Κανένας άνθρωπος δεν είναι λαθραίος

Έρκουνται τζιαι άλλα...

όταν η ΜΜΑΔ ξυλοκοπεί με θράσος μέρα μεσημέρι μέσα στο δρόμο Αφρικανό μετανάστη 

τζιαι οι πολιτικοί εν έχουν να πουν τίποτε

τζιαι το ΡΙΚ όι μόνον εν το αναφέρει αλλά παίζει τον τούτον 

να μιλά σαν τούτον 

πρέπει να περιμένουμεν τζιαι άλλα

"Αυτό πρέπει να υπερασπιζόμαστε, τη ζωή και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια"

 «Τα κορίτσια μου τα γαλούχησα και τα μεγάλωσα πάντα με γνώμονα τις πανανθρώπινες αξίες. Δεν τα δηλητηρίασα με θρησκείες, με ιδεολογήματα. Πάντα με γνώμονα το γεγονός ότι όλοι οι άνθρωποι σ’αυτό τον πλανήτη έχουν δικαίωμα στη ζωή. Αυτό πρέπει να υπερασπιζόμαστε, τη ζωή και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Όταν έφυγαν να σπουδάσουν, τους είπα ’δεν έχω τίποτα, ούτε λεφτά, ούτε τίποτα. Αλλά θα σας δώσω με όλη μου τη δύναμη μια συμβουλή: Να μορφωθείτε. Να μην γίνετε σαν κι εμένα, είμαι σκλάβος’. Έχω πέσει από από σκαλωσιά, πέμπτο όροφο στο μεροκάματο, και τι δεν έκανα στην ζωή μου για να μεγαλώσω αυτά τα παιδιά. Δεν δέχομαι όμως το φασισμό, γιατί αυτοί όλοι είναι αδέρφια μου. Δεν έχουμε τίποτα να μοιράσουμε - μόνο τις αλυσίδες μας, αυτές που μας δένουν σε μια μίζερη ζωή», λέει.

Ο λαχειοπώλης Μιχάλης Τσιάκκας
που δέχθηκε την βίαιη επίθεση των φασιστών του ΕΛΑΜ το Σάββατο μέρα μεσημέρι στη Λήδρας,
μιλά στον Πολίτη.

ούλλο το κείμενο δαμέ
 http://www.politis-news.com/cgibin/hweb?-A=206112&-V=articles

Για την ρατσιστική επίθεση ενάντια σε Παλαιστίνιους μαθητές στη Λάρνακα

θρασύδειλοι τραμπούκοι
120 να επιτίθενται σε 20!!!
πόση ξεφτίλα ρεεεε;

η βρωμιά της κυπριακής κοινωνίας φκαίννει στην επιφάνεια...
η μπόχα του ρατσιστικού εθνικισμού εν ανυπόφορη!
..................................

- Είδα με τα μάτια μου ελληνόφωνους μαθητές να χτυπούν με βάρβαρο και χτηνώδη τρόπο αραβόφωνους μαθητές....

- Είναι το ευρύτερο ρατσιστικό κλίμα που κάποιοι καλλιεργούν έντεχνα που ευθύνεται για τα επεισόδια...

(δηλώσεις του υποδιευθυντή του Λυκείου Βεργίνας στο ΡΙΚ χτες)

τζιαι

...........Το διάχυτο αίσθημα ξενοφοβίας που καλλιεργείται από γνωστούς κύκλους (Οργανώσεις, πολιτικούς, ΜΜΕ) είχε ως αποτέλεσμα τη ρατσιστική επίθεση Eλληνοκύπριων μαθητών εναντίον Παλαιστίνιων συμμαθητών τους στο Λύκειο Βεργίνας, στη Λάρνακα το πρωίο της Τετάρτης. Η αιτία υπήρχε και η αφορμή δόθηκε με τον ξυλοδαρμό αστυνομικού από Παλαιστινίους την περασμένη εβδομάδα, στα γραφεία του τμήματος Ευημερίας.

Όπως προκύπτει από την προκαταρκτική έρευνα της αστυνομίας, αλλά και από τα γεγονότα που καταγράφηκαν, το χθεσινό επεισόδιο στο Λύκειο Βεργίνας ήταν προσχεδιασμένο και οργανωμένο. Μαθητές από άλλα λύκεια μετέβησαν στο Λύκειο Βεργίνας, και εκεί, αφού συνενώθηκαν με τους μαθητές του σχολείου, κινήθηκαν απειλητικά εναντίον των Παλαιστινίων μαθητών, με πρόθεση άσκησης βίας εναντίον τους. Οι Παλαιστίνιοι, στην προσπάθειά τους να προστατευθούν, μπήκαν στα γραφεία των καθηγητών και έκλεισαν την κεντρική είσοδο. Ωστόσο, μερίδα Ελληνοκύπριων μαθητών έσπασε την πόρτα και κάποιοι εισήλθαν στα γραφεία των καθηγητών και συνεπλάκησαν με τους αλλοδαπούς. Από τις συγκρούσεις τραυματίστηκαν ελαφρά επτά άτομα. Πέντε Παλαιστίνιοι, ένας Ελληνοκύπριος τον οποίο χτύπησε αλλοδαπός μαθητής με φλιτζάνι στο κεφάλι, και βοηθός διευθυντής του σχολείου στην προσπάθεια του να περιορίσει τα επεισόδια........

 http://www.politis.com.cy/cgibin/hweb?-A=204714&-V=articles

Το φασισμό βαθιά καταλαβέ τον. Δεν θα πεθάνει μόνος, τσάκισέ τον.

Στίχοι: Φώντας Λάδης
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Πρώτη εκτέλεση: Μαρία Δημητριάδη

Ο φασισμός δεν έρχεται από το μέλλον
καινούριο τάχα κάτι να μας φέρει.
Τι κρύβει μέσ' στα δόντια του το ξέρω,
καθώς μου δίνει γελαστός το χέρι.

Οι ρίζες του το σύστημα αγκαλιάζουν
και χάνονται βαθιά στα περασμένα.
Οι μάσκες του με τον καιρό αλλάζουν,
μα όχι και το μίσος του για μένα.

Το φασισμό βαθιά καταλαβέ τον.
Δεν θα πεθάνει μόνος, τσάκισέ τον.

Ο φασισμός δεν έρχεται από μέρος
που λούζεται στον ήλιο και στ' αγέρι,
το κουρασμένο βήμα του το ξέρω
και την περίσσεια νιότη μας την ξέρει.

Μα πάλι θέ ν' απλώσει σα χολέρα
πατώντας πάνω στην ανεμελιά σου,
και δίπλα σου θα φτάσει κάποια μέρα
αν χάσεις τα ταξικά γυαλιά σου.

 

 

 

Η Αντιφασιστική Πρωτοβουλία οργανώνει ημερίδα με τίτλο:

Νεο-Φασισμός στην Ευρώπη και την Κύπρο. Πορεία, εξέλιξη και σημερινές προκλήσεις.
Σάββατο 11 Δεκεμβρίου 2010

Πολυδύναμο Κέντρο Λευκωσίας (παρά την Πύλη Αμμοχώστου)

14:00 – 20:00

Το επίκαιρο θέμα του νέο-φασισμού θα απασχολήσει την ημερίδα για την εμφάνιση, την πορεία και την εξέλιξη της φασιστικής απειλής στην Ευρώπη και την Κύπρο. Πανεπιστημιακοί, ερευνητές, εκπαιδευτικοί και πολιτικοί παρουσιάζουν την ιστορική πορεία και αναλύουν το φαινόμενο στο χτες και το σήμερα με σκοπό την ανάδειξη των πολλαπλών εκφράσεών του και την σχέση του με τις σημερινές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ευρωπαϊκή και Κυπριακή κοινωνία.

Στόχος της ημερίδας πέρα από την παρουσίαση και ανάλυση ιστορικών και σύγχρονων στοιχείων, είναι η συζήτηση για την κατανόηση του φαινομένου, τους τρόπους και τις δυνατότητες ενημέρωσης και αντιμετώπισης των διαφόρων εκφράσεών του σήμερα.

Στον χώρο της εκδήλωσης θα υπάρχει έκθεση φωτογραφίας και θα γίνονται προβολές, ενώ στο διάλειμμα θα προσφερθούν φαγητό και ποτά.

Πρόγραμμα Ημερίδας

14:10 – 14:30 Εισαγωγή Ημερίδας:
Σταύρος Τομπάζος, Πανεπιστήμιο Κύπρου

14:30 – 15:15 Πρώτο Μέρος: Ιστορική Παρουσίαση
Ρολάνδος Κατσιαούνης, Ιστορικός
Μακάριος Δρουσιώτης, Δημοσιογράφος-Ερευνητής
Τάκης Χατζηδημητρίου, Πολιτικός

15:15 – 16:00 Συζήτηση
Συντονισμός: Μιχάλης Μιχαήλ, Δημοσιογράφος-Ερευνητής

16:00 – 17:00 Διάλειμμα

17:10 – 17:30 Εισαγωγή δεύτερου μέρους
Αντώνης Έλληνας, Πανεπιστήμιο Κύπρου

17:30 – 18:30 Δεύτερο Μέρος: Προκλήσεις του Σήμερα
Νίκος Τριμικλινιώτης, Παρατηρητήριο κατά του Ρατσισμού και της Ξενοφοβίας
Δώρος Πολυκάρπου, Κίνηση για Ισότητα, Στήριξη, Αντιρατσισμό
Γρηγόρης Ιωάννου, Εκπαιδευτικός-Ερευνητής
Πάυλος Πάυλου, Εκπαιδευτικός-Ερευνητής

18:30 – 19:00 Συζήτηση
Συντονισμός: Κωνσταντίνα Ζάνου, Ιστορικός

Φάλιες ελευθεριακό δίκτυο: για τη φασιστική απειλή στην Κύπρο και την αντιμετώπιση της

(Έχουμε πόλεμο, μην το γελάς μωρό μου)

 

Το φαινόμενο και το διεθνές πλαίσιο

Η παγκοσμιοποίηση του κεφαλαίου με τα συνεπακόλουθα της οδήγησαν στην υπονόμευση των παλιών ιδεολογικών αξιωμάτων του έθνους – κράτους και έβαλαν σε κρίση τις μονοδιάστατες, “καθαρές” ταυτότητες. Η κρίση αυτή της “εθνικής – πολιτικής” ταυτότητας συνεπικουρούμενη από την οικονομική, παίρνει την μορφή της όξυνσης του κοινωνικού ανταγωνισμού και ταυτόχρονα την στροφή συντηρητικών κομματιών της κοινωνίας προς εθνικιστικές, αυταρχικές απόψεις. Στην Ευρώπη η τάση αυτή αποτυπώνεται τόσο στα αποτελέσματα των τελευταίων εκλογικών αναμετρήσεων με την άνοδο ξενοφοβικών, εθνικιστικών και νεοφασιστικών κομμάτων, αλλά, πολύ χειρότερα, αποτυπώνεται εν μέρη και στις ίδιες τις επίσημες πολιτικές των μεγάλων κομματικών σχηματισμών και της ίδιας της Ε.Ε. (Ευρώπη φρούριο, στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών, γενικευμένη επιτήρηση, καταστολή, συμμετοχή σε ιμπεριαλιστικούς πολέμους κλπ).

Ο τοπικισμός και η μερικότητα της εθνικιστικής αντίληψης του κόσμου προσφέρει μια άμεση και απλουστευμένη ερμηνεία των προβλημάτων της καθημερινότητας.
Αυτή η απλούστευση προσφέρει βεβαίως και την άνεση εύκολων συμπερασμάτων («οι ξένοι παίρνουν τις δουλειές μας») και από την άλλη μπορεί και προβάλλει εύκολες και καθαρές λύσεις («να φύγουν»). H φαστ φουντ “λογική” του φασισμού γίνεται ακόμα πιο δελεαστική καθότι η υλοποίηση της έχει να κάνει με τις ζωές των “άλλων” (οι “άλλοι” πρέπει να φύγουν, να αλλάξουν, να υποταχθούν στο έθνος, να επωμισθούν την οικονομική κρίση αφού με την στάση και παρουσία τους οι άλλοι είναι αυτοί που στερούν την απόλαυση από τους “καθαρούς” και “τίμιους”).

Ο φασισμός διαχρονικά επενδύει στον φόβο της μικρομεσαίας και του μικρομεσαίου που κινδυνεύουν να προλεταριοποιηθούν, στο φόβο των προλετάριων που κινδυνεύουν να μείνουν χωρίς δουλειά¹. Στο φόβο των ιδιοκτητών ότι θα πέσουν θύμα κλοπής, στο φόβο των συντηρητικών ότι κινδυνεύουν οι παραδοσιακές αξίες. Απέναντι σε αυτούς τους φόβους, ο φασισμός προβάλλει τη συνταγή της στρατικοποίησης της κοινωνίας και την αυστηρή ιεράρχηση της στη βάση της εθνότητας, της κουλτούρας και της καταγωγής. Σε αυτά τα πλαίσια κατασκευάζει εσωτερικούς και εξωτερικούς εχθρούς και προσδίδει μεταφυσικές διαστάσεις σε έννοιες όπως το έθνος, τη φυλή, το αίμα, τον πολιτισμό, τον ανδρισμό. Ταυτόχρονα, κριτικάροντας το σύστημα μέσα από το πρίσμα της καταγωγής, απενοχοποιεί τον καπιταλισμό και φορτώνει όλα τα στραβά σε πολιτιστικούς και ηθικούς παράγοντες (διεφθαρμένοι πολιτικοί, μειονότητες, περιθωριακοί/ές, μετανάστες/ριες, κάποιοι αχόρταγοι επιχειρηματίες και, φυσικά, όλοι οι θεωρούμενοι εσωτερικοί και εξωτερικοί εχθροί του έθνους στους οποίους περιλαμβάνονται όσοι βρεθούν στον δρόμο τους). Μπορούμε εδώ αβίαστα να πούμε ότι ο φασισμός είναι ο καλύτερος φίλος του καπιταλισμού αφού στην ουσία η ανάλυση του αποκρύβει ότι το οικονομικό πρόβλημα είναι δομικό του συστήματος και όχι αποτέλεσμα κάποιων επιμέρους συμπεριφορών. Δεν είναι λοιπόν παράξενο που διάφορες συνιστώσες του κράτους συνεργάζονται κατά καιρούς με φασιστικές ομάδες ούτε το ότι ο νεοφιλελευθερισμός υιοθετεί μια ανάλογη ρητορική κινδυνολογίας για να αποσπάσει τα όποια δικαιώματα απέμειναν στην εργατική τάξη.

Η κυπριακή περίπτωση – ιστορικό βάθος και κοινωνική διάχυση
 
Στην Κύπρο ο εθνικιστικός λόγος κυριαρχεί τουλάχιστον από τα μέσα του περασμένου αιώνα. Ενώ στην τ/κ κοινότητα η εθνικιστική ηγεμονία αμφισβητήθηκε έντονα και αποφασιστικά αυτή τη δεκαετία, στην ε/κ κοινότητα δεν είχαμε κάποια ανάλογη εξέλιξη καθότι ο αντι-εθνικιστικός λόγος και πράξη υπήρξε και παραμένει μειοψηφικός² Παρά το ότι η διαίρεση της Κύπρου μετά τον πόλεμο του 1974 χρεώθηκε σε ένα κομμάτι της εθνικιστικής δεξιάς η κριτική που έγινε ήταν κυρίως για την τακτική που ακολούθησαν (ΕΟΚΑ Β΄, πραξικόπημα) και όχι για τις προθέσεις τους (περιθωριοποίηση ή και εξολόθρευση των Τ/Κ, ένωση με την Ελλάδα). Έτσι ο εθνικιστικός λόγος συνέχισε να κυριαρχεί έστω και αν η στρατιωτική ήττα του 1974 του αφαίρεσε την ικανότητα του πράττειν. Ένα μεγάλο κομμάτι του κατεστημένου υπεύθυνο για το 1974 επιβίωσε πολιτικά και κυβέρνησε τον τόπο μέχρι και σήμερα μεταφέροντας τον εθνικιστικό λόγο στις νέες γενιές μέσω της εκπαίδευσης, των μέσων μαζικής ενημέρωσης, του στρατού και της εκκλησίας. Έτσι είχαμε και συνεχίζουμε να έχουμε την αναπαραγωγή ενός κοινωνικά διάχυτου εθνικισμού ο οποίος όχι μόνο καταφέρνει να θέτει το πλαίσιο της συζήτησης στη δημόσια σφαίρα σε σχέση με το κυπριακό, τη μετανάστευση, την παιδεία³ αλλά και να αποτελεί την κοινωνική βάση και δεξαμενή για την συγκρότηση πιο ακραίων και επιθετικών συσπειρώσεων και καταστάσεων. 

Σίγουρα όμως η ανοιχτή εμφάνιση “καθαρών” νεοφασιστικών οργανώσεων τα τελευταία χρόνια αποτελεί ένα ποιοτικό άλμα για το εθνικιστικό στρατόπεδο. Τόσο σε επίπεδο ιδεολογικό όσο και σε επίπεδο πρακτικής έχουμε να κάνουμε πλέον με τις γνωστού τύπου οργανώσεις που συναντάμε στην Ευρώπη οι οποίες ακροβατούν ανάμεσα στον κοινοβουλευτισμό και την παραστρατιωτική συμμορία. Μέσα στο ίδιο πλαίσιο πρέπει να ιδωθεί και η κάθοδος του Ε.ΛΑ.Μ. στις εκλογές και η προσπάθεια του να εμφανίζεται ως μια ακόμη άποψη στα πλαίσια της αστικής δημοκρατίας. Ακολουθώντας και αυτό την τακτική άλλων παρομοίων σχημάτων της Ευρώπης προσπαθεί με τον τρόπο αυτό να απο-ενοχοποίησει τον φασιστικό χαρακτήρα του. Οι παρακρατικοί του όμως μηχανισμοί μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας εκπαιδεύονται σε στρατιωτικού τύπου οργάνωση και βρίσκονται σε συνεχή επιφυλακή. Οι επιθέσεις που περιστασιακά φτάνουν στο φως της δημοσιότητας είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Η διεκδίκηση από μέρους τους της ιστορίας της ΕΟΚΑ και της ΕΟΚΑ Β΄, και του Γριβισμού συνολικά, εντάσσεται στο πλαίσιο της προσπάθειας για νομιμοποίηση δική τους, αλλά και του πραξικοπήματος του 1974. Καθώς μάλιστα σήμερα βλέπουν την εθνοκάθαρση και την διχοτόμηση της χώρας – στην οποία ο ε/κ εθνικισμός πάντα σε συνάρτηση με τον τ/κ εθνικισμό, αλλά και τον τουρκικό στρατό, έχει συμβάλει τα μέγιστα- να δέχεται κάποια αμφισβήτηση μέσα από το επαναπροσεγγιστικό και επανενωτικό κίνημα και τις ενδο-κυπριακές συνομιλίες, περισσότερο πεισμώνουν και μάχονται να διαιωνίσουν την εθνοτική σύγκρουση και τον εδαφικό διαχωρισμό. Απειλούν μάλιστα ότι δεν θα μείνουν απαθείς απέναντι στην προοπτική της ομοσπονδιακής λύσης.

Προς ένα διευρυμένο και ενεργό αντιφασιστικό μέτωπο

Θεωρούμε ότι η αντιμετώπιση του φασισμού δεν μπορεί να έχει επίκεντρο και πλαίσιο το αστικό κράτος ούτε και μπορεί να βασιστεί αποκλειστικά σε μια λογική που λέει “να λειτουργήσουν οι θεσμοί” και “να εφαρμοστούν οι νόμοι” που απαγορεύουν π.χ. την υπόθαλψη ρατσιστικού μίσους, τις παραστρατιωτικές οργανώσεις, τη φασιστική βία κλπ. Ναι μεν η αστυνομία και το πολιτικό σύστημα πρέπει να τίθενται ενώπιον των ευθυνών τους, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι ο αντιφασιστικός αγώνας είναι κομμάτι του αγώνα για την ανατροπή του καπιταλιστικού εκτρώματος. Οι φασίστες έδρασαν και δρουν ιστορικά υπό την ανοχή ή και ενίοτε την παρότρυνση του (βαθέως) κράτους και λειτούργησαν και λειτουργούν ως μια ακόμη συστημική επιλογή στην αναχαίτιση των ακηδεμόνευτων ταξικών και κοινωνικών αγώνων. Ο τρόμος που προσπαθούν να σπείρουν οι διάφορες φασιστικές συσπειρώσεις σε τελική ανάλυση προωθεί την λογική μιας υποταγμένης κοινωνίας σε ένα ισχυρό και αυταρχικό εθνικό κράτος. 

Οπόταν, ναι μεν η αστική δημοκρατία⁴ (με τα κόμματα και τους θεσμούς της) έχει ρόλο και λόγο να διαδραματίσει στην ευρύτερη προσπάθεια αναχαίτισης του φασισμού, αλλά ταυτόχρονα η αντιφασιστική δράση ενταγμένη αποκλειστικά στα πλαίσια της και σεβόμενη τα όρια της είναι και ανεπαρκής και περιοριστική και εν πολλοίς αναποτελεσματική. Η μόνη ουσιαστική αντιμετώπιση του φασιστικού φαινομένου και της απειλής που αυτό αποτελεί, μπορεί να δοθεί από το ίδιο το υποκείμενο που απειλείται – την κοινωνία. Η πραγματική απάντηση στον φασισμό δεν μπορεί παρά να είναι κινηματική. Χρειάζεται μαζικότητα, αποφασιστικότητα και δυναμισμός. Χρειάζεται πολύμορφη, ευφάνταστη και πολυεπίπεδη δράση στα πλαίσια μιας διευρυμένης κοινωνικής και πολιτικής συμμαχίας τόσο στον βορρά όσο και στο νότο. Για να λειτουργήσει αυτή η συμμαχία χρειάζεται βέβαια κάποια βασική συναντίληψη και ένας ουσιαστικός αλληλοσεβασμός από τις διάφορες συνιστώσες του αντιφασιστικού κινήματος. Και σε πολιτικό επίπεδο χρειάζεται η συνειδητοποίηση ότι πέραν από τα αντι-ρατσιστικά φεστιβάλ, τις έρευνες, τις εκδόσεις και τις διαλέξεις, πέραν από τις παρεμβάσεις στη δημόσια σφαίρα, η πιο ουσιαστική απάντηση στις φασιστικές προκλήσεις, που όχι απλά εκθέτει τους φασίστες στην κοινωνία αλλά αλλάζει κιόλας τους πολιτικούς συσχετισμούς, δίνεται στους δρόμους και τις πλατείες! 

Φάλιες – ελευθεριακό δίκτυο στη πόλη
Νιόβρης 2010
_________________________________________________________________________________

1Όταν εμφανίστηκε ο φασισμός την δεκαετία του 1920 στην Ευρώπη, είχε απέναντι του ένα οργανωμένο σοσιαλιστικό και κομμουνιστικό συνδικαλιστικό κίνημα που περιόριζε κάπως την πρόσβαση του στην εργατική τάξη και τον ανάγκασε να στηριχτεί αρχικά στα μικροαστικά στρώματα και εν τέλη στο μεγάλο κεφάλαιο για την επικράτηση του. Αντίθετα σήμερα σε συνθήκες αδυναμίας του συνδικαλιστικού κινήματος και της αριστεράς, ο φασισμός έχει διεισδύσει και σε μερίδα της εργατικής τάξης και των χαμηλότερων κοινωνικο-οικονομικών στρωμάτων και αυτό είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό.

2Υπάρχει βέβαια το επιχείρημα για την “αλλαγή παραδείγματος” (paradigm shift) και την νίκη του κυπρο-κεντρισμού επί του ελληνο-κεντρισμού. Αυτό όμως, δε συνεπάγεται υποχώρηση του εθνικισμού καθότι οι τ/κ όπως φυσικά και οι μακροχρόνιοι μετανάστες παραμένουν εκτός του κυρίαρχου κοινωνικού φαντασιακού περί “κυπριακότητας”. Μάλλον πρόκειται για -έστω μερική- ενσωμάτωση της οπτικής του κυπριωτισμού (ανεξαρτησία της χώρας, αυτονομία από το Ελληνικό εθνικό κέντρο κλπ) μέσα στον ελληνοκυπριακό εθνικιστικό λόγο και πράξη.

3Σημειώνουμε εδώ την αποτυχημένη προσπάθεια της κυβέρνησης Χριστόφια και του ΑΚΕΛ (2008-2010) να προβεί σε εκπαιδευτική μεταρρύθμιση.

4Η αστική δημοκρατία αποτελεί ένα συμβιβαστικό πολιτικό και θεσμικό πλαίσιο που διαμορφώθηκε μέσα από τους προηγούμενους ταξικούς και κοινωνικούς αγώνες. Εμείς δεν το κάνουμε βέβαια παντιέρα μας, αλλά ούτε και το απαξιώνουμε καθώς διεκδικούμε τα κατοχυρωμένα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα που έχουμε ήδη κερδίσει εντός του.

Έχουμε πόλεμο, μην το γελάς μωρό μου

Μια πρώτη ανάγνωση της σύγκρουσης ρατσιστών και αντι-ρατσιστών ψες στην Λάρνακα και των πολιτικών της προεκτάσεων

Κατ’ αρχήν να σημειώσουμε την πολιτικά απαράδεκτη στάση του κράτους και της αστυνομίας να επιτρέψει στην εθνικιστική-ρατσιστική πορεία να πλησιάσει τον χώρο του αντιρατσιστικού φεστιβάλ Rainbow, η οποία συνιστά, αν όχι σκόπιμη προσπάθεια επιβολής μιας λογικής χωροχρονικής συνύπαρξης ρατσιστών και αντι-ρατσιστών, τότε σίγουρα μνημειώδη βλακεία και ανευθυνότητα. Ο αρχηγός της αστυνομίας και ο πολιτικός του προϊστάμενος θα πρέπει να λογοδοτήσουν στην κοινωνία για αυτή τους την πράξη ή οποία υπέθαλψε την συμπλοκή και οδήγησε σε τραυματισμούς και στο μαχαίρωμα τουλάχιστον δυο ατόμων από επιτιθέμενους ρατσιστές.


Το βασικό πολιτικό αποτέλεσμα είναι ότι η εθνικιστική-ρατσιστική πρόκληση δεν πέρασε τελικά! Οι εθνικιστές βρήκαν απέναντι τους καθώς πλησίασαν προς τον χώρο του φεστιβάλ Κύπριους και ξένους αντι-ρατσιστές ενωμένους που όρθωσαν το ανάστημα τους και απάντησαν ότι “δε θα περάσει ο φασισμός”.


Σε ένα δεύτερο επίπεδο η παρουσία του Κουλία όπως και δημοτικού σύμβουλου του ΔΗΣΥ στην εθνικιστική διαδήλωση “κατά των μεταναστών και της Ισλαμοποίησης” και μάλιστα ως επικεφαλής συνιστά σαφέστατη απόπειρα από μερίδα του απορριπτικού πυρήνα αλλά και της δεξιάς να νομιμοποιηθεί εκ νέου η ρατσιστική άκρα δεξιά, η βία της και ως πρακτική και ως απειλή (-να θυμίσουμε την ανακοίνωση των εθνο-φυλετιστών της “Ελληνικής Αντίστασης” όπως οι ίδιοι αυτοπροσδιορίζονται μετά την απόφαση για διοργάνωση αντιρατσιστικού φεστιβάλ στην Λάρνακα από πλευράς ΚΙΣΑ. “Θέλουν πόλεμο, θα τον έχουν”.)


Οι εθνικιστές δεν μπορούν πλέον να αυτο-διαχωρίζονται σε “πατριώτες αντι-κατοχικούς” και “εθνο-φυλετιστές, εθνικοσοσιαλιστές”. Ψες παρέλασαν μαζί, έβρισαν μαζί και χτύπησαν μαζί (υπάρχει μάλιστα μαρτυρία και για βίαιη επίθεση του ηγέτη του ΠΑΚ σε μετανάστες στον χώρο της εξέδρας του φεστιβάλ). Πρόκειται για το πολιτικό ξεγύμνωμα του απορριπτικού πυρήνα από κάθε επίφαση πολιτικής ορθότητας ή πολιτικής σοβαρότητας. Πρόκειται για τραμπουκισμό μιας εκδήλωσης παρουσία του Δήμαρχου Λάρνακας και της Αντιπροσώπου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Κύπρο (σημειώνουμε ότι οι επιτιθέμενοι ρατσιστές απέκοψαν και το ρεύμα της εκδήλωσης Rainbow) Το “τούρτζιοι, προδότες” που φώναζαν σε εμάς (ε/κ, τ/κ και μετανάστες) ήταν αυτό που ένωνε την ρατσιστική παράταξη από τον Κουλία εως το ΕΛΑΜ.


Τέλος αξίζει να μας ανησυχήσει η παραστρατιωτικού τύπου οργάνωση του σκληρού πυρήνα των νεο-φασιστών του ΕΛΑΜ που ήρθε να καθαρίσει μετά. Προφανώς το ΕΛΑΜ αν και όχι επίσημα μέσα στους διοργανωτές, βρισκόταν σε επιφυλακή, κατέβασε αρκετό κόσμο οπλισμένο με μαχαίρια, φωτοβολίδες, πέτρες κλπ και επιχείρησε να σπάσει τον αστυνομικό κλοιό 2 φορές και να χτυπήσει τους εναπομείναντες αντι-ρατσιστές καθώς μαζεύαμε τα υλικά για να αποχωρήσουμε.


Φάλιες, ελευθεριακό δίκτυο

Ο/Η Κυπραία του κόσμου είπε...


Ήμουν τζαμέ εψές αγαπητέ Κυπρολέων. Εθελεν η κόρη μου να την πάρω να βοηθήσει στο Φεστιβάλ μετά που την χαρά που της έδωσεν η συνεισφορά της στο φεστιβάλ της Λευκωσίας την περασμένη Κυριακή. Που ήταν φέτος όμορφο τζε χαλαρό, για πρώτη φορά με πολλούς Κυπραίους, συμπεριλαμβανομένων τουρκοκύπριους. Εκυκλοφόραν πολλύς κόσμος με stickers του accept. Τζε οι μετανάστες χαρούμενοι, άνετοι τζε αληθινοί. Άρεσεν μου που έν είχαν μόνο παραδοσιακά της χώρας τους αλλά επαίξαν τζε rock bands με σύγχρονη μουσική.

Εψές για μένα το πιό συγκινητικό κομμάτι, ήταν που ετραουδήσαν δκυό κοπέλλες. Η πρώτη μια Φιλιπpινέζα γνωστή φυσιογνωμία στην Λευκωσία, σχεδόν μεσίλικας, που ετραούδισεν το "τρένο" της Άννας Βύσση. Τζε αμέσως μετά μιαν νεαρή, εφάνηκεν μου Σριλανκέζα είπεν "το γιασεμί στην πόρτα σου" με την πιό συναρπαστική ερμηνεία που άκουσα.

Μπροστά που την σκηνή εκάθουνταν καμπόσες γεναίτζιες παλαιστίνιες με τα μωρά τους τζε δίπλα μιά παρέα κορούων που τες έξερα, 8-10 χρονών, εβουρούσαν τζε επαίζαν μες στην χαρά. Τούτες εθωρούσα την ώρα που εμπουκάραν πάνω στην σκηνή οι Ελαμίτες με τίς σημαίες ρόπαλα. Οι κορούες τρομοκρατημένες εβουρήσαν τζε εμπήκαν σε ένα κιόσκι για τα αναψυχτικά. Εμπήκα τζε εγώ μαζί τους τζε έκλεισα την πόρτα τζε το παράθυρο, για να τες προστατεύσω που τες πέτρες τζε τες καρέκλες. Μέσα ολοσκότεινα έξω κανονικός πόλεμος.
Η μια η μιτσιά εκράτεν ένα μωρό στην αγκαλιά της που εσπάραζεν στο κλάμα.
«Ποιό εν τούτο το μωρό» ρωτώ την. «Εν ηξέρω» λαλεί μου, «έδωσεν μου το μια μάνα την ώρα που έμπενα. Οι πέτρες εφακούσαν πάνω στο μεταλλικό κιόσκι τζε εχαρκούσουν ότι ήταν σφαίρες. Ήρτεν μου flashback το 74 που εβρέθηκα στην μέση της μάχης του εφεδρικού στο Πραξικόπημα. Το κιόσκι άρκεψεν να σούζετε - εφοήθηκα άμπα τζε γείρει τζε τσιλήσουν τα μωρά τα ψυγεία. άνοιξα την πόρτα τζε εφώναζα "σταματάτε έσιει μωρά" εγύρεψα βοήθεια που αστυνομία ..τίποτε. Εσύναξα τα μωρά κοντά μου τζε εβούρησα μαζί τους τζε έφκαλα τα που το κακό.

'Αμαν εξομακρύναμε έκατσα τα σε μιαν καφετερία. Ήρταν τα γκαρσόνια που πάνω μας να μας φέρουν νερό τζε να μας βοηθήσουν. Που την βουλγαρία είπαν μας. Τα μωρά ετρέμαν σαν τα πουλλούδκια. Θέλω να φύω που τούτην την χώρα ελάλεν η μεγαλύτερη τζε έκλεε.
Όπως εκαθούμασταν επεράσαν που δίπλα μας τα παιδκιά του τουρκοκυπριακού συγκροτήματος με τες κιθάρες τους. Έδειξα τους στα μωρά - εχάρηκα που εφέφκαν σώοι. Τζε συνειδητοποίησα ότι έχω τους μιαν έννοια τους τουρκοκύπριους που έρκουντε ποδά. Εδκιέβασα σήμερα στη εφημερίδα ότι εστήσαν τους καρτέρι τζε εμασιερώσαν το ένα....
……..
Εν θέλω να το μάθουν τα μωρά μου..
…………………………
Καληνύχτα Κεμαλ.

Την Παρασκευή ξανασταματούμε τους φασίστες στον δρόμο!

Την επόμενη Παρασκευή, 5 Νοεμβρίου 2010, το Κίνημα Ελληνικής Αντίστασης  με τη συμμετοχή του “Παγκύπριου Αντικατοχικού Κινήματος” (ΠΑΚ) και της “Κίνησης για τη Σωτηρία της Κύπρου” διοργανώνει στη Λάρνακα συγκέντρωση και πορεία εναντίον της λαθρομετανάστευσης. 

Η σχετική ανακοίνωση βρίσκεται εδώ

http://antistasi.org/?p=11349

Ακολούθως, στην τελευταία τους ανάρτηση εδώ 

http://antistasi.org/?p=11383

αναφέρονται στην ΚΙΣΑ με ύβρεις και επιτρέποντας και υπερθεματίζοντας απειλές στα σχόλια της ανάρτησης.   Διευκρινίζουν επίσης ότι η διαμαρτυρία τους καταφέρεται, όχι μόνο ενάντια στη λαθρομετανάστευση όπως ήταν στην αρχική ανακοίνωση, αλλά "κατά των μεταναστών, που αφαιμάσσουν την Πατρίδα και χαρακτηρίζονται λαθραίοι και μη". 

Υπενθυμίζουμε ότι η ΚΙΣΑ εξέδωσε ανακοίνωση για τις δύο αυτές εκδηλώσεις
(εδώ: http://falies.com/2010/10/27/ανακοίνωση-της-κισα-για-το-κίνημα-ελλη/) και ότι την ίδια μέρα που διοργανώνεται η πορεία ενάντια στις/στους μετανάστες διοργανώνεται και φεστιβάλ Rainbow στην παραλία των Φοινικούδων.

Συμμετέχοντας στο φεστιβάλ Rainbow δίνουμε μια απάντηση στον πόλεμο που κηρύσσεται ενάντια στην παρουσία των μεταναστριών και μεταναστών. 
Προωθήστε!

Δεν θα περάσει ο Φασισμός! Δεν θα περάσει ο ρατσισμός! Αντιφασιστική πορεία 27/12 -15.30 Πλατεία Ελευθερίας

Το τελευταίο διάστημα παρατηρείται έξαρση ρατσιστικών και φασιστικών επιθέσεων εναντίον μεταναστών και νεαρών κυρίως στην εντός των τειχών Λευκωσία και πιο συγκεκριμένα στην περιοχή της Φανερωμένης. Οι επιθέσεις αυτές δεν είναι άσχετες με την εμφάνιση και δράση νεοφασιστικών ομάδων τα τελευταία χρόνια στην Κύπρο. Η διαδικασία επανένωσης του τόπου και η παγκόσμια οικονομική κρίση δημιουργούν συνθήκες που οι νεοφασιστικές ομάδες προσπαθούν να εκμεταλλευτούν, με στόχο την καλλιέργεια της ξενοφοβίας και την παρεμπόδιση της λύσης του Κυπριακού.

Στις 27 του Δεκέμβρη συγκεκριμένη νεοφασιστική ομάδα, το ΕΛΑΜ, διοργανώνει πορεία με σύνθημα “ένας ξένος εργάτης = ένας άνεργος”, το οποίο παραπέμπει άμεσα στο ναζιστικό σύνθημα “4 000 000 Εβραίοι ίσον 4 000 000 άνεργοι”, που άνοιξε το δρόμο στο Ολοκαύτωμα.

Η σύνδεσή τους με νεοναζιστικές ομάδες του εξωτερικού, όπως την ελληνική “Χρυσή Αυγή”, την ιταλική Forza Nuova και το γερμανικό, ακροδεξιό κόμμα NPD καθώς και με τις ξεκάθαρες αναφορές στην ΕΟΚΑ Β και στο δικτάτορα Μεταξά, με πορείες στρατιωτικού τύπου σε κεντρικούς δρόμους της Λευκωσίας κατά τη διάρκεια των οποίων επιτίθενται σε μετανάστες, δείχνουν το πραγματικό τους πρόσωπο.

Θέλουν να δημιουργήσουν κοινωνική ένταση και να μας οδηγήσουν σε σκοτεινές εποχές του παρελθόντος, των οποίων οι μνήμες είναι ακόμα νωπές και οι συνέπειες τραγικές.

Καλούμε όλους τους ευαισθητοποιημένους και δημοκρατικούς πολίτες και φορείς, τις οργανώσεις νεολαίας, τα κόμματα και τις συντεχνίες, να αντισταθούν δυναμικά και έμπρακτα σ' αυτή την απειλή.

Στην Κύπρο, αλλά και σ' ολόκληρο τον κόσμο, έχουμε βιώσει το φασισμό και τις συνέπειές του. Η κοινωνία δεν πρέπει να τους αφήσει να δράσουν ανενόχλητοι για ακόμη μια φορά. Αυτή τη φορά θα πρέπει να μας βρουν μπροστά τους. Κανένα δημοκρατικό δικαίωμα σ' αυτούς που θέλουν να καταργήσουν τη δημοκρατία.

Καμία ανοχή στους εχθρούς της ελευθερίας! Καμία ανοχή στο φασισμό!

Όλοι μαζί στην αντιφασιστική – αντιρατσιστική πορεία την Κυριακή, 27 Δεκεμβρίου 2009 και ώρα 15.30 στην Πλατεία Ελευθερίας.


Αντιφασιστική Πρωτοβουλία
Τηλέφωνα επικοινωνίας : 99 583947, 99 418575, 99 372147

Οι προϋποθέσεις και οι προοπτικές μιας αντιφασιστικής κοινωνικής συμμαχίας

Σημειώσεις για κινηματικό προβληματισμό
1. Ο φασισμός δεν είναι απλά ζήτημα δράσης των φασιστικών ομάδων, (ΕΛΑΜ και Χρυσή Αυγή). Ενυπάρχει ως κοσμοαντίληψη μέσα σε μερίδα της κοινωνίας και εκφράζεται μέσα από συγκεκριμένες πολιτικές τοποθετήσεις και πρακτικές. Στην Κύπρο δεν έχουμε συγκροτημένο μαζικό φασιστικό κόμμα ή παράταξη. Και κατ' επέκταση δεν έχουμε ούτε ιδεολογικά καθαρό φασισμό που να αυτοπροσδιορίζεται ως τέτοιος. Έχουμε όμως κάτι πολύ χειρότερο – έναν κοινωνικά διάχυτο φασισμό που μπορεί να μην αρθρώνεται συστηματικά και ανοιχτά αλλά υποβόσκει ως έσχατη θέση που μπορεί να αναδειχτεί μέσα σε συνθήκες κρίσης. Αυτό είναι αποτέλεσμα της πρόσφατης βίαιης ιστορίας μας, της συνεχιζόμενης ηγεμονίας της μισαλλοδοξίας, του εθνικισμού και του μιλιταρισμού που εκφράζονται και αναπαράγονται από ισχυρούς θεσμούς και πραγματικότητες όπως την εκκλησία, το βαθύ κράτος (στην εκπαίδευση) και την στρατικοποίηση του νησιού. Οπόταν όταν μιλάμε για αντιφασιστική δράση θα πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι. Δεν πολεμάμε απλά τους φασίστες. Πολεμάμε την φασιστική τροπή μέσα στην κοινωνία στην ολότητα της. Άρα αναδεικνύουμε τις ιδεολογικές αφετηρίες, τα πολιτικά κίνητρα και τις ιστορικές και δυνητικές συνέπειες των φασιστικών πρακτικών.

2. Δεν απευθυνόμαστε στους φασίστες ούτε μπαίνουμε σε διάλογο μαζί τους. Ο στόχος μας είναι η απομόνωση και η περιθωριοποίηση τους ως πολιτικούς δρώντες. Απευθυνόμαστε στην ευρύτερη κοινωνία μέσα από την κριτική μας στο φασιστικό φαινόμενο στις πολλαπλές του διαστάσεις. Και αυτό δεν μπορεί παρά να περιλαμβάνει και τις ιδεολογικές δεξαμενές από τις οποίες αντλεί οπαδούς και νομιμοποίηση – τον εθνικισμό, την ξενοφοβία, την πατριαρχία. Μια ουσιαστική αντιφασιστική κοινωνική συμμαχία θα πρέπει να αναπτύξει θεωρητικά και να υλοποιήσει πολιτικά μια ολοκληρωμένη και ολική αποδόμηση του φασισμού δημιουργώντας ένα τέτοιο κλίμα που δεν θα επιτρέπει την ανοιχτή δημόσια του προβολή, άμεση ή έμμεση. Και το αστικό κράτος έχει ρόλο να διαδραματίσει σε αυτό. Όχι εν είδη ποινικοποίησης και καταστολής, καθώς αυτό δύναται να έχει επικίνδυνες συνέπειες και για τον δικό μας χώρο, αλλά εν είδη εκστρατειών πληροφόρησης ενάντια στον ρατσισμό και υπερ της πολυπολιτισμικότητας, ενάντια στον εθνικισμό και υπερ της ειρηνικής συνύπαρξης κτλ.

3. Για να υλοποιηθεί η αντιφασιστική κοινωνική συμμαχία δεν αρκούν οι πολιτικές συνεργασίες. Αυτές είναι προϋπόθεση για κινητοποιήσεις που είναι απαραίτητες και μπορούν να δημιουργηθούν μέσα από μια οργάνωση τύπου ομπρέλας ή πλατφόρμας. Αλλά μέσα από την δημιουργία ενός μόνιμου διχτύου ομάδων και ευαισθητοποιημένων πολιτών κοινωνικά και πολιτικά πλουραλιστικό, θα μπορέσει να οικοδομηθεί ένα είδος κοινωνικής αυτοάμυνας που θα λειτουργεί κάπως αντανακλαστικά. Έστω αρχικά ως αντίδραση, παρά ως σχεδιασμένη δράση, που θα μπορέσει τουλάχιστον να περιορίσει τις δυνατότητες της ακροδεξιάς να δημιουργεί κρίσεις, εξάρσεις και υστερίες μέσα από την χρήση φυσικής και συμβολικής βίας ενόψει και της διαδικασίας επανένωσης της χώρας.


Ανοιχτή συνέλευση στην ΚΙΣΑ την Παρασκευή 18/12/09 18.30 για την συγκρότηση μιας Αντιφασιστικής Πρωτοβουλίας. Ελπίζω να καταλήξουμε κάπου μεθαύριο.

Οι πολίτες να αντιδράσουν στην αστυνομική αυθαιρεσία τζιαι τον ρατσισμό. (Κάλεσμα ΑΛΕΡΤ Κυριακή, 11πμ Πλατεία Ελευθερίας)

Η πρόσφατη επιχείρηση «σκούπα» (25/9/09) της Αστυνομίας στην παλιά Λευκωσία κατά των μεταναστών αποτελεί μια νέα κατάφορη προσβολή των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του δημοκρατικού κεκτημένου στην Κύπρο. Η επιχείρηση παραβιάζει, μεταξύ άλλων, το άρθρο 4 του Πρωτοκόλλου 4 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, που απαγορεύει τη μαζική απέλαση αλλοδαπών.

Το Υπουργείο Δικαιοσύνης και η Αστυνομία αντί να εργάζονται για την πάταξη του εγκλήματος, με τις δική τους παράνομη επιχείρηση υποδαυλίζουν το ρατσιστικό έγκλημα. Η Αστυνομία έστησε οδοφράγματα στην παλιά πόλη, μπούκαρε στα σπίτια των μεταναστών και σύλλαβε πάνω από 150 μετανάστες (μεταξύ των οποίων και έγκυες γυναίκες), τους πέρασε χειροπέδες και τους μετέφερε στους αστυνομικούς σταθμούς για εξακρίβωση στοιχείων. Μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό αυτών των μεταναστών δεν είχε τακτοποιημένα χαρτιά, πράγμα που αποτελεί απλώς ένα διοικητικό παράπτωμα και όχι έγκλημα.

Η ρατσιστική επιχείρηση σκούπα που μεταχειρίζεται σαν σκουπίδια τους μετανάστες αποτελεί μια νέα πράξη αυθαίρετης αστυνομικής βίας που προστίθεται σε μια σειρά άλλων περιστατικών όμοιας φύσης. Ο άγριος ξυλοδαρμός δύο φοιτητών από την γνωστή ομάδα των 10 αστυνομικών που προβλήθηκε από όλα τα έντυπα και τηλεοπτικά μέσα είναι ένα από τα πολλά αυτά περιστατικά. Οι 10 βασανιστές αθωώθηκαν από το δικαστήριο, ενώ το Ανώτατο Δικαστήριο ανέβαλε επ’ αόριστον την εξέταση της έφεσης της εισαγγελίας. Οι δέκα βασανιστές κυκλοφορούν ανάμεσα μας, ενώ καθ’ όλα νόμιμοι μετανάστες σύρονται με χειροπέδες στα μπουντρούμια της αστυνομίας σαν κοινοί εγκληματίες.

Παρά το γεγονός ότι η επιχείρηση «σκούπα» αποδοκιμάστηκε ακόμη και από τον Υπουργό Εσωτερικών που είναι αρμόδιος για θέματα μετανάστευσης, ο αρχηγός της Αστυνομίας και ο Υπουργός Δικαιοσύνης συνεχίζουν προκλητικά να υπεραμύνονται της παράνομης και ρατσιστικής τους επιχείρησης και απειλούν μάλιστα ότι θα επαναλάβουν τέτοιου είδους ενέργειες.

Η Kίνηση Πολιτών ALERT, μια οργάνωση που δημιουργήθηκε για να υπερασπιστεί τα ανθρώπινα και δημοκρατικά δικαιώματα όλων των κατοίκων της Δημοκρατίας, Κυπρίων και μεταναστών, καταδικάζει την εγκληματική επιχείρηση «σκούπα» και καλεί σε μια μαζική διαδήλωση κατά της αστυνομικής αυθαιρεσίας και κατά της δικαστικής πρακτικής που την ανέχεται και την ξεπλένει. Την Κυριακή 4 Οκτωβρίου, η ώρα 11:00 στην πλατεία Ελευθερίας.

Ζητούμε την άμεση παύση του Υπουργού Δικαιοσύνης και του Αρχηγού της Αστυνομίας που φέρουν την πολιτική ευθύνη της επιχείρησης και που απειλούν να συνεχίσουν αυτές τις παράνομες και ρατσιστικές πρακτικές. Επίσης ζητούμε την άμεση αναθεώρηση του Νόμου περί μετανάστευσης που επιτρέπει την είσοδο της Αστυνομίας στα σπίτια των μεταναστών χωρίς δικαστικό ένταλμα.

*

Όχι στην υπονόμευση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του δημοκρατικού κεκτημένου.
*

Όχι στον ρατσισμό και την ξενοφοβία.
*

Όχι στην αστυνομική αυθαιρεσία και το δικαστικό της ξέπλυμα.
*

Όχι στη δημοκρατία της μπανάνας.
*

Όλες και όλοι με μπανάνες και σφυρίχτες στην εκδήλωση διαμαρτυρίας την Κυριακή στις 11 π.μ στην πλατεία ελευθερίας.

ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ALERT

http :/ /alertcy.wordpress.com

alertcy@gmail.com

Διαδήλωση ενάντια στην αστυνομική αυθαιρεσία τζιαι τον ρατσισμό. Κυριακή 11.00 στην Πλατεία Ελευθερίας

Η διαδήλωση συνδιοργανώνεται που την ΚΙΣΑ, το ALERT, την κίνηση κατοίκων της παλιάς Λευκωσίας AWAKE τζιαι στηρίζεται που πολλές κοινότητες μεταναστών. Θα περπατήσουμεν μέσα στους δρόμους της παλιάς πόλης για να στείλουμε μήνυμα αλληλεγγύης στους μετανάστες τζιαι να εκφράσουμε την αντίθεση μας στες ρατσιστικές επιχειρήσεις της αστυνομίας.
Ούλλοι στην Πλατεία Ελευθερίας η ώρα 11.00 την Κυριακή.

Κατάχρηση Εξουσίας από την Αστυνομία

Όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται ελεύθεροι και ίσοι στην αξιοπρέπεια και στα δικαιώματα
Άρθρο 1 Οικουμενικής Διακήρυξης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων


Από το 1948 η Οικουμενική Διακήρυξη Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων διακήρυξε την ελευθερία όλων των ανθρώπων, την ισότητά τους στην αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα και την απαγόρευση της αυθαίρετης σύλληψης ή κράτησης οποιουδήποτε προσώπου. Στην Κύπρο του 2009 η Αστυνομία φαίνεται όχι μόνο να αγνοεί τις βασικές αρχές της Διακήρυξης αλλά και να τις αντιμάχεται.



Σύμφωνα με δημοσιεύματα στον ημερήσιο τύπο, ο εκπρόσωπος τύπου της αστυνομίας ζήτησε χθες αφενός να τους υποδειχθεί με πιο τόπο οφείλουν να ασκούν τα καθήκοντά τους, αφήνοντας να νοηθεί ότι αυτό το κράτος δεν ξέρει τι θέλει και ότι για την αστυνομία είναι αδύνατο να ανταποκριθεί στο ρόλο της με σεβασμό προς τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ταυτόχρονα συνέχισε να επιμένει ότι η αστυνομία δεν χρειάζεται την άδεια «κανενός» για την επιβολή της τάξης, δίνοντας την εικόνα ότι η αστυνομία αντιλαμβάνεται το εαυτό της ως κράτος εν κράτει.



Μόνο με επιχειρήσεις που πραγματοποιούνται τα ξημερώματα, με μαζικές συλλήψεις, με στήσιμο μπλόκων στην παλιά πόλη, με την παραβίαση κατοικιών και τη χρήση χειροπεδών, με τη σύλληψη και κράτηση εγκύων μεταναστριών φαίνεται ότι είναι δυνατό για την Κυπριακή Αστυνομία να εκτελέσει τα καθήκοντά της. Και όλα αυτά γιατί ήθελε να συλλάβει κάποια πρόσωπα για τα οποία είχε εντάλματα σύλληψης και τα οποία εν πάση περιπτώσει συνέλαβε προηγουμένως σε άλλη περιοχή, εκτός της παλιάς Λευκωσίας.



Οι μετανάστες, οι περισσότεροι καθόλα νόμιμοι και λίγοι χωρίς χαρτιά, πετάχτηκαν τρομαγμένοι από τα κρεβάτια τους από την εισβολή της Αστυνομίας και την παραβίαση της πόρτας των σπιτιών τους. Η Αστυνομία δεν ήθελε να δει τις άδειες παραμονής τους αλλά ζήτησε τα διαβατήριά τους, τους έβαλε χειροπέδες ενώ αυτοί ακόμα φορούσαν τις πυτζάμες τους, τους οδήγησαν στον Αστυνομικό σταθμό σε μια κλούβα γεμάτη μετανάστες, όλοι με χειροπέδες και χωρίς να μπορούν να κρατηθούν από οπουδήποτε όπως τα «ζώα» που πάνε για σφαγή. Αφού διαπίστωσαν του λόγου το αληθές, ότι δηλαδή ήταν νόμιμοι, τους άφησαν μετά από κάποιες ώρες να επιστρέψουν με τα πόδια περπατώντας κάποια χιλιόμετρα, φορώντας ακόμα τις πυτζάμες τους. Αυτή είναι η ανθρωπιστική μεταχείριση της Αστυνομίας προς τους μετανάστες. Η δε 6 μηνών έγκυος μετανάστρια, της οποίας η απελευθέρωση, ως ανθρωπιστικό μέτρο, ‘ανακοινώθηκε’ πριν δύο ημέρες από την Αστυνομία, εξακολουθεί να κρατείται με σκοπό την απέλαση.



Η ΚΙΣΑ καλεί την πολιτεία στο σύνολό της και ιδιαίτερα τα πολιτικά κόμματα να εκφέρουν επιτέλους εκείνο τον πολιτικό λόγο ο οποίος καταδικάζει το ρατσισμό και την κατάχρηση εξουσίας από την Αστυνομία. Καλεί τα πολιτικά κόμματα, με τον πολιτικό τους λόγο αλλά και έμπρακτα με συγκεκριμένες πολιτικές, να προχωρήσουν σε ενεργότερη και αποφασιστικότερη συμμετοχή στην προσπάθεια δημιουργίας αντιρατσιστικής συνείδησης στην κοινωνία, καταδικάζοντας τις ενέργειες της Αστυνομίας, οι οποίες στη βάση ρατσιστικών και ξενοφοβικών κριτηρίων στρέφονται εναντίον μιας ιδιαίτερα ευάλωτης ομάδας των κατοίκων αυτής της χώρας παραβιάζοντας κατάφωρα τα ανθρώπινα δικαιώματα.



Η ΚΙΣΑ καλεί τέλος όλες τις κοινότητες μεταναστών και οργανωμένα σύνολα της κοινωνίας όπως και όλους τους ευαισθητοποιημένους πολίτες σε συνάντηση στα γραφεία της, Αρσινόης 48, παλιά Λευκωσία, την Τετάρτη, 30/9/2009, στις 6 μ.μ., για συζήτηση και ανάληψη μέτρων αντίδρασης στις ενέργειες της Αστυνομίας.



Διοικητικό Συμβούλιο ΚΙΣΑ

29.09.2009

Ρατσιστική και διχοτομική η ανακοίνωση της ΠΟΕΔ. Δικοινοτική Πορεία για την αλήθεια και την ελπίδα

Η ανακοίνωση της ΠΟΕΔ (4/2/2009), στην οποία διατυπώνεται η αντίθεση της οργάνωσης στην πραγματοποίηση επαφών ε/κ και τ/κ σχολείων, συνιστά μια πολιτική πρόκληση στις δυνάμεις της επαναπροσέγγισης και του κινήματος για την επανένωση της χώρας. Η ΠΟΕΔ φαίνεται να αδυνατεί να κατανοήσει την προοπτική μιας επανενωμένης Κύπρου και τη συνεπακόλουθη αναγκαιότητα προετοιμασίας των παιδιών για την ειρηνική συμβίωση στην κοινή μας πατρίδα. Παραμένει προσκολλημένη στο παρελθόν και με τη στάση της διαιωνίζει τη σύγκρουση και το διαχωρισμό.

Οι επαφές Ε/κ και Τ/κ δασκάλων και μαθητών δεν είναι απλώς χρήσιμες. Είναι αναγκαίες αν θέλουμε πραγματικά την επανένωση και τη συμφιλίωση, καθώς μέσα από αυτές μπορούμε να κτίσουμε το κλίμα και την κουλτούρα του αλληλοσεβασμού, της συνύπαρξης και της συνεργασίας. Η ΠΟΕΔ με την αρνητική της στάση όχι μόνο δεν βοηθά στη διαδικασία της επανένωσης αλλά μάλιστα συνιστά εμπόδιο σε αυτήν.

Ελπίζω ότι οι δάσκαλοι δεν θα ακολουθήσουν τις προτροπές της ηγεσίας της οργάνωσης τους και θα αντισταθούν στην πράξη σε ενέργειες που αναπαράγουν τον διαχωρισμό στην βάση της εθνότητας. Οι τ/κ εκπαιδευτικοί ηγήθηκαν του κινήματος της επανένωσης στο βορρά 2002-2004 που άνοιξε τα οδοφράγματα. Είναι ντροπή για τους ε/κ το 2009 να αρνούνται να δεχτούν επισκέψεις τ/κ δασκάλων και μαθητών.

...............................................................................................................................................................

Το Σάββατο 7 του Μάρτη η Πλατφόρμα Ε/κ και Τ/κ Εκπαιδευτικών ΕΝΩΜΕΝΗ ΚΥΠΡΟΣ διοργανώνει μαζική δικοινοτική εκδήλωση στο οδόφραγμα της Λήδρας για την αλήθεια και την ελπίδα.
Προ-συγκεντρώσεις 11.00 Πλατεία Ελευθερίας και Πλατεία Ινονού.
Παράλληλες πορείες και ξετίλυγμα της μάυρης κορδέλας του πένθους μας και από τις δυο πλευρές του οδοφράγματος.
Δικοινοτική συγκέντρωση στο οδόφραγμα της Λήδρας και δέσιμο της μαύρης κορδέλας. Σύντομες ομιλίες και μουσική.
Θεματικές ενότητες – συνθήματα:
Δάσκαλε μην αφήνες να κρύβουν την αλήθεια
Όσοι γνωρίζετε δώστε πληροφορίες για τους αγνοούμενους
Η γυναίκα το πρώτο θύμα του εθνικού και του ανδρικού σοβινισμού
Κανεί πιον! Λύση τώρα!

Δυο ειδήσεις που δεν θα δείτε στα ελληνοκυπριακά ΜΜΕ

Στην βόρεια Λευκωσία, σήμερα πραγματοποιήθηκε πορεία αλληλεγγύης με την ελληνική εξέγερση. Συμμετείχαν γύρω στα 100 άτομα από ομάδες της τουρκοκυπριακής εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς μεταξύ των οποίων και το πολιτιστικό κέντρο Μπαράκα. Πορεύτηκαν προς την Βουλή και το Προεδρικό και φώναξαν συνθήματα ενάντια στον Τουρκικό στρατό που ελέγχει και την αστυνομία στην βόρεια Κύπρο.
Στην νότια Λευκωσία, σήμερα πραγματοποιήθηκε αντι-ρατσιστική συγκέντρωση το πρωί ενάντια στον ξυλοδαρμό Αφρο-Κύπριας μαθήτριας από συμμαθητές της. Το απόγευμα πραγματοποιήθηκε μουσική εκδήλωση στην Πλατεία Ελευθερίας σε αλληλεγγύη με την εξέγερση στην Ελλάδα και ποδηλατορεία ενάντια στον καταναλωτισμό. Στα αγράμματα υπάρχει η κάρτα που μοιράστηκε στους περαστικούς.

Μετανάστευση και το τέλος της εντόπιας μισαλλοδοξίας: μια οφειλόμενη απάντηση στον κ. Αρσαλίδη

Ο κ. Πανίκος Αρσαλίδης, δημοσίευσε στον Πολίτη της περασμένης Κυριακής (20/4/2008) ένα άρθρο με τίτλο “Μετανάστευση, παγκόσμιο φαινόμενο ή το τέλος μας;” Το διάχυτο από ξενοφοβία και ρατσισμό αυτό κείμενο δεν μπορεί να μείνει αναπάντητο. Η αντίδραση σε τέτοιου είδους άρθρα είναι επιτακτική, γιατί δεν πρέπει να αφήνονται οι διάφοροι ρατσιστές αυτοφώτιστοι σωτήρες να δηλητηριάζουν το κυπριακό κοινό με μισαλλόδοξες θεωρήσεις και κινδυνολογίες ότι τάχατες οι μετανάστες απειλούν οικονομικά, δημογραφικά και πολιτιστικά την χώρα μας. Με αυτό το κείμενο θα επιχειρήσω να αμφισβητήσω τόσο τις εκτιμήσεις όσο και τις θεωρητικές προϋποθέσεις του κ. Αρσαλίδη που είναι και πρόεδρος μιας ευτυχώς μέχρι στιγμής αποτυχεμένης κίνησης για δήθεν σωτηρία της Κύπρου που απειλείται τάχατες από τους αλλόθρησκους και τους αλλοδαπούς βόρεια και νότια της πράσινης γραμμής.

Αρχικά ο κ. Αρσαλίδης επιτίθεται κατά της πολυεθνικότητας και της πολυπολιτισμικότητας στην εκπαίδευση επειδή αυτό υποδεικνύει την επίσημη αποδοχή των μεταναστών που βρίσκονται ήδη στην Κύπρο. Αφού στην πλειοψηφία τους δεν είναι μόνιμοι ούτε νόμιμοι γιατί να τους εντάσσουμε στην κοινωνία μας, διερωτάται για να απαντήσει μόνος του πάρακατω ότι ο μακροπρόθεσμος στόχος είναι η προώθηση της ανεκτικότητας για τα διάφορα κακά που θα ακολουθήσουν, τον αφελληνισμό και την υποταγή των γηγενών στους μελλοντικούς Ασιάτες αφεντάδες. Η πολυπολιτισμικότητα, κ. Αρσαλίδη, δεν είναι παραχώρηση στους μετανάστες αλλά συνυφασμένη με την αρχή της δημοκρατίας. Τα πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά δικαιώματα δεν τα κληρονομεί πια κανείς στη βάση της καταγωγής του, αλλά τα κερδίζει στη βάση των αναγκών και στην καθημερινή συνεισφορά του στην παραγωγή και αναπαραγωγή της παγκόσμιας κοινωνίας. Όσοι κατοικούν και εργάζονται στην Κύπρο έχουν αυτόματα δικαιώματα και υποχρεώσεις απέναντι στην κοινωνία και την πολιτεία. Και οφείλουν να ενταχθούν τόσο στην κοινωνία υποδοχής όσο και στις πολιτικές της διαδικασίες. Οι μακροχρόνιοι μετανάστες πρέπει ακόμα να αποκτήσουν το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι. Αυτό λέει το κράτος δικαίου, αυτό λένε τα παγκόσμια ανθρώπινα δικαιώματα. Ναι, πολλοί από τους Ασιάτες μετανάστες στην Κύπρο ήρθαν και θα μείνουν. Όπως πριν μερικές δεκαετίες οι Κύπριοι πήγαιναν στην Αγγλία και την Αυστραλία και έμειναν, έτσι και σήμερα κάποιοι Ασιάτες θα μείνουν στην Κύπρο. Αυτό δεν είναι αναγκαίο κακό. Είναι λογικό και δίκαιο. Και έχει τύχει αποδοχής και θεσμοποίησης σε Ευρωπαϊκό επίπεδο με την οδηγία για τους μακροχρόνια διαμένοντες που τους δίνει μάλιστα το δικαίωμα μετοίκισης σε όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η παγκοσμιοποίηση δεν είναι “θεωρία των Αμερικάνων”, κ. Αρσαλίδη. Είναι κοινωνικο-οικονομική πραγματικότητα και αποτέλεσμα μιας μακράς ιστορικής διαδικασίας. Εθνοκεντρικές προσεγγίσεις σαν την δική σου βρίσκονται απλά εκτός τόπου και χρόνου καθώς παραμένουν προσκολλημένες στην έννοια του εθνικά καθαρού κράτους, ένα ιδεολόγημα του 19ου αιώνα που ανατράπηκε μέσα από τις διαδικασίες ανάπτυξης του 20ου αιώνα. Οι μετανάστες δεν εισβάλλουν στην Κύπρο, αλλά ναυαγούν εδώ στην προσπάθεια τους να εξασφαλίσουν ένα καλύτερο αύριο εντός του Ευρωπαϊκού φρουρίου. Και δεν φυγαδεύουν εκατομμύρια στο εξωτερικό αλλά πενιχρές οικονομίες για να αναθρέψουν τις οικογένειες τους που παραμένουν στις φτωχές χώρες τους. Εκατομμύρια παράγουν με την καθημερινή τους εργασία και υπερεργασία σε συχνά απάνθρωπες συνθήκες στην Κύπρο. Αυτά όμως τα ιδιοποιούνται οι (ελληνο-)Κύπριοι εργοδότες τους που πλουτίζουν εις βάρος τους με κατάφορες παραβιάσεις των συλλογικών εργασιακών συμβάσεων και της εργατικής προστατευτικής νομοθεσίας. Και τα δάνεια στις τράπεζες τα κάνουν οι (ελληνο-)Κύπριοι και τις αποταμιεύσεις οι μετανάστες, όχι ανάποδα. Και σημαντικότερα, οι μετανάστες συνεισφέρουν στα ταμεία των κοινωνικών ασφαλίσεων αλλά δεν επωφελούνται από αυτά.

Όσον αφορά τα αυθαίρετα υποθετικά στοιχεία που παραθέτεις για να τρομοκρατήσεις τους (ελληνο-)Κύπριους ότι θα καταστούν δήθεν μειοψηφία σε είκοσι χρόνια πέραν του ότι αποτελούν ανυπόστατη υπερβολική εκτίμηση ως έχουν, είναι λανθασμένα καθότι βασίζονται στην ιδέα της εθνικής καθαρότητας και δεν λαμβάνουν υπόψη την ενσωμάτωση που θα τύχουν οι σημερινοί μετανάστες μέσα από τη μακροχρόνια παραμονή και τους μιχτούς γάμους. Οι μακροχρόνιοι μετανάστες και τα παιδιά τους που θα γεννηθούν και θα μεγαλώσουν εδώ θα γίνουν Κύπριοι τόσο στην πολιτική κουλτούρα όσο και στην συνείδηση. Η ανάμιξη των πολιτισμών που τόσο φοβάστε, κ. Αρσαλίδη, ότι θα αφαιρέσει τη σπονδυλική στήλη της κοινωνίας (παρόμοιο επιχείρημα χρησιμοποίησαν εν τω μεταξύ και οι Ναζί για τη νόθευση της Γερμανικής ράτσας) δεν απειλεί την κοινωνία μας. Πρώτα πρώτα δεν είναι σημερινό φαινόμενο. Οι μετακινήσεις και οι αναμίξεις των πολιτιστικών ομάδων έχουν μακραίωνη ιστορία και ειδικότερα στην Κύπρο της οποίας η ιστορία γράφτηκε μέσα από το συναπάντημα και την ανάμιξη των Μεσανατολίτικων και νοτιο-Ευρωπαϊκών εθνοτικών ομάδων που κατάκτησαν και εποίκισαν το νησί: αρχαίοι Έλληνες, Φοίνικες, Ασσύριοι, Βυζαντινοί, Φράγκοι, Λατίνοι, Οθωμανοί. Δεν είναι τα σημερινά μεταναστευτικά ρεύματα που απειλούν την κυπριακή κοινωνία κ. Αρσαλίδη. Είναι οι φασιστίζουσες και ρατσιστικές αντιλήψεις που ψάχνουν τους “μεγάλους άνδρες με ανάστημα” (δεν είναι τυχαίο που ο ρατσισμός σας συνυπάρχει και με τον σεξισμό) που αποτελούν κίνδυνο. Επειδή παραπέμπουν αφενός σε περασμένες και χρεωκοπημένες αντιλήψεις εθνοτικής καθαρότητας και αφετέρου εκπέμπουν την μισαλλοδοξία και τον αρνητισμό απέναντι σε μερίδα συνανθρώπων και μελλοντικών συμπολιτών μας.

a concise account of an extended mobilisation

A concise historical account of the asylum seekers struggle.
May, 2006 Chronology of events
Subjectivities in solidarity
Lefkosia, Cyprus Observations and commentary
Thursday 4/05/06
Uprising in detention Cell 10 in the area of the Central Prisons. Matresses are burnt, doors and windows smashed. Riot police suppresses the rebellion. Some immigrant prisoners and policemen are injured.
Friday 5/05/06
KISA (an NGO calling itself Action for Equality, Support, Anti-racism) calls a meeting of immigrants from various countries and a decision is taken to march the coming Monday to the presidential palace and submit a protest memorandum to the President of the Republic.
The prisoners (mostly asylum seekers of Iranian origin) revolted in protest for the inhuman detention conditions and their long stay in prison without trial. Their uprising however sparked a more generalised protest about the living conditions of all the asylum seekers in Cyprus.
Monday 8/05/06
Some immigrant-asylum seekers gather in protest in Eleftheria Square. Among the predominantly male protesters there are also some women and young children. March to the Presidential Palace. The President's secretary refuses to accept the protest memorandum, but listens to a briefing by the president of KISA, Doros Polycarpou. Protest ends up in Eleftheria Square as planned and around 200 Kurds (mostly coming from Syria and residing in Paphos) decide to remain there indefinately. A generalised call for money, tents, food and clothes is issued and some Cypriots respond in solidarity. Secret police is watching.
The Syrian Kurds' decision to camp in the capital's central square may have been an act of despair but its immediate consequence was a wave of solidarity by other asylum seekers and anti-racist Cypriots. After an informal, on the spot discussion about the politics of the protest the banner "No human being is illegal" is prepared accompanied by a leaflet in which the specific struggle is placed in a broader global and local context.
Tuesday 9/05/06
Asian asylum seekers (mostly Bangladeshi) arrive in the morning at Eleftheria Square and join the Kurds. Most of them come from Paphos and Limassol. KISA issues a statement of support, calls for a demonstration in solidarity with the detainees and the protesting asylum seekers and puts forward a set of demands concerning asylum application procedure, police conduct, welfare and housing policy and more generally immigrant integration policy. Police arrests two immigrants that were seen in Eleftheria Square and then releases them. Afternoon march around Nicosia, stopping briefly outside Paphos Gate. Heavy police presence prevents them from protesting outside the police station. Return to Eleftheria Square. The first steps are taken towards the creation of a collective fund and a collective kitchen.
The arrival of Asian immigrant-asylum seekers and Cypriots in solidarity expands both the scale and the scope of the struggle. It is not merely a struggle for asylum, but really a struggle against institutionalised racism. It is evident that this specific struggle will take longer than some people expected.
Wednesday 10/05/06
March to the Ministry of Interior. Minister states that “most asylum seekers are really economic immigrants”. March to the Welfare office. Director states that it is impossible to offer any immediate assistance and that individual applications only will be examined, and these must be submited to the relevant District Office. In the afternoon four asylum seekers of Syrian Kurdish origin climb up the roof of a big building, wound themselves and threaten to jump if their voices are not heard. After a long stay on the roof, they come down escorted by an UNCHR representative. Through television, the Head of the Cypriot Parliament, Demetris Christofias accepts to see them in his office on the following day.
Although the struggle has already been subsumed within the spectacle, the authorities' definition of asylum eligibility and more broadly legality is clearly being questioned as protesters accuse the government of violation of national law as well as european and international human rights conventions. One banner contests the separation of the economic from the political, alluded by the “communist” Minister of Interior, stating boldly that "economic immigrants are political immigrants".
Thursday 11/05/06
March to the Parliament. Christofias promises to forward their demands to the executive authority, expresses his personal sympathy and promises 1000 CYP on behalf of AKEL. Protesters inform him that irrespective of that, they will continue their struggle in Eleftheria Square.
As a response to the appearance of nationalist tendencies among some protesters, expressed in the separation of the Kurdish from the Asian protesters, two banners appear stating "No border, no nation" and "Freedom to the prisoners". Another one reminds the Cypriots that they were themselves refugees some time ago. The message is clear. Join us because "It could have been U".
Friday 12/05/06
Delegation goes to the Welfare Office. Individual applications for welfare are not accepted because of the absence of acceptable residence addresses. Massive AKEL concert in Eleftheria Square. Protesters' camp survives without any damages.
Asian immigrants prepare artistic long banners demanding freedom and humanity. Both Kurdish and Asians bring photographs depicting the tortures faced by their compatriots in their countries of origin.
Saturday 13/05/06
March to Nicosia Central Prisons. Prison authorities refuse to accept a delegation of protesters. Protesters chant outside for a few hours and then return to Eleftheria Square. In the evening APOEL (sports club) supporters celebrate the winning of the football cup. The protesters camp is not threatened.
Just in case around 50 Cypriots gather preemptively (some of them with cameras) at Eleftheria Square to guard against potential violence by fascist groupings associated with APOEL club. The immigrant protesters dance in the square this evening as well!
Monday 15/05/06
Arrangements are made for the children to attend lessons in the local primary school. Meeting of protesters’ delegation with an UNHCR represenative in the building of KISA. Protesters are informed that the UN conciders the Republic of Cyprus as the competent authority in the subject matter. Meeting of asylum seekers’ representatives and Cypriot organisations on KISA's inititiative. Escalation is decided. An agreement is reached by immigrant - asylum seekers' representatives that national symbols were to be avoided so as to prevent the division of the protesters.
As the protest grows in Eleftheria Square the police is unable to contain the protesters on the pavement. This night they are dancing in the middle of the square!
Tuesday 16/05/06
Around 800 asylum seekers march to the Ministry of Labour and Social Insurance. Police is filming and taking photographs of leading individuals. Protesters occupy the entrance of the Ministry until the Minister accepts a delegation. The Minister states that his government does not violate any national or international law and that those eligible for welfare should apply individually according to the established procedure. The president of KISA informs him that from that moment onwards the responsibility for the physical survival of these people lies with his ministry. After pondering for some time the occupation of the ministry, the protesters eventually decide to return to Eleftheria Square.
The situation between the Kurds and the Asians has deteriorated. As some Kurds opened up their flags, some Asians complained and asserted their right to open up their national flags as well. Eventually more moderate Kurds intervened and further tension was avoided. However the stance of some Kurds has been instrumental in the withdrawal of some Asians that same evening.
Wednesday 17/05/06
Delegation takes 170 applications for welfare to the Ministry of Labour and Social Insurance. Heavy rainfall makes the situation unbearable for some families who leave Eleftheria Square. The immense majority of the Kurds remains however and is determined to continue the struggle. The Asians decrease further in numbers. The police arrests two immigrants involved in the mobilisations and more generally makes its presence felt.
The rainfall and the police pressure made apparent the precariousness and temporariness of Eleftheria Square as a sanctuary. Most importantly the absence of clear-cut and effective proposals as to how the struggle ought to be continued, leads to an attempt by some Cypriots to investigate more thoroughly how the immigrants themselves view the situation. This initiative is welcomed, it sparks long discussions in general assemblies with women participation, but no concrete proposals. Cypriots wait for the immigrants to tell them what to do, and immigrants expect the Cypriots to tell them how to proceed.
Thursday 18/05/06
The government announces officially and finally the rejection of all of the protesters' demands. However it appoints a committee representing the services involved, to examine individual claims and complaints.
The Kurds decide to continue, and state their preference to do it alone. The Asians withdraw but repeat their readiness to return if a general mobilisation is called.
Friday 19/05/06
The Kurds march to the Red Cross building in protest, some enter inside and occupy one room. No violence at all. The rest set up tents outside. The Red Cross buys fast food for them. Heavy police presence.
Many people are tired and frustrated. The Red Cross building, is perhaps a safer place compared to Eleftheria Square given that the coming Sunday is an election day. However, the Red Cross is also the place where the “enclaved” (Greek Cypriots residing in the northern part of Cyprus) will arrive on Sunday for propagandistc and ceremonial reasons on the occasion of the parliamentary elections. Therefore although the Red Cross, as the supreme charity organisation is not a political target per se, the protesters’ presence there in the building where a Cypriot group of politically persecuted people will be hosted on Sunday is heavily politically charged.
Saturday 20/05/06
10 protesters begin hunger strike. The committee appointed by the government is in the room nearby.
The protesters have decided to boycot the “merely formal committees” which “do not have any authority” and “do not give practical solutions to our demands”. Their demands can be summarised as “complete political refugee right” and “if you cannot do that, we demand international protection and send us to other european countries who admit refugee and human rights”. The government has arranged three buses which are parked outside ready to take them back to Paphos. They have received an ultimatum to vacate the building. The ultimatum has expired. Meeting of protesters’, Red Cross and UNHCR representatives in the absence of state officials. Red Cross director accepts to allow them to keep their tents in the parking area and guarantees their protection from the police until Monday when negotiations with the state will continue.
Like with Eleftheria Square, it is not yet clear whether this is a “political” occupation (of right) or a merely a “humanitarian” sanctuary (from the police). Perhaps it is both...
Gregory Ioannou
20/05/06, Nicosia, Cyprus.