ἐπίσκοποί της ἔχουν ἄρρηκτη ἀποστολικὴ διαδοχή.

Σὲ σχόλιο ποὺ τοὺς ζητήθηκε γιὰ τοὺς σκανδαλισμένους πιστοὺς ποὺ σκέπτονται (ἁμαρτωλῶς) ὅτι οἱ «Στῦλοι» τοὺς κοροϊδεύουν μπροστὰ στὰ μοῦτρα τους, ἀφοῦ τόνισαν ὅτι ὅλες οἱ ἐξουσίες, ἐφόσον ὑφίστανται δὲν μπορεῖ παρὰ νὰ ἔχουν τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ, προειδοποίησαν μὲ νόημα ὅτι ὅποιος φεύγει ἀπὸ τὸ σῶμα τῆς ΔΕΚΟ τοῦ Γενικοῦ Διευθυντῆ τοῦ Σύμπαντος ΑΕ εἶναι αἱρετικὸς ζηλωτὴς ποὺ σίγουρα θὰ καεῖ στὴν κόλαση.

Στὸ ἐρώτημα «μήπως ὁ διάβολος κάνει διακοπές, γιατί τὸ ἔργο του τὸ ἔχουν ἀναλάβει οἱ ἐπίσκοποι;» ἀπάντησαν ὅτι «ἀκριβῶς αὐτὸ τὸ γεγονὸς ἀποδεικνύει ξεκάθαρα ὅτι οἱ Ἐπίσκοποι -καὶ εἰδικὰ οἱ «Στῦλοι»- ὀρθοτομοῦν τὸν λόγο τῆς ἀλήθειας, ἀφοῦ ἔχουν καταφέρει νὰ στείλουν τὸν διάβολο σὲ διακοπές».

---

Το ένζυμο

Ο διάβολος κάνει διακοπές διαρκείας. | ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ (wordpress.com)

Ανταλλαγή κειμένων Ι. Μητρ. Πειραιώς και π. Δημητρίου Αθανασίου (χημικού) για το θέμα της αγιοκατατάξεως της γερόντισσας Γαβριηλίας. Τώρα όμως ξεκαθαρίζεται ότι για την Ι. Μητρόπολη Πειραιώς

 "η μακαριστή όχι μόνο ως αγία δεν μπορεί να θεωρηθεί, αλλά ως ένα πρόσωπο βαθιά διαβρωμένο από την παναίρεση του οικουμενισμού."

Ὀρθοδοξία καί Οἰκουμενισμός: Ανταλλαγή κειμένων Ι. Μητρ. Πειραιώς και π. Δημητρίου Αθανασίου (χημικού) για το θέμα της αγιοκατατάξεως της γερόντισσας Γαβριηλίας. Τώρα όμως ξεκαθαρίζεται ότι για την Ι. Μητρόπολη Πειραιώς (eugenikos.blogspot.com)

Ο ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΜΑΓΚΕΣ ΕΓΓΥΗΣΗ. ΔΕΝ ΠΡΟΦΤΑΣΑΤΕ ΝΑ ΠΑΡΕΤΕ ΑΝΑΣΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΙΚΗ ΣΑΣ. ΑΞΙΟΠΙΣΤΟΙ ΟΠΩΣ ΘΑΛΕΓΕ ΚΑΙ Ο ΓΙΩΡΓΑΚΗΣ.

ΑΓΑΠΑΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΤΟΝ ΚΛΕΦΤΗ ΑΓΑΠΑΕΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΝΟΙΚΟΚΥΡΗ.

ΙΣΩΣ ΜΙΑ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΤΑ ΒΕΛΟΠΟΥΛΟ ΝΑ ΩΦΕΛΟΥΣΕ ΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΥΓΕΙΑ.

Οφειλόμενη απάντηση στο Γραφείο επί των Αιρέσεων και των παραθρησκειών της Μητρόπολης Πειραιώς για την αγιοκατάταξη της Γερόντισσας Γαβριηλίας.

Πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου (χημικού)

Δημοσιεύτηκε στο ιστολόγιο ΑΚΤΙΝΕΣ την 22α Απριλίου 2024 κείμενο με τίτλο «ΑΓΩΝΙΩΔΕΙΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΔΙΚΑΙΩΣΕΩΣ ΜΙΑ ΑΤΥΧΟΥΣ ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΕΩΣ (Σχόλιο σε δημοσίευμα κληρικού αναφερόμενο σε πρόσφατη αγιοκατάταξη) από το Γραφείο επι των αιρέσεων και των παραθρησκειών της Ι.Μ.Πειραιώς.

Το δημοσίευμα είναι εκτενής σχολιασμός σε κείμενο του γράφοντα, που δημοσιεύτηκε στο ίδιο ιστολόγιο στις 11 Απριλίου 2024,(Κείμενο -3) με τίτλο «Απαντώντας σε ενστάσεις για την Αγιοκατάταξη της Γερόντισας Γαβριηλίας».

(Το κείμενο αυτό ήταν απάντηση σε σχετικό κείμενο δρ. θεολογίας και όχι της Μητρόπολης Πειραιώς, που δημοσιεύτηκε στην παρακάτω ηλεκτρονική διεύθυνση. https://aktines.blogspot.com/2024/04/blog-post_54.html)

Ως οφειλόμενη απάντηση στο γραφείο αιρέσεων και παραθρησκειών της Ι.Μ.Πειραιώς στο παραπάνω δημοσίευμα σημειώνω τα παρακάτω:

Α. Δεν είχα εμπλακεί, ούτε θα εμπλακώ σε αγιολογικές συζητήσεις με το γραφείο αιρέσεων της Μητρόπολης Πειραιώς. Απορίας άξιο είναι γιατί αυτό εμπλέκεται. Για την Οσία Γερόντισσα ο,τι είχα να το πω το έγραψα. Υπενθυμίζω όμως στους αναγνώστες ότι η εκκλησιαστική ιστορία μας δείχνει, ότι τα δεινά στην εκκλησία προήλθαν από μεγαλοσχήμονες κληρικούς και σήμερα περνάνε από πανεπιστημιακά έδρανα και από πρόσωπα με βαρύγδουπους τίτλους σπουδών.

Β. Το Γραφείο δεν κατάλαβε ότι το κείμενο αυτό είναι το τρίτο σε σειρά για το ίδιο θέμα, αποτέλεσμα εκτενούς έρευνας του γράφοντος, που ήταν από τους αμφισβητίες της οσιότητας της γερόντισσας. Είναι απάντηση στα αγιομαχικά γραφόμενα από την ίδια δρ. Θεολογίας, που το γραφείο υπερασπίζεται και συγχαίρει. Αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι οι συντάκτες του κειμένου σχολιάζουν μόνο τα του συγκεκριμένου κειμένου της 11ης Απριλίου (κείμενο-3) και όχι τα άλλα. Υπενθυμίζω στους συντάκτες του κειμένου του γραφείου αιρέσεων ότι τα άλλα δύο κείμενα του γράφοντος είναι:

-Γερόντισσα Γαβριηλία. Η νεοφανής Οσία ως «πρόσωπον αντιλεγόμενον». (13 Οκτωβρίου 2023)(Κείμενο-1)

-Λόγος αντιρρητικός (δημοσίευση 6 Δεκ 2023) (κείμενο-2)

(Οι ηλεκτρονικές διευθύνσεις των δημοσιεύσεων βρίσκονται στο άρθρο).

Γ. Η δημοσίευση του κειμένου μου στις 11 Απριλίου 2024 (κείμενο-3) είχε ως σκοπό να σταματήσει τον σκανδαλισμό των πιστών μέσα στη Μεγάλη Τεσσαρακοστή από τα γραφόμενα της δρ.Θεολογίας. Η συγκεκριμένη κυρία ξεπερνώντας τα όρια βάλθηκε μέσα στην κατανυκτικότερη περίοδο της Εκκλησίας, στην περίοδο της σιωπής, της περισυλλογής και της κατανύξεως, να σκανδαλίσει τους καλοπροαίρετους πιστούς ακολουθώντας την ίδια τακτική, που ακολούθησε στην περίοδο της σαρακοστής των Χριστουγέννων 2023. (https://aktines.blogspot.com/2023/12/blog-post_4.html)

Και ερωτώ τυχαίο;;;;

Γ. Δυστυχώς και το Γραφείο Αιρέσεων της Μητρόπολης Πειραιώς ακολουθώντας την ίδια τακτική πάλι μέσα στην ησυχαστική περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, αντί να σιωπήσει και να μην εμπλακεί στην αντιπαράθεση, πυροδοτεί με το συγκεκριμένο κείμενο την ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΓΙΟΤΗΤΑΣ ΜΙΑΣ ΕΠΙΣΗΜΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΗΣ ΑΓΙΑΣ. Και ερωτώ.

Αδιαφορεί η Μητρόπολη για τον πνευματικό σκανδαλισμό των πιστών;;;

Τι είναι αυτό που κάνει το γραφείο αιρέσεων της Μητρόπολης Πειραιώς να εμπλέκεται και να αναδεικνύεται συνήγορος μιας λαϊκής θεολόγου που αναδεικνύεται ιεροκήρυκας του πληκτρολογίου και σκανδαλίζει τους πιστούς;;

Από πότε οι γυναίκες αναλαμβάνουν επίσημα και ρόλο αγιολογικού ιεροκήρυκα στην Μητρόπολη Πειραιώς;;;

Δ. Το γραφείο αιρέσεων και η Μητρόπολη Πειραιώς ως προϊσταμένη εκκλησιαστική αρχή φαίνεται από το κείμενο ότι ΑΜΦΙΣΒΗΤΕΙ ΕΠΙΣΗΜΑ ΤΗΝ ΑΓΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑΣ ΓΑΒΡΙΗΛΙΑΣ. Επειδή την αγιοκατάταξη δεν την κάνει ο γράφων, αλλά η Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, μπορεί να μας ενημερώσει το γραφείο αιρέσεων και η Ι.Μ.Πειραιώς:

-Ποια στοιχεία προσκόμισε στο Οικουμενικό Πατριαρχείο για την αμφισβήτηση της αγιότητας της Γερόντισσας, την περίοδο που ήταν γνωστό «τοις πάσι» η κινητικότητα για την αγιοκατάταξη της ;

-Ποιες ενέργειες έχει κάνει μετά την αγιοκατάταξη της γερόντισσας προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο για την επανεξέταση του θέματος δια της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος;;

Τέλος, υπενθυμίζω στους συντάκτες του κειμένου του γραφείου αιρέσεων ότι υπάρχει και ξενόγλωσση βιβλιογραφία για τη βιογραφία της οσίας, (που δεν είναι ξενόγλωσση μετάφραση του βιβλίου ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ) και να φροντίσουν να τη μελετήσουν, για να καταλάβουν ποια ήταν η αμφισβητούμενη γι΄αυτούς Αγία.

Σε ένα από τα ξενόγλωσσα βιβλία γράφονται και τα εξής:

«Η αγία έμεινε 2 χρόνια στην Οικοκυρική σχολή, λιγότερο από δέκα χρόνια στην Ινδία και μετά έγινε μοναχή για 30 ολόκληρα χρόνια!

«Όταν έφτασε στο Μοναστήρι (της Βηθανίας) ζήτησε από τον πατέρα Θεοδόσιο να της δώσει έναν κανόνα προσευχής. Ο π. Θεοδόσιος ξαφνιάστηκε όταν είδε ότι μπορούσε να διαβάζει την αρχαία βυζαντινή γραφή (άραγε πώς το είχε μάθει;). Της είπε: «Οι μεγάλοι γέροντες για τους οποίους ακούμε δεν υπάρχουν πλέον. Σίγουρα εγώ δεν είμαι ένας από αυτούς. Εδώ είναι ο άγιος Ιωάννης (εννοεί τον Ιωάννη της Κλίμακας), αυτός θα είναι ο γέροντάς σου. Έτσι τον πρώτο χρόνο στο μοναστήρι της είπε να διαβάζει μόνον τα Ευαγγέλια και την Κλίμακα (αξίζει να σημειωθεί ότι την εποχή εκείνη η Κλίμακα δεν είχε εκδοθεί στην σύγχρονη Ελλάδα)».

Συνεπώς η γερόντισσα γνώρισε πολύ καλά τον ασκητικό τρόπο της ορθοδοξίας.

ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ
It was not until 1959 that she went to the Monastery of Mary and Martha in Bethany, Palestine, to become a nun. When she arrived she asked Fr. Theodosius the chaplain for a rule of prayer. Fr. Theodosius was somewhat surprised to find that she could read even ancient Byzantine Greek. Fr. Theodosius said, «The great elders that we hear about no longer exist. I certainly am not one. You came here to save your soul. If I start giving you rules, you will lose you soul and I will as well. But here is Fr. John. He will be your elder.» So for her first year in the monastery he set her to reading only the Gospels and St. John Climacus. (It should be noted that at that time the Ladder had not been published in modern Greek.)

Τέλος στο ερώτημα «ποιος πρέπει να συνειδητοποιήσει την ευθύνη έναντι της αλήθειας και του Θεού;» η απάντηση είναι μία. ΟΙ ΑΓΙΟΜΑΧΟΙ.

Καλή μετάνοια…

Οφειλόμενη απάντηση στο Γραφείο επί των Αιρέσεων και των παραθρησκειών της Μητρόπολης Πειραιώς για την αγιοκατάταξη της Γερόντισσας Γαβριηλίας. | ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΓΝΩΣΕΩΝ ΚΑΙ ΕΥΣΕΒΕΙΑΣ-ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΘΗΣΑΥΡΙΣΜΑΤΑ (wordpress.com)

Ο/Η fr.dimitrios

22 Απριλίου, 2024 στο 7:21 μμ

Του Μητροπολίτη πρώην Γάνου και Χώρας κ. Αμφιλοχίου

Δύο ημέρες πριν την εορτή του Αποστόλου των Ινδιών Θωμά, χτύπησαν χαρμόσυνα οι καμπάνες του σεπτού Οικουμενικού μας Πατριαρχείου για την αγιοκατάταξη της αγίας Γαβριηλίας μοναχής. Η οσία Γαβριηλία καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη. Είχε σπουδάσει ιατρική και ομιλούσε πολλές γλώσσες. Τα εφόδιά της αυτά, κυρίως όμως η μεγάλη αγάπη και αφοσίωσή της στο Σωτήρα μας Ιησού Χριστού, της έδωσαν φτερά να πετάξει μέχρι την Ινδία και να σταθεί εκεί παρήγορος άγγελος για πολλούς φτωχούς και πονεμένους της χώρας αυτή συνεργαζόμενη με τον ευλαβή Ορθόδοξο Άγγλο ιεραπόστολο Λάζαρο.

Πριν ξεκινήσει για τα μακρινά εκείνα μέρη, η αδελφή Γαβριηλία πέρασε από το ιερό νησί της Πάτμου, όπου προσκύνησε το Σπήλαιο της ιεράς Αποκαλύψεως και τη μεγάλη μονή του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου και του κτίτορός της Οσίου Χριστοδούλου του Λατρινού.

Στη συνέχεια πήρε το μονοπάτι που οδηγούσε στη γυναικεία μονή του Ευαγγελισμού για να κάνει γενική εξομολόγηση των αμαρτιών της στον όσιο γέροντα Αμφιλόχιο Μακρή, ο οποίος την έκαμε μοναχή δίνοντάς της το όνομα του Αρχαγγέλου Γαβριήλ, όνομα άμεσα σχετιζόμενο με τον ευαγγελισμό και τη σωτηρία του κόσμου.

Την οσία Γαβριηλία αξιώθηκα να γνωρίσω εν ζωή, πρώτα στην Κένυα το 1969, όπου βρισκόμασταν κοντά στον αείμνηστο και φλογερό ιεραπόστολο π. Χρυσόστομο Παπασαραντόπουλο, από τους πρώτους Έλληνες ιεραποστόλους στην Ανατολική Αφρική, μετά τον αρχιμανδρίτη Νικόδημο Σαρίκα.

Η αδελφή Γαβριηλία ως άνθρωπος με μόρφωση και προέλευση από επίσημη οικογένεια του Βυζαντίου είχε ανάλογη εμφάνιση στους τρόπους συμπεριφοράς και επικοινωνίας με τον κάθε άνθρωπο, εμπνέουσα εμπιστοσύνη σε όσους οδηγούσε τα βήματά της η χάρις του Θεού.

Στο τέλος της ζωής της αξιώθηκα να την συναντήσω εις το ησυχαστικό διαμέρισμά της στα Πατήσια των Αθηνών και στη συνέχεια στο ησυχαστήριό της στη Λέρο, όπου και αφιέρωσε τον υπόλοιπο χρόνο της ζωής της με προσευχές και άλλες πνευματικές ενασχολήσεις μέχρι που ο Κύριος την ξεκούρασε από τους κόπους της σαρκός και πήρε την ψυχή της κοντά Του «ἔνθα οἱ δίκαιοι ἀναπαύονται».

Να έχουμε την ευχή της και διά των πρεσβειών της να τύχουμε και εμείς του θείου ελέους.

Ο/Η fr.dimitrios

22 Απριλίου, 2024 στο 7:17 μμ

https://kalymnos-news.gr/2024/04/%CF%80%CE%BB%CE%BF%CF%8D%CF%83%CE%B9%CE%BF-%CF%86%CF%89%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%B5%CF%80%CE%BF%CF%81%CF%84%CE%AC%CE%B6-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-video-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%AC%CF%86%CE%B9/

Η ΗΜΙΜΑΘΕΙΑ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ. Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΒΑΡΥΝΕΤΑΙ ΜΕ ΑΜΦΙΒΟΛΟΥ ΗΘΟΥΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ ΤΟ ΑΞΙΩΜΑ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ.

ΑΝΗΚΟΥΝ ΛΕΕΙ ΣΤΗΝ ΑΝΥΠΑΡΚΤΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΓΕΝΝΗΜΑ ΚΑΙ ΘΡΕΜΑ ΤΟΥ ΠΑΠΙΣΜΟΥ. ΠΟΥΛΑΝΕ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΓΙΑ ΠΙΣΤΗ. 

ΜΑΛΛΟΝ ΔΕΝ ΕΝΝΟΟΥΜΕ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΓΙΟΜΑΧΙΑ. ΚΑΤΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΣΚΟΤΕΙΝΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΣΧΙΣΜΑ. ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΟΜΑΧΙΑ. 

Ο ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΛΗΡΟΣ ΒΑΡΥΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΜΑΓΕΙΡΕΨΕ ΠΡΙΝ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ. ΑΠΟ ΔΩ ΤΟ ΕΜΒΟΛΙΟ ΑΠΟ ΚΕΙ Ο ΤΑΦΟΣ. ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΕΙ , ΟΣΟ ΚΑΙ ΑΝ ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΑΝ ΝΑ ΜΗΝ ΣΥΝΕΒΗ ΤΙΠΟΤΕ.

ΟΦΕΙΛΩ ΝΑ ΕΚΦΡΑΣΩ ΤΟΝ ΣΕΒΑΣΜΟ ΜΟΥ ΣΤΟΝ π ΔΗΜΗΤΡΙΟ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ  ΓΙΑ ΤΟ ΘΑΡΡΟΣ ΤΟΥ.

ΟΦΕΙΛΩ ΕΠΙΣΗΣ ΝΑ ΔΗΛΩΣΩ ΟΤΙ Ο ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΛΗΡΟΣ ΜΕΧΡΙ ΑΠΟΔΕΙΞΕΩΣ ΤΟΥ ΕΝΑΝΤΙΟΥ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙΤΑΙ ΠΛΕΟΝ ΑΠΟ ΒΟΣΚΟΥΣ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΣΕΛΙΓΓΑΔΩΝ ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΚΟΚΚΟΡΙΑ ΜΕ ΤΟ ΚΟΤΕΤΣΙ ΤΟΥΣ.

ΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ ΑΚΟΜΗ ΣΤΗΡΙΖΟΜΕΝΟΙ ΣΤΟ ΣΘΕΝΟΣ ΦΩΤΕΙΝΩΝ ΕΞΑΙΡΕΣΕΩΝ.

ΑΓΩΝΙΩΔΕΙΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΔΙΚΑΙΩΣΕΩΣ ΜΙΑ ΑΤΥΧΟΥΣ ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΕΩΣ

 

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 22α Απριλίου 2024.

ΑΓΩΝΙΩΔΕΙΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΔΙΚΑΙΩΣΕΩΣ ΜΙΑ ΑΤΥΧΟΥΣ ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΕΩΣ

(Σχόλιο σε δημοσίευμα κληρικού αναφερόμενο σε πρόσφατη αγιοκατάταξη)

    Σε μια σχετικά πρόσφατη ανακοίνωσή μας με τίτλο: «Ορισμένα ακόμη στοιχεία γύρω από την ταυτότητα των αγίων και τις αγιοκατατάξεις», (6.11.2023), θεωρήσαμε αναγκαίο να τονίσουμε, ότι ο ηθικισμός δεν αποτελεί τεκμήριο αγιότητος στην Ορθόδοξη πίστη μας. Και ότι δυστυχώς στις τραγικές και εσχατολογικές ημέρες μας, όπου κυριαρχεί το δαιμονικό πνεύμα της παναιρέσεως του Οικουμενισμού, παρατηρείται το θλιβερό φαινόμενο, να παραθεωρείται όλο και περισσότερο η περί αγιότητος διδασκαλία των αγίων Πατέρων μας, όπως και οι απαραίτητες προϋποθέσεις, που απαιτούνται για την αγιοκατάταξη πιστών. Τονίσαμε ακόμη ότι με πολλή λύπη διαπιστώνουμε τις τελευταίες δεκαετίες να υιοθετούνται άλλα κριτήρια αγιοκατατάξεως, δανεισμένα συνήθως από τον Παπισμό με κυρίαρχο αυτό του ηθικισμού, ή της ποικίλης φιλανθρωπικής και κοινωνικής δράσης. Είχαμε πάρει αφορμή από μια πρόσφατη αγιοκατάταξη, αυτή της μακαριστής μοναχής Γαβριηλίας Παπαγιάννη, η οποία προκάλεσε πολλά ερωτηματικά και επιφυλάξεις, εάν πράγματι πληρούνται οι προϋποθέσεις και τα κριτήρια αγιοκατατάξεώς της εξ’ απόψεως ορθοδόξου διδασκαλίας.

Σε άλλη ανακοίνωσή μας με τίτλο: «Η Ορθόδοξη και η κακόδοξη αντίληψη περί της αγιότητος», (23.10.2023), θεωρήσαμε αναγκαίο να παραθέσουμε συνοπτικά την Ορθόδοξη διδασκαλία περί της αγιότητος και να παρουσιάσουμε τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την αγιοκατάταξη πιστών με βάση τη διδασκαλία μεγάλων αγίων και κορυφαίων Ορθοδόξων θεολόγων της Εκκλησίας μας. Το συμπέρασμα στο οποίο καταλήξαμε, με βάση τις εν λόγω προϋποθέσεις και τις υπάρχουσες μαρτυρίες από τη ζωή της μακαριστής, είναι ότι δυστυχώς το πρόσωπο αυτό όχι μόνο ως αγία δεν μπορεί να θεωρηθεί, αλλά επί πλέον υπάρχει μια πληθώρα στοιχείων, που μαρτυρούν ότι υπήρξε ένα πρόσωπο διαβρωμένο από οικουμενιστικές θέσεις.................................

ΑΚΤΙΝΕΣ: ΑΓΩΝΙΩΔΕΙΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΔΙΚΑΙΩΣΕΩΣ ΜΙΑ ΑΤΥΧΟΥΣ ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΕΩΣ (aktines.blogspot.com

ΑΣΧΟΛΕΙΣΤΕ ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΒΛΕΠΕΤΕ ΤΟΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟ ΣΑΣ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΔΗΛΩΝΕΙ ΚΕΦΑΛΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.
ΜΙΑ ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΜΟΝΟ. ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΡΩΤΑΤΕ ΤΟΝ ΙΕΡΟΘΕΟ ΒΛΑΧΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ;

Οι ειδωλολάτρες λατρεύουν το σεξ και το σώμα. Οι Χριστιανοί λατρεύουν τον Θεό και μετά έρχεται η Fiducia supplicans ... και διχάζει την Εκκλησία.

από τον πατέρα Kevin M. Cusick

Δημοσιεύτηκε στην αμερικανική εφημερίδα The Wanderer

μεταφρασμένο και δημοσιευμένο στον ιστότοπο του Sabino Paciolla



Victor Manuel Fernandez (Tucho)

Οι ειδωλολάτρες λατρεύουν το σεξ και το σώμα. Οι Χριστιανοί λατρεύουν τον Θεό. Μόνο. Η πορνογραφική λατρεία, η οποία έχει καταλάβει την εξουσία στη Ρώμη, και η οποία επικεντρώνεται στη σεξουαλική πράξη και το σώμα σε σχέση με τη συνουσία, απαγορεύεται ως αμαρτωλή για τους Χριστιανούς.

Επιδιώκουν οι παράγοντες της αταξίας και της ανατροπής στο Βατικανό να αντικαταστήσουν την αληθινή πίστη με την ειδωλολατρία μιας σεξουαλικής λατρείας;
Η λατρεία του σώματος και της σεξουαλικής λειτουργίας εκτός γάμου και τεκνοποίησης είναι παγανιστική. Οι ειδωλολάτρες είναι κλειστοί στη φύση, εκτός από την Αποκάλυψη. Οι παγανιστικές λατρείες στερούνται το υπερφυσικό, φυλακισμένες στην «αιώνια επιστροφή» των εποχών, τη γέννηση και τον θάνατο.
Οι χριστιανοί, από την άλλη, διατηρούν πάντα ευλαβική και αγνή στάση και συμπεριφορά απέναντι στον ιερό δεσμό του γάμου. Τα πάντα υπόκεινται στην ιερότητα της ζωής χωρίς την οποία δεν μπορεί κανείς να εισέλθει στη Βασιλεία του Θεού.

Ο«Tucho», ο άνθρωπος που ο Φραγκίσκος έθεσε επικεφαλής του δόγματος στη Ρώμη, [Ο ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ ΣΕ ΜΑΣ] φαίνεται τώρα να είναι συγγραφέας πολλών κειμένων για τη σεξουαλική λειτουργία και τήν λατρεία του σώματος. Πρώτα το βιβλίο για τα φιλιά. Αρνήσεις και στη συνέχεια παραδοχές. Μετά οι οργασμοί. Αυτή τη φορά, παραδοχή και δήλωση ότι «ο Φραγκίσκος ήξερε». Τώρα, περισσότερα. Άλλα κείμενα έχουν προκύψει που καταδεικνύουν μια εμμονή με το σεξ για όλη τη διάρκεια της καριέρας του. Από έναν άγαμο άνδρα.
Επιτρέψτε μου να σας πω. Αυτοί οι ανεστραμμένοι στοχασμοί για τη σεξουαλική λειτουργία είναι μεμονωμένοι και αντίθετοι με την εντολή του Δημιουργού για ζωή και τεκνοποίηση, προς την έγχυση μιας αθάνατης ψυχής σε ένα άλλο «imago Dei».

Κατηγορούνται οι ομοφυλόφιλοι με τους οποίους περιβάλλεται ο Φραγκίσκος στη Ρώμη ότι έσπειραν την Εκκλησία με μια εξωγήινη σεξουαλική λατρεία; Τα στοιχεία που συσσωρεύονται είναι αναμφισβήτητα: αυτοί οι πράκτορες του κακού, με επικεφαλής τον «Τούχο», μπορεί να μην είναι καθόλου Χριστιανοί.

Επίσκοποι, ιερείς και πιστοί σε όλο τον κόσμο έχουν απορρίψει την προσπάθεια του Tucho να ευλογήσει μια ομοφυλοφιλική σεξουαλική λατρεία εντός της Εκκλησίας μέσω της Fiducia Supplicans, ένα έγγραφο νεκρό κατά την άφιξη. Όλες οι ευχές και τα έγγραφα που παράγει το Βατικανό δεν θα κάνουν ποτέ τόν αμοιβαίο αυνανισμό, κάτι που συμβαίνει όταν δύο άνδρες ή δύο γυναίκες προσομοιώνουν το σεξ, ισότιμο ή υποκατάστατο της συμπληρωματικής και γόνιμης ένωσης που επιθυμεί ο Θεός στη δημιουργία, ενός ανύπαντρου άνδρα μέ μιά ελεύθερη γυναίκα.

Οι Χριστιανοί δεν απολαμβάνουν ούτε συζητούν το σεξ ως ψυχαγωγία. Οι Χριστιανοί δεν χρησιμοποιούν πορνογραφικά βίντεο ή εικόνες. Οι Χριστιανοί δεν επιτρέπουν καν να συζητούνται αυτά τα πράγματα. Η αγνότητα είναι συστατικό της χριστιανικής πίστης και ηθικής. Η αγνότητα αποφεύγει να αντιμετωπίζει τα σεξουαλικά ζητήματα του γάμου με περιστασιακό τρόπο. Μεγάλη ιστορία: Ό,τι συμβαίνει στην κρεβατοκάμαρα πρέπει να παραμένει στην κρεβατοκάμαρα. Η οικειότητα της αποκλειστικής σχέσης που μοιράζονται μόνο οι σύζυγοι, και όλα όσα απορρέουν από αυτήν, πρέπει να παραμείνει ιδιωτικό ζήτημα μεταξύ των συζύγων. Μοναδική εξαίρεση αποτελούν οι συζητήσεις με γιατρό για λόγους υγείας ή γονιμότητας ή, αν χρειαστεί, εντός της σφραγίδας του εξομολογητηρίου.

Η Κατήχηση της Καθολικής Εκκλησίας ασχολείται με το θέμα της αγνότητας στο πλαίσιο της έκτης εντολής «Μη μοιχεύσεις».

«Αγνότητα σημαίνει την επιτυχή ενσωμάτωση της σεξουαλικότητας μέσα στο άτομο και συνεπώς την εσωτερική ενότητα του ανθρώπου στο σωματικό και πνευματικό του είναι. Η σεξουαλικότητα, στην οποία εκφράζεται η αναγωγή του ανθρώπου στον σωματικό και βιολογικό κόσμο, γίνεται προσωπική και αληθινά ανθρώπινη όταν ενσωματώνεται στη σχέση του ενός ατόμου με τον άλλο, στο πλήρες αμοιβαίο δώρο και σε όλη τη ζωή ενός άνδρα και μιας γυναίκας». «Η αρετή της αγνότητας λοιπόν περιλαμβάνει την ακεραιότητα του ατόμου και την ακεραιότητα του δώρου» (CCC, n. 2337).

Με άλλα λόγια, η αγνότητα στο γάμο είναι μέρος της «αποκλειστικής» σχέσης μεταξύ συζύγων. Η εχεμύθεια που διατηρούν για τις λεπτομέρειες της σχέσης τους υποστηρίζει την ιερότητά της και μαρτυρεί την αμοιβαία αγάπη τους. Τα θέματα που σχετίζονται με τη φυσική ένωση άνδρα και συζύγου στη σεξουαλικότητα δεν ανήκουν σε σχέσεις εκτός του συζυγικού δεσμού ή σε σχέσεις μεταξύ ανύπαντρων. Οι φυσικές πτυχές του ατόμου, μεταξύ όλων των ανθρώπων σε σχέσεις, περιλαμβάνουν πολλές διαφορετικές πτυχές της σωματικότητας, αλλά πάντα αποκλείουν εκείνες που σχετίζονται άμεσα με την ενότητα και τη γονιμότητα των παντρεμένων ζευγαριών.

Ο Άγιος Παύλος απευθύνεται στη χριστιανική κατανόηση της σημασίας και του τέλους του σώματος στην Α' Κορ . κεφάλαιο 7, στίχοι 1-7.

«Τώρα, για τα θέματα για τα οποία έγραψες. Καλό είναι ο άντρας να μην αγγίζει τη γυναίκα. Λόγω όμως του πειρασμού της ανηθικότητας, ας έχει ο καθένας τη γυναίκα του και κάθε γυναίκα τον άντρα της. Ο σύζυγος πρέπει να δίνει τα συζυγικά του δικαιώματα στη γυναίκα του, το ίδιο και η γυναίκα στον άντρα της. Πράγματι, η σύζυγος δεν κυβερνά το σώμα της, αλλά ο άντρας της. ομοίως, ο σύζυγος δεν κυβερνά το σώμα του, αλλά η γυναίκα του. Μην αρνείστε ο ένας τον άλλον, εκτός ίσως από αμοιβαία συμφωνία για κάποιο χρονικό διάστημα, να αφιερωθείτε στην προσευχή. αλλά μετά συνέλθετε ξανά, για να μη σας δελεάσει ο Σατανάς λόγω έλλειψης αυτοκυριαρχίας. Το λέω κατά παραχώρηση, όχι κατά εντολή. Μακάρι να ήταν όλοι σαν εμένα. Αλλά ο καθένας έχει ένα ιδιαίτερο δώρο από τον Θεό, ένα του ενός και του άλλου».

Ο Άγιος Παύλος ξεκαθαρίζει ότι ένας άντρας δεν «αγγίζει» μια γυναίκα με την οποία δεν είναι παντρεμένος. Η αγνότητα αναγνωρίζει επίσης ότι οποιαδήποτε συνομιλία, γραπτή επικοινωνία ή άλλη ενέργεια που «αγγίζει» ζητήματα που σχετίζονται με τη σεξουαλικότητα πρέπει να αποφεύγεται καθώς είναι ασυμβίβαστη με την ιερότητα που αρμόζει σε κάθε κλίση..

Στους Εφεσίους 5, στίχοι 1-6, ο συγγραφέας εμβαθύνει στο ζήτημα της αγνής συμπεριφοράς που περιλαμβάνει σκέψεις, λόγια και πράξεις, όλα προκύπτοντα από τη μίμηση του Χριστού και την έκφραση αγάπης.

«Γίνεστε λοιπόν μιμητές του Θεού, ως αγαπημένα παιδιά. Και να περπατάτε με αγάπη, όπως μας αγάπησε ο Χριστός και έδωσε τον εαυτό του για εμάς, ως προσφορά και ευωδιαστή θυσία στον Θεό, αλλά η πορνεία και κάθε ακαθαρσία ή πλεονεξία δεν πρέπει να μνημονεύονται μεταξύ σας, όπως αρμόζει στους αγίους. Ας μην υπάρχει βρωμιά, καμία φλυαρία, καμία επιπολαιότητα, που δεν είναι κατάλληλη. Αλλά ας γίνει αντ' αυτών η ευχαριστία. Να είστε βέβαιοι γι' αυτό: κανένας πόρνος, κανένας ακάθαρτος, κανένας φιλήδονος (δηλαδή ειδωλολάτρης) δεν έχει καμία κληρονομιά στη Βασιλεία του Χριστού και του Θεού. Μην σας παραπλανήσει κανείς με κενά λόγια, γιατί είναι εξαιτίας αυτών των πραγμάτων η οργή του Θεού έρχεται και χτυπά τα παιδιά της ανυπακοής».

Όχι μόνο η αποφυγή της πορνείας, αλλά και όλων των πραγμάτων που εμπίπτουν στην κοντινή περίσταση της αμαρτίας της πορνείας ή της μοιχείας, διατηρεί την αγιότητα που αρμόζει στη λατρεία του Θεού και στο να ζούμε ως μιμητές Του. Η παγανιστική πορνογραφία στη Ρώμη ανησυχεί επίσης εκείνους που γνωρίζουν τα περιγράμματα των σεξουαλικών κακοποιών και τη συμπεριφορά περιποίησης που προειδοποιεί για πιθανή κακοποίηση. Η απόρριψη της αγνότητας επιτρέπει επίσης την παιδεραστία. Οι επιζώντες της σεξουαλικής κακοποίησης κληρικών έχουν εκφράσει ανησυχία για το βιβλίο με τίτλο "Μυστικό Πάθος: Πνευματικότητα και αισθησιασμός" του Φερνάντεζ. Αναφέρονται σε πρόσφατο άρθρο του Our Sunday Visitor.

«Ήταν απολύτως ενοχλητικό και αηδιαστικό», είπε ένα θύμα σεξουαλικής κακοποίησης για το βιβλίο του 1998 που ανακαλύφθηκε πρόσφατα. «Έφερε πίσω πολλά πράγματα σχετικά με την κακοποίησή μου, επειδή μερικά από τα πράγματα που διάβασα ήταν παρόμοια με αυτά που έλεγε ο βιαστής μου – ένας συνδυασμός κακοποίησης με πράγματα πνευματικής φύσης».

«Η Teresa Pitt Green του Spirit Fire, ενός χριστιανικού δικτύου αποκαταστατικής δικαιοσύνης, ενοχλήθηκε ιδιαίτερα από την αφήγηση του Fernández για μια συνομιλία με ένα 16χρονο κορίτσι.

«Οι παραβιάσεις των ορίων είναι ανησυχητικές», είπε η Pitt Green: «ψυχολογικά, δυνητικά σωματικά, σίγουρα από πνευματική άποψη, κανονικοποιώντας ορισμένα πράγματα για ανθρώπους που πιθανώς δεν το γνωρίζουν καν».

Το άρθρο του OSV υπενθυμίζει ότι στο βιβλίο του The Art of the Kiss, που περιγράφεται ως κατηχητικό κείμενο για εφήβους, ο καρδινάλιος DDF Fernandez «δημοσίευσε τέσσερα από τα ερωτικά του ποιήματα».

Η συμπεριφορά ενός καθολικού ηγέτη και ιεράρχη με υποδειγματική ηθική, ή μάλλον ενός κακού, σεξουαλικής εμμονής δαίμονα που δεν θα είχε τα προσόντα ούτε για μια παγανιστική λατρεία για τη γονιμότητα στην αρχαία Ρώμη;
Αφήνω την απόφαση σε εσάς.

Οι ειδωλολάτρες λατρεύουν το σεξ και το σώμα. Οι Χριστιανοί λατρεύουν τον Θεό και μετά έρχεται η Fiducia supplicans... και διχάζει την Εκκλησία. - Άρθρο του πατέρα Kevin M. Cusick (www-unavox-it.translate.goog)

Ο ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΕΧΑΣΕ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΤΟΥ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΟΤΑΝ ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΆΦΟΙ ΔΉΛΩΣΑΝ ΌΤΙ ΌΛΑ ΑΥΤΆ ΔΕΝ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΟΝΤΑΙ.

ΕΧΕΙ ΛΕΡΩΜΕΝΗ ΤΗΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΤΟΥ ΑΠΟΔΕΧΟΜΕΝΟΣ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΤΗΝ ΝΕΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ. ΟΠΩΣ ΟΛΗ Η ΙΕΡΑΡΧΙΑ. ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟ.

Στην εκπομπή του Γιώργου Αυτιά ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ για την τεκνοθεσία!

Στην εκπομπή του Γιώργου Αυτιά ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ για την τεκνοθεσία! (youtube.com)

ΤΟ ΞΟΑΝΟ ΕΧΕΙ ΑΓΑΠΗ. ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΑΡΤΕΛ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΘΗΚΕ, ΑΥΤΟΝΟΜΗΘΗΚΕ ΚΑΙ ΠΟΥΛΑΕΙ ΑΓΑΠΗ.

Εάν, με καθαρή ερευνητική υπόθεση, ο Πάπας έπεφτε σε αίρεση, θα παρέμενε Πάπας. Η έλλειψη αγιαστικής χάρης και η υπερφυσική αρετή της πίστης θα τον χώριζαν από την ψυχή της Εκκλησίας. Aλλά, η ορατή δικαιοδοσία του Ρωμαίου Ποντίφικα δεν θα επηρεαζόταν αφού αφορά την ορατή κυβέρνηση της Εκκλησίας, η οποία είναι μια ορατή Κοινωνία και δεν μπορεί να στερηθεί την ορατή εξουσία που τη διέπει λόγω έλλειψης χάριτος ή πίστεως , που είναι αόρατα υπερφυσικά ενδύματα.
Επομένως, σύμφωνα με τον Bañez (και τον Gaetano, στο σχολείο του St. Thomas) ο (υποθετικά) αιρετικός Πάπας δεν θα ήταν ζωντανό μέλος της Εκκλησίας λόγω έλλειψης χάριτος και σφάλματος κατά της πίστης, αλλά θα ήταν η ορατή Κεφαλή της σε δράση όσον αφορά την κυβέρνηση ή τη δικαιοδοσία :
«Ο Πάπας δεν είναι Αρχηγός της  Εκκλησίας λόγω αγιότητας ή πίστης γιατί έτσι δεν μπορεί να κυβερνά τα μέλη της Εκκλησίας, αλλά είναι η κεφαλή της λόγω του υπουργικού του αξιώματος, που τον καθιστά ικανό να διευθύνει και να κυβερνά την Εκκλησία μέσω εξωτερικής και ορατής διακυβέρνησης μέσω τής εκκλησιαστικής Ιεραρχίας, η οποία είναι ορατή και ψηλαφητή. Επομένως, σύμφωνα με την πνευματική επιρροή της χάριτος και της πίστεως, δεν είναι ζωντανό μέλος της Εκκλησίας του Χριστού, αν δεν τις έχει. Αντίθετα, σύμφωνα με τη δύναμη να κυβερνά και να διευθύνει την Εκκλησία, είναι η ορατή Κεφαλή της σε δράση»

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΤΟ ΑΝΤΕΧΟΥΝ ΠΑΡΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΩΝ ΞΕΚΑΘΑΡΟ.  ΠΑΡΟΤΙ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ, ΘΥΜΑ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΕΙ, ΟΠΩΣ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΑΓΙΟΙ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΕΣ.

Ο Καθηγούμενος της ΙΜΜ Βατοπαιδίου Εφραίμ και η «φιλόστοργος μέριμνα πασών των Εκκλησιών»

«φῶς μέν μοναχοῖς ἄγγελοι, φῶς δέ πάντων ἀνθρώπων μοναχική πολιτεία»

(Αγ. Ιωάννου της Κλίμακος, Κλίμαξ, ΚΣΤ΄, PG 88, 1020D)

Υψίστη αρετή είναι η ευγνωμοσύνη και ιδίως εντός του Σώματος της Εκκλησίας. Δεν θα πρέπει ποτέ να λησμονείται ότι η βασική κακία των πρωτοπλάστων ήταν η αγνωμοσύνη στον Οικειότατο Δημιουργό τους, που οδήγησε στην τραγική τους πτώση.

Ευγνωμόνως, λοιπόν, εκ προσώπου του ευαγούς Κλήρου και του φιλοχρίστου Λαου της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς, εκφράζουμε θερμότατες ευχαριστίες στον Πανοσιολ. Καθηγούμενο της Ιεράς Μεγίστης Μονης Βατοπαιδίου, κ. Εφραίμ και την περί αυτόν Αδελφότητα, για τις υπεροχικές και δυναμικές ευεργεσίες τους στην επιτέλεση του Ευαγγελικού και κοινωφελούς έργου στο μεγάλο Λιμάνι.

Αυτές οι ευεργεσίες καταδεικνύουν τον φιλόχριστο και ευσυμπάθητο Καθηγούμενο Εφραίμ σαν υλικό και πνευματικό σιτοδότη μέσα στην αυχθμηρή «έρημο» των μεγαλουπόλεων, όπως είναι ο Πειραιάς. Αναλύονται δε στην συνεχή προσφορά τροφίμων για τους ενδεείς και εμπεριστάτους που από όλη την Γη φτάνουν στο μεγάλο λιμάνι, στην παροχή υποτροφιών για παιδιά πολυτέκνων και απόρων οικογενειών, στην ενίσχυση του παιδαγωγικού και κοινωφελούς έργου των Εκπαιδευτηρίων της Ιεράς Μητροπόλεως, που ως Ίδρυμα της Εκκλησίας, μη κερδοσκοπικού χαρακτήρος προσφέρει ελληνορθόδοξη παιδεία στην διάδοχη γενιά.

Αλλά, το σημαντικότερο είναι η δωρεά Ιερών Εικόνων της Υπεραγίας Θεοτόκου, πολυτιμήτων σεβασμάτων καθώς και του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού, που ευλογούν και αγιάζουν στην πεισιθάνατη και δαιμονική εποχή μας τις ταραγμένες συνειδήσεις και εμπνέουν δύναμη για την υπέρβαση κάθε δαιμονικού περιπαίγματος.

Οι Ιερές Εικόνες, αντίγραφα των τεθησαυρισμένων στο Ιερό Παλλάδιο της Ορθοδοξίας, το Αγιώνυμον Όρος Άθω, αγιάζουν τους αγωνιζομένους στο πολύβουο κόσμο μας και τους ενώνουν με τα εικονιζόμενα πανάγια Πρόσωπα, της Θεοτόκου και του Κυρίου, γιατί πίστη της Εκκλησίας είναι, Συνοδικά διακηρυγμένη, ο λόγος του Οικουμενικού Πατρός, Μεγάλου Βασιλείου «ἡ τῆς εἰκόνος τιμὴ ἐπὶ τὸ πρωτότυπον διαβαίνει».

Στη Ι. Μητρόπολη Πειραιώς δώρισε την πολυτίμητον αργυρο-επενδεδυμένη Εικόνα της Παναγίας Παραμυθίας, που ενθρονίστηκε στον Ι.Ναό Αγ. Βασιλείου Πειραιώς, δίπλα στο «Ογκολογικό Νοσοκομείο ΜΕΤΑΞΑ», προς παραμυθία και ενίσχυση των από την φοβερά νόσο του καρκίνου δοκιμαζομένων.

Εκατοντάδες πιστοί καθημερινά προστρέχουν στην χάρη της και εκζητούν την μεσιτεία της και την θεραπεία τους.

Δώρισε ακόμα την πολυτίμητον χρυσο-επενδεδυμένη Εικόνα της Παναγίας Βηματαρίσσης, στον Ι.Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, όπου κατά την παννυχίδα της 24ης προς 25η Μαρτίου 1929 προς τιμήν της Θεοτόκου, η Πανάχραντος ενεφανίσθη σωματικώς, όπως ακριβώς στον Ναό των Βλαχερνών κατά την ιερά οπτασία του Αγίου Ανδρέα του διά Χριστόν σαλού, γεγονός που διεκήρυξαν οι παριστάμενοι πιστοί και εγράφη στον ημερήσιο τύπο της εποχής (εφημερίδες «ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ», «ΑΙΩΝ», «ΣΚΙΠ»).

Το δε αντίγραφο του Τιμίου και Ζωοποίου Σταυρού, το εδώρισε στον Μητροπολιτικό Ι.Ναό Αγ. Κωνσταντίνου και Ελένης Πειραιώς, προς διηνεκή προσκύνησιν των πιστών, στον Ναό της Αγίας Αυγούστης Ελένης που ανεύρε τον Ζωοποιόν Σταυρόν.

Αυτές όμως τις συνεχόμενες δωρεές, πολυτιμήτων Ιερών Εικόνων και ιερών σεβασμάτων τις προσφέρει αφειδώλευτα σε όλο τον Ορθόδοξο κόσμο, γιατί αποτελεί υψίστη πράξη αγάπης, προσευχής και μέριμνας για την πνευματική ευστάθεια και τον καταρτισμό και αγιασμό των μελών της Μιάς, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας, της οποίας Κεφαλή είναι ο Χριστός και μέλη Της όλοι οι βεβαπτισμένοι Ορθοδόξως στο όνομα της Παναγίας Τριάδος.

Ως πνευματικό έκγονο του Οσίου και Θεοφόρου πατρός ημών Ιωσήφ του Ησυχαστού με εκπληκτικής σοφίας και εξαιρέτου δυνάμεως έργα, ανεκαίνισε μεγαλειωδώς τα 35.000 τ.μ. του Μοναστικού του Καθιδρύματος, της Μεγίστης Μονής του Βατοπαιδίου, και ανέδειξε με απέραντο σεβασμό στο σεπτό Οικουμενικό Πατριαρχείο και τον Γεραρόν Πατριάρχην του Γένους των Ελλήνων, κ.κ. Βαρθολομαίον, την διαχρονική προσφορά του αγιορείτικου μοναχισμού στην πνευματική ευστάθεια του Χριστωνύμου λαού του Θεού.

Συνεχή συνέδρια, μοναδικές σε καλαισθησία και πνευματικότητα εκδόσεις, ιεραποστολικές και αντιαιρετικές εκστρατείες, συγκροτούν ένα τεράστιο ποιμαντικό έργο που πηγάζει από μία παλλομένη από αγάπη προς τον Χριστό καρδιά, η οποία συντονίζει προς αυτήν την μοναδική αγάπη και τις καρδιές των ανά την Ορθόδοξον Οικουμένη πνευματικών του τέκνων.

Γι’ αυτό και δεν είναι ανερμήνευτο ότι η μοναχική του αδελφότητα αποτελείται από 150 μεμορφωμένους και νέους πατέρες, οι οποίοι επιτελούν μετά πολλής επιγνώσεως την ηρωική τους «έξοδο» προς την Μέλλουσαν Πόλιν.

Ταπεινώς ευχαριστούντες εν ευγνωμοσύνη πολλή τον πολιόν Καθηγούμενον και ευεργέτην της Αγίας μας Εκκλησίας, Πανοσιολ. Αρχιμ. κ. Εφραίμ, κατανοούμεν ευχερώς ότι τον συνέχει ο πόθος του θείου Αποστόλου των Εθνών, Παύλου, διά την μέριμνά του υπέρ πασών των Εκκλησιών, (Β΄ Κορ. 11,28) και δι’ αυτό αποβαίνει μιμητής του στις έσχατες ημέρες μας.

+ ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Ο Καθηγούμενος της ΙΜΜ Βατοπαιδίου Εφραίμ και η «φιλόστοργος μέριμνα πασών των Εκκλησιών» (romfea.gr)

ΤΑΔΕ ΕΦΗ Ο ΚΕΦΆΛΑΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ. ΜΕ ΤΡΙΑ ΑΝΤΙΓΡΑΦΑ ΚΑΙ ΤΡΕΙΣ ΝΤΑΛΙΚΕΣ ΚΟΤΟΠΟΥΛΑ ΕΓΙΝΕ ΜΙΜΗΤΗΣ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΑΥΛΟΥ.

Έλεος!!!! Ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης δεν έχει ακούσει ή δεν έχει δει τίποτα από τις πλάνες του κοσμήτορα της Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ Χ. Σταμούλη;;; Να τί λέει ο Φιλόθεος στον ενθρονιστήριο λόγο του.

[25/11/2023 – ΒΙΝΤΕΟ ΕΔΩ 1:58:00 – 1:58:40]

Ιδιαιτέρως χαίρομαι που στα όρια της Ιεράς Μητροπόλεως λειτουργεί και η Θεολογική Σχολή του ΑΠΘ, τους εκπροσώπους της οποίας -τον κύριο κοσμήτορα, τους κ. προέδρους και τους άλλους καθηγητές και τις καθηγήτριες- θερμότατα ευχαριστώ. Στους διδάσκοντες, στις φοιτήτριες και τους φοιτητές, βλέπω τους ανθρώπους εκείνους για τους οποίους η Εκκλησία αποτελεί στοιχείο της ύπαρξης τους. Oλοι μαζί διακονούμε την ομορφιά που θα σώσει τον κόσμο , την Θεολογία μας, και το πραγματικά νέο και διαφορετικό που αυτή προσφέρει στον κόσμο, οδηγώντας τον στην ίδια τη σωτηρία.

 Ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης δεν γνωρίζει τις πλάνες του κοσμήτορα της Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ Χ. Σταμούλη; | ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ (wordpress.com)

ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΤΟΥΣ ΕΜΠΟΔΙΣΕΙ; ΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ;