Τοῦ κ. Κωνσταντίνου Παπαδοπούλου
«μηδεὶς ὑμᾶς καταβραβευέτω θέλων ἐν ταπεινοφροσύνῃ καὶ θρησκείᾳ τῶν ἀγγέλων, ἃ μὴ ἑώρακεν ἐμβατεύων, εἰκῆ φυσιούμενος ὑπὸ τοῦ νοὸς τῆς σαρκὸς αὐτοῦ» (Κολοσσαεῖς 2:18).
Ἡ θεολογία τῆς Θεοσοφίας εἶναι οὐσιαστικὰ μία ἀντεστραμμένη (νεογνωστικὴ) ἀγγελολογία ποὺ συνδυάζεται μὲ μία (ἄς μοῦ ἐπιτραπεῖ ὁ ὅρος) ἀνωτερομυστολογία. Οἱ (Ἐκπεσόντες) Ἄγγελοι καὶ οἱ Ἀνώτεροι Μύστες-Ἀναληφθέντες Διδάσκαλοι τῶν Θεοσοφιστῶν ἐποπτεύουν ἀπὸ τὰ αἰθερικὰ πεδία τὴν ἐξέλιξη τῆς ἀνθρωπότητας καὶ κατοικοεδρεύουν στὴ Σαμπάλα ποὺ εἶναι ἕνα αἰθερικὸ νησί, τὸ ὁποῖο βρίσκεται πάνω ἀπὸ τὴν ἔρημο Γκόμπι.
Οἱ Θεοσοφιστὲς παρέλαβαν τὴν ἰδέα τῆς Νέας Ἱερουσαλὴμ ἀπὸ τὰ χριστιανικὰ κείμενα τῆς Πρὸς Ἑβραίους ἐπιστολῆς Παύλου καὶ τῆς Ἀποκάλυψης καὶ στὴ συνέχεια τὴν ἔνδυσαν μὲ βουδιστικὰ ἐνδύματα κοπῆς Θιβὲτ ὀνομάζοντάς την Σαμπάλα καὶ Μεγάλη Λευκὴ Ἀδελφότητα. Τοὺς ἀγγέλους τῆς Νέας Ἱερουσαλὴμ τοὺς μετέτρεψαν σὲ πνεύματα ποὺ δῆθεν κατέβηκαν ἀπὸ τὴν Ἀφροδίτη στὴ Γῆ. Καὶ τοὺς ἁγίους τῆς Νέας Ἱερουσαλὴμ τοὺς ἀντικατέστησαν μὲ μύστες καὶ Μαχάτμας τῆς Σαμπάλα.
Γιατί εἶναι τόσο σημαντικὴ ἡ Νέα Ἱερουσαλὴμ ὡς Σαμπάλα στὴν θεολογία τῆς Θεοσοφίας;
Μὰ γιατί οἱ Θεοσοφιστὲς ἰσχυρίζονταν πὼς ἐπικοινωνοῦσαν μὲ τὴν Σαμπάλα καὶ ἔπαιρναν ὁδηγίες ἀπὸ τὴν Μεγάλη Λευκὴ Ἀδελφότητα ποὺ κατοικεῖ ἐκεῖ! Οἱ μεγάλοι διδάσκαλοι Μορύα καὶ Κοὺτ Χούμι, οἱ ὁποῖοι ὑποτίθεται ὅτι καθοδηγοῦσαν τὴν Μπλαβάτσκυ μὲ πνευματικὰ μηνύματα, ἐνίοτε καὶ μὲ χειροπιαστὲς ἐπιστολὲς ποὺ ἡ ἴδια ἐπιδείκνυε, ἦταν ὑψηλόβαθμοι μύστες τῆς Σαμπάλα!
Ἡ θεοσοφικὴ ἀφήγηση ὑποστηρίζει πὼς ὁ πλανήτης Ἀφροδίτη, ποὺ Θεοσοφιστὲς καὶ Νεοεποχίτες ἀποκαλοῦν καὶ «Πλανήτη τῆς Ἀγάπης», εἶναι ὁ πιὸ πνευματικὰ ἀναπτυγμένος πλανήτης τοῦ ἡλιακοῦ μας συστήματος. Τὰ ὄντα ποὺ ζοῦν στὸ αἰθερικὸ ἐπίπεδό του εἶναι ἑκατοντάδες ἑκατομμύρια χρόνια μπροστὰ ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους στὴν πνευματική τους ἐξέλιξη. Τὸ κυβερνητικὸ συμβούλιο τῆς Ἀφροδίτης ποὺ ἀποτελεῖται ἀπὸ τοὺς 7 ἁγίους Κουμάρας, ἔστειλε ἕνα ἀπὸ αὐτούς, τὸν Σανὰτ Κουμάρα, ἐδῶ στὴ Γῆ, γιὰ νὰ μᾶς καθοδηγήσει. Σημειῶστε ὅτι αὐτοὶ οἱ Κουμάρας ταυτίζονται ἀπὸ τοὺς Θεοσοφιστὲς μὲ τοὺς 7 Ἀρχάγγελους καὶ συνεχίζουμε.
Σύμφωνα μὲ τὸν Τσὰρλς Λεντμπίτερ, συγγραφέα πολλῶν θεοσοφικῶν βιβλίων, ὁ Σανὰτ Κουμάρα κατῆλθε στὴ Γῆ μὲ ἕνα γιγάντιο πύρινο ἅρμα ἀπὸ τὴν Ἀφροδίτη πρὶν ἀπὸ 6,5 ἑκατομμύρια χρόνια. Ἡ Ἀλίκη Μπέιλυ διαφωνεῖ καὶ λέει πὼς ὄχι αὐτὸ ἔγινε πρὶν 18,5 ἑκατομμύρια χρόνια, ἐνῶ ὁ Α.Ε. Πάουελ ἀναφέρει 16,5 ἑκατομμύρια χρόνια καὶ ἡ Ἐλίζαμπεθ Κλὲρ Πρόφετ κάνει λόγο γιὰ τουλάχιστον 2,5 ἑκατομμύρια χρόνια πρίν.
Οἱ διαφωνίες τῶν Θεοσοφιστῶν δὲν περιορίζονται μόνο στὸ πόσα ἑκατομμύρια χρόνια πρὶν ἔγινε ἡ κάθοδος τοῦ Σανὰτ Κουμάρα, λὲς καὶ διαφωνοῦν στὸ μοίρασμα στραγαλιῶν, ἀλλὰ καὶ στὸ πόσοι ἐξελιγμένοι Ἀφροδιτιανοὶ τὸν συνόδευσαν. Γιὰ τὸν Λεντμπίτερ καὶ τὴν Ἀννὶ Μπεζὰντ ἦταν 30 «Ἄρχοντες τῆς Φλόγας» ποὺ ἦλθαν μαζί του, ἡ Ἀλίκη Μπέιλυ ἀναφέρει 105, ἐνῶ ἡ Ἐλίζαμπεθ Κλὲρ ὑποστηρίζει πὼς αὐτοὶ οἱ Ἄρχοντες τῆς Φλόγας ἔφεραν μαζί τους καὶ τοὺς 144.000 ποὺ ἀναφέρει ἡ Ἀποκάλυψη!
Ὁ Γκάι Μπάλαρντ, ποὺ ἵδρυσε τὴν νεοθεοσοφικὴ κίνηση «Ἐγὼ Εἰμί», ἰσχυρίστηκε μάλιστα πὼς ἀνάμεσα στοὺς Ἄρχοντες τῆς Φλόγας συγκαταλέγονταν ὁ Γκαουτάμα Βούδας καὶ ὁ Παγκόσμιος Διδάσκαλος ποὺ ἐναλλακτικὰ τὸν ἀποκαλοῦν Μαϊτρέγια ἤ Χριστό!
Ὁ Σανὰτ Κουμάρα μαζὶ μὲ τοὺς Κύριους τῆς Φλόγας, ὅταν ἔφτασαν στὴ Γῆ δημιούργησαν τὴν Σαμπάλα στὸ αἰθερικὸ πεδίο τῆς ἐρήμου Γκόμπι σὰν τὸ ἀρχηγεῖο τους. Ἀπὸ ἐκεῖ κατεύθυναν τὴν ἐξέλιξη τῆς ἀνθρωπότητας καὶ βασικό τους μέλημα ἦταν νὰ μεταδώσουν στοὺς ἀνθρώπους τὸν σπινθήρα τῆς νόησης ἐξυψώνοντάς τους ἀπὸ τὸ ζωικὸ ἐπίπεδο ποὺ βρισκόντουσαν. Αὐτὴ ἡ μετάδοση τοῦ σπινθήρα τῆς νόησης σύμφωνα μὲ τοὺς Θεοσοφιστὲς ἔγινε μέσῳ τοῦ μήλου, τοῦ ἀπαγορευμένου καρποῦ τῆς Γένεσης καὶ ὁ Ὄφις ἦταν μία συμβολικὴ ὀνομασία γιὰ τὸν Σανὰτ Κουμάρα καὶ τοὺς Ἄρχοντες τῆς Φλόγας. Ἰσχυρίζεται λοιπὸν ἡ Θεοσοφία πὼς τὸ μήνυμα τοῦ Ὄφεως πρὸς τοὺς Πρωτόπλαστους, ὅτι δὲν θὰ πεθάνουν ἂν φᾶνε τὸν ἀπαγορευμένο καρπό, ἀλλὰ θὰ ἀνοίξουν οἱ ὀφθαλμοί τους καὶ θὰ γίνουν θεοί, δὲν ἔγινε μὲ δόλο, ὥστε νὰ τοὺς ὁδηγήσει στὴν πτώση, ἀλλὰ ἦταν εὐεργεσία καθὼς ἡ ἀνάπτυξη τῆς νόησης ποὺ διέκρινε τὸ καλὸ καὶ τὸ κακὸ θὰ τοὺς ὁδηγοῦσε στὸ μονοπάτι τῆς πνευματικῆς ἐξέλιξης.
Βλέπετε λοιπὸν πῶς ἡ θεολογία τῆς Θεοσοφίας, ποὺ ὑπῆρξε ὁ προπομπὸς τῆς σταδιακὰ διαμορφούμενης παγκοσμιοποιητικῆς θρησκείας, εἶναι στὸν πυρήνα της νεογνωστική; Ἡ Μπλαβάτσκυ μάλιστα θεωροῦσε τοὺς Γνωστικοὺς σὰν τοὺς πραγματικοὺς Χριστιανοὺς . «Οἱ ἀληθινοὶ Χριστιανοὶ πέθαναν μαζὶ μὲ τοὺς τελευταίους Γνωστικούς, καὶ οἱ Χριστιανοὶ τῆς ἐποχῆς μας δὲν εἶναι παρὰ οἱ σφετεριστὲς ἑνὸς ὀνόματος ποὺ δὲν καταλαβαίνουν πλέον». (Σημειώσεις γιὰ τὸν «Ἐσωτερισμὸ τοῦ Χριστιανικοῦ Δόγματος» τοῦ Ἀββᾶ Ρόκα).
Καὶ ποιὸ εἶναι τὸ ὄνομα, ἡ μᾶλλον ὁ τίτλος, ποὺ ἀποδίδουν οἱ Θεοσοφιστὲς στὸν Σανὰτ Κουμάρα; Τὸν ἀποκαλοῦν «Κύριο τοῦ Κόσμου». Μὰ ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ἔτσι ἀποκαλεῖ στὰ Εὐαγγέλια τὸν Σατανᾶ θὰ ἀντικρούσετε καὶ θὰ ἔχετε δίκιο. Μήπως ὅμως τὸ ἴδιο τὸ Σανὰτ δὲν θυμίζει τὸν Σατανᾶ; Μήπως ἡ κάθοδός του ἀπὸ τὴν Ἀφροδίτη σὲ πύρινο ἅρμα δὲν θυμίζει τὴν πτώση τοῦ Ἑωσφόρου ἀπὸ τὸν οὐρανὸ στὴν γῆ; Καὶ μήπως ἡ ἴδια ἡ Ἀφροδίτη δὲν ἀποκαλοῦνταν καὶ Ἑωσφόρος ἀπὸ τοὺς ἀρχαίους Ἕλληνες καὶ τοὺς Ρωμαίους;
Στὴν Μυστικὴ Διδασκαλία, τὴν ἱερὰ βίβλο τῆς Θεοσοφίας, ἡ Μπλαβάτσκυ δὲν ἀποκρύπτει ὅτι ὁ Ἑωσφόρος εἶναι τὸ ὄνομα ποὺ ἀντιπροσωπεύει συλλογικὰ τοὺς Ἄρχοντες τῆς Φλόγας, οἱ ὁποῖοι στὸν ρόλο τοῦ Ὄφεως μετέδωσαν τὴν ἐγωικὴ συνείδηση καὶ τὴν νόηση στοὺς ἀνθρώπους. Τονίζει μάλιστα πὼς εἶναι τεράστια ἀδικία νὰ θεωρεῖται τὸ ὄνομα Ἑωσφόρος σὰν ταυτόσημο τοῦ Σατανᾶ καὶ σὰν προσωποποίηση τοῦ κακοῦ, ἐνῶ εἶναι ὁ εὐεργέτης τῆς ἀνθρωπότητας. Βλέπουμε ἐδῶ λοιπὸν ποῦ καταλήγει ὁ νεογνωστικισμός, ὄχι ἁπλὰ στὴν ὑπεράσπιση ἀλλὰ καὶ στὴν ἐξύψωση τοῦ Ἑωσφόρου καὶ τῶν Πεπτωκότων Ἀγγέλων.
Ἂς δοῦμε ὅμως καὶ μερικὲς σουρεαλιστικὲς πινελιές, μὲ τὶς ὁποῖες οἱ Θεοσοφιστὲς διακοσμοῦσαν τὴν θρησκεία τους ἐπιδεικνύοντας πὼς οἱ ἴδιοι εἶναι σὲ ζωντανὴ ἐπικοινωνία μὲ τὴν ὑποτιθέμενη Πνευματικὴ Ἱεραρχία τοῦ πλανήτη μας. Ὑποστήριζαν ὅτι ὁ Σανὰτ Κουμάρα, ὡς ἐπικεφαλῆς τῆς Παγκόσμιας Λευκῆς Ἀδελφότητας τῆς Σαμπάλα, συμμετέχει κάθε χρόνο σὲ μία περίτεχνη τελετουργία ποὺ γίνεται τὴν ἡμέρα τοῦ Βεσὰκ τῶν Βουδιστῶν (Πανσέληνο τοῦ Μαΐου) μὲ ἐπικεφαλῆς τὸν Βούδα, καὶ στὴν ὁποία συμμετέχει ἐπίσης ὁ Μαϊτρέγια, ποὺ οἱ Θεοσοφιστὲς ταυτίζουν μὲ τὸν Χριστό! Στὴν διάρκεια τῆς τελετῆς, ποὺ ὑποτίθεται ὅτι γίνεται σὲ μία χαράδρα τοῦ νότιου Θιβέτ, ἡ κοσμικὴ ἐνέργεια ἑστιάζεται ἀπὸ τὸν «Ἡλιακὸ Λόγο» στὴ Γῆ, προκειμένου νὰ διατηρηθεῖ ἡ κοσμικὴ ἐνέργεια τοῦ πλανήτη μας σὲ ἰσορροπία. Στὸ βιβλίο μάλιστα τοῦ Τσὰρλς Λεντμπίτερ «Οἱ Διδάσκαλοι καὶ τὸ Μονοπάτι» ὑπάρχει μία ἀπεικόνιση τῆς τελετουργίας καί, ὅπως ἀναφέρει ὁ συγγραφέας, μπορεῖ νὰ τὴν παρακολουθήσει κάποιος εἴτε μὲ τὸ αἰθερικό του σῶμα εἴτε μὲ τὸ φυσικό του σῶμα ἂν διαθέτει αἰθερικὴ ὅραση. Ὁ Λεντμπίτερ καυχιόταν πὼς διέθετε αἰθερικὴ ὅραση.
Ὁ Λεντμπίτερ ἐπίσης μὲ τὴν Ἀννὶ Μπεζὰντ (ἡ ὁποία διαδέχθηκε τὸν Ὄλκοτ στὴν προεδρία τῆς Θεοσοφικῆς Ἑταιρείας) ἰσχυρίζονταν πὼς εἶχαν καταφέρει νὰ ἀποκτήσουν πρόσβαση στὰ αἰθερικὰ Ἀκασικὰ Ἀρχεῖα, τὰ ὁποῖα κατέγραφαν τὴν γήινη ἱστορία καὶ ἐκεῖ μπόρεσαν νὰ μάθουν γιὰ τὶς παλαιότερες γήινες ἐνσαρκώσεις τῶν μεγάλων διδασκάλων τῆς Σαμπάλα (ἡ μετενσάρκωση εἶναι βασικὸ δόγμα τῆς θεοσοφικῆς θεολογίας). Σύμφωνα μὲ τὰ αἰθερικὰ αὐτὰ ἀρχεῖα ὁ διδάσκαλος Μορύα, ὁ ὁποῖος καθοδήγησε τὴν Μπλαβάτσκυ στὴν δημιουργία τῆς Θεοσοφικῆς Ἑταιρείας, ὑπῆρξε σὲ προηγούμενες ἐνσάρκωσεις του ἕνας αὐτοκράτορας τῆς Ἀτλαντίδας, ὁ βασιλιὰς Ἀρθοῦρος, ὁ Ἄγγλος Ἀρχιεπίσκοπος Τόμας Μπέκετ καὶ ὁ Ἄκμπαρ ὁ Μεγάλος (αὐτοκράτορας τῶν Μογγόλων). Ὁ διδάσκαλος Κοὺτ Χούμι ποὺ ἐπίσης συμβούλευσε τὴν Μπλαβάτσκυ γιὰ τὴν δημιουργία τῆς Θεοσοφικῆς Ἑταιρείας ἦταν σὲ προηγούμενες ἐνσαρκώσεις ὁ Πυθαγόρας, ὁ Φαραὼ Τούθμωσις ὁ Τρίτος, ὁ Φραγκίσκος τῆς Ἀσσίζης (ὀνομαστὸς “ἅγιος” τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς ἐκκλησίας) καὶ ἕνας ἐκ τῶν Μάγων τῆς Περσίας. Τὰ σχόλια δικά σας.
Ἡ διακήρυξις μίσους κατὰ τῆς Ἐκκλησίας ὡς διαχρονικὴ ἐμμονὴ τῆς παγκοσμιοποιητικῆς θρησκείας
Συνεχίζοντας γιὰ τὴν θεολογία τῆς Θεοσοφίας θὰ πρέπει στὸ παρὸν νὰ διευκρινίσω πὼς πρόκειται γιὰ μία ἀνάμειξη τριῶν διαφορετικῶν θρησκευτικῶν ρευμάτων. Ἡ μίξη αὐτὴ θὰ χρησιμοποιηθεῖ ὡς συνταγὴ καὶ γιὰ τὴ μέλλουσα παγκοσμιοποιητικὴ θρησκεία καθὼς διατηρήθηκε ἴδια καὶ ἀπαράλλακτη στὶς ἑκατοντάδες μεταγενέστερες νεοεποχίτικες κινήσεις καὶ σέκτες ποὺ ἄντλησαν οὐσιαστικὰ ἔμπνευση ἀπὸ τὴ Θεοσοφία. Θὰ δοῦμε σὲ μελλοντικὰ ἄρθρα τὴν ὑποστήριξη αὐτῶν τῶν σεκτῶν ὄχι μόνο ἀπὸ ἐπώνυμους Παγκοσμιοποιητὲς, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ κορυφαίους παγκοσμιοποιητικοὺς θεσμοὺς, ὅπως ὁ ΟΗΕ.
Ἂς καταγράψουμε ὅμως τὰ θρησκευτικὰ ρεύματα ποὺ ἀνακατεύτηκαν σὲ αὐτὸ τὸ ἐξωτικὸ κοκτέιλ. Τὸ πρῶτο εἶναι ὁ Γνωστικισμὸς, ἀλλὰ στὴ μορφὴ τοῦ Νεογνωστικισμοῦ, δηλαδὴ μὲ ὑπεράσπιση τοῦ Ἑωσφόρου καὶ τῶν Πεπτωκότων Ἀγγέλων, ὅπως εἴδαμε στὸ προηγούμενο ἄρθρο. Τὸ δεύτερο ἀφορᾶ τὸν δυτικὸ ἐσωτερισμό, δηλαδὴ τὶς παραδόσεις μυστικῶν μυητικῶν ὀργανώσεων, ὅπως ἡ Μασoνία καὶ ὁ Ροδοσταυρισμός, μαζὶ μὲ τὸν δυτικὸ ἀποκρυφισμὸ καὶ εἰδικὰ τὸν πνευματισμό. Τὸ τρίτο εἶναι οἱ ἀνατολικὲς θρησκεῖες, ὅπως ὁ Βουδισμὸς καὶ ὁ Ἰνδουισμὸς καὶ ἡ προβολὴ τῶν δογμάτων τους μὲ ὑποβάθμιση τῶν χριστιανικῶν. Οἱ Θεοσοφιστὲς ἔχουν σὰν κεντρικὸ δόγμα τὴν μετενσάρκωση τῶν Βουδιστῶν καὶ ὄχι τὴν ἀνάσταση τῶν νεκρῶν ποὺ ἐπαγγέλλονται οἱ Χριστιανοί. Ἐπίσης μαζὶ μὲ τοὺς νεοεποχίτες ποὺ τοὺς διαδέχθηκαν προτιμοῦν τὸν διαλογισμὸ ἀπὸ τὴν προσευχή, τοὺς γκουροὺ ἀπὸ τοὺς Χριστιανοὺς πατέρες καὶ τοὺς Βουδιστὲς μοναχοὺς ἀπὸ τοὺς Χριστιανούς.
Πρέπει νὰ τονιστεῖ ὅμως καὶ ἡ ἀντιχριστιανικὴ πολεμική τῆς Θεοσοφίας καὶ θεωρῶ σκόπιμο νὰ δοῦμε τὴν ἔντασή της μέσα ἀπὸ κείμενα καὶ διακηρύξεις τῶν ἴδιων τῶν Θεοσοφιστῶν καὶ ἰδιαίτερα τῆς Ἕλενας Μπλαβάτσκυ ποὺ ὑπῆρξε ἡ κεντρικὴ φιγούρα τῆς ψευδοθρησκείας των. Θὰ ξεκινήσω δείχνοντας τὴν ὑποβάθμιση στὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ ποὺ ἐπιχειροῦσε συστηματικὰ ἡ μαντὰμ Μπλαβάτσκυ. Γι’ αὐτὴν ὁ Ἰησοῦς δὲν ἦταν ὁ ἐνσαρκωθείς Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ ἕνας ἀπὸ τοὺς πολλοὺς μύστες ποὺ ὑποτίθεται πὼς γνώρισε στὴν ἐξέλιξή της ἡ ἀνθρωπότητα, οἱ ὁποῖοι ἀνέλαβαν ρόλο πνευματικῶν διδασκάλων καὶ ἔγιναν ἀφορμὴ νὰ ἀναπτυχθοῦν οἱ ἱστορικὲς θρησκεῖες.
«Ὁ Κρίσνα ἦταν ἕνας τέτοιος Δάσκαλος· τὸ ἴδιο ἦταν καὶ ὁ Ζωροάστρης· τὸ ἴδιο ἦταν καὶ ὁ Βούδας καὶ ὁ Σανκαρατσάρυα, ὁ μεγάλος σοφός τῆς Νότιας Ἰνδίας. Τὸ ἴδιο ἦταν καὶ ὁ Ναζαρηνὸς [δηλαδὴ ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τὴ Ναζαρέτ]». Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο «Συνάντηση μὲ τὴν Ε.Π.Μ.» τοῦ Τσάρλς Τζόνστον.
Πῶς προσπάθησε νὰ ἀποδείξει ἡ Μπλαβάτσκυ τοὺς ἰσχυρισμούς της γιὰ τὸν Χριστό; Διηγούμενη τὴν πιὸ ἀπίθανη καὶ εὐφάνταστη ἱστορία ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ διανοηθεῖ κανείς.
«Ἔχουν οἱ μύστες κάποια μυστικὰ ἀρχεῖα τῆς ζωῆς του;»
«Πρέπει νὰ ἔχουν», ἀπάντησε ἡ Μπλαβάτσκυ, «γιατί ἔχουν ἀρχεῖα γιὰ τὴ ζωὴ ὅλων τῶν Μυημένων. Κάποτε βρισκόμουν σὲ μία μεγάλη σπηλιὰ-ναὸ στὰ Ἰμαλάια, μὲ τὸν Διδάσκαλό μου (σσ: ὑποτίθεται κάποιον Διδάσκαλο Μορύα). Ὑπῆρχαν πολλὰ ἀγάλματα μυστῶν ἐκεῖ. Δείχνοντας ἕνα ἀπὸ αὐτά, εἶπε: «Αὐτὸν ὀνομάζετε Ἰησοῦ. Τὸν θεωροῦμε ἕνα ἀπὸ τοὺς μεγαλύτερους ἀνάμεσά μας». Ἀπὸ τὸ ὡς ἄνω βιβλίο.
Ἂς δοῦμε ὅμως τὴ συνέχεια τῆς κωμικῆς αὐτῆς ἱστορίας, γιὰ νὰ ἀντιληφθοῦμε τὸ πόσο ἀφελεῖς ἦταν αὐτοὶ ποὺ ἔδιναν βάση στὶς μεγαλομανεῖς φαντασιώσεις της.
«Κάποτε (ἡ Μπλαβάτσκυ) εἶχε περάσει ἑπτὰ ἑβδομάδες σὲ ἕνα δάσος ὄχι μακριὰ ἀπὸ τὰ βουνὰ Καρακοροὺμ (σσ: ὀροσειρὰ βορείως τῶν Ἰμαλαΐων), ὅπου εἶχε ἀπομονωθεῖ ἀπὸ τὸν κόσμο καὶ ὅπου μόνο ὁ διδάσκαλός της τὴν ἐπισκεπτόταν καθημερινά, εἴτε ἀστρικὰ εἴτε μὲ ἄλλο τρόπο… Ἀλλὰ ἐνῶ βρισκόταν ἐκεῖ, τῆς εἶχαν δείξει σὲ ἕνα σπήλαιο-ναὸ μία σειρὰ ἀπὸ ἀγάλματα ποὺ ἀντιπροσώπευαν τοὺς μεγάλους διδασκάλους τοῦ κόσμου, μεταξὺ ἄλλων:
«Ἕνα τεράστιο ἄγαλμα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ποὺ ἀπεικονίζεται τὴ στιγμὴ τῆς συγχώρεσης τῆς Μαρίας Μαγδαληνῆς. Ὁ Γκαουτάμα Βούδας προσφέρει νερὸ στὴν παλάμη τοῦ χεριοῦ του σὲ ἕνα ζητιάνο, καὶ ὁ Ἀνάντα ἀπεικονίζεται νὰ πίνει ἀπὸ τὰ χέρια μίας πόρνης ποὺ ἀνῆκε στὴν κάστα τῶν Παρίων.»» Ἐπιστολὲς τῆς Χ. Π. Μπλαβάτσκι». Μέρος II, συγκεντρώθηκε καὶ δημοσιεύτηκε ἀπὸ τὸν William Q. Judge, «Τὸ Μονοπάτι» Ἰανουάριος 1895.
Παραθέτω τώρα χαρακτηριστικὸ ἀπόσπασμα μὲ ἐπίθεσή της στὴν Ἐκκλησία.
«Οἱ Θεοσοφιστές, …, θεωροῦν τὸν Ἰησοῦ ὡς Μυημένο. Δὲν διαμαρτύρονται, ἑπομένως, ἐνάντια στὸν «φέροντα» αὐτό τό ὄνομα – στὸν ὁποῖο βλέπουν ἕνα ἀπὸ τοὺς Διδασκάλους τῆς Σοφίας – ἀλλὰ ἐνάντια σὲ αὐτὸ τὸ ὄνομα ὡς παραποιημένο ἀπὸ ψευδοχριστιανικὴ φαντασία καὶ ντυμένο μὲ παγανιστικὲς στολὲς δανεισμένες ἀπὸ εἰδωλολατρικοὺς θεούς, ποὺ ἔχουν ἀφιερώσει τὶς καρδιές τους. Εἶναι αὐτοὶ οἱ «ἱερεῖς» ποὺ ὁ σεβαστός μας ἀνταποκριτὴς καταγγέλλει ὡς «δολοφόνους» καὶ «διαβόλους»… ἐναντίον τῶν ὁποίων κάθε ἀληθινὸς θεοσοφιστὴς θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι πάντα ἕτοιμος νὰ ἐξεγερθεῖ». (Ἕλενα Πέτροβνα Μπλαβάτσκυ, «Διάφορες σημειώσεις» ἀπὸ τὸ περιοδικὸ «Lucifer», Αὔγουστος 1888).
Ἡ μαντὰμ αὐτὴ βέβαια, ὅταν ἐκστόμιζε τὶς ὕβρεις κατὰ τοῦ Χριστιανισμοῦ καὶ τῶν λειτουργῶν του βολικὰ λησμονοῦσε νὰ ἀναφέρει ὅτι ἡ χριστιανικὴ Ἐκκλησία ἄνθησε καὶ καρποφόρησε ἀπὸ τὸ αἷμα καὶ τὶς θυσίες ἁγίων καὶ μαρτύρων. Καὶ πὼς οἱ διωγμοί της δὲν τελείωσαν ἐπὶ Ρώμης, ἀλλὰ τοὺς ξανάζησαν οἱ Χριστιανοὶ καὶ ἐπὶ Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας καὶ ἐπὶ Γαλλικῆς Ἐπανάστασης καὶ σὲ ἀρκετὰ κομμουνιστικὰ καθεστῶτα χωρὶς ὅμως νὰ καμφθεῖ ἡ πίστη τους. Δὲν τὴν σύμφερε νὰ κάνει τὴ σύγκριση μὲ τοὺς Θεοσοφιστὲς ποὺ διακήρυτταν ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς τὶς δοξασίες τους ἀπὸ τοὺς ἀναπαυτικοὺς καναπέδες τῶν σαλονιῶν τῆς Ἐλὶτ, ὅπου συχνὰ ἦταν προσκεκλημένοι γιὰ τσάι καὶ πνευματιστικὲς σεὰνς σὲ τραπεζάκια.
Σὲ πολλὲς δημοσιεύσεις της ἡ Μπλαβάτσκυ ἀρνήθηκε τὴν ἴδια τὴν ἱστορικότητα τοῦ Ἰησοῦ τῶν Εὐαγγελίων ὑποστηρίζοντας πὼς ὁ πραγματικὸς Ἰησοῦς ἔζησε 100 χρόνια πρίν, ἦταν γιὸς ἑνὸς Ρωμαίου στρατιώτη ποὺ λεγόταν Παντίρας καὶ πὼς ἔκανε θαύματα μὲ τὴ χρήση τῆς μαγείας ποὺ σπούδασε στὴν Αἴγυπτο! Σὰν πηγὴ της χρησιμοποιεῖ ἕνα βιβλίο τοῦ Ταλμούδ, ποὺ ὅμως ξέρουμε πὼς γράφτηκε σὰν πολεμικὸς λίβελλος ἀπὸ τοὺς Ἑβραίους τῆς Ἀλεξάνδρειας κατὰ τῶν Χριστιανῶν μὲ στόχο νὰ γελοιοποιήσουν τὴ ζωὴ τοῦ Χριστοῦ διασπείροντας τερατώδη ψεύδη.
«Μερικοὶ ἀπὸ ἐμᾶς, …, ἀρνούμαστε μόνο τὸν Ἰησοῦ τοῦ Εὐαγγελίου – ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι ἱστορικὸ πρόσωπο -… [ἀλλὰ] πιστεύουμε σὲ ἕνα ἰδανικὸ Χριστό. Ἄλλοι τείνουν νὰ βλέπουν τὸν πραγματικὸ Ἰησοῦ στὸν μύστη ποὺ ἀναφέρεται στὰ παλαιότερα Ταλμουδικά, καθὼς καὶ σὲ ὁρισμένα χριστιανικὰ βιβλία, καὶ εἶναι γνωστὸς ὡς Γεσοὺ μπὲν Παντίρα (σσ: Ἰησοῦς γιὸς τοῦ Παντίρα)». Ἕλενα Πέτροβνα Μπλαβάτσκυ, «Μία Λέξη μὲ «Μηδέν».
Ὡστόσο ἀρκετοὶ Θεοσοφιστὲς σήμερα ὑποχρεώνονται πλέον νὰ ἀποδεχθοῦν τὴν ἱστορικότητα τοῦ Ἰησοῦ τῶν Εὐαγγελίων, καθὼς ἡ ἱστορικὴ ἔρευνα τελεσίδικα ἔχει ἀποφανθεῖ ὑπέρ της. Παραθέτω ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν παρακάτω θεοσοφικὴ ἱστοσελίδα.blavatskytheosophy.com
«Οἱ σύγχρονοι ἱστορικοὶ καὶ ἐρευνητὲς τῆς ἱστορικότητας τοῦ Ἰησοῦ – καὶ οἱ ὁποῖοι στὸ σύνολό τους δὲν εἶναι Χριστιανοὶ καὶ ἑπομένως δὲν ἔχουν τίποτα νὰ κερδίσουν ἰδεολογικὰ – θεωροῦν ὅτι ὑπάρχουν πολὺ ἐπαρκῆ στοιχεῖα, ἂν καὶ κυρίως συμπερασματικὰ στοιχεῖα, ὅτι ὁ Ἰησοῦς ἔζησε περίπου τὴν χρονικὴ περίοδο ποὺ τοῦ εἶχε δοθεῖ στὸν Χριστιανισμό, δηλαδὴ τὶς πρῶτες δεκαετίες μ.Χ. Ἡ ἰδέα ὅτι μπορεῖ νὰ γεννήθηκε ἕνα αἰώνα πρὶν ἀπὸ αὐτὴν δὲν ἔχει ἀπολύτως καμία βαρύτητα γι’ αὐτοὺς καὶ εἶναι ἀντίθετη μὲ τὰ πολλὰ στοιχεῖα ποὺ ἔχουν ἔρθει στὸ φῶς ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῆς Ἕλενας Μπλαβάτσκυ…
Ἡ γραφὴ ἢ τὸ κείμενο ποὺ εἶναι γνωστὸ ὡς Sefer Toledot Yeshu (σσ: τὸ ταλμουδικὸ κείμενο ποὺ χρησιμοποίησε σὰν πηγὴ ἡ Μπλαβάτσκυ) ἔχει πολὺ κακὴ φήμη, ὄχι ἁπλῶς ἐπειδὴ παρουσιάζει μία ἐκδοχὴ τῆς ζωῆς καὶ τῆς ἐποχῆς τοῦ Ἰησοῦ ποὺ ἔρχεται σὲ ἀντίθεση μὲ τὶς ἀφηγήσεις τῆς Καινῆς Διαθήκης, ἀλλὰ λόγῳ τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖο τὸ κάνει αὐτό. Ἂν καὶ ἡ Μπλαβάτσκυ μιλάει γιὰ αὐτὸ τὸ βιβλίο ὡς τὴ Ραββινικὴ παράδοση καὶ ὑπονοεῖ ὅτι ἀποτελεῖ οὐσιαστικὸ μέρος τοῦ Ἑβραϊκοῦ Κανόνα, στὴν πραγματικότητα δὲν εἶναι τίποτα ἀπὸ τὰ δύο, καὶ αὐτὸ ἔχει ἀποδειχθεῖ σαφῶς καὶ ἐπανειλημμένα ἀπὸ πολλοὺς ἱστορικοὺς καὶ ἀκαδημαϊκοὺς ἐρευνητές, τόσο Ἑβραίους ὅσο καὶ μὴ Ἑβραίους. Ἀναγνωρίζεται ὅτι χρησιμοποιεῖ χλευασμὸ καὶ καυστικότητα πρὸς τὸν Ἰησοῦ σὲ ὅλη τὴ διάρκειά του, καθὼς καὶ ἄσεμνες καὶ χοντροκομμένες περιγραφές».
Σημειωτέον ὅτι τὸ ἴδιο ταλμουδικὸ κείμενο χρησιμοποιοῦσαν τακτικὰ καὶ οἱ Ἕλληνες νεοεθνικοὶ, γιὰ νὰ ἀπορρίψουν τὴν ἱστορικότητα τοῦ Ἰησοῦ τῶν Εὐαγγελίων παρότι ἀπὸ δεκαετίες ἔχει ἀποδομηθεῖ ὡς ἀναξιόπιστος λίβελλος καὶ ἀπὸ τοὺς ἴδιους τούς Ἑβραίους. .
Τὰ σκάνδαλα τὰ ὁποῖα ἀπεκάλυψαν τὴν ἀπάτην τῆς Θεοσοφίας
Δύο μεγάλα σκάνδαλα ποὺ ἀποκαλύφθηκαν σὲ βάρος τῶν ἡγετῶν τῆς Θεοσοφικῆς Ἑταιρείας καὶ ἕνα πρωτοφανὲς φιάσκο ποὺ ἀκύρωσε τὸ μεγαλύτερο σχέδιό τους προκάλεσαν μεγάλα πλήγματα στὶς φιλοδοξίες τῶν Θεοσοφιστῶν νὰ δημιουργήσουν μία παγκόσμια θρησκεία μὲ νεογνωστικὸ ἀντιχριστιανικὸ προσανατολισμὸ καὶ μὲ δάνεια ἀπὸ τὸ δυτικὸ ἀποκρυφισμὸ καὶ τὶς ἀνατολικὲς θρησκεῖες. Ὁδήγησαν σὲ παραιτήσεις σημαντικῶν στελεχῶν, σὲ διασπάσεις τῆς ὀργάνωσης καὶ σὲ ἀπογοήτευση τῶν πιστῶν της.
Ἂς μεταφερθοῦμε ὅμως στὸ Ἀντυὰρ τῆς Ἰνδίας ποὺ βρισκόταν τὸ Ἀρχηγεῖο τῆς Θεοσοφικῆς Ἑταιρείας τὸν Μάιο τοῦ 1884. Ἐκεῖνο τὸν μήνα ἀπολύθηκαν ἀπὸ τὴν Ἑταιρεία δύο σημαντικοὶ ὑπάλληλοι, ὁ κύριος καὶ ἡ κυρία Κουλόμπ, λόγῳ τῶν διαμαρτυριῶν τους ὅτι δὲν εἶχαν πληρωθεῖ γιὰ πολλοὺς μῆνες. Ἡ Ἔμμα Κουλόμπ, ποὺ γιὰ ἀρκετὰ χρόνια ἦταν προστατευόμενη τῆς Ἕλενας Μπλαβάτσκυ (οὐσιαστικῆς ἱδρύτριας καὶ ἡγέτιδας τῆς Θεοσοφικῆς Ἑταιρείας), σὰν πράξη ἀντεκδίκησης μετὰ τὴν ἀπόλυσή της παρέδωσε στὸν ἐκδότη τοῦ περιοδικοῦ Christian College Magazine περίπου ἑβδομῆντα ἢ ὀγδόντα ἐπιστολὲς καὶ ἄλλα ἔγγραφα, κυρίως γραμμένα μὲ τὸ χέρι τῆς Μπλαβάτσκυ, τὰ ὁποῖα ἀποδείκνυαν ὅτι πολλὰ ἀπὸ τὰ ψυχικὰ φαινόμενα τῆς μαντὰμ Μπλαβάτσκυ, σίγουρα προέκυψαν ἀπὸ ἀπάτη, συμπεριλαμβανομένης τῆς συγγραφῆς τῶν περίφημων ἐπιστολῶν ἀπὸ τοὺς Μαχάτμας (σσ: ὑποτιθέμενοι ἀνώτεροι μύστες τῶν αἰθερικῶν πεδίων).
Ἐξαιτίας τοῦ διεθνοῦς σάλου ποὺ δημιουργήθηκε ἀπὸ τὸ σκάνδαλο ἀσχολήθηκε μὲ τὸ ζήτημα ἡ βρετανικὴ Ἑταιρεία Ψυχικῆς Ἔρευνας, ἡ ὁποία, κατόπιν πρόσκλησης καὶ μὲ ἔξοδα τοῦ καθηγητῆ Σίντγουικ, ἔστειλε στὴν Ἰνδία τὸν πρόεδρό της, Ρίτσαρντ Χότζσον. Αὐτός, ἀφοῦ διεξήγαγε μία ὀκτάμηνη ἔρευνα γιὰ τὰ ψυχικὰ φαινόμενα ποὺ ἰσχυρίζονταν οἱ Θεοσοφιστὲς ὅτι προκαλοῦσαν, δημοσίευσε μία ἐμπεριστατωμένη καὶ ἀκριβῆ μελέτη 200 σελίδων τὸν Δεκέμβριο τοῦ 1885.
Ἡ μελέτη τοῦ Χότζσον ἀποδείκνυε ὅτι τὰ γράμματα ποὺ κατέθεσε ἡ Ἔμμα Κουλὸμπ στὸ περιοδικὸ Christian College Magazine ἦταν αὐθεντικά, γραμμένα ἀπὸ τὴν ἴδια τὴν Μπλαβάτσκυ καὶ ἀποδείκνυαν ὅτι ἡ Μπλαβάτσκυ καθοδηγοῦσε (κατὰ τὴ διάρκεια τῆς ἀπουσίας της στὴν Βρεττανία) τὸ ζεῦγος Κουλὸμπ πῶς θὰ πετυχαίνει μὲ διάφορες ταχυδακτυλουργίες τὰ δῆθεν ψυχικὰ φαινόμενα ποὺ ἐντυπωσίαζαν ὅσους τὰ παρακολουθοῦσαν.
Οἱ ἐμφανίσεις τοῦ Κοὺτ Χούμι (σσ: ὑποτιθέμενου Μεγάλου Διδασκάλου ποὺ μαζὶ μὲ ἄλλους μύστες τῆς Σαμπάλα καθοδηγοῦσαν τὴν ἐξέλιξη τῆς ἀνθρωπότητας) στὸ Ἀρχηγεῖο τοῦ Ἄντυαρ, ἀποδείχθηκαν ὅτι ἔγιναν ἀπὸ τὸν Ἀλέξις Κουλόμπ. Αὐτός, σὲ ἀμυδρὸ φῶς, σὲ βολικὰ μακρινὴ ἀπόσταση, περπατοῦσε μὲ ἕνα ὁμοίωμα κεφαλιοῦ καὶ ὤμων, ποὺ παρίστανε τὸν Κοὺτ Χούμι. Οἱ ἐπιστολὲς πρὸς τοὺς Μαχάτμας ποὺ τοποθετοῦνταν στὸ ἱερὸ τοῦ Ἀρχηγείου τῶν Θεοσοφιστῶν καὶ ποὺ ἐξαφανίζονταν, γιὰ νὰ ἐμφανιστοῦν στὴ θέση τους νέες ἐπιστολὲς μὲ ἀπαντήσεις τῶν Μαχάτμας ἦταν ἐπίσης προϊὸν ἀπάτης. Τὸ ἴδιο καὶ τὸ σπασμένο πιατάκι ποὺ τοποθετήθηκε μέσα στὸ χῶρο τοῦ ἱεροῦ καὶ ἀντικαταστάθηκε σὲ λίγα λεπτὰ ἀπὸ ἕνα ἐντελῶς ὁλόκληρο. Ἕνα μυστικὸ συρόμενο πίσω μέρος βρισκόταν στὸ ξύλινο ἑρμάριο ποὺ χρησιμοποιοῦνταν σὰν ἱερὸ καὶ ἕνα ἄνοιγμα καὶ μία ἐσοχὴ ἐπέτρεπαν σὲ κάποιον ἀπὸ τὸ διπλανὸ δωμάτιο (τὸ ὑπνοδωμάτιο τῆς Μπλαβάτσκυ) νὰ ἀντικαταστήσει γρήγορα ἕνα γράμμα μὲ ἕνα ἄλλο, καὶ ἕνα ἀντίγραφο πιατάκι μὲ τὸ σπασμένο!
Ἡ μελέτη τοῦ Χότζσον κατέληγε πὼς ἡ μαντὰμ Μπλαβάτσκι ἦταν «μία ἀπὸ τὶς πιὸ καταξιωμένες καὶ ἐνδιαφέρουσες ἀπατεώνισες στὴν ἱστορία»!!! Δὲν ἦταν μόνο ὁ Χότζσον ὅμως ποὺ μίλησε ἀπαξιωτικὰ γιὰ τὰ ψυχικὰ φαινόμενα ποὺ δῆθεν πετύχαιναν οἱ Θεοσοφιστές. Τὸ 1882, ὁ Σουάμι Νταγιανάντα Σαρασουάτι, ἐπικεφαλῆς τῆς Ἄρυα Σαμάτζ (μεγάλη θρησκευτικὴ ὀργάνωση τῆς Ἰνδίας), κατήγγειλε τὴν Μπλαβάτσκι καὶ τὸν Ὄλκοτ ὡς ἀπατεῶνες – λέγοντας ὅτι τὰ φαινόμενα ποὺ παρήγαγαν στὴν Ἰνδία ὀφείλονταν σὲ ὑπνωτισμό, ταχυδακτυλουργία καὶ ἔξυπνη μαγεία· καὶ ὅτι δὲν γνώριζαν τίποτα γιὰ τὴν ἀπόκρυφη ἐπιστήμη τῶν Γιόγκι τοῦ παρελθόντος. Σημειωτέον ὅτι τὸ 1878-79 ἡ Θεοσοφικὴ Ἑταιρεία μεταφέρθηκε στὴν Ἰνδία, ὡς παράρτημα τῆς Ἄρυα Σαμάτζ, ἀλλὰ τὸ 1882 αὐτὴ ἡ συμμαχία διαλύθηκε, ἀκριβῶς ἐπειδὴ ἡ ἰνδουιστικὴ ἡγεσία της ἀντιλήφθηκε ὅτι οἱ Θεοσοφιστὲς ἦταν ἀπατεῶνες ποὺ ἤθελαν νὰ ἐκμεταλλευθοῦν τὴν μεγάλη ἐπιρροὴ τῆς Ἄρυα Σαμάτζ στὴν Ἰνδία.
Ὁ Δρ. Φρὰντς Χάρμαν, ἕνας κορυφαῖος θεοσοφιστὴς καὶ στενὸς συνεργάτης τῆς Μπλαβάτσκυ, παραδέχτηκε ὅτι τὸ μυστικὸ ἄνοιγμα βρέθηκε στὸ ἱερὸ καὶ ὅτι, γιὰ νὰ μὴ ἐξεταστεῖ ἀπὸ τὸν κ. Χότζσον καὶ τοὺς «ἐχθροὺς τῆς Θεοσοφικῆς Ἑταιρείας», καταστράφηκε ἀπὸ τὸν ἴδιο, τὸν Γουίλιαμ Τζὰτζ καὶ ἕνα Ἰνδουιστή!
Πῶς προσπάθησαν οἱ Θεοσοφιστὲς νὰ ἐπιβιώσουν ἀπὸ τὴ φουρτούνα ποὺ τοὺς ἔφερε τὸ σκάνδαλο Κουλὸμπ καὶ ἡ ἀναφορὰ τοῦ Χότζσον; Ἰσχυρίστηκαν ὅτι ὅλη αὐτὴ ἡ ὑπόθεση ἦταν μία δοκιμασία πίστης ποὺ ἐνορχηστρώθηκε ἀπὸ τοὺς ἴδιους τοὺς Μαχάτμα ποὺ καθοδηγοῦσαν τοὺς Θεοσοφιστὲς ἀπὸ τὰ αἰθερικὰ πεδία!!! Ὁ Θεοσοφιστὴς Φρὰντς Χάρτμαν (ποὺ ἀναφέρθηκε προηγουμένως) ὑποστήριξε μάλιστα ὅτι ἀκόμη καὶ ἂν τὰ φαινόμενα παράγονταν μὲ δόλια μέσα, ἦταν μέρος μίας «Θεοσοφικῆς ἐκπαίδευσης» ποὺ παρεῖχε ἡ Μπλαβάτσκυ, γιὰ νὰ βοηθήσει τοὺς μαθητὲς νὰ ἀναπτύξουν διάκριση καὶ νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τὴν ἑστίαση στὴ μαγεία, γιὰ νὰ στραφοῦν πρὸς τὴν κεντρικὴ φιλοσοφία τῆς «Παγκόσμιας Ἀδελφότητας τοῦ Ἀνθρώπου»! Μιλᾶμε γιὰ ἀδιανόητους ἰσχυρισμοὺς ποὺ δείχνουν τὸ ἀσύλληπτο θράσος τῶν Θεοσοφιστῶν, ἀλλὰ ἂς τοὺς δώσουμε τουλάχιστον ὅτι εἶχαν μεγάλη φαντασία!
Τὸ δεύτερο σκάνδαλο συνέβηκε τὸ 1906, ὅταν ἀπηγγέλθηκαν κατηγορίες κατὰ τοῦ Τσὰρλς Λεντμπῆτερ, κορυφαίου θεοσοφιστῆ καὶ συγγραφέα (δεύτερος στὴν ἱεραρχία τῆς Θεοσοφικῆς Ἑταιρείας ἐπὶ σειρὰ ἐτῶν), γιὰ ἐνθάρρυνση νέων παιδιῶν σὲ σεξουαλικὲς πράξεις. Ἡ Ἕλεν Ντένις, μητέρα ἑνὸς ἀγοριοῦ καὶ Γραμματέας τοῦ Ἐσωτερικοῦ Τμήματος τῆς Ἀμερικανικῆς Θεοσοφικῆς Ἑταιρείας, ἀνέφερε λεπτομερῶς σὲ ἐπιστολή της ὅτι ὁ Λεντμπίτερ εἶχε διδάξει στὸν γιό της Ρόμπιν καὶ σὲ ἕνα φίλο του, τὸν αὐνανισμὸ ὡς «ἀναμάρτητη» πρακτική, συμπεριλαμβανομένων μεθόδων γιὰ τὴν ἐκτέλεσή του, μὲ ἰσχυρισμοὺς ὅτι θὰ προωθοῦσε τὴ σωματικὴ δύναμη, τὴν ἀρρενωπότητα καὶ τὴν εὐθυγράμμιση μὲ τὶς Θεοσοφικὲς ἀρχές!
Τὸ ἀμερικανικὸ τμῆμα τῆς Θεοσοσοφικῆς Ἑταιρείας μὲ ἐπικεφαλῆς τὸν Γενικὸ Γραμματέα Ἄλεξ Φούλερτον, ξεκίνησε ἔρευνα, γεγονὸς ποὺ ὁδήγησε σὲ μία ἐξεταστικὴ ἐπιτροπὴ στὶς 16 Μαΐου 1906 στὸ Λονδίνο μὲ ἐκπροσώπους ἀπὸ βρεττανικά, γαλλικὰ καὶ ἀμερικανικὰ παραρτήματα. Ὁ Λεντμπίτερ παραδέχτηκε ὅτι συμβούλευε τὴν πρακτικὴ σὲ «τρία ἢ τέσσερα» ἀγόρια, συμπεριλαμβανομένων ἐπιδείξεων μέσῳ «ἐνδεικτικῶν ἐνεργειῶν» ἢ ἁφῆς, δικαιολογώντας την ὡς μείωση τῆς βλάβης, ἐμπνευσμένη ἀπὸ ἀνώνυμες μεθόδους τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἀγγλίας (!!!), ἂν καὶ ἀπέφυγε νὰ δώσει λεπτομέρειες (φυσικά). Ἡ ἐπιτροπή, ἐπικαλούμενη ἀνηθικότητα καὶ πιθανὴ παιδεραστικὴ ἐπιρροή, δέχτηκε τὴν παραίτησή του ἐκείνη τὴν ἡμέρα, γιὰ νὰ μὴ τὸν ὑποχρεώσει σὲ ἀποβολή. Γιὰ ἀνηθικότητα καὶ πιθανὴ παιδεραστικὴ ἐπιρροὴ λοιπὸν ὑποχρεώθηκε νὰ παραιτηθεῖ ἐκεῖνος ποὺ ἰσχυριζόταν ὅτι ἔβλεπε στὸ αἰθερικὸ πεδίο καὶ διάβαζε ἐκεῖ τὰ αἰθερικὰ ἀρχεῖα μαθαίνοντας γιὰ τὶς προηγούμενες ἐνσαρκώσεις γνωστῶν Θεοσοφιστῶν!
Τὸ σκάνδαλο Λεντμπίτερ ὁδήγησε στὴν παραίτηση πολλῶν Θεοσοφιστῶν, ἀλλὰ μετὰ ἀπὸ τρία χρόνια ἡ νέα πρόεδρος Ἀννὶ Μπεζὰντ κατάφερε νὰ τὸν ἐπαναφέρει στὴν Θεοσοφικὴ Ἑταιρεία, ὅπου ὅμως ἔδωσε πάλι ἀφορμὲς γιὰ νέες σεξουαλικὲς παρενοχλήσεις σὲ μικρὰ παιδιά!
Τὸ τρίτο κτύπημα στὴ Θεοσοφία προῆλθε ἀπὸ τὴν περίπτωση τοῦ Τζίντου Κρισναμούρτι. Αὐτὸς ἦταν ἕνας Ἰνδὸς ἀπὸ πτωχὴ βραχμανικὴ οἰκογένεια ποὺ ἀπὸ πολὺ μικρὸ παιδὶ παρουσίαζε κάποιες ἰδιαίτερες πνευματικὲς ἱκανότητες, τὶς ὁποῖες ἐντόπισαν κάποιοι Θεοσοφιστὲς καὶ ἀποφάσισαν νὰ τὸν λανσάρουν σὰν Παγκόσμιο Ἐκπαιδευτὴ τῆς ἀνθρωπότητας! Ἡ πρόεδρος τῆς Θεοσοφικῆς Ἑταιρείας Ἀννὶ Μπεζὰντ τὸν παρουσίασε λέγοντας ὅτι εἶναι «ὁ μέγας ἀπεσταλμένος τῆς Ἀπόκρυφης Ἱεραρχίας, ὁ Παγκόσμιος Διδάσκαλος, ὁ Μποντισάτβα, ὁ Σρὶ Κρίσνα, ὁ Χριστὸς ὁ Κύριος…Ἔρχεται γιὰ νὰ ἀναδιαμορφώσει ὅλα τὰ πράγματα , γιὰ νὰ δημιουργήσει ἐκ νέου τὸν κατεστραμμένο μας κόσμο…». Οἱ Θεοσοφιστὲς ἵδρυσαν ἀπὸ τὸ 1911 τὸ “Τάγμα τοῦ Ἀστέρος τῆς Ἀνατολῆς”, γιὰ νὰ προετοιμάσει τὸν κόσμο γιὰ τὴν ἔλευση τοῦ Παγκοσμίου Διδασκάλου. Ὁ Λεντμπίτερ ἰσχυριζόταν πὼς σὲ προηγούμενες ἐνσαρκώσεις του ἦταν ὁ Βούδας καὶ ὁ Χριστός!
Καὶ ἐνῷ ἡ παράσταση εἶχε στηθεῖ κανονικὰ καὶ ἔκοβε καὶ πολλὰ εἰσιτήρια, ἀφοῦ 45.000 εἶχαν γραφτεῖ μέλη στὸ Τάγμα τοῦ Ἀστέρος καὶ χιλιάδες συγκεντρώνονταν στὶς ὁμιλίες τοῦ Κρισναμούρτι, μία ὡραία πρωία τοῦ 1929 ὁ Παγκόσμιος Διδάσκαλος τοὺς ἄφησε ὅλους σύξυλους. Διακήρυξε σὲ μία ἔντιμη ἐξομολόγηση ὅτι δὲν θέλει νὰ τὸν θεωροῦν προφήτη ἤ Παγκόσμιο Διδάσκαλο, ὅτι ἀρνεῖται νὰ ἡγεῖται μίας θρησκευτικῆς κίνησης, ὅτι ἐπιθυμεῖ τὴ διάλυση τοῦ Τάγματος τοῦ Ἀστέρος καὶ ὅτι δὲν θέλει πιστοὺς ὀπαδούς, καθὼς ἡ Ἀλήθεια εἶναι μία χώρα, στὴν ὁποία δὲν φθάνει κανεὶς μὲ καθοδήγηση!
Ἀπὸ τὰ δύο σκάνδαλα ποὺ περιγράψαμε στὸ ἄρθρο ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὸ φιάσκο στὴν περίπτωση τοῦ Κρισναμούρτι δὲν συνῆλθε ποτὲ ἡ Θεοσοφία. Κληροδότησε πολλὲς ὅμως ἀπὸ τὶς ἀρχές της σὲ νέες κινήσεις καὶ στὶς νεοεποχίτικες σέκτες, ὅπως θὰ δοῦμε σὲ προσεχῆ ἄρθρα.
https://orthodoxostypos.gr/
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...
**Τό ιστολόγιο δέν συμφωνει απαραίτητα με τις απόψεις των αρθρογράφων
