Showing posts with label Στέλιος Καζαντζίδης. Show all posts
Showing posts with label Στέλιος Καζαντζίδης. Show all posts

Thursday, February 27, 2014

Και όλο κλαίνε τα καβουράκια...

Εννά μας κόψουν την δόση...εν θα έχουμε πεζίνα, φάρμακα, μισθούς κλπ κλπ.. εννά λείψουν τα τρόφιμα, να πάμε να γοράσουμε κονσέρβες, φασόλια ξερά κλπ κλπ. Πάλε η ίδια κασέτα, το ίδιο έργο που εξαναείδαμεν. Φυσικά το ΔΗΚΟ ή τζιαι οι υπόλοιπες πατριωτικές δυνάμεις μπορεί όντως να μετανώσουν σε λλίες μέρες – ούτως ή άλλως σημαντικό ρόλο είχαν οι εσωτερικές δυναμικές για την εξουσία στο ΔΗΚΟ τζιαι στον ευρύτερο χώρο του κέντρου στην καταψήφιση, αλλά ταυτόχρονα δεν πρέπει να υποτιμούμε ότι ο κεντρώος χώρος πραγματικά εκφράζει τζιαι προσπαθεί να αντιπροσωπεύσει συμφέροντα που θίγονται άμεσα με το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου. Όπως τζιαι να έσιει, ακόμα τζιαι μόνο λλίες μέρες να πάει η παράταση πριν τα πέναλντι, πάλε εν ωραία να θωρείς τους νεοφιλελεύθερους σε απόγνωση...

Στου γιαλού τα βοτσαλάκια
κάθονται δυο καβουράκια
έρμα παραπονεμένα
κι όλο κλαίνε τα καημένα
κι η μαμά τους η κυρία Καβουρίνα
πάει τσάρκα με το Σπάρο στη Ραφήνα

Κι όλο κλαίνε τα καβουράκια
στου γιαλού στου γιαλού τα βοτσαλάκια

Πάει ο Κάβουρας το βράδυ
βρίσκει το τσαρδί ρημάδι
ψάχνει για τη φαμελιά του
και τραβάει τα μαλλιά του
βάζει πλώρη κούτσα κούτσα στη Ραφήνα
να πετύχει την κυρία Καβουρίνα 

Κι όλο κλαίνε τα καβουράκια
στου γιαλού στου γιαλού τα βοτσαλάκια

Το ξημέρωμα ροδίζει
και ο Κάβουρας γυρίζει
δίχως τη συμβία πάλι
κούτσα κούτσα στ' ακρογιάλι
με το Σπάρο το ξενύχτι στη Ραφήνα
παίζει τώρα στα ρηχά η Καβουρίνα

Μουσική/Στίχοι:Βασίλης Τσιτσάνης



Monday, March 25, 2013

Έρχονται χρόνια δύσκολα

Έρχονται χρόνια δύσκολα 
γεμάτα καταιγίδες 
κι εμείς του κόσμου θύματα 
μ’ ατέλειωτα προβλήματα 
και λιγοστές ελπίδες. 

Έρχονται χρόνια δύσκολα
τα πάντα άνω κάτω, 
ο κόσμος είναι ανάστατος
κι εμείς πληγές γεμάτο.

Φονιάδες μονοπώλια 
παντού φωτιές ανάβουν, 
μας καίνε, μας δικάζουνε 
και την ψυχή μας βγάζουνε 
και ζωντανούς μας θάβουν.

Ποδοπατούν αλύπητα
τ’ ανθρώπινο το σώμα, 
στο άγνωστο βαδίζουμε
κι όνειρα πια δε χτίζουμε, 
μας κλείνουνε το στόμα.

Μάκης Ερημίτης, Στέλιος Καζαντζίδης




Sunday, February 24, 2013

Βραδιάζει


Βραδιάζει πάλι σήμερα βραδιάζει
κι έρχεται η ώρα η δικιά μου
Αυτή που σαν πουκάμισο ταιριάζει
με τη μελαγχολία στη καρδιά μου, βραδιάζει

Παιδί της νύχτας μια ζωή δε το αντέχω το πρωί
με τους κυρίους στα κασμίρια τους σφιγμένους
Εγώ τη νύχτα μόνο ζω μαζί με κείνους π’ αγαπώ
με τους παράνομους και τους αδικημένους

Βραδιάζει πάλι σήμερα βραδιάζει
και τότε το τραγούδι σιγοπιάνω
Σαν μάνα το σκοτάδι μ’ αγκαλιάζει
μια τέτοια ώρα θέλω να πεθάνω, βραδιάζει

Παιδί της νύχτας μια ζωή δε το αντέχω το πρωί
με τους κυρίους στα κασμίρια τους σφιγμένους
Εγώ τη νύχτα μόνο ζω μαζί με κείνους π’ αγαπώ
με τους παράνομους και τους αδικημένους

Σώτια Τσώτου, Χρίστος Νικολόπουλος,
Στέλιος Καζαντζίδης, 1991