Τα γραπτά μένουν

.....
Εφόσον μια έρευνα στηρίζεται σε τεκμήρια και αναλυτική ερμηνεία θα εστιάσουμε σε 2 διαστάσεις:

1. Κατά πόσο ο κ. Πολυβίου παρουσίασε ισομερώς τα σχετικά τεκμήρια η αν φάνηκε να υπάρχει τάση συστηματικής απόκρυψης, αποσιώπησης, λογοκρισίας τεκμηρίων τα οποία εκφραζαν κάποιες οπτικές  ή αν η λογοκρισία εξυπηρετεί (σαν πρόθεση η σαν συνέπεια) κάποια συμφέροντα σε σχέση με τους ευρύτερα «εμπλεκόμενους» στην όλη διαδικασία.

2. Κατά πόσο ο κ. Πολυβίου αξιολόγησε ισομερώς (εφάρμοσε δηλαδή τα ίδια κριτήρια) στα άτομα τα οποία εμπλέκονταν και τα οποία σχολιάζει άμεσα η έμμεσα. Για να διαφανεί αν υπήρχε προκατάληψη θα γίνει σύγκριση αν εφαρμόζονται τα ίδια κριτήρια αξιολόγησης σε διάφορους εμπλεκόμενους – θα συγκριθεί ιδιαίτερα η σχέση του στρατού (σαν κρατικής δομής) με τον Πρόεδρο,[5] αλλά και παρουσίαση του ρόλου της Βουλής.

......

Είναι έκδηλο ότι και στα 2 κριτήρια τα οποία τέθηκαν ο κ. Πολυβίου δεν συμπεριφέρθηκε ισομερώς.

1. Αποσιώπησε, και άρα λογόκρινε, τεκμήρια είτε για την κατάσταση στην Βάση, είτε για τις ευθύνες του στρατού σαν δομής. Ταυτόχρονα στο τομέα της εξωτερικής πολιτικής απέκλεισε τεκμήρια και έφτιαξε παραπλανητικές εικόνες με στόχο να εστιάσει μια επίθεση στον Πρόεδρο.
2. Όσον αφορά τα κριτήρια αξιολόγησης είναι εντυπωσιακό πόσο προκατελειμενος υπήρξε ο κ. Πολυβίου. Εφάρμοσε στον Δ. Χριστοφια κριτήρια τα οποία δεν εφάρμοσε ούτε στους εμπλεκόμενους στρατιωτικούς οι οποίοι όφειλαν να πράξουν στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων τους, ούτε στους πολιτικούς οι οποίοι καθηκοντως θα «έπρεπε να ξέρουν» όπως οι επικεφαλείς των αρμόδιων επιτροπών της Βουλής.

Σε αυτό το πλαίσιο αξίζει να δούμε την πορεία αυτής της επιτροπής με τις δημόσιες ακροάσεις. Ο κ. Πολυβίου σαν νομικός όφειλε να ξέρει ότι τέτοιες δημόσιες διαδικασίες τείνουν να επηρεάζονται από τα ΜΜΕ. Η  στάση του υπήρξε σαφώς προκατειλημμένη και πάλιν – σε βαθμό που θα πρέπει να γίνει δείγμα προς αποφυγήν η όλη συμπεριφορά του για μελλοντικούς υποψήφιους για επιτροπές.

Από ότι φάνηκε διέρρεε κείμενα στον τύπο η δεν έκανε καμία προσπάθεια να διερευνήσει τις διαρροές. Η ίδια η συμπεριφορά στην κατάθεση του Προέδρου ήταν μεροληπτική σε 3 μέρη τουλάχιστον:

1. Επέτρεψε την τοποθεσία φωτογραφιών των νεκρών μπροστά στον μάρτυρα για πρώτη φορά.
2. Αναλώθηκε σε ένα είδος επίδειξης στα ΜΜΕ με την δήλωση του «σήμερα κρίνομαι εγώ».
3. Η κάλυψη της συμπεριφοράς του Ν. Ιωαννιδη όταν εξύβρισε τον Δ. Χριστοφια στο τέλος, μπορεί να κατανοηθεί σαν προσπάθεια αποφυγής της έντασης – αλλά είναι εντυπωσιακό ότι δεν είπε κάτι έστω ενάντια στην φραστική επίθεση.

Η τελική παράδοση του πορίσματος ήταν δείγμα αυτής της διαπλοκής του ερευνητή με την εικόνα του στα ΜΜΕ. Από ότι φαίνεται τα άτομα γύρω του η ο ίδιος είχαν διαρρεύσει το πόρισμα. Και ο ίδιος μόλις το παρέδωσε ανάλαβε τον  ρόλο της τηλεοπτικής παράστασης. Ήταν μια θλιβερή στιγμή για το βήμα εκδημοκρατισμού που θα μπορούσε να εκπροσωπεί αυτή η επιτροπή. Ο κ. Πολυβίου αποδείχθηκε πιο επιρρεπής από ότι επιτρέπεται για δημόσιο ερευνητή στην θεαματική του εικόνα στα ΜΜΕ . Είναι σαφές μετά από αυτήν την εμπειρία ότι σαν κοινωνία πρέπει να δούμε κριτικά όχι μόνο τις περιπτώσεις χειραγώγησης από τα ΜΜΕ αλλά και την τάση δημόσιων λειτουργών να χρησιμοποιούν τα ΜΜΕ και την εν δυνάμει μεροληπτική προβολή τους, για ιδιοτελείς σκοπούς.

Σε αυτό το πλαίσιο η αναφορά του για «μονοπώληση των μέσων μαζικής ενημέρωσης από τους συνήθεις ύποπτους (κομματικούς και πολιτικούς) είναι φαινόμενο το οποίο δεν είναι πλέον αποδεκτά…» δείχνει μάλλον προχειρότητα όπως και με την συζήτηση ευθυνών. Αν κατανοούσε ο κ. Πολυβίου  τις διαδικασίες χειραγώγησης από τα ΜΜΕ θα αναγνώριζε τουλάχιστον ότι ο ίδιος σύμπλεε με το υπάρχον θεαματικό κλίμα , και άρα το πιο πάνω σχόλιο ήταν σαφώς αντιφατικό με την όλη στάση του.

Ο κ. Πολυβίου ταυτίστηκε και προσπάθησε να χρησιμοποιήσει αυτό το «μονοπώλιο» το οποίο αποκηρύσσει δήθεν. Το ότι αναγνωρίζει ότι το πόρισμα του δεν είναι «ακαδημαϊκό η κοινωνιολογικό» είναι θετικό αφού αναγνωρίζει τα όρια των γνώσεων και δυνατοτήτων του. Θα έπρεπε σε αυτό το πλαίσιο να είχε απορήσει γιατί τα μονοπώλια της πληροφόρησης και ο ίδιος ήταν τόσο ταυτισμένοι – και ενδεχομένως τους έδινε και «εξετάσεις» όπως θα μπορούσε να ερμηνευτεί η αρχική του δήλωση στην κατάθεση του Προέδρου. Άλλωστε οι δικές του αποσιωπήσεις - λογοκρισίες φάνηκαν να αντανακλούν τις επιθυμίες πολιτικών και ΜΜΕ για λογοκρισία συγκεκριμένων θεμάτων: όταν άρχισαν να διαρρέουν στοιχεία για την έρευνα-πόρισμα της αστυνομίας (ιδιαίτερα με το θέμα της μη εκκένωσης), ξαφνικά αυτό το πόρισμα και τα τεκμήρια του έγιναν στόχος από τους ίδιους οι οποίοι είχαν αποδεκτει το πόρισμα Πολυβίου χωρίς καν να το διαβάσουν-αναλύσουν (διότι καταγράφει αναγκαστικά και αυτός την μη-εκκένωση και την διαταγή ανάκλησης προσωπικού – χωρίς βέβαια να τα αναλύσει). Για μερικούς αρκούσε, προφανώς, η εστίαση στον Δ. Χριστοφια. Αλλά τα τεκμήρια είναι εκεί και θα εμφανιστούν στην δημοσιότητα – αργά η γρήγορα.

ολόκληρη η ανάλυση και αξιολόγηση του κειμένου-πορίσματος Πολυβίου  με εξέταση των στοιχείων και σχετικές παραπομπές από τον κοινωνιολόγο Αντρέα Παναγιώτου εδώ

http://koinonioloyika.blogspot.com/2011/11/blog-post.html

Συνέλευση των παιδιών της πλύστρας 2

Αντιφάσεις και Αποσιωπήσεις στο Πόρισμα Πολυβίου

Το πόρισμα του κ. Πολυβίου ήταν μια απόπειρα να επαναληφθούν τα ψέματα των ΜΜΕ με την εξής αντίφαση: ο κ. Πολυβίου είναι αναγκασμένος να παραθέτει τα στοιχεία, ενώ προσπαθεί να αναπαράγει τα ψέματα, και άρα οι αντιφάσεις του είναι έκδηλες. Η απόφασή του να εμφανιστεί στις τηλεοπτικές κάμερες την ημέρα παράδοσης του πορίσματος, ήταν αποκαλυπτική των προθέσεών του να χρησιμοποιήσει τη θέση του για ένα είδος ιδιοτελούς αυτό-διαφήμισης.

1. Ποιος αποφάσισε για το Μαρί. Παρά τη σαφή καταγραφή του ότι η επιλογή του στρατοπέδου στο Μαρί έγινε από αξιωματικό, ο κ. Πολυβίου συντηρεί μια ασάφεια για την απόφαση. Θα ήθελε να κατηγορήσει τον Πρόεδρο και αφού δεν έχει τεκμήρια, προσπαθεί να αποφύγει τα τεκμήρια τα οποία καταγράφει.
2. Ποιοι δεν πήραν μέτρα μετά τις πρώτες εκρήξεις. Υπήρχε μια ολόκληρη εβδομάδα προειδοποίησης για την έκρηξη – από τις 4 Ιουλίου μέχρι τις 11. Και όμως σε αυτό το διάστημα κανένας αρμόδιος δεν φρόντισε καν να κάνει την αποψίλωση την όποια ζήτησε η πυροσβεστική. Ο κ. Πολυβίου καταγράφει ότι ,«καίγονταν χόρτα» «γύρω» από το φορτίο πυρίτιδας και ότι αυτή η φωτιά ήταν η αίτια που δόθηκε «εντολή» να πάνε οι 3 στρατιώτες στο χώρο της έκρηξης. Και μετά σιωπά για τις ευθύνες. Είναι και η σιωπή ψέμα.
3. Η μη εκκένωση υπήρξε η μοιραία απόφαση για τους θανάτους. Ο κ. Πολυβίου καταγράφει τα γεγονότα τα όποια δείχνουν ότι δεν έγινε εκκένωση. Μάλιστα καταγράφει ότι έγινε το αντίθετο – κλήθηκαν μέσα στρατιώτες αντί να διαταχθεί να απομακρυνθούν. Υπάρχει αναφορά ότι ο ναύτης Μιλτιάδης Χριστοφόρου είπε ότι έπρεπε να πάνε λόγω «οδηγιών», ενώ ο πυροσβέστης Τταντής είπε ότι έπρεπε να πάνε γιατί «φωνάζουν οι μαστόροι». Και όμως ο κ. Πολυβίου δεν διερευνά τις ιεραρχικές στρατιωτικές ευθύνες.
4. Στέγαστρο. Από τα αποσπάσματα των εγγράφων τα όποια παραθέτει ο κ. Πολυβίου, είναι σαφές ότι ο αρχικός προγραμματισμός προνοούσε να γίνει στέγαστρο. Και όμως, παρά το ότι η μονάδα είχε κονδύλια για να προγραμματίζει έργα στη Βάση, εντούτοις δεν φαίνεται να ενδιαφερόταν κανείς για να φτιαχτεί το στέγαστρο. Και πάλιν ο κ. Πολυβίου αποφεύγει να διερευνήσει αυτή την παράλειψη. Ποιους προστατεύει ο κ. Πολύβιου;
5. Η ανάλυση που πήρε 5 μήνες. Ακόμα πιο χαρακτηριστικό για τις ευθύνες της στρατιωτικής δομής, είναι το γεγονός ότι ενώ είχε γίνει σύσκεψη τον Φεβρουάριο και πάρθηκε απόφαση να γίνει ανάλυση για να φανεί ο κίνδυνος από την αλλοίωση της πυρίτιδας, ο κ. Πολυβίου δεν θέτει καν το ερώτημα γιατί και πώς αποφασίστηκε να σταλεί το δείγμα στην Ελλάδα με αποτέλεσμα να μείνει για 5 μήνες, χωρίς να γίνει η ανάλυση. Στο Κυπριακό Χημείο η ανάλυση θα γινόταν σε 3 μέρες. Αυτή η ανάλυση δεν έγινε ούτε μετά από τις 4 Ιουλίου. Ούτε για εδώ ψάχνει για ευθύνες ο κ. Πολυβίου. Σιωπά ύποπτα.
6. Οι ευθύνες της Βουλής. Ο κ. Πολυβίου θεωρεί ότι ο Πρόεδρος έπρεπε να είχε υποψιαστεί τον κίνδυνο, επειδή σε κάποιο έγγραφο (για την απόφαση καταστροφής ή πώλησης του φορτίου), αναφερόταν η έκφραση «κάποιος κίνδυνος» τον Σεπτέμβριο του 2010 (10 μήνες πριν την έκρηξη). Σύμφωνα όμως με τις καταγραφές του, ο επικεφαλής της Επιτροπής Ελέγχου της Βουλής, είχε «μελετήσει» αναφορές οι οποίες μιλούσαν συγκεκριμένα για κίνδυνο «αλλοίωσης της πυρίτιδας» τον Μάρτιο του 2011 (5 μήνες πριν την έκρηξη). Η έκθεση της Γενικής Ελέγκτριας «διανέμεται σε όλα τα μέλη του Σώματος» και, άρα λ.χ., και στην Επιτροπή Άμυνας της Βουλής. Ήξεραν ή δεν ήξεραν από το 2009 πού είναι το Μαρί και ο σταθμός της ΑΗΚ; Όμως οι ευαισθησίες του κ. Πολυβίου ήταν σαφώς επιλεκτικές – και οι αποσιωπήσεις του αποκαλυπτικές.
7. Τα ψέματα για τις Δυτικές προσφορές. Όπως φαίνεται από τις αναφορές δεν υπήρχε προσφορά από Δυτικές χώρες για να παραλάβουν το φορτίο μετά την κατάσχεσή του. Καταγράφεται μάλιστα, ότι η Γαλλία αρνήθηκε λέγοντας ότι η Εθνική Φρουρά μπορούσε να το χειριστεί. Ο κ. Πολυβίου εδώ παραβλέπει το ότι υπήρξαν και προσφορές της Κυβέρνησης να πάει το φορτίο σε άλλη χώρα και την μη-θετική απάντηση του ΟΗΕ. Αυτά τα αποσιωπά για να συντηρεί τα ψέματα ότι υπήρχε αντιπαράθεση με τη Δύση.
8. Όταν λογοκρίνεται ακόμα και το Κυπριακό. Οι αναφορές του κ. Πολυβίου για τη Συρία, αποσιωπούν την πραγματικότητα – ότι η Συρία είχε ήδη σπάσει το εμπάργκο με τη βόρεια Κύπρο το 2006 σε ανάλογη περίπτωση και ότι απειλούσε να διευρύνει αυτήν την πολιτική. Ήταν ή δεν ήταν συνταγματική ευθύνη της Πολιτείας να εμποδίσει αυτήν την αρνητική εξέλιξη για την «πολιτειακή κυριαρχία»;

Συνέλευση των Παιδιών της Πλύστρας, 23/10/2011

http://paidiatisplustras.wordpress.com

Περί του πορισματικού διαγγέλματος Πολυβίου

...Το αγχος να απαλλαξει τον στρατο απο ευθυνες. Οπως εκαμε τζαι στις τελευταιες καταθεσεις αγχωθηκε να μας πεισει οτι ο διοικητης του ναυτικου τζαι της μοναδας εν ειχαν ευθυνες για εκκενωση διοτι [ακου να δεις] "δεν ηξεραν για την επικινδυνοτητα του φορτιου".Ο ιδιος ο κυριος Πολυβιου μολις λλια λεπτα πριν ειπεν μας οτι "η επικινδυνοτητα ηταν γνωστη σε ολους" - αλλα τοτε εκατηγοραν την πολιτικη ηγεσια..Δηλαδη ηξερεν [η επρεπε να ξερει] η πολιτικη ηγεσια, αλλα δεν ηξερεν ο στρατος, ουτε ηξερεν η αρμοδια ηγεσια στην μοναδα;..Φοβερον..Σε ποιο λογικο κοσμο αναμενεται να ξερει η πολιτικη ηγεσια για τους κινδυνους ενος φορτιου πυρομαχικων που εν εξερεν ο στρατος; Ποιος ηταν να τα ελεγξει; Οξα εν αρμοδιοι οι πολιτικοι να φυλαουν τα κιβωτια πυρομαχικων; Αμα εγιναν οι εκρηξεις, δηλαδη, επρεπε να δωσει αδεια το τελωνειο να δουν την πυριτιδα; Τζαι τον φερβαρη του 2011 που ηταν να σταλει στην Ελλαδα ποιοι την επιασαν για να την στειλουν; Τζαι γιατι εν επηεν κ. Πολυ;
Αραγε στα αεροπλανα της Ηλιος ηταν αρμοδιοι οι διευθυντες τζαι οι μετοχοι για τον χειρισμο του αεροπλανου που εππεσεν;
Αλλα αμα το αγχος ειναι να αποφυγεις τες ευθυνες του στρατου [γιατι ελειτουργας σαν δικηγορακος περιμενωτας ανταμοιβη, αντι σαν δημοσιος ερευνητης] αντιφασκεις δημοσια νομιζωντας οτι ενταξι να λαλεις πελλαρες χωρις λογικη συνεχεια... 

...το καλο της διαδικασιας εν οντως οτι επειδη ηταν δημοσια, ο καθενας μπορει να εσιει αποψη τζαι να κρινει τον πολυβιου..εσιει μιαν ωρα που θωρω το κειμενο..
φοβερο..επκιερωσαμεν τουτον τον τυπο για τουτην μεροληπτικη εκθεση που λογοκρινει κατα βουληση τεκμηρια; που ωρες ωρες μοιαζει με εκθεση προχειροτητας, αντιφατικων σχολιων ακομα τζαι με βαση τα τεκμηρια, τζαι αστειων διεκδικησεων θεσεων [ειτε για την εξωτερικη πολιτικη, ειτε για την διαχεριση του στρατου] που εν ντροπη για ενα τυπο που θελει να εν σοβαρος...
καλα σιορ Πολυ για την αποφαση για το μαρι, ειτε εσιει δικαιο ο παπακωστας ειτε ο μπισμπικας..ποιος; ινταλως γινεται να το λογοκρινεις [εκτος αν εν καπου που εν το ειδα - παντως ως τωρα εν ειδα ουτε ακουσα τιποτε] τζαι υστερα τσουπ να φταιει ο μη αρμοδιος - ο πολιτικος προεδρος αντι οι αμρμοδιοι;
στο κειμενο υπαρχει μια ενδιαφερουσα χρηση της λεξης "αρμοδιοι"..αμα κοντευκει του στρατου [οπως εκαμε τζαι στο τηλεοπτικο σοου] ξαφνικα οι αρμοδιοτητες εξαφανιζονται , μετατοπιζονται..
ακομα τζαι μια χαριτωμενη δικηγοριστικη ατακα για "δυναμεις αδρανειας" κλπ, γινεται αερατη αμα εσιει να καμει με οτιδηποτε εκτος που τον..προεδρο..
δηλαδη αντιγραγει την θεση του χριστοφια για το "συστημα" τζαι υστερα σαν αχαπαρος για την κοινωνιολογικη εννοια, λαλει μας πρεπει να φταιει ενα ατομο..
εν εσιει συστημα του ενος ατομου, πολυ..
αλλα η κοινωνιολογια της αδρανειας σε εμαρανε..ετσι ο προεδρος επρεπε να ξερει στο προεδρικο, η βουλη απαλλακτηκε με μιαν ακομα μικρο λογοκρισια για την αμελεια της με βαση της εκθεσης της γενικης ελεκτριας..α ναι τζιαμαι ειπεν τους να προσλαβουν τζιαι αλλους..

μασα τα..αλλα οτι εν εγινε εκκενωση παραδεχεται το..
υπαρχει [ετο τζαι ενα νεο στοιχειο που κλειει οριστικα ενα θεμα] ΔΕΝ εγινε ουτε αποψιλωση..με βαση την μαρτυρια που καταθετει.. ο ιωαννιδης του ναυτικου φερεται να ειπεν, τζαι ο πολυς που συμπεριφερεται σαν δικηγορος της οικογενειας ιωαννιδη [τζαι τουτο εν απλα μερος της ευρυτερης ιδιοτελειας της συμπερριφορας του], καταγραφει το..
αρα εν εκοπηκαν τα χορτα, τζαι ηταν αιτια για την εξαπλωση της φωθκιας..
ποιος φταιει αραγε γιατι εν κοφκουνται τα χορτα σε ενα στρατοπεδο με φορτιο επικινδυνοτητας;
ο πολυς εν ειδεν, εν ξερει..
αλλασει θεμα...
υγειαν..τζαι οϊ μονο ενεν εγινε εκκενωση [μαλιστα καποιος το εισηγηθηκε τζαι δεν εισακουστηκε] αλλα υπηρχε τζαι διαταγη για "ανακληση προσωπικου"..
δηλαδη οι μονιμοι [ η ενας] αξωιματικοι/ος της βασης, εζητησαν να ερτουν τζαι αλλοι μεσα αντι να απομακρυνουν οσους ηταν τζιαμαι..ιντα που να πεις κ. πολυ;
δαμαι εν ηταν δυναμεις αδρανειας μπλα μπλα;
κακης διαχειρισης;
οι αρμοδιοι;
οι υψηλα αρμοδιοι του στρατοπεδου;..

αποσπάσματα από λινοπάμπακο
http://sirmastocomputer.blogspot.com/2011/10/blog-post.html

Το «διάγγελμα» Πολυβίου ήταν μια φοβερή παράσταση: Πρόκειται για ακόμα μια έκφανση του μετααποικιακού καθεστώτος εξαίρεσης. Αυτό που έκανε, καμία σχέση έχει με την νομική ως επιστήμη. Ήταν μια καθαρά πολιτική πράξη - μεροληπτική, μεγαλομανής και επιδεικτική ύβρις για τη δημοκρατία. Αν ασκούσε εκτελεστική εξουσία, πραγμα που δεν ισχύει εφόσον το πόρισμα του είναι καθαρά συμβουλευτικού χαρακτήρα και μη δεσμευτικό, θα αποτελούσε αναμφίβολα νόσφιση εξουσίας γιατί με την κατάχρηση που έκανε, έγινε υποκλοπή και αποξένωση των όρων εντολής αλλά και της όποιας επίφασης θέσμιων. Τελικά, ο Πολυβίου έβαλε ακόμα μια μαχαιριά σε ότι απέμεινε από τη δημοκρατία που όλο και χάνει το νόημα της στη χώρα μας.

Χωρίς μέτρο, χωρίς λογική, το «διάγγελμα» Πολυβίου δεν ήταν παρά παράσταση μέθης μιας στιγμιαίας εξουσίας: με όλους τους φακούς στραμμένους πάνω του έδειξε τη γελοιότητα ενός μεγαλοδικηγόρου που τόσο απεγνωσμένα απολαμβάνει τη γεύση στιγμιαίας δόξας ενός σούπερ σταρ. Η παραβίαση των όρων εντολής ήταν τέτοιας έκτασης και ποιοτικά τέτοιων διαστάσεων που παραβίασε, ή καλύτερα βίασε την ολότητα της εντολής που έλαβε από το υπουργικού συμβούλιο.

απόσπασμα από Τριμ
http://thetrim1.blogspot.com/#!/2011/10/blog-post_03.html

...Το πόρισμα Πολυβίου συνιστά εξώφθαλμη παραβίαση των όρων ανάθεσης και των συνταγματικών αυτονόητων. Πρόκειται περί σκόπιμου πορίσματος και συνειδητής προσπάθειας αυτού που το συνέταξε να αποτελέσει “σημείο αναφοράς” ενός εξελισσόμενου πολιτικού πραξικοπήματος. Ο συντάξας ατύχησε σε ότι αφορά τις επιδιώξεις του διότι επέδειξε υπερβάλλοντα ζήλο, πλην όμως αυτό είναι άμεσα συνδεδεμένο με την φύση του παιχνιδιού που επέλεξε να υπηρετήσει αλλά και με την αδυναμία του εντός του συγκεκριμένου παιχνιδιού να αναγνωρίσει τα όρια του προσωπικού του ρόλου. Ο υπερβάλλων ζήλος, δηλαδή η μη τήρηση έστω στοιχειωδών προσχημάτων που θα επέτρεπαν στο πόρισμα να διεκδικήσει σοβαρά τον ρόλο καταλύτη Τιμητή των εξελίξεων, έχει καταστεί πλέον το αδύνατο σημείο του πραξικοπηματικού παιχνιδιού. Διότι πολύ απλά το αποκαλύπτει. Πρακτικά, αυτοί που σήμερα προσπαθούν με υπεκφυγές να αποφύγουν να σχολιάσουν το πόρισμα (βασικότερη υπεκφυγή η γελοία επίκληση του ότι ο ίδιος ο Χριστόφιας που το αμφισβητεί το ανέθεσε στον Πολυβίου), στην ουσία αποφεύγουν να σχολιάσουν ότι το πραξικοπηματικό παιχνίδι αυτο-αποκαλύφτηκε. Οσοι μεταξύ αυτών ανήκουν στον στενό πυρήνα αυτού του παιχνιδιού είναι βέβαιον ότι θα συνεχίσουν να παριστάνουν ότι αντιλαμβάνονται το πόρισμα ως θέσφατο, δεν έχουν άλλη επιλογή. Ομως υπάρχουν και οι περιφερειακοί “παίκτες” αυτού του παιχνιδιού, για τους οποίους συνιστά αυτοκαταστροφική επιλογή η εμμονή στη συναινετική αφωνία. Νέτα σκέτα: Το πόρισμα λόγω υπερβάλλοντα ζήλου “κάηκε”, το παιχνίδι αυτο-αποκαλύφτηκε, είναι παντελώς αδύνατο το διαρκές “κρυφτούλι” πίσω από ηθικολογικές επικκλήσεις σχετικές με την ... αποκατάσταση του κύρους του πολιτικού προσωπικού και της δήθεν πολιτικής ισορροπίας. Οι “περιφερειακοί” λοιπόν (τους αποκαλώ έτσι υπό την έννοια ότι ακολούθησαν καιροσκοπικά το παιχνίδι για να κερδίσουν από το “συγκυριακό” των επιπτώσεών του) έχουν επιλογή να διαχωρίσουν ξεκάθαρα την θέση τους. Πως; Μα παύοντας να αντιμετωπίζουν το πόρισμα ως θέσφατο (διότι ήδη κάηκε ως τέτοιο ελέω υπερβάλλοντα ζήλου) και αξιολογώντας το με μάτι επιστημονικό, αντικειμενικό, ουδέτερο. Στην καλύτερη (ή χειρότερη, διαλέγετε και παίρνετε) περίπτωση πλήρως  αποστασιοποιούμενοι από την εμμονή όσων προαναγγέλουν διαρκή πλέον υπονόμευση της κυβέρνησης Χριστόφια μέχρι εξώθησης σε παραίτηση, δηλαδή de facto πραξικόπημα διαρκείας....

απόσπασμα από Αντώνη Σκορδίλη
http://www.truerespect.com.cy/index.php?option=com_content&view=article&id=380:-qq-&catid=38:2010-06-07-19-53-16&Itemid=63