ΑΙΣΥΜΝΗΤΕΙΑ.......

 

Αισυμνητεία..

2023/01/09

Γράφει ο Παλαιός

Πέρα απ’ αυτά που σας έχω ‘πεί μέχρι σήμερα για το θέμα Αισυμνητεία -όπου καλό είναι να διαβάσετε ότι υπάρχει γραμμένο στο μπλόγκι, ώστε να ξέρετε περί τίνος πρόκειται, καθώς δεν θα επαναλάβω εδώ όσα ήδη έχω ‘πεί, αλλά θα το πάω παραπέρα, και θα σας τρίψω στην μούρη πράγματα που δεν ξέρετε, για το εν λόγω θέμα, ώστε αν μπορέσετε ν΄αντιληφθείτε την ύψιστη προσφορά της Αισυμνητείας, στο μπουρδέλο του Σκατόκοσμου, αλλά και το ποιά η διαφορά της από κάθε άλλο σύστημα- τα οποία καμμία σχέση δεν έχουν με τις πορδές που κατά καιρούς πετάνε διάφοροι, προσπαθώντας να εντυπωσιάσουν, ενώ στην ουσία δεν ξέρουν την τύφλα τους, και μιλάμε πάντα για την πραγματική Αισυμνητεία, εκείνη που υπήρχε και εφαρμοζόταν στην Πάλαι Ποτέ Ελλάδα, και όχι τις όποιες γιαλαντζί, τις προσπάθειες εκείνες που έκαναν κάποιοι προσπαθώντας να διορθώσουν και να σώσουν τις πόλεις τους από την τραγική κατάσταση στην οποία είχαν περιέλθη. 

Το σύστημα της Αισυμνητείας

Η Αισυμνητεία δεν είναι απλά ένα κάποιο σύστημα, αλλά κάτι το οποίο στήθηκε με σκοπό αφ’ ενός μεν να δώσει στο πόπολο το καλύτερο σύστημα διακυβέρνησης, το οποίο θα έκανε κατά το δυνατόν υποφερτή την ζωήν του στο μπουρδέλο του «Κόσμου Φυλακή», αλλά και να διατηρήσει τις πληροφορίες και τις τεχνικές απελευθέρωσης από τον Σκατόκοσμο.

Στην συγκεκριμένη ανάρτηση δεν θα σας μιλήσω για την απελευθέρωση από τον «Κόσμο Φυλακή», αλλά θα σας ‘πώ μερικά πράγματα για το τι πρόσφερε το σύστημα της Αισυμνητείας στην καθημέρα ζωή του πόπολου.

Πρωτίστως να πούμε ότι το σύστημα αυτό ήταν απόλυτα Αξιοκρατικό – ναι ρε χούντα !! ..γιατί δεν σας αρέσει ;;

..η λειτουργία

Λειτουργούσε απαρέγκλιτα πάνω στους κανόνες που είχαν απ’ αρχής θεσπιστεί – και μόνο κάποιος Αισυμνουργός ή μεγάλος Αισυμνητής μπορούσε και είχε το δικαίωμα να επιφέρει κάποιες λειτουργικές αλλαγές, οι οποίες όμως θα έπρεπε να γίνουν αποδεκτές και από το σύνολο της Ανώτατης Αρχής.

Όπως είχα ‘πεί παλαιότερα ήταν ένα πολύπλευρο και πολυδιάστατο σύστημα, σ’ έναν τομέα ίσχυε αυτό, σε κάποιον άλλο κάτι διαφορετικό ..από που νομίζετε ότι εμπνεύστηκαν και άντλησαν στοιχεία διακυβέρνησης, το Μινωϊκό, το Καρχηδονιακό αλλά και εν μέρει το Σπαρτιατικό ;; 

Οι επικεφαλείς

Την αρχή σε κάθε τομέα την είχαν πάντα ειδήμονες φιλόσοφοι, άνθρωποι που είχαν περάσει από πολλές εξετάσεις και είχαν υποστεί εξαντλητικό έλεγχο, και όχι κάποια τσόλια που είχαν εκλέξει οπαδοί του Φούφουτου.

Ήταν Αξιοκρατικό σύστημα, μπορείτε να το ‘πείτε απολυταρχικό αν έτσι σας αρέσει, όπου κάθε ανάθεση γινόταν μετά από έλεγχο και όχι από εκλογικές διαδικασίες, όπου είχε άποψη ο κάθε ηλίθιος · αλλά και για να έχεις γνώμη και άποψη έπρεπε να αποδείξεις ότι είχες γνώση, και αυτό που έλεγες ήταν μέσα στα όρια που είχαν θέσει οι Δημιουργοί της Αισυμνητείας.

Θέσεις και αποφάσεις κατώτερων κλιμακίων, για να δρομολογηθούν και να υλοποιηθούν, έπρεπε αναγκαστικά να περάσουν από τον έλεγχο και την έγκριση των ανωτέρων.

Πλειοψηφικές – Δημοκρατικές διαδικασίες, υπήρχαν μόνο στα κατώτερα τοπικά συμβούλια, σ’ όλα τα υπόλοιπα οι αποφάσεις περνούσαν από σαράντα κύματα, μέχρι να ελεγχθούν εξονυχιστικά, όλες οι πλευρές, και να υπάρξει πλήρης ομοφωνία, τίποτε δεν προχωρούσε με μερική συμφωνία ..βέβαια υπήρχαν και εκείνα στα οποία η λήψη απόφασης είχε ανατεθεί συγκεκριμένα σ’ έναν, οπότε αυτός ήταν που έλεγε και καθόριζε το τι έπρεπε να γίνει.

Πάντως, ασχέτως στο σε ποιό σημείο της ιεραρχίας βρισκόταν κάποιος (αυτό καμμία σχέση με θρησκεία), όλοι μηδενός εξαιρουμένου υπόκεινταν σε έλεγχο – και ο κάθε πολίτης μπορούσε να υποβάλει τέτοιο αίτημα, βεβαίως ανυπόστατα αιτήματα επέφεραν και ανάλογες τιμωρίες · και η σύσταση της ελέγχουσας επιτροπής γινόταν διά κληρώσεως μέσα απ’ όλο το φάσμα των πολιτών.

Ο κατάλογος των Λειτουργικών Δομών ήταν μακρύς, οπότε και δεν έχει νόημα ν’ ασχοληθούμε μαζί του ..ας περάσουμε στο τι έδινε η Αισυμνητεία στους πολίτες και τι μέριμνες ελάμβανε γι΄αυτούς.

Στέγαση & ακίνητα 

Πρώτον και κύριο ήταν ότι όλα τ’ ακίνητα ανήκαν καθολικά στο Έθνος-Πολιτεία, και κανείς μα κανείς πολίτης δεν είχε ουσιαστική κυριότητα και διαχείριση κάποιου ακινήτου – δεν υφίστατο δηλαδή κατοχή ακίνητης περιουσίας, παρά μόνο χρήση ..όπου κάθε πολίτης απολάμβανε την παραχώρηση ακινήτου, ικανού να στεγάσει την οικογένειά του, έτσι που κανείς μα κανείς δεν ήταν ποτέ και σε καμμία περίπτωση άστεγος.

Ο χώρος και το οίκημα (το οποίο έκτιζε η Πολιτεία εάν ο πολίτης αδυνατούσε ή δεν ήθελε να το κάνει μόνος του) παραχωρούνταν στην οικογένεια ..δεν ήταν δυνατόν να μπεί ενέχυρο ή να πωληθεί, το μόνο που επιτρεπόταν ήταν να παραχωρηθεί σε κάποιο παιδί, να ανταλλαγεί με άλλο ακίνητο, σε άλλη περιοχή, που έπρεπε όμως να καλύπτει πλήρως τις ανάγκες στέγασης της οικογενείας, ή να επιστραφεί στην Πολιτεία εάν η οικογένεια μετακόμιζε σ’ άλλο μέρος της επικράτειας, έτσι ώστε να λάβει ένα άλλο στο νέο μέρος που μετακόμιζε. Ανάλογα με την εποχή και τις επικρατούσες συνθήκες, δινόταν σε κάθε οικογένεια και δεύτερος χώρος-οίκημα, ώς εξοχική κατοικία – όλα αυτά πάντα με κλήρωση και κατ’ επιλογή των Πολιτών. 

Όλα τα σπίτια παραχωρούνταν με όλα τα χρειώδη, πλήρως εφοδιασμένα και επιπλωμένα – και σε όποιες φυσικές καταστροφές την επισκευή και αποκατάσταση αναλάμβανε η Πολιτεία ..επίσης σε τακτά διαστήματα, αν δεν μπορούσε να το κάνει η οικογένεια από μόνη της, η Πολιτεία προχωρούσε σε κάποιες αναγκαίες επισκευές.

Αναλόγως της εποχής, η Πολιτεία εκτός του χώρου και του οικήματος, έδινε ανάλογη των μελών της οικογενείας, τροφοδοσία, ύδρευση, φωτισμό, θέρμανση, επικοινωνία, αλλά και μέσο μετακίνησης (από γαϊδούρι μέχρι αερόπλοιο – αναλόγως της εποχής) την περίθαλψη (όλοι οι πολίτες είχαν την ίδια) αλλά και την φροντίδα σε περίπτωση ασθένειας ή ατυχήματος ..και μόνο τις επιπλέον υπερβάσεις καταναλώσεων έπρεπε να καλύψει η ίδια η οικογένεια.

Η Πολιτεία κάλυπτε όλα τα απολύτως αναγκαία προς διαβίωση  – έτσι δεν υπήρχε κανείς άσιτος και άστεγος !!

Από που νομίζετε ότι άντλησαν τα σημερινά μουνόπανα την χορήγηση Επιδομάτων ;; ..μόνο που αυτό δεν το κάνουν με σκοπό να βοηθήσουν το πόπολο, αλλά για να δημιουργήσουν υποτακτικούς και κοπρίτες, να διαλύσουν οικονομίες, επιχειρήσεις κλπ. κλπ. και ν΄αποσοβήσουν τον όποιον κίνδυνο αντιδράσεων.

Ο μόνος που στην σύγχρονη εποχή έδινε σπίτια στα νέα ζευγάρια ήταν ο Καντάφι (ναι αυτός που δεν ήθελαν οι Λίβυοι γιατί λέει τους βρώμαγε ..κι επέλεξαν να μΠολιτιστούν) και από που λέτε να το εμπνεύστηκε αυτό ο Καντάφι ;; ..όλοι οι υπόλοιποι ψάχνουν τρόπους να τα βουτήξουν από τους πολίτες τους 

Χορήγηση χώρου & κτημάτων

Παρομοίως γινόταν και η χορήγηση χώρων προς καλλιέργεια, ανάπτυξη επιχειρήσεων και βιομηχανιών ..όποιος ήθελε και μπορούσε να δουλέψει, έκανε αίτηση, και αναλόγως των δυνατοτήτων του αυτό ικανοποιούνταν.

Διάθεση Παραγωγής

Από την παραγωγή των όποιων προϊόντων, υπήρξε μιά Απόδοση ενός μέρους στην Πολιτεία, το υπόλοιπο προϊόν εάν δεν μπορούσε να το διαθέσει ο παραγωγός το αναλάμβανε η Πολιτεία – συνασπισμοί και συνεταιρισμοί ήταν ελεύθεροι και μάλιστα ενθαρρύνονταν.

Τράπεζα

Υπήρχε μόνο μιά Τράπεζα, αυτή της Πολιτείας, και καμμία άλλη, με τα κατά τόπους υποκαταστήματά της, όπου μπορούσαν οι πολίτες να φυλάττουν τις οικονομίες τους, εάν δεν ήθελαν να τα έχουν σπίτι τους, αν και θέματα κλοπών και ληστειών δεν υφίσταντο (καθώς οι τιμωρίες ήταν του μπάμ και κάτω), τις οποίες οικονομίες τους μπορούσαν να διαχειρίζονται ελεύθερα, χωρίς περιορισμούς εντός της επικράτειας.

Χρήμα

Το χρήμα υπήρχε για την διευκόλυνση της ανάπτυξης, της δημιουργίας και ως μέσο συναλλαγής μεταξύ των Πολιτών, και σε καμμία περίπτωση δεν ήταν μέσον θησαυρισμού, άλλωστε υπήρχε αυστηρός έλεγχος της χρήσεως και του ορίου συσσώρευσης. 

Πολύτιμα μέταλλα και λίθοι

Η αξία και η χρήση τους ήταν απλά χρηστική ..καμμία σχέση δεν είχαν με θησαυρισμό.

Χρηματοδότηση

Όποιος είχε ανάγκη χρηματοδότησης για κάποιο έργο, απλά κατέθετε ένα πλήρες σχέδιο και εάν αυτό περνούσε από τον έλεγχο (μίζες δεν υπήρχαν ..γιατί δούλευε το μπάμ και κάτω) λάμβανε την αναγκαία χρηματοδότηση – υπήρχε βέβαια ασφυκτικός έλεγχος, και κανείς δεν διενοείτο να κάνει λοβιτούρες ή να τρωγοπίνει στην πλάτη των κορόϊδων.

Εκμετάλλευση & ανάπτυξη Ιδεών

Όλες οι Ιδέες εάν ο πολίτης δεν μπορούσε να τις αναπτύξει ο ίδιος με δικές του δαπάνες, τότε τις εξέταζε η Πολιτεία και αναλόγως της σπουδαιότητός των είτε χρηματοδοτούσε τον εν λόγω πολίτη, είτε τις ανέπτυσσε η Πολιτεία – τίποτε δεν καταχωνιαζόταν σε συρτάρια και ανήλιαγα υπόγεια, όλα έμπαιναν σε παραγωγική διαδικασία.

Θέμα Τόκων βεβαίως δεν υφίστατο, καθώς όλα δούλευαν για την ανάπτυξη και την πρόοδο της Πολιτείας.

Φυλακές, ποινές και δικαστήρια

Φυλακές δεν υπήρχαν, εκτός των προσωρινών καταστημάτων κράτησης, μέχρι να τελειώσει η όποια δίκη, όπου και επιβαλλόταν η τιμωρία (από βουρδουλιές, επιβολή επιπλέον εργασίας μέχρι και θανατική ποινή) με τον δικαστή υπεύθυνον με την ζωήν του για τον σωστό έλεγχο της περιπτώσεως και το δίκαιο της αποφάσεως.

Δικαιώματα & υποχρεώσεις

Όλοι είχαν τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις, εκτός των δικαιωμάτων που απέρρεαν από την θέση που κατείχε κάποιος, τα δε υπόλοιπα ήταν απλά θέμα δυνατοτήτων ή και θέλησης του καθενός να παράξει ή να δημιουργήσει περισσότερα. 

Κοινωνική μέριμνα

Υπήρχαν υπηρεσίες βοήθειας για όποιον χρειαζόταν κάτι τέτοιο, και δεν είχε δικούς του ανθρώπους ή αυτοί βρίσκονταν σε άλλο μέρος της επικράτειας ή είχαν ασφυκτικές υποχρεώσεις και δεν μπορούσαν να του παρέχουν βοήθεια – όλοι οι ηλικιωμένοι, ανήμποροι, τραυματίες κλπ. κλπ. όπως και να είχε το πράγμα είχαν κάποιον να τους παρέχει βοήθεια, κάποιον να τους φροντίσει, κανείς δεν έμενε αβοήθητος και παραπεταμένος.

Περίθαλψη, θεραπεία & ιατροφαρμακευτική κάλυψη

Όλοι οι πολίτες λάμβαναν την ίδια παροχή υπηρεσιών είτε σε πρωτοβάθμιο ή δευτεροβάθμιο αλλά και άλλο εξειδικευμένο κέντρο παροχής, όπου παρείχοντο όλοι οι τρόποι θεραπείας – αλλοπαθητικοί, ομοιπαθητικοί και κυρίως ενεργειακοί, βιοενεργειακοί και συχνοτήτων. Η παροχή θεραπευτικών σκευασμάτων ήταν πλήρης για όλους, κανείς δεν εξαιρείτο από κάτι ή επροηγείτο στην λήψη.

Εκπαίδευση

Οι πολίτες πρωτίστως ωθούνταν στο να μάθουν να Σκέπτονται, να χρησιμοποιούν το μυαλό τους, να Συλλογιούνται και να Κρίνουν και πολύ λιγότερο στο να θησαυρίζουν γνώσεις. Το κυριότερο όμως που μάθαιναν ήταν να αναπτύσσουν την ενεργειακή τους υπόσταση και να χειρίζονται το ενεργειακό δυναμικό τους ώστε να μπορούν να έχουν υγεία, ζωτικότητα, δυναμισμό, ν’ αναπτύσσουν και να θεραπεύουν το σώμα τους, και να επεκτείνουν κατά πολύ το όριο της ζωής τους ..και γιατί όχι, αυτό που κάνει κάποιους να βγάζουν φλύκταινες, να γίνουν χα χά ..θεοί !!

Ένα άλλο στοιχείο της εκπαίδευσης ήταν οι πολεμικές τέχνες ..όχι ειρηνιστικές και αγαπουλιάρικες μαλακίες δεν είχαν θέση – έτσι όλοι ήταν σε θέση να προστατεύσουν τον εαυτόν τους και την οικογένειά τους.

Άμυνα & οπλισμός

Όλοι, μετά από κάποια ηλικία και αφού λάμβαναν εκπαίδευση, μπορούσαν και μάλιστα υποχρεώνονταν να κατέχουν όπλα, ώστε σε κάθε περίπτωση να μπορούν να προστατεύσουν τον εαυτόν τους, την οικογένειά τους, το σπίτι-εστία τους και την Πολιτεία-Πατρίδα τους.

Τα όπλα, όταν δεν παίζουν μαζί τους παιδιά και ανίδεοι, δεν είναι επικίνδυνα και δεν ευθύνονται για την μαλακία που κουβαλούν κάποιοι στα κεφάλια τους, απεναντίας μπορούν να είναι βοηθητικά και σωτήρια σε πολλές περιπτώσεις. 

Προστασία ζωής και κατοικίας

Βαράς στο ψαχνό χωρίς δεύτερη, και δεν κοιτάζεις αν θα τον πάρει στην μούρη ή στην πλάτη ..με μπουκαδόρους και ληστές δεν πιάνεις φιλολογική συζήτηση, του την μπουμπουνίζεις κατευθείαν στο δόξα πατρί – εάν βεβαίως προλάβεις …

Επικοινωνίες & συγκοινωνίες

Κανείς δεν ήταν «ξεχασμένος», ακόμη και ο πιό μικρός οικισμός, όλοι οι ηπειρωτικοί τόποι, αλλά τουλάχιστον και οι κοντινοί νησιωτικοί, είχαν καθημερινή συγκοινωνία, ώστε να μετακινούνται οι άνθρωποι (όσοι δεν είχαν δικό τους μέσο ή δεν μπορούσαν να το χειριστούν) και να διακινούνται πράγματα και προϊόντα.

Εν κατακλείδι

Τα παραπάνω είναι μόνο μερικά από το πως λειτουργούσαν τα πράγματα στην Πάλαι Ποτέ Ελλάδα με το σύστημα της Αισυμνητείας.

Τώρα όπως συνήθως θα πεταχτούν κάποιοι «στόκοι» και θα μας πουν : εντάξει και μας τι μας ενδιαφέρει ;; ..τι έχει να κάνει αυτό με την δική μας σημερινή ζωή ;;

Αυτά τα έγραψα για να σας μιλήσω για την διαφορά που θα είχε η ζωή σας εάν καταφέρναμε να πάμε σ’ ένα τέτοιο σύστημα.

Αναρωτηθείτε εάν κάτι τέτοιο σας μοιάζει δελεαστικό, εάν θα επιθυμούσατε η Γελαδοχώρα να αφήσει πίσω της τα ευρωπαϊκά μπουρδέλα και το γκουβερνιστικό κωλοχανείο της μίζας, του ξεπουλήματος και της καταστροφής.

Το πώς μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο ..θα σας το ‘πώ σε μιά επόμενη ανάρτηση ..όπως σας έχω ‘πεί Λύσεις υπάρχουν αρκεί ο Γελαδολαός να το θέλει.

ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΣΕ ΕΣΥ ΜΕΙΖΟΝΑ....

Συμφωνία σε εσύ μείζονα

 

Γράφει ο ΕργΔημΕργ          

τη σειρά των επερχομένων ανοιχτών διακηρύξεων προς τους Έλληνες, έτυχε να ξεκινήσω πρώτος με την παρούσα.
(Ξεκινήστε από εδώ, γιά μιά πρώτη ιδέα περί του θέματος.)

Ιστορικώς, η Ελλάδα μεγαλούργησε όποτε -καί εφ’ όσον- υπήρχε ισχυρό κέντρο αποφάσεων, στο οποίο υπακούανε άπαντες οι Έλληνες. (Αν θέλετε διαφορετική έκφραση, όποτε υπήρχε ηγετικό «ιερατείο».) Βλέπε Αγαμέμνονα, βλέπε Φίλιππο Β’.
Όμως, γιά κάποιους λόγους τα «ιερατεία» αυτά έπαψαν να υπάρχουν, με χρονικώς τελευταίο το «περίπου ιερατείο» που οργάνωσε καί διεξήγαγε τον Μακεδονικό Αγώνα (1904-1908). (Έστω, το χρονικώς τελευταίο διακριτό.) Από τότε, η Ελλάδα έγραψε μέν την εποποιΐα του 1940 (από …»κεκτημένη ταχύτητα»), αλλά από το 1944 μέχρι σήμερα παραδέρνει σα ναυαγισμένο πλοίο στα βράχια. Κατάσταση που ούτε μας τιμά ως λαό, ούτε μας ταιριάζει, ούτε μας αξίζει.
Λοιπόν, ήρθε η ώρα να ξαναποκτήσει η Ελλάδα τη φυσική της ηγεσία καί να ξαναμεγαλουργήσει. Αφού πρώτα σωθεί από τα τέρατα που την πνίγουν.
Καί ποιός θ’ αποτελέσει τη φυσική ηγεσία της Ελλάδας καί του Ελληνισμού;
Όλοι μας κι όλες μας, όσοι-ες έχουμε Ελληνική ψυχή!!!

Όσο παράδοξη κι αν φαντάζει η απάντηση, ωστόσο είναι απολύτως εφικτή. Ας το δούμε.
Τί έχουμε στις μέρες μας; έναν λαό απολύτως παραδομένο στη μοίρα του, ο οποίος περιμένει σωτήρες να τον σώσουν. Αλλά, γιά κακή του τύχη, οι σωτήρες τό ‘ριξαν στην απεργία! Όχι μόνον οι σωτήρες επιμένουν να μην εμφανίζονται, αντιθέτως τον λαό τον έχουν περιλάβει εργολαβικώς εχθροί καί προδότες. Καί νά ‘ταν μόνον αυτά… Όποτε ο λαός στρέφει το βλέμμα αλλού (πάντα προς αναζήτηση …σωτήρων), τον περιμένουν θρασείς απατεώνες… που του υπόσχονται (ανύπαρκτα) λεφτά, ή του συστήνουν να κάνει υπομονή, μέχρι να έρθουν γιά «σώσιμο» διάφορες (ομοίως ανύπαρκτες) υπεροργανώσεις με (εξ ίσου ανύπαρκτα) υπερόπλα.
(Ελλείψει αυτών, βέβαια, συμβιβαζόμαστε καί με το Ξανφόν Γκιένος! Λες κι οι άλλοι λαοί δεν έχουν τα δικά τους προβλήματα να λύσουν, αλλά ζούν μονάχα γιά να επωμιστούν τα προβλήματα του ανεύθυνου νεοέλληνα.)
Δυστυχώς, αυτή τη δουλειά (του να βρείς γομάρι, να του φορτώσεις τις πολιτικές ευθύνες σου) την ξεκίνησε ο Μεγαλέξανδρος, καί την πληρώνουμε ακόμη. Καί μυαλό δεν βάζουμε. Εδώ καί κοντά δυόμιση χιλιάδες χρόνια, η διοίκηση της Ελλάδας είναι κάτι που ασκείται από κάποιους «αόρατους», κάπου πολύ μακριά… σε απόσταση τουλάχιστον ένα μήνα με το άλογο. Πιό μακριά απ’ τα Σούσα, κάπου στη Βακτριανή καί στην Ινδία. Κάποιους δήθεν «αόρατους», αλλά σίγουρα ανέγγιχτους. Κάποιους με …ασυλία!
Ακριβώς αυτά τα κουσούρια μας άφησε εκείνη η εποχή. Συν η ευμάρεια από το χρήμα, που …αυτομάτως έρρεε άφθονο στις τσέπες των Ελλήνων τους τρείς τελευταίους προχριστιανικούς αιώνες. (Κι αν η Ελλάδα έπεσε στους Ρωμαίους, έμειναν ακόμη ελεύθερες γιά μεγάλο διάστημα οι Ελληνιστικές Αίγυπτος καί Συρία.) Πάνω από δυό χιλιάδες χρόνια κουβαλάμε αυτές τις στρεβλές αντιλήψεις. Πάνω από δυό χιλιάδες χρόνια δεν κοιτάζουμε εμείς τα του οίκου μας, γι’ αυτό θεωρούμε φυσιολογικό ν’ ασκεί διοίκηση στα της Ελλάδος …το Λονδίνο, η Ουάσινγκτων, κι όποιος άλλος παρεμφερής.
Όμως, καιρός να επαναφέρουμε την Εκκλησία του Δήμου καί την Απέλλα! Καιρός ν’ αναλάβουμε ξανά ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΙΔΙΟΙ τις τύχες μας!!!
Τί, δηλαδή; θέλετε να διαιωνιστεί η παρούσα άρρωστη κατάσταση; Τα χάλια μας δεν τα βλέπετε; Κολλήσατε στο δίλημμα: «- Ή να προσκυνήσουμε σωτήρα, ή να χαθούμε όλοι!»;
Να με συγχωρήτε, ευχαριστώ, αλλά εγώ δεν θα πάρω.

Οπότε, εμείς…
Εμείς καί μόνο εμείς αναλαμβάνουμε στο εξής την προσπάθεια καθοδηγήσεως της Ελλάδας μας, απαγορευομένων αυστηρώς του λοιπού των …αντιπροσώπων. Όμως, με εντελώς νέο σχήμα συνεννοήσεως καί ομαδοποιήσεως.
Γιατί;
Διότι:
Εάν ξεκινήσουμε μιά προσπάθεια με κλασική πυραμιδική δομή, πρώτον αυτή θα καταρρεύσει γρήγορα, καί δεύτερον …θα καταρρεύσει γρήγορα. Η πρώτη αιτία είναι το άκρατο αρχηγηλίκι, που κρύβει μέσα του ο κάθε Έλληνας. Η δεύτερη είναι οι αποσχίσεις (πάλι ως απόρροια αθεμελίωτου εγωϊσμού / αμετροέπειας / ανοησίας). Όταν βλέπετε τέτοια σχήματα να στέκονται (πχ παραδοσιακά κόμματα), καί δή γιά πολύ χρόνο, τότε βρίσκονται άλλες «συγκολλητικές» ουσίες από πίσω – οι οποίες έχουν τρόπους να επιβάλουν τον απόλυτο σεβασμό των «από κάτω» στους «από πάνω». Δεν μας αφορούν αυτά τα σχήματα, όμως. Το 1789 το πετάμε στα σκουπίδια – καί πολύ το κρατήσαμε.
Την τύχη της Ελλάδας ΔΕΝ θα την καθορίζει στο εξής το πού έβαλαν τους κώλους τους οι αντιπρόσωποι της Ασσαμπλέε Νασιονάλ του 1789. Ούτε αυτοί, που από τα παρασκήνια επέβαλαν …σεβασμό στην ιεραρχία των διαφόρων κομματικών πυραμίδων. (Ως …σεβάσμια άτομα οι ίδιοι.)

Τί θα κάνουμε, λοιπόν;
Μερικά πράγματα.

• Το πρώτο, οργανωνόμαστε σε ολιγάριθμες παρέες. Όπου αυτοελεγχόμαστε.

Είναι φανερό το ότι, εκτός απ’ το να μην είμαστε μόνοι μας, έχουμε το πλεονέκτημα του αμέσου ελέγχου καί αποδόσεως τυχόν ευθυνών. Στην παρέα ΔΕΝ μπαίνουν λαμόγια, αδιάφοροι, καιροσκόποι, εγωϊστές που ονειρεύονται αρχηγηλίκια, προδότες καί λοιπά σαπρόφυτα. Δεν μπαίνουν εξ αρχής. Δεν μπορούν να μπούν, εξ αρχής. Αυτοί όλοι οι βρωμιάρηδες ευδοκιμούν μόνο στα θολά νερά ενός ετερόκλητου πλήθους. Όχι όταν πέφτει ο προβολέας απάνω τους.
Έτσι, δεν θα υπάρξουν παράπονα καί στεναχώριες γιά προδότες κι αποχωρήσαντες. Επίσης, όποιος δεν θέλει να συμμετάσχει, ώρα του καλή. Να μας παρατήσει εξ αρχής ήσυχους καί να πάει στη Γερμανία. Ή στα ξενυχτάδικα της Μυκόνου. Ή όπου στο διάολο θέλει. Δεν υποσχόμαστε ούτε αρχηγικές θέσεις, ούτε λεφτά (καί δεν επιθυμούμε να προσελκύσουμε τσακάλια της πιάτσας). Αμφότερα δεν υφίστανται.

• Το δεύτερο, διαχειριζόμαστε εμείς τα του οίκου μας.

Όταν πχ μας περισσεύει ένα μικρό χρηματικό ποσόν, είναι μέγιστη ανοησία να το δίνουμε σε κομματικούς εράνους, σα να δίνουμε χρυσόν, σμύρνα, λίβανον …στον κομματικό «σωτήρα». Χίλιες φορές καλύτερα ν’ αγοράσουμε κάτι, που θα μας είναι χρήσιμο.
Καί είπαμε! Όποιος δεν θέλει να συμμετάσχει στην προσπάθεια, ώρα του καλή. Ούτε παρακαλάμε κανέναν, ούτε θα του κάνουμε κήρυγμα. Όμως, όποιος θέλει, θα συμμετάσχει ενεργώς. (Αλλοιώς, ας μην παραπονιέται ότι οι κακοί πολιτικοί του κάνουν ετούτο, ή εκείνο.) Ζητάμε την Ελληνική ψυχή σας καί τον χρόνο σας! Καί ο καθένας θα κάνει αυτό, στο οποίο είναι καλός.
Εάν αυτά σας φαίνονται από τώρα βαρειά κι ασήκωτα, σας θυμίζω πως η αντίθετη εικόνα είναι οι απρόσωπες γραφειάρες των πολιτικών του κατεστημένου – με τους κομματάρχες, κτλ. Όπου, αν περιμένεις να προωθηθεί το δίκαιο αίτημά σου, καλύτερα να το γυρίσεις στην Τουρκοκρατία. Ο πασάς της περιοχής θα σ’ εξυπηρετούσε πιό γρήγορα. (Μπορεί καί να σου έκοβε το κεφάλι – επειδή τον ενόχλησες. Αλλά, είτε με τον άλφα τρόπο, είτε με τον βήτα, στο προκύψαν ζήτημα θα έθετε ένα σαφές τέλος χωρίς καθυστέρηση.)

• Το τρίτο, συνεννοούμαστε με άλλες ομάδες συν-Ελλήνων.

Σκεφθήτε την εικόνα βιολογικών κυττάρων που συνενώνονται, προς σχηματισμό ζώντος οργανισμού.
Οπότε, δεν τίθεται κάν θέμα εγωϊστικής διεκδικήσεως της αρχηγίας. Βέβαια, πάντα υφίσταται το θέμα του συντονισμού της δράσης καί των αποφάσεων, αλλά αυτό υπάρχουν τρόποι να λύνεται κάθε φορά. (Γι’ αυτό καί δεν υπεισέρχομαι εδώ σε αχρείαστες λεπτομέρειες – καί δή, δεν συντάσσω εγχειρίδιο οδηγιών μιάς άκαμπτης δομής.)
Αυτά μας είναι αρκετά γιά το ξεκίνημα.

Είν’ αλήθεια πως (παρά τα προειρηθέντα) πολλοί συν-Έλληνες, απ’ αυτούς που θα δουν με θετική ματιά τα σημερινά, επιμένουν να σκέφτονται συμβατικά. Με όρους πυραμιδικής δομής, χρηματοδοτουμένων κομμάτων, «- Να βγούμε με εκλογές ως πλειοψηφία!», κτλ κτλ κτλ. Γι’ αυτούς, έχω να πω το εξής: είναι ελεύθεροι να το προχωρήσουν, άμα νομίζουν ότι θα πετύχουν κάτι. Ωστόσο, εγώ δεν θα συμμετάσχω, διότι δεν πιστεύω σε κάτι τέτοιο. Μόνο μιά ψήφο έχω να δώσω, καί τίποτ’ άλλο.
Δεν εμποδίζω κανέναν, δεν θα δοκιμάσω ν’ αλλάξω τα μυαλά κανενός, αλλά ξεκαθαρίζω απόλυτα τη θέση μου.

Συμπερασματικώς:
Ήδη ξεκίνησε η πρώτη Ελληνική παρέα, οπότε καιρός να ξεκινήσετε καί τη δική σας.
Θέλω να πιστεύω πως το μέλλον της χώρας μας καί του λαού μας προμηνύεται λαμπρότατο.
Όμως, συν …ιστολόγοις, καί χείρα κίνει.

ΠΕΡΙ ΑΙΣΥΜΝΗΤΕΙΑΣ ....ΛΟΓΟΣ

Περί Αισυμνητείας ... ο λόγος

ΓΡΑΦΕΙ Ο Παλαιός

Πολλοί νόμισαν ότι το θέμα εξαντλήθηκε μετά τα όσα είπαμε και ότι κατάλαβαν και κατανόησαν  πλήρως περί τίνος πρόκειται, και ότι μέχρι εκεί ήταν και τέρμα.

Ίσως το λάθος να ήταν δικό μου, διότι εξ αρχής δεν προσδιόρισα αρκετά ευκρινώς το όλον θέμα, βέβαια αυτό δεν ήταν δυνατόν για πολλούς και ποικίλους λόγους, όπου εις εξ αυτών είναι ότι λίγα ή και στρεβλά έχουν επιζήσει σχετικά με τον θεσμό της Αισυμνητείας, και μάλιστα μόνο τα αναφερόμενα στον κατώτατο βαθμό, αυτόν του πρώτου επιπέδου.

Στο προηγούμενο άρθρο «Αισυμνητεία και Αισυμνήτες» έριξα μεν μιά-δυό σπόντες, αλλά ήταν αδύνατο κάποιος να πιάσει το όλο θέμα.

Σήμερα λοιπόν λέω να καταπιαστούμε πλήρως με αυτό, ξεκαθαρίζοντας το τι και πως, απ' άκρου εις άκρον, όλα τα σχετικά με τον θεσμό της Αισυμνητείας, γιατί περί θεσμού πρόκειται, και μάλιστα ενός των σπουδαιοτέρων - αποκλειστικό προνόμιο της Ελληνικής Φυλής.

Ίσως κάποιοι αναρωτηθούν : 

προς τι όλη αυτή η πρεμούρα με το θέμα Αισυμνητεία και ποιός ο λόγος αν αυτό σαν θεσμός είναι αποκλειστικό προνόμιο της Φυλής μας, να κάνουμε τους πάντες κοινωνούς ;;

Ο βασικός λόγος είναι ανοικτά να αποκαταστήσουμε στα μυαλά όσων θέλουν να λέγονται και να είναι Έλληνες, τουλάχιστον εννοιολογικά, την προσφορά, το καθήκον και την αποστολή της Ελληνικής Φυλής, καθόσον πλέον έχουμε φτάσει σε σημείο όπου όλα παίζονται, την στιγμή μάλιστα που η Φυλή μας έχει ξεχάσει και έχει χάσει τον δρόμο και το όραμά της, όπου αν έστω και την ύστατη αυτή στιγμή δεν γίνει δυνατόν να ανακάμψει, τότε όλη αυτή η πορεία και προσπάθεια των εκατοντάδων εκατομμυρίων ετών θα πάρει τέλος, και απλά ότι έγινε-έγινε, και όλα ήταν μέχρις εδώ.

Το ότι η Φυλή ξέχασε ... και υποβίβασε το θεσμό της Αισυμνητείας, φαίνεται και από την αρχαιότερη αναφορά, που διασώζεται σήμερα, στον Όμηρο :

Ιλιάδα Ω-347 «αἶψα δ' ἄρα Τροίην τε καὶ Ἑλλήσποντον ἵκανε, βῆ δ' ἰέναι κούρῳ αἰσυμνητῆρι ἐοικὼς πρῶτον ὑπηνήτῃ, τοῦ περ χαριεστάτη ἥβη.»

Με την έννοια του αρχοντικού νεανία.

Οδύσσεια Θ-258 « ὣς ἔφατ' Ἀλκίνοος θεοείκελος, ὦρτο δὲ κῆρυξ οἴσων φόρμιγγα γλαφυρὴν δόμου ἐκ βασιλῆος. αἰσυμνῆται δὲ κριτοὶ ἐννέα πάντες ἀνέσταν, δήμιοι, οἳ κατ' ἀγῶνα ἐῢ πρήσσεσκον ἕκαστα, λείηναν δὲ χορόν, καλὸν δ' εὔρυναν ἀγῶνα.»

Εδώ έχει την έννοια του κριτή, του αγωνοθέτη.

Μετέπειτα-ύστερες αναφορές :

Διογένης Λαέρτιος, Βίοι Φιλοσόφων Β' Αναξιμένης προς Πυθαγόρη  5

«Εὐβουλότατος ἦς ἡμέων, μεταναστὰς ἐκ Σάμου ἐς Κρότωνα, ἐνθάδε εἰρηνέεις. οἱ δὲ Αἰακέος παῖδες ἄλαστα κακὰ ἔρδουσι καὶ Μιλησίους οὐκ ἐπιλείπουσι αἰσυμνῆται.»

Με την έννοια του αποκαταστάτη των πραγμάτων - αιρετός άρχων.

Αριστοτέλης, Πολιτικά Γ' 1285a, 33-44

« ἕτερον δ’ ὅπερ ἦν ἐν τοῖς ἀρχαίοις Ἕλλησιν, οὓς καλοῦσιν αἰσυμνήτας. ἔστι δὲ τοῦθ’ ὡς ἁπλῶς εἰπεῖν αἱρετὴ τυραννίς, διαφέρουσα δὲ τῆς βαρβαρικῆς οὐ τῷ μὴ κατὰ νόμον ἀλλὰ τῷ μὴ πάτριος εἶναι μόνον. ἦρχον δ’ οἱ μὲν διὰ βίου τὴν ἀρχὴν ταύτην, οἱ δὲ μέχρι τινῶν ὡρισμένων χρόνων ἢ πράξεων, οἷον εἵλοντό ποτε Μυτιληναῖοι Πιττακὸν πρὸς τοὺς φυγάδας ὧν προειστήκεσαν Ἀντιμενίδης καὶ Ἀλκαῖος ὁ ποιητής. δηλοῖ δ’ Ἀλκαῖος ὅτι τύραννον εἵλοντο τὸν Πιττακὸν ἔν τινι τῶν σκολιῶν μελῶν· ἐπιτιμᾷ γὰρ ὅτι τὸν κακοπάτριδα Πίττακον πόλιος τᾶς ἀχόλω καὶ βαρυδαίμονος ἐστάσαντο τύραννον μέγ’ ἐπαινέοντες ἀόλλεες.»

Ως αιρετός άρχων προς αποκατάστασην των πραγμάτων.

Διονύσιος Αλικαρνασεύς, Ρωμαϊκή Αρχαιολογία Ε' 73

«ἔστι γὰρ αἱρετὴ τυραννὶς ἡ δικτατορία. δοκοῦσι δέ μοι καὶ τοῦτο παρ᾽ Ἑλλήνων οἱ Ῥωμαῖοι τὸ πολίτευμα λαβεῖν. οἱ γὰρ Αἰσυμνῆται καλούμενοι παρ᾽ Ἕλλησι τὸ ἀρχαῖον, ὡς ἐν τοῖς περὶ βασιλείας ἱστορεῖ Θεόφραστος, αἱρετοί τινες ἦσαν τύραννοι· ᾑροῦντο δ᾽ αὐτοὺς αἱ πόλεις οὔτ᾽ εἰς ὁριστὸν χρόνον οὔτε συνεχῶς, ἀλλὰ πρὸς τοὺς καιρούς, ὁπότε δόξειε συμφέρειν, καὶ εἰς ὁποσονοῦν χρόνον· ὥσπερ καὶ Μιτυληναῖοί ποθ᾽ εἵλοντο Πιττακὸν πρὸς τοὺς φυγάδας τοὺς περὶ Ἀλκαῖον τὸν ποιητήν.»

Με ιδίαν ως παραπάνω έννοια.

Όπως βλέπουμε λοιπόν η έννοια του Αισυμνήτη, τουλάχιστον στις τελευταίες χιλιάδες χρόνια, ίσως και δεκάδες χιλιάδες, καθώς Ιλιάδα και Οδύσσεια δεν έχουν απολύτως καμμία σχέση με την βλακώδη χρονολογία που τους αποδίδεται, από το κατεστημένο, έχει περιοριστεί σε αυτήν του Αιρετού Ηγέτη, του Άρχοντα και του Αγωνοθέτη.

Είναι όμως σωστό κάτι τέτοιο ;;

Ας προσεγγίσουμε το θέμα διαφορετικά, μέσω των εννοιών της ριζικής λέξεως και των παραγώγων της, όπως δίδονται στα παρακάτω αναφερόμενα λεξικά, [Σκαρλάτου Βυζαντίου, Πανλεξικόν, Ι. Σταματάκου, Π. Λορεντζάτου, Κρουσίου-Ι. Πανταζίδου, Ησυχίου Αλεξανδρέως, Σουΐδα, Δημητράκου, Κουρτίου, Etymologicon Magnum, Liddell-Scott] και ας δούμε που  μπορεί να μας οδηγήσει.

Αἴσιος = δίκαιος, ορθός, ευτυχής, καλορίζικος, ευοίωνος, ευνοϊκός, τυχερός, ευτυχής, κατάλληλος, ο καλά προμηνύων, ο κατά καλήν τύχην σταλείς, ο κατ᾽ευτυχίαν σταλείς, δεξιός, αγαθός, ευμενής, ο αρμόζων, ο προσήκων, ευχάριστος, ευπραγής, ευδαιμονικός, ο αληθής, ο του καθήκοντος .

Αἴσιον = δεξιόν, αγαθόν. 

Αἴσια = γνήσια, δεξιά, αγαθά

Αἴσι(μ)α = τα προσήκοντα, κατά το προσήκον μέτρον, τα καθήκοντα, τα αγαθά, ειμαρμένα, δίκαια .

Αἴσιμος = ωρισμένος τη βουλήσει των θεών, προωρισμένος, κατάλληλος, ορθός.

Αἰσιμία = ευτυχία.

Αἰσιοποιῶ = καθιστώ τι αίσιον.

Αἴσα = η ειμαρμένη.

Αἴσω - Αἰσύω = μοιράζω το πρέπον.

Αἰσιμία = το καθήκον.

Αἰσυομήτης = ο αίσια βουλόμενος.

Αἰσυτήρ - Αἰσυητήρ - Αἰσυμνητήρ - Αἰσυήτης - Αἰσυμνήτης/ις = αρχηγός, ηγήτωρ, κυβερνήτης, άρχων, ηγεμών, βασιλεύς, ηρημένος υπό του λαού, αιρετός ηγεμών, αγωνοθέτης, αγωνοδίκης, προεστός του αγώνος, ο διατάττων τους αγώνας, ο βραβεύων, κοσμήτωρ, επιστάτης, ρυθμιστής, διαιτητής, κριτής, δικαιοδότης, ο το δίκαιον και πρέπον ενθυμούμενος, ο τα αληθή πράττων, ο τα αίσης μνήσασθαι, ο εστί τα δίκαια, ο το καθήκον υμνών και σέβων, ο εντρεχής και κεκοσμημένος, ο επί του κοσμίου και καθήκοντος.

δευτερευόντως ως = ηγεμονικός νεανίας, νομεύς, βοσκός, πλούσιος, ευτυχής.

Αἰσυμνάω-ῶ = άρχω, κρατώ, κυβερνώ, βασιλεύω, διοικώ, κρίνω, δικαιοδοτώ, διανέμω εκάστω το δίκαιον, δίδω εις τινα το ανήκον, ο μνώμενος αίσης, ο το δίκαιον και πρέπον ενθυμούμενος.

Αἰσυμνάν = ο εστί το αίσιον μνήμην ποιείσθαι.

Αἰσυμνητύς-ύος = το αξίωμα του αισυμνήτου.

Αἰσυμνητεία = η αρχή του αισυμνήτου, αιρετή μοναρχία-τυραννίς, μοναρχία κατ᾽εκλογήν του λαού,  βασιλική-ηγεμονική εξουσία.

Τελικά μέσα απ' όλα τα παραπάνω αναφύεται κάτι το οποίον δείχνει να είναι ξεχασμένο σε σχέση με την ουσία και έργω του Αισυμνήτου, πέραν της αναθέσεως εις αυτόν να επαναφέρει την χώραν σε καλώς έχειν θέσην, επιλύοντας τα υπάρχοντα ή δημιουργηθέντα προβλήματα.

Αυτά που αναφύονται είναι :

-  ο το δίκαιον και πρέπον ενθυμούμενος 

-  ο τα αληθή πράττων

-  ο τα αίσης μνήσασθαι

-  ο εστί τα δίκαια

-  ο το καθήκον υμνών και σέβων

-  ο επί του κοσμίου και καθήκοντος

Και θα πείτε : 

καλά ήταν ανάγκη να μας φορτώσεις όλα αυτά για να μας πεις τελικά τα παραπάνω ;;

Ακριβώς, αγαπητοί αναγνώστες, ήταν ανάγκη και μάλιστα μεγάλη, διότι το θέμα της Αισυμνητείας έχει πολύ βάθος ... και το προηγούμενο άρθρο μου απλά έξυσε την επιφάνεια του πράγματος.

Πρώτα απ' όλα, να θυμήσω ότι το θέμα Αισυμνητεία, όπως έχω αναφέρει και στο προηγούμενο άρθρο μου «Αισυμνητεία και Αισυμνήτες» είναι καθαρά Ελληνικό ... έστω και αν αργότερα το πήραν Ρωμαίοι και άλλοι, που βέβαια ποτέ δεν ήταν δυνατόν να μπούν στα βαθιά ... κάτι που άλλωστε στην εποχή τους και εποχή μας, ακόμη και οι Έλληνες (δεν μιλάω για τους ψωροκωσταίους βεβαίως) το έχουν και αυτοί ξεχάσει.

Όπως, ίσως μερικοί θυμούνται, στο άρθρο «Ο Κόσμος Φυλακή ...» και στα συμπληρώματά του, είχα αναφέρει ότι οι Δημιουργοί, της Ελληνικής Φυλής, είχαν θέσει κάποιους κανόνες και απαράβατες εντολές, που σκοπόν είχαν να οδηγούν την Φυλή στον σωστό και επιθυμητό σκοπό-στόχο.

Αυτοί ήταν που εκτός των άλλων θέσπισαν και έθεσαν και τον Θεσμό της Αισυμνητείας.

Στην συνέχεια, οι υπόλοιποι απεσταλμένοι, είχαν πάντα σαν σκοπό την επικαιροποίηση των ορισθέντων, όπου και εάν αυτό ήταν αναγκαίο, και την επαναφορά της Φυλής στον ορθό δρόμο πλεύσης.

Όμως, μιλήσαμε για θεσμό ... πράγμα το οποίον σημαίνει ότι, η Αισυμνητεία ήταν εκ των ούκ άνευ, σύμφυτη με την ύπαρξη και την πορεία της Φυλής, και ως εκ τούτου υπήρχε μέριμνα στην εκπαίδευση συγκεκριμένων ατόμων ή ομάδων, που σκοπό τους είχαν να παρακολουθούν και να μεριμνούν για το καλώς έχειν των ορισθέντων.

Με τα μέχρις εδώ φαίνεται ότι η Αισυμνητεία -όταν η Φυλή είχε Μνήμη- είχε 3-τρία τουλάχιστον επίπεδα. 

Συν τω χρόνω όμως, με την απώλεια της Μνήμης και του σκοπού ... διατηρήθηκε ως αμυδρή ανάμνηση -αρκετά όμως παρεφθαρμένη- η ανάγκη ανάθεσης σε κάποιον αποδεκτά σεβαστόν και δίκαιον πολίτη, η επίλυση των προβλημάτων και η επαναφορά της όποιας, πόλεως σε ομαλή και χρηστή λειτουργία. Δυστυχώς όμως αυτό δεν είχε καμμία σχέση με τα αρχικά ορισθέντα ... καθώς η γνώση αυτή -για πολλούς και ποικίλους λόγους- είχε προ πολλού εκλείψει.

Τώρα ευλόγως θα αναρωτηθεί ίσως ο κάθε αναγνώστης 

ποιός ο λόγος του νέου αυτού άρθρου για το συγκεκριμένο θέμα, αφού εν πολλοίς, μέσες άκρες, είχε καλυφθεί με το προηγούμενο; 

Αν θυμάστε, στον επίλογο εκείνου του άρθρου, προέτρεπα στην ανάγκη ευρέσεως και αναθέσεως στα χέρια ενός τέτοιου ατόμου την σωτηρία της χώρας, ώστε να υπάρξει Μέλλον για την Ελλάδα.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, την εμφάνιση κάποιων φερέλπιδων Αισυμνητών ... χωρίς να θέλω να κρίνω, από εδώ, τις προθέσεις και την αξία κανενός, θα ήθελα να κάνω πιό ξεκάθαρο το θέμα, ορίζοντας και προσδιορίζοντας τα επίπεδα της Αισυμνητείας ... ώστε και αυτοί να μπορέσουν να τοποθετηθούν ευκρινώς ως προς το ποιά Ελλάδα οραματίζονται.

Τα επίπεδα της Αισυμνητείας:

α).  Ο απλός αισυμνήτης  

Αυτό είναι το πιό εξωτερικό απ' όλα τα επίπεδα και το οποίο έχει σχέση με την επαναφορά, υπό την ηγεσία και καθοδήγηση ενός αποδεκτά έντιμου και σωστού πολίτη, της Πόλεως-Χώρας, στην ομαλή και καλή λειτουργία ... όπως γινόταν στην κλασσική περίοδο.

β).  Ο Αισυμνήτης Β' τάξεως

Το αμέσως επόμενο επίπεδο, είναι εκείνο όπου ο Αισυμνήτης είναι ... ο τα δίκαια και πρέποντα ενθυμούμενος, ο τα αίσης μνόμενος ... όπου και αυτό επίσης το βρίσκουμε σε κάποιες περιπτώσεις της κλασσικής εκείνης περιόδου.

Τα δύο παραπάνω είναι εξωτερικά επίπεδα και μπορούν να έχουν σχέση και εφαρμογή και σε άλλους λαούς και χώρες πέραν την Ελληνικής Φυλής.

Από εδώ και πέρα όμως, τα υπόλοιπα επίπεδα έχουν αποκλειστικά σχέση με το Έθνος και την Φυλή των Ελλήνων και απολύτως με κανέναν άλλον.

γ).  Ο Αισυμνήτης Α' τάξεως

Το αμέσως μετέπειτα είναι αυτό όπου ο Αισυμνήτης .... έχει Θύμηση, και είναι, ο το καθήκον υμνών και σέβων, είναι κάποιος που έχει εν μέρει ενθυμηθεί ή μυηθεί στα ορισθέντα, στον σκοπό και το καθήκον της Φυλής.

Αυτό είναι το μεταβατικό επίπεδο ... όπου λειτουργούσε πλήρως μόνο όταν η Φυλή είχε και διατηρούσε Μνήμη, ενώ αργότερα σιγά-σιγά εξέπεσε όταν το πλήρες Όραμα άρχισε να εξασθενεί.

Από εδώ και πέρα, στα επόμενα επίπεδα ... δεν υπάρχουν μεσοβέζικες καταστάσεις, δεν μετράει πλέον η πρόθεση και το όποιο έργο ... αλλά το αν αυτός που το λειτουργεί ... Είναι ή Δεν Είναι, Θυμάται ή Δεν Θυμάται !!

δ).  Το επόμενο επίπεδο είναι αυτό του Αισυμνητή ... ναι στην λήγουσα ο τόνος.

Η διαφορά του, από το αμέσως προηγούμενο επίπεδο, είναι ότι αυτός, ο Αισυμνητής, δεν είναι από τον εδώ Λαό ... είναι απόστολος ... απεσταλμένος, και ότι ξέρει δεν το έμαθε εδώ ... αλλά το θυμάται απ' αλλού ... από εκεί που ήρθε.

ε).  Το βαθύτερο επίπεδο είναι αυτό του Αισυμνουργού.

Ο Αισυμνουργός, δεν είναι απλός απεσταλμένος ... είναι ένας από εκείνους ... τους δημιουργούς, είναι αυτός που έχει στόχο και σκοπό να εφοδιάσει την Φυλή με μακρόπνοο Όραμα, να ενσταλάξει αξίες και να παγιώσει το Ψυχικό Αποτύπωμα -κάτι το οποίον μόνο αυτός μπορεί να κάνει- είναι αυτός που θα δώσει την ώθηση και θα ανοίξει τον δρόμο στους Αισυμνητές, ορίζοντας τα απαιτούμενα προσόντα, την αρχή και το έργο που έχουν να κάνουν.

Όπως καταλαβαίνετε, τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά όπως, ίσως βιαστικά, είχατε υποθέσει ... η τρύπα του λαγού δεν έχει απλά βάθος ... είναι ατελείωτη !!

Όθεν λοιπόν, όλοι αυτοί οι φερέλπιδες, ελπίζω καλοπροαίρετοι, που θα προστρέξουν να αναλάβουν το έργο αποκατάστασης, οφείλουν, αν μη τι άλλο, εκ των προτέρων να τοποθετηθούν ξεκάθαρα, ως προς το επίπεδο στο οποίο μπορούν να οδηγήσουν τα πράγματα ... το επίπεδο στο οποίο ευρίσκονται οι ίδιοι ... καθόσον δεν είναι δυνατόν να οδηγήσουν την χώρα και πολύ δε περισσότερο την Φυλή, σε κάποιο ανώτερο επίπεδο απ' το δικό τους, έτσι που όλοι εμείς να ξέρουμε με τι έχουμε να κάνουμε.

Αρκετές φορές έχουμε επισημάνει, εν αντιθέσει με όσα πιστεύει ακόμη και ο κάθε "συνειδητοποιημένος" Έλληνας, ότι το καθήκον και η αποστολή της Ελληνικής Φυλής, δεν είναι απλώς να δώσει πολιτισμό, αξίες και επιστήμη στους λαούς της ανθρωπότητας, έστω και αν αυτό εκ των πραγμάτων συμβαίνει, αλλά να φέρει Φώς, να απελευθερώσει την ανθρωπότητα από τον Κόσμο Φυλακή.

Ως εκ τούτου η Ελληνική Φυλή είναι ανάδελφη ... δεν έχει σχέση με τα του Κόσμου Τούτου, αλλά με Εκείνον πέραν της εδώ Φυλακής ... έχει καθήκον και αποστολή, μνημειώδες έργο, να ελευθερώσει πρωτίστως όσους γεννιούνται στην Φυλή και ακολούθως όλη την υπόλοιπη ανθρωπότητα μέχρι η φυλακή να αδειάσει πλήρως.

Το Όραμα της Ελληνικής Φυλής είναι, κάποια στιγμή, ο Κόσμος Φυλακή, να μείνει άδειος, με μόνους ενοίκους τους προσχωρήσαντες, τα λαμόγια, και τους δημιουργούς του. Έργο βαρύ και τιτάνειο, που δυστυχώς βρίσκεται στην μεγαλύτερη καμπή του, κινδυνεύοντας να οδηγηθεί στο τέλος του, και η Ελληνική Φυλή, ότι πλέον υπάρξει απ' αυτήν να είναι ένα και το αυτό με όλους τους άλλους λαούς.

Τώρα ευλόγως θα αναρωτηθείτε :

καλά και αν δεν βρούμε ή δεν υπάρξει πρόθυμος να αναλάβει το έργο, καλύτερα αυτό ενός ανωτέρου επιπέδου, τι θα κάνουμε ;; ... θα μείνουμε άπραγοι ;;

Όχι βεβαίως ... με τίποτε δεν πρέπει να αδρανήσουμε, από την άλλη όμως εάν δεν θελήσουμε και δεν ζητήσουμε κάτι πως αυτό θα εμφανιστεί ;; Αν περιμένουμε άπραγοι να μας έλθει ουρανοκατέβατο ... τότε απλά θα μείνουμε στο περίμενε ... αν με τίποτε δεν θέλουμε κάτι τέτοιο να συμβεί ... πρέπει να ξεκουνήσουμε και να ανασκουμπωθούμε !!

Ακόμη και αν δεν μπορέσουμε να βρούμε τον ιδανικό εκείνον, πρέπει να καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια να βρούμε έστω κάποιον, ακόμη και του κατωτέρου επιπέδου, αυτού του απλού αισυμνήτη, ώστε πρωτίστως να σώσουμε και να περισώσουμε ότι είναι δυνατόν, από την Χώρα και την Φυλή, ώστε να δώσουμε χώρο στην ελπίδα να αναφανεί αργότερα ο σωστός και ικανός εκείνος που θα μπορέσει να ανατάξει Χώρα και Φυλή. Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε ότι, όπως δείχνουν τα σημάδια, το Ψυχικό Αποτύπωμα σβήνει, και ότι ορίζει την Φυλή, μέρα με την μέρα, αλλοιώνεται υπέρμετρα χωρίς δυνατότητα ανάκαμψης, και ήδη πλέον βρισκόμαστε στον αέρα, σε ελεύθερη πτώση προς τον πάτο του βαράθρου, όπου αυτό διαγράφει το οριστικό και αμετάκλητο τέλος μας.

Αυτό που κυρίως πρέπει να μας ανησυχεί, δεν είναι τόσο η έκταση και η απώλεια της Χώρας, όσο είναι η αλλοίωση της Φυλής, και κυρίως αυτή του Ψυχικού Αποτυπώματος, αυτού που ορίζει και ζωογονεί την Φυλή ... εάν αυτό σβήσει τότε χάνονται τα πάντα ... Ελλάς και Έλληνες τέλος. Αν όμως έστω και σε μια σπιθαμή Γης, με δέκα Έλληνες και το Ψυχικό Αποτύπωμα ακμαίο και δυνατό, η Ελλάδα μπορεί να Ζήσει και να μεγαλουργήσει, επιτελώντας το καθήκον της και φέροντας εις πέρας τον σκοπό που της έχει ορισθεί.

Όμως, ενώ αυτό, σε άλλες εποχές, μπορεί να ήταν εφικτό, στην εποχή μας μοιάζει ιδιαίτερα δύσκολο αν όχι και ακατόρθωτο, καθώς όλα έχουν αλλάξει, και πλέον βρισκόμαστε σε οριακό σημείο, κοινώς στην κόψη του ξυραφιού, όπου όλα παίζονται, και όπου θα καθοριστεί η πορεία και τα πράγματα για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, αν όχι πλήρως και οριστικά και το θέμα Γαία να κλείσει διά παντώς.

Χρόνος πλέον δεν υπάρχει, είναι ήδη περασμένος, αν θέλουμε να σώσουμε την κατάσταση πρέπει να δράσουμε άμεσα, καθώς κάθε ημέρα, κάθε ώρα και λεπτό που περνάει, είναι εναντίον μας, γι' αυτό και λέω τουλάχιστον να κάνουμε μιά προσπάθεια να κρατήσουμε ζωντανή την Χώρα, δίνοντας μιά αμυδρή έστω ελπίδα στην Φυλή να πισωγυρίσει και να ανακάμψει, διότι όπως είπα και παραπάνω αυτό που κρατάει έστω σε κωματώδη κατάσταση την Φυλή είναι τα χώματα η ενέργεια αυτής της χώρας, αν και αυτή ξεχαρβαλωθεί πλήρως ... τότε δυστυχώς θα έχουμε σβήσει... θα έχουμε κλείσει οριστικά τον κύκλο μας έχοντας περιπέσει στην κατάσταση της υπόλοιπης ανθρωπότητας, όπου πλέον ο αγώνας απαγκίστρωσης και απελευθέρωσης θα είναι καθαρά ατομικώς ... εάν και εφ' όσον υπάρξει τέτοια πιθανότητα.

Και το Ερώτημα που τίθεται προς τους επίδοξους και φερέλπιδες Αισυμνήτες αλλά και προς τον Λαό, είναι τι είδους Ελλάδα θέλουμε, ποιά Ελλάδα οραματιζόμαστε.

Μην βιαστήτε να απαντήσετε αυτό ή εκείνο, τα πράγματα δεν είναι ούτε τόσο εύκολα, ούτε τόσο απλά, καθώς η απάντηση δεν έχει να κάνει με επιθυμίες, αλλά με οριστικές αμετάκλητες αποφάσεις, του τι είμαστε πρόθυμοι να κάνουμε, μέχρι που σκοπεύουμε να φτάσουμε, τι είμαστε διατεθειμένοι να θυσιάσουμε και για ποιό πράγμα να εργαστούμε.

Ανάλογα με την απάντηση θα είναι και αυτά για τα οποία θα κληθούμε να εργαστούμε, και να παλέψουμε, αποφάσεις ίσως δύσκολες και οδυνηρές, τόσο πιό ζόρικες όσο πιό ψηλά στοχεύσουμε, όσο πιό υψηλό είναι το επίπεδο στο οποίο που θα θελήσουμε να φτάσουμε, καθώς μικρή ή και ελάχιστη σχέση έχουν μεταξύ τους όσο περισσότερο αυτά διαφέρουν μεταξύ τους.

Τα δύο πρώτα επίπεδα, μπορεί να στοχεύουν προς την κατεύθυνση αλλά δεν έχουν αναγκαστικά σχέση με την Ελληνική Φυλή, κυρίως έχουν με την Χώρα, το Κράτος. Μόνο τα τρία επόμενα έχουν καθαρή σχέση με την Φυλή.

Άλλο λοιπόν το έργο στα πρώτα επίπεδα και άλλο στα ανώτερα. Άλλες οι αποφάσεις και οι ενέργειες στα μεν και άλλες στα δέ. Όσο ανεβαίνουν τα επίπεδα τόσο πιό σκληρές και απόλυτες θα είναι οι αποφάσεις και οι ακόλουθες ενέργειες, και δυστυχώς η στρεβλή εντύπωση που έχουν μερικοί «βλέποντας και κάνοντας» δεν έχει εφαρμογή και καμμία μα καμμία τύχη. Εδώ το πράγμα είναι ξεκάθαρο ... επιλέγεται το επίπεδο και όλα μα όλα εργάζονται και στοχεύουν προς αυτό, χωρίς να επιτρέπεται καμμία παρέκκλιση, χωρίς εκπτώσεις και μεσοβέζικες λύσεις, τίποτε σάπιο και εκτός πλαισίων δεν επιτρέπεται να παρεισφρήσει, κάθε τι εκτός αυτών κόβεται μαχαίρι ... μιά και έξω ... όσο και αν πονάει, όσο και αν στοιχίζει, ενδοιασμοί και ευαισθησίες δεν χωρούν.

Έτσι λοιπόν όλοι εσείς οι φερέλπιδες και επίδοξοι Σωτήρες και Αναμορφωτές, άκα Αισυμνήτες, καλείσθε να τοποθετηθείτε πλήρως και ευκρινώς, χωρίς μού σού τού, ή έτσι θα είναι ή γιουβέτσι, οφείλετε ξεκάθαρα να τοποθετηθείτε για ποιά Ελλάδα ομιλείτε, ήδη έδωσα τα επίπεδα που έχουμε να διαλέξουμε, η μπάλα λοιπόν πλέον στο γήπεδό σας ... και το ξύλο που θα πέσει μόνο δικό σας ... γιατί δεν νομίζω να περιμένετε ουρά και ζήτω με δυο μπαρούφες που θα πετάξετε ... αλλά θα υποστείτε δριμεία και σκληρή κριτική, για όλα εκείνα στα οποία θα υπολείπεσθε, για όσα πείτε και όσα θα εμφανίσετε σαν στόχους και πρόγραμμά σας.

Άμ έπος άμ έργω λοιπόν ... και μην περιμένετε τους άλλους να εκτεθούν πρώτοι ... οφείλετε εδώ και τώρα να εκτεθείτε απόλυτα ... έτσι που να ξέρουμε, όλοι εμείς, ποιοί φιλοδοξούν να μας οδηγήσουν στην σωτηρία ή στον γκρεμνό, και να επιλέξουμε ανάλογα ... κάτι το οποίο βεβαίως δεν πρέπει να περιμένουμε παθητικά αλλά ενεργά να απαιτήσουμε.

Ας επιλέξουμε λοιπόν και οι μεν και οι δέ ... θέλουμε απλά μια καλή Χώρα-Κράτος ή θέλουμε ΕΛΛΑΔΑ !!! .... ή μήπως θέλουμε να πάμε στον διάολο ;;

Πρόσκληση προς τους απανταχού «ΕΛΛΗΝΕΣ» που θέλουν να σώσουν την Ελλάδα, αναλαμβάνοντες Αρχηγικό Ρόλο

Εδώ και τώρα ... να εκτεθούν 

Να εκθέσουν τις απόψεις τους βεβαίως ... για πιά Ελλάδα ομιλούν και τι είναι διατεθειμένοι να κάνουν ΕΑΝ και εφ' όσον έρθει η ώρα για κάτι τέτοιο.

Ζητώ να συγκεκριμενοποιήσουν το σκεπτικό τους, ορίζοντας μέχρι ποιού σημείου είναι διατεθειμένοι να φτάσουν.

Ομιλούν για μια :

-  ψωροκώσταινα ... ψωροκωστίτσα, κωλοπετινίτσα

-  για μια διαφορετική μεν αλλά κοντά στα ίδια

-  για μια τελείως διαφορετική Ελλάδα

-  για μια Ελλάδα ... ΕΛΛΑΔΑ ;;

-  Το βλέπουν στα πλαίσια μιας "δεσμοκρατικής" διαδικασίας ;;

-  Εν και εις τας Ευρώπας ;;

-  Εντός ... εκτός ;;

-  Αυτόνομα ;;

Και όπως λέει και ο φίλος Εργολάβος ... «είναι διατεθειμένοι να βάλουν το κεφάλι τους στον ντουρβά με τις οχιές ;;; » .... εκ των προτέρων βεβαίως-βεβαίως !!

Οραματίζονται ... Αισυμνητεία (αρχηγικό επίπεδο) ;; ... είτε σαν μονάδα ... είτε σε ομάδα ;;

.... διαβάστε τα όσα γράφτηκαν πιό πάνω επί του θέματος ... αλλά και όσα θα ακολουθήσουν στην συνέχεια ... ναί υπάρχουν και άλλα ... αρκετά ...

Θα ήθελαν απλώς να προσφέρουν στον τομέα του (εκεί που μπορεί) ο καθένας ;;

Περιττό βέβαια να σημειώσω ότι σε περίπτωση Αισυμνητείας όσοι βρίσκονται στην Ελλάδα δεν έχει δεν θέλω ... αυτό ας το ξεχάσουν ... θα δουλέψουν όπου ταχθούν !!

Από την θέση αυτή λοιπόν θα ήθελα να καλέσω κάποιους ήδη εκτεθειμένους υπέρ Ελλάδος ... να εκθέσουν τις απόψεις τους, εάν και εφ' όσον οραματίζονται Αρχηγικά επίπεδα και δή αυτά της Αισυμνητείας...

Εννοείται ... ότι αποκλείονται όλα τα κομματόσκυλα ... μασωνοκοπρίτες, στρατίκουλες και δικαστάτζες, που έγλυφαν και έκαναν την πάπια, όσο ήταν στην θεσούλα τους, και μόνο ύστερις, αφού πήραν συντάξεις θυμήθηκαν να ξιφουλκήσουν, καθώς και λοιπά λαμόγια.

Όλοι αυτοί ας μην μπούν κάν στον κόπο ... καθώς αλλού θα είναι η θέση τους σε μιά τέτοια περίπτωση.

Εξαιρούνται μόνο όσοι ήλθαν σε σύγκρουση με το κατεστημένο και αποπέμθησαν ... και βεβαίως δεν είχαν και δεν έχουν τίποτα με κόμματα και στοές.

https://ergdhmerg.wordpress.com/