Τα εργασιακά δικαιώματα στην εποχή των Συμβάσεων Ορισμένου Χρόνου

εκπομπή Δημήτρη Τριμιθιώτη και Νίκου Τριμικλινιώτη ΔΙΑΔΡΑΣΕΙΣ, ραδιοσταθμός ΑΣΤΡΑ

το ηχητικό ολόκληρης της ενδιαφέρουσας εκπομπής εδώ

http://2draseis.blogspot.com.cy/2015/10/blog-post_7.html

και η παρέμβαση μου είναι προς στο τέλος της εκπομπής 

Ευελικτοποίηση της εργασίας και οικονομική κρίση [Video]

Καταγραφή της συζήτησης με αφορμή τις προσπάθειες για την κατάργηση της Κυριακής ως αργίας με τον κοινωνιολόγο Γρηγόρη Ιωάννου.

(Κατέβασμα MP4)
Μέσα στις συνθήκες κρίσης αυξάνονται τόσο σε ένταση όσο και σε έκταση οι πιέσεις στην εργασία. Οι μισθοί μειώνονται, οι όροι εργασίας επιδεινώνονται και η εργασιακή ανασφάλεια εξαπλώνεται σε ολοένα και μεγαλύτερη μερίδα των εργαζομένων. Με την ανεργία να σταθεροποιείται σε επίπεδα ρεκόρ και την υποαπασχόληση να αυξάνεται το ερώτημα που μπαίνει είναι αν η κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας στο λιανικό εμπορίο είναι μέρος μιας ευρύτερης διαδικασίας εμπέδωσης μιας νέας απεχθούς κανονικότητας στο εργασιακό πεδίο.

Κοινωνικός Χώρος Kaymakκιν, 29 Μάη 2015

Συσπείρωση Ατάκτων

Ευελικτοποίηση της εργασίας και οικονομική κρίση

Μια συζήτηση με αφορμή τις προσπάθειες για την κατάργηση της Κυριακής ως αργίας


Μέσα στις συνθήκες κρίσης αυξάνονται τόσο σε ένταση όσο και σε έκταση οι πιέσεις στην εργασία. Οι μισθοί μειώνονται, οι όροι εργασίας επιδεινώνονται και η εργασιακή ανασφάλεια εξαπλώνεται σε ολοένα και μεγαλύτερη μερίδα των εργαζομένων. Με την ανεργία να σταθεροποιείται σε επίπεδα ρεκόρ και την υποαπασχόληση να αυξάνεται το ερώτημα που μπαίνει είναι αν η κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας στο λιανικό εμπορίο είναι μέρος μιας ευρύτερης διαδικασίας εμπέδωσης μιας νέας απεχθούς κανονικότητας στο εργασιακό πεδίο.

https://www.facebook.com/events/1072863712741714/

Σε αυτή τη κατά μέτωπο επίθεση του πλουτοκρατικού κατεστημένου που εξυπηρετούν κυβέρνηση και Τρόικα υπάρχει μόνο μια δυνατή απάντηση: η δημιουργία ενός πλατιού μετώπου κοινωνικής αντίστασης.

Κουρέψτε τον πλούτο και όχι τις καταθέσεις του κόσμου

Η κυβέρνηση Αναστασιάδη κήρυξε τον πόλεμο στους εργαζόμενους. Το κούρεμα των αποταμιεύσεων δεν αφορά μόνο τους μεγαλοκαταθέτες αλλά αφορά και κάθε μικρό νοικοκυριό καθώς και τα ταμεία προνοίας και συντάξεων πολλών δεκάδων χιλιάδων εργαζομένων. Αυτά τα νέα μέτρα λιτότητας προστίθενται στις περικοπές μισθών και συντάξεων στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα που ήδη εφαρμόστηκαν τους τελευταίους μήνες και στις άλλες περικοπές και άδικες φορολογίες που περιλαμβάνονται στο μνημόνιο.

Όλα αυτά τα μέτρα δεν πρόκειται να διασώσουν τις χρεοκοπημένες ιδιωτικές τράπεζες. Αποτελούν απλώς τον πρόλογο μιας ακόμα σφοδρότερης επίθεσης που φορτώνει το κόστος της κρίσης στην κοινωνία και τα λαϊκά στρώματα. Η ανεργία που ήδη έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο θα αυξηθεί ραγδαία και η οικονομία θα βυθιστεί σε ένα φαύλο κύκλο ύφεσης. Οι τροχιοδρομημένες ιδιωτικοποιήσεις κερδοφόρων ημικρατικών οργανισμών θα αφαιρέσουν μεσοπρόθεσμα έσοδα από το κράτος και θα διογκώσουν το δημόσιο χρέος αντί να το μειώσουν. Ενώ τα επώδυνα αντιλαϊκά μέτρα εφαρμόζονται ήδη, ο φόρος της μεγάλης ακίνητης ιδιοκτησίας ακόμη εκκρεμεί και υπάρχει ο κίνδυνος και αυτός να πάρει τελικά την μορφή επίθεσης ενάντια στα μεσαία και χαμηλά στρώματα.  

Σε αυτή τη κατά μέτωπο επίθεση του πλουτοκρατικού κατεστημένου που εξυπηρετούν κυβέρνηση και Τρόικα υπάρχει μόνο μια δυνατή απάντηση: η δημιουργία ενός πλατιού μετώπου κοινωνικής αντίστασης. Πρέπει να κινητοποιηθούμε με κάθε τρόπο έτσι ώστε να αποτρέψουμε την υιοθέτηση των νέων μέτρων λιτότητας που θα επιχειρήσει να νομιμοποιήσει η βουλή.

Άμεση εθνικοποίηση των ιδιωτικών τραπεζών και δημιουργία  μιας ενιαίας κρατικής  τράπεζας υπό κοινωνικό έλεγχο

Ριζική φορολογική μεταρρύθμιση για να πληρώσει η πλουτοκρατία την κρίση της

Το μνημόνιο δεν είναι διάσωση, είναι η καταστροφή της χώρας

www.erascy.blogspot.com

Δέφτερη Ανάγνωση - Ταξική οπτική

Είναι αδιαμφισβήτητο ότι ο βασικός παράγοντας που οδήγησε την Κυπριακή Δημοκρατία στο Μηχανισμό Στήριξης είναι η αποτυχημένη απόπειρα επέκτασης των κυπριακών τραπεζών, που στην προσπάθεια τους να κερδοσκοπήσουν, την έπαθαν σαν μαθητευόμενοι μάγοι, με αποτέλεσμα να εκτεθούν ανεπανόρθωτα. Ευθύνες, όμως, για την κάλυψη και την ανοχή της εγκληματικής απερισκεψίας των τραπεζιτών, υπάρχουν φυσικά και στο πολιτικό σύστημα και ιδιαίτερα στο πανίσχυρο λόμπι του κεφαλαίου στη βουλή. Η συγχορδία του συνόλου της ελληνοκυπριακής ελίτ, ότι ναι μεν υπάρχουν ευθύνες, αλλά ότι, τώρα δεν είναι η ώρα να αναζητηθούν, δεν είναι απλώς προσπάθεια συναίνεσης, είναι διαδικασία συγκάλυψης και μετάθεσης του κόστους στους εργαζόμενους. Και αν ξεφύγει και σε κάποιο ΑΚΕΛικό, σε μια δημόσια αντιπαράθεση με νεοφιλελεύθερους πολιτικούς, καμιά ατάκα σε στυλ "εσείς που καλύπτετε τις τράπεζες", η απάντηση της θρασύτατης και κυρίαρχης δεξιάς είναι ωμή και αποστομωτική: "εσείς διορίσατε δύο τραπεζίτες υπουργούς οικονομικών". Η κατάσταση, βέβαια, είναι ακόμα πιο τραγική για το κόμμα των εργαζομένων της Κύπρου: οι δυο τραπεζίτες σε ρόλο υπουργών, υπήρξαν αν μη τι άλλο πιο προσεκτικοί και λιγότερο αντιλαϊκοί στις κινήσεις τους. Είναι ο ΑΚΕΛικός Καζαμίας που επέβαλε - ομόφωνα πάντα με τα αστικά κόμματα - λιτότητα στους εργαζόμενους και κίνητρα και επιδοτήσεις στις επιχειρήσεις.

Το τρίτο πακέτο λιτότητας, υποτίθεται ότι θα περιείχε τα περιβόητα μέτρα συνεισφοράς του πλούτου στα δημόσια ταμεία - που ακούμε από το 2009 και που ήταν όρος για τις συνδικαλιστικές υποχωρήσεις το 2011- και μια μεταρρύθμιση της ΑΤΑ, για να γίνει δικαιότερη. Τώρα, με την Τρόικα, αυτά που ακούγονται είναι η κατάργηση της ΑΤΑ ή το ριζικό της πετσόκομμα, η αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης, ιδιωτικοποιήσεις, η μετατροπή των συνεργατικών σε εμπορικές τράπεζες και η περαιτέρω μείωση του κρατικού μισθολογίου. Τα συνδικάτα εναντιώνονται, βέβαια, στην κατάργηση της ΑΤΑ, που αιτήθηκαν, επίσημα, οι εργοδότες στην Τρόικα και ο Σιαρλή κάτι ψιθύρισε σε στυλ ότι δεν επιθυμεί να διαταραχθεί η πολιτική και κοινωνική συνοχή του κράτους κλπ. Αλλά, η Τρόικα έχει συγκεκριμένους όρους εντολής, πλαίσιο αντίληψης και πολιτικής λειτουργίας. Και χωρίς ουσιαστική αντίσταση, δεν θα μασήσει.

Εκεί που ενωμένη, όμως, η κυπριακή πολιτική ηγεσία αντιστέκεται με πάθος, είναι ο εταιρικός φόρος. Ο Χριστόφιας και το ΑΚΕΛ σε πατριωτικό καθήκον τάσσονται με σθένος ενάντια, ακόμα και στην θέση των αριστερών της Ευρώπης που υποστηρίζουν τη γενική αύξηση του εταιρικού φόρου. Και ο Χριστόφιας, εδώ, παίρνει, βέβαια, τα εύσημα από τις υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις του ακριβού οικοπέδου. Η Κύπρος δεν μπορεί να σταματήσει να είναι φορολογικός παράδεισος για το διεθνές κεφάλαιο, βροντοφωνάζει η ελληνοκυπριακή ελίτ. Αλλιώς πώς θα ζήσουμε; Μια φωνή και μια γροθιά που λαλούμεν... 

Εκδήλωση διαμαρτυρίας έξω από το Υπουργείο Εσωτερικών πραγματοποίησαν οι εργαζόμενοι του Κεντρικού Σφαγείου Κοφίνου, μέλη των Συντεχνιών ΣΕΚ και ΠΕΟ. Οι εργαζόμενοι, σε ψήφισμα τους προς την Υπουργό Εσωτερικών Ελένη Μαύρου, εκφράζουν την έντονη ανησυχία, προβληματισμό και αγανάκτηση τους, «αφού οι υποσχέσεις του Υπουργείου Εσωτερικών δεν έχουν ακόμα υλοποιηθεί και παραμένουν εκτεθειμένοι». Οι απολυμένοι εργαζόμενοι περιμένουν, τις αποζημιώσεις τους και όλοι μαζί, απολυμένοι και μη, περιμένουν, ακόμα, τον 13ο του 2011 και τις εργοδοτικές συνεισφορές στα διάφορα κοινωφελή ταμεία.

Δεύτερη Ανάγνωση - Ταξικά νέα

24ωρη απεργία πραγματοποιήθηκε την περασμένη Πέμπτη σε 20 ξενοδοχεία της εταιρείας Τσόκκος, η οποία επεκτάθηκε και την Παρασκευή με συμμετοχή και εργαζομένων που δεν εργοδούνται στη βάση των συλλογικών συμβάσεων, κυρίως κοινοτικών. Η απεργία ήταν προειδοποιητική και “ένεκα του γεγονότος ότι οι εργοδότες, εντελώς αυθαίρετα και χωρίς να συνεννοηθούν με κανένα προχώρησαν και έκαναν περικοπές στους μισθούς και στα ωφελήματα των εργαζομένων, όπως τα Ταμεία Προνοίας, τις αργίες, τις Κυριακές και άλλα”. Ο κόμπος είχε φτάσει στο χτένι με την εταιρεία αυτή, δήλωσαν οι συνδικαλιστές που αρνήθηκαν να συνομιλήσουν, πριν ο εργοδότης δεσμευτεί γραπτώς ότι θα αποσύρει τα μονομερή μέτρα, κάτι που έπραξε την Παρασκευή, οδηγώντας σε αναστολή τα απεργιακά μέτρα. Να σημειωθεί, επίσης, ότι υπήρξαν έντονες απειλές από την εργοδοσία ότι οι απεργοί θα απολυθούν, παρουσία μπράβων, ενώ η κυρία Τσόκκου φέρετε να χειροδίκησε και σε συνδικαλιστή.

Στο 11,1% του εργατικού δυναμικού (48.166 άτομα) ανερχόταν το ποσοστό ανεργίας το πρώτο τρίμηνο του 2012, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της Έρευνας Εργατικού Δυναμικού με το ποσοστό ανεργίας των ανδρών στο 12,2% ή 27.892 άτομα, ενώ για τις γυναίκες το ποσοστό ήταν 9,8% ή 20.275. Το 4ο τρίμηνο του 2011 ο αριθμός των ανέργων ήταν 38.785 άτομα ή 8,9% (άνδρες 9,8% και γυναίκες 8,0%) και το αντίστοιχο ποσοστό για το 1ο τρίμηνο του 2011 ήταν 7,5% ή 32.336 άτομα (άνδρες 7,4% και γυναίκες 7,6%). Ανάλυση των ανέργων του 2012 κατά ηλικία δείχνει, σύμφωνα με τη Στατιστική Υπηρεσία, ότι το ποσοστό ανεργίας είναι ψηλότερο για τους νέους 15-24 ετών , όπου έφθανε στο 26,7% του εργατικού δυναμικού των ηλικιών αυτών (άνδρες 28,0% και γυναίκες 25,1%). Η μερική απασχόληση αποτελούσε το 11,0% της συνολικής απασχόλησης ή 42.405 άτομα (άνδρες 8,3% και γυναίκες 13,9%). Από τους απασχολούμενους, το 82,7% ή 319.173 ήταν υπάλληλοι (μισθωτοί), από τους οποίους το 13,4% είχε προσωρινή εργασία. Ο μέσος όρος των κανονικών ωρών εργασίας τη βδομάδα στην κύρια εργασία για τους υπαλλήλους με πλήρη απασχόληση ήταν 41,1 ώρες (άνδρες 41,6 και γυναίκες 40,6 ώρες), ενώ για τους υπαλλήλους με μερική απασχόληση ήταν 20,3 ώρες (άνδρες 20,5 και γυναίκες 20,2 ώρες). Να σημειώσουμε, βέβαια, ότι οι επίσημοι αυτοί αριθμοί, πέραν από τα ζητήματα του στατιστικού υπολογισμού, εξ’ ορισμού υποτιμούν την πραγματική ανεργία, εξαιρούν την αδήλωτη, καθώς και μεγάλο μέρος της επισφαλούς εργασίας.

Στην έκθεση του Γενικού Διευθυντή της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ILO) με τίτλο «Νέα εποχή, της κοινωνικής δικαιοσύνης» επισημαίνεται ότι ο κόσμος χρειάζεται μια νέα εποχή, της κοινωνικής δικαιοσύνης. Προτάσσεται ότι το σύνολο των οικονομικών, κοινωνικών και περιβαλλοντολογικών επιλογών και προτεραιοτήτων που επικράτησαν ως πολιτικές επιλογές τα τελευταία 30 χρόνια, πρέπει να αλλάξουν. Η Έκθεση επισημαίνει ότι η συνεχιζόμενη ένταση των ανισοτήτων στην κοινωνία και ανισομέρεια της ανάπτυξης δεν μπορούν να είναι παράγοντες σταθερότητας, ούτε κοινωνικής ούτε οικονομικής. Οι εισοδηματικές ανισότητες έχουν ενταθεί στις περισσότερες χώρες, με τα εισοδήματα που είναι πολύ ψηλά να ξεφεύγουν από τα μεσαία εισοδήματα. Στις ανεπτυγμένες οικονομίες, η εισοδηματική ανισότητα έχει εξελιχτεί σε ανισότητα κατανομής πλούτου. Τέλος, συνάγεται ότι υπάρχει άμεση σχέση μεταξύ των ανισοτήτων που υπάρχουν σε μια χώρα και της αστάθειας της οικονομίας τους. Η παρούσα παγκόσμια κρίση είχε ως συνέπεια την ένταση των ανισοτήτων, την στασιμότητα των διάμεσων μισθών κτλ. Μερικά από τα στοιχεία που αναφέρονται είναι ότι στις ΗΠΑ, μεταξύ 1976 και 2007 ο πλούτος που καταλήγει στο 0,1% του πληθυσμού εξαπλασιάστηκε, από 2,3% ανέβηκε στο 12,6%. Επιπρόσθετα, υπολογίζεται ότι το 80% του παγκόσμιου πληθυσμού δεν έχει καμιά πρόσβαση σε βασική κοινωνική προστασία, ενώ παγκοσμίως, το χάσμα αμοιβών μεταξύ αντρών και γυναικών δεν μειώνεται (ή μειώνεται ανεπαίσθητα). Με τις καλύτερες προβλέψεις, θα χρειαστούν τουλάχιστον 75 χρόνια για να εκμηδενιστεί το χάσμα. Στην Ε.Ε των 25, το 2009 μόνο όσοι δούλευαν με προσωρινό συμβόλαιο ξεπερνούν το 22%. Από αυτούς, το 72,5%, ηλικίας από 25-49, δουλεύει με αυτή την μορφή εργασίας, χωρίς την θέληση του. Την ίδια ώρα, η παραγωγικότητα της εργασίας στις ανεπτυγμένες χώρες, αυξήθηκε με διπλάσιο ρυθμό από την αύξηση στους μισθούς την δεκαετία που πέρασε. Η ίδια εικόνα παρατηρείται και στις 16 από τις 21 αναπτυσσόμενες χώρες. Αυτό σημαίνει συρρίκνωση του μεριδίου των μισθών στο συνολικό εισόδημα που παράγεται και μείωση της παγκόσμιας ζήτησης. Την ίδια στιγμή, οι επενδύσεις παγκοσμίως ως ποσοστό του ΑΕΠ έχουν μειωθεί περισσότερο από 2% τα τελευταία 10-15 χρόνια. Με άλλα λόγια, τα αυξανόμενα κέρδη δεν απόφεραν μεγαλύτερες επενδύσεις. Ολόκληρη η σχετική έκθεση εδώ: http://www.ilo.org/ilc/ILCSessions/100th...g--en/index.htm

Προειδοποίηση δέκα ημερών έχουν δώσει στην εταιρία SODEXO CYPRUS οι Συντεχνίες ΠΕΟ, ΣΕΚ, Ανεξάρτητη Συντεχνία Υπαλλήλων Γραφείων Εμπορίου και Βιομηχανίας και η τουρκοκυπριακή ΤΟΥΡΚΣΕΝ και αν πάλι δεν υπάρξει ανταπόκριση, θα προχωρήσουν σε πιο δυναμικά μέτρα, προκειμένου να διαφυλάξουν τα δικαιώματά, αλλά και τα ωφελήματα των εργαζομένων που εκπροσωπούν. Σημειώνουν ότι οι εργαζόμενοι έχουν κάνει, ήδη, αρκετές φορές παραχωρήσεις, κατά την διάρκεια της προσπάθειας τους για λύση του προβλήματος λαμβάνοντας υπόψη την κατάσταση που επικρατεί λόγω της οικονομικής κρίσης, όμως όλες οι προσπάθειες έπεσαν στο κενό, αφού δεν υπήρξε καμία ανταπόκριση από την εργοδοτική πλευρά.Στη βόρεια Λευκωσία ο Τουρκοκύπριος δήμαρχος Μπουλουτογλουλαρί προχώρησε στην απόλυση 123 εκτάκτων υπαλλήλων του δήμου, προκαλώντας θλίψη και οργή με τους απολυθέντες να σπάνε τα τζάμια του δημαρχείου και να πορεύονται προς την προεδρία κυβερνήσεως. Οι συντεχνιακοί εισήλθαν στο δημαρχείο και δήλωσαν ότι το θέτουν υπό τον έλεγχό τους, ενώ έως ότου παραιτηθεί ο δήμαρχος θα απέχουν των καθηκόντων τους. Εν τω μεταξύ, απλήρωτοι παραμένουν για 58 μέρες όλοι οι εργαζόμενοι στο δήμο που αντιμετωπίζουν πλέον και προβλήματα επιβίωσης.

 

http://www.defterianaynosi.com/article.php?id=205

Διάλειμμα για διαφήμιση

Εργασιακές σχέσεις στη Κύπρο: εργοδότηση, συνδικαλισμός και ταξική σύνθεση

Η ιστορία τούτη εξεκίνησεν κάπου μέσα στο 2005 άμαν άρκεψα να θκιαβάζω για τα εργασιακά τζιαι τες ταξικές σχέσεις τζιαι να παρακολουθώ ακτιβίστικα τζιαι θεωρητικά τες εξελίξεις. Επίσημα η ακαδημαϊκή έρευνα στην Αγγλία εξεκίνησεν μέσα στο 2006, όταν εξεκίνησα τζιαι τούτο το μπλογκ. Έκαμα την εμπειρική δουλειά το 2007-2008, την συγγραφή της διατριβής το 2009-2010 τζιαι τες τελευταίες πινελιές τζιαι την παράδοση της μέσα στο 2011. Όταν το τέλειωσα ένας σύντροφος που το εθκιάβασεν είπεν μου ότι έσιει κομμάθκια που κάμνουν τζιαι για πολιτικές μπροσούρες. Οπόταν εμετάφρασα ένα κομμάτι που το έκτο κεφάλαιο – μάλλον το πιο αιχμηρό με τίτλο “εργάτες και εξουσία” τζιαι έβαλα το δαμέ

http://nekatomata.blogspot.com/2011/12/blog-post_06.html

Μετά εσκέφτηκα ότι αφού εν θα μεταφραστεί στα ελληνικά ολόκληρο θα ήταν χρήσιμο να μεταφράσω τζιαι μερικά άλλα κομμάθκια τζιαι για διάχυση τζιαι για σκοπούς αρχείου. Έτσι εμετάφρασα τούτα τα αποσπάσματα

από το πρώτο κεφάλαιο – τάξη και ταξικός αγώνας

http://nekatomata.blogspot.com/2012/01/blog-post_09.html

από το τρίτο κεφάλαιο – υπερεκμετάλλευση

http://nekatomata.blogspot.com/2012/02/blog-post_11.html

από το τέταρτο κεφάλαιο – συνδικάτα και επισφαλείς εργαζόμενοι

http://nekatomata.blogspot.com/2012/03/blog-post.html

από το πέμπτο κεφάλαιο – φύλο και εθνότητα στην εργασία

http://nekatomata.blogspot.com/2012/04/blog-post_04.html

από το έκτο κεφάλαιο – οι εργάτες και τα συμφέροντα τους

http://nekatomata.blogspot.com/2012/04/blog-post_30.html

από το έβδομο κεφάλαιο – συνδικάτα και πολιτική στη βόρεια Κύπρο

http://nekatomata.blogspot.com/2012/06/blog-post_30.html

Τζιαι επειδή το βιβλίο δεν πρόκειται τελικά να εκδοθεί στην Κύπρο τζιαι μια έκδοση στην Αγγλία αν τζιαι όταν γίνει δεν είναι σύντομα τζιαι θα πρόκειται ουσιαστικά για ένα αρκετά διαφορετικό κείμενο αφού θα μπουν νέα δεδομένα, θα αναδομηθεί, θα αλλάξει η εστίαση, θα επεκταθεί τζιαι θα τροποποιηθεί η ανάλυση τζιαι το επιχείρημα

ολόκληρο το κείμενο της διατριβής (2011) για όποιον ενδιαφέρεται βρίσκει το δαμέ

Labour relations in Cyprus: employment, trade unionism and class composition

http://wrap.warwick.ac.uk/47187/

Δέφτερη ανάγνωση - ταξικά

Για εργασιακές συνθήκες Μεσαίωνα στην αλυσίδα ξενοδοχείων Τσόκκος, κάνουν αναφορά  οι συντεχνίες ΠΕΟ και ΣΕΚ. Συγκεκριμένα, ΠΕΟ και ΣΕΚ κατηγορούν τη διεύθυνση της εταιρίας Τσόκκος,  ότι χωρίς καμμιά διαβούλευση,  έκοψε το Ταμείο Προνοίας από πολλούς εργαζόμενους, αφαίρεσε το επίδομα διακεκομμένου ωραρίου και δεν καταβάλλει αποζημίωση για την κυριακάτικη εργασία και τις γιορτές. Επίσης, η εταιρία εξαναγκάζει τους εργαζόμενους σε εξαήμερη, αντί πενθήμερης εργασίας,  χωρίς αποζημιώσεις και σε 12ωρη εργασία τους κοινοτικούς εργαζόμενους, χωρίς καταβολή υπερωριών.  


Μετά από την γενική συνέλευση, που πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 22 Ιουνίου και κατόπιν μυστικής ψηφοφορίας, οι εργαζόμενοι εξουσιοδότησαν τις συντεχνίες ΠΕΟ και ΣΕΚ να προχωρήσουν στη λήψη απεργιακών μέτρων οποιαδήποτε στιγμή κρίνουν ως κατάλληλη, θέτοντας έτσι υπό κατάσταση απεργίας όλα τα ξενοδοχεία της εταιρίας Τσόκκος.

Οι συντεχνίες ΠΕΟ και ΣΕΚ καταγγέλουν την παραβίαση των Συλλογικών Συμβάσεων της Μεταλλουργικής Βιομηχανίας από την εταιρία «CYPROMETAL LTD». Η «CYPROMETAL LTD» είναι υπεργολάβος  σε εργασίες της ΑΗΚ στον Ηλεκτροπαραγωνικό Σταθμό Βασιλικού. Σύμφωνα με τις συντεχνίες ΠΕΟ και ΣΕΚ, οι κοινοτικοί εργαζόμενοι στην εταιρία, έχουν εξαναγκαστεί να υπογράψουν προσωπικά συμβόλαια και να εργάζονται 66 ώρες τη βδομάδα (7 μέρες) με ωριαίο ακάθαρτο μισθό 4.05 ευρώ. Για την εξεύρεση λύσης, το Υπουργείο Εργασίας κάλεσε τον εργολάβο και τις συντεχνίες σε συνάντηση, σε διαφορετική περίπτωση θα κηρυχθεί αδιέξοδο με πιθανότητα την κήρυξη απεργίας διαρκείας.

Η ηγεσία της ΠΑΣΥΔΥ πραγματοποίησε συνάντηση με τον Γ.Γ του ΑΚΕΛ  Άντρο Κυπριανού, με σκοπό τη συζήτηση του Γενικού Σχεδίου Υγείας (ΓεΣΥ), καθώς στον τομέα της Υγείας εργάζονται περί τις 4.5 χιλιάδες μέλη της ΠΑΣΥΔΥ, αλλά και γενικότερα τη λήψη μέτρων για την εξυγίανση της κυπριακής οικονομίας. Ο γ.γ της ΠΑΣΥΔΥ Γλαύκος Χατζηπέτρου τόνισε πως  το μεγάλο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η κυπριακή οικονομία οφείλεται στην έκθεση των κυπριακών τραπεζών στην ελληνική αγορά – κάτι το οποίο δεν πρέπει να αποσιωπείται – και πως η ΠΑΣΥΔΥ δεν αποδέχεται να θεωρείται η δημόσια υπηρεσία και οι δημόσιοι υπάλληλοι, ως οι υπαίτιοι των προβλημάτων της οικονομίας.

Ο κ. Χατζηπέτρου πρόσθεσε πως οι μεγαλύτερες μειώσεις των δημοσίων, σημαίνουν και μεγαλύτερες μειώσεις των ιδιωτικών υπαλλήλων που βρίσκονται σε χειρότερη μοίρα και κάλεσε τους εργαζόμενους  σε συνεργασία, ώστε όλοι να έχουν ένα αξιοπρεπή μισθό και μια αξιοπρεπή σύνταξη.

 

http://www.defterianaynosi.com/article.php?id=193

Δέφτερη ανάγνωση - Ταξικά Νέα και αναγνώσεις

Πλήρη συναντίληψη με τον Πρόεδρο εξέφρασαν ΠΑΣΥΔΥ, ΕΤΥΚ και τα συνδικάτα των εκπαιδευτικών μετά από την κοινή τους συνάντηση. Στην ανακοίνωση που εξέδωσαν ανέφεραν ότι το πρόβλημα της κυπριακής οικονομίας δεν είναι οι μισθοί, οι συντάξεις και οι κοινωνικές παροχές αλλά το τραπεζικό σύστημα. Αν η Κύπρος μπει τελικά στον μηχανισμό στήριξης θα μπει λόγω της έκθεσης των τραπεζών στην Ελλάδα και όχι για το δημοσιονομικό έλλειμμα. Καταγγέλλουν τη συντονισμένη προσπάθεια εκπροσώπων των Εργοδοτικών Οργανώσεων, μερίδας Βουλευτών και μερίδας των ΜΜΕ «να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη από τα πραγματικά αίτια της σημερινής κατάστασης της οικονομίας, ενώ αναφέρουν πως η πολιτική της αυστηρής λιτότητας, που εφαρμόστηκε, έχει αποτύχει παταγωδώς και ότι παρά τη λήψη των οδυνηρών αντεργατικών μέτρων με δραστική μείωση των μισθών των εργαζομένων στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα που είχε προωθήσει ο τέως Υπουργός Οικονομικών Κίκης Καζαμίας και τα εύσημα από τον Ολι Ρεν, ακολούθησαν οι αλλεπάλληλες υποβαθμίσεις των κυπριακών τραπεζών και της κυπριακής οικονομίας. Στην κοινή ανακοίνωση των συνδικάτων αυτών ανεφέρεται τέλος ότι "οι σαφέστατες θέσεις του Πρόεδρου της Δημοκρατίας είναι προς την ορθή κατεύθυνση".
Η κυβέρνηση μιλά για στοχευμένο πακέτο νέων μέτρων που δεν θα αφορούν πρωτίστως τους εργαζόμενους. Την περασμένη Δευτέρα το ΡΙΚ επικαλούμενο πληροφορίες, μετέδωσε ότι στο νέο πακέτο περιλαμβάνονται: Φορολόγηση των αυτοκινήτων πολυτελείας πάνω από 30 ίππους, των οικιών άνω των 300 τετραγωνικών μέτρων αλλά και του συσσωρευμένου πλούτου, όπως είναι η μεγάλης έκτασης αδρανούσα ακίνητη ιδιοκτησία, μείωση της φοροδιαφυγής, μείωση των κρατικών λειτουργικών εξόδων και φορολόγηση των στριφτών τσιγάρων.
Η ΣΕΚ θεωρεί την ανεργία στην Κύπρο εφιαλτική και καλεί  την κυβέρνηση να εντατικοποιήσει τις προσπάθειες για υλοποίηση αναπτυξιακών έργων του Δημοσίου, έτσι ώστε να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας” και, “χωρίς άλλη καθυστέρηση, να απλοποιήσει πολεοδομικές, γραφειοκρατικές και άλλες διαδικασίες του δημόσιου τομέα, προκειμένου να βοηθηθεί η ιδιωτική πρωτοβουλία να προχωρήσει στην ανάπτυξη”.
Καλεί επίσης, τη Κυβέρνηση “να πολλαπλασιάσει τις επιθεωρήσεις για πάταξη της αδήλωτης και παράνομης απασχόλησης και να προχωρήσει σε αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση, έτσι ώστε οι κοινοτικοί εργαζόμενοι να παύσουν να χρησιμοποιούνται ως φθηνή εργατική δύναμη”. Η ΣΕΚ ζητεί όπως η Κυβέρνηση “εκπονήσει και εφαρμόσει πολιτικές μείωσης των επιτοκίων δανεισμού, η αύξηση των οποίων τορπιλίζει κάθε είδους ανάπτυξη” και όπως “επανεξετάσει τη θέση της ΣΕΚ για αύξηση της περιόδου παροχής του ανεργιακού επιδόματος από τους έξι στους εννέα μήνες, λαμβάνοντας υπ` όψη το γεγονός ότι, έχουμε πλέον μακροχρόνια ανεργία”. “Πέραν της εγγεγραμμένης ανεργίας”, συνεχίζει η ΣΕΚ, “τα τελευταία έτη παρατηρείται σοβαρή αύξηση και της μακροχρόνιας ανεργίας”.
Ενάντια στην λιτότητα τάχτηκε και ο βουλευτής του ΔΗΣΥ Λευτέρης Χριστοφόρου που δήλωσε ότι στην Ευρώπη αποδείχθηκε περίτρανα ότι η συνταγή μονόπλευρης λιτότητας προς τους εργαζόμενους έθεσε οικονομίες χωρών σε ακόμη μεγαλύτερα οικονομικά αδιέξοδα. Ταυτόχρονα επέκρινε επίσης την κυβέρνηση για αδυναμία πάταξης της φοροδιαφυγής, υποστηρίζοντας ότι με ένα απλό πάτημα του κουμπιού μπορεί να διαπιστωθεί ποιος δεν έχει φορολογικό φάκελο, δεν πληρώνει ΦΠΑ και δεν καταβάλλει εισφορές στο ΤΚΑ και υποστήριξε την ίδια στιγμή ότι τα κυβερνητικά νομοσχέδια που απέρριψε η αντιπολίτευση στη βουλή ήταν αναποτελεσματικά. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος αντέστρεψε τα πυρά υπενθυμίζοντας ότι ο ΔΗΣΥ και άλλα κόμματα είχαν απορρίψει τα κυβερνητικά νομοσχέδια για φορολόγηση του πλούτου και τους επέκρινε επίσης ότι αφαίρεσαν την καρδιά των νομοθετημάτων για πάταξη της φοροδιαφυγής, και κατηγόρησε τον ΔΗΣΥ ότι εξυπηρετεί το συμφέρον του μεγάλου κεφαλαίου.
Η διαφοροποίηση των όρων προσφορών και των όρων παραχώρησης του λιμανιού της Λάρνακας σε ιδιώτη επενδυτή, ήταν η αφορμή για την προειδοποιητική δίωρη στάση εργασίας στην οποία κατήλθαν την περασμένη Τετάρτη οι υπάλληλοι της Αρχής Λιμένων, ενώ έχει ήδη εξαγγελθεί 24ωρη απεργία για αύριο, 20 Ιουνίου. ο Γενικός Γραμματέας της Συντεχνίας Υπαλλήλων της Αρχής Λιμένων Μιχάλης Σπύρου δήλωσε στο ΚΥΠΕ ότι «έχουμε πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες οι επιπτώσεις από την μη τήρηση των όρων αναβάθμισης του Λιμανιού, όπως είχαν συμφωνηθεί, θα στερήσουν από το κράτος και την πόλη της Λάρνακας από σημαντικά έσοδα τα οποία τώρα θα καρπωθεί ο ιδιώτης, ενώ θα είναι καταστροφική για τους εργαζόμενους». Πρόσθεσε ότι «η συμφωνία που είχε υπογραφεί για το λιμάνι Λάρνακας προνοούσε να ήταν το κύριο επιβατικό λιμάνι ενώ, σύμφωνα με πληροφορίες που έφτασαν στ` αυτιά της Αρχής Λιμένων, αυτό δεν ισχύει πλέον. Ο επενδυτής δηλαδή, σύμφωνα με την πληροφόρηση της Αρχής, θα έχει το δικαίωμα να εκτελεί φορτοεκφορτώσεις πλοίων καθορίζοντας ο ίδιος τιμές, να υπενοικιάζει τμήματα του Λιμανιού και να εισπράττει τα έσοδα, τα οποία φαίνεται να ξεπερνούν τα 10 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο, διότι το Λιμάνι Λεμεσού, δεν διαθέτει πλέον χώρο προς ενοικίαση».

Σιακόλεια Σολωμονιτζιή

Ο Νίκος Σιακόλας σε επιστολή του που κυκλοφορεί διαδικτυακά εκφράζει την ανησυχία του για την αυξητική τάση της ανεργίας και εισηγείται τρόπο για μείωση της ανεργίας με τη δημιουργία 5 χιλιάδων νέων θέσεων εργασίας. Εισηγείται «την τροποποίηση της νομοθεσίας που θα επιτρέπει την επέκταση της λειτουργίας των καταστημάτων σε ολόκληρη την Κύπρο, καθημερινά και ολόχρονα, περιλαμβανομένων απογεύματος Τετάρτης και της Κυριακής». Φέρνει, μάλιστα, ως παράδειγμα των «άμεσων πρακτικών αποτελεσμάτων» της πλήρους «ελευθεροποίησης των ωρών λειτουργίας των καταστημάτων». Με τη λογική της δημιουργίας νέων θέσεων μέσα από νέες βάρδιες ο Σιακόλας αναφέρει ότι «υπολογίζεται ότι θα δημιουργηθούν συνολικά σ’ ολόκληρη την Κύπρο περίπου 5 χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας. Το Συγκρότημα Ermes του Ομίλου Σιακόλα δεσμεύεται ότι λίγες μέρες μετά την εφαρμογή του μέτρου αυτού θα προσλάβει 800 με 1000 άτομα» και σημειώνει «Ιδού η πρόκληση για όλους μας. Η Κυβέρνηση, η Βουλή, η Πολιτεία στο σύνολό της, όλοι οι φορείς, οι Συνδικαλιστικές Οργανώσεις να εργασθούμε ομαδικά, να κτυπήσουμε την ανεργία, να βοηθήσουμε τους συμπατριώτες μας, να αυξήσουμε τα εισοδήματα, να αναζωογονήσουμε την οικονομία».

Ευτυχώς, ειπώθηκε! «..... να αυξήσουμε τα εισοδήματα..... ».

Να αυξήσουμε τα εισοδήματα ..... ποιών; Με ποιούς μισθούς θα προσληφθούν τα «800 με 1000 άτομα» από το συγκρότημα Ermes του Ομίλου Σιακόλα; Και για πόσες ώρες εργασίας; Και για πόσο διάστημα ανάπαυσης και άδειας; Και με ποιές διασφάλίσεις για τα κεκτημένα δικαιώματα των εργαζομένων;

Μειώσεις μισθών, απλήρωτοι εργαζόμενοι, απεργίες, λιτότητα και ανεργία

Δέφτερη Ανάγνωση - Ταξικά

• Στα συσκευαστήρια πατατών αναστάληκε η απεργία των εργαζομένων που ξεκίνησε την περασμένη βδομάδα μετά από την επιβολή μείωσης 22% στους μισθούς. Τα συνδικάτα είναι έτοιμα πάντως να συμβιβαστούν με κάποιες μειώσεις μισθών, όχι όμως τέτοιων μεγεθών και με τέτοιο τρόπο, ενώ η εργοδοτική πλευρά παραμένει άτεγκτη. Διεξάγονται ακόμα εντατικές διαβουλεύσεις με τη Μεσολαβητική υπηρεσία του Υπουργείου Εργασίας.
  
  
• Την Τρίτη 8/5 θα διεξαχθούν γενικές συνελεύσεις του προσωπικού εδάφους στα αεροδρόμια για να αποφασίσουν απεργιακά μέτρα μετά το αδιέξοδο στις διαπραγματεύσεις για την ανανέωση των συλλογικών τους συμβάσεων. Θα είναι ενδιαφέρον να δούμε στην πράξη αν και πώς θα ερμηνευτεί ο πρόσφατα ψηφισθείς νόμος που περιορίζει δραστικά το δικαίωμα απεργίας στα αεροδρόμια που είχε επιβληθεί από την πολιτική ελίτ με αφορμή τις απεργίες των ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας. 
  
  
• Μετά τον Ολυμπιακό και τον Απόλλωνα και στη Νέα Σαλαμίνα οι παίκτες απέχουν από τις προπονήσεις διεκδικώντας τα δεδουλευμένα τους. Οι ποδοσφαιριστές των ερυθρολεύκων είναι απλήρωτοι εδώ και μήνες με το σύνδεσμο ποδοσφαιριστών να εκφράζει την έντονη διαμαρτυρία του.
   
• Στη βόρεια Κύπρο οι δημοτικοί υπάλληλοι της Λευκωσίας, απλήρωτοι εδώ και 2 μήνες συνεχίζουν τις εκδηλώσεις παθητικής αντίστασης αρνούμενοι να παρέχουν διάφορες υπηρεσίες στη βιομηχανική περιοχή και εφαρμόζοντας επιβράδυνση των εργασιών μέχρι τις 9 Μαΐου, όταν θα κατέλθουν ξανά σε γενική απεργία. Το συνδικάτο BES διεξάγει έρανο για τους εργαζόμενους και τις οικογένειές τους. Σε δηλώσεις του ο πρόεδρος του συνδικάτου Μποζάτ, ανέφερε ότι οι εργαζόμενοι δεν εμπιστεύονται πλέον το δημαρχείο που αθέτησε τις υποσχέσεις του και κάλεσε το δήμαρχο Μπουλουτογλουλαρί σε παραίτηση. Σε μια άλλη εξέλιξη το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα κινείται νομικά ενάντια στο πρόσφατο νόμο που ψήφισε η τ/κ δεξιά για τις ιδιωτικοποιήσεις, ζητώντας την ακύρωσή του καθότι το μονοπώλιο που θα δημιουργηθεί θα αντιστρατεύεται τα συμφέροντα της τ/κ κοινότητας. 
  
  
• Ο ΓΓ της ΣΕΚ δήλωσε ότι οι εργαζόμενοι έδωσαν τον οβολό τους για τα δημόσια οικονομικά και μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στην αναγκαιότητα να παταχθεί η φοροδιαφυγή και να φορολογηθεί ο συσσωρευμένος πλούτος, η αδρανής ιδιοκτησία και η πολυτέλεια.
  
  
• Η ΟΕΒ σε απολογιστική ανακοίνωση της για το 2011 σημειώνει την αύξηση της ανεργίας και των μέτρων λιτότητας που υιοθετήθηκαν, που παρότι “προς τη σωστή κατεύθυνση” είναι “ανεπαρκή”. Σημειώνει τον τριπλασιασμό των απεργιών σε σχέση με το 2010 αλλά και την ικανοποίηση της ότι ο αριθμός τους παραμένει μικρός και το ότι δεν υπήρξε διασάλευση της κοινωνικής ειρήνης παρά το ότι πολλές συλλογικές συμβάσεις έληξαν και δεν ανανεώθηκαν. Υπενθυμίζει ότι κατέθεσε πρόσθετες εισηγήσεις συμπεριλαμβανομένης της αύξησης της ηλικίας αφυπηρέτησης και συνταξιοδότησης στο 65ο έτος, την εκ βάθρων αναδιάρθρωση του θεσμού της ΑΤΑ και την αξιοποίηση των χιλιάδων εκπαιδευτικών κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. 
  
  
• Τα 35.398 άτομα έφθασε ο αριθμός των εγγεγραμμένων ανέργων στο τέλος Απριλίου, καταγράφοντας αύξηση 31,5% σε σχέση με πέρσι την ίδια περίοδο. Η καταγραμμένη ανεργία στην Κύπρο κυμαίνεται σήμερα στο 10%, περίπου στο μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης των 27 και λίγο πιο κάτω από το μέσο όρο της Ευρωζώνης.
  
  

Οι εργάτες και τα συμφέροντά τους

(μετάφραση αποσπάσματος από το υπό έκδοση στα αγγλικά βιβλίο , “Labour relations in Cyprus: employment, trade unionism and class composition”, σελ. 144-146. η έκδοση φαίνεται τελικά ότι θα καθυστερήσει αρκετά.)

6.2.1. Ιδεολογικοί προσανατολισμοί

Η ταύτιση συμφερόντων εργοδότη – εργοδοτουμένου βασίζεται πάνω στην έννοια της “εταιρείας” και της αφαίρεσής της ως μιας οντότητας έξω και πάνω από τους ανθρώπους που την αποτελούν - των οποίων η δράση και η επενέργεια είναι ουσιαστικά αυτό που παράγει και αναπαράγει την εταιρεία ως μικρο-κοινωνική δομή. Αυτή την ταύτιση την συναντούμε συνήθως ανάμεσα στους μεσαίους διευθυντές και τους βοηθούς τους που είναι ουσιαστικά και οι κύριοι δρώντες σε αυτή την αναπαραγωγή¹. “Οι νέοι εργάτες προσλαμβάνονται σε δοκιμαστική βάση. Να δουν αν τους αρέσει το ξενοδοχείο και αν αρέσουν στο ξενοδοχείο. Είναι αμοιβαίο.”² Το ξενοδοχείο σε αυτό τον λόγο γίνεται μια ενοποιημένη οντότητα διοίκησης και προσωπικού που μαζί αποφασίζουν αν τους αρέσουν οι νέες προσλήψεις ή όχι. Στην πραγματικότητα βέβαια το “ξενοδοχείο” σημαίνει ουσιαστικά τη διεύθυνση του ξενοδοχείου. Με τα λόγια κάποιου άλλου μεσαίου διευθυντή: “εμείς ως εταιρεία, ως ένας οργανισμός, έχουμε προτείνει στους ανθρώπους μας να δημιουργήσουν την δική τους (εταιρική) συντεχνία”³. Σε αυτό τον λόγο ξανά η εταιρεία γίνεται “εμείς” ενώ οι “δικοί μας άνθρωποι” αναφέρεται ουσιαστικά στους εργαζόμενους, κυρίως αυτούς που θεωρούνται πιστοί στη διεύθυνση. Αυτοί οι τελευταίοι αποτελούν στο τέλος της μέρας μια ομάδα που στηρίζει και συμπληρώνει το διοικητικό έργο, καθώς χρησιμοποιείται στη διαδικασία πειθάρχησης μέσα από την παροχή πληροφοριών για συναδέλφους στη διοίκηση της εταιρείας⁴.

Η ταύτιση των μεσαίων διευθυντών με την εταιρεία δεν αποτελεί στην πραγματικότητα θέμα επιλογής. Είναι όρος, και για το διορισμό και για τη διατήρηση τους σε αυτή τη θέση. Αυτό επιφέρει συγκεκριμένες μορφές κοινωνικής συμπεριφοράς προς το προσωπικό και συγκεκριμένες ψυχολογικές καταστάσεις. “αγχώνουμαι σάννα τζιαι εν δική μου η δουλειά”⁵. Στις τράπεζες που είναι στην ουσία τεράστιοι οργανισμοί με πιο απρόσωπες διοικητικές δομές, η ταύτιση με την “εταιρεία” γίνεται με διαφορετικούς τρόπους. Υπάρχει μεγαλύτερη σύνδεση με τη “δουλειά” που θεωρείται κοινωνικά “καλοπληρωμένη”, “μόνιμη” και “καριέρας” για πολλούς ανθρώπους. Οι πλείστες νέες προσλήψεις είναι πτυχιούχοι και προσβλέπουν στην ανέλιξη τους μέσα στην εργασιακή ιεραρχία. Έτσι ο βαθμός ταύτισης τους με την “εταιρεία” είναι άμεσα συνδεδεμένος με τις προσωπικές προοπτικές εσωτερικά της⁶. Το πιο δομημένο σύστημα εργασιακών σχέσεων στον τραπεζικό τομέα και η ύπαρξη λειτουργικών, και όχι απλά τυπικών, τμημάτων ανθρώπινου δυναμικού περιορίζει την εξουσία και την αρμοδιότητα των διάφορων μεσαίων διευθυντών στην εργασιακή και όχι στην εργοδοτική πτυχή της εργασίας. Έτσι ο βαθμός της ταύτισης τους με την εταιρεία περιορίζεται στη γενική προσπάθεια να αυξηθεί η παραγωγή και η παραγωγικότητα μέσα από τους οργανωτικούς και εποπτικούς ρόλους.

Η κοινωνική ηγεμονία αυτού που στη βιβλιογραφία των εργασιακών σχέσεων ονομάζεται “ενοποιητική” οπτική ήταν πιο εμφανής στις έρευνες πεδίου του τραπεζικού τομέα, όπως ανέφερα στο κεφάλαιο 4. Παρόλα αυτά η ηγεμονία αυτή δεν είναι ούτε απόλυτη ούτε αρκετά ισχυρή. Το πόσο εύθραυστη ήταν φάνηκε μέσα από πολλές συνεντεύξεις και στις τρεις βιομηχανίες. Καθώς οι συζητήσεις μπήκαν στο πεδίο των δικαιωμάτων και συμφερόντων, ακόμα και υπάλληλοι (περιλαμβανομένων μεσαίων διευθυντικών στελεχών), που συνήθως είχαν μια φιλελεύθερη αντίληψη των εργασιακών σχέσεων, αναγνώριζαν τη διάσταση συμφερόντων στην πράξη μεταξύ του εργοδότη και των εργοδοτούμενων⁷. Ακόμα και υπάλληλοι που μου μιλούσαν για τον “καλό χαρακτήρα” και τη γενναιοδωρία του εργοδότη τους σε άλλα σημεία της συνέντευξης ,αναφέρονταν στα συνδικάτα ως η προστασία των συμφερόντων και των δικαιωμάτων τους από δυνητικές και πραγματικές παραβιάσεις της εργοδοσίας⁸. Ο ανταγωνισμός συμφερόντων μεταξύ εργοδοτών και εργατών υπάρχει ως καταπιεσμένη πραγματικότητα, ως μια υπόρρητη συνθήκη που βγαίνει στην επιφάνεια κατά τη διάρκεια των συλλογικών διαπραγματεύσεων, προκαλώντας εντάσεις και εργασιακή αναταραχή. Στις συνεντεύξεις που πήρα κάποιοι εργάτες ήταν σαφείς. “(Οι εργοδότες) εν τζιαι θωρούν μας σαν υπαλλήλους. Θωρούν μας σαν μηχανές που κάμνουν ριάλλια.”⁹ Η απόσταση που τους χωρίζει από τους διευθυντές, τους οποίους θεωρούν ότι βρίσκονται στην εργοδοτική πλευρά, ήταν ξεκάθαρη. “Επροάξαν τον σιεφ πρόσφατα τζιαι γι' αυτόν κρατά απόσταση που εμάς”¹⁰ Οι πιο πολιτικοποιημένοι, όπως οι τοπικοί συνδικαλιστικοί επίτροποι, απαντούσαν στο διαχρονικό εργοδοτικό επιχείρημα για το πρόβλημα του ψηλού εργατικού κόστους υποδεικνύοντας τους ψηλούς μισθούς των διευθυντών¹¹. Σε σχέση με τους καπιταλιστές μερικοί εργαζόμενοι ήταν κοφτοί. “Πόσα ριάλλια πρέπει να φκάλλουν οι ξενοδόχοι; Σάζουν τα παιθκιά τους, σάζουν τζιαι τα αγγόνια τους. Πρέπει να σάζουν τζιαι τα δισέγγονα τους; Ας δουλέψουν τζιαι λλίον τα δισέγγονα τους”¹².

Τα συνδικάτα αποτελούν ουσιαστικά την οργανωτική μορφή μέσα από την οποία τα συλλογικά συμφέροντα των εργατών αντιπροσωπεύονται και προστατεύονται. Ο τρόπος με τον οποίο αυτό γίνεται για το συνδικαλισμένο μέρος του εργατικού δυναμικού έχει εξεταστεί στο κεφάλαιο 4. Όμως δεν είναι όλοι οι εργάτες που βλέπουν θετικά τους συνδικαλιστές ως τους αντιπροσώπους τους ή ως τους προστάτες των δικαιωμάτων τους. Υπάρχουν εργάτες, τόσο συνδικαλισμένοι αλλά κυρίως μη συνδικαλισμένοι, που έχουν μια αρνητική γνώμη για τα συνδικάτα. Πολλοί εργαζόμενοι τα θεωρούν “ξεπουλημένα στους εργοδότες” ή αδιάφορα προς τα συμφέροντα τους. Αυτό προκύπτει από τον μεσολαβητικό ρόλο των συνδικαλιστών μεταξύ διεύθυνσης και εργαζομένων, προτείνοντας συμβιβαστικές λύσεις τόσο σε ζητήματα ατομικών όσο και συλλογικών συμφερόντων. Ο διπλός ρόλος των συνδικάτων ως ταυτόχρονα οχήματα έκφρασης των εργατικών συμφερόντων και ταυτόχρονα μηχανισμοί ένταξης της εργατικής τάξης στο αστικό κράτος στην ουσία φέρνει στην επιφάνεια δυο διαφορετικές οπτικές. Η μια μπορεί να οριστεί ως αριστερή ή ριζοσπαστική, που εστιάζει πάνω στα ταξικά συμφέροντα και κριτικάρει τους συνδικαλιστές ανάλογα με το βαθμό που η δράση τους αποκλίνει από την πλευρά της εργασίας προς την πλευρά του κεφαλαίου στην αναζήτηση του συμβιβασμού. Η άλλη μπορεί να οριστεί ως δεξιά ή συντηρητική και συναντάται πιο συχνά ανάμεσα στους μεσαίους διευθυντές, που εστιάζουν στα συμφέροντα της εταιρείας/βιομηχανίας και κριτικάρουν τα συνδικάτα ανάλογα με το βαθμό στον οποίο η δράση τους διακόπτει την εργατική ειρήνη και την αύξηση της παραγωγικότητας κάνοντας τη δουλειά της διεύθυνσης πιο δύσκολη. Αυτές οι δυο αναλυτικά διακριτές και πολιτικά ανταγωνιστικές οπτικές στην πραγματικότητα διεμβολίζουν η μια την άλλη, συμφωνώντας σε ζητήματα όπως το “ίδιον συμφέρον των συνδικάτων”¹³ ή ακόμα και κατηγορίες για “διαφθορά”¹⁴.

1Όλες οι έρευνες πεδίου.

2Έρευνα πεδίου 1, υπεύθυνος εστιατορίων

3Έρευνα πεδίου 3, υπεύθυνος μπαρ

4Έρευνες πεδίου 1 και 3. Συνεντεύξεις με μεσαίους διευθυντές. Μερικοί εργαζόμενοι επίσης ανέφεραν το φαινόμενο των καρφιών ή χαφιέδων.

5Έρευνα πεδίου 6, βοηθός επιστάτης

6Έρευνες πεδίου 4, 5.

7Έρευνα πεδίου 4, διευθυντής συναλλαγών

8Έρευνα πεδίου 2, υπεύθυνη καθαριότητας, έρευνα πεδίου 3, chef de partie

9Έρευνα πεδίου 3, μάγειρας Β

10Έρευνα πεδίου 2, μπάρμαν

11Έρευνα πεδίου 3, τεχνικός Α, μέλος τοπικής συντεχνιακής επιτροπής

12Έρευνα πεδίου 3, sous chef

13Έρευνα πεδίου 1, υπεύθυνος συντήρησης. Έρευνα πεδίου 3, μη συνδικαλισμένος μπάρμαν. Έρευνα πεδίου 3, τεχνικός Β

14Έρευνα πεδίου 1, υπεύθυνος μπαρ.

Απόν αντρέπεται...

Δεύτερη Ανάγνωση

Τα 15 ευρώ που θα πάρουν οι καθαρίστριες και οι πωλήτριες φέτος στο μισθό τους πλήττουν την οικονομία φωνάζουν οι εργοδότες

Με διάταγμα της Υπουργού Εργασίας αυξάνεται φέτος ο κατώτατος μισθός κατά 1.7% αντί 2.5% όπως ήταν το πλάνο αλλά και η πρακτική των προηγούμενων ετών. Στην Κύπρο δεν υπάρχει εθνικός κατώτατος μισθός και το διάταγμα αυτό αφορά μόνο 9 επαγγέλματα: πωλητές/ριες, γραφείς, νοσηλευτικοί βοηθοί, βοηθοί παιδοκόμοι, βοηθοί βρεφοκόμοι και σχολικοί βοηθοί, φροντιστές/ριες, φρουροί ασφαλείας και καθαριστές/ριες, επαγγέλματα στα οποία θα υπάρξει αύξηση από 855 σε 870 στο μισθό πρόσληψης και από 909 σε 924 στο μισθό μετά από έξι μήνες εργασίας.

Θα πρέπει να σημειωθούν και διάφορα άλλα δεδομένα εδώ για να έχουμε εικόνα του πλαισίου. Ότι ουσιαστικά πρόκειται για εργαζομένους που εργάζονται χωρίς συλλογικές συμβάσεις, που δεν παίρνουν ΑΤΑ, πολλές φορές ούτε 13ο μισθό και που η πλειοψηφία τους δεν είναι ενταγμένοι σε συνδικάτα άρα χωρίς πρόσβαση και σε άλλα έστω μικρά παρεμφερή ωφελήματα. Πέραν αυτού υπάρχει γενικευμένη ανοιχτή παραβίαση του διατάγματος για τον κατώτατο μισθό από μεγάλη μερίδα εργοδοτών ιδίως τώρα σε συνθήκες κρίσης και αυξημένης ανεργίας, ενώ αυξάνονται συνεχώς και τα κρούσματα των έμμεσων παραβιάσεων του κατώτατου μισθού με την παροχή μέρους του με την μορφή κουπονιών. Οι εργαζόμενοι αυτοί είναι συνήθως Κύπριοι και στην πλειοψηφία τους γυναίκες καθότι οι μη Κύπριοι εργοδοτούνται συνήθως σε άλλα επαγγέλματα με ακόμα πιο χαμηλούς μισθούς.

[Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία του 2010 κάπου 14% των πλήρως απασχολουμένων υπαλλήλων αμείβεται κάτω από 800 ευρώ στη συντριπτική πλειοψηφία τους μη Κύπριοι και γυναίκες. Αυτοί που αμείβονται μεταξύ 800-950 ευρώ αποτελούν άλλο ένα 10%. Σημειώνουμε εδώ ότι δεν μιλάμε για όλους τους φτωχούς – ούτε καν για όλους τους εργαζόμενους φτωχούς καθώς δεν περιλαμβάνονται οι εργαζόμενοι μερικής απασχόλησης, οι εισοδηματικά εξαρτώμενοι από άλλους όπως άνεργοι, φοιτητές, απλήρωτοι οικιακοί εργαζόμενοι, αδήλωτοι εργαζόμενοι, η “μαύρη” αγορά εργασίας κλπ]

Η πάγια θέση των συνδικάτων, που είχε γίνει δεκτή και από την κυβέρνηση Χριστόφια, ο κατώτατος μισθός να κυμαίνεται στο 60% του διάμεσου μισθού δεν υλοποιείται βέβαια με αυτή την ελάχιστη αύξηση. Η ΔΕΟΚ μάλιστα απέρριψε την πρόταση επειδή θεωρεί ότι το 1.7% δεν καλύπτει ούτε καν την ΑΤΑ. Η ΔΕΟΚ “αναμένει ότι το διάταγμα για τον κατώτατο μισθό θα πρέπει επιτέλους να γίνει διάταγμα εθνικού κατώτατου μισθού καλύπτοντας όλα τα επαγγέλματα στα οποία δεν υπάρχουν συλλογικές συμβάσεις και να περιλαμβάνει και άλλα δικαιώματα όπως 13ος μισθός και κάλυψη για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη στους εργαζόμενους.” http://paratiritirioergasias.blogspot.com/2012/04/15.html

Το ενδιαφέρον όμως εδώ είναι η συστηματικότητα και οι τακτικές μανούβρες της ΟΕΒ και του ΚΕΒΕ που δεν πέτυχαν μεν στο απόλυτο την υλοποίηση του στρατηγικού της στόχου για “πάγωμα ή κατάργηση του κατώτατου μισθού” όπως τέθηκε ήδη από τον Γενάρη του 2012 http://paratiritirioergasias.blogspot.com/2012/01/blog-post_2593.html

αλλά πέτυχαν να βάλουν ένα λιθαράκι και στη θεσμική διαδικασία διάβρωσης του βιοτικού επιπέδου των χαμηλόμισθων. Σημειώνουμε ότι κάτι ανάλογο συντελέστηκε και στη βόρεια Κύπρο όπου ο κατώτατος μισθός έμεινε στο επίπεδο που βρισκόταν το 2011. Διότι το πάγωμα ή οι πολύ μικρές αυξήσεις κάτω από τον τιμάριθμο, με όρους αγοραστικής δύναμης ουσιαστικά συνιστούν μείωση του πραγματικού μισθού με δεδομένο τον πληθωρισμό.

ΟΕΒ και ΚΕΒΕ πάντως, με θράσος εισηγήθηκαν μείωση 15% στον κατώτατο μισθό και μετέπειτα αφαίρεση των εργαζόμενων στο δημόσιο από τον υπολογισμό του διάμεσου μισθού, έτσι ώστε η μείωση στους μισθούς των χαμηλόμισθων να μην επηρεάσει την αναλογία του κατώτατου μισθού με το διάμεσο μισθό (που χρησιμοποιείται γενικότερα στις στατιστικές της διαστρωμάτωσης και του κοινωνιολογικού ορισμού της σχετικής φτώχειας). Επικαλέστηκαν την αυξημένη ανεργία και τις δυσκολίες των επιχειρήσεων λόγω της ύφεσης και υποστήριξαν ότι οι παρούσες συνθήκες δεν δικαιολογούν αυξήσεις. Η Υπουργός Εργασίας σχολίασε ότι μισό ευρώ τη μέρα δεν μπορεί να αποτελεί υπέρμετρο βάρος στις επιχειρήσεις.

Σήμερα εσύ αύριο εγώ

Μετά την 24ωρη προειδοποιητική απεργία στα συσκευαστήρια πατατών, αφού μειώθηκαν κατά 22% οι μισθοί, ο Φιλελεύθερος έκανε λόγο για “βασιλικούς μισθούς” των εργατών στα συσκευαστήρια!!! “Από €2.361 μέχρι €3.266 οι μηνιαίοι μισθοί των εργαζομένων” ανέφερε στο πρωτοσέλιδο της Παρασκευής προκαλώντας την άμεση απάντηση των συνδικάτων.

http://paratiritirioergasias.blogspot.com/2012/04/blog-post_20.html

Όταν οι εργοδότες και τα φερέφωνα τους στοχοποιούσαν τους δημόσιους υπαλλήλους συνολικά και έριχναν τόνους λάσπη σε όποια ομάδα εργαζομένων τολμούσε να αντιδράσει, κάποιοι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα- ακόμα και από την αριστερά -που δεν έβλεπαν μπροστά, γελούσαν και πλειοδοτούσαν στην υστερία ενάντια στους “βολεμένους” και τους “προνομιούχους”. Κάποιοι άλλοι που κάτι έβλεπαν απλά σιωπούσαν για να περάσει η μπόρα. Μετά ήρθαν τα πετσοκόμματα και στον ιδιωτικό τομέα. Με την ίδια ακριβώς ρητορική. Και την ίδια ποσότητα λάσπης σε όποιους τόλμησαν να αντιδράσουν. Ακούσαμε για ανεύθυνα συνδικάτα όπου απέργησαν μετά από εργοδοτικές αυθαιρεσίες και μονομερείς κινήσεις, για αδικαιολόγητα ψηλές μισθοδοσίες σε συλλογικές συμβάσεις στα οικοδομικά επαγγέλματα, τώρα για “βασιλικούς” μισθούς των εργατών στα συσκευαστήρια πατατών.

Εδώ βέβαια έχουν και τα συνδικάτα ΠΕΟ και ΣΕΚ μερίδιο ευθύνης – τώρα είναι παραπλανητικά τα νούμερα μισθών που γράφει ο αστικός τύπος φωνάζουν, χτες όμως κάποιοι συνδικαλιστές, όταν τα παραπλανητικά νούμερα που έδινε η αστική προπαγάνδα αφορούσαν άλλες ομάδες μισθωτών, τα υιοθετούσαν και κάποιοι άλλοι σφύριζαν αδιάφορα...

Φύλο και εθνότητα στην εργασία

(μετάφραση αποσπάσματος από το υπό έκδοση στα αγγλικά βιβλίο , “Labour relations in Cyprus: employment, trade unionism and class composition”, σελ. 124-126)

5.2.1. Η εμφυλοποίηση και η εθνοτικοποίηση των επαγγελμάτων

...Η εμφυλοποίηση συγκεκριμένων επαγγελμάτων στις πλείστες βιομηχανίες είναι ένα φαινόμενο που συχνά περνιέται ως αυτονόητo. Οι πληροφορητές μου εκπλήσσονταν, πιθανότατα νομίζοντας ότι κάτι πήγαινε λάθος μαζί μου, όταν ρωτούσα γιατί δεν υπάρχουν άντρες καθαριστές ή γραμματείς και γιατί δεν υπάρχουν γυναίκες κτίστες ή τεχνικοί. Αυτές οι ερωτήσεις έμοιαζαν κάπως παράξενες ή ακόμα παιδιάστικες. Οι εργοδότες, οι διευθυντές και οι συνδικαλιστές απαντούσαν υποδεικνύοντας ότι δεν υπάρχουν αιτήσεις από γυναίκες για τέτοιες αντρικές δουλειές και ανάποδα και όταν ρωτήθηκαν γιατί πιστεύουν γίνεται αυτό, κατέφευγαν σε διάφορα κοινωνικά στερεότυπα για τις ικανότητες και ποιότητες των φύλων. “Οι άντρες δεν καθαρίζουν καλά¹”. “Οι πελάτες δεν θέλουν να έχουν άντρες να τους καθαρίζουν τα δωμάτια.²” “Οι γυναίκες δεν μπορούν να αντέξουν να δουλέψουν στις οικοδομές³”. Οι εξηγήσεις που δίνονταν για το διαχωρισμό των φύλων στην εργασία δεν περιορίζονταν σε βιολογικά χαρακτηριστικά, αλλά περιλάμβαναν και κοινωνικές και σεξουαλικές εξηγήσεις. “Οι γυναίκες έχουν να φροντίσουν την οικογένειά τους και δεν έχουν ούτε το χρόνο ούτε τη φιλοδοξία για καριέρες.⁴” “Αν είσιεν γεναίτζιες στα κτίσματα οι αρσενιτζιοί εν θα εδουλεύκαν. Ήταν να θωρούν ούλλοι τες ζάμπες τους τζιαι τα βυζιά τους⁵”.

Ο διαχωρισμός των φύλων στην εργασία είναι μόνο το πρώτο βήμα στη διαδικασία της εμφυλοποίησης. Αφού καθιερωθεί ότι ένα συγκεκριμένο επάγγελμα ή θέση εργασίας ανήκει είτε στους άντρες είτε στις γυναίκες, μετά το επόμενο βήμα είναι η απόδοση αρσενικών ή θηλυκών χαρακτηριστικών στη δουλειά την ίδια. “Φέρε μια γυναίκα να καθαρίσει εδώ⁶.” Όταν υπάρχει κάποιο τεχνικό πρόβλημα τηλεφωνώ στον κύριο Χ. (υπεύθυνος τμήματος συντήρησης) να μου στείλει έναν από τους άντρες του πάνω να το φτιάξει.⁷” Ή “εν έχω κανένα πρόβλημα με τες κοπέλες μου. Εν ευσυνείδητες τζιαι δουλεύκουν καλά.⁸” Αφού είναι γυναίκες που κάνουν και πάντα έκαναν το καθάρισμα, γίνεται σύνηθες να γίνεται αναφορά στις καθαρίστριες των ξενοδοχείων ή των τραπεζών ως “οι γυναίκες⁹”. “Ήταν οι γυναίκες που ξεκίνησαν την απεργία του 1999. Αυτές ήταν το δυνατότερο χαρτί των συντεχνιών.¹⁰” Η διαίρεση σε αρσενικές και θηλυκές εργασίες είναι επίσης κάτι που εκλογικεύεται και εσωτερικεύεται από τις ίδιες τις γυναίκες. Πολλές γυναίκες για παράδειγμα, ανέφεραν βιολογικούς παράγοντες για να εξηγήσουν τη διαίρεση σε αντρικές και γυναικείες εργασίες. Ταυτόχρονα έλεγαν ότι η πλήρης ισότητα μεταξύ των φύλων δεν έχει επιτευχθεί αλλά και ότι έχει υπάρξει σημαντική πρόοδος. Μερικές θεωρούσαν τις αντρικές εργασίες ως μεγαλύτερη πρόκληση αλλά παραπονιούνταν ότι οι άντρες θεωρούν τις γυναικείες εργασίες ασήμαντες και ανιαρές¹¹.

Η εθνότητα αποτελεί επίσης παράγοντα διαχωρισμού στην κυπριακή εργασιακή διαδικασία. Υπάρχουν οι δουλειές για τους Κύπριους και οι δουλειές για τους ξένους. Δεν υπάρχουν σχεδόν καθόλου μη Ελληνοκύπριοι που εργοδοτούνται στην τραπεζική βιομηχανία¹² και εξαιρετικά λίγοι Ελληνοκύπριοι σε μερικά οικοδομικά και ξενοδοχειακά επαγγέλματα. Αυτά τα επαγγέλματα είναι συνήθως άσχημα και μη ελκυστικά για τους Ελληνοκύπριους. Είναι πολύ σκληρά, πολύ ανιαρά και πολύ κακοπληρωμένα, απαιτώντας συχνά ελάχιστες ή καθόλου δεξιότητες αλλά πολλή υπομονή και αντοχή. Εργασία στα σίδερα, καθάρισμα κουζινών, καλούπια και γενικά ανειδίκευτη χειρωνακτική εργασία αποτελεί πεδίο των μη Ελληνοκύπριων εργαζομένων¹³. Ο διαχωρισμός στη βάση της εθνότητας είναι επίσης παρών σε μικτά επαγγέλματα όπως στα εστιατόρια και στα μπαρ. Οι Ελληνοκύπριοι σε αυτά τα επαγγέλματα είναι συνήθως υπεύθυνοι, βρισκόμενοι πάνω από τους μη Κύπριους στην εργασιακή ιεραρχία και συχνά βοηθούν τους μεσαίους διευθυντές στην επίβλεψη¹⁴. Η εθνοτικοποίηση μερικών επαγγελμάτων είναι παρόμοια με τις διαδικασίες εμφυλοποίησης που αναφέρθηκαν πιο πάνω. Οι Ρουμάνοι σιδεράδες στην έρευνα πεδίου 6 αποκαλούνταν “Ρουμάνοι” και όχι σιδεράδες, ακόμα και αν η αναφορά είχε να κάνει καθαρά με την εργασία στα σίδερα.

Αυτός ο υπερ-καθορισμός από την εθνότητα εξυπηρετεί τη μεταμφίεση των πραγματικών οικονομικών και λειτουργικών διαφορών. Μεταξύ των Κύπριων εργαζομένων και των συνδικάτων η ιδέα ότι οι Κύπριοι είναι πιο ειδικευμένοι από τους μη Κύπριους είναι κυρίαρχη. Αυτό που στην ουσία είναι μια λειτουργική διαφορά που προκύπτει από τη διαφορά στην τιμή της εργασίας, οχυρώνεται πίσω από εθνοτικοποιημένες αντιλήψεις ειδίκευσης. Οι συνέπειες αυτού, που αποκόπτουν την επικοινωνία μεταξύ των τμημάτων της εργατικής τάξης με αποτέλεσμα την αδυναμία συντονισμένης ταξικής δράσης, έχουν ήδη αναφερθεί στο προηγούμενο και θα συζητηθούν περαιτέρω στο επόμενο κεφάλαιο. Το σημείο εδώ είναι ο περιορισμένος βαθμός ενοποίησης των Κύπριων και μη Κύπριων εργατών παρά τη χωρική και χρονική συνύπαρξή τους στους εργασιακούς χώρους. Είναι τελικά οι διαιρέσεις της αγοράς εργασίας που ορίζουν το πεδίο της εργασίας διαιρώντας την εργασιακή διαδικασία συνολικά.

1Έρευνα πεδίου 2, υπεύθυνη καθαριότητας

2Έρευνα πεδίου 3, υπεύθυνη καθαριότητας

3Έρευνα πεδίου 6, επιστάτης. Αυτή η εξήγηση δόθηκε και από συνδικαλιστές.

4Αυτό το επιχείρημα ειπώθηκε και από άντρες και από γυναίκες στις έρευνες πεδίου 3, 4 και 5.

5Έρευνα πεδίου 7, επιστάτης. Το επιχείρημα της απόσπασης της προσοχής για τέτοιους λόγους χρησιμοποιήθηκε επίσης και από μερικούς άντρες εργάτες.

6Έρευνα πεδίου 1, διευθυντής φαγητού και ποτού.

7Έρευνα πεδίου 3, υπεύθυνη καθαριότητας.

8Έρευνα πεδίου 2, υπεύθυνη καθαριότητας.

9Έρευνες πεδίου 1, 2, 3, 4, συνεντεύξεις με τις υπεύθυνες καθαριότητας.

10Έρευνα πεδίου 1, διευθυντής μπαρ

11Έρευνα πεδίου 6, γραμματέας και υπεύθυνη πωλήσεων

12Έρευνες πεδίου 4, 5.

13Έρευνες πεδίου 1, 2, 3, 6, 7.

14Έρευνες πεδίου 1, 2, 3.

Αναβολές, ιδιωτικά συμφέροντα και εργατικές αντιστάσεις

Δεύτερη Ανάγνωση

Δεν ολοκληρώθηκε τελικά η πρωτοβουλία ΔΗΚΟ-ΔΗΣΥ για επέκταση του ορίου αφυπηρέτησης του ευρύτερου δημόσιου τομέα στο 64ο αν και δεν είναι ακόμα ξεκάθαρο αν πρόκειται απλά για τακτική αναβολή ή για δεύτερες σκέψεις λόγω των αντιδράσεων που προκλήθηκαν. Την περασμένη Πέμπτη η ΣΗΔΗΚΕΚ – ΠΕΟ διοργάνωσε έκτακτο παγκύπριο συνέδριο για το ζήτημα που κατέληξε σε διαμαρτυρία έξω από τη βουλή απορρίπτοντας τόσο το περιεχόμενο όσο και τη μέθοδο αλλά και τις προεκτάσεις της πρωτοβουλίας Αβέρωφ-Κουλία-Παπαδόπουλου. Πάντως ήδη γίνεται λόγος για μερίδα ανώτατων δημοσίων υπαλλήλων που στηρίζει την πρωτοβουλία ενάντια στη θέση της ΠΑΣΥΔΥ. Και πέραν από τις πολιτικές απόψεις, τα οικονομικά συμφέροντα και τις ιδεολογίες που άπτονται του θέματος φαίνεται ότι υπάρχει και η πιο πεζή και ωμή πτυχή – πολιτικές σκοπιμότητες σε σχέση με την παράταση της θητείας διευθυντικών στελεχών που αφυπηρετούν φέτος έτσι ώστε οι αντικαταστάτες τους να διοριστούν από την νέα κυβέρνηση.

Σε αυθόρμητη απεργία προχώρησαν την Πέμπτη το βράδυ οι εργαζόμενοι στο ΡΙΚ αντιδρώντας στην απόφαση της βουλής να μην εγκρίνει τον προϋπολογισμό του ημικρατικού οργανισμού με αποτέλεσμα να μείνουν απλήρωτοι. Αυτή τη βδομάδα αποφάσισαν να συνεχίσουν τα μέτρα με 2 δεκάλεπτες συμβολικές στάσεις την μέρα μέχρις ότου πληρωθούν τους μισθούς τους. Πέραν από τα πολιτικά παιχνίδια για τον έλεγχο του ΡΙΚ και την γενικότερη προσπάθεια της αντιπολίτευσης να βάλει εμπόδια στην κυβέρνηση υπάρχει και πάλι η πιο πεζή και ωμή πτυχή – η προώθηση των ιδιωτικών συμφερόντων των καναλαρχών που ανταγωνίζονται την δημόσια ραδιοτηλεόραση.

Ο νέος τραπεζίτης Υπουργός Οικονομικών κ Σιαρλής δήλωσε σήμερα στη βουλή ότι σε περίπτωση που δεν μειωθεί το έλλειμμα στο 2.7% θα παρθούν και άλλα μέτρα (λιτότητας) ίσως και κάποιες φορολογίες αλλά ότι δεν θεωρεί την φορολόγηση λύση στα προβλήματα της οικονομίας. Θα καταθέσει επίσης σύντομα νομοσχέδιο για υποχρεωτική ισοσκέλιση του κρατικού προϋπολογισμού με την Κύπρο να είναι ίσως η πρώτη χώρα της ΕΕ που προχωρεί στην υλοποίηση της σχετικής συνεννόησης, κάτι που χαιρέτισε ο πρόεδρος της επιτροπής οικονομικών κ Παπαδόπουλος. Ο υπουργός είπε επίσης ότι θα διαβουλευτεί με όλους τους ενδιαφερόμενους για τα ζητήματα της οικονομίας και ξεκινά άμεσα τον διάλογο για την τροποποίηση της ΑΤΑ και την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.

Το τ/κ κοινοβούλιο ψήφισε τελικά, σε μια συνεδρία που εξελίχτηκε σε ολονύκτια, τον περίφημο νόμο που ανοίγει τον δρόμο για ιδιωτικοποιήσεις σε δημόσιες υπηρεσίες στο κυπριακό βορρά. Διευκολύνεται έτσι ακόμα περισσότερο η κάθοδος του τουρκικού κεφαλαίου στη βόρεια Κύπρο και ενισχύεται η ήδη αποπνικτική επικυριαρχία του.

Φικρής

Ρευστές ισορροπίες, πόλεμοι κινήσεων και χαρακωμάτων

 Δεύτερη Ανάγνωση

Την εβδομάδα που πέρασε το πρώτο θέμα στο ταξικό πεδίο ήταν οι αντιδράσεις στην πρόταση του δίδυμου της ΟΕΒ, Αβέρωφ-Παπαδόπουλου εκ μέρους των κομμάτων ΔΗΣΥ-ΔΗΚΟ για αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης στα 64 για τον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Το ζήτημα αυτό και κυρίως ο τρόπος που τίθεται αλλά και οι προεκτάσεις του και στον ιδιωτικό τομέα (ήδη από τις οικονομικές στήλες των αστικών εφημερίδων οι αρθρογράφοι του κεφαλαίου κάνουν λόγω για συνταξιοδότηση στο 67ο σε στυλ "όχι επειδή θέλουμε αλλά επειδή πρέπει") το καθιστούν πιο σημαντικό από ότι φαίνεται στην πρώτη ανάγνωση. Δεν είναι δηλαδή απλά άλλη μια επίθεση στην νεολαία ούτε απλά το προοίμιο μιας πιο γενικευμένης επίθεση στα συνταξιοδοτικά - είναι κυρίως η συνέχεια της προσπάθειας περιθωριοποίησης και κατάργησης του συνδικαλισμού ως μέσο στην εν εξελίξει διαδικασία υποβάθμισης και απαξίωσης της εργασίας συνολικά. 
Στο ένα χαράκωμα οι κοινοβουλευτικές ομάδες του ΔΗΣΥ και του ΔΗΚΟ, στο άλλο ΑΚΕΛ, κυβέρνηση, φοιτητικό και συνδικαλιστικό κίνημα. Βέβαια το συνδικαλιστικό κίνημα είναι μεν συμπαγές στην απόρριψη κάθε απόπειρας αυταρχικής επιβολής του μέτρου από την βουλή χωρίς να προηγηθεί κοινωνικός διάλογος αλλά ΣΕΚ και ΠΑΣΥΔΥ φαίνεται να βρίσκονται πιο κοντά στη θέση της ΕΔΕΚ παρά του ΑΚΕΛ καθώς περιμένουν να ακούσουν τα εκατέρωθεν επιχειρήματα για να πειστούν για το θέμα. Οι νεολαίες όμως του ΔΗΚΟ και των Οικολόγων φαίνεται να βρίσκονται πιο κοντά στη θέση του ΑΚΕΛ που απορρίπτει κάθετα την πρόταση.

Η λήξη της απεργίας στο Βασιλικό δεν συνοδεύτηκε τελικά και από υπογραφή της κατ' αρχήν προφορικής συμφωνίας που συνομολογήθηκε την περασμένη Δευτέρα με το ζήτημα να παραμένει κάπως μετέωρο. Αιτία η ανακοίνωση της ΟΕΒ που υπεραμύνεται του δικαιώματος της εταιρείας να συνάπτει προσωπικά συμβόλαια με τους εργαζόμενους της ανεξάρτητα από τη συλλογική σύμβαση. Ουσιαστικά πρόκειται για μια κίνηση υπέρ της έμμεσης παραβίασης της συλλογικής σύμβασης μέσα από ένα λεκτικό παιχνίδι και ασάφειες που αντανακλούν τους υφιστάμενους συσχετισμούς. Λήξη της απεργίας είχαμε και στη Τοφάρκο επίσης με μια δήλωση από εργοδοτικής πλευράς ότι θα εφαρμόσει την συλλογική σύμβαση. Αναμένεται και εδώ να φανεί αν η εργοδοτική πλευρά θα καταβάλει την προβλεπόμενη από την συλλογική σύμβαση εισφορά της στα Ταμεία Προνοίας λόγος για τον οποίο έγινε η απεργία.

Σε Ευρωπαϊκό επίπεδο προωθείται από την Κομίσιον σχέδιο πλήρους φιλελευθεροποίησης των μεταφορών με πιθανές συνέπειες την περαιτέρω απορύθμιση των εργασιακών σχέσεων μέσα από τις ιδιωτικοποιήσεις και την εξωτερική ανάθεση εργασιών. Στις διαμαρτυρίες των συνδικαλιστικών οργανώσεων της Ευρώπης θα μετέχει και η ΠΕΟ.

Στον κυπριακό βορρά συνεχίζονται με ένταση οι διαμαρτυρίες ενάντια στα σχέδια ιδιωτικοποιήσεων που προωθεί η κυβέρνηση Κουτσιουκ με το συνδικαλιστικό κίνημα και την αριστερά να κάνουν λόγω για ξεπούλημα των τ/κ δημόσιων εταιρειών στο τουρκικό κεφάλαιο. Την περασμένη Τρίτη πραγματοποιήθηκε και συνδικαλιστική "εισβολή" στο υπουργείο οικονομικών όταν ο υπουργός οικονομικών αρνήθηκε να δει συνδικαλιστική αντιπροσωπεία και έντονες λεκτικές αντιπαραθέσεις. Αναμένονται απεργίες και πιο δυναμικές κινητοποιήσεις.

Και τότε και τώρα...

Εκλογές ή εργατικοί αγώνες;
Φεβράρης 1988, Εργατική Δημοκρατία

Απεργία στο ιδιωτικό μονοπώλειο της τσιμεντοποιείας Κύπρου, νομοθετικές ρυθμίσεις στα εργασιακά και η προετοιμασία της νέας επίθεσης στους μισθωτούς του δημοσίου

Δεύτερη Ανάγνωση


Οι εργαζόμενοι στο τσιμεντοποιείο Βασιλικού συμπλήρωσαν την Δευτερα, 19 μέρες απεργιακού αγώνα χωρίς όμως να καταφέρουν να κάμψουν την εργοδοτική αδιαλλαξία και να αναγκάσουν την εταιρεία να τιμήσει την υπογραφή και τις υποχρεώσεις της και να συμμορφωθεί με την τήρηση των συλλογικών συμβάσεων. Η απεργία αυτή διεξάγεται σε μια κρίσιμη στιγμή και για την οικονομία και για τις εργασιακές σχέσεις και αφορά πολύ περισσότερα από ότι τους όρους εργασίας των εργαζομένων στην συγκεκριμένη βιομηχανία. Αυτό το γνωρίζουν όλοι και για αυτό τόσο τα συνδικάτα όσο και οι εργοδότες επεμεναν στις "κόκκινες τους γραμμές" αντιμετωπίζοντας στρατηγικά τόσο την απεργία όσο και τις προεκτάσεις της. Υπενθυμίζουμε ότι σχεδόν ολόκληρη η οικοδομική βιομηχανία έχει ήδη παραλύσει λόγω έλλειψης τσιμέντου και ότι η προσπάθεια της εργοδοτικής πλευράς να στρέψει τους εργαζόμενους στο έτοιμο σκυρόδεμα ενάντια στους απεργούς της τσιμεντοποιείας δεν έφερε ιδιαίτερο αποτέλεσμα. Ούτε και η εισήγηση του ΚΕΒΕ για εισαγωγή τσιμέντου από το εξωτερικό φαίνεται να είναι εφικτή ή συμφέρουσα προς το παρόν. Πάντως και οι εργοδότες στο έτοιμο σκυρόδεμα συνασπίστηκαν μαζί τους εργοδότες στο τσιμεντοποιείο και τις οικοδομές (και την ΟΕΒ γενικότερα) μιλώντας για την αναγκαιότητα νέων συλλογικών συμβάσεων με υποδιαίστερους όρους εργασίας λόγω οικονομικής κρίσης έτσι ώστε να μετακυληστεί το κόστος της κρίσης στους εργαζόμενους. Εν τω μεταξύ η επ' αόριστον απεργία στην Τοφάρκο για τις μονομερείς εργοδοτικές αποκοπές στα Ταμεία Προνοίας συνεχίζεται με τους απεργούς να διαδηλώνουν έξω από τα γραφεία της εταιρείας.


Στην τσιμεντοποιεία ΠΕΟ και ΣΕΚ καλούσαν επίμονα την εργοδοτική πλευρά να σεβαστεί την μεσολαβητική πρόταση του Υπουργείου Εργασίας ενώ και η ΔΕΟΚ ενεργοποίησε το απεργιακό της ταμείο προς στήριξη των απεργών και των οικογενειών τους. Η απεργία βρέθηκε την Δευτερα σε κομβικό σημείο - είτε θα έληγε είτε θα επεκτεινόταν και σε άλλους κλάδους. Τελικά έληξε, μετά από την νέα παρέμβαση του Υπουργείου Εργασίας που κατέθεσε νέο περίγραμμα μεσολαβητικής πρότασης και κάποια προφορική συμφωνία με την οποία "η εταιρεία ανέφερε πως σέβεται τον κώδικα εργασιακών σχέσεων και τη συλλογική σύμβαση και από την πλευρά τους οι εκπρόσωποι των εργαζομένων αποδέχθηκαν την έκκλησή μου για αναστολή των απεργιακών μέτρων" όπως ανέφερε η κυρία Χαραλάμπους. Να σημειώσουμε εδώ ότι μια τέτοια γενικόλογη συμφωνία και μάλιστα γραπτώς είχε επιτεχυθεί και μεταξύ ΟΕΒ και συνδικάτων στο πρόσφατο παρελθόν ακυρώνοντας τις προγραμματισμένες τότε απεργίες στα λιμάνια και αλλού χωρίς όμως να λυθουν πολλα ζητηματα καθώς οι δυο πλευρές διαφωνούσαν στην ερμηνεία της συμφωνίας και κατηγορούσαν η μια την άλλη για παραβίαση της σε σχέση με την οικοδομική αλλά και την ξενοδοχειακή και άλλες βιομηχανίες.

Μετά από 6 χρόνια διαβουλεύσεων και καθυστέρησης άρχισε η συζήτηση στην κοινοβουλευτική επιτροπή εργασίας των δυο νομοσχεδίων που τροποποιούν τις εργασιακές σχέσεις με στόχο την ενίσχυση του δικαιώματος συλλογικής οργάνωσης και της εφαρμογής των συλλογικών συμβάσεων. Συγκεκριμένα "προβλέπεται ότι σε περίπτωση που επιχείρηση εργοδοτεί τουλάχιστον 30 άτομα και ο εργοδότης αρνείται να αναγνωρίσει τη συντεχνία για σκοπούς διαπραγμάτευσης, τότε η συντεχνία έχει τη δυνατότητα να υποβάλει αίτηση στον Εφορο Συντεχνιών (Διευθυντή του Τμήματος Εργασιακών Σχέσεων) για έκδοση διατάγματος αναγνώρισης, υπό την προϋπόθεση ότι το 25% των εργαζομένων είναι ήδη μέλη της συντεχνίας. Επίσης, προβλέπεται η δυνατότητα του Εφόρου να διεξάγει μυστική ψηφοφορία ώστε ελεύθερα οι εργαζόμενοι να αποφασίζουν κατά πόσον επιθυμούν να εκπροσωπηθούν από συντεχνία. Αν το αποτέλεσμα καταδείξει ότι πέραν του 50% των όσων έλαβαν μέρος (και αυτοί αποτελούν το 40% του συνόλου), τότε ο Εφορος εκδίδει Διάταγμα αναγνώρισης. Διάταγμα μπορεί παράλληλα, να εκδοθεί χωρίς τη διεξαγωγή μυστικής ψηφοφορίας αν διαπιστωθεί ότι ποσοστό πέραν του 50% είναι ήδη μέλη της συντεχνίας." Προβλέπονται επίσης κυρώσεις και ποινές θέμα με το οποίο φέρεται να διαφωνεί η ΟΕΒ όπως επίσης και με τον κατώτατο αριθμό εργαζομένων και το ποσοστό των εργαζομένων μελών συντεχνίας που εξυπακούουν υποχρεωτική αναγνώριση τα οποία η ΟΕΒ θεωρεί πολύ χαμηλά. Όσον αφορά τις υφιστάμενες συλλογικές συμβάσεις τα συνδικάτα φαίνεται να αποκτούν το δικαίωμα για προσφυγή στα δικαστήρια όταν παραβιάζονται.

Το δίδυμο του κεφαλαίου στην βουλή Αβέρωφ-Παπαδόπουλος μαζί με τον Κουλία κατάθεσαν τώρα πρόταση για επέκταση του ορίου αφυπηρέτησης των μισθωτών του δημοσίου στα 64. Μια πρόταση που κτυπά για άλλη μια φορά την νεολαία και που μεταξύ άλλων αυξάνει περαιτέρω την ήδη ψηλή ανεργία. Η πρόταση αυτή αναμένεται επίσης να αυξήσει αντί να μειώσει τις κρατικές δαπάνες και ενδέχεται να είναι αντισυνταγματική. Νομική Υπηρεσία, Υπουργείο Οικονομικών και Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων αντέδρασαν με την κυβερνητική πλευρά να εκφράζει την αντίθεση της. Από πλευράς των εργαζομένων ήδη ΠΑΣΥΔΥ και ΟΕΛΜΕΚ διαφώνησαν με την πρόταση όπως επίσης και όλες οι φοιτητικές παρατάξεις περιλαμβανομένων των παρατάξεων των κομμάτων ΔΗΚΟ-ΔΗΣΥ. Γιατί όμως Αβέρωφ-Παπαδόπουλος επιμένουν σε αυτή την πρόταση παρότι θα αυξήσει τα κρατικά εξοδα; Ακριβώς για να δημιουργήσουν πρόβλημα στους κυβερνητικούς προϋπολογισμούς μπορεί να πει κάποιος. Μια πιο προσεκτική ανάγνωση όμως μπορεί να προσθέσει - έτσι ώστε από τη μια να δημιουργήσουν κλίμα για τα επόμενα στάδια της επίθεσης ενάντια στη μισθωτή εργασία συνολικά αλλά και από την άλλη να προετοιμάσουν το έδαφος για την μεγάλη επίθεση που σχεδιάζουν στα συνταξιοδοτικά ταμεία των εργαζομένων.


Η ΠΑΣΥΔΥ πάντως με δήλωση του επανεκλεγέντα Γενικού της Γραμματέα αναφέρεται σε "συστηματική και μεθοδευμένη η προσπάθεια από εκπροσώπους των εργοδοτικών οργανώσεων, μερίδα βουλευτών και μερίδα δημοσιογράφων ενάντια στους μισθωτούς του δημοσίου". Κάνει ακόμη λόγο για «μεθοδευμένες προσπάθειες που καταβάλλονται για εξαίρεση του πλούτου από οποιαδήποτε συνεισφορά» και εκφράζει την έντονη δυσαρέσκεια και την πρόσφατη ψήφιση από τη Βουλή του νόμου για διακανονισμό φορολογικών οφειλών πολλών εκατομμυρίων και επισημαίνει ότι τέτοιες ενέργειες όχι μόνο δεν βοηθούν στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της φοροκλοπής, αλλά αντίθετα την ενθαρρύνουν και τη γιγαντώνουν. 

Τέλος σύμφωνα με στοιχεία της eurostat που δημοσιεύει ο Φιλελεύθερος είναι χαμηλό το εργατικό κόστος στην Κύπρο και ψηλός ο μέσος όρος ηλικίας εξόδου από την εργασία σε σχέση με τις άλλες χώρες της ευρωζώνης

http://paratiritirioergasias.blogspot.com/2012/03/blog-post_2604.html

Ο αυταρχισμός προκαλεί απεργίες, η δαιμονοποίηση των απεργών κλίμα για ποινικοποίηση τους

Δεύτερη Ανάγνωση

Η ανένδοτη στάση της εργοδοσίας την τελευταία βδομάδα και η επιμονή της να επιβάλει ετσιθελικά τις θέσεις της προκάλεσε απεργίες σε δυο εστίες όπου τα ζητήματα παρέμεναν ανοιχτά εδώ και μήνες τώρα. Η πρώτη εστία είναι ο έλεγχος της εναέριας κυκλοφορίας, όπου το κράτος αφού λόγω της δικής του πολιτικής υποστελέχωσης του συγκεκριμένου τμήματος διόγκωσε την υπερωριακή απασχόληση επιχειρεί τώρα να μειώσει δραστικά την υπερωριακή αμοιβή των εργαζομένων. Ενώ υποτίθεται ότι διεξάγεται διάλογος το κράτος προσπαθεί να εξασφαλίσει εκ των προτέρων συμφωνία για το ελάχιστο όριο υπηρεσίας, ενώ το συνδικάτο των ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας (που έχει και την στήριξη του πανευρωπαικού συνδικάτου ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας) ζητά να συζητηθεί η ουσία του ζητήματος - δηλαδή συνολικά οι όροι απασχόλησης. Η ρητορική των δυο πλευρών παραμένει η ίδια - το κράτος επικαλείται την ανάγκη διάσωσης της οικονομίας μέσα από την μισθολογική λιτότητα και την υποχρέωση όλων να προσφέρουν [οι τράπεζες και ο πλούτος φυσικά όχι απλά εξαιρούνται αλλά επιδοτούνται μάλιστα καθότι δεν εντάσσονται στους "όλους" που είναι οι μισθωτοί] και το συνδικάτο επικαλείται την ανάγκη μη απώλειας των εσόδων από το κράτος από το υφιστάμενο τέλος υπερπτήσεων υπονοώντας εμμέσως ότι είναι οι αεροπορικές εταιρείες που κερδίζουν από την προτεινόμενη πολιτική του κράτους και όχι το δημόσιο. Η δεύτερη εστία είναι το τσιμεντοποιείο Βασιλικού όπου η εταιρεία συνεχίζει την αυθαιρεσία και την παραβίαση της συλλογικής σύμβασης παρά τις διαμαρτυρίες των συνδικάτων, την απραξία του κράτους και την προειδοποιητική απεργία στις αρχές του Φεβράρη. Ετσι οι εργαζόμενοι με τα συνδικάτα τους προχώρησαν από την Πέμπτη σε απεργία διαρκείας που αναμένεται αν συνεχιστεί να επηρεάσει τουλάχιστον και όλα τα μεγάλα έργα στην οικοδομική βιομηχανία λόγω της πιθανής έλλειψης τσιμέντου από την αγορά.
http://paratiritirioergasias.blogspot.com/2012/03/blog-post_1344.html

Η ανεργία συνεχίζει την ανοδική της πορεία και στην Ευρώπη και στην Κύπρο με την ΣΕΚ να ζητά μεταξύ άλλων περιορισμούς στην απασχόληση ξένων και κοινοτικών εργαζομένων, εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης και επέκταση του ανεργιακού επιδόματος στους 9 μήνες ενώ ζητά πολιτικές μείωση των επιτοκίων δανεισμού για να βοηθηθεί η ανάπτυξη.

Η ΠΕΟ καταδικάζει καταδικάζει έντονα την πρόταση του Α. Νεοφύτου εκ μέρους του ΔΗΣΥ για περιορισμό των απεργιών στις ουσιώδεις υπηρεσίες που αποτελεί προσπάθεια  "για ποινικοποίηση και υπόσκαψη του αναφαίρετου και συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος για απεργία". Η ΠΕΟ φαίνεται να κατανοεί ότι η λάσπη και η δαιμονοποίηση των εργαζομένων με αφορμή την απεργία των ελεγκτών δημιουργεί κλίμα που μπορεί εύκολα να τύχει εκμετάλλευσης και σημειώνει ότι "Όσο λανθασμένη μπορεί να θεωρούν κάποιοι ότι είναι η συμπεριφορά κάποιων ομάδων εργαζομένων, άλλο τόσο επικίνδυνη είναι η αλαζονική συμπεριφορά κάποιων πολιτικών δυνάμεων και εργοδοτικών συνδέσμων, οι οποίοι θεωρούν ότι η ευαισθησία για διατήρηση της εργασιακής ηρεμίας σε ευαίσθητους τομείς, στις σημερινές δύσκολες οικονομικές συνθήκες, είναι η ευκαιρία τους για να προωθήσουν τα απωθημένα τους ενάντια στα εργασιακά και Συνδικαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων." Βέβαια εδώ θα πρέπει να λεχτεί ότι στην δημόσια διαπόμπευση των απεργών δεν ήταν αμέτοχα και τα ΑΚΕΛικά μέσα ενημέρωσης...

Δεύτερη Ανάγνωση - 3 ειδήσεις

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Οικονομική ύφεση, εργοδοτικές αυθαιρεσίες και ταξικές αντιστάσεις

Οι απολύσεις και οι εργοδοτικές αυθαιρεσίες συνεχίζονται καθώς η ύφεση όχι μόνο δεν υποχωρεί αλλά φαίνεται να βαθαίνει. Παγώματα μισθών, αποκοπές ωφελημάτων ακόμα και μειώσεις μισθών παρατηρούνται σε διάφορους κλάδους του ιδιωτικού τομέα ειδικότερα στο λιανικό εμπόριο όπου η συνδικαλιστική δύναμη είναι σχετικά μικρή. Οι διαμαρτυρίες των συνδικάτων όπου υπάρχουν δεν επαρκούν για να ανακοπεί η τάση που φαίνεται να γενικεύεται - για τους εργοδότες η κρίση αποτελεί ευκαιρία καθώς το κλίμα και η περιρρέουσα ατμόσφαιρα φαίνεται να τους επιτρέπει να αποκόπτουν κάτι ή να παίρνουν κάτι. Στο κολλέγιο τουρισμού η μη καταβολή 13ου μισθού και η 30% μονομερής μείωση του μισθού του Γενάρη προκάλεσε όμως ολοήμερη στάση εργασίας την Πέμπτη.
http://paratiritirioergasias.blogspot.com/2012/02/blog-post_17.html. Τώρα ΟΕΒ-ΚΕΒΕ με πρόσχημα την κρίση προωθούν άλλη μια πάγια θέση τους για επέκταση του ωραρίου λειτουργίας των καταστημάτων περιλαμβανομένης της Τετάρτης και της Κυριακής ολόχρονα και άρα την επέκταση του συστήματος βάρδιας.

Η πιο σημαντική εξέλιξη της εβδομάδας ήταν όμως η πετυχημένη 24ωρη παγκύπρια απεργία των οικοδόμων. Τα μεγάλα εργοτάξια έκλεισαν ενώ οι οικοδόμοι μέλη των συνδικάτων κατάφεραν να κλείσουν και εργοτάξια στα οποία οι εργαζόμενοι δεν είναι μέλη συνδικάτων παραλύοντας σε μεγάλο βαθμό την βιομηχανία. Πραγματοποιήθηκαν μεγάλες απεργιακές συγκεντρώσεις στις πόλεις ενώ στην Λευκωσία έγινε και πορεία. Τα ψηφίσματα προς εργοδότες και κυβέρνηση εδώ http://paratiritirioergasias.blogspot.com/2012/02/blog-post_7318.html
Το πιο σημαντικό είναι η εκστρατεία που ξεκίνησαν ενάντια στην παραβίαση των συλλογικών συμβάσεων από υπεργολάβους με την οποία καταγράφουν όλους τους υπεργολάβους που δεν τηρούν τις συμβάσεις για το προσωπικό τους. Το Υπουργείο ξεκίνησε εκ νέου την προσπάθεια να φέρει τις δυο πλευρές στον διάλογο. Τα συνδικάτα έχουν ήδη αποδεχτεί το πάγωμα των μισθών αλλά θεωρούν την ΑΤΑ αδιαπραγμάτευτη. Οι εργοδότες κάνουν λόγο για αναπροσαρμογές στις συμβάσεις ακόμα και για μειώσεις μισθών. Το πάγιο και ουσιαστικό ζήτημα στην βιομηχανία είναι βέβαια οι υπεργολαβίες και η χρήση των κοινοτικών εργαζομένων από τους εργοδότες ως φτηνή εργατική δύναμη. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι τα συνδικάτα φαίνεται να αναγνωρίζουν την αναγκαιότητα της συμμαχίας και κοινής δράσης μεταξύ των Κύπριων και ξένων εργαζομένων και ανέργων. Η απεργία ήταν βέβαια κυρίως συμβολική στέλλοντας μηνύματα και υπενθυμίζοντας κάποια αυτονόητα - ότι οι εργαζόμενοι έχουν δύναμη και ότι η συλλογική αντίσταση είναι τελικά ο μόνη επιλογή για την αποτροπή του επερχόμενου εργασιακού μεσαίωνα. Στην εποχή μας όμως και τα αυτονόητα πρέπει να αρθρώνονται.

................................

Η ACTA στην Κύπρο

Σύμφωνα με αναφορά στον τύπο, η Κυπριακή Δημοκρατία η οποία ήταν μια από τις λίγες κυβερνήσεις της Ε.Ε. η οποία δεν έχει ακόμα εγκρίνει την ACTA, την έχει περάσει από το υπουργικό συμβούλιο. Με δεδομένο ότι η Κύπρος δεν είναι παραγωγός αλλά μάλλον καταναλωτής προϊόντων με copyright, φαίνεται ότι η νομοθεσία περνά λόγω ευρύτερων πιέσεων. Η αντίσταση στην νομοθεσία σε διάφορες χώρες της Ευρώπης, όπως έγινε και με την SOPΑ στις ΗΠΑ, δείχνει, ωστόσο, ότι υπάρχει χώρος για να δημιουργηθούν δυναμικές που θα οδηγήσουν, στην καθυστέρηση και τελικά στην ακύρωση της νομοθεσίας – όταν μαζευτεί αρκετή κινητικότητα σε συνολικό ευρωπαϊκό επίπεδο. Διότι το θέμα δεν είναι μόνο τοπικό – η ιδιαίτερα τοπικό. Κάθε τοπική αντίσταση ενισχύει την ευρωπαϊκή τάση για αμφισβήτηση του νόμου – διότι τέτοιου είδους αντιπαραθέσεις θα είναι σε εκείνο το επίπεδο πια. Πρόκειται για διεθνή συνθήκη και σε αυτήν διαπλέκονται πολλά συμφέροντα.

Θα φορολογηθεί και η περιουσια του Βατικανού – της εκκλησίας Κύπρου;

Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, η ιταλική κυβέρνηση προσανατολίζεται στην φορολόγηση ακινήτων και εμπορικών επιχειρήσεων της καθολικής εκκλησίας τα οποία βρίσκονται στην ιταλική επικράτεια. Η απόφαση αποτελεί βέβαια αποτέλεσμα των πιέσεων λόγω της κρίσης, αλλά αποτελεί και ένα ενδιαφέρον δείγμα αμφισβήτησης του Βατικανού – το οποίο αντιμετωπίζεται με σεβασμό από μια μερίδα των ιταλών, αλλά και από βαθιά καχυποψία από την μια άλλη μερίδα η οποία εκπροσωπεί την κοσμική και αντί-κληρικοί ιταλική παράδοση.

Στην Κύπρο η Αυτοκέφαλη κυπριακή εκκλησία έχει ανάλογη προνομιακή θέση με το Βατικανό. Ο αρχιεπίσκοπος κάθε φορά που προκύπτει πρόβλημα, υπόσχεται να βοηθήσει και η εκκλησία – ανάλογα έπραξε λ.χ. το 2004 με την πασίγνωστη και αθετημένη υπόσχεση του να στηρίξει τους πρόσφυγες αν ψήφιζαν «όχι», όπως και με την πρόσφατη δήλωση του, ότι η εκκλησία θα βοηθήσει για την αντιμετώπιση της κρίσης. Βασικά μέχρι στιγμής ο αρχιεπίσκοπος αρνείται να πληρώσει φόρους με την δικαιολογία ότι έγινε ανταλλαγή περιουσίας που βρίσκεται στην β. Κύπρο. Μια συμφωνία ωστόσο η οποία αμφισβητήθηκε και έκτοτε ο αρχιεπίσκοπος καλύπτεται πίσω από θέσεις του είδους «δεν μπορεί να γίνει ακριβής εκτίμηση της περιουσίας» από το αρμόδιο τμήμα. Και δήλωσε και ευθαρσώς ότι ακόμα και αν αποφασίσει δικαστήριο να πληρώσει φόρους η εκκλησία, δεν θα πληρώσει.

Είναι και πάνω από το Βατικανό, η αρχιεπισκοπή;

Το ότι ο αρχιεπίσκοπος εμπλέκεται στην πολιτική θεωρείται και τρόπος για να διασφαλίζει το να παραμένει η εκκλησία χωρίς να πληρώνει ισομερείς φόρους. Προς το παρόν οι δυο πολιτικές δυνάμεις οι οποίες αμφισβητούν το προνομιακό καθεστώς της εκκλησίας, η αριστερά και οι φιλελεύθεροι, δεν φαίνονται να μπορούν να συντονιστούν. Στην τελευταία απόπειρα για φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας, ο αρχιεπίσκοπος βρήκε και βρίσκει αρκετούς σύμμαχους στην βουλή, αλλά και σε τμήματα της κρατικής γραφειοκρατίας, για να αναβάλει την συζήτηση του θέματος.

Ίσως να είναι και θέμα διεκδίκησης από μια άλλη πολιτική από τα κάτω.