ΕΥΔΑΙΜΟΝ ΤΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ,ΤΟ Δ ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΤΟ ΕΥΨΥΧΟΝ ΚΡΙΝΟΜΕΝ...…
[Το μπλόγκ δημιουργήθηκε εξ αρχής,γιά να εξυπηρετεί,την ελεύθερη διακίνηση ιδεών και την ελευθερία του λόγου...υπό το κράτος αυτού επιλέγω με σεβασμό για τους αναγνώστες μου ,άρθρα που καλύπτουν κάθε διάθεση και τομέα έρευνας...άρθρα που κυκλοφορούν ελεύθερα στο διαδίκτυο κι αντιπροσωπεύουν κάθε άποψη και με τά οποία δεν συμφωνώ απαραίτητα.....Τά σχόλια είναι ελεύθερα...διαγράφονται μόνο τά υβριστικά και οσα υπερβαίνουν τά όρια κοσμιότητας και σεβασμού..Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές..]
Ανακοινώθηκε η πτώση μαχητικού αεροσκάφους Mirage 2000 – 5, που επέστρεφε στη βάση της Σκύρου, μετά από αναχαίτηση τουρκικών αεροσκαφών, πάνω από το Αιγαίο!
Ο χειριστής του νεκρός!
ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ στο παλικάρι μας!
Τραγική η είδηση!
Ακόμα πιο τραγικό το γεγονός ότι η είδηση δεν αποτελεί... κεραυνό εν αιθρία!
Κάλλιστα θα μπορούσα να πω ότι ήταν ένα αναμενόμενο γεγονός! Τα αίτια της πτώσης του μαχητικού μας και του θανάτου του ΗΡΩΙΚΟΥ χειριστή του, μπορεί να μην έχουν ακόμα διευκρινιστεί, αλλά αδιαμφισβήτητο γεγονός είναι ότι οι υπαίτιοι του τραγικού αυτού συμβάντος είναι γνωστότατοι!
Είναι αυτοί που, πάνω απο τη σορό του ΗΡΩΑ, θα χύσουν κροκοδείλια δάκρυα, θα βγάλουν δεκάρικους και θα εξαπολύσουν κορόνες πατριωτισμού!
Είναι αυτοί που έχουν έχουν αναγκάσει τους τεχνικούς υποστήριξης των αεροσκαφών μας να σκαρφίζονται... πατέντες, για να διατηρήσουν την πτητική ικανότητα των αεροσκαφών μας!
Γιατί;
Διότι... δεν υπάρχουν λεφτά... για ανταλλακτικά!
Διότι όσα... «υπάρχουν» πρέπει να κατατεθούν στους νταβατζήδες «δανειστές» «εταίρους» τους!
Είναι αυτοί που ενώ έχουν εγκαταλείψει την πολεμική μας αεροπορία στην τύχη της -από πλευράς υλικών και τεχνικών πόρων- την ίδια στιγμή έχουν εγκαταλείψει και τους χειριστές μας στη μοίρα τους!
Είναι αυτοί που παριστάνουν τους κυβερνώντες, και οι οποίοι, με κατεβασμένα τα αυτιά –και διάφορα εξαρτήματα ένδυσης- υποκύπτουν ασυζητητί στις προσταγές των δυτικών αφεντικών τους –στα οποία... ανήκουν- και έχουν αφήσει την Τουρκία να αλωνίζει, σε αέρα και θάλασσα, ανενόχλητη!
Είναι αυτοί που έχουν μετατρέψει τους ηρωικούς και έμπειρους πιλότους μας σε... χαμάληδες-εκπαιδευτές των Τούρκων πιλότων!
Είναι αυτοί που έχουν ρίξει, στη σιωπηρή «μάχη του Αιγαίου», τους ηρωικούς χειριστές μας, βορά της σωματικής εξόντωσης, μέχρι να... ολοκληρωθεί η εκπαιδευτική διαδικασία των άσχετων Τούρκων πιλότων, μέσα από τις καθημερινές αναχαιτίσεις και τις εικονικές αερομαχίες!
Είναι αυτοί που αντί να καταρρίψουν, αφήνουν κατασκοπευτικά drones να αλωνίζουν πάνω από οχυρωματικές θέσεις των νησιών μας και να φεύγουν ανενόχλητα στην Τουρκία, φορτωμένα με πολύτιμες –για τους Τούρκους- πληροφορίες!
Μόνο και μόνο για το γεγονός αυτό θα έπρεπε να κατηγορηθούν και να δικαστούν, δημόσια, για εσχάτη προδοσία!
Κάνουν –τάχα- ότι νοιάζονται για τη διατήρηση της ειρήνης και κάνουν πως –τάχα- δεν αντιλαμβάνονται ότι έτσι, και μόνον έτσι, ανοίγουν την όρεξη του μισότρελου Σουλτάνου και θα φέρουν σίγουρα τον πόλεμο στο κατώφλι του σπιτιού μας!
Είναι αυτοί που, με την δουλική τους στάση, θα φέρουν τον πόλεμο όχι στο Αιγαίο και τον Έβρο αλλά στο Παγκράτι και την Κυψέλη!
Στον πόλεμο φθοράς που μας έχει ανοίξει ο Ερντογάν, οι σφουγγοκωλάριοι των «εταίρων», που παριστάνουν τους πολιτικούς (συνολικά) του τόπου μας, απαντούν με πισωπατήματα και καταγγελίες σε διεθνείς... οργανισμούς (βλ. μπορντέλα) !
Την ώρα που οι πιλότοι μας και οι οικογένειές τους πεινούν, αλλά πετούν με αεροσκάφη πατενταρισμένα από τους άλλους ήρωες, που λέγονται τεχνικοί εδάφους, οι «εταίροι» των δικών μας λακέδων, εξοπλίζουν την Τουρκία –ενώ τη... μαλώνουν- και μηνύουν στους ντόπιους δωσίλογους... «βρείτε τα μεταξύ σας»!!
Αναμενόμενη λοιπόν η τραγωδία!
Την προετοίμαζαν πολύ καιρό τώρα τα πολιτικά σκέλεθρα που κυκλοφορούν ακόμα σ` αυτόν τον τόπο!
Είναι αυτοί που έχουν μετατρέψει τις ένοπλες δυνάμεις μας σε... Μεσολογγίτες «Ελεύθερους πολιορκημένους», προσκυνητές του δόγματος του κατευνασμού του Σουλτάνου, για να αποφύγουν –τάχα- τον πόλεμο!
Το μόνο που απομένει στους ΗΡΩΕΣ της πολεμικής μας αεροπορίας είναι να σιγοψιθυρίσουν τους στίχους του Σολωμού, από τους «Ελεύθερους πολιορκημένους»...
«Άκρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει Λαλεί πουλί, παίρνει σπυρί, κι η μάνα το ζηλεύει. Τα μάτια η πείνα εμαύρισε στα μάτια η μάνα μνέει. Στέκει ο Σουλιώτης ο καλός παράμερα και κλαίει: «Έρμο τουφέκι σκοτεινό, τι σ` έχω εγώ στο χέρι; Όπου συ μού `γινες βαρύ κι ο Αγαρηνός το ξέρει».
Και πήδηξ’ ο μικρός θεός μια νύχτα, των Ινκάς, στου Αιγαίου τα γαλανά νερά, δυό μίλια έξ’ απ’ τη Σκύρο
Στον νεκρό πιλότο μας – καί να μήν υπάρξουν άλλοι!
Υεμένη: Χούτι έριξαν πυραύλους εναντίον του Ριάντ (της πρωτεύουσας της Σ. Αραβίας). Τρείς έσκασαν στην πόλη, κι ένας αναχαιτίστηκε. (Η είδηση εδώ, γεγονός στις 4 τρέχοντος μηνός το βράδυ.) Συρία: Δύο Ισραηλινά F15 βομβάρδισαν τη βάση Τ4 με ρίψη οκτώ πυραύλων, από τους οποίους αναχαιτίστηκαν οι πέντε. (Η είδηση εδώ, γεγονός στις 9 τρέχοντος μηνός πολύ πρωΐ.) Τί είναι χειρότερο;
Να σου κάνουν πόλεμο σε καιρό ειρήνης (μέχρι καί σκοτώνοντας στρατευμένους σου – χώρια οι υλικές ζημιές) ορατοί εχθροί γιά ορατές αιτίες;
Ή να σου κάνουν πόλεμο σε καιρό ειρήνης (σκοτώνοντας στρατευμένους σου – χώρια οι υλικές ζημιές) αόρατοι εχθροί γιά αόρατες αιτίες;
Καί πώς συνδυάζονται όλα τα παραπάνω; Θα σας πώ τη γνώμη μου, καί αποκαλέστε με όπως θέλετε. Όταν διάβασα γιά τους πυραύλους των Χούτι, δεν έμεινα πολύ στη συγκεκριμένη είδηση. Σκέφτηκα πως οι αντάρτες χρειάζονται περισσότερη εκπαίδευση στους πυραύλους, ή ενδεχομένως νέο υλικό – καί προσπέρασα την είδηση. (Εντάξει, ένα: “- Καλά να πάθουν! Καί στα χειρότερα!” γιά τους Σουδάραβες, το είπα! Ας μήν γέμιζαν Τουρκίες / Βοσνίες / Αλβανίες με χρήμα προς αγορά όπλων, με τζαμιά καί φανατικούς ουαχαμπιστές προς …εξαγωγή στην Ελλάδα, καί δεν θα τό ‘λεγα. Τώρα, να φάνε σκατά.) Όταν, όμως, διάβασα γιά τα πυραυλάκια του Οξαποδουήλ, τότε… …Ήταν φανερό πως η είδηση έλεγε ψέμματα. Δεν είμαι ειδικός στα πολεμικά αεροπλάνα, αλλά κάπου διάβασα ότι το κάθε F15 σηκώνει δύο τέτοιους πυραύλους. Όχι τέσσερεις, ή περισσότερους. Άρα, η επιδρομή εναντίον της βάσης Τ4 έγινε από ολόκληρο σμήνος, όχι μονάχα δύο αεροπλάνα. Άρα, “απογυμνώνοντας” την είδηση, τί λάμπει στο φώς; Μά… οι αριθμοί!!! Βλέπετε, το 1, το 3 (πρώτη είδηση), το 2, το 5, το 8 (δεύτερη είδηση) είναι όλοι ανεξαιρέτως αριθμοί της ακολουθίας Φιμπονάτσι! Μάλιστα, αν αναλύσουμε λιγάκι ακόμη τους αριθμούς ειδικά της δεύτερης είδησης, βλέπουμε πως 5+8 κάνει 13. Όπως επίσης καί 15 (ο τύπος των αεροσκαφών) μείον 2 (αεροσκάφη) πάλι κάνει 13. Καί λοιπόν; Λοιπόν… Το 13 κάτι μας θυμίζει! Πολλά μας θυμίζει, γιά την ακρίβεια. Από μυστικοσυμβούλια, το πρώτο (5 μέλη) καί το δεύτερο (+8 μέλη) διοικητικό επίπεδο των Ιωαννιτών Ιπποτών. (Που, σημειωτέον, ήταν οι τελευταίοι που εκδιώχθηκαν από τους μωαμεθανούς το 1297, από την Άκρα – κάπου εκεί στα παράλια της Μ. Ανατολής.) Το Ηλιακό μας Σύστημα. Τους θεούς καί τις θεές της αρχαίας Ελλάδας. (13 είναι – καί με στοίχημα! Όχι δώδεκα!) Τον Χριστό με τους 12 μαθητές. Τις 13 οικογένειες που κυβερνάνε τον πλανήτη μας εδώ καί κάτι αιώνες. Κτλ κτλ κτλ. Τί θέλει, όμως, να πεί ο ποιητής; Κατά τη γνώμη μου, το μήνυμα των Ρώσσων (που μετέδωσαν την είδηση όπως τη μετέδωσαν – δηλ. δίνοντας έμφαση στους αριθμούς) ήταν κάτι σάν: “- Κοιτάξτε, μή μας προκαλείτε, διότι δεν θα περιοριστούμε σε συμβατικό πόλεμο, αλλά θ’ ανοίξουμε πύλη!” Όπως καταλαβαίνετε, όταν μιλάμε γιά Μαθηματικά της Φύσης, καί δή του Ηλιακού μας Συστήματος, τότε μιλάμε γιά …μεγάλα πράγματα! Άρα, οι Ρώσσοι είπαν -εμμέσως πλήν σαφώς- ότι θα εξαπολύσουν δυνάμεις συμπαντικού βεληνεκούς. Μην ξεχνάτε, σ’ αυτή την ιστορική φάση οι πάντες δεν πάνε απλά να ρυθμίσουν ευνοϊκώς τις υποθέσεις τους γιά τον υπόλοιπο 21ο αιώνα, αλλά παίζουν τα ρέστα τους. Όθεν, ο αντίπαλος δεν πρέπει απλά να ηττηθεί· πρέπει να εξαφανιστεί οριστικώς! Καί σε ποιούς απευθύνθηκε η τρομερή Ρωσσική απειλή; Χμμμμ… Πιστεύω ότι έστειλαν μήνυμα σε κάποιο αντίπαλο μυστικό συμβούλιο 13 μελών. Δεν επιμένω να βρώ ποιό είν’ αυτό συγκεκριμένα, αλλά με λίγο ψάξιμο (ή λίγη μνημονική προσπάθεια οι εξ υμών …συνομωσιολόγοι) θα το εντοπίσετε. Ίσως καί σε περισσότερα του ενός τέτοια συμβούλια. Πριν συνεχίσουμε, θυμηθήτε την παλιότερη είδηση γιά “κάτι” (υπερόπλο) που πήραν οι Ρώσσοι από τη Σ. Αραβία καί το μετέφεραν γιά ασφάλεια στην Ανταρκτική. Θυμηθήτε, ομοίως, την κουβέντα γιά την “πύλη” του Άντεν (στην Υεμένη, πατρίδα των Χούτι). Αυτά, μέχρι πρίν λίγες μέρες. Καί φτάνουμε στην αποφράδα 12η Απριλίου 2018, με την κατάρριψη του δικού μας Μιράζ. Εντάξει, μέχρι τη στιγμή που γράφεται το παρόν, δεν έχει βγεί επίσημο πόρισμα γιά το γεγονός· αλλά καί να βγεί, τί να πιστέψεις από δαύτο; Γιά κατάρριψη πρόκειται. Όχι γιά μηχανική βλάβη, ή κάτι άλλο. Πάντως, πιστέψτε με: θεωρώ ότι οι Τούρκοι, που έσπευσαν να βγάλουν την ουρά τους απέξω, αυτή τη φορά ήσαν ειλικρινείς. Συμφωνώ μαζί τους πως δεν το έριξαν αυτοί! Γιατί; Διότι στην περιοχή έπλεε κι ένα υποβρύχιο. Αυτό έριξε το Μιράζ, καί μάλιστα με ηλεκτρονικό όπλο. Η ειδησεογραφία λέει πως το υποβρύχιο ήταν Τουρκικό (χωρίς να δίνει όνομα), αλλά επιτρέψτε μου ν’ αμφιβάλλω. Κατά τη γνώμη μου, ήταν αγγλίτσικο. (Αυτές τις μέρες, τη Γηραιά Αλβιώνα την τρώει η καμπούρα της γιά συμμετοχή σε πολεμικές περιπέτειες – καί στέλνει υποβρύχια στην Κύπρο. Δεν αποκλείεται, επομένως, καναδυό να βολτάρουν στα δικά μας νερά.) Γνώμη μου όλ’ αυτά, κι όχι απαραίτητα η πραγματικότητα· ναί, το δέχομαι. Κοιτάξτε, όμως, πώς πάει το πράγμα: Όταν ο αντίπαλος σε απειλεί με άνοιγμα πύλης, τότε κι εσύ θ’ απαντήσεις με άνοιγμα πύλης – αν γνωρίζεις πού να τη βρείς, καί πώς να την ανοίξεις. Έλα, όμως, που τις περισσότερες πύλες απ’ όλον τον πλανήτη τις έχει η Ελλάδα!!! Θυμηθήτε, λοιπόν, όλες τις σχετικές ιστορίες με πύλες, καί ειδικά στην περιοχή του Αιγαίου!
Το δελφίνι, που από τον Ατλαντικό βρέθηκε αστραπιαία στο Αιγαίο.
Τις έρευνες ( ; ) του αντιτορπιλλικού “Λέων / Eldridge” (πείραμα Φιλαδέλφειας).
Τις φημολογούμενες περιοχές του Αιγαίου, όπου χάνεται το σήμα των ασυρμάτων επικοινωνιών.
Κι αυτά που πάλι εμείς λέγαμε, ότι “αυτοί” πάνε ν’ ανοίξουν πύλη. (Σωστά με ειδοποιούσε το ένστικτό μου, αν καί δεν μπόρεσα τότε να βρώ πού θα δράσουν καί πότε.)
Την πορεία καί τη βύθιση έξω απ’ την Κέα του πλωτού νοσοκομείου “Βρεττανικός” (αδελφού πλοίου του “Τιτανικού”, που αρχικά ονομαζόταν “Γιγαντικός”!). Αυτό κάτι έψαχνε στο Αιγαίο… κάτι, γιά το οποίο δεν μιλάει κανείς “επισήμως” εδώ καί πάνω από εκατό χρόνια! (Ο επίσημος φάκελλος της ιστορίας του πλοίου παραμένει κλειστός καί διαβαθμισμένος.)
Τις (όχι πολύ γνωστές) φήμες, ότι η πρωτεύουσα της πάλαι ποτέ Αιγηΐδας (100,000 χρόνια πΧ) βρισκόταν κάπου στο (βόρειο) Αιγαίο… γι’ αυτό τώρα τελευταία λύσσαξαν όλοι με τις δήθεν έρευνες γιά “πετρέλαια” στην περιοχή, ενώ στην πραγματικότητα ψάχνουν γιά ίχνη της πόλης εκείνης. (Ίσως καί υλικά ευρήματα: υπεράγαν προηγμένα οπλικά συστήματα μιάς πανάρχαιης εποχής.)
(Συγνώμη που γιά τα περισσότερα από τα παραπάνω δεν δίνω συνδέσμους. Δεν έψαξα, κοπώσεως ένεκα. Το άρθρο γράφεται σε πολύ προχωρημένη ώρα της νύχτας, κι αύριο δεν με περιμένει διασκέδαση.) Κι αφού τα συνδυάσετε όλ’ αυτά, θα καταλάβετε το τί παίζεται… με κόστος ανθρώπινες ζωές Ελλήνων. (Παρεμπιπτόντως, εδώ θα βρήτε τον κατάλογο με τις πτώσεις των Μιράζ – νομίζω λείπει αυτή, που ο κινητήρας του αεροσκάφους έκανε “κράτει” κι αυτό έπεσε καί μετά …έπλεε στη θάλασσα-, καί προσέξτε τις σχετικές με τη Σκύρο: όλες προς τα βόρεια του νησιού!) Να σας το πώ, όμως εγώ:
“Αυτοί”, θορυβημένοι από την απειλή της Ρωσσίας, σπεύδουν να εντοπίσουν / ανοίξουν τις όποιες πύλες του Αιγαίου Πελάγους. Έχουν δύο άριστες αφορμές ν’ αλωνίζουν ανενόχλητοι στην περιοχή: τις έρευνες γιά πετρέλαιο καί τον πόλεμο στη Συρία. Θα μου πείς, δεν μπόρεσαν τόσα χρόνια να βρούν τις πύλες, θα μπορέσουν τώρα – καί δή, σε λίγες μέρες; Η απάντηση είναι πως ο πνιγμένος απ’ τα μαλλιά του πιάνεται· κι αυτόν τον καιρό, “αυτοί” κάνουν κινήσεις πανικού. Εντάξει αυτά, αλλά η κατάρριψη του πιλότου μας πρός τί; Επειδή κατά τη γνώμη τους (παιδιά μαύρων ιερατείων, γάρ) οι πύλες ανοίγουν με ανθρωποθυσία. Υποψάζομαι ότι το σχήμα είναι το εξής: οι πιλότοι μας στέλνονται επίτηδες επάνω σε συγκεκριμένους αεροδιαδρόμους, ώστε να “γαργαλάνε” τις όποιες πύλες… καί μετά, με μία βολή ηλεκτρονικού όπλου από υποβρύχιο “αυτών”, έχουμε νεκρό, γιά να δούν αν θ’ ανοίξει η πύλη καί πώς. Υποψιάζομαι, ακόμη, ότι αυτοί οι αεροδιάδρομοι ήταν αχρησιμοποίητοι μέχρι τώρα, αλλά μπήκαν σ’ ενέργεια τήι συστάσει του κωλο-Χάζαρου… ο οποίος πρόσφατα μιλούσε με τον αρχηγό του ΓΕΕΘΑ, λέει, λες καί είχε κάποιο δικαίωμα να το κάνει!!! (Αυτή η συμπεριφορά διεθνώς είναι πρωτοφανής καί τελείως απαράδεκτη. Σηκώνει απέλαση με τις κλωτσιές του εν λόγωι διπλωμάτη, χωρίς δεύτερη κουβέντα. Αλλά κι ο δικός μας ο παπάρας… τον δέχτηκε, καί δεν τον έδιωξε με τις σφαλιάρες.) Όθεν, αν ισχύει κάτι τέτοιο, συμβουλεύω τους πιλότους μας να παρακούν το 100% τέτοιων διαταγών. Ας πετάνε μερικά μίλια παραπέρα, καί να πάει να γαμηθεί το ακριβές σχέδιο πτήσης. Μιά απόκλιση μερικών πρώτων λεπτών της μοίρας δεν κοστίζει όσο μιά ανθρώπινη ζωή. Αυτά είχα να πω. Δεν είμαι ειδικός σε στρατιωτικά θέματα, καί ίσως γράφω χοντροκοπιές. Αλλά κανείς δεν θα μ’ εμποδίσει να σκέφτομαι με τον τρόπο μου. Καλή ανάπαυση στην ψυχή του πιλότου μας! Υγ: Ποιός κόπανος ονόμασε τη Σχολή “Ικάρων” κι όχι “Δαιδάλων”; Χρειάζεται κατεπείγον προεδρικό διάταγμα μετονομασίας. Ώστε οι νέοι ανθυποσμηναγοί του Ιουνίου 2018 να πάρουν πτυχίο “Δαιδάλου”, καί όχι “Ικάρου”. Αυτό είναι το ελάχιστο που μπορεί να γίνει, ενώπιον της θύελλας που έρχεται!
Η Πολεμική Αεροπορία γιορτάζει αναμένοντας την “ετυμηγορία” για την επόμενη μέρα της
Η Πολεμική Αεροπορία εορτάζει σήμερα τον προστάτη της Αρχάγγελο Μιχαήλ,αναμένοντας την “ετυμηγορία” για την επόμενη μέρα της!
Η φετεινή εορτή βρίσκει την ΠΑ σε κατάσταση αναβρασμού, με το “καυτό θέμα” του εκσυγχρονσιμού να απασχολεί σοβαρά την ηγεσία της.
Η “ετυμηγορία” θα προκύψει από ένα πολιτικό-κομματικό σύστημα που δεν εμπνέεικαμία εμπιστοσύνη και δεν επιτρέπει αισιόδοξες προβλέψεις.
Αν η κατάσταση δεν ήταν τόσο κρίσιμη, θα μπορούσαμε να γελάσουμε με το παράδοξο: όλα σχεδόν τα κόμματα του κοινοβουλίου δηλώνουν ότι ο εκσυγχρονισμός της ΠΑ είναι αναγκαίος και επιβεβλημένος, αλλά κάνουν τα πάντα για να μην γίνει!
Ένας εκσυγχρονισμός που θα ΄πρεπε να ΄χει ξεκινήσει να γίνεται σταδιακά εδώ και 20 χρόνια…
Καμία κυβέρνηση δεν ασχολήθηκε καν.
Κι όταν η τωρινή κυβέρνηση κατάλαβε ότι δεν πάει άλλο κι έβαλε μπροστά τις διαδικασίες ,άρχισε η γκρίνια για μια συμφωνία που ακόμη δεν υπάρχει!
Είναι πολύ πιθανόν ο εκσυγχρονισμός των αεροσκαφών να μην προχωρήσει.
Το γιατί θα το αναλύσουμε σύντομα…
Η Εορτή της ΠΑ,κάθε χρόνο έχει έντονη συναισθηματική φόρτιση αφού είναι λογικό να γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στους πολλούς νεκρούς της.
Αν και πρόκειται για Εορτή είναι και μνημόσυνο για όσους “δεν προσγειώθηκαν ποτέ”.
Έχουμε την άποψη ότι τους νεκρούς δεν τους τιμούμε μόνο με το να τους θυμόμαστε.
Οι ψυχές όσων έπεσαν κατά την εκτέλεση του καθήκοντος δεν “γαληνεύουν” μόνο από τα μεγάλα λόγια και τα λυπητερά τραγούδια που κάθε χρόνο τους αφιερώνουμε.
Η αναγνώριση της θυσίας που θα ΄θελαν, είναι μια ΠΑ πραγματικά σύγχρονη .
Μια ΠΑ που θα πετάει στο μέλλον και δεν θα βολεύεται με “μπαλώματα” και “πατέντες”.
Αρχάγγελοι Μιχαήλ και Γαβριήλ: Οι Άγιοι Προστάτες της Πολεμικής μας Αεροπορίας
Από το αρχείο της Εθνικής εφημερίδας "Εμπρός" Στις 8 Νοεμβρίου η Εκκλησία μας γιορτάζει τη σύναξη των Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ και όλων των αγγελικών δυνάμεων. Οι άγγελοι δημιουργήθηκαν από τον Θεό πριν ακόμη δημιουργήσει τον ορατό κόσμο. Σύμφωνα με τον άγιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό είναι φύσεις νοερές, αεικίνητες, αυτεξούσιες, ασώματες. Υπηρετούν το Θεό και είναι κατά χάριν αθάνατες. Η φύση των αγγέλων είναι πνευματική. Επειδή όμως απολύτως άυλος και ασώματος νοείται μόνο ο Θεός, γι’ αυτό το αγγελικό σώμα νοείται ως αιθέριο, ταχύτατο και πολύ λεπτότερο από τη γνωστή μας ύλη. Οι άγγελοι δεν έχουν φύλο και παρόλη την καθαρότητά τους δημιουργήθηκαν τρεπτοί και δεκτικοί στην κακία με ελευθερία βούλησης. Ο Θεός δημιούργησε δέκα τάγματα αγγέλων. Στις 8 Νοεμβρίου γιορτάζουν τα εννέα: Σεραφείμ, Χερουβείμ, Θρόνοι, Κυριότητες, Δυνάμεις, Εξουσίες, Αρχές, Αρχάγγελοι, Άγγελοι. Το δέκατο τάγμα ήταν αυτό του Εωσφόρου, ο οποίος λόγω της υπερηφάνειας του έπεσε και τόσο αυτόςόσοκαι οι άγγελοι που τον ακολούθησαν έγιναν δαίμονες. Όσοι δεν ακολούθησαν τον Εωσφόρο έγιναν άτρεπτοι και αμετακίνητοι προς το κακό. Έργο τους είναι από τη μια μεριά η δοξολογία του Θεού και από την άλλη η συμβολή τους στη σωτηρία των ανθρώπων. Ο κάθε άνθρωπος από τη βάπτισή του έχει το δικό του φύλακα άγγελο που τον προστατεύει. Η ορθόδοξη Εκκλησία μας τιμά κάθε εβδομάδα τους Αγγέλους. Η Δευτέρα είναι αφιερωμένη σ’ αυτούς. Επιπλέον, άλλες έξι ημέρες το χρόνο είναι αφιερωμένες στις επουράνιες δυνάμεις με πιο σημαντική την 8η Νοεμβρίου. Εκείνη την ημέρα γιορτάζουμε τη σύναξη (συνάθροιση) των αγγέλων. Μετά την πτώση του Εωσφόρου και των αγγέλων που τον ακολούθησαν, ο αρχάγγελος Μιχαήλ στάθηκε εν τω μέσω των υπόλοιπων ταγμάτων και αναφώνησε: «Στώμεν καλώς, στώμεν μετά φόβου» (Σταθείτε γερά, σταθείτε με σεβασμό στον Θεό) και οι υπόλοιπες αγγελικές δυνάμεις στάθηκαν πιστές στο Θεό. Αυτό το γεγονός γιορτάζουμε στις 8 Νοεμβρίου. Από τότε οι άγγελοι έμειναν σταθεροί στην αγιότητα. Την ίδια μέρα γιορτάζει και η Πολεμική μας Αεροπορία. Οι πιο γνωστοί σε όλους μας είναι οι Αρχάγγελοι Μιχαήλ και Γαβριήλ που υπηρετούν το έργο της Θείας Οικονομίας για τη σωτηρία των ανθρώπων και μέσα στην Αγία Γραφή αναφέρονται εμφανίσεις τους σε συγκεκριμένα πρόσωπα, προκειμένου να μεταφέρουν σε αυτά κάποιο μήνυμα. Όπως π.χ. ο Αρχάγγελος Γαβριήλ στη Θεοτόκο κατά τον Ευαγγελισμό, και στον Ιερέα Ζαχαρία, τον πατέρα του Τιμίου Προδρόμου, για να του αναγγείλει ότι παρά το προχωρημένο της ηλικίας θα αποκτήσει παιδί. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι ο Ταξιάρχης Μιχαήλ είναι ο προστάτης της Πατρίδας μας. Οι Προστάτες της Πολεμικής μας Αεροπορίας
Την ημέρα εορτής των Αρχαγγέλων γιορτάζει η Πολεμική μας Αεροπορία. Οι αεροπόροι μας σαν φύλακες άγγελοι πετούν, μας σκεπάζουν και μας προστατεύουν με την παρουσία τους. Διαφυλάττουν την εδαφική και εναέρια ακεραιότητα της Πατρίδας μας και υπενθυμίζουν σε όποιον την επιβουλεύεται, ότι οι ίδιοι είναι διατεθειμένοι να δώσουν ακόμη και τη ζωή τους προκειμένου να την υπερασπιστούν. Όσο κι αν οι ξενόδουλες «ελληνικές» κυβερνήσεις δίνουν γη και ύδωρ στους εχθρούς μας, τα Ελληνικά νιάτα δεν θα πάψουν να αγωνίζονται για την Ελλάδα μας. Εμείς ευχόμαστε οι Αρχάγγελοι να τους προστατεύουν, να τους φωτίζουν και να τους ενδυναμώνουν στο δύσκολο έργο τους xryshaygh.com
---------------------------- ΟΙ ΟΥΡΑΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ[Π.ΚΥΡΑΓΓΕΛΟΥ]
.......ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ ΜΙΑ ΛΕΞΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ
Προ γαρ ηλίου δύσεως ώφθη μετέωρα περί πάσαν την γην άρματα και φάλαγγες ένοπλοι, διάττουσαι των νεφών και κυκλούμεναι τας πόλεις (Ευσεβίου Εκκλ. Ιστορία Γ, 8,5)
Αν ο Άρης είναι ο θεός του πολέμου κι αν ο Κριός είναι το σπίτι του, τότε ένας Ιπτάμενος Κριός είναι σίγουρα ένα πολεμικό αεροπλάνο, μέσα στο οποίο βρίσκεται ένας Άρης (αεροπόρος). Έτσι ο Κριός, που πάνω του διαφεύγουν ο Φρίξος με την Έλλη, είναι σίγουρα ένα ιπτάμενο όχημα, κάτι “που βρίσκεται ψηλά”, αφού η Έλλη ζαλίζεται και, τελικά, πέφτει...
Γιατί Μιχαήλ και Γαβριήλ;
“Οι ουρανοί είναι δικοί σας”. Μ' αυτό το διαφημιστικό σλόγκαν (λόγιο), η Ελληνική Αεροπορία καλεί τους νέους στις τάξεις της. Αλλά σε ποιον ανήκουν ουσιαστικά οι ουρανοί, δηλ. ο Αέρας; Φυσικά, στον Άρχοντα του Αέρος. Ποιος είναι αυτός ο Άρχων φαίνεται καθαρά στην προς Εφεσίους Επιστολή του Παύλου, όπου (Β,2) μιλάει για τον “άρχοντα της εξουσίας του αέρος”, που προσδιορίζεται με την έννοια του “πνεύματος του νυν ενεργούντος εν τοις υιοίς της απειθείας”. Ο Παύλος βέβαια είναι ο ειδικός επί των θεμάτων του “αέρος”, αφού στην Β' προς Κορινθίους Επιστολή του μας μιλάει (ΙΒ, 2-4) για ένα συγκεκριμένο άνθρωπο, που γνωρίζει (πολλοί λένε ότι πρόκειται για τον ίδιο) πως ανέβηκε μέχρι τον τρίτο ουρανό (“αρπαγέντα τον τοιούτονν έως τρίτου ουρανού”) (1). Πέρα απ' αυτόν τον ειδικευμένο μάρτυρα όμως (τον Παύλο) παραμένει ζωντανή μέχρι σήμερα κι η λαϊκή έκφραση “τον πήρε και τον σήκωσε” (ενν. στον αέρα), για άνθρωπο,που είτε κυριολεκτικά είτε μεταφορικά, έγινε όργανο του Διαβόλου(2). Και τίθεται το ερώτημα: ποιός μπορεί ν' αντισταθεί στον Άρχοντα της εξουσίας του αέρος; Την απάντηση την βρίσκουμε μέσα στην Αποκάλυψη πάλι (ΙΒ, 7-9):
“7.και εγένετο πόλεμος εν τω ουρανώ. Ο Μιχαήλ και οι άγγελοι αυτού – του πολεμήσαι μετά του Δράκοντος. Και ο Δράκων επολέμησε και οι άγγελοι αυτού, 8.και ουκ ίσχυσεν, ουδέ τόπος ευρέθη αυτώ έτι εν τω ουρανώ. 9.και εβλήθη ο Δράκων – ο όφις ο μέγας ο αρχαίος, ο καλούμενος Διάβολος και ο Σατανάς, ο πλανών την οικουμένην όλην, εβλήθη εις την γην, και οι άγγελοι αυτού μετ' αυτού εβλήθησαν”.
Βλέπουμε εδώ την περιγραφή μιας κανονικής αερομαχίας, της Πρώτης στην Ιστορία, που αναφέρεται σαν πόλεμος εν τω ουρανώ, ανάμεσα σε δυο ισχυρούς αντιπάλους στον πιστό στη Θεία Θέληση αρχάγγελο ή ταξιάρχη Μιχαήλ και στον Άρχοντα της εξουσίας του Αέρος, που εδώ βλέπουμε καθαρά ποιος είναι και πως κατονομάζεται: Διάβολος και Σατανάς, με την μορφή του Δράκου, δηλ. του αρχαίου (Ξαρχικού) και μεγάλου Φιδιού. Έτσι φαίνεται καθαρά τόσο η θεολογική όσο και η αεροπορική λογική της επιλογής του αρχαγγέλου Μιχαήλ σαν προστάτη αγίου της Ελληνικής Αεροπορίας, που γιορτάζεται την 8ην Νοεμβρίου μαζί με τον Γαβριήλ. Η 8η Νοεμβρίου αντιστοιχεί περίπου στο μέσον του ζωδίου του Σκορπιού (μεσοδιάστημα) κι αυτό έχει ειδική σημασία, αφού ο Σκορπιός στον αρχαίο ζωδιακό (ειδικά αιγυπτιακό), παριστάνεται με φίδι, δηλ. τον αρχαίο Όφιν ή Δράκοντα. Το ότι ο Δράκων είναι αστρονομικό-αστρολογικό φαινόμενο ή μέγεθος φαίνεται απ' το κείμενο στην Αποκάλυψη(ΙΒ,4), όπου αναφέρεται πως η ουρά του “σύρει το τρίτον των αστέρων του ουρανού”. Το κόκκινο χρώμα του (πυρρός) κι η εξουσία του Σκορπιού απ' τον Άρη (το “πνεύμα του κακού” - Νερκάλ), μας πείθουν τελικά για την περιγραφή της ταυτότητάς του, όπως παραπάνω δόθηκε.
Παραμένει βέβαια, μετά απ' όλη αυτή την εξήγηση, το ερώτημα για τον Γαβριήλ, γιατί να εορτάζεται κι αυτός μαζί με το Μιχαήλ σαν προστάτης της Ελληνικής Αεροπορίας, αφού δεν αναφέρεται κι αυτός στην ουράνια (αεροπορική) μάχη μαζί με το Μιχαήλ. Η εξήγηση είναι απλή, παρά το ότι δεν βγαίνει άμεσα: ο Γαβριήλ είναι ο αρχάγγελος του Ευαγγελισμού αυτός που πήγε το μήνυμα της Παρθενοσυλλήψεως στην Παρθένο. Αυτήν ακριβώς την Παρθένο παραμονεύει ο Δράκων, για να της αρπάξει το παιδί (τον Θείο Υιό) μόλις γεννήσει κι αυτός είναι ο λόγος της αερομαχίας στον ουρανό, όπως αναφέρεται στην Αποκάλυψη: ο Γαβριήλ είναι ο εκτελεστής (μέσω του Ευαγγελισμού) της Θείας Εντολής για την Παρθενοσύλληψη (επιτελικό αεροπορικό σχέδιο) κι ο Μιχαήλ ο υπερασπιστής της επιτυχίας του (επιχειρησιακή αεροπορική κίνηση). Έτσι λοιπόν είναι κι οι δύο υπεύθυνοι της ουράνιας ευταξίας και της αποκρούσεως των σχεδίων του Δράκοντος ή Άρχοντος του Αέρος........
Στη μετά τον Δαίδαλο εποχή, στην καθαρά ιστορική, υπάρχουν αναφορές από τον Πρόκλο για δύο άλλους μηχανικούς: τον Θεαίτητο, για τον οποίο δεν γνωρίζουμε τίποτε απολύτως, και τον Αρχύτα τον Ταραντίνο, για τον οποίοι γνωρίζουμε αρκετά. Το σημαντικότερο απ' όσα αποδίδουν στον Αρχύτα είναι η κατασκευή μιας ιπτάμενης περιστεράς, της "πετομηχανής", που από ιστορικής απόψεως είναι το πρώτο ιπτάμενο αντικείμενο που έχει καταγραφεί. Δικαίως, λοιπόν, η Ελλάδα θεωρείται η χώρα που εμπνεύστηκε και υλοποίησε την πτήση ως έργο καθαρά μηχανικό και όχι φανταστικό.
Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΡΧΥΤΑ
Ο Αρχύτας καταγόταν από τον Τάραντα, μια αρχαία ελληνική αποικία στη Σικελία, ήταν γιος του Μνησαγόρα (ή Εστιαίου) και έδρασε ανάμεσα στο 430 και 350 π.Χ. χωρίς να γνωρίζουμε με σαφήνεια το έτος γέννησης και θανάτου του. Επρόκειτο για ισχυρή και έντονα πνευματική προσωπικότητα, φίλος του Πλάτωνα και οπαδός του Πυθαγόρα. Στοιχεία γι' αυτόν διασώζει ο Διογένης Λαέρτιος, αν και επιγραμματικά
Γενικά ο Αρχύτας είναι γνωστός ως φιλόσοφος (πυθαγορικός), ως μηχανικός και, ίσως, ως ο σημαντικότερος μελετητής της ακουστικής. Διαβάζουμε γι' αυτόν:
«Συμμετέσχε ενεργά στην πολιτική ζωή και οι συμπολίτες του τον θαύμαζαν για τις γνώσεις, το ήθος και τις προσωπικές του αρετές τόσο, που τον εξέλεξαν επτά φορές στρατηγό (κυβερνήτη) του Τάραντα, παρόλο που ο νόμος δεν επέτρεπε την κατάληψηαυ του του αξιώματος για διάστημα μεγαλύτερο από ένα έτος. Για τη ζωή και τα συγγράμματα του έγραψαν πραγματείες ο Αριστοτέλης και ο Αριστόξενος, ενώ ο Πλάτων, που ήταν στενός του φίλος, βρήκε στο πρόσωπο του Αρχύτα έναν υποστηρικτή όταν αντιμετώπιζε την εχθρότητα του Διονυσίου Β' των Συρακουσών. Ο ίδιος ο Πλάτων χρησιμοποίησε τις εργασίες του στα μαθηματικά και υπάρχουν ενδείξεις ότι κι ο Ευκλείδης χρησιμοποίησε πολλά από τα αποτελέσματα του Αρχύτα στο Η' βιβλίο των Στοιχείων. Τέλος, η παράδοση τον φέρει ως τον πρώτο αερομοντελιστή, αφού αναφέρεται ότι κατασκεύασε ένα ξύλινο περιστέρι, που πετούσε με τη βοήθεια πεπιεσμένου αέρα».
Αν και ίσως υπήρχε και κάποιος άλλος Αρχύτας, μηχανικός, για τον οποίο δεν έχουμε πληροφορίες, ο Αρχύτας από τον Τάραντα είναι η μηχανική ιδιοφυΐα της εποχής του. Ο G. Sarton, αφού σημειώσει ότι δεν έχουμε επαρκή στοιχεία για να τεκμηριώσουμε την άποψη ότι ο Αρχύτας είχε γράψει ένα έργο περί μηχανικής, που σίγουρα θα ήταν το πρώτο έργο αυτού του είδους παγκοσμίως, και αφού εκθειάσει τις πολλαπλές επιστημονικές του γνώσεις, αναφέρει ότι υπήρξε το πρότυπο ενός άλλου συμπολίτη του, του Αρχιμήδη του Συρακούσιου. (3)
Για τη σημαίνουσα προσωπικότητα του Αρχύτα παραπέμπω τον αναγνώστη στην εργασία του Κατσάνη (4), περιοριζόμενος να σημειώσω ότι φέρεται ως ο εφευρέτης του κοχλία, της τροχαλίας και ενός παιδικού παιγνιδιού, γνωστού ως πλαταγή. Επρόκειτο για ένα κρόταλο που παρήγε έντονο θόρυβο, το οποίο όμως πολλοί αρχαίοι και σύγχρονοι ερευνητές ταυτίζουν με την κουδουνίστρα. Την πλαταγή έδιναν στα παιδιά για να παίζουν όταν δεν είχαν να κάνουν κάτι στο σπίτι. (5)
Όμως στην παγκόσμια ιστορία αναφέρεται ως ο πρώτος που υλοποίησε την ιδέα της αεροπλοΐας και τη μετέφερε από το μύθο στην πραγματικότητα.
«ΠΕΡΙΣΤΕΡΑ» Η «ΠΕΤΟΜΗΧΑΝΗ» Ο ΠΡΩΤΟΣ ΙΠΤΑΜΕΝΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
Ο Αρχύτας, σύμφωνα με μαρτυρία του Φαβωρίνου, ιστορικού των αρχαίων παραδόσεων, επινόησε και κατασκεύασε μια περίεργη ιπτάμενη μηχανή, που αποκλήθηκε "πετομηχανή" ή "περιστερά" και που ουσιαστικά ήταν το πρώτο αεριωθούμενο. Ο Φαβωρίνος σημειώνει ακόμα ότι το γεγονός περιγράφει πλήρως ο Ρωμαίος Αύλος Γέλλιος στο έργο του Αττικαί Νύκται.
Ο Αύλος Γέλλιος (Gellius Aullus), λάτρης της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας, γεννήθηκε στη Ρώμη, αλλά σπούδασε για πολλά χρόνια στην Αθήνα, κατά στην εποχή που φιλέλληνες ρωμαίοι αυτοκράτορες ελάμπρυναν την πόλη χτίζοντας θαυμάσια κτίρια και μνημεία, ενώ η πνευματική της αίγλη βρισκόταν και πάλι σε έξαρση.
Ήταν γύρω στα 150μ.Χ. Ο Γέλλιος, οπαδός του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη, επηρεάστηκε επίσης από το έργο του ιστορικού και φιλόσοφου Φαβωρίνου, Παντοδαπή Ιστορία, και θέλοντας να τον μιμηθεί έγραψε το έργο Αττικαί Νύκται (Noctes Atticae). Σ’ αυτό μελετά τις εργασίες 280 περίπου ελλήνων και ρωμαίων συγγραφέων και ενσωματώνει πλήθος πληροφοριών κάθε είδους: ιστορικών, εθνολογικών, εθιμολογικών, τεχνολογικών, και ως εκ τούτου η συμβολή του στην αρχαία γραμματεία είναι σημαντική.
Από τα παραπάνω συμπεραίνουμε ότι αυτός που αναφέρει και διασώζει το πείραμα του Αρχύτα είναι σοβαρός και αξιόπιστος. Το 12° κεφάλαιο του Γ' βιβλίου του Αττικαί Νύκται επιγράφεται: Περί των απίθανων μύθων που ο Πλίνιος ο Δεύτερος με μεγάλη απρέπεια αποδίδει στον φιλόσοφο Δημόκριτο. Ακόμη περί του ιπταμένου ομοιώματος περιστεράς. Σημειώνει τα εξής:
«Ό,τι όμως αφορά εις εν τεχνικόν έργον, το οποίον καθ' ομολογίαν του ιδίου του κατασκευαστού του Πυθαγορείου Αρχύτου, ούτος κατεσκεύασε, τούτο καίτοι δεν φαίνεται εις υμάς ολιγότερον θαυμαστόν, εν τούτοις μας φαίνεται απίστευτον. Διότι όχι μόνον πολλοί επιφανείς Έλληνες διηγούνται τούτο, αλλά και ο φιλόσοφος Φαβωρίνος, ο μετά ζήλου ερευνητής όλων των παλαιών ιστορικών μνημείων. Όλοι αυτοί μνημονεύουν με έντονον διαβεβαίωσιν την αλήθειαν ενός τεχνικού έργου, γράφουν δηλαδή περί της κατασκευής υπό του Αρχύτου μιας περιστεράς με ωρισμένον σύστημα και διά μηχανικής τέχνης κατεσκευασμένης, η οποία ίπταται εις τον αέρα. Το τεχνικόν αυτό κατασκεύασμα (ως αφ' εαυτού νοείται) φέρεται δι' ωρισμένης ωστικής δυνάμεως προς τα ύψη και διά κεκρυμμένου εντός αυτού πεπιεσμένου αέρος τίθεται εις κίνησιν». (6)
Το κείμενο, του οποίου η μετάφραση δεν επιδέχεται αμφισβήτηση αφού έγινε από ικανότατο μεταφραστή, τον Ευάγγελο Σταμάτη (7), παρατέθηκε εν εκτάσει ώστε να διαπιστώσει ο αναγνώστης τα πολλά θαυμαστά που περιγράφονται από τον Πλίνιο και για τα οποία ο Γέλλιος απορεί.
Παρά το γεγονός ότι κατακλύζεται με πλήθος πληροφοριών από τον Πλίνιο, τις οποίες προσπαθεί να κατανοήσει και να διαχωρίσει σε βάσιμες ή μη, σχετικά με την περιστερά του Αρχύτα δεν είναι αρνητικός' Θεωρεί απλώς ότι το όλο γεγονός είναι "απίστευτο". Δεν το θεωρεί ψευδές ή αγυρτεία ή θαύμα, απλώς δεν μπορεί να το πιστέψει, αφού του κάνει μεγάλη εντύπωση. Και τούτο επειδή μαρτυρούν γι' αυτό "πολλοί επιφανείς Έλληνες", καθώς και ο φιλόσοφος Φαβωρίνος.
Δυστυχώς δεν γνωρίζουμε ούτε έναν από αυτούς τους πολλούς επιφανείς Έλληνες, αφού δεν έχει διασωθεί η παραμικρή φιλολογική αναφορά σ' αυτό. Μόνο ο Φαβωρίνος αναφέρει ότι "ο φιλόσοφος Αρχύτας, ο εκ της πόλεως Τάρας καταγόμενος, ήτο επί πλέον και εξαίρετος μηχανικός και κατεσκεύασε ξυλίνην ιπταμένην περιστεράν, η οποία όμως όταν προσεγειούτο δεν ηδύνατο πάλιν να απογειωθή μόνη της. Διότι μέχρις αυτού..." [σ.σ.: Η συνέχεια δεν υπάρχει].
Ουσιαστικά επρόκειτο για ένα μοντέλο σύγχρονου σχεδόν αεροπλάνου, όχι μεγαλύτερου από μισό μέτρο, σε σχήμα πουλιού, είχε δηλαδή πτερυγοφόρο αεροδυναμική άτρακτο. Η "περιστερά" του Αρχύτα πέταξε, σε ανάλογο πείραμα, διασχίζοντας απόσταση διακοσίων περίπου μέτρων, φαινόμενο μοναδικό. Σύμφωνα με τις απόψεις σύγχρονων επιστημόνων, το επίτευγμα εκείνο πραγματοποιήθηκε βάσει της αρχής της αεριώθησης. (9)
Το επίτευγμα του Αρχύτα σε τόσο παλιά εποχή δίκαια προκαλεί τη δυσπιστία και θα μπορούσε θαυμάσια να αποτελέσει αιτία για τη συγγραφή έργου ... επιστημονικής φαντασίας από κάποιον αρχαίο συγγραφέα. Υπήρχε δηλαδή το επιστημονικό ερέθισμα και στο σημείο αυτό διερωτάται κανείς για το ποια ήταν τα επιστημονικά δεδομένα της εποχής και τι δυνατότητες υπήρχαν για την εξέλιξη της τότε επιστημονικής γνώσης.
Σχολιάζοντας την "πετομηχανή" ή "περιστερά" του Αρχύτα, ο Χ. Κ. Λάμπρος γράφει τα εξής:
"Τούτο δεν πρέπει να μας παραξενεύη, γιατί, καθώς απέδειξαν νεώτερες έρευνες, ο Ελληνισμός της εποχής του Αρχύτα ευρίσκετο στα πρόθυρα επαναστάσεως, που δεν πραγματοποιήθηκε μόνον από συρροή δυσμενούς συγκυρίας παραγόντων. Παλαιότερα, όταν μόνο ο θρύλος του Ικάρου υπήρχε, το πείραμα της "Περιστεράς" δεν έκαμε καμμιά ξεχωριστή εντύπωση καθώς φαίνεται. Πολύ αργότερα οι φιλόλογοι σχολιασταί θεώρησαν την σχετική περιγραφή τόσο απίθανη, ώστε δεν την επίστεψαν καν. Κατά τους νεωτέρους χρόνους, τον καιρό των "ελαφρότερων του αέρος" αεροστάτων, η πτήσις αντικειμένου "βαρύτερου του αέρος" εκρίθη "επιστημονικώς ανυπόστατη".
Ακόμη και μέχρι προχθές, την εποχή των ελικοκινήτων αεροπλάνων, όταν η ιδέα του "βαρύτερου του αέρος" είχε βέβαια πια επικρατήσει, έλεγαν όμως ότι η ιστορία της "Περιστεράς" ήταν παραμύθι, αφού το "μοντέλο" αυτό δεν είχε έλικα, αλλά ένα παράξενο κινητήρα" που...κλωτσούσε. Μόνο τελευταίως Αμερικανοί ερευνηταί της Ελληνικής Αρχαιότητος εσχημάτισαν την πεποίθηση, ότι η "Περιστερά" επέταξε όντως και μάλιστα με κάποιο σύστημα αεριωθήσεως.
Δεν πρέπει να μας φαίνεται παράξενο: Μήπως δεν υπάρχουν πλοία - παιγνίδια εφοδιασμένα με ένα καζανάκι που απολήγει με δυό σωλήνες κάτω από την πρύμνη του σκάφους, τα οποία κινούνται με περεμφερές σύστημα; Ένα μικροσκοπικό καμινέτο ζεσταίνει τον αέρα στην αρχή, μετά το νερό που μπαίνει στο καζανάκι και το εξωθεί με ορμή προς τα πίσω σπρώχνοντας το πλοίο προς τα εμπρός..."
Το ότι ο Ελληνισμός είχε φτάσει στα πρόθυρα της βιομηχανικής επανάστασης κατά τον 5° αιώνα τουλάχιστον σε δύο σημαντικά κέντρα όπως η Αθήνα και ο Τάραντας, επικροτείται από πολλές απόψεις, σύμφωνα με τη θεωρία του P.M. Schuhl και ακόμα "... το ίδιο υποστηρίζει και ο Β. Farrington για να σημειώσω και έναν αγγλόφωνο συγγραφέα, αλλά τα συμπεράσματα προκύπτουν από κάθε ενδελεχή έρευνα, όπως π.χ. του Ο. Neugebauer, ο οποίος εξέδωκε προπολεμικώς αριθμό ειδικών συγγραμμάτων, εν μέρει με τη συνεργασία του A.J. Sachs, και μεταπολεμικώς στην Αμερική", προσθέτει ο Χ.Κ. Λάμπρος. (11)
Δεν γνωρίζω αν υπήρχαν δυνατότητες για κάποια μορφή βιομηχανικής επανάστασης την εποχή εκείνη, όπως υποστήριξε ο Schuhl (12), αλλά δύο νεώτεροι φυσικοί επιστήμονες συμφωνούν στη δυνατότητα υλοποίησης μιας τέτοιας μηχανής από τον Αρχύτα. Πρόκειται για τον ιταλό φυσικό Laka (1631 -1687), που στα 1670 δημοσίευσε ένα βιβλίο όπου περιλάμβανε κάποια περιγραφή ενός "εναερίου πλοίου", του οποίου η άνοδος εξασφαλιζόταν με μεταλλικές σφαίρες κενές από αέρα (13), και του γάλλου φιλοσόφου και φυσικού Ντνεμπ (1861-1916), που πίστεψε ότι η αρχή της προώθησης δι' αντιδράσεως μπορεί να θεωρηθεί ότι θεμελιώθηκε από τον Αρχύτα.
Σε σχετικό δημοσίευμα σημειώνονται τα εξής: "Η γνώμη η οποία επικρατεί σήμερον, είναι ότι ο Ταραντίνος επραγματοποίησεν εις σχήμα πτηνού εν μικρόν αεροσκάφος) ή ως λέγει ο Devaux, μίαν "περιστεράν" με πεπιεσμένον αέρα, η οποία δύναται να θεωρηθή ως πρόδρομος των σημερινών αεριωθουμένων" και συνεχίζει δηλώνοντας ότι κατά την άποψη του ο Αρχύτας είναι "... ο δημιουργός της πρώτης γνωστής πτητικής μηχανής". (14)
Στον Αρχύτα αποδίδεται επίσης η πολύ εντυπωσιακή περιγραφή μιας περιφοράς γύρω από τη Γη μέσα σε μια ερμητικά κλειστή σφαίρα. Στοιχεία για σοβαρή τεκμηρίωση αυτής της περιγραφής δεν υπάρχουν, όμως κάποιες αναφορές στον Λουκιανό υποστηρίζουν ότι ο μυθοπλάστης αυτός, όταν έγραψε τα θαυμάσια ταξίδια του στη Σελήνη, ήταν εμπνευσμένος και επηρεασμένος από αυτή την περιγραφή περιφοράς γύρω από τη Γη του Αρχύτα (15). Η πεποίθηση όμως του Χ. Κ. Λάμπρου ότι ο Αρχύτας είχε οραματιστεί την ιδέα των τεχνικών δορυφόρων χωρίς να στηρίζεται πουθενά, είναι υπερβολική.
Πάντως είναι γεγονός ότι με την "περιστερά" του Αρχύτα η ελληνική μηχανική εγκαταλείπει το χώρο της ουτοπίας και μπαίνει στο χώρο του πειραματισμού. Το πείραμα του έλληνα μηχανικού - που δεν αμφισβητείται -είναι πολύ εντυπωσιακό και με την υλοποίηση του, γύρω στα 420 π.Χ., το πρώτο μοντέλο αεροπλάνου
"πέταξε", έστω και για λίγο, στον ελληνικό ουρανό!
πηγή: http://www.haf.gr/el/articles/firstairplane/default.asp
[...Το πρόβλημα στη σύνταξη ενός κειμένου, που ν' αναλύει ικανοποιητικά από πλευράς επιστημονικής ένα ευαγγελικό εδάφιο, είναι πολλαπλό.
Η πρώτη παράμετρος της πολλαπλότητος αυτής είναι ότι ο αναλυτής καλείται ν' αναλύση ένα κείμενο γραμμένο μεν στην απλή ελληνική της εποχής τη γνωστή μας κοινή, κι αυτό φαίνεται αρχικά σαν κάτι απλό. Ανακύπτουν όμως οι εξής δυσκολίες:
α)επειδή το ευαγγελικό κείμενο (Καινή Διαθήκη) βασίζεται ή παραπέμπει στο αντίστοιχο παλαιοδιαθηκικό (Παλαιά Διαθήκη), ο αναλυτής πρέπει να είναι γνώστης των παραλλήλων χωρίων και των παλαιοδιαθηκικών όρων, που εκφράζονται με λέξεις, που παραμένουν δύσκολες ή και αμετάφραστες στους Ο.
β)επειδή τα 4 Κανονικά Ευαγγέλια στα αναφερόμενα εδάφια δεν συμπίπτουν επακριβως, ο αναλυτής πρέπει να λαμβάνει υπ' όψιν του όχι μόνον και τα μη κανονικά κείμενα (Απόκρυφα Ευαγγέλια), αλλά και τα γραπτά των πρόσφατα ανακαλυφθέντων κεμένων (1948) του Κουμράν στη Νεκρά Θάλασσα και της πεδιάδας του Χηνοβοσκίου (Ναγκ Χαμάντι) στην Αίγυπτο (1947), με ορατό τον κίνδυνο της αποκλίσεως απ' την επίσημη δογματική ή τουλάχιστον ιστορική, θέση της Εκκλησίας και
γ)επειδή το νεοδιαθηκικό κείμενο βασίζεται στη διδασκαλία του Ιησού, που ρητώς ορίζεται πως διατυπώνεται αλληγορικά με την ειδική τεχνική της παραβολής (Ματθ.ΙΓ', 34 Μαρκ. Δ', 2 + Λουκ. Δ'. 23), ο αναλυτής θα πρέπει να γνωρίζη όχι μόνον τα ειδικά δεδομένα (κοινωνικά, οικονομικά, επαγγελματικά κλ.π.) του χρόνου και τόπου της παραβολής, αλλά να είναι σε θέση να ερμηνεύση, κατά περίπτωσιν, το νόημα της παραβολής σε τρία (3) τουλάχιστον επίπεδα έχων κατα νουν ότι αυτο, που λέγεται παραβολή (στους Συνοπτικούς) ή παροιμία (στον Ιωάννη) δηλ. το εβραϊκό maschal, είναι κατά τον Π.Ι. Μπρατσιώτην, “λέξις πολυσήμαντος, δηλούσα και την παροιμίαν και την παραβολήν και τον θείον χρησμόν και τον σίλλον και την γνώμην σοφού και την αλληγορίαν”.
Η δεύτερη παράμετρος της πολλαπλότητος αυτής έγκειται στην παρατήρηση, ότι το κείμενο για κρυπτογραφικούς λόγους (πολιτικής σκοπιμότητας κατά τον John Alegro) ειδικές λέξεις, που αποδίδουν κρίσιμες έννοιες, αποτελούν στην ελληνική μορφή τους παραποιημένους λατινικούς ή αραμαϊκούς τύπους, ώστε μέσα από ειδικά λογοπαίγνια να μεταδίδεται ένα κρυμμένο ή κρυπτικό μήνυμα. Κατά τον Alegrο οι λεκτικοί αυτοί τύποι ανάγονται σε αρχαιότερους σουμεριακούς της σφηνοειδούς γραφής. Κατά την άποψή μου υπάρχει πράγματι μια τριπλή νοηματικότητα σε κάθε ευαγγελική λέξη κάτω από ένα: α)εβραϊκό – αραμαϊκό β)λατινικό γ)ελληνοαιγυπτιακό τύπο, όπως φαίνεται απ' το γεγονός, ότι η επιγραφή επί του σταυρού του Ιησού είναι τρίγλωσση (ελληνικά – λατινικά – εβραϊκά). Αν και σε επίσημα κείμενα δίγλωσσες ή τρίγλωσσες επιγραφές ήσαν σε χρήση και έχουν βρεθή, σε ανασκαφές, στην προκειμένη περίπτωση μπορούμε να διίδουμε μια είδηση σε 3 επίπεδα κατανοήσεως, όπως αναφέρεται απ' τον Ηράκλειτο, που κάνει λόγο για:
1)ομιλούντα – 2)σημαίνοντα – 3)κρύπτοντα
Η τρίτη παράμετρος της πολλαπλότητος αυτής έγκειται στον αριθμοσοφικό και περαιτέρω μαθηματικό μανδύα, τον οποίο έχει περιβληθή η ευαγγελική διήγηση. Ο αριθμός πράγματι είναι ένα από τα 3 εργαλεία, που χρησιμοποίησε ο Θεός για τη Δημιουργία, σύμφωνα με το παλαιοδιαθηκικό Σοφ. Σολομ. ΙΑ, 20:
πάντα μέτρω και αριθμώ και σταθμώ διέταξας
Τα εργαλεία αυτά χρησιμοποιήθηκαν σύμφωνα με τη λειτουργικότητα του δυαδικού συστήματος, όπως αναφέρεται στο παλαιοδιαθηκικό Σοφ. Σειράχ ΜΒ, 24:
πάντα δισσά εν κατέναντι του ενός εποίησεν
Το δυαδικό σύστημα, βάσει του οποίου λειτουργεί το λογισμικό σύστημα στους Η/Υ (computers) απεδείχθη απ' τον Leibnitz πως είναι ο τρόπος σκέψεως στο κινεζικό I CHING των 64 εξαγράμμων και αντανακλά το αρχικό σχέδιο του Δημιουργού, γνωστό σαν “απαγορευτική αρχή του Pauli”, σύμφωνα με την οποία μόνον 2 ηλεκτρόνια μπορούν να καταλαμβάνουν ένα τροχιακό, και δη “το εν κατέναντι ενός”.
Η τέταρτη παράμετρος της πολλαπλότητος αυτής έγκειται στον κλασματικό χαρακτήρα της, που προκύπτει απ'τη νοηματική σκέδαση της λειτουργικότητος του κειμένου. Έτσι παρατηρούμε όχι μόνον τη συχνή αναγωγή του νεοδιαθηκικού κειμένου σε παλαιοδιαθηκικές αναφορές, ώστε να φαίνεται συνεχώς και συνεπώς το ότι ο Ιησούς “ουκ ήλθε καταλύσαι αλλά πληρώσαι τον Νόμον”, αλλά και την αλληλοσυμπλήρωση μεταξύ τους των ευαγγελικών εδαφίων, ώστε ν' αποδίδονται ιδιαίτερες νοηματικές αποχρώσεις εν είδει φασματικής αναλύσεως κατόπιν ειδικής πρισματικής επεξεργασίας ή φωτεινής προσπτώσεως και αναλύσεως. Κατά συνέπειαν ο αναλυτής ενός τέτοιου κειμένου κατά την πρόοδο της εργασίας του θα πρέπει να λαμβάνη υπ' όψιν του τη νοηματική μετατόπιση από Ευαγγελίου εις Ευαγγέλιον, από Συνοπτικούς προς Τέταρτον, από Καινής Διαθήκης εις Παλαιάν, από Κανονικά Ευαγγέλια σε κουμρανικές και χηνοβοσκικές γραφές και αποκαλυψιακά δεδομένα.
Η πέμπτη παράμετρος της πολλαπλότητος αυτής, που μπορεί να θεωρηθή και ως διεισδύουσα σύνοψη των προηγουμένων, είναι τα δεδομένα του χώρου (locus), όπου διαδραματίζονται τα δρώμενα στο Ιω. ΚΑ'. Ο χώρος αυτός, που είναι η λίμνη της Γαλιλαίας, γνωστή ευρύτερον ως Γεννησαρέτ, είναι μια υδάτινη δεξαμενή, στην οποία εισέρχεται ο ποταμός Ιορδάνης, ορμώμενος απ' τους πρόποδες του όρους Ερμών και διαχωρίζοντας τη Γαλιλαία απ' τη Γαλαάδ, τον τόπο συμφερόντων του Αβραάμ (δυτικά = L) απ' τον τόπο συμφερόντων του Λωτ (ανατολικά = D).
Ο ποταμός Ιορδάνης, στα εβραϊκά Γιαρδεΐν (=εκροή) και στα αραβικά ελ Σεριγιέ ελ κεμπίρ (= Η Μεγάλη Δεξαμενή) πηγάζει απ' τους δυτικούς πρόποδες του όρους Ερμών σε ύψος 520 μ. Το αφιερωμένο στο θεό Πάνα σπήλαιο, που λεγόταν Πάνειον, βρίσκεται πάνω απ' την πηγή του ποταμού, κοντά στην πόλη Πανεάνα, τη γνωστή Καισάρεια του Φιλίππου, που τη λένε Μπανιγιάζ στ' αραβικά.
Ακολούθως ο Ιορδάνης μπαίνει στη λίμνη Μπαχρ Ελούλα ή Χουλέ (Bahr Huleh στ' αραβικά), τη Μερώμ (του Ιησού Ναυή) ή Σαμαχωνίτιδα (του Ιωσήπου) και μετά από 100 στάδια στη λίμνη Γεννησαρέτ. Η Γεννησαρέτ, γνωστή σαν “λίμνη της Γαλιλαίας” ή, επί το μεγαλοπρεπές “θάλασσα της Γαλιλαίας”, αναφέρεται αρχικά σαν Μαχαναρέθ (Δευτ. Γ' 17) και κατοπινά Κενερώθ ή Χενερέθ (Ιη. Ναυή ΙΑ', 2) ή Κενερέθ (Ιη. Ναυή ΙΘ', 35) και Γεννησάρ (Α' Μακκαβ. ΙΑ', 67) ή Γεννησαρέτ τελικά. Η ονομασία Χενερέθ στους Αριθμούς (ΛΔ' 11) συνυπάρχει με την ονομασία Άρβηλα ή Αρβηλά, (είδαμε δε ότι ΑΡΒΙΛΙ = 153). Το μήκος της από Β. προς Ν. Είναι 21 χλμ. (=ΚΑ') και το βάθος της των 50 -70 μ. αυξάνει απότομα στα 250 μ. προς Β.
Η λέξη Κενερέθ απ' τη Χενερέθ, μέσα απ' την εβραϊκή λέξη Kinnor (=κιννύρα, μουσικό όργανο), νομίζω πως πάει χρονολογικά μέχρι τον Κινύραν, βασιλέα της Κύπρου, που εισήγαγε τα θρηνητικά άσματα (πρβλ. γαλλιάμβους και Galla) και γενικώς τα όργια του Ταμούζ από τη Συρία & Παλαιστίνη, εφ' όσον η μέν λέξη “κιννύρα” αναφαίνεται μόλις στο Α' Βασιλ. Ι', 5, η δε ονομασία Χενερέθ τουλάχιστον 500 έτη ενωρίτερον στο Αριθμ. ΛΔ, 11.
Ωστόσο η ύπαρξη κιννυρίδων (=μικρά ορνιθάρια) σε σεση με την εβραϊκή λέξη Kinnim (=φωλιές πουλιών) δεν πρέπει ν' αποκλεισθή σε μια περιοχή πλούσια σε ψάρια, όπως ο Ιορδάνης κι η Χενερέθ, ούτε να παραβλεφθή το ότι η λέξη “χέννιον” σημαίνει 1)είδος ιχθύος και 2)είδος ορτυγίου, που το ταρίχευαν και το τρώγανε οι Αιγύπτιοι (τακτική, που βλέπομε ακριβώς να τηρήται στην Έξοδο).
Η ονομασία “χέννιον” για τ' αποδημητικά αυτά πουλιά οδηγεί σε κρίσιμες ετυμολογικές συσχετίσεις, ιδιαίτερα με το είδος, την εικόνα και το συμβολισμό του πουλιού, που μας είναι γνωστό σαν χήνα και οι αρχαιοι το λέγανε χην ή χαν (στα δωρικά) κατ' αρκτικήν συγκοπήν του η απ' την λέξη ηχήν (διότι το πουλί ηχεί, φωνάζει δυνατά**. Αυτό που φαίνεται σαν πάπια (ή έστω χήνα) στα αιγυπτιακά ιερογλυφικά να κατευθύνεται προς τ' αριστερά του παρατηρητού μ' ένα ήλιο από πάνω της και που μεταφράζεται SHERA (ο Υιός του θεού Ρα), είναι στην πραγματικότητα ένας χηναλώπηξ ένα είδος πάπιας ή χήνας που σημαίνει το παιδί. Έτσι αντιλαμβανόμαστ τη θεία Μητέρα, την Όννα (Ετρούσκοι) να παριστάνεται μ' ένα χηνάριο στα πόδια της, που στην πραγματικότητα είναι χηναλώπηξ.
Όμως η λέξη “χηνίσκος” σημαίνει και τον κυβερνήτην (Αρτεμιδ. Δαλδ. 21 23), προφανώς πλοίου ή ναυτικής μοίρας, εφ' όσον η ίδια λέξη (χηνίσκος0 σημαίνει 1)μέρος του πλοίου και 2)κόσμημα πλοίου. Επομένως ο τίτλος “Επιστάτα” (μάλιστα αιγυπτιακός0 με τον οποίον απευθύνονται οι αλιείς (και μετά μαθηταί Του) προς τον Ιησούν, δείχνει την αναγνώριση εξουσίας Κυβερνήτου (πλοίων) ή Χηνίσκου, εφ' όσον και οι Απόστολοι είναι “στρατηγοί κατά πλουν πεμπόμενοι” (δηλ. στο Στόλο ή Κάλα). Αλλά είδαμε ότι ο Χηνίσκος είναι ο “Υιός του Ανθρώπου”, δηλ. ο Υιός της Παρθένου, ο ενανθρωπήσας Θεός, ο οποίος κατευθύνει τους 7 Αλιείς (ανθρώπων) στη λίμνη Χενερέθ, προφανώς Χεννερέθ κατόπιν των ανωτέρω, με τα αλιευόμενα χέννια (=αιρόμενα χέννια = Κεννερέθ και, κατόπιν της αποβολής του ενός των δύο διπλών συμφώνων, Κενερέθ) και τα διαφεύγοντα χένια ή κιννυρίδας παραμένοντα εντός των Kinnim παρά την πρόσκληση του Χηνίσκου.
Κατά συνέπειαν των ανωτέρω, η φράση του Ιησού στο Λουκ. Θ' 58, Ματθ. Η', 20 “αι αλώπεκες φωλεούς έχουσι και τα πετεινά του ουρανού κατασκηνώσεις” μεταφράζεται σε “οι χηναλώπεκες φωλεούς έχουσι, ίνα κατασκηνώσουσι”, ο δε Υιός του Ανθρώπου (δηλ. ο Χηνίσκος) ουκ έχει που την κεφαλήν κλίνη”.
Η φράση “γάλακτι χηνός”, που χρησιμοποιείται για να χαρακτηρισθή ένα σπανιώτατο και πολυδάπανο έδεσμα, (στη σημερινή έκφραση “και του πουλιού το γάλα”) μπορεί να θεωρηθή συνώνυμη της φράσεως “εις γην ρέουσαν γάλα και μέλι”, που χαρακτηρίζει τη Χαναάν, περιοχή διαρρεόμενη απ' τον ποταμό Ιορδάνη, που διαχωρίζει τη Γαλιλαία απ' τη Γαλαάδ, πηγάζοντας απ' το σπήλαιο του Πανός, του θεού των αιγοπροβάτων, που παράγουν το γάλα, που κατακλύζει τις αγορές και τα νοικοκυριά της περιοχής, χαρίζοντάς τους την “ευτυχία” (Γαδ) = αγαλλίαση.
**Ετυμολογικά επιλεγόμενα: Η λατινική λέξη anser που σημαίνει τη χήνα ή goose στ' αγγλικά (πληθ. Geese, gander ο χήνος), έχει να κάνη και με το gooseberry (φραγκοστάφυλο) και με τον ιατρικό αφ' ενός, στρατιωτικό αφ' ετέρου όρο goose step (= βάδισμα της χήνας). Ωστόσο ο όρος Anser cinereus (= χην ο τεφρός), που δείχνει τον αρχικό πρόγονο όλων των ειδών, υπενθυμίζει τη λατινική λέξη cinerarium (=τφροδόχη) και τις συναφείς cinerosus = τεφρώδης, cinereus = τεφρόχρους και cinerarius = τεφροειδής, για να καταλήξη στην ειδική ονομασία Cinerarius = δούλος που βοστρυχίζει την κόμη του κυρίου του, πλοκεύς, κομμωτής, κουρέας. Η αντίστοιχη λέξη κινύρα (= μουσικό όργανο για θρηνωδίες) απ' τον κύπριο βασιλέα Κινύραν, που συνάδει με τη νεκρική σημασία της τεφροδόχου, μπορεί να σημαίνη και τα προσκεφάλαια από πουπουλόχηνα (εν χρήσει και σήμερα) και την προσέγγιση ενός cinerarii ή κομμωτού σε κάποιον μακρυμάλλη η καρηκομόωντα (κατά τον Όμηρο) ή ctrinitum (όπως ο Τραϊανός) ή Ναζωραίο (όπως ο Ιησούς). Ιδιαίτερα οι 7 σειρές των μαλλιών του Σαμψών (= Ηλίου) υποδηλώνουν τις 7 στοιβάδες του ατόμου (K, L, M, N, O, P, Q) και τις τροχιές των 7 πλανητών, όπου 7^2 = 49 οι εναπομείνασες ιερές αγελάδες του Απόλλωνος = Ηλίου (βλ. & Οδύσσεια, α', 1-10) και 49 οι πραγματικές ημέρες μάχης στην Ιλιάδα.....]
=================
Σε τρυγημένους αμπελώνες Βρεθήκαμε σε μια στείρα εποχή•
με τα χωράφια της από καιρό ωργωμένα,
τους αμπελώνες τρυγημένους
και τα κυνήγια θηρεμένα όλα —
πλήθος οί σαύρες μέσα στους αμέτρητους τους λάκκους.
Ανασκαμμένη η συνείδηση μας,
με προκαθωρισμένους τους ορίζοντες,
εγκαταλειμμένη σ' ένα τοπίο απροσδόκητο
— με της φιλίας όλα τα δέντρα ξερριζωμένα,
όλα τα καταλύματα κατοικημένα,
όλα τα κορφοτόπια βιασμένα.
Με οδηγό μια παρατήρηση απελπισμένη
ρυμοτομήσαμε ένα απελπιστικά στείρο κύκλο,
δίπλα σε μία θάλασσα χωρίς καράβια,
κάτω, απ ένα ουρανό χωρίς μια στέγη.
Ψάχνοντας στα χαλάσματα του παλαιού αλφάβητου,
να συναρμολογήσουμε μια νέα γλώσσα αποτύχαμε,
βουβά ένας βλέποντας τον άλλον,
με δίχως υλικά για μια, υποτυπώδη έστω, οικοδόμηση.
βρεθήκαμε απροετοίμαστοι σ ένα νεκρό τοπίο, •
χωρίς το όνομα του κυβερνήτη μας του Παρελθόντος
ή την εικόνα του δημιουργού μας του Παρόντος,
με το Μέλλον φυλακισμένο στων χεριών μας τα δεσμά,
Βρισκόμαστε έπειτα από μια ξηρασία απομακρυσμένη•
αποσυντίθενται στους λάκκους τους, μαύρα στοιβάγματα,
οι γυρίνοι,
ακαταδίωκτο οί σαύρες πλήθος δίπλα τους κινούνται,
τρέχουν αόρατες μέσα στις αγκαθιές,
σωρούς από βούρλα,
πυκνοκατοικημένα από σαλιγκάρια.
Της μοίρας μας τον απροσδιόριστο αέρα αναπνέουμε,
φερμένον από ενα πέλαγος ανώνυμο, ανέκφραστο.
Του Παρελθόντος τελευταία θύματα και του Παρόντος
πρώτα,
με το Μέλλον παγιδευμένο στων χεριών μας τα δεσμά,
παγιδευτήκαμε μαζί του σε μια εποχή χωρίς καρπούς,
σε μια τόσο τρυγημένη περίοδο,
πού να της δώση όνομα δεν τόλμησε κανείς.
Π.ΚΥΡΑΓΓΕΛΟΣ
===== ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ ΜΙΑ ΛΕΞΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ
ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ ΜΙΑ ΛΕΞΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ
Προ γαρ ηλίου δύσεως ώφθη μετέωρα περί πάσαν την γην άρματα και φάλαγγες ένοπλοι, διάττουσαι των νεφών και κυκλούμεναι τας πόλεις (Ευσεβίου Εκκλ. Ιστορία Γ, 8,5)
Αν ο Άρης είναι ο θεός του πολέμου κι αν ο Κριός είναι το σπίτι του, τότε ένας Ιπτάμενος Κριός είναι σίγουρα ένα πολεμικό αεροπλάνο, μέσα στο οποίο βρίσκεται ένας Άρης (αεροπόρος). Έτσι ο Κριός, που πάνω του διαφεύγουν ο Φρίξος με την Έλλη, είναι σίγουρα ένα ιπτάμενο όχημα, κάτι “που βρίσκεται ψηλά”, αφού η Έλλη ζαλίζεται και, τελικά, πέφτει...
Γιατί Μιχαήλ και Γαβριήλ;
“Οι ουρανοί είναι δικοί σας”. Μ' αυτό το διαφημιστικό σλόγκαν (λόγιο), η Ελληνική Αεροπορία καλεί τους νέους στις τάξεις της. Αλλά σε ποιον ανήκουν ουσιαστικά οι ουρανοί, δηλ. ο Αέρας; Φυσικά, στον Άρχοντα του Αέρος. Ποιος είναι αυτός ο Άρχων φαίνεται καθαρά στην προς Εφεσίους Επιστολή του Παύλου, όπου (Β,2) μιλάει για τον “άρχοντα της εξουσίας του αέρος”, που προσδιορίζεται με την έννοια του “πνεύματος του νυν ενεργούντος εν τοις υιοίς της απειθείας”. Ο Παύλος βέβαια είναι ο ειδικός επί των θεμάτων του “αέρος”, αφού στην Β' προς Κορινθίους Επιστολή του μας μιλάει (ΙΒ, 2-4) για ένα συγκεκριμένο άνθρωπο, που γνωρίζει (πολλοί λένε ότι πρόκειται για τον ίδιο) πως ανέβηκε μέχρι τον τρίτο ουρανό (“αρπαγέντα τον τοιούτονν έως τρίτου ουρανού”) (1). Πέρα απ' αυτόν τον ειδικευμένο μάρτυρα όμως (τον Παύλο) παραμένει ζωντανή μέχρι σήμερα κι η λαϊκή έκφραση “τον πήρε και τον σήκωσε” (ενν. στον αέρα), για άνθρωπο,που είτε κυριολεκτικά είτε μεταφορικά, έγινε όργανο του Διαβόλου(2). Και τίθεται το ερώτημα: ποιός μπορεί ν' αντισταθεί στον Άρχοντα της εξουσίας του αέρος; Την απάντηση την βρίσκουμε μέσα στην Αποκάλυψη πάλι (ΙΒ, 7-9):
“7.και εγένετο πόλεμος εν τω ουρανώ. Ο Μιχαήλ και οι άγγελοι αυτού – του πολεμήσαι μετά του Δράκοντος. Και ο Δράκων επολέμησε και οι άγγελοι αυτού, 8.και ουκ ίσχυσεν, ουδέ τόπος ευρέθη αυτώ έτι εν τω ουρανώ. 9.και εβλήθη ο Δράκων – ο όφις ο μέγας ο αρχαίος, ο καλούμενος Διάβολος και ο Σατανάς, ο πλανών την οικουμένην όλην, εβλήθη εις την γην, και οι άγγελοι αυτού μετ' αυτού εβλήθησαν”.
Βλέπουμε εδώ την περιγραφή μιας κανονικής αερομαχίας, της Πρώτης στην Ιστορία, που αναφέρεται σαν πόλεμος εν τω ουρανώ, ανάμεσα σε δυο ισχυρούς αντιπάλους στον πιστό στη Θεία Θέληση αρχάγγελο ή ταξιάρχη Μιχαήλ και στον Άρχοντα της εξουσίας του Αέρος, που εδώ βλέπουμε καθαρά ποιος είναι και πως κατονομάζεται: Διάβολος και Σατανάς, με την μορφή του Δράκου, δηλ. του αρχαίου (Ξαρχικού) και μεγάλου Φιδιού. Έτσι φαίνεται καθαρά τόσο η θεολογική όσο και η αεροπορική λογική της επιλογής του αρχαγγέλου Μιχαήλ σαν προστάτη αγίου της Ελληνικής Αεροπορίας, που γιορτάζεται την 8ην Νοεμβρίου μαζί με τον Γαβριήλ. Η 8η Νοεμβρίου αντιστοιχεί περίπου στο μέσον του ζωδίου του Σκορπιού (μεσοδιάστημα) κι αυτό έχει ειδική σημασία, αφού ο Σκορπιός στον αρχαίο ζωδιακό (ειδικά αιγυπτιακό), παριστάνεται με φίδι, δηλ. τον αρχαίο Όφιν ή Δράκοντα. Το ότι ο Δράκων είναι αστρονομικό-αστρολογικό φαινόμενο ή μέγεθος φαίνεται απ' το κείμενο στην Αποκάλυψη(ΙΒ,4), όπου αναφέρεται πως η ουρά του “σύρει το τρίτον των αστέρων του ουρανού”. Το κόκκινο χρώμα του (πυρρός) κι η εξουσία του Σκορπιού απ' τον Άρη (το “πνεύμα του κακού” - Νερκάλ), μας πείθουν τελικά για την περιγραφή της ταυτότητάς του, όπως παραπάνω δόθηκε.
Παραμένει βέβαια, μετά απ' όλη αυτή την εξήγηση, το ερώτημα για τον Γαβριήλ, γιατί να εορτάζεται κι αυτός μαζί με το Μιχαήλ σαν προστάτης της Ελληνικής Αεροπορίας, αφού δεν αναφέρεται κι αυτός στην ουράνια (αεροπορική) μάχη μαζί με το Μιχαήλ. Η εξήγηση είναι απλή, παρά το ότι δεν βγαίνει άμεσα: ο Γαβριήλ είναι ο αρχάγγελος του Ευαγγελισμού αυτός που πήγε το μήνυμα της Παρθενοσυλλήψεως στην Παρθένο. Αυτήν ακριβώς την Παρθένο παραμονεύει ο Δράκων, για να της αρπάξει το παιδί (τον Θείο Υιό) μόλις γεννήσει κι αυτός είναι ο λόγος της αερομαχίας στον ουρανό, όπως αναφέρεται στην Αποκάλυψη: ο Γαβριήλ είναι ο εκτελεστής (μέσω του Ευαγγελισμού) της Θείας Εντολής για την Παρθενοσύλληψη (επιτελικό αεροπορικό σχέδιο) κι ο Μιχαήλ ο υπερασπιστής της επιτυχίας του (επιχειρησιακή αεροπορική κίνηση). Έτσι λοιπόν είναι κι οι δύο υπεύθυνοι της ουράνιας ευταξίας και της αποκρούσεως των σχεδίων του Δράκοντος ή Άρχοντος του Αέρος.
Κριός και Αργώ
Ας επανέλθουμε στις αρχικές σκέψεις μας για τον Κριό του Φρίξου. Πέφτοντας η Έλλη, στην προσπάθεια για το πέρασμα του Ελλήσποντου, το ταξίδι συνεχίζεται απ' τον Φρίξο (πολλοί λένε πως συνοδεύεται απ' τον οπλοδιδάσκαλό του Κριό) μέχρι που φτάνει στη χώρα του Αιήτη (γιού του Ήλιου) που του παρέχειάσυλο, και το κριάρι σφάζεται, σαν ευχαριστήρια θυσία, κι αφιερώνεται το χρυσόμαλο δέρμα του στο άλσος του Άρη. Παρατηρούμε βέβαια πως αυτό, που ονομάζεται “χρυσόμαλο δέρας”, δίνεται για φύλαξη στο άλσος του Άρη, θεού του πολέμου και κυβερνήτη του Κριού (αστρολογικά), πράγμα που σημαίνει, σε σημερινή επιστημονική γλώσσα, πως δίνεται για φύλαξη ή συντήρηση σε κάποιο ειδικό στρατόπεδο, το φυλάει δε ο Δράκων. Έχουμε δηλ. ένα Εσφαγμένο Κριό ή Αμνό, που τον παραφυλάει ο Δράκων, κι είναι ακριβώς αυτή η εικόνα η ίδια που βλέπουμε στην Αποκάλυψη (ΙΒ,11) σα συνέχεια των όσων είπαμε για το Μιχαήλ, όπου αναφέρεται ότι “αυτοί ενίκησαν αυτόν (τον Δράκοντα ή Διάβολον) δια το αίμα του αρνίου”. Έχουμε δηλ. εδώ από δύο πηγές (Ελλ. Μυθολογία και Αποκάλυψη) αναφορά σε μια συγκεκριμένη πράξη, τη θυσία του Κριού ή Αμνού, που έκτοτε λέγεται Εσφαγμένος Αμνός (ή Κριός) το δε “αίμα” του χρησίμευσε για τη “νίκη”.
Αυτός ο Κριός ή το Χρυσόμαλον Δέρας πρέπει νάναι κάτι πολύ σημαντικό για την Ελληνική Αεροπορία, αφού οι εκλεκτοί των Ελλήνων (οι Αργοναύτες) κάνουν ολόκληρη υπερπόντια εκστρατεία (όπως θα λέγαμε σήμερα) για να το πάρουν και να το φέρουν πίσω στην Πατρίδα. Έτσι, έχοντας επικεφαλής τον Ιάσονα πηγαίνουν στην Κολχίδα και το παίρνουν. Εδώ πρέπει να σημειώσουμε τα εξής 3 άκρως κρίσιμα δεδομένα, προκειμένου να καταλάβουμε το εσωτερικό νόημα του Μύθου: 1)Η λέξη Ιάσων είναι δωρικός τύπος της ιωνικής λέξης Ιήσων, που στη μικρασιατική διάλεκτο έγινε Ιησούς-γιατρός ή σωτήρας. 2)Ο Ιάσων και οι Αργοναύτες επιβιβάζονται στην Αργώ, που είναι αεροπλάνο και όχι σκάφος θαλάσσης, αφού, προκειμου να περάσει τις Συμπληγάδες Πέτρες, κάνει τεστ (δοκιμή) με ένα περιστέρι, κι αυτό, κατά την άποψή μου, σημαίνει αναγνώριση ρευμάτων αέρος κι όχι θαλάσσης, πρόκειται δηλ. για δοκική αεροστροβίλων (κι όχι υδροστροβίλων) σκάφους 3)Τον Κριό στέλνει στα παιδιά η μητέρα τους Νεφέλη για να σωθούν. Αλλά η λέξη Νεφέλη σημαίνει “δίχτυ που πιάνουν τα πουλιά”, κι αυτή είναι μια καθαρά αέρινη σημασία, που δηλώνει ένα “μητρικό αεροσκάφος” (κάτι σαν εναέριο αεροπλανοφόρο).
Η ινδονησιακή λέξη Merpati, παραφθορά (κατά την άποψή μου) της απωλεσθείσας δωρικής λέξης “μερκάτι” που σημαίνει περιστέρι, φαίνεται νάχει σχέση με την εβραϊκή λέξη merkabah-όχημα θείου φωτός (ενν. ιπτάμενο) και συσχετίζεται α)με το περιστέρι, που στέλνει για δοκιμή ο Ιάσων, β)με την συνώνυμη λέξη πελειάς-περιστέρι, γ)με τον Πελία, θείο του Ιάσονος, που τον στέλνει στην αποστολή, δ)με το ξύλο της Δωδώνης, που μιλάει και τοποθετείται στην πλώρη της Αργούς, απ' το μαντείο που ιδρύθηκε από πελειάδες-περιστερές.
Το Merkabah ή Νεφέλη
Ξεκινώντας απ' τον εσωτερικό εβραϊκό όρο Maasen Merkabah – Το έργο του Οχήματος, όπως είναι παρμένος απ' την εικόνα στο κεφ. Α' του Ιεζεκιήλ, κι αφού συσχετίσουμε, εν παρόδω πληροφοριακά (μια που είναι εκτός θέματος) τη διαδικασία των Δύο διδασκαλιών για το όχημα με την ανάλογη βουδιστική (Hahajana – Μεγάλο Όχημα και Minajana – Μικρό Όχημα) ας προχωρήσουμε στην διαπίστωση της επίσημης (κρατικής) εκμεταλλεύσεως εκ μέρους των Η.Π.Α. (συγκεκριμένα της N.A.S.A.) των αεροπορικών πληροφοριών που παρέχονται στο βιβλίο του Ιεζεκιήλ (Α' και Ι'), όπως αναλύονται στο βιβλίο του Μπλούμριχ με τίτλο “Ηνεώχθησαν οι ουρανοί”, που αναφέρεται στα σχετικά πειράματά του στη N.A.S.A. Στο βιβλίο The book of knowledge: The keys of Enoch του J.J. Hurtak, στο οποίο αναφέρθηκα στο άρθρο μου για την Αποκάλυψη, δίνονται τα ακόλουθα δύο σχεδιαγράμματα για αεροσκάφη τύπου Merkabah.
Έχοντας κατά νουν πως ο γιος της Ευφραάθα (Εφφραθά κατά τους Ο'), απ' όπου πήρε το παλιό της όνομα η Βηθλεέμ, είναι ο Ωρ, λεξικό πρότυπο του Ώρου, μυητικού συμβόλου του Ιησού (ετυμολογικού κρυπτογραφικού της Αφροδίτης), αντιλαμβανόμαστε ότι ο Ιησούς (ή Ιάσων) ή Φως του Κόσμου όπως αυτοαποκαλείται: [Ιω. Η', 12] μπορεί να ονομαστεί Αύρος ή Αύγος (αφού αυρά ή αυλά-αυγά ή αυγή, το φως της αυγής) και, με σύμπτυξη του ΑΥ σε Ω, Ώρος, περιγραφόμενος μέσα στη ρηματική διακύρηξη: “μόνο μια ψυχή, η μεγάλη ψυχή του Ώρου, γέννησε, αυτοδιαμοιραζόμενη, όλες τις ψυχές, που σφαδάζουν στο Σύμπαν”. Η περιγραφή αυτή δίνεται με το γνωστό γλαφυρό τρόπο του A.E. Van Vogt στο βιβλίο του Ptath, οπότε έχουμε την περιεχόμενη ειδωλική απόδοση της μερκαμπικής ή αργοναυτικής πορείας του σαν κλείδα της θεϊκής, μέσω ενσαρκώσεων και μετενσαρκώσεων, διασποράς του.
To Merkabah (ή Merkavah) ορίζεται σαν “όχημα θείου φωτός, χρησιμοποιούμενο απ' τους Κυρίους (Masters), για να διεισδύσουν και αφιχθούν... μέσα στις πολλές διαστάσεις του Θείου Νου”. Ο ορισμός αυτός που δίνεται με αναφορά στον Ιεζεκιήλ (Α, 4-28) και στο Β' Βασιλειών (Β' 11) συνδέεται άμεσα με την έννοια της “φωτεινής νεφέλης” στην Καινή Διαθήκη (π.χ. Ματθ. ΙΖ,5 ή Μαρκ.Θ,7), ιδιαίτερα στα εδάφια εκείνα, που έχει μια ξεκάθαρη αεροπορική (αεροδρομική) έννοια: Μαρκ. ΙΓ,26 (“ερχόμενον εν νεφέλαις”), Λουκ. ΚΑ,27 (“ερχόμεννο εν νεφέλη μετά δυνάμεως” [προφανώς στρατιωτικής]) και Αποκαλ. Α,7 (“έρχεται μετά των νεφελών”). Ιδιαίτερα το εδάφιο Ι',1 στην Πρώτη προς Κορινθίους Επιστολή του (ειδικού στα αεροπορικά όπως είδαμε) Παύλου (“υπό την νεφέλην ήσαν”) μας συνδέει άμεσα με την Παλαιά Διαθήκη, όπου το βασανιστικό μοτίβο της Νεφέλης στην Έξοδο επισκιάζει κάθε άλλη εικόνα στον άξονα της Ερυθράς. Έτσι βλέπουμε την ορδή που οδηγεί ο Ουσαρσήφ (Μωυσής) έξω απ' την Αίγυπτο να βρίσκεται πίσω απ' την ορδή και μπροστά απ' τους Αιγυπτίους. Και ξαφνικά: ενώ η μέρα συνεχίζει για τους ανθρώπους της ορδής, στο μέρος των Αιγυπτίων ξαφνικά νυχτώνει (η σωστή λέξη: σκοτεινιάζει). Πρόκειται βέβαια για την περίφημη Μαύρη Ακτίνα, το σκοτεινό όπλο ενός UFO ή Νεφέλης, δηλ. Μητρικού Σκάφους, που περιπολεί πάνω απ' τον “περιούσιο λαό” τη στιγμή της “Εξόδου”. Το ότι η Νεφέλη (ή σκάφος του “Θεού” του Μωυσή) είναι απλά ένα κοσμοσκάφος (UFO) φαίνεται απ' το ότι κάθε φορά , που η Νεφέλη κατεβαίνει (προσγειώνεται για άμεσες οδηγείες προς τον Μωυσή), κατεβαίνει μαζί της κι ένα μυστηριώδες αντικείμενο, που οι Ο' μεταφράζουν “στύλος”. Πρόκειται βέβαια για ένα τρίποδα στηρίξεως, που χρησιμοποιούν τα UFO αυτής της τεχνολογίας για προσεδάφιση. Φυσικά ο πραγματικός Θεός δεν χρειάζεται “νεφέλες”, τρίποδα και γενικά “υλικά μέσα” εμφανίσεως, ενώ ένας τεχνητός θεός, σαν τον Νόμμο των Ντόγκον, όπως έχει περιγραφεί στο βιβλίο Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΣΕΙΡΙΟΣ του Ρ. Τεμπλ, έχει βέβαια ανάγκη από μεταλλικά σκάφη (βροντές) με προωθητήρες (φωτιές) και ανθρώπινες απώλειες (τιμωρία αμαρτωλών). Το παράπλευρο σχήμα με το αρχαίο αιγυπτιακό αεροπλάνο αποδεικνύει την υψηλή τεχνολογία της περιοχής στον τομέα της αεροπορικής βιομηχανίας, πολύ περισσότερο που και οι Έλληνες της Μ. Ελλάδας, τουλάχιστον, επιδίδονταν στο συναρπαστικό σπορ, όπως προκύπτει απ' την κατασκευή αεροπλάνου, της γνωστής Περιστεράς, απ' τον Έλληνα Αρχύτα (βλ. σχετική ανακοίνωση του Κ. Χασάπη).
Το ότι ο Αρχύτας ονόμασε τον πτητικό μηχανισμό του Περιστερά, δείχνει τις γνώσεις, που είχε ο αρχαίος κατασκευαστής, για τα κρυπτογραφημένα και μυστικά διαφυλαγμένα απόρρητα της ναυσιπλοίας (διάβαζε αεροπλοίας) της Αργούς, όπως τα ανέλυσα παραπάνω (στην παραγ. Κριός και Αργώ). Παρόμοια και οι Κολομβιανοί έχουν να παρουσιάσουν με την συλλογή Μπάνκο ντε Κολόμπια, το παρακείμενο χρυσό τεχνούργημα, που ο ΙβάνΣάντερσον (ερευνητής) θεωρεί μοντέλο αρχαίου αεροπλάνου. Χωρίς να ξεχνάμε: 1ον)οτι εκεί, στην περιοχή Περού-Κολομβίας, βρίσκεται η κοιλάδα της Νάζκα με τους αεροδιαδρόμους της, 2ον)ότι όπως έχω αποδείξει οι λέξεις Κολομβία-Περού σημαίνουν περιστέρι.
Ωστόσο οι Ινδοί (κατά τον Όμηρο, α, 22-24, οι ανατολικοί Αιθίοπες), πολύ πιο προοδευμένοι τεχνολογικά, δε μασάνε τις θεωρίες περί Νεφέλης, και γι' αυτό δεν μασάνε και τα λόγια τους: μιλάνε ξεκάθαρα για τεχνολογία αέρος- αέρος, δηλ. για τα περίφημα Βιμαάνας, που οι οδηγίες κατασκευής τους βρίσκονται στη Σαμανρανγκάνα Σουτραντάρα και αναδημοσιεύτηκαν στο περ. ΤΑ ΑΙΝΙΓΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ τ. 7-8 (Ιούλ.-Αυγ. '79, σελ. 38). Η λέξη βιμάνα, κατ' εμέ, είναι κι αυτή ελληνική (4) και αποδίδει τη φράση “βήμα+άνω” ή “βήμα+άναξ”, και σημαίνει το θρόνο, που βρίσκεται ψηλά, όπως αναφέρεται και για τους κινέζους βασιλιάδες (αυτοκράτορες), τους Γιους του Ουρανού, πως ταξίδευαν στον ουρανό. Το καύσιμο ανυψώσεως, ο υδράργυρος (5), αναφέρεται καθαρά, Ινδιάνικο (και όχι ινδικό) είναι το αεροπλάνο του Γκουσμάο, περιστατικό που περιγράφεται στο βιβλίο του Robert Charroux με τίτλο “Η άγνωστη ιστορία των ανθρώπων πριν 100.000 χρόνια” (Πείραμα και ανύψωση:30/10/1709,βλ. Σελ. 204-205).
Τελειώνοντας μια τόσο περιφερειακή – και ατελή – αναφορά σ' ένα θέμα τόσο αιθέριο και ατελείωτο, ας πούμε πως wright στα αγγλικά σημαίνει Δεξιό, Ορθό, Σωστό. Όμως δεν είναι Σωστό (wright) πως οι αδελφοί Wright ανακάλυψαν, τον προηγούμενο αιώνα, το αεροπλάνο, όπως και οι Μογκολφιέρι το αερόστατο. Η αρχή έγινε, πολύ πιο παλιά από κάποιον Αρχύτα. Κι αυτός ήταν – τι άλλο; - Έλληνας μαθηματικός και φιλόσοφος...
Υ.Γ. Όσοι αγνοούν τον μεγάλο φιλόσοφο Αρχύτα δεν φταίνε. Ο Αριστοτέλης έγραψε ειδικό βιβλίο γι' αυτόν, αλλά κι αυτό, όπως πολλά άλλα, “χάθηκε”.
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ
1.Το πλήρες κείμενο στη Β' Κορ.ΙΒ έχει ως εξής:[(2)οίδα άνθρωπον εν Χριστώ προ ετών 14. είτε εν σώματι ουκ οίδα, είτε εκτός του σώματος ουκ οίδα, ο Θεός οίδεν. Αρπαγέντα, τον τοιούτον έως τρίτου ουρανού(3)και οίδα τον τοιούτον άνθρωπον, είτε εν σώματι είτε εκτός του σώματος ουκ οίδα, ο Θεός οίδεν.(4)ότι ηρπάγη εις τον παράδεισον και ήκουσεν άρρητα ρήματα, α ουκ εξόν ανθρώπω λαλήσαι.] Βλέπουμε εδώ πως δένει το παυλικό “ουκ εξόν λαλήσαι” με το αποκαλυψιακό “σφράγισον τους λόγους”. Επιπλέον η έννοια της αρπαγής, όπως βγαίνει απ' τις λέξεις “αρπαγέντα” και “ηρπάγη”, μας θυμίζει την αρπαγή του Ηλία με το πύρινο άρμα (άρμα Ισραήλ, Δ' Βασιλ. Β',11) και το Δ, 17, στην Α' προς Θεσαλονικείς “αρπαγησάμεθα εν νεφέλαις” αλλά και τις ακόμή πιο σύγχρονες αρπαγές των αφγανών γυναικών απ' τους βαρβάρους σοβιετικούς των ελικοπτέρων κατά την πρόσφατη εισβολή τους στο Αφγανιστάν.
2.Μεταφορικά για εκνευρισμό ( ο εκνευρισμένος απειλεί για τον αντίπαλο: “θα τον πάρει και θα τον σηκώσει”), κυριολεκτικά για ανύψωση, όπως γίνεται στα δαιμονόληπτα μέντιουμ. Σχετική είναι η πασίγνωστη ιστορία του Σίμωνος του Μάγου, που ανυψώθηκε μπροστά στο Νέρωνα, αλλά γκρεμίστηκε με αρά του Πέτρου. Φυσικά οι ανυψώσεις ή αιωρήσεις αγίων αποδίδονται απ' την Εκκλησία στην αγιωσύνη τους.
3.Ωστόσο και ο Διάβολος, την ώρα των πειρασμών στην έρημο, ανυψώνει τον Ιησού (προφανώς πετώντας) και τον ανεβάζει στο πτερύγιον (ψηλό εξωτερικό άκρο) του ιερού, όπως αναφέρει και ο Μάρκος (Δ,5) και ο Λουκάς (Δ,9), προτρέποντας τον να πέσει κάτω και να μην πάθει τίποτα, αφού είναι ο Υιός του Θεού. Ο Μάρκος επίσης (Δ,8), αναφέρει πως τον ανέβασε και στο ψηλότερο όρος της Γης. Μια που τα Ιμαλάϊα είανι το αναντίρρητα ψηλότερο βουνό της Γης, φαίνεται πως οι φήμες για μετάβαση του Ιησού εκεί έχουν βάση, αλλά όχι όπως το θέτουν οι θεοσοφιστές: βρέθηκε εκεί για να αντιμετωπίσει το Σατανά (άρα και τους σατανιστές της περιοχής) κι όχι, όπως βλάσφημα ισχυρίζονται, για να διδαχθεί.
4.Η σανσκριτική θεωρείται γνήσια δωρική διάλεκτος ( λέξη μεταφράζεται απ' τον Κ. Γεωργανά “ως εάν κρητικά”.
5.Εσφαλμένα ο Νικ. Βαχαμίδης στο βιβλίο του για την Ατλαντίδα “Η ανεύρεσις της προκατακλυσμιαίας Ατλαντίδος”, αναφέρεται σε υδρογόνο. Ο υδράργυρος (Mg) αντιστοιχεί αστρολογικά, στον Ερμή, αποδιδόμενο στα λατινικά, σαν Mercurius, τόσο κοντά στο εβραΐκό Merkabah.
6.Η “περιστερά του Αρχύτα” περιγράφεται σαν ξύλινο ομοίωμα πουλιού, που πετούσε με την ενέργεια βάρους ηρτημένου σε τροχαλία και πεπιεσμένου αέρα, που διέφευγε από κάποια σχισμή...Αντιγραφή από.http://intruder1901.blogspot.com/
ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΤΟ ΕΠΙΜΕΛΗΘΗΚΕ Ο ΝΕΟΕΛΛΗΝ[http://neoellhn.blogspot.com/]ΦΟΡΟ ΤΙΜΗΣ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗΣ ΣΤΟΝ ΠΑΥΛΟ ΚΥΡΑΓΓΕΛΟ...ΟΛΟΙ ΟΣΟΙ ΑΓΑΠΗΣΑΜΕ ΤΟΝ ΠΑΥΛΟ ΤΟΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ....