Το κουκουλιώτικο τρίτοξο γεφύρι, σαν κινούμενη κάμπια, στη Μπάγια. Ισως το πιο όμορφο, το πιο αγαπητό στους φωτογράφους γεφύρι.

Πέτρινο

(ποίημα του Μιχάλη Γκανά)


Εκεί που σμίγουν δυο ποτάμια,
και αδερφώνουν τα νερά
ένα γεφύρι πέτρινο
απλώνει τ΄ άσπρα του φτερά

Ξέρω τα χέρια που το χτίσανε
τα πόδια που το περπατήσανε.

Κρυμμένο μέσα στα πλατάνια
ακούει τ΄ άγρυπνο νερό,
ένα γεφύρι πέτρινο
που ταξιδεύει στον καιρό.

Ξέρω τα χέρια που το χτίσανε
τα χείλη που το τραγουδήσανε.

(Άκου το γέλιο της χτισμένης
στα πέρατα οικουμένης)

ΜΙΧΑΛΗΣ ΓΚΑΝΑΣ

Το πέτρινο γεφύρι στου Καμπέραγα.

Διαβάζουμε στο βιβλίο «Τα Πέτρινα Γεφύρια» με τα ωραία με πενάκι σκίτσα της κας Νίτσας Συνίκη – Παπακώστα – Έκδοση της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Ιωαννίνων 2002 –

ΓΕΦΥΡΙ ΤΟΥ ΚΑΜΠΕΡ ΑΓΑ

Βρίσκεται κοντά στο χωριό Μηλιωτάδες του ανατολικού Ζαγορίου και απέχει από τα Ιωάννινα μόλις 25 χιλιόμετρα. Γεφυρώνει τον ποταμό Ζαγορίτικο, ο οποίος λίγο πιο κάτω ενώνεται με τον Βάρδα, για να χυθεί τέλος στον Άραχθο. Ευτυχώς η απόσταση από τον καινούργιο δρόμο είναι μικρή και έτσι μπορούμε να το απολαύσουμε άνετα.
Πρόκειται για ένα μονότοξο πέτρινο γεφύρι, με δύο βοηθητικά τοξωτά ανοίγματα. Μία μικρή καμάρα θαμμένη στο χώμα βοηθούσε στην ήπια πρόσβαση.
Το γεφύρι είναι ιδιαίτερα χαμηλό, μόλις 5 m ύψος, σε σχέση με το μεγάλο του άνοιγμα 18 m.
Το τοπίο αποπνέει ηρεμία και γαλήνη, που συνδυάζεται από την χαμηλή ανάταση του τόξου και το ήπιο τελείωμα του καταστρώματος.
Άγνωστο πότε ακριβώς χτίστηκε. Το όνομά του το πήρε από τον Καμπέρ-αγά των Ιωαννίνων που διέθεσε τα χρήματα για το χτίσιμο.
Το γεφύρι αυτό μαζί με το ομώνυμο χάνι εξυπηρετούσε τα χωριά του ανατολικού Ζαγορίου. Ακόμη εξυπηρετούσε τα καραβάνια που κατευθυνόταν προς Βωβούσα, Σαμαρίνα, καθώς και αυτά προς το Μέτσοβο, για αρκετά χρόνια, διότι ήταν γκρεμισμένο το γεφύρι της Μπαλντούμας.

Χιόνι πέφτει από ψηλά

Σήμερα, χωρίς να το περιμένει κανείς, μετά τις 10 το πρωί, άρχισε να χιονίζει.

Μόνο που οι παπλαμούδες του χιονιού πούπεφταν τούφις - τούφις ήταν χιονόνερο και σύντομα πάει η άσπρη μέρα.

Στη φωτό το Μιτσικέλι όπως φαίνεται από το Ζαγόρι. Πάνω ψηλά οι τόποι του τσαγιού, κάτω στους χιονισμένους λόφους με τις βελανιδιές οι μανταρότοποι.

Ένα ξωκκλήσι κόσμημα στο Ζαγόρι.

Το ξωκκλήσι του Αγίου Μηνά, λιτό, πετρόκτιστο εναρμονισμένο στο περιβάλλον στη διασταύρωση του δρόμου προς το Δίλοφο μια ήπια χειμωνιάτικη μέρα.