Έτσι φτιάξαμε τα ελληνικά ευρώ

Γράφει η Μαρία Ψαρά στο ΕΘΝΟΣ της Κυριακής 30 Δεκεμβρίου 2001

Αγαπιτέ Κόστα

Αγαπιτέ Κόστα   (1-10-1963)

Ηγείαν έχω, υγείαν ποθώ και δι’ ημάς.

Μάθε Κόστα, ότι η κατάστασις για την ΕΡΕ μας είναι πολύ εφχάριστος και κατεβένομεν με αίσιους οιωνούς εις τας εκλογάς. Μετά την δολοφονίαν του Λαμπράκη και την σύλληψιν των γενναίων μας αξιωματικών, το κόμα της ΕΡΕ είναι πολύ πανίσχυρον από κάθε άλλην φοράν. 

Με το έγκλημα της Θεσσαλονίκης, όλοι οι εθνικόφρονες είμεθα υπέρποτε ηνωμένοι. Όλοι υπολογίζομεν να λάβης 60% των ψήφων και 220 έδρας. Εάν δε απεβίωνε και ο Τσαρουχάς, σε διαβεβαιώ θα ελαμβάναμε και 70%. 

Περί στρατού δεν ομιλώ, διότι εκεί το 90% είναι ιδικόν μας καθόσον ο Δραγούμης έδωσεν καταλλήλους οδηγίας, ώστε ο στρατός να ψηφίση ελευθέρως.

Απεδείχθη ότι το μεν έγκλημα συνεσπείροσεν εμάς και αντιθέτως διέλυσεν την αντιπολίτευσιν, η οποία δεν γνωρίζει ποίαν στάσιν να τηρήση. Ποίος πτέει, δεν γνωρίζομεν. Πάντως η διάλυσίς της μας ωφελεί και προς αυτήν την κατεύθυνσιν κινούμεθα.

Επειδή τελευταίως συνέβη αδιέξοδον, όλοι οι αρχηγοί κομμάτων, εκλήθησαν προχθές εις τα Ανάκτορα, χωρίς φυσικά να κληθή η ΕΔΑ. 

Το κόμα αυτό, δεν εκλήθη διότι όπως είναι γνωστόν δεν μετέχει εις τα κοινά, δηλαδή δεν φορολογείται, δεν υπηρετεί εις τον στρατόν και κατά την διάρκειαν της κατοχής, όπου όλα τα κόμματα έχυσαν ποταμούς αιμάτων μόνον αυτό δεν είχε ούτε έναν νεκρόν.

Δια μιαν στιγμήν, εφοβήθημεν μήπως η σύσκεψις ματαιωθεί και ο Αρχηγός του Κέντρου επιμείνη και στην παρουσία της ΕΔΑ διακηρύτων ότι αυτό επιβάλη η Δημοκρατία. 

Αλλ’ ευτυχώς τέτοιο πράγμα δεν εζητήθη, διότι δεν επρόκειτο περί Δημοκρατικής διαδηλώσεως εις την πλατείαν Κλαυθμώνος, αλλά περί προσκλήσεως Δημοκρατικών ηγετών εις τα Ανάκτορα.

Κόστα, πρέπει να επισπεύσης την επάνοδόν σου από Ελβετίαν ή Παρίσι όπου εβρίσκεσε δια να συντονίσομεν τον αγώνα. 

Ο Φαρμάκης κάνει ότι ημπορεί. Αλλά μόνος ένας Φαρμάκης, τι να σου κάνη; Καλό πεδί είναι, εργατικόν, πρόθυμον και συνεκέντρωσεν υλικόν πάσης φύσεως, αλλά νομίζω ότι η οδός την οποίαν ηκολούθησεν ήτο εσφαλμένη. Δεν έπρεπε να φέρει εμπόδια εις τον Σαρτζετάκην. 

Όσους περισσοτέρους καλεί ο Σαρτζετάκης δι’ ανάκρισιν, τόσον περισσότερον οφελούμεθα. Διότι όπως και συ ο ίδιος διαπίστωσες, εν Ελλάδι δεν υπάρχουν χαρακτήρες.

Εάν λοιπόν αφήσομεν ελεύθερον τον Σαρτζετάκην να πλημμυρίζη πάντα χώρον και να γεμίζει τας φυλακάς, οι ίδιοι Κεντρώοι και Αριστεροί θα ζητήσουν να σταματήση τας συλλήψεις, από φόβον μήπως μπουν νέαι φορολογίαι, δια να κτισθούν ευρυχωρώτεραι φυλακαί.

Μέχρι στιγμής, εκ του Ελληνικού Στρατού, κυκλοφορούν ελευθέρως έξω ο Στρατηγός Βαρδουλάκης και ο Βαν Φλήτ. Ίσως υπάρξη μια μικρά ανωμαλία κατά την 3^ην Νοεμβρίου, εάν δεν ληφθή κάποια πρόνοια. Ο Στρατός μας είναι ακέφαλος και αν δεν συνοδεύουν τους στρατιώτας μας εις τας κάλπας Αξιωματικοί του Βασιλικού Ναυτικού, ίσως συμβούν παρατράγουδα. Όχι, πως δεν έχομεν εμπιστοσύνην εις τας ενόπλους δυνάμεις μας, αλλά καλόν θα είναι οι στρατιώται να προσέρχονται συντεταγμένοι εις τας κάλπας, δια να υπάρχει  μία πειθαρχία.

Σε τα γράφω αυτά Κόστα μου, διότι εσχάτως με την επίθεσιν Φαρμάκη, διεσπάσθη ολίγον η παράταξίς μας.

Εν έγκλημα πρέπει να μας συνδέει  κι’ όχι να γίνεται αφορμή διασπάσεως. Εάν ο καθείς λέγει την γνώμην του δια την υπόθεσιν αυτήν, τότε καιγόμεθα. Σήμερον τα παίζομεν όλα δι’ όλα. Πλην τούτου, θα έπρεπεν η αποκήρυξις του εγκλήματος (εάν φυσικά η δικαιοσύνη αποδείξη ότι έλαβεν χώραν) να γίνη προ 4 μηνών και όχι τώρα να μιας πιάνη μια εφθιξία και να χαλώμεν την δουλειά με τα ίδια μας τα χέρια.

Διότι δεν σε αποκρύπτω Κόστα, ότι η «Καθημερινή» προ ολίγων ημερών ήτο πρόθυμος να μας απαρνηθή και χρονογραφικώς προκειμένου να περιοριστή η ΕΡΕ.

Οφειλεις να έρθης και να τρίξης τα δόντια και να φέρης ορισμένους εις θεογνωσίαν, άλλως απολεόμεθα.

Έχεις πολλούς χαιρετισμούς από την γυνέκα μου.

Φίλησε νου την Αμαλίαν

            Διατελώ μεθ’ υπολήψεως

Μποστ

"ΑΘΗΝΑΪΚΗ" 11 Ιουνίου 1963: Η παραίτησις Καραμανλή υπεβλήθη από της χθες (Διαφωνία με τον Βασιλέα ή συμπαιγνία;)

Στο κύριο τίτλο του πρωτοσέλιδου της «ΑΘΗΝΑΪΚΗΣ» της 11^ης Ιουνίου 1963

Σήμερον ή αύριον η κατάστασις αποσαφηνίζεται οριστικώς, αλλά κατά κυβερνητικάς πηγάς …

Η ΠΑΡΑΙΤΗΣΙΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ ΥΠΕΒΛΗΘΗ ΑΠΟ ΤΗΣ ΧΘΕΣ

(Διαφωνία με τον Βασιλέα ή συμπαιγνία;)

Εις περίπτωσιν παραιτήσεως ο αρχηγός της ΕΡΕ θα αναχωρήση εις Ελβετίαν

Απλούν πρόσχημα το ταξίδι των Βασιλέων

Κανελλόπουλος: Ελπίζει να του ανατεθή η εντολή

Αλληλοσπαραγμός εις την ΕΡΕ εν όψει «διαλύσεως του καταστήματος»

Αι φιλοδοξίαι των κ.κ. Θεοτόκη, Πιπινέλη, Αβέρωφ, Ροδόπουλου

Η σημασία της ανόδου των Επιτελαρχών εις Ανάκτορα

Στη γελοιογραφία το τρίκυκλο του παρακράτους με φόντο το λευκό πύργο της Θεσσαλονίκης, αντί της τυπικής επιγραφής «εκτελούνται μεταφοραί» γράφει

«εκτελούνται βουλευταί» με λεζάντα «- Μόνο εμένα δεν μπορεί να με διαλύσει κανείς»

Σε  άλλα υπόστηλα έγραφε

1) Η Βασίλισσα κεντρική μορφή της πολιτικής κρίσεως (κατά τους Αμερικανούς) Ελλάς η χώρα των απάνθρωπων αντιθέσεων

2) Εις την σκιάν του (τρομο)κράτους της ΕΡΕ. Και άλλοι «σταυροφόροι» Πανελλήνιος Εθνική Σταυροφορία.

Διαθέτει: Ταυτότητας και μαχητικόν  τμήμα με ειδική στολή και έμβλημα την νεκροκεφαλήν! Σκοπός: Η συνδρομή των Αρχών δια την «υποτροπήν τυχόν κομμουνιστικού κινδύνου»

3) Η ΕΡΕ εναντίον της ΕΡΕ

4) 6^η Αυγούστου: (επέτειος Χιροσίμα) Οι «100» θα ειβάλουν ειρηνικώς εις την Ελλάδα

5) Αύριον δικάζονται οι ηγέται των φοιτητών

6) Ο πρωθυπουργός με το μπαλωμένο πανταλόνι   

18 Οκτωβρίου 1981: Χρόνια Πολλά (περάσανε)

ΣΧΕΤΙΚΑ: Εκλογές 18 Οκτωβρίου 1981

Εν Μπιζανίω 20 Φεβρουαρίου 1913

Εν Μπιζανίω 20 Φεβρουαρίου 1913
Αγαπητέ Συνάδελφε

Σε χαιρετώ
Σε, που θα έχης την τύχη να ανοίξης το πέλμα του όπλου αυτού, θα εύρης την πεντάρα αυτή και να πάρης ένα τσιγάρο, να το καπνίσης στην υγεία μου.
Το όπλο αυτό το έφερα επί πέντε έτη.
Το δόξασα και με δόξασε και τώρα αναγκάζομαι, να το εγκαταλείψω, λόγω τραυματισμού μου.
Πέρασα τόσες και τόσες στιγμές και δεν το εγκατέλειψα και εάν η πατρίς σε χρειασθή, να το τιμήσης.

Νικ. Καβαδίας
Κοθρέα- ένωσις Κεφαλληνίας

(Ο Λάμπης Βολονάκης, λοχίας του Α’ λόχου του 17ου Συντάγματος Πεζικού υπηρετούσε στη Μικρά Ασία το 1920. Καθαρίζοντας το όπλο του βρήκε το σημείωμα και τη πεντάρα.
Τα φύλαξε μέχρι την επιστροφή του στην πατρίδα και τα κατέθεσε στην Ιστορική και Εθνολογική Εταιρία της Ελλάδος.)

ΠΗΓΗ mikrokellari.blogspot

Πρωτοσέλιδο της εφημερίδας "ΑΘΗΝΑΪΚΗ" στις 24 Ιουλίου 1974: Μετά 2.285 ημέρες σκότους, Πρώτον βήμα στην Ελευθερία

Στο πρώτο φύλλο της Β περιόδου
(24 Ιουλίου 1974) της εφημερίδας ΑΘΗΝΑΪΚΗ (με Διευθυντή τον Ι. Παπαγωργίου), που είχε διακόψει την έκδοσή της κατά τη διάρκεια του Απριλιανού καθεστώτος, διαβάζουμε:
Από σήμερα και πάλι στις επάλξεις της νέας Δημοκρατίας. Πάντα κοντά στο λαό. Υπερασπιστής των αγώνων του, εκφραστής της αγωνίας του.
Μετά από 2.285 ημέρες μεσαιωνικού σκότους, η Κυβέρνησις Κ.Καραμανλή ΠΡΩΤΟΝ ΒΗΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
Ο λαός αναμένει παραδειγματική τιμωρία των ενόχων.
Συμπληρούται η Κυβέρνησις. Δεν μετέχει ο Π. Κανελλόπουλος.
………………………………………………………….
Στο σχόλιο «Του ευχόμεθα να πετύχει»
Προσευχηθήτε για μένα, είπε φεύγοντας από το Παρίσι ο Κ. Καραμανλής. Προσευχόμεθα. Και του ευχόμεθα από το βάθος της καρδιάς μας να επιτύχη. Γνωρίζουμε τις αρετές του. Όπως και τις αδυναμίες του. Αλλά γνωρίζουμε επίσης ότι ο τόπος δεν έχει άλλα περιθώρια ανοχής και αντοχής. Βεβαίως δεν περιμένει θαύματα από έναν άνθρωπο.
Ούτε και έχει αυταπάτες. Αν χτες τον υποδέχτηκε σαν ημίθεο ήταν γιατί πίστευε πως γινόταν το πρώτο μεγάλο βήμα στον δύσκολο δρόμο της ανορθώσεως του τόπου. Το επόμενο βήμα θα πρέπει να είναι η πλαισίωσή του από όλες τις πολιτικές δυνάμεις καινούργιες και παλιές που αντιστάθηκαν στην δικτατορία για να οδηγήσουν τον τόπο σε ελεύθερες εκλογές. Αυτή τη χειρονομία που θα τον καταξιώσει σαν αληθινό ηγέτη της εθνικής ενότητος περιμένει ο λαός από τον νέο πρωθυπουργό.
…………………………………………..
«Νατοϊκή λύσις» η νέα Κυβέρνησις λέγει ο κ. Ανδρ. Παπανδρέου, κατά πληροφορίες εκ Ρώμης…
Πράξις Πρώτη: Ν’ ανοίξουν οι φυλακές αμέσως.
Κάτω δεξιά …. Παρητήθη ο αρχηγός της ΕΣΑ, Ταξίαρχος Δ. Ιωαννίδης…

ΣΧΕΤΙΚΑ: Τον εξαπάτησαν οι Αμερικανοί, ο Σεραφείμ γνώριζε για το πραξικόπημα εναντίον του Αρχιεπισκόπου και Εθνάρχη Μακάριου, είχε κανονίσει να "φιλοξενηθεί" σε Μονή του Αγίου Όρους, συνέντευξη του Δημ Ιωαννίδη στον "Αδέσμευτο Τύπο" της Κυριακής 25 Ιουλίου 2010.

Βεβαίωση κοινωνικών φρονημάτων, από το 1951.

Ούτος υπηρέτησεν εις τας τάξεις του Εθνικού Στρατού και μετά την απόλυσίν του κατετάγη εις τα ΤΕΑ όπου υπηρετεί μέχρι και σήμερον.

Τυγχάνει εθνικόφρων, δεν ανεμείχθη εις ουδεμίαν αντεθνικήν οργάνωσιν

....Ίνα τω χρησιμεύσει δια πάσαν Νόμιμον Χρήσιν.

Ο Πρόεδρος της Κοινότητος Λειβαδερού Κοζάνης

ΠΗΓΗ: http://www.mokro.gr/history_old_papers.htm

Σήμερα είναι η μέρα του Λαού, αυτός αποφασίζει.

Οι εκλογές της μεταπολίτευσης

17 ΝΟΕΜ 1974
ΝΔ: 54,4% ΕΚΝέες Δυνάμεις:20,4% ΠΑΣΟΚ: 13,6% Ενωμ. Αριστερά: 9,5%

20 ΝΟΕΜ 1977
ΝΔ: 41,8% ΠΑΣΟΚ: 25,3% Εν Κέντρου Νέες Δυνάμεις: 12% ΚΚΕ: 9,4%
Εθν. Παράταξη: 6,8% Συμμαχία: 2,7% Κόμμα Νεοφιλευθέρων Κ. Μητσοτάκης: 1%

18 ΟΚΤ. 1981
ΠΑΣΟΚ: 48% ΝΔ: 35,9% ΚΚΕ: 11%

2 ΙΟΥΝ. 1985
ΠΑΣΟΚ: 45,8% ΝΔ:40,9% ΚΚΕ: 9,9% ΚΚΕεσωτ: 1,8%

18 ΙΟΥΝ. 1989
ΝΔ: 44,3% ΠΑΣΟΚ: 39,1% ΣΥΝ: 13,1% ΔΗΑΝΑ: 1%

5 ΝΟΕΜ. 1989
ΝΔ: 46,2% ΠΑΣΟΚ: 40,7% ΣΥΝ: 11%

8 ΑΠΡ. 1990
ΝΔ: 46,9% ΠΑΣΟΚ: 38,6% ΣΥΝ: 10,3% ΔΗΑΝΑ: 0.7%

10 ΟΚΤ. 1993
ΠΑΣΟΚ: 46,9% ΝΔ: 39,3% ΠΟΛΑΝ: 4,88% ΚΚΕ: 4,54%

22 ΣΕΠ. 1996
ΠΑΣΟΚ: 41,5% ΝΔ: 38,1% ΚΚΕ: 5,5% ΣΥΝ: 5,1% ΔΗΚΚΙ: 4,4%

9 ΑΠΡ. 2000
ΠΑΣΟΚ: 43,8% ΝΔ: 42,7% ΚΚΕ: 5,52% ΣΥΝ: 3,2%

7 ΜΑΡ. 2004
ΝΔ: 45,4% ΠΑΣΟΚ: 40,5% ΚΚΕ: 5,9% ΣΥΡΙΖΑ: 3,3%

16 ΣΕΠ. 2007
ΝΔ: 41,8% ΠΑΣΟΚ: 38,1% ΚΚΕ: 8,2% ΣΥΡΙΖΑ: 5% ΛΑΟΣ: 3,8%

4 ΟΚΤ. 2009

ΠΑΣΟΚ: 44% ΝΔ: 33,5% ΚΚΕ: 7,5% ΛΑΟΣ: 5,6% ΣΥΡΙΖΑ: 4,6% ΟικΠρ:2,5%

Συνέντευξη του Γιώργου Παπανδρέου, πριν 19 χρόνια.

Συνέντευξη του Γιώργου Παπανδρέου στο περιοδικό ΕΝΑ (τεύχος 24 -13 Ιουνίου 1990) στην Άννα Μιχαλιτσιάνου.
Μερικές ερωτήσεις – απαντήσεις από εκείνη τη συνέντευξη, πριν 19 χρόνια.

Δίνετε την εντύπωση, κύριε Παπανδρέου, μοναχικού πολιτικού, μακριά από ομάδες, αυλές και κλίκες. Έτσι πιστεύετε ότι θα καταφέρετε να προχωρήσετε;
-- Έχω φιλίες. Αλλά σε καμιά περίπτωση δεν πιστεύω στις παρέες προώθησης. Πιστεύω ότι αυτή είναι παλιά πολιτική αντίληψη που εγώ επιδιώκω να αλλάξει.

Θέλετε να πείτε ότι δεν πέφτετε θύμα κολακείας;
--Προσπαθώ. Κάθε άνθρωπος θέλει σίγουρα να αισθάνεται την επιβεβαίωση. Αλλά σίγουρα δεν θέλει την ψεύτικη επιβεβαίωση. Για τον απλούστατο λόγο: όταν είναι ψεύτικη δεν είναι επιβεβαίωση. Εκτιμώ πολύ αυτούς που μου κάνουν κριτική και γενικότερα τους ανθρώπους που είναι ειλικρινείς μαζί μου. Επειδή μεγάλωσα στην πολιτική, ευτυχώς- όχι μόνο γιατί έζησα αρκετά χρόνια ως ανώνυμος πολίτης- επειδή λοιπόν μεγάλωσα στην πολιτική, έχω μεγαλύτερη ανάγκη την ειλικρινή στάση.

Τι εξέλιξη προβλέπετε ότι μπορεί να έχει η προσαγωγή του κ. Παπανδρέου στο δικαστήριο σε μια τέτοια στιγμή;
--Νομίζω ότι η αθώωση του θα είναι βέβαιη, αλλά μέχρι να φτάσουμε στην αθώωση θα έχουμε ρίξει πίσω την πολιτική ζωή της χώρας, γιατί θα υπάρξει μια μεγάλη όξυνση και θα αποκαλυφθεί η προσπάθεια ταπείνωσης ενός πρώην πρωθυπουργού, ενός αρχηγού που εκφράζει το 40% του ελληνικού λαού.

Πάντως, το ΠΑΣΟΚ έχει μπει σε μια από τις πιο δύσκολες περιόδους. Θα πρέπει να αντιμετωπίσει τις δίκες – που κανείς δεν ξέρει που θα οδηγήσουν- και θα πρέπει να κάνει «σοβαρή και υπεύθυνη αντιπολίτευση» - που δύο μήνες μετά την άνοδο της Ν.Δ. στην εξουσία με ένα ογκούμενο απεργιακό ρεύμα, μάλλον είναι ανύπαρκτη. Θα πρέπει να ανασυγκροτηθεί.
--Κατ’ αρχήν, δεν θα συμφωνούσα μαζί σας ότι η αντιπολίτευση είναι ανύπαρκτη. Θα έλεγα ότι είναι στο ύψος των περιστάσεων. Θα ‘λεγα ακόμη επίσης ότι ο πολιτικός λόγος έχει υποβαθμισθεί τα τελευταία χρόνια έτσι ώστε οι αντιθέσεις στην πολιτική ζωή να έχουν πάρει την τροπή προσωπικών αντιθέσεων και έτσι δεν συζητάμε τα συγκεκριμένα προβλήματα του λαού. Μην ξεχνάτε ότι περάσαμε δυο – τρία χρόνια συζητώντας για σκάνδαλα και λασπολογίες. Και οι δίκες τώρα θα εντείνουν αυτό το πλαίσιο.
Έπειτα ο τρόπος που λειτουργεί η κυβέρνηση σήμερα ισοπεδώνει τα πάντα, και πιστεύω ότι η όξυνση που θα επικρατήσει με το ζήτημα της κάθαρσης, θα διαμορφώσει ένα κλίμα μαύρου – άσπρου, άρα θα συνεχίσουμε να βαδίζουμε προς την ισοπέδωση του πολιτικού λόγου και όχι ενός λόγου που θα διαμορφώσει περισσότερο σκεπτόμενες και κριτικές συνειδήσεις, αυτόνομες που είναι και ο στόχος της λειτουργίας ενός δημοκρατικού πολιτεύματος.
Αυτός είναι ο χειρότερος λαϊκισμός. Κι εμείς στη διάρκεια των δικών πρέπει να αποφύγουμε να πέσουμε σ’ αυτή την παγίδα του μαύρου – άσπρου. Βρισκόμαστε σε μια διαδικασία ανασυγκρότησης του ΠΑΣΟΚ και θα ‘λεγα ότι στα 8 χρόνια διακυβέρνησης αδυνάτισαν οι κομματικές λειτουργίες. Κι αυτό ήταν ένα από τα λάθη του κινήματος. Το Κίνημα στα χρόνια της διακυβέρνησης ήταν ανύπαρκτο.

Όλα περνούσαν μέσα από τα πρόσωπα, μέσα από τους κομματάρχες…
--Ναι, μέσα από μια γραφειοκρατία. Είμαστε αποκομμένοι από το λαό. Κι αυτό τώρα είναι ορατό. Όταν το ΠΑΣΟΚ λειτουργούσε σαν κυβέρνηση, δεν φαινόταν τόσο πολύ, τώρα όμως δεν μπορεί να συγκαλυφθεί. Τώρα, λοιπόν, πρέπει να φτιάξουμε το κόμμα.

Αν κρίνουμε, κύριε Παπανδρέου, τον απολογισμό της εκλογικής ήττας του ΠΑΣΟΚ, δεν πρέπει να είναι κανείς πολύ αισιόδοξος για την πορεία και την εξέλιξη που θα παρουσιάσει το Συνέδριο. Δεν πρέπει κανείς να περιμένει μια αναγέννηση του ΠΑΣΟΚ. Δεν υπάρχει τόλμη, δεν υπάρχει θάρρος.
--Αν δεν υπάρχει τόλμη στην ηγεσία, τότε θα υπάρξει τόλμη στη βάση. Βέβαια μην ξεχνάμε ότι δεν κρίνονται όλα από ένα Συνέδριο. Οπωσδήποτε είναι σταθμός, όμως δεν κρίνονται όλα.

Σ’ αυτές τις διαδικασίες, κύριε Παπανδρέου, έχει πλέον ανοίξει τα χαρτιά της και η «Αυριανή». Σ’ ένα πρόσφατο φύλλο της, μάλιστα, έδινε «οδηγίες» στον κ. Γεννηματά πως θα μπορούσε να γίνει πρόεδρος, χωρίς φυσικά να εγκαταλείψει την «Αυριανή».
Ας μιλήσουμε λοιπόν κι εμείς για το ζήτημα της διαδοχής του Ανδρέα Παπανδρέου.
--Δεν ξέρω τις προθέσεις του κ. Γεννηματά ούτε μπορώ να μιλήσω γι’ αυτόν. Θεωρώ όμως πιο κρίσιμο για το μέλλον του ΠΑΣΟΚ όχι τη φιλολογία περί διαδοχής ή τον οποιανδήποτε αγώνα δρόμου για τη θέση αυτή, αλλά τη θεσμοθέτηση λειτουργιών, για την εξασφάλιση της ενότητας του Κινήματος στην περίπτωση που θα υπάρξει θέμα διαδοχής. Αυτή τη στιγμή είναι εντελώς άκαιρο. Πρέπει όμως να εξασφαλιστούν οι θεσμοί ώστε να υπάρξει μια ομαλή διαδοχή όταν έρθει η ώρα. Γιατί το θέμα δεν είναι μόνο ποιος θα αναλάβει το κόμμα, αλλά η όποια ηγεσία να μπορέσει να λειτουργήσει συλλογικά και να εκφράσει το Κίνημα.

Ενώ κύριε Παπανδρέου, έχετε μιλήσει υπέρ μιας συλλογικής ηγεσίας, ταυτόχρονα δεν αρνείστε το ρόλο του Ανδρέα Παπανδρέου. Μήπως υπάρχει μια αντίφαση σ’ αυτή την άποψη;
--Εδώ παίζει ρόλο η ιστορία του ΠΑΣΟΚ. Ο Ανδρέας Παπανδρέου είναι ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ, ο αρχηγός όχι στους τύπους αλλά στην ουσία του Κινήματος. Το πρόσωπο που ενοποιεί το ΠΑΣΟΚ. Ο ρόλος του είναι αναμφισβήτητος στην ίδια τη συνείδηση του λαού, στη συνείδηση του ΠΑΣΟΚ. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι από κάποια στιγμή και μετά δεν πρέπει να αλλάξει η λειτουργία του Κινήματος.
Πράγματι το Κίνημα του ΠΑΣΟΚ είχε αν όχι ακριβώς μια αρχηγική δομή, μια επιρροή από μια αρχηγική φυσιογνωμία. Λογικό από μια άποψη, για ένα καινούργιο κόμμα, που περνά μέσα από μια προσωπικότητα. Μην ξεχνάμε και τις ιδιομορφίες της Ελλάδας. Έτσι λοιπόν μπαίνει το θέμα Παπανδρέου.

Τι εννοείτε, όταν αναφέρεστε στη συλλογική ηγεσία;
--Σε καμιά περίπτωση ότι θα συναποφασίζουν δέκα άτομα και δεν θα υπάρχει ο πρώτος. Θα υπάρχει ο πρώτος. Όμως θα υπάρχουν και εκείνες οι δομές, που ο πρώτος θα είναι πρώτος μεταξύ ίσων και οι αποφάσεις θα παίρνονται δημοκρατικά. Γιατί πάντα θα υπάρχει ο πρόεδρος ενός κόμματος.

Δεν σας έχω ακούσει ποτέ, ακόμη και σε προσωπικές συζητήσεις, να λέτε «ο πατέρας μου» όταν αναφέρεστε στον Ανδρέα Παπανδρέου. Συνήθως λέτε «ο πρόεδρος».
--Στις πολιτικές συζητήσεις μιλώ για το πολιτικό πρόσωπο άρα είναι ο πρόεδρος του Κινήματος. Είναι πατέρας μου και δάσκαλός μου. Άλλο όμως η προσωπική σχέση και άλλο η πολιτική. Συνειδητά κάνω την προσπάθεια να μη συνδέεται το ένα με το άλλο. Πέραν αυτού θεωρώ ότι είναι λάθος.

Και μια και μιλάμε για προσωπικά θέματα, ας έρθουμε στο πολυσυζητημένο σπίτι του Ψυχικού. Το σπίτι που καθόμαστε τώρα και κουβεντιάζουμε.
--Το μόνο που μπορώ να προσθέσω και το έχω ήδη πει, το σπίτι είναι του προέδρου, του πατέρα μου, και έχει κάθε δικαίωμα να ορίσει την τύχη του όπως αυτός θέλει. Εγώ βρίσκομαι στη διαδικασία εξεύρεσης άλλης κατοικίας και όσοι ψάχνουν ξέρουν πολύ καλά ότι αυτό παίρνει χρόνο.

Ας μιλήσουμε για σας, κύριε Παπανδρέου. Έχετε δηλώσει πως δεν φιλοδοξείτε να γίνετε αρχηγός κόμματος. Ποια είναι η δική σας φιλοδοξία;
--Έχω μια διαφορετική ίσως αντίληψη για τη φιλοδοξία. Δεν πιστεύω ότι ένας άνθρωπος ολοκληρώνεται αν πάρει ένα πόστο. Μετρά, πιστεύω, περισσότερο το έργο.

Μήπως όμως τα όνειρα πραγματοποιούνται μέσα από μια κυβερνητική θέση;
--Είναι αμφισβητήσιμο. Πάντως, πολλές φορές αναρωτιέμαι κατά πόσο ένας πρωθυπουργός θα μπορούσε να κάνει πραγματικότητα τα σχέδια του.
Τελικά, είναι τέτοιο το πλαίσιο και η πραγματικότητα, που τον οδηγεί αλλού.
Πίστεύω ότι εδώ στην Ελλάδα, θα ‘πρεπε να αλλάξουν πολλές αντιλήψεις.
Θα ‘πρεπε να υπάρξει μια πολιτιστική, θα μπορούσε να πει κανείς, αναγέννηση.
Πέραν αυτού, θεωρώ ότι μια διαδοχή ενός Παπανδρέου από έναν Παπανδρέου θα είναι αρνητική.

Γιατί;
--Η ενηλικίωση του ΠΑΣΟΚ πρέπει να αποδειχτεί ξεπερνώντας και την εξάρτησή του, θα μπορούσε να πει κανείς, από το όνομα αυτό. Το ΠΑΣΟΚ μπορεί να αποδείξει και το οφείλει, ότι μπορεί να σταθεί στα δικά του πόδια αυθύπαρκτο.

Ποιο νομίζετε ότι είναι το προτέρημα και ποιο το ελάττωμα του κυρίου Μητσοτάκη;
--Η κοινοβουλευτική του πείρα είναι προτέρημα και αδυναμία του η έλλειψη εμπειρίας και γνώσης για το τι συμβαίνει στο εξωτερικό.-