Περί στράτευσης στην ΕΦ

Δρ Γρηγόρης Ιωάννου

Υπουργό Άμυνας Κυπριακής Δημοκρατίας,

Σχετικές Υπηρεσίες της Εθνικής Φρουράς

22 Σεπτεμβρίου 2017

Αναγνώριση καθεστώτος αντιρρησία συνείδησης

Στοιχεία ή/και δικαιολογητικά προς την υποστήριξη της αίτησης

Δεν προτίθεμαι να συμμετάσχω με κανέναν τρόπο στις όποιες μελλοντικές δραστηριότητες της Εθνικής Φρουράς, καθότι η συνείδησή μου και οι φιλοσοφικές και ηθικές μου πεποιθήσεις δεν μου επιτρέπουν με κανένα τρόπο να συμβάλω σε καμιά τυχόν μελλοντική πολεμική σύγκρουση στην Κύπρο ή οπουδήποτε αλλού στον κόσμο. Ως εκ τούτου δεν τίθεμαι στη διάθεση της Εθνικής Φρουράς για τους σκοπούς εκπλήρωσης εφεδρικής στρατιωτικής ή εναλλακτικής εφεδρικής στρατιωτικής υπηρεσίας και βάση της κείμενης νομοθεσίας αιτούμαι την αναγνώριση μου ως «αντιρρησία συνείδησης».

Στοιχεία ή/και δικαιολογητικά προς την υποστήριξη της αίτησης

Ολοκλήρωσα 26μηνη στρατιωτική θητεία την περίοδο Ιούλιος 1998 – Σεπτέμβριος 2000. Ακολούθως μετέβηκα για σπουδές στο Ηνωμένο Βασίλειο. Σπούδασα σύγχρονη διεθνή ιστορία στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου και είχα την ευκαιρία να μελετήσω σειρά πολεμικών συγκρούσεων, εθνικών, περιφερειακών και παγκοσμίων, που διεξήχθησαν τους τελευταίους δυο αιώνες. Η εντατική αυτή ενασχόληση με τη σύγχρονη ιστορία της ανθρωπότητας υπήρξε καθοριστική για την αντίληψη εκ μέρους μου της καταστροφικότητας των πολέμων για τον άνθρωπο και το περιβάλλον. Επιπλέον, αντιλήφθηκα τις προϋποθέσεις πάνω στις οποίες βασίζεται η στρατολόγηση των πολιτών και η μετατροπή τους σε εργαλεία θανάτου. Συνειδητοποίησα, τέλος, τις ευθύνες που έχει ο κάθε πολίτης κάθε χώρας για την αποτροπή του πολέμου και την οικοδόμηση της ειρήνης.

Από τα τέλη του 2000, παράλληλα με το ξεκίνημα των σπουδών μου, ξεκίνησε και η ενεργή συμμετοχή μου σε διάφορα διεθνή αντιπολεμικά κινήματα, στο κίνημα επαναπροσέγγισης Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων για την επίτευξη της ειρήνης και της επανένωσης της Κύπρου και αργότερα και στο κίνημα για την αποστρατιωτικοποίηση της Κύπρου. Έχω αρθρογραφήσει δημόσια πολλές φορές τα τελευταία 15 χρόνια ενάντια στον πόλεμο και στους στρατούς γενικά, στη στράτευση και στην Εθνική Φρουρά και έχω συμμετάσχει σε πληθώρα εκδηλώσεων με αίτημα την κατάργηση όλων των κυπριακών στρατιωτικών δυνάμεων και την αποχώρηση όλων των ξένων στρατευμάτων, όπως γίνεται ξεκάθαρο από τα ενδεικτικά βιογραφικά στοιχεία που παρατίθενται στο τέλος του παρόντος εγγράφου.

Τάσσομαι ενάντια στη χρήση στρατιωτικής βίας γενικά, και ενάντια στη χρήση στρατιωτικής βίας στην Κύπρο ειδικότερα. Έχω δεκάδες στενούς φίλους και συνεργάτες και εκατοντάδες φίλους με τουρκοκυπριακή ή/και τουρκική καταγωγή και σε καμιά περίπτωση δεν προτίθεμαι να πολεμήσω εναντίον τους. Συναναστρέφομαι μαζί τους στην καθημερινότητά μου σε κοινωνικό και επαγγελματικό επίπεδο και μοιραζόμαστε κοινές αξίες, απόψεις και οράματα.

Εκφράζω την αντίθεσή μου στην εθνοτική σύγκρουση που μαίνεται στην Κύπρο από το 1963 και την αντίρρησή μου να μετέχω σε δομές που τη συντηρούν, την αναπαράγουν και την επιτείνουν. Είναι πεποίθησή μου ότι η Εθνική Φρουρά αποτελεί κοινοτικό στρατό των Ελληνοκυπρίων και, όπως και το αντίστοιχο τουρκοκυπριακό ένοπλο σχήμα, υπηρετεί τη συνέχιση της διαίρεσης της χώρας σε εθνοτική βάση. Περεταίρω, θεωρώ ότι η λειτουργία της Εθνικής Φρουράς παρέχει το δικαίωμα στην Τουρκία να επικαλείται την αναγκαιότητα της παρουσίας του στρατού της στην Κύπρο λόγω του κινδύνου για την ασφάλεια των Τουρκοκυπρίων. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η Κύπρος να έχει τη θλιβερή πρωτιά ως μια από τις πιο στρατιωτικοποιημένες περιοχές του πλανήτη. Είμαι κάθετα αντίθετος σε οποιαδήποτε συμμετοχή μου στην παράταση της εθνοτικής αντιπαράθεσης, της διχοτόμησης και της συνέχισης της στρατιωτικοποίησης της χώρας από την οποία κατάγομαι και στην οποία ζω και εργάζομαι.

Η Εθνική Φρουρά, όπως κάθε οργανωμένος στρατός, βασίζεται στην καλλιέργεια της εθνικιστικής ιδεολογίας με όλες τις ρατσιστικές και σοβινιστικές της διαστάσεις, αναπαράγει έμφυλα, σεξιστικά και πατριαρχικά στερεότυπα και αντιλήψεις και προωθεί την εξάπλωση του αυταρχισμού στην κοινωνία. Επιπλέον, η Εθνική Φρουρά απορροφά ένα συγκριτικά τεράστιο ποσοστό του ΑΕΠ, από τα ψηλότερα στον κόσμο, δημόσιο χρήμα που κατασπαταλείται σε στρατιωτικούς εξοπλισμούς και έξοδα συντήρησης και διατήρησης πολλών χιλιάδων μισθωτών, κληρωτών και έφεδρων στο στρατό, λεφτά τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν παραγωγικά και για σκοπούς κοινωνικής πρόνοιας ιδιαίτερα στις σημερινές συνθήκες της κρίσης. Θεωρώ την Εθνική Φρουρά ένα θεσμό που βλάπτει την κυπριακή κοινωνία, την οποία υπηρετώ ως πολίτης και ως επιστήμονας.

Η υπηρεσία στον στρατό είναι εξ ορισμού η εξάσκηση για τον πόλεμο, δηλαδή η συστηματική προετοιμασία για συμμετοχή σε δολοφονίες. Αρνούμαι να συμμετέχω σε οποιαδήποτε προγράμματα εκπαίδευσης και ασκήσεων που στοχεύουν στη μετατροπή των ατόμων σε απάνθρωπες μηχανές που είναι διατεθειμένες να σκοτώσουν ή/και να βοηθήσουν αυτούς που είναι έτοιμοι να σκοτώσουν. Αρνούμαι να συμμετέχω σε οποιεσδήποτε στρατιωτικές παρεμβάσεις δύναται να προκύψουν από συμμαχίες ή/και διακρατικές ή πολυμερείς συμφωνίες της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και αλλού στον κόσμο.

Συνοψίζοντας, για λόγους συνείδησης και ηθικής, ιδεολογικής συνέπειας και φιλοσοφικής πεποίθησης δεν μπορώ να μετέχω σε στρατιωτικές δομές και δεν προτίθεμαι να εκπληρώσω καμιά εφεδρική στρατιωτική υπηρεσία. Δεν προτίθεμαι να πολεμήσω εναντίον κανενός ανθρώπου οποιασδήποτε εθνοτικής ή εθνικής καταγωγής.

Επιλεγμένες ενδεικτικές αναφορές σε αντιπολεμικές και αντιμιλιταριστικές πρωτοβουλίες και δράσεις στις οποίες συμμετείχα ενεργά και δημόσιες δηλώσεις στις οποίες προέβηκα:

2001-2004: Αντιπολεμικό κίνημα στο Λονδίνο και στην Κύπρο (ενάντια στους πολέμους στο Αφγανιστάν και Ιράκ) και επαναπροσεγγιστική δράση (Λήδρα Πάλας, Πύλα και σε ολόκληρη την Κύπρο μετά το άνοιγμα των οδοφραγμάτων το 2003).

2004-2007: Μέλος της συντονιστικής επιτροπής του Κοινού Πολιτιστικού Κέντρου «Καρτάς», (δικοινοτικός κοινωνικός χώρος συνεύρεσης και συνεργασίας Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων νέων στη Λευκωσία)

2005-2017: Συμμετοχή σε όλες τις αντιπολεμικές κινητοποιήσεις που πραγματοποιήθηκαν στη Κύπρο ενάντια σε  πολέμους που έγιναν / γίνονται στην περιοχή (Λίβανος, Παλαιστίνη, Λιβύη, Τουρκία – Κουρδιστάν, Συρία)

2008-2017: Πλατφόρμα Ε/κ και Τ/κ Εκπαιδευτικών «Ενωμένη Κύπρος» (δράσεις για την επανένωση της Κύπρου, την ανάπτυξη της κουλτούρας της ειρήνης και την αντιμετώπιση της αναπαραγωγής του εθνικισμού στα ε/κ και τ/κ σχολεία)

2011-2017: Πρωτοβουλία για την αποστρατιωτικοποίηση της Κύπρου (εκδηλώσεις, δράσεις, πορείες και συγκεντρώσεις σε τακτά χρονικά διαστήματα τόσο στο έδαφος υπό τον έλεγχο της Κυπριακής Δημοκρατίας, όσο και στο έδαφος υπό την επικυριαρχία του τουρκικού κράτους ενάντια σε όλους στρατούς στην Κύπρο, ξένους και δικούς). Τον Φεβρουάριο του 2011 ως εκπρόσωπος της Πρωτοβουλίας για την Αποστρατιωτικοποίηση έκανα και σχετικές δηλώσεις που μεταδόθηκαν στο δελτίο ειδήσεων των 20:00 του ΡΙΚ.

Αναφέρω επίσης τα εξής αποσπάσματα από το:

 

1)      Ενυπόγραφο κείμενο μου με τίτλο «Η αποστρατικοποίηση της χώρας ως η πρώτη και η τελευταία πράξη της επανένωσης», που δημοσιεύτηκε τον Μάρτη του 2010 στο περιοδικό «Το ρεύμα, τεύχος 6» και στο ιστολόγιό μου http://nekatomata.blogspot.com.cy/:

 

«[…]Η αποστρατικοποίηση της χώρας μας, μιας από τις πιο στρατιωτικοποιημένες περιοχές του πλανήτη, αποτελεί όχι απλώς το μακροπρόθεσμο στόχο της επανένωσης, διαδικασία δηλαδή εμπέδωσης της διαρκούς ειρήνης, αλλά και το βραχυπρόθεσμο στόχο στην επίτευξή της. Η αποστρατικοποίηση θα μπορούσε να αρχίσει να υλοποιείται πριν ακόμα υπογραφεί η συμφωνία λειτουργώντας ως προωθητής και καταλύτης της. Η αποστρατικοποίηση της Κύπρου συνιστά αδήριτη αναγκαιότητα και αυτό θα πρέπει επί τέλους να γίνει αντιληπτό. Αφού η στρατιωτική “λύση” έχει απορριφθεί και από τις δυο πλευρές που δεν θεωρούν ότι υπάρχει άλλη διέξοδος από τις ειρηνευτικές συνομιλίες, η διατήρηση στρατευμάτων συνιστά αναχρονισμό και κοροϊδία του λαού. Ιδιαίτερα μετά το άνοιγμα των οδοφραγμάτων το 2003 και την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2004. […] Η Εθνική Φρουρά μόνο ζημιά έχει προκαλέσει στην Κύπρο. Συστηματοποίησε και νομιμοποίησε την εθνικιστική βία των ε/κ παρακρατικών και διενέργησε το πραξικόπημα επιφέροντας την καταστροφή του 1974. Από τότε έχει μετατραπεί σε μηχανισμό εθνικιστικής κατήχησης στους υπηρετούντες που μαθαίνουν να μισούν τους “Τούρκους εχθρούς” (ολοκληρώνοντας έτσι το έργο της εθνοκεντρικής παιδείας) σε φορέα αλληλοεξυπηρετήσεων αυτών με τις κατάλληλες “επαφές” και “μέσα”, σε πεδίο διαφθοράς και αδιαφάνειας με διασπάθιση δημόσιου χρήματος σε μίζες και προμήθειες και σε βάρος της κυπριακής οικονομίας, κρατώντας ετήσια χιλιάδες άντρες εκτός της αγοράς εργασίας. Για αυτούς που υπηρετούν αποτελεί πηγή ψυχολογικών προβλημάτων και καλλιεργεί την αναισθησία έως και την αποκτήνωση, διαποτίζοντας με το δηλητήριο της εξουσίας τις διαπροσωπικές σχέσεις. Είναι καιρός να τελειώνουμε με το επιβλαβές και το παράλογο. Αν σοβαρολογούμε για τη λύση και την επανένωση και αν επιθυμούμε πραγματικά την εξυγίανση της κοινωνίας μας, ας το δείξουμε στην πράξη».

 

http://nekatomata.blogspot.com.cy/2010/03/blog-post.html

 

2)      Ενυπόγραφο κείμενο δημόσιας παρέμβασης στο ιστολόγιό μου τον Ιούλιο του 2011 με τίτλο «Ούτε όπλα, ούτε πυρομαχικά, ούτε θανάτους!»:

 

«[…]Να ξεκινήσει σήμερα η απαγκίστρωση, η καταστροφή των εξοπλισμών τζιαι η αποστρατικοποίηση τζιαι να προχωρήσουμεν επιτέλους σε συμφωνία λύσης του Κυπριακού τζιαι επανένωση της χώρας. Πλήρης αφοπλισμός, τωρά! Ούτε όπλα, ούτε πυρομαχικά, ούτε θανάτους! Παράδειγμα ειρήνης για την Μέση Ανατολή, όι στρατιωτική αποθήκη για πολεμικούς ανταγωνισμούς, είτε εθνοτικούς είτε γεωπολιτικούς!».

 

http://nekatomata.blogspot.com.cy/2011/07/blog-post.html

3)      «Σύμφωνο Ειρήνης μεταξύ των ανθρώπων της Κύπρου» το οποίο συνδιοργάνωσα ως ψήφισμα και συνυπέγραψα επώνυμα στο διαδίκτυο τον Αύγουστο του 2017:

«[…] εμείς, οι υπογράφοντες/ουσες, είμαστε αποφασισμένες/οι να πάρουμε τα πράγματα στα χέρια μας και να οικοδομήσουμε την Κύπρο που ονειρευόμαστε και οραματιζόμαστε.

Διεκδικούμε το δικαίωμα κάθε ατόμου να ζει στην Κύπρο χωρίς κυπριακό πρόβλημα, ένα πρόβλημα που έχει επισκιάσει κάθε άλλη πολιτική υπόθεση. Απαιτούμε το δικαίωμα να ζούμε μαζί ειρηνικά, χωρίς την απειλή του πολέμου, χωρίς τη σκιά των όπλων. Η κουλτούρα του μιλιταρισμού συμβάλλει και ενισχύει τη διαίρεση, ενώ παράλληλα υποστηρίζει και διαιωνίζει άλλες καταπιεστικές δομές που σχετίζονται με τον εθνικισμό, το φύλο και τη σεξουαλικότητα, την καταστροφή του περιβάλλοντος, των οικολογικών μας κοινών και των κοινών των πόλεων γενικότερα. Δηλώνουμε, λοιπόν, ότι:

·         αρνούμαστε να πάρουμε όπλα εναντίον οποιουδήποτε ατόμου ζει στο νησί, με σκοπό τη διαιώνιση της εθνοτικής σύγκρουσης στην Κύπρο

·         δεν θα συμμετάσχουμε σε καμία στρατιωτική δραστηριότητα (συμπεριλαμβανομένης της πολιτικής άμυνας)[…]».

https://goo.gl/quPgWJ    

 

Αναφέρω επίσης τις επώνυμες δημοσιεύσεις που έκανα σε ιστολόγιό μου τον Φεβρουάριο και Δεκέμβριο του 2014 για την έκφραση αλληλεγγύης και στήριξης για τους Τουρκοκύπριους αντιρρησίες συνείδησης Μουράτ Κανατλί και Χαλούκ Σελάμ Τουφανλί.

http://nekatomata.blogspot.com.cy/2014/02/blog-post_25.html

http://nekatomata.blogspot.com.cy/2014/12/blog-post.html

Κόντρα

κόντρα στην κατασκευαζόμενη αντικομμουνιστική περιρέουσα ατμόσφαιρα,
κόντρα στα "χρηστά ήθη" τζιαι τη "δημόσια τάξη" των αστών τζιαι των υπηρετών τους

κόντρα στον φασισμό των εθνικιστών τζιαι την υποκρισία των φιλελευθέρων συμμάχων τους
κόντρα στον στρατό τζιαι στον κάθε αυταρχισμό που παράγει βασανιστές...

Τελικά οι εισαγόμενοι που την Ελλάδα στρατιωτικοί αρχηγοί ούτε που εκρηκτικά ξέρουν, ούτε που γεωγραφία σκαμπάζουν;

τζιαι οι μονιμάες άτε εν άχρηστοι που εν άχρηστοι γενικά
ούτε μια διαταγή εκκένωσης για να σωθούν ζωές εν μπορούν να δώσουν;

Η Εθνική Φρουρά είναι επικίνδυνη βασικά για τον εαυτό της τζιαι την ελληνοκυπριακή κοινότητα.

ΛΥΣΗ-ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ-ΑΠΟΣΤΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΡΑ!

Περί “δολοφόνων” τζιαι τραμπούκων

Καλάν ο πρώην πρόεδρος της παράταξης των ενωτικών φοιτητών της Θεσαλλονίκης τζιαι νυν μέλος του εθνικού “Εμπροσθοφύλακα”, προσπαθεί πέραν που την γενικότερη πολιτική του στοχοθεσία τζιαι σταδιοδρομία ίσως τζιαι να απαλλάξει τον παπά του που τες ευθύνες, τουλάχιστον για την μη εκκένωση της βάσης, τζιαι τον θάνατο των υπολοίπων...

Καλάν ο αντιπρόεδρος του ΕΥΡΩΚΟ τζιαι δικηγόρος του ΕΛΑΜ, που είσιεν πει μετά την ήττα του στες τελευταίες εκλογές πριν 4 μήνες, ότι το κόμμα του πρέπει να φαίνεται τζιόλας ακροδεξιό τζιαι όι απλά να είναι, ήταν αναμενόμενο να στηρίξει τον τραμπουκισμό...

με ψέματα ως συνήθως [όπως τζιαι ο ίδιος ο υποκριτής που ενώ εχτές αρνείτουν ότι εφώναξεν, σήμερα εμολοήσαν το οι δικοί του, του οφφ σάιτ]

Αλλά ο παλιός πρόεδρος του ΑΠΟΕΛ τζιαι της ΚΟΠ τζιαι νυν μέλος του Πολιτικού Γραφείου του ΔΗΣΥ να μας ανακοινώνει με σοβαρό ύφος ότι επέθανεν η Δημοκρατία...(εσκότωσεν την τάχα η αριστερή κυβέρνηση) την στιγμή που το βαθύ ελληνοχριστιανικό κράτος δείχνει πόσον μακρύν εν το σιέρι του, όι μόνον στην παιδεία τζιαι τον στρατό, αλλά τζιαι στον κρατικό μηχανισμό τζιαι τα ΜΜΕ...εε τούτον εν θράσος!

Αλλά άτε η ακροδεξιά τζιαι οι συντηρητικοί που την σιομαλίζουν εν γνωστοί, ξέρουμεν τους, εν τζιαι περιμένουμεν τζιαι τίποτε άλλον πέραν που το να δούμεν ώσπου εννά την πάρουν την ιστορία...

Αλλά μερικοί φιλελεύθεροι, που το παίζουν κατά καιρούς εκσυγχρονιστές, μεταρρυθμιστές, προχωρημένοι τζιαι που τωρά παρομοιάζουν το κράτος με επιχείρηση υιοθετώντας στρατιωτικές λογικές ιεραρχίας για να φκάλουν την Εθνική Φρουρά κούππα άπαννη, τζιαι την ρητορική της ακροδεξιάς ότι περίπου ο εθνικισμός τζιαι ο φασισμός εν υπάρχουν ή αν υπάρχουν ευθύνεται η αριστερά, εε εν θλιβεροί to say the least...

Ευτυχώς έσιει επίσης τζιαι μερικούς άλλους φιλελεύθερους που κάτι παν να καταλάβουν...

ότι η ακροδεξιά υστερία τελικά, εν τζιαι έσιει στόχο μόνο την αριστερά όπως φαίνεται σήμερα...
τζιαι επειδή που την αριστερά εν τζιαι μπορούν να πιάσουν ούτε ψήφους ούτε στήριξη, η επόμενη σελίδα μπορεί να εν ο εσωτερικός της δεξιάς ανταγωνισμός...

τζιαι τότε μερικοί μπορεί να ξυπνήσουν οδυνηρά...

Η Εθνική Φρουρά ήταν πάντα ένα σύμβολο

(έλαβα και δημοσιεύω)

........................................................

αλλά και ένα πραγματικό σώμα με όπλα, στρατιώτες και ιεραρχία το οποίο ιστορικά όχι μόνο είχε σκοπό να μας προστατεύσει από εχθρικές παρεμβάσεις αλλά ήταν και είναι σημείο αναφοράς για όλους αυτούς οι οποίοι θεωρούν ότι είμαστε περικυκλωμένοι από εχθρούς και η λύση των προβλημάτων μας έχει να κάνει με τη στρατιωτική μας ισχύ. 

Τη δεκαετία του εξήντα ήταν αρκετοί οι οποίοι επιχειρηματολογούσαν  για το ότι με τον στρατό μας θα πολεμούσαμε τους Τούρκους και θα τους νικούσαμε είτε λόγω της νοητικής μας ανωτερότητας είτε γιατί οι Τούρκοι είναι βάρβαροι και απολίτιστοι και ως τέτοιοι δεν ξέρουν να πολεμούν. Για την τότε περίοδο γι’ αυτούς που είχαν αυτή τη θεώρηση παρατηρώ μια ανεπαρκή κατανόηση πραγμάτων αλλά και λάθος προσανατολισμό στο πως πρέπει να βλέπουμε τα πράγματα.

Το πραξικόπημα έδειξε ότι η εθνική φρουρά δεν ήταν όργανο προστασίας του κράτους αλλά όργανο κατάργησής του ως δημοκρατικός θεσμός, ενώ σε ότι αφορά την Τούρκικη εισβολή, ο στρατός ήταν ανύπαρκτος από το να προστατεύσει τα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας. Παρέμεινε όμως ένα από τα σύμβολα εθνικής συσπείρωσης και ένα συμβολικό και ταυτόχρονα ιερό όπλο για τους εθνικιστές. 

Ταυτόχρονα ο στρατός κατάφερε να εκπαιδεύσει νεαρούς όχι στο να είναι αποτελεσματικοί στρατιώτες αλλά στο να αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα με ένα συγκεκριμένο τρόπο, δηλαδή να φωνάζουν συνθήματα εναντίον των Τούρκων και Τουρκοκυπρίων με ρατσιστικό και σεξιστικό περιεχόμενο (και πολλά άλλα βέβαια), στο σημείο που κατέληξε να είναι ένα όργανο λανθάνουσας κοινωνικοποίησης των νέων.

Είχε όμως πάντα το τουπέ τoυ ως στρατός και στις παρελάσεις και στον εθνικό και εθνικιστικό λόγο. Είχε επίσης και τουπέ στο να γίνει ένας στρατός με υπερσύγχρονα όπλα όπως τους S-300 και τις επόμενες φουρνιές σύγχρονων πυραύλων και να απομυζά μεγάλο μέρος των κρατικών κονδυλίων. Τώρα πως ένας στρατός ο οποίος έλεγε ότι θα αναχαίτιζε αεροπλάνα τα οποία θα ξεκινούσαν από την Τουρκία και θα τα έριχνε κάτω λίγο μετά από την απογείωση τους να μην μπορεί να φυλάξει πυρίτιδα είναι κάτι το οποίο αναιρεί όλα περί αποτελεσματικού στρατού, αλλά επίσης δημιουργεί τεράστια ερωτηματικά. 

Εάν οι διάφοροι ιδεολογικοί οπαδοί του στρατού και των στρατών γενικά έχουν απογοητευτεί από τις επιδόσεις της Κυπριακής Εθνοφρουράς, τότε θα πρέπει να προσγειωθούν και να μην αναγκάζουν τους υπόλοιπους από εμάς να συντηρούμε με αστρονομικά ποσά ένα αξιολύπητο στρατό που τρώει ένα μεγάλο μέρος του κρατικού  προϋπολογισμού και λόγω ανικανότητας ανατινάζει τις εγκαταστάσεις ενέργειας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Και μετά να επιμένουν ότι πρέπει να κατεβάσουμε τους μισθούς μας που είναι ήδη ανεπαρκείς για να στηρίζουμε ένα τέτοιο στρατό και μια τεράστια κρατική υποδομή η οποία σε μεγάλο βαθμό εξυπηρετεί τη λειτουργία των μεγάλων επιχειρήσεων σε εθνικό και διεθνές επίπεδο και οι οποίες έχουν απαλλαχτεί από τα βάρη της κρίσης δια μέσω δεξιάς κομματικής επέμβασης μέσα στην Κυπριακή βουλή ενάντια στους εργαζόμενους. 

Χρίστος Α

Ούτε όπλα, ούτε πυρομαχικά, ούτε θανάτους!

Σαφέστατα υπάρχουν ευθύνες για την τραγωδία. Τζιαι πολιτικές τζιαι ποινικές για εγκληματική αμέλεια. Τζιαι τούτες αφορούν τζιαι την πολιτική τζιαι την στρατιωτική ηγεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Όμως ο λαϊκισμός τζιαι η επιλεκτική εστίαση στην κυβέρνηση αποσιωπά είτε που αφέλεια είτε πιθανόττερα που σκοπιμότητα, τες ευθύνες των υπολοίπων – της επιτροπής άμυνας της βουλής, των επιτελικών του ΓΕΕΦ, των γραφειοκρατών/τεχνοκρατών κλπ.

Αλλά η ουσία εν αλλού. Η τραγωδία έννεν απλά αποτέλεσμα λανθασμένων χειρισμών ούτε απλά ζήτημα κακής διοίκησης. Τούτα εν το δέντρο, όι το δάσος...η εστίαση διαφόρων στο δέντρο εν ακριβώς για να μεν φανεί το δάσος!

Η Κύπρος εν σε αναλογία εδάφους - εξοπλισμών η πιο στρατιωτικοποιημένη περιοχή του πλανήτη! Έσιει 6 μόνιμα εγκατεστημένους στρατούς – ε/κ, τ/κ, ελληνικό, τουρκικό, εγγλέζικο, ΟΗΕ. Οι πλείστοι κάτοικοι έχουν όπλα τζιαι πυρομαχικά σπίτι τους, η χώρα εν γεμάτη στρατόπεδα τζιαι οπλικά συστήματα, στα χωράφκια έσιει νάρκες κόμα, αποθήκες πυρομαχικών, πυραύλους κλπ. Η χώρα εν σε μια κατάσταση πολεμικής εκεχειρίας τζιαι αποτελεί μιαν πυριτιδαποθήκη έτοιμη να εκραγεί...Γυρόν μας διεξάγεται ένα χοντρό γεωπολιτικό παιχνίδι για ζώνες επιρροής που διάφορες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις που προσπαθούν να ελέγξουν την κατάσταση στην Μέση Ανατολή. Παιχνίδι που χοντρυνίσκει με τες πολιτικές εντάσεις τζιαι τους ανταγωνισμούς για τα εναπομείναντα ενεργειακά αποθέματα. Οι ισορροπίες εν ρευστές στην εποχή της παρακμής της Αμερικάνικης ηγεμονίας που αδυνατεί πλέον μετά το φιάσκο στο Ιράκ, τζιαι στρατιωτικά να ελέγξει την περιοχή.

Εφορτώσαν της Κυπριακής Δημοκρατίας τα πυρομαχικά. (το ποιοι, πως τζιαι γιατί εξηγά το ο λινοπάμπακος http://sirmastocomputer.blogspot.com/2011/07/blog-post_14.html  . Ο τόπος που επιλέγηκεν προφανώς ήταν λανθασμένος. Αν τα εβάλλαν κοντά σε κατοικημένη περιοχή θα ήταν ακόμα σιηρόττερα. Τα της φύλαξης τζιαι της συντήρησης όμως ήταν δουλειά του στρατού – δηλαδή της Εθνικής Φρουράς – τζείνου του θεσμού που εσυγκροτήθηκε μέσα που τες εθνικιστικές παραστρατιωτικές οργανώσεις του 63, που έκαμεν το πραξικόπημα το 74 με αποτέλεσμα την τουρκική εισβολή, που βασιλεύκει το παράλογο, που διοικούν οι ηλίθιοι, που κάμνουν διάφοροι την μπάζα τους με τες μίζες, που καλλιεργείται ο πατριαρχικός τζιαι ο εθνικιστικός λόγος στους πολίτες που μετατρέπουνται σε στρατιώτες, μαθαίνουν δηλαδή να υπακούν διαταγές τζιαι να σκοτώνουν τζιαι που συντηρείται επί του εδάφους η διχοτόμηση τζιαι ο εθνοτικός ανταγωνισμός.

Η απώλεια της ζωής εν πάντα τραγική. Μια φορά σε “καιρό ειρήνης”, σιήλλιες φορές στον πόλεμο! Η προσπάθεια άντλησης πολιτικής υπεραξίας που τα πτώματα που την Δεξιά (στο σύνολο της!) εν αισχρότατη. Η συνύπαρξη τζιαι η συμπαράταξη φιλελευθέρων με την ακροδεξιά τζιαι στον δρόμο πλέον, με την συντηρητική, χριστιανική τζιαι εθνικιστική τάση να βάλλει τζιαι το πλαίσιο μάλιστα, εν ιδιαίτερα λυπηρή εξέλιξη. Εφανήκαν δυστυχώς τα όρια του προοδευτισμού της μερίδας τζείνης της δεξιάς που έδειξεν τουλάχιστον την περίοδο 2004-2009 ότι εμπορούσεν να αποτελέσει μια ελπίδα.

Η κατάσταση με την ενεργειακή κρίση εν σοβαρή. Κανούν τα μουσκουρούθκια! Άμεση συνεργασία με τους Τουρκοκύπριους για ηλεκτροδότηση της νότιας Κύπρου που την βόρεια! Να ξεκινήσει σήμερα η απαγκίστρωση, η καταστροφή των εξοπλισμών τζιαι η αποστρατικοποίηση τζιαι να προχωρήσουμεν επιτέλους σε συμφωνία λύσης του Κυπριακού τζιαι επανένωση της χώρας. Πλήρης αφοπλισμός, τωρά! Ούτε όπλα, ούτε πυρομαχικά, ούτε θανάτους! Παράδειγμα ειρήνης για την Μέση Ανατολή, όι στρατιωτική αποθήκη για πολεμικούς ανταγωνισμούς, είτε εθνοτικούς είτε γεωπολιτικούς!

Η αποστρατικοποίηση της χώρας ως η πρώτη και η τελευταία πράξη της επανένωσης

Το Κυπριακό είναι αναμφίβολα ένα πολυσύνθετο και πολυδιάστατο πρόβλημα. Έχει εσωτερικές και εξωτερικές πτυχές, επηρεάζει ατομικά και συλλογικά δικαιώματα και πλαισιώνει τις υφιστάμενες οικονομικές και πολιτιστικές πολιτικές αλλά και αντιλήψεις. Σε τελική ανάλυση όμως το πρόβλημα αφορά ανταγωνισμούς εξουσίας, τοπικούς και διεθνείς, εκφράζεται με εθνικιστικές και διαχωριστικές ιδεολογίες και αυτό-αναπαράγεται μέσα από τη βία, φυσική και συμβολική, και το φόβο που την συνοδεύει. Οι εθνοτικές ένοπλες δυνάμεις, βόρεια και νότια της νεκρής ζώνης, και ο τουρκικός στρατός συνιστούν ταυτόχρονα συνέπεια και τρόπο αναπαραγωγής του προβλήματος καθώς δίνουν συγκεκριμένο περιεχόμενο και υλικότητα στα παιχνίδια εξουσίας και τις εθνοκεντρικές οπτικές. Συστηματοποιούν τη βία και την απειλή της χρήσης της, καλλιεργούν το φόβο και την πειθαρχία και διαχέουν στην κοινωνία μιλιταριστικές και μισαλλόδοξες λογικές.

Η αποστρατικοποίηση της χώρας μας, μιας από τις πιο στρατικοποιημένες περιοχές του πλανήτη,
αποτελεί όχι απλώς το μακροπρόθεσμο στόχο της επανένωσης, διαδικασία δηλαδή εμπέδωσης της διαρκούς ειρήνης, αλλά και το βραχυπρόθεσμο στόχο στην επίτευξή της. Η αποστρατικοποίηση θα μπορούσε να αρχίσει να υλοποιείται πριν ακόμα υπογραφεί η συμφωνία λειτουργώντας ως προωθητής και καταλύτης της. Η αποστρατικοποίηση της Κύπρου συνιστά αδήριτη αναγκαιότητα και αυτό θα πρέπει επί τέλους να γίνει αντιληπτό. Αφού η στρατιωτική “λύση” έχει απορριφθεί και από τις δυο πλευρές που δεν θεωρούν ότι υπάρχει άλλη διέξοδος από τις ειρηνευτικές συνομιλίες, η διατήρηση στρατευμάτων συνιστά αναχρονισμό και κοροϊδία του λαού. Ιδιαίτερα μετά το άνοιγμα των οδοφραγμάτων το 2003 και την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2004. Αφού η ειρήνη και η επανένωση είναι μονόδρομος, τότε θα πρέπει οι πολιτικές ηγεσίες από τις δυο πλευρές της πράσινης γραμμής να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και να τολμήσουν το πιο αποφασιστικό βήμα της λύσης. Θα μπορούσε να αρχίσει συμβολικά με μια ανακοίνωση απόφασης παγώματος όλων των εξοπλισμών και ταυτόχρονης μείωσης της στρατιωτικής θητείας από τις δυο πλευρές. Αυτό από μόνο του θα εγείρει εκ νέου ζήτημα επανεξέτασης και της διατήρησης στρατευμάτων από ξένες χώρες στην Κύπρο. Αν οι Κύπριοι προβούν συντονισμένα σε μείωση των ενόπλων τους δυνάμεων, τότε θα μπορούν να θέσουν με αξιώσεις και ζήτημα μείωσης της ξένης στρατιωτικής παρουσίας και ειδικά της τουρκικής στο βορρά.

Αλλά ακόμα και αν δεν υπάρξει ανταπόκριση από τουρκικής και τουρκοκυπριακής πλευράς, η ελληνοκυπριακή πλευρά που ελέγχει το νόμιμο κυπριακό κράτος θα μπορούσε μονομερώς και σαν ένδειξη καλής θέλησης να προχωρήσει σε ένα χρονοδιάγραμμα σταδιακής μείωσης των ενόπλων της δυνάμεων, επιδεικνύοντας τη βούληση της για τη λύση και ασκώντας έτσι πίεση πάνω στην άλλη πλευρά να ανταποκριθεί. Και πριν χαρακτηριστώ ρίψασπις, αφελής ή ουτοπιστής, να υποδείξω την απλή λογική πάνω στην οποία εδράζεται αυτή η πρόταση. Οι ε/κ ένοπλες δυνάμεις είναι πολύ μεγάλες σε σχέση με τις αντίστοιχες τ/κ και υπερβολικά μικρές σε σχέση με τις τουρκικές. Μια ενδεχόμενη μείωση των ε/κ ενόπλων δυνάμεων δεν θα αλλάξει το ήδη χασματικό στρατιωτικό ανισοζύγιο δυνάμεων μεταξύ Κυπριακής Δημοκρατίας και Τουρκίας, αλλά δύναται να έχει πραγματικό αντίκτυπο για το αίσθημα ασφάλειας των Τ/κ. Μια τέτοια κίνηση δύναται να απελευθερώσει δυνάμεις μέσα στην τ/κ κοινότητα να προβούν σε αμφισβήτηση της χρησιμότητας και αναγκαιότητας της συνεχιζόμενης παρουσίας του τουρκικού στρατού αλλά και να ενθαρρύνει τους Ευρωπαίους να ασκήσουν περαιτέρω πίεση στην Τουρκία.

Η κυβέρνηση Χριστόφια έδωσε προεκλογική δέσμευση για μείωση της θητείας. Υπαναχώρησε όμως. Ο ΔΗΣΥ υποσχόταν προεκλογικά ακόμα μεγαλύτερη μείωση της θητείας και έπειτα δεν στήριξε τη σημερινή κυβέρνηση για έστω τη μερική μείωση. Τόσο το ΑΚΕΛ όσο και ο ΔΗΣΥ παρασύρονται από το εθνικιστικό-απορριπτικό μέτωπο σε λαϊκισμούς και ψευδοπατριωτισμούς και αποδεχόμενοι το πλαίσιο που θέτουν οι ΔΗΚΟ-ΕΔΕΚ-ΕΥΡΩΚΟ αδυνατούν να διαφοροποιηθούν με καθαρότητα και σαφήνεια. Στο ζήτημα Εθνικής Φρουράς οχυρώθηκαν πίσω από ανέκδοτα περί της “αποτρεπτικής της δυνατότητας”, την “αναγκαιότητα διατήρησης και βελτίωσης του αξιόμαχού της” και άλλα κούφια λόγια που για όποιον έχει χαραμίσει δυο χρόνια της ζωής του στο στρατό, είναι και φαίνονται αστεία.

Η Εθνική Φρουρά μόνο ζημιά έχει προκαλέσει στην Κύπρο. Συστηματοποίησε και νομιμοποίησε την εθνικιστική βία των ε/κ παρακρατικών και διενέργησε το πραξικόπημα επιφέροντας την καταστροφή του 1974. Από τότε έχει μετατραπεί σε μηχανισμό εθνικιστικής κατήχησης στους υπηρετούντες που μαθαίνουν να μισούν τους “Τούρκους εχθρούς” (ολοκληρώνοντας έτσι το έργο της εθνοκεντρικής παιδείας) σε φορέα αλληλοεξυπηρετήσεων αυτών με τις κατάλληλες “επαφές” και “μέσα”, σε πεδίο διαφθοράς και αδιαφάνειας με διασπάθιση δημόσιου χρήματος σε μίζες και προμήθειες και σε βάρος της κυπριακής οικονομίας, κρατώντας ετήσια χιλιάδες άντρες εκτός της αγοράς εργασίας. Για αυτούς που υπηρετούν αποτελεί πηγή ψυχολογικών προβλημάτων και καλλιεργεί την αναισθησία έως και την αποκτήνωση, διαποτίζοντας με το δηλητήριο της εξουσίας τις διαπροσωπικές σχέσεις. Είναι καιρός να τελειώνουμε με το επιβλαβές και το παράλογο. Αν σοβαρολογούμε για τη λύση και την επανένωση και αν επιθυμούμε πραγματικά την εξυγίανση της κοινωνίας μας, ας το δείξουμε στην πράξη.

Αναφορά. Στην μνήμη του Τεύκρου Παύλου

Γενάρης 1999.
Επήεν 3 ή ώρα. Τα βλέφαρα γέρνουν.
Το όπλο εν κουττούτζι μεσ' τα σιέρκα του,
Τζιαι ο ρόλος που τον εβάλαν να παίζει, έσιει έξι μήνες τωρά, φαίνεσται του πιο γελοίος τζιαι πιο σαχλός παρά ποττέ.
Θωρεί ψηλά το φεγγάρι, μα τζίνον εν απόμακρο τζιαι αδιάφορο. Ακόμα τζιαι τ' αστέρκα που του εκάμναν παρέα τόσην ώρα, τωρά φαίνουνται απλησίαστα σαν τα όνειρα των μοναξιασμένων που δραπετεύκουν χωσμένα βαθκιά μέσ΄τον καπνό του τσιάρου.
4 τζιαι10. Η αλλαγή αρκεί να ρτει. Όπως την κορού που εξίασεν τζιαι έστησεν τον στο προχτεσινό τους ραντεβού.
Χαμηλώννει τα μάθκια. Χαμέ λάσπες τζιαι ξερά φύλλα.
Ακινησία. Ψεύτικη γαλήνη, θέατρο,
κουφό ηλίθιο θέατρο...

Οκτώβρης 2009.
17χρονος εθνοφρουρός πέθανε στην σκοπιά υπό συνθήκες που διερευνώνται.
Σιωπή. Δακρυσμένο πλήθος.
Γιατί; Ως πότε;
Λογοκρισία τζιαι αυτολογοκρισία.
Ανοχή τζιαι συνενοχή.
Ο λυγμός να γενεί κραυγή,
όι απόγνωσης αλλά απόφασης
να τελειώννουμεν με το παραλόγο
έστω τζιαι αργά.
Μισόν αιώνα αργά.