Ως γονείς διαμαρτυρόμαστε για τον εκφοβισμό των παιδιών μας μέσω της απροκάλυπτης αστυνομικής βίας, τα οποία ως συνειδητοποιημένοι μελλοντικοί πολίτες διεκδικούν το δικαίωμα της γνώμης και της διαμαρτυρίας για θέματα που αφορούν τη ζωή τους. Ο ξυλοδαρμός και οι προσαγωγές ανήλικων μαθητών στην Ασφάλεια χωρίς λόγο, φανερώνει την πρόθεση της πολιτείας να καταστέλλει οποιαδήποτε μορφή ελεύθερης έκφρασης και εναντίωσης στην εξουσία.
Είναι ανησυχητικό και τραγικό, το γεγονός ότι η αστυνομία, αντί να προστατεύει τα ανήλικα παιδιά, καταπατά τα δικαιώματά τους με στόχο τη διαμόρφωση αδύναμων και υποταγμένων πολιτών.
Καλούμε την πολιτεία να δώσει απαντήσεις σε εμάς και στα παιδιά μας, τα οποία δέχτηκαν αναίτια βία ή αντίκρυσαν τους αναίτια ξυλοκοπημένους συμμαθητές τους, μεταξύ αυτών και κάποιους με πολύ σοβαρά τραύματα.".
Από την εφημερίδα "Ελευθερία"
Υ.Γ.1: Μαρτυρίες για τα επεισόδια εδώ . Προφανώς το μπλογκ αυτό δεν μπορεί να τις διασταυρώσει, ούτε να τις υιοθετήσει άκριτα. Κάτι όμως μου θυμίζει η γλώσσα, κάτι από τα παλιά...
Υ.Γ.2:
“Έληξε η αμφισβήτηση.
Αποφανατίστηκαν οι επαναστάσεις.
Καταγγέλθηκε η απάτη κάθε “πρωτοπορίας”.
Μια οργιαστική Σιγή εβλάστησε σε όλες τις ρωγμές.
Κοιτάξτε αυτούς τους νεαρούς των δεκαπέντε-δεκαεφτά χρονών.
Κοιτάξτε τους καλά.
Προσέξτε την Κατήφεια τους.
Την νευρική τους απάθεια, την σιωπή τους, την δύσαρθρη ομιλία τους, την δύσθυμη σκληρότητα τους.
Προσέξτε πόσο ακίνητος είναι αυτός ο Νέος Άνθρωπος.
Πόσον αμίλητο φόνο κουβαλάει μέσα του.
Κι αν ακόμα δεν είναι αυτοί ο Συναγερμός, θα έρθουν παιδιά και έφηβοι που θα είναι προορισμένοι για τον Νέο Λόγο.
Απλά, για τον Λόγο.
Για λέξεις που ποτέ δεν διαπράχθηκαν, για νοήματα που ποτέ δεν ορθολογήθηκαν, για εικόνες που ποτέ δεν μιλήθηκαν.
Φοβηθείτε τους.”
Γ. Χειμωνάς, 1982.
