Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Χριστόφορος Μηλιώνης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Χριστόφορος Μηλιώνης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Δευτέρα 12 Απριλίου 2010
Ο Ηπειρώτης λογοτέχνης Χριστόφορος Μηλιώνης διαβάζει το διηγημά του "Ακούω τον άνεμο"
Προβολή μεγαλύτερου χάρτη
Λιγα στοιχεία από τον δημιουργό του Βίντεο κ. Ναπολέοντα Ροντογιάννη (http://www.giannena-e.gr):
Ο Χριστόφορος Μηλιώνης γεννήθηκε στο Περιστέρι Πωγωνίου (του νομού Ιωαννίνων) το 1932.
Τελείωσε το Γυμνάσιο στη Ζωσιμαία Σχολή Ιωαννίνων και σπούδασε κλασική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Εργάστηκε ως καθηγητής σε Γυμνάσια της Κύπρου (Αμμόχωστος, 1960-1964) και της άλλης Ελλάδας.
Διετέλεσε Σχολικός Σύμβουλος Δυτικής Αττικής (1984-1990, οπότε και αποσύρθηκε από την εκπαίδευση).
Διετέλεσε μέλος των εκδοτικών ομάδων των περιοδικών Ενδοχώρα (Γιάννινα 1959-1967) και Δοκιμασία (Γιάννινα 1973-1974), και ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων, στο Δ.Σ. της οποίας εξελέγη μέλος δύο φορές.
Συνεργάστηκε με τα εγκυρότερα περιοδικά και εφημερίδες, καθώς και (επί δεκαετίαν) ως επιφυλλιδογράφος στην εφημερίδα Τα Νέα.
Τιμήθηκε:
• με το Α΄ Κρατικό Βραβείο διηγήματος για το βιβλίο του Καλαμάς κι Αχέροντας (1986),
• με το Βραβείο Διηγήματος του περιοδικού ΔΙΑΒΑΖΩ (2000) για το βιβλίο του Τα φαντάσματα του Γιορκ και
• με το Βραβείο Κώστα και Ελένης Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών (2005) για το βιβλίο του Το Μοτέλ-Κομμωτής κομητών
Υ.Γ.-1: Ο Δημήτριος Μέτσιος, που αναφέρει ο συγγραφέας, από τα Δολιανά, από τους αγαπητούς μας δασκάλους στη Ζωσιμαία Σχολή, ήταν καθηγητής Μουσικής εκεί και στο Ωδείο Ιωαννίνων, του οποίου διετέλεσε και Διευθυντής. Είναι εκείνος που μας μύησε στον θαυμαστό κόσμο του Μότσαρτ και του Μπετόβεν, σαν αντίδοτο σε μια δηλητηριώδη υποκουλτούρα, σε μια εποχή, που μην έχοντας πολλά ερεθίσματα - ένα ραδιόφωνο είχαμε - ψάχναμε να βρούμε το δρόμο μας σε ακούσματα, που ξέφευγαν από εκείνα των πατεράδων μας, αλλά και του κλαρίνου, όμως, "τι έρημος!", η Χούντα να έχει απαγορεύσει το Μίκη, το ελαφρολαϊκό με τα πιατοσπασίματα να κυριαρχεί, ενώ κυνηγούσε ακόμα και τους Ρόλλιγκ Στόουνς। Θυμάμαι σαν τώρα μια μέρα στη Β' Γυμνασίου μας πρότεινε να γραφτούμε στα "Μουσικά Νιάτα" (Jeunésse Musicale) και μας έδωσε μια κάρτα να συμπληρώσουμε τα στοιχεία μας. Δεν φανταζόμαστε τότε τι πλούτος ήταν αυτή η κάρτα! Κάθε Κυριακή στην Εταιρεία Ηπειρωτικών Μελετών μ' αυτήν την κάρτα μπορούσαμε να απολαύσουμε συναυλίες σπουδαίων, όπως αργότερα καταλάβαμε, καλλιτεχνών, όπως του Γιαννιώτη βιολονίστα Τάτση Αποστολίδη, του επίσης βιολονίστα Βύρωνα Κολάση, μεγάλοι επίσης μαέστροι και οι δύο, του κιθαρίστα Ευάγγελου Ασημακόπουλου και άλλων, ακόμα και ορχήστρες δωματίου, για τα παιδιά της εφηβικής ηλικίας της εποχής εκείνης όλ' αυτά. Θυμάμαι, ακόμα, τη χορωδία, που ετοίμαζε κάθε Εθνική γιορτή, αλλά ειδικά τα Χριστούγεννα, όταν, ως φάλτσος μεν, αλλά βαρύτονος, προσπαθούσα να κρατήσω με κόπο τον τονο στην τρίτη φωνή στις προβες κάθε πρωί, αξημέρωτα - πριν το σχολείο κάναμε πρόβες- τότε Νοέμβρη, Δεκέμβρη, έξω σκοτάδι και ομίχλη, σε μια παγωμένη αίθουσα διδασκαλίας - δεν είχαμε καλοριφέρ τότε - κι αυτός εκεί, με τα παιδιά, να παλεύει να μάθουμε με νότες το "Αγια Νύχτα" και το "Χιόνια στο καμπαναριό". Αυτά τα λίγα που σκαμπάζω από Μουσική, από τον Δημήτριο Μέτσιο τα έμαθα, μέσα από τις (μικρές) δυνατότητες που του/μας έδινε το σχολείο. Χάθηκε δυστυχώς νωρίς, αν και είχε πολλά να προσφέρει ακόμα. Ας είναι ελαφρύ το χώμα...
Υ.Γ.-2: Τα βίντεο τ' αφιερώνω σε όσους επισκέφτηκαν αυτόν τον τόπο τις ημέρες του Πάσχα και τον σεβάστηκαν...
Ετικέτες
Δημήτρης Μέτσιος,
Χριστόφορος Μηλιώνης
Σάββατο 27 Φεβρουαρίου 2010
Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου 2010
Η Πανηπειρωτική τίμησε τον Χριστόφορο Μηλιώνη

Η Πανηπειρωτική τίμησε το Χριστόφορο Μηλιώνη
Από το Περιστέρι στην κορυφή της νεοελληνικής λογοτεχνίας
Εκδήλωση στα πλαίσια των «Δράσεων Πολιτισμού»
Του ΜΠΑΜΠΗ ΑΡΤΙΝΟΥ στον Πρωϊνό Λόγο
Ένα από τα λαμπρότερα αστέρια της σύγχρονης Ηπειρώτικης διανόησης τίμησε στην κατάμεστη αίθουσα της Παλαιάς Βουλής στην Αθήνα η Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδος, στα πλαίσια του προγράμματος «Δράσεις Πολιτισμού», που στόχο έχει την ανάδειξη της πλούσιας πολιτιστικής δημιουργίας καταξιωμένων τέκνων της πατρώας γης.
Την τιμητική του είχε αυτή τη φορά ο πρωτοπόρος εμπνευστής, θεμελιωτής της σύγχρονης διδασκαλίας της νεοελληνικής λογοτεχνίας σε γυμνάσια και λύκεια, φιλόλογος καθηγητής, συγγραφέας και μεταφραστής κ. Χριστόφορος Μηλιώνης.
Γεννημένος στο ακριτικό Περιστέρι Πωγωνίου του Νομού Ιωαννίνων το 1932, άνοιξε τα φτερά της γνώσης σπουδάζοντας στη Ζωσιμαία Σχολή Ιωαννίνων και κλασική φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Φορτωμένος με τα δώρα που του χάρισε η πατρογονική γη και με τις πλούσιες εμπειρίες που αποκόμισε απʼ αυτήν τα δύσκολα προπολεμικά και μεταπολεμικά χρόνια, εμπειρίες κοσμογονικές που προσδιόρισαν τη μοίρα των ανθρώπων όχι μόνο της Ελλάδας αλλά όλης της υφηλίου, πέταξε πάνω από την Ελλάδα και την Κύπρο και μεταλαμπάδεψε τις καινοτόμες ιδέες του στα ελληνόπουλα και τη σπουδάζουσα νεολαία.
Έκλεισε μέσα στην καρδιά του την Ελλάδα και την Κύπρο, όπου δίδαξε ως καθηγητής σε γυμνάσια της Αμμοχώστου, 1960-1964, αγκάλιασε την παιδεία, έγραψε και δίδαξε τις νεότερες γενιές με σύγχρονες μεθόδους, που έγιναν αποδεκτές από την ακαδημαϊκή κοινότητα, συμβάλλοντας στο έπακρο στην ανόρθωση της εκπαίδευσης.
Συνέγραψε δεκάδες αφηγήματα, διηγήματα, νουβέλες, μυθιστορήματα, πεζογραφήματα και χρονογραφήματα στολισμένα με πλούσια ενθυμήματα που ανέσυρε από το θησαυροφυλάκιο της μνήμης του.
Ενθυμήματα, βιωμένες ιστορίες, εμπειρίες και γνώσεις που μπορεί να πηγάζουν από προσωπική μνήμη, παντρεύονται όμως υπέροχα και ταυτίζονται με τη συλλογική και γίνονται κοινό κτήμα όλων των Ελλήνων.Με απλό, χαρισματικό λόγο, αφηγηματικό οίστρο, πλούσιο σε μητρικές λέξεις, ανασύρει από τη μνήμη του εικόνες και ιστορίες από το πέτρινο τοπίο της πατρώας γης, αλλά και από το άνυδρο της αστικής ζωής. Χρώματα και τόποι, πρόσωπα και δεσμοί παίρνουν μορφές, μιλούν και αφηγούνται όλα όσα φορτωμένα με μπόλικο συναίσθημα μας προσφέρει πλουσιοπάροχα μέσα από τα γραπτά του ο Χριστόφορος Μηλιώνης.
Αισθήματα και συναισθήματα έντονα και συγκινησιακά όπως αυτά που κόμισε ο ίδιος κατά την παραλαβή της αναμνηστικής τιμητικής πλακέτας που του επέδωσε ο πρόεδρος της Πανηπειρωτικής κ. Κώστας Αλεξίου εν μέσω θερμών χειροκροτημάτων.
Όπως αυτά που δεν μπόρεσε να κρύψει, και γιατί άλλωστε, όταν διάβαζε αποσπάσματα έργων του στα οποία γινόταν αναφορά σε αγαπημένα πρόσωπα, στη γενέτειρά του, την Ελλάδα, την Κύπρο.
Αυτός είναι ο πρωτοδάσκαλος της σύγχρονης φιλολογίας, ο συγγραφέας, ο άνθρωπος, καταξιωμένος Ηπειρώτης διανοητής Χριστόφορος Μηλιώνης.
Το πλούσιο βιογραφικό του διάβασε κ. Αλεξίου, πλέκοντας και το εγκώμιο του τιμωμένου.
Για το λογοτεχνικό έργο του μίλησαν η καθηγήτρια του Τμήματος Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, συνδιοργανωτής της εκδήλωσης, κ. Γεωργία Λαδογιάννη και ο πρόεδρος της Εταιρείας Συγγραφέων κ. Αλέξης Ζήρας.
Και για το φιλολογικό του έργο ο φιλόλογος κ. Δημήτρης Χ. Σκλαβενίτης, ευχόμενος στο φίλο του Χρ. Μηλιώνη το αρχαιοπρεπές «Ερρώσο ευδαιμόνει».Το καλωσόρισμα των προσκεκλημένων επωμίστηκε ο γενικός γραμματέας της Πανηπειρωτικής κ. Ιπποκράτης Κατσένης.
Η πλακέτα που απενεμήθη στον τιμώμενο φιλοτεχνήθηκε από τον εξαίρετο πατριώτη, Γιαννιώτη γλύπτη και καθηγητή της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών κ. Θόδωρο Παπαγιάννη. Αισθητή υπήρξε η απουσία επισήμων, αλλά και άλλων πολλών επώνυμων Ηπειρωτών των γραμμάτων και των Τεχνών, ο οποίοι μάλιστα έχουν τιμηθεί από την Πανηπειρωτική. Τους Ηπειρώτες γενικότερα τίμησε με την παρουσία της η βουλευτής Βʼ Αθηνών του ΠΑΣΟΚ, κ. Άννα Νταλάρα, ενώ διαβάστηκε χαιρετιστήριο μήνυμα της περιφερειάρχη Ηπείρου κ. Δήμητρας Γεωργακοπούλου-Μπάστα.
ΣΧΕΤΙΚΑ: 1)Φωνές από τον φωταγωγό
2) Εισαγωγή στο μάθημα των Γαλλικών
3) Αποβολή για μιά ανθοδέσμη στον Μίκη Θεοδωράκη
4) Ο τελευταίος Ταμπάκος
5) Χριστόφορος Μηλιώνης στο e-giannena
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)