Γεια σου Κωστή Αχνιώτη

Γνώρισα τον Κωστή το 2001, όταν η εμπλοκή μου στην επαναπροσέγγιση και στο κίνημα «κατά της παγκοσμιοποίησης», όπως το ονόμαζαν τότε, είχε αρχίσει να βαθαίνει και εγώ βρισκόμουν σε μια ευρύτερη διαδικασία αναζήτησης ριζοσπαστικής θεωρίας και πράξης. Μου είπε στην πρώτη μας γνωριμία ότι στα δικά του μάτια οι πλουραλιστικές και δια-εθνικές κινητοποιήσεις και τα κοινωνικά φόρουμ που ξεκινούσαν τότε παρέπεμπαν στη λογική της 1^ης Διεθνούς με τη συνύπαρξη των διαφόρων ρευμάτων. Ήμουν τότε φοιτητής στο Λονδίνο, αλλά παρακολουθούσα στενά και την Κύπρο και τις εδώ πολιτικές εξελίξεις. Ο  Κωστής εξέδιδε το Εξ Υπαρχής, ενώ το Χάτε (το οποίο εγώ είχα στο μυαλό συνδεδεμένο με τον Σοφοκλή) είχε τελειώσει τον κύκλο του. Μετά τις τ/κ κινητοποιήσεις και το άνοιγμα των οδοφραγμάτων του 2003, άρχισα να εστιάζω πλήρως στην Κύπρο των εθνικισμών και της διχοτόμησης και στις προσπάθειες για επανένωση. Έστειλα τότε ένα κείμενο στον Κωστή που το δημοσίευσε στο Εξ Υπαρχής, μπήκα στο Καρτάς και άρχισα να γνωρίζω κείμενα και πολλούς ανθρώπους, παλιούς και νέους του ευρύτερου ριζοσπαστικού χώρου. Τον Κωστή τον έμαθα καλά λίγο πριν από το δημοψήφισμα του 2004, όταν αφοσιώθηκα στην Πρωτοβουλία Αριστερών για το Ναι. Και από τότε μέχρι τον θάνατό του διατηρούσαμε συστηματική επαφή και υπήρξαμε σε συνεχή διάλογο και τακτική συνεργασία σε πρωτοβουλίες και πολιτικές δράσεις.

Ο Κωστής πέραν από ευφυής, επίμονος και ανιδιοτελής, ξεχώριζε και σε κάτι άλλο από τους υπόλοιπους ριζοσπάστες της γενιάς του. Ήξερε να βρίσκει την ισορροπία μεταξύ της θεωρίας και της πράξης, της στρατηγικής και της τακτικής, του διεθνούς και του τοπικού και για αυτό μπορούσε να παρεμβαίνει ουσιαστικά στο πολιτικό σκηνικό και να έχει συχνά επιρροή που απλωνόταν πολύ ευρύτερα από τον σχετικά μικρό χώρο στον οποίο κινούνταν. Δεν ξεκινούσε με έτοιμες συνταγές από τα βιβλία και από το εξωτερικό για να εφαρμόσει στην κυπριακή πραγματικότητα, ούτε δρούσε στενά εμπειρικά και τοπικά χωρίς να σκέφτεται την μεγάλη και διεθνή εικόνα. Τροτσκιστής μεν, αλλά επηρεασμένος επίσης βαθιά από τον Γκεβαρισμό, την ποίηση του γαλλικού Μάη του 68, την οικολογία και γενικότερα τα νέα ευρωπαϊκά κοινωνικά κινήματα του τέλους του 20^ου αιώνα. Μια φορά του είπα «Κωστή, που ούλλους τους Τροτσκιστές, εσύ είσαι ο λλιόττερον δογματικός» εννοώντας ότι είναι ο πιο ανοιχτός και ο καλύτερος για πολιτική συνεργασία, για να μου απαντήσει αφοπλιστικά χαμογελώντας «Όι ρε, είμαι τζιαι΄γώ δογματικός. Όι να με φκάλεις τζιαι οππορτούνα τωρά».  

Ο Κωστής μπορούσε να διακρίνει τη σημασία αλλά και τα όρια τόσο των ιδεολογιών όσο και των ακτιβίστικων δράσεων και να μην αναλώνεται ούτε σε ατέρμονες συζητήσεις ούτε σε λογικές αδιάκοπων κινητοποιήσεων, αν και κάποτε έρεπε προς το δεύτερο. Η έγνοια του ήταν να εκφράσει υπαρκτές δυνάμεις στην κοινωνία και να απευθυνθεί σε αυτές, όχι ως πρωτοπορία αλλά ως όχημα. Δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ να λειτουργήσει στη λογική του γκρουπούσκουλου και προτιμούσε τις προοπτικά μεγάλες πρωτοβουλίες, τις πλατφόρμες και τα περιοδικά παρά τη δημιουργία μιας «ιδεολογικά καθαρής» οργάνωσης. Και γενικά αντιμετώπιζε με αναστοχασμό και με χιούμορ τον ριζοσπαστικό χώρο και τον εαυτό του μέσα σε αυτόν. Σε μια πασχαλινή προβολή της ταινίας “The Life of Bryan» των Monty Python, που είχαμε οργανώσει κάποτε στα Αγράμματα, θυμάμαι σχολίασε γελώντας «τζείνος ο πασιύς στο γήπεδο είμαι εγώ», ενώ πριν από μερικούς μήνες στην παρουσίαση στο Καϋμάκκιν αποτύπωσε με αυτοσαρκαστικό τρόπο τη διαφοροποίηση τροτσκιστών-μαοϊκών των 70ς. Τη θεωρούσε όμως σημαντική εκ του αποτελέσματος, καθώς ερμήνευε τη μετέπειτα προσχώρηση των πλείστων μαοϊκών στον εθνικισμό ως συνέπεια ενός πολιτικού θολώματος που ήδη ενυπήρχε στο θεωρητικό τους σχήμα. Σε κάποια στιγμή θυμάμαι να τον προσκαλώ σε μια διευρυμένη πρωτοβουλία και να μου απαντά «να έρτω αλλά τες ιδεολογίες μας να μεν τες βάλουμεν πάνω στο τραπέζι αν θα κάμουμεν πολιτική δουλειά». Αυτή ήταν και η βάση της συνεργασίας μας αργότερα για την ίδρυση της ΕΡΑΣ. Το γιατί και το πώς αυτό το εγχείρημα, παρά τις προοπτικές του, τέλειωσε άδοξα είναι μια άλλη ιστορία.

   

Το βλέμμα του Κωστή ήταν μόνιμα στραμμένο στο μέλλον και όλη του η δράση είχε σκοπό να υπηρετήσει αυτό. Οι γέφυρες με τους Τουρκοκύπριους, η κυπριακή ιστορία που χαλά τις εθνικές σούπες, ο αγώνας για ένα ορθολογικό και ανθρωποκεντρικό σχολείο ήταν προτεραιότητα και προϋπόθεση. Η λέξη που πολύ συχνά ανέφερε ως κεντρική έννοια πολιτικού προσανατολισμού, και με την οποία ενίοτε δυσφορούσα, ήταν «ελπίδα» και τόνιζε πάντα την αναγκαιότητα να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για αυτήν. Αυτό ήταν το βασικό πλαίσιο στο οποίο κινήθηκε στο Κυπριακό, ακόμα και μετά το 2010, όταν εδραιώθηκε στη σκέψη του ως θέση μια ιδέα που γυρόφερνε στην ανάγνωσή του από το 2004, ότι δηλαδή συντριπτικά, αν όχι συνολικά, το ε/κ πολιτικό σύστημα συνειδητά εργαζόταν και εργάζεται για τη διατήρηση του στάτους κβο και άρα δεν υπήρχαν σοβαρές πιθανότητες για την επίτευξη της επανένωσης. Ταυτόχρονα, όμως, αγωνιζόταν με πάθος για να διαψευσθεί. Ο Κωστής έβλεπε μπροστά και έβλεπε μακριά και δεν άφηνε ποτέ τις ήττες να τον απογοητεύουν και να τον κρατούν πίσω από την πολιτική δράση. Θεωρούσε τη διχοτόμηση έγκλημα, αλλά έλεγε ταυτόχρονα ότι «τζιαι διχοτόμηση να γίνει εμείς θα συνεχίσουμε την επαναπροσέγγιση τζιαι τον αγώνα για την ειρήνη τζιαι τη συνύπαρξη».

Εγώ δεν έφτασα τους παλιούς του αγώνες για την παλιά πόλη, την πράσινη γραμμή και την οικολογία. Έβλεπα όμως τη χαρά του, τη στήριξη και συχνά και τη συμμετοχή του σε όλες στις πρωτοβουλίες που γίνονταν σε αυτά τα πεδία. Θεωρούσε τα ανοιχτά οδοφράγματα και τη ανοιχτή διέλευση, κομβικής σημασίας ζήτημα και τη κινηματική παρουσία σε αυτή την γεωγραφία φυσικό πολιτικό κέντρο. Και φυσικά την υπεράσπιση της διζωνικής ομοσπονδίας ως πλαίσιο λύσης, προϋπόθεση για την όποια προοδευτική πολιτική στην Κύπρο. Αν μετάνιωσε για ένα πράμα ή τελοσπάντων κάτι που κρατούσε βαρέως είναι που δεν συνέχισε την ενασχόληση με τα θέματα της οικολογίας στην ένταση με την οποία το έκανε τη δεκαετία του 1980, με αποτέλεσμα, όπως έλεγε, να αφεθεί να καταληφθεί ο περιβαλλοντικός χώρος από τους εθνικιστές. Σε αυτό το πεδίο, της οικολογίας χρειάζεται να δώσουμε περισσότερο βάρος, επαναλάμβανε συχνά τα τελευταία χρόνια.

Αντίο Κωστή. Θα συνεχίσουμε.

  

Κάλλιο αργά παρά ποτέ

Οι προειδοποιητικές απεργίες έπρεπε να γίνουν το φθινόπωρο του 2011, οι παναπεργίες την άνοιξη του 2012 και η κλιμάκωση τους το φθινόπωρο του 2012 και την άνοιξη του 2013. Βέβαια είναι ιδιαίτερα γοητευτική η ένταση που προκύπτει από την βίαιη ματαίωση της ψευδαίσθησης. Από την άλλη είναι σίγουρα ενθαρρυντική η συμβολική ταξική και πολιτική αλληλεγγύη των τ/κ εργαζομένων. Όσο για τους δημοσιογράφους που δίνουν ρεσιτάλ δουλοπρέπειας στους εργοδότες τους προωθώντας το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου και τους ψευτόμαγκες πολιτικάντηδες της κυβέρνησης και της βουλής, πρέπει να καταλάβουν ότι η όποια αυτονομία και εξουσία τούς επιτρέπουν τα αφεντικά τους ντόπια και τροικανά να διατηρούν, βασίζεται στην ανοχή και όχι στην στήριξη της κοινωνικής πλειοψηφίας. Και νομίζω θα δυσκολευτούν λίγο το επόμενο διάστημα. Να το πούμε και Αμερικάνικα όπως ο Abraham Lincoln “You can fool all the people some of the time, and some of the people all the time, but you cannot fool all the people all the time.”

Αλληλεγγύη στους απεργούς της ΑΗΚ και της ΑΤΗΚ, ραντεβού έξω από την βουλή (του πλούτου και του κεφαλαίου) την Πέμπτη.

Ελλάδα και εμπρησμοί

“Εντάξει, κάηκαν και κάτι εκατομμύρια μισθοί και συντάξεις χθες, αλλά από όσο ξέρω, ευτυχώς, δεν ήταν νεο-κλασικά…”

.............................

Τα όμορφα νεοκλασικά όμορφα καίγονται...

 http://leninreloaded.blogspot.com/2012/02/blog-post_9563.html

 

.....

Εμπρησμός #3: "Η Κυβέρνηση εφαρμόζει το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων με σκοπό την είσπραξη 50 δισεκατομμυρίων Ευρώ μεσοπρόθεσμα" (σελ. 4).

Εμπρησμός #4: "Για την εξασφάλιση της επίτευξης των σκοπών του σχεδίου, η Κυβέρνηση θα μεταβιβάζει επί συνεχούς βάσεως περιουσιακά στοιχεία στο Ταμείο Αξιοποίησης της Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου" (σελ. 4-5).

Εμπρησμός #5: "Η Κυβέρνηση ούτε θα προτείνει ούτε θα εφαρμόσει μέτρα τα οποία είναι δυνατόν να παραβιάσουν τους κανόνες της ελεύθερης διακίνησης κεφαλαίων. Ούτε το Κράτος ούτε άλλα όργανα του δημοσίου θα συνάπτουν συμφωνητικά μετόχων με την πρόθεση της πραγματοποίησης ή την ίδια την πραγματοποίηση παρεμπόδισης της ελεύθερης διακίνησης κεφαλαίων ή την άσκηση επιρροής επί της διοίκησης ή του ελέγχου των εταιριών. Η Κυβέρνηση δεν θα προβεί ούτε θα εισαγάγει οποιαδήποτε ανώτατα όρια δικαιωμάτων ψήφου ή εξαγορών και δεν θα θεσπίσει οποιαδήποτε δυσανάλογα και μή δικαιολογούμενα δικαιώματα αρνησικυρίας (βέτο) ούτε οποιαδήποτε άλλη μορφή ειδικών δικαιωμάτων στις αποκρατιούμενες εταιρίες. Ουδέν περαιτέρω ειδικό δικαίωμα θα εισαχθεί κατά την διάρκεια της πορείας των μελλοντικών διαδικασιών αποκρατικοποίησης" (σελ. 5).

.....

Εμπρησμός #39: "Οι ελάχιστοι μισθοί που ορίζονται από την εθνική γενική συλλογική σύμβαση εργασίας (ΕΓΣΣΕ) θα μειωθούν κατά 22% σε σύγκριση με το επίπεδο που ίσχυε την 1η Ιανουαρίου 2012. Για τους νέους (ηλικίας κάτω των 25), οι μισθοί που ορίζονται από την εθνική γενική συλλογική σύμβαση εργασίας θα μειωθούν κατά 32% χωρίς περιοριστικούς όρους" (σελ. 24).

Εμπρησμός #40: "Αναστέλλονται οι διατάξεις του νόμου και των συλλογικών συμβάσεων που προβλέπουν αυτόματες αυξήσεις μισθών, περιλαμβανομένων εκείνων περί ωριμάνσεων" (σελ. 24).

 

...........................................

Μη λυπάσαι αριστερή μου αγάπη για τα ντουβάρια

http://www.alterthess.gr/content/mi-lypasai-aristeri-moy-agapi-gia-ta-ntoybaria

Σε παλαιότερα κείμενα είχα τοποθετηθεί ξεκάθαρα απέναντι στην βία, από όπου και αν προέρχεται. Σήμερα δε χρειάζεται να το κάνω. Άλλωστε το σύνολο του αστικού, αλλά και μεγάλο κομμάτι του εναλλακτικού, ηλεκτρονικού και έντυπου τύπου έχει αναλάβει αυτό το καθήκον, προσπερνώντας με ευκολία ότι όσα συνέβησαν, έγιναν στο πλαίσιο μιας διαμαρτυρίας τουλάχιστον μισού εκατομμυρίου ανθρώπων. Βέβαια, όλοι όσοι χύνουν τώρα κροκοδείλια δάκρυα, στις τηλεοράσεις και τον τύπο, για τις καταστροφές κατά βάση τραπεζών, ενεχυροδανειστηρίων, καφέ μεγάλων αλυσίδων και των προσόψεων δύο κινηματογράφων, το μισό ενδιαφέρον να έδειχναν για τους εκατομμύρια ανθρώπους που βυθίζονται στη φτώχεια, την απόγνωση και την εξαθλίωση χάρις στη διετή “σωτηρία”, ίσως να μη φτάναμε ως εδώ. Ορισμένοι δε, έδειξαν τόσο ζήλο στην υπεράσπιση της σημασίας των κτηρίων, που έφτασαν στο σημείο να μιλάνε για το τέλος του πολιτισμού και για επελάσεις βαρβάρων. Οι ίδιοι θεωρούν στοιχείο πολιτισμού το μισθό των 490 Ε. Το που βρίσκεται το συμφέρον του καθενός και ποιον πολιτισμό υπερασπίζεται δύσκολα κρύβεται πλέον.

Η παραπλάνηση, η συσκότιση αλλά και η ψευτιά για τα όσα συμβαίνουν, είναι πλέον το μοναδικό εργαλείο που έχουν οι κυρίαρχες τάξεις προκειμένου να περισώσουν τα τομάρια τους. Γιατί ο διάλογος με τους πολίτες καταργήθηκε εδώ και καιρό. Ήταν, όπως αποδεικνύεται, αδύνατο να αρθρώσουν πειστικά επιχειρήματα δικαιολόγησης της πολιτικής τους, οπότε προτίμησαν να την επιβάλλουν στεγνά: με εκβιαστικά διλλήματα, εκφοβισμούς και τρομοκράτηση, με παράκαμψη επανειλημμένα του Συντάγματος, με κατάργηση ακόμα και των εκλογών, αφού είναι καιρό τώρα αντιληπτό σε όλους ότι η παρούσα βουλή δεν έχει καμία ηθική νομιμοποίηση να νομοθετεί μνημόνια.

Και πως απάντησαν οι πολίτες σε αυτόν τον επιδεικτικό παραγκωνισμό τους από αποφάσεις που ανατρέπουν τις, ήδη δύσκολες, ζωές τους σε μια μέρα; Μεταξύ άλλων, μαζεύτηκαν μισό εκατομμύριο έξω από τη βουλή και τα έκαναν λαμπόγυαλο. Παράλογο; Κάηκε και το Costa Boda με τα υπέροχα πανάκριβα υαλικά, πολλά από τα οποία κόστιζαν περισσότερο από τους νέους μισθούς πείνας. Παράλογο; Κάηκαν και πολλές από τις τράπεζες, που θα πάρουν χάρις στο νέο μνημόνιο άλλα 40 δις  για την ανακεφαλαιοποίησή τους. Παράλογο και αυτό; Αλλά όχι, ενώ η εργατική τάξη της χώρας καταρρέει, τα μεσαία στρώματα εξαφανίζονται από το χάρτη και τα χειρότερα δεν έχουν έρθει ακόμη, εμείς θα πρέπει να κλαίμε για τα ντουβάρια ή για τα χαμένα μεροκάματα στα καταστήματα που κάηκαν, σταγόνα στον ωκεανό των ενός, τουλάχιστον, εκατομμυρίου ανέργων.
Βέβαια πολλές διαφωνίες υπάρχουν, ακόμη και στην αριστερά, για το αν το μπάχαλο έγινε από οργανωμένες ομάδες ασφαλιτών, παρακρατικών, χουλιγκάνων, αναρχικών ή αν ήταν κάτι πολύ μεγαλύτερο. Εδώ οφείλω σαν “εξειδικευμένος” ρεπόρτερ Συντάγματος, να μεταφέρω όσα είδα με τα μάτια μου: οι ομάδες που κατέστρεφαν, το έκαναν με την απόλυτη σχεδόν συμφωνία, αλλά και κάλυψη του συγκεντρωμένου κόσμου. Όταν κάποιος με κουκούλα “ξέφευγε” σε κτήρια ή μαγαζιά με τα οποία το πλήθος δεν είχε “προηγούμενα”, η άμεση αποδοκιμασία τον έστελνε στη “σωστή” κατεύθυνση των τραπεζών κ.ο.κ. Ένα πλήθος που αποτελούταν από οικογενειάρχες, συνταξιούχους, καθώς πρέπει κυρίες, ανθρώπους όλων των ηλικιών και ιδεολογιών.

Θα μπορούσε να έχει συμβεί τέτοιο χάος διαφορετικά; Αν ο κόσμος δεν στήριζε το σπάσιμο, θα αποχωρούσε, αφήνοντας όσους επιδίδονταν σε αυτό, εκτεθειμένους στην αστυνομία. Η οποία απέτυχε χθες να εμποδίσει τις καταστροφές για τον ίδιο ακριβώς λόγο: με χιλιάδες ανθρώπους να πλημμυρίζουν κάθε στενό ή λεωφόρο περιμετρικά του Συντάγματος, ήταν αδύνατο να εφαρμόσει την προσφιλή της στρατηγική απομόνωσης των “ταραξιών”, αφού αυτή προϋποθέτει, προκειμένου να εφαρμοστεί, την κύκλωση των εν λόγω ομάδων. Η μαζικότητα και η επιμονή του κόσμου δεν το επέτρεπαν, οπότε τα ΜΑΤ αναλωνόντουσαν σε κατά μέτωπο επιθέσεις με νέα ενισχυμένα χημικά και κρότου λάμψης, που ήταν εύκολο να αποκρουστούν με τα εκατομμύρια κομμάτια πέτρας και μαρμάρου που εκσφενδονιζόντουσαν πάνω τους, όχι μόνο από τους “μάχιμους” αλλά και τον “άμαχο” πληθυσμό. Σε συνδυασμό με την παραμονή του ΠΑΜΕ στην Ομόνοια, αλλά και στις αρχές των Πανεπιστημίου και Σταδίου, η κυκλωτική κίνηση ήταν για ώρες εντελώς αδύνατη. Ώρες μετά, συναντούσες αποκαμωμένες διμοιρίες να κάθονται σε στάσεις λεωφορείου ή πεζούλια, περιτριγυρισμένοι από το σκηνικό του “βομβαρδισμού” που απέτυχαν να ελέγξουν.

Δεν υπάρχει καλύτερη απόδειξη για τη μαζικότητα της χθεσινής πορείας από τα παραπάνω. Τρεις ώρες μετά την αρχή των επεισοδίων στην πλατεία Συντάγματος, όλοι οι δρόμοι περιμετρικά της πλατείας, από το Μεταξουργείο ως το Μοναστηράκι, από τον Ευαγγελισμό ως το Ζάππειο και τη Φιλελλήνων ήταν ασφυκτικά γεμάτοι. Φτάνουν εκατό χιλιάδες άνθρωποι για συμβεί αυτό; Ρητορικό ερώτημα για παπαγαλάκια.

        Εν κατακλείδι, ο κόσμος χθες δεν έκανε τίποτα παραπάνω από το να συμμετέχει σε ένα “διάλογο”, με όρους που δεν επέλεξε ο ίδιος, αλλά το σύστημα εξουσίας. Η όξυνση και η βία είναι δικές τους επιλογές, όχι του λαού. Ο τελευταίος δεν μπορεί να κάνει και αλλιώς, όσο τουλάχιστον η εξουσία βρίσκεται σε τόσο επικίνδυνα χέρια. Μπορεί η αριστερά, θεσμική και επαναστατική, να χαίρεται με αυτό; Σαφώς όχι. Αφού όμως η ίδια δεν έχει διαμορφώσει ακόμη τους όρους για κάτι καλύτερο, είναι σίγουρα προτιμητέα η οποιαδήποτε αντίδραση, από την απάθεια και την αδιαφορία του καναπέ.

του Ηλία Πετράκη

Μνήμη Τσέρνομπιλ - δικοινοτική διαμαρτυρία ενάντια στα πυρηνικά απόψε στη Λήδρας

με πρωτοβουλία του Κόμματος Νέα Κύπρος, θα πραγματοποιηθεί δικοινοτική εκδήλωση ενάντια στα πυρηνικά και στις 2 πλευρές του οδοφράγματος της Λήδρας

την πρωτοβουλία στηρίζουν μέχρι στιγμής και οι ακόλουθες πολιτικές και συνδικαλιστικές οργανώσεις

The Progressive Party of the Working People (AKEL), New Cyprus Party (YKP), United Cyprus Party (BKP), Cyprus Green Party, EDON, KTÖS, KTOEÖS, KTAMS, DAÜ-BİR-SEN, BES, ÇAĞ-SEN, Turkish Cypriot Association for Democracy (UK), T/C The Chamber of Electrical Engineers (EMO), T/C Chamber of Industrial Engineer (ENMO), T/C Chamber of Mechanical Engineer (MMO), Friends of Nature

όπως χθες ζήσαμε το Τσερνομπίλ, σήμερα τη Φουκουσίμα και αύριο μπορεί να είναι το Άκκιούγιου! Ο Πυρηνικός Σταθμός Ενέργειας που έχει προγραμματιστεί για το Άκκιουγιου είναι μόλις 90 χλμ. από τις ακτές της Κερύνειας!
Ας υψώσουμε μαζί τη φωνή μας για το μέλλον των παιδιών μας…
Συμμετέχουμε στο κάλεσμα των αντιπυρηνικών κινημάτων για την 26η Απριλίου 2011, την 25η επέτειο της τραγωδίας του Τσερνομπίλ, να γίνει μια «Ευρωπαϊκή αντιπυρηνική μέρα δράσης».
Καλούμε όλους τους Κυπρίους να έρθουν με τα κεριά τους και ενωθούν μαζί μας στις 26 Απριλίου 2011 στις 9-10μ.μ. το βράδυ και στις δύο πλευρές τις οδού Λήδρας… Θα δημιουργήσουμε μια ανθρώπινη αλυσίδα στη μνήμη των θυμάτων του Τσερνομπίλ…

ολόκληρο το κείμενο εδώ

επίσης όπως τζιαι οι φίλοι της γης

Απαιτούμε μία Ζώνη Ελεύθερη Από Πυρηνικά στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή!

http://friendsoftheearthcyprus.blogspot.com/2011/04/blog-post.html

Σε μια ευθεία γραμμή

https://falies3.wordpress.com/2011/02/19/%CE%AD%CE%BE%CF%89-%CF%8C%CE%BB%CE%BF%CE%B9-%CE%BF%CE%B9-%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%BF%CE%AF-%CE%BE%CE%AD%CE%BD%CE%BF%CE%B9-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%AF/

Δικοινοτική αντι-μιλιταριστική δράση το Σάββατο: Λευκωσία χωρίς στρατούς και οδοφράγματα

αυστηρά ακατάλληλη για εθνικιστές και εχθρούς της επανένωσης
..................................................

Πρωτοβουλία για την αποστρατιωτικοποίηση της εντός των τειχών Λευκωσίας και άνοιγμα του οδοφράγματος Αμμοχώστου (παρά το γήπεδο Ορφέα)

Η Λευκωσία, ιδιαίτερα η εντός των τειχών πόλη, είναι εκεί όπου οι Κύπριοι ζουν στο εγγύτερο προς τη διαχωριστική γραμμή του νησιού σημείο. Συνεπώς, στην Λευκωσία οι ένοπλες δυνάμεις των δύο πλευρών βρίσκονται στη μεγαλύτερη εγγύτητα μεταξύ τους. Αυτή είναι η μόνη περιοχή όπου σε ορισμένα σημεία τον περισσότερο χρόνο δεκαοκτάχρονοι εκτελούν υπηρεσία παραταγμένοι ο ένας απέναντι στον άλλον κατά μήκος του δρόμου που αποτελεί την διαχωριστική γραμμή.

Γι’ αυτό, η αποστρατιωτικοποίηση της Λευκωσίας θα ήταν το πρώτο και σημαντικό βήμα για την αποστρατιωτικοποίηση ολόκληρου του νησιού. Η αποστρατιωτικοποίηση της Λευκωσίας μπορεί επίσης να είναι η αρχή μιας διαδικασίας επανένωσης της πόλης αρχικά και ολόκληρου του νησιού αργότερα. Πέρα όμως από την αξία που έχει ως βήμα ειρήνης και επαναπροσέγγισης από μόνη της, μπορεί να φέρει και ένα καινούργιο σπρώξιμο στην υφιστάμενη διαδικασία των συνομιλιών για την λύση. Η αποστρατιωτικοποίηση της Λευκωσίας μπορεί να είναι το πρώτο χειροπιαστό μέτρο όπου τα «αδύνατα» μετατρέπονται σε «δυνατά»…

Παράλληλα, το άνοιγμα ενός ακόμα σημείου διέλευσης στην ανατολική πλευρά της πόλης, περιοχή στην οποία δεν υπάρχει κανένα σημείο διέλευσης αυτή τη στιγμή, θα μπορούσε και αυτό, με τη σειρά του, να συμβάλει ουσιαστικά στην οικοδόμηση της εμπιστοσύνης μεταξύ των κοινοτήτων.

Τα ευεργετικά αποτελέσματα του ανοίγματος του οδοφράγματος της Λήδρας στην επαναπροσέγγιση και στην πόλη μας γενικά , είναι πλέον εμφανή σε όλους. Ζητούμε τη συνέχιση και την εμβάθυνση στη διευκόλυνση των δικοινοτικών επαφών και θεωρούμε το άνοιγμα του οδοφράγματος Αμμοχώστου, μεταξύ γηπέδου Ορφέα και Γυμνασίου Παλλουριώτισσας, σημαντικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση.

Με αυτό το σκεπτικό καλούμε σε μια κοινή εκδήλωση – κινητοποίηση ένθεν και ένθεν του οδοφράγματος στις 19 του Φεβράρη 2011.

Συγκέντρωση στις 14.30 μέσα στο Πάρκο του Ορφέα / Χρυσαλινιώτισσας.

Πρωτοβουλία «ΛΕΥΚΩΣΙΑ ΧΩΡΙΣ ΣΤΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΟΔΟΦΡΑΓΜΑΤΑ»

Initiative for the demilitarisation of Nicosia within the walls and opening of Famagusta check point (next to Orpheas stadium)

Nicosia, especially the walled-city of Nicosia is where the dividing line of Cyprus and Cypriots has the most proximity. This also means that the armed forces of the two sides have the most proximity to each other in Nicosia. This is the only area where most of the time, in some spots, 18 year old kids are on duty, seeing each other across a road on the dividing line.

That’s why the demilitarization of Nicosia would be the first and an important step for the demilitarization of the whole island. The demilitarization of Nicosia would start the process of reuniting the city first, and then the whole island. Beyond the value it has in itself as a peace and reconciliation step, the demilitarization of Nicosia could also bring a new push towards the existing negotiation process for the solution. The demilitarization of Nicosia could be the first concrete measure where the ‘impossibles’ could be turned into ‘possibilities’…
In parallel, opening one more crossing point in the eastern side of the city, where there is currently none, could also in its turn contribute significantly to the building of trust among the communities.

The beneficial results of the opening of the Ledras Street – Lokmaci check point for rapprochement and for our city in general, are now obvious to everybody. We demand the continuation and the deepening of the facilitation of bi-communal contacts and we consider the opening of the check point of Famagusta, between Orpheas stadium and Pallouriotissa Gymnasium, an important step in this direction.

In this context we call for a common event – mobilisation on both sides of the check point on 19^th February 2011.

Gathering place inside Orpheas’ / Chrysaliniotissa Park, at 14.30.

Initiative “NICOSIA WITHOUT ARMIES AND CHECKPOINTS”

Για μια Λευκωσία χωρίς συρματομπλέγματα, χωρίς σύνορα

κόντρα στους εθνικιστικούς μεγαλο-ιδεατισμούς τζιαι τον πατριαρχικό μιλιταρισμό,
ενάντια στην αθεράπευτη στρατοκαυλία του αντι-ομοσπονδιακού διχοτομισμού 
που ονειρεύκεται Φιλικές Εταιρείες τζιαι Μάρτυρες Στρατιώτες, Εόκες τζιαι ΤΜΤς
τζιαι αναπαράγει την λογική της εθνοτικής σύγκρουσης τζιαι της διαίρεσης
είτε στην καθαρή του μορφή ως ταξίμ βόρεια, είτε στην βρώμικη του μορφή ως πλειοψηφισμός νότια..


............................................
είμαστε στους δρόμους ξανά για μια αποστρατιωτικοποιημένη Λευκωσία...

για μια Λευκωσία χωρίς συρματομπλέγματα, χωρίς σύνορα,
χωρίς τανκς,
χωρίς όπλα,
για μια Λευκωσία χωρίς εχθρότητα...

σε αυτή τη μοιρασμένη πόλη,
να εμπιστευόμαστε, να μπορούμε να εμπιστευτούμε
να πούμε «στοπ!» στο σωβινισμό

είμαστε στους δρόμους για μια αποστρατιωτικοποιημένη Λευκωσία...

χωρίς πλέον αδιέξοδους δρόμους, εκεί πλέον θα παίζουν τα παιδιά...
χωρίς πλέον οι νεαροί να πρέπει να κρατούν σκοπιές πίσω από αμμόσακκους
μερικές φορές τόσο κοντά ο ένας στον άλλο με ένα δρόμο μόνο να τους χωρίζει
βλέποντας ο ένας τον άλλο και μαθαίνοντας να μισούν...

για να ξαναζωντανέψουν τα σπίτια και τα καταστήματα
που είναι τραυματισμένα από σφαίρες και είναι μια ανάμνηση του πολέμου
για να γίνει η νεκρή ζώνη που χωρίζει την Κύπρο ένας χώρος που ενώνει...

είμαστε στους δρόμους για μια αποστρατιωτικοποιημένη Λευκωσία:
- συνάντηση στις 19 Φεβρουαρίου στις 15:00 στο Πάρκο Τσαγλαγιάν
- συνάντηση στις 19 Φεβρουαρίου στις14.30 μέσα στο Πάρκο του Ορφέα / Χρυσαλινιώτισσας
και πορεία προς τα συρματομπλέγματα που χωρίζουν εμάς και την Κύπρο.

αίτημα μας η αποστρατιωτκοποίηση της Λευκωσίας, η αποστρατιωτικοποίηση από όλους τους στρατούς.

ελάτε μαζί μας για γίνει εφικτή μια αποστρατιωτικοποιημένη Λευκωσία και μια επανενωμένη Κύπρος...

askersiz Lefkoşa için bir kez daha sokaktayız...

içinden teller, sınırlar geçmeyen bir Lefkoşa için
içinden tanklar
içinden silah
içinden düşmanlık geçmeyen bir Lefkoşa için…

bu ikiye bölünmüş şehirde
güven için, güvenebilmek için
şovenizme dur demek için!

askersiz Lefkoşa için sokaktayız...

çıkmaz sokaklar olmasın, orda artık çocuklar oynasın
pencereleri kum torbasıyla kapatılmış evlerin arkasından
gençler nöbet tutmasın
bazen sadece bir yolun ayırdığı mevzilerden birbirlerine bakıp
düşmanlığı öğrenmesinler diye...

savaş hatırası kurşun yaralı evler, işyerleri tekrar hayat bulsun
Kıbrıs’ı ayıran ara bölge, Kıbrıs’ı birleştiren mekanlara dönüşebilsin diye…

askersiz Lefkoşa için,
- 19 Şubat 15:00’te Çağlayan Parkı'nda buluşup
- 19 Şubat 14:30'ta Orpheas' / Chrysaliniotissa Parkı'nda buluşup
bizi ve Kıbrıs’ı ikiye bölen yıkılası tel örgülere doğru karşılıklı yürüyoruz.

talebimiz, Lefkoşa’nın tüm askeri birlikleri kapsayarak askersizleştirilmesi.

sen de katıl ki askersiz bir Lefkoşa’yı, birleşik bir Kıbrıs’ı mümkün kılalım...

ΜΑΖΙ ΓΙΑ ΤΗ ΛΥΣΗ - ΣΑΒΒΑΤΟ, 12/2/2011

σου ξαναδίνω το είναι μου τώρα,
θωρακισμένε καιρέ,
με μια σκληρή παγερή τρυφεράδα
σε πλησιάζω μωρέ,
μα αυταπάτες πια δεν έχω...

Πλατφόρμα Ε/κ και Τ/κ Εκπαιδευτικών "Ενωμένη Κύπρος Ελληνοκυπριακό Τμήμα
ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Μαζί για τη λύση

Σάββατο 12/02/2011 - 11:00 πμ

Λευκωσία - Τέρμα Λήδρας

Ο νέος μαζικός ξεσηκωμός των Τουρκοκυπρίων φέρνει και πάλι δραματικά στο προσκήνιο, για μια ακόμα φορά τη δυνατότητα ανατροπής της διχοτόμησης. Οι μαζικές διαμαρτυρίες των συμπατριωτών μας υπενθυμίζουν τη απελευθερωτική δύναμη που κρύβει η συλλογική δράση ενώ όμως ταυτόχρονα μας ειδοποιούν ότι ο χρόνος επείγει και ότι για όλους μας «η μόνη μας λύση είναι ή λύση».

Η πρόκληση είναι σαφής: δεν πρέπει να αφήσουμε τους Τουρκοκύπριους μόνους στη αντίσταση τους στο «μητρικό εναγκαλισμό» αλλά πρέπει επίσης να αναλάβουμε τη δική μας ευθύνη ζητώντας από τη κοινωνία και την πολιτική ηγεσία να αποβάλουν κάθε αναβλητικότητα.

Οι ταυτόχρονες ειρηνικές και μαζικές κινητοποιήσεις και στις δύο πλευρές του συρματοπλέγματος μπορούν να δημιουργήσουν και να επιβάλουν κλίμα λύσης. Η διχοτόμηση δεν μπορεί να επιβιώσει αν η κοινωνία την ακυρώνει κάθε μέρα.

http://platformaenomenikipros.blogspot.com/

Σε ένα "πολεμιστή με όπλο τη κιθάρα"

τζιαι στους "αγώνες [του] για τη φύση, τα ανθρώπινα δικαιώματα τζιαι την ενωμένη Κύπρο"...




Ο Sertunc Akdogu εν ήταν απλά ένα τυχαίο θύμα της φασιστικής-ρατσιστικής επίθεσης στη Λάρνακα.
Τζιαι δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται μόνον έτσι... 
Ήρτεν που το Λονδίνο πρόσφατα με όνειρα τζιαι στόχους να στήσει όι απλά ένα μουσικό συγκρότημα, αλλά μιαν μουσική κοινότητα ανθρώπων...
 Όπως ο ίδιος είπεν "έγινεν κάτι κακό, αλλά τούτον ίσως να εν ευκαιρία να αλλάξει κάτι"

Καλήν ανάρρωση στον Sertunc. Η πληγή του επουλώνεται.
Εν ξέρω όμως αν ισχύει το ίδιο για την κυπριακή κοινωνία βόρεια τζιαι νότια του συρματοπλέγματος...

Για το street parade (30-10-2010)

ήταν μαζικό, δυναμικό, ζωντανό τζιαι εκατέλαβεν την (μισή) νεκρή ζώνη στη Λήδρας για μισή ώρα (ελευθερώνοντας την διάβαση που τη μια πάντα τζιαι καθιστώντας τον έλεγχο ταυτοτήτων αδύνατο)
χορός μέσα στην πράσινη γραμμή τζιαι σύνθημα "έξω όλοι οι στρατοί, η αφροδίτη ζει"

διονυσιακή διάθεση; παγανιστικό πνεύμα; καρναβαλίστικη λειτανία;

τι πειράζει να αρθρωθούν 2 λόγια;
πχ για την έννοια του χορού/διασκέδασης ως αντίληψη/θέση
ή για την κίνηση/βόλτα ως απεδαφικοποίηση/προοπτική;

εφκήκεν που τα στρητ πάρτυς της φανερωμένης (ανοιχτό στέκι διασκέδασης) + την ιδέα της κίνησης/βόλτας (που φκαίνει εν μέρη που τες πορείες τζιαι τες ποδηλατοπορείες)
εν τζιαι εν τυχαία που επροέκυψεν τζιαι ομάδα με όνομα "πλανόδιο στέκι δρόμου"

να δούμεν τες θεωρητικές προεκτάσεις του
πχ τον χορό που βάλλει στο επίκεντρο το σώμα τζιαι την ηδονή ως προοπτική τζιαι κεντρικό ζήτημα στην πορεία για την απελευθέρωση
"αν δεν μπορώ να χορέψω δεν είμαι μέρος της επανάστασης σας" είπεν η Ε. Γκόλτμαν κάποτε αν θυμούμαι καλά
τζιαι την νομαδικότητα/απεδαφικοποίηση ως διάρρηξη της στάσης, διάβασης του συνόρου, το ταξίδι

οι φάλιες δουλεύκουν πάνω σε κείμενο

τζιαι έπεται τζιαι συνέχεια τζιαι στον δρόμο...

Την Παρασκευή ξανασταματούμε τους φασίστες στον δρόμο!

Την επόμενη Παρασκευή, 5 Νοεμβρίου 2010, το Κίνημα Ελληνικής Αντίστασης  με τη συμμετοχή του “Παγκύπριου Αντικατοχικού Κινήματος” (ΠΑΚ) και της “Κίνησης για τη Σωτηρία της Κύπρου” διοργανώνει στη Λάρνακα συγκέντρωση και πορεία εναντίον της λαθρομετανάστευσης. 

Η σχετική ανακοίνωση βρίσκεται εδώ

http://antistasi.org/?p=11349

Ακολούθως, στην τελευταία τους ανάρτηση εδώ 

http://antistasi.org/?p=11383

αναφέρονται στην ΚΙΣΑ με ύβρεις και επιτρέποντας και υπερθεματίζοντας απειλές στα σχόλια της ανάρτησης.   Διευκρινίζουν επίσης ότι η διαμαρτυρία τους καταφέρεται, όχι μόνο ενάντια στη λαθρομετανάστευση όπως ήταν στην αρχική ανακοίνωση, αλλά "κατά των μεταναστών, που αφαιμάσσουν την Πατρίδα και χαρακτηρίζονται λαθραίοι και μη". 

Υπενθυμίζουμε ότι η ΚΙΣΑ εξέδωσε ανακοίνωση για τις δύο αυτές εκδηλώσεις
(εδώ: http://falies.com/2010/10/27/ανακοίνωση-της-κισα-για-το-κίνημα-ελλη/) και ότι την ίδια μέρα που διοργανώνεται η πορεία ενάντια στις/στους μετανάστες διοργανώνεται και φεστιβάλ Rainbow στην παραλία των Φοινικούδων.

Συμμετέχοντας στο φεστιβάλ Rainbow δίνουμε μια απάντηση στον πόλεμο που κηρύσσεται ενάντια στην παρουσία των μεταναστριών και μεταναστών. 
Προωθήστε!

Εμ-φύτευση: ημέρα δράσης για τη πόλη, Σάββατο 23 Οκτωβρίου, 17.00, Πλατεία Φανερωμένης

Στα πλαίσια της προσπάθειας επαναδιεκδίκησης και διαμόρφωσης των δημόσιων χώρων και ανάπτυξης οικολογικής και κοινωνικής συνείδησης, διοργανώνεται Ημέρα Δράσης για την Πόλη.   Η Δράση γίνεται από 5 ομάδες που δρουν μέσα στην πόλη της Λευκωσίας καθώς και άτομα.  Κατά τη διάρκεια της ημέρας από τις 16.00 και μετά θα υπάρχει έντυπο ενημερωτικό και άλλο υλικό από τις ομάδες για την πόλη γενικά, αλλά και τη Λευκωσία ειδικά.  Θα μαζευτούν επίσης χρήματα για αγορά δέντρων που θα φυτευτούν με ανοικτό κάλεσμα στην εντός των τειχών Λευκωσία. Στις 18.00 θα ξεκινήσει δημόσια συζήτηση για την πόλη της Λευκωσίας –  με σύντομες παρεμβάσεις των ομάδων για τα ζητήματα της ανέγερσης του καθεδρικού ναού και της παρουσίας της εκκλησίας γενικότερα μέσα στη παλιά πόλη καθώς επίσης και της χρήσης του δημόσιου χώρου γενικά και ειδικά της τάφρου γύρω από τα τείχη. Θα ακολουθήσει προβολή ντοκυμαντερ και μουσική. 
Την ίδια μέρα επίσης, στις 4 το απόγευμα διοργανώνεται Ποδηλατοπορεία από την πλατεία Ελευθερίας η οποία θα καταλήξει στην πλατεία Φανερωμένης όπου θα γίνει η εκδήλωση.  Ταυτόχρονα, θα γίνονται εργασίες βελτίωσης του αυτοδιαχειριζόμενου πάρκου στο τέρμα της Τρικούπη.

Ανταπόκριση που / σχόλιο για την δικοινοτική εκδήλωση της 1ης Σεπτέμβρη 2010

Την 1η του Σεπτέμβρη τα τ/κ συνδικάτα τζιαι η τ/κ αριστερά εκάμαν το παράδοση τα τελευταία χρόνια να οργανώνουν πορεία με αίτημα την λύση του Κυπριακού τζιαι την επανένωση της χώρας. Που το 2008 με σιήλλια ζόρκα εκαθιερώσαμεν το να οργανώνουνται δικοινοτικά τούτες οι εκδηλώσεις. Δειλά δειλά πρόπερσι εκάμαμεν 2 πορείες τζιαι εσυναντηθήκαμεν στην νεκρή ζώνη μπροστά που το Λήδρα Πάλας όπου ανάψαμεν τζιερούθκια για τους νεκρούς των πολέμων τζιαι για την ελπίδα της ειρήνης. Πέρσι ήμασταν πιο αποφασιστικοί – εστήσαμεν σκηνή μέσα στο δρόμο τζιαι εκάμαμεν τζιαι μια μιτσιά συναυλία. Κάποιοι τ/κ συντρόφοι τζιόλας εστήσαν τσιατήρκα με σκοπό να μείνουν τζιαμέ μέσα στην μέση...εν ήταν πολλοί τζιαι ήταν ψιλο-αυθόρμητη η φάση - εσηκώσαν τους σχετικά γλήορα οι στρατιώτες του ΟΗΕ...Κόντρα στην απάθεια τζιαι την αδιαφορία, κόντρα τζιαι στο ρεύμα της διχοτόμησης που άρκεψεν να ριζώννει πλέον τζιαι στα μυαλά πολλών Κυπραίων. Το στάτους κβο του διαχωρισμού έσιει μιαν εκπληχτική δύναμη να αυτο-αναπαράγεται τζιαι η προοπτική της επανένωσης φαίνεται να εν πολλά μακριά για να γοητεύσει τον κόσμο. Ήμασταν οι συνήθεις ύποπτοι – (επανα)προσεγγιστές παλιοί τζιαι νέοι κυρίως της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς τζιαι του αντιεξουσιαστικού χώρου στην ποδά μερκά, στην ποτζιεί είσιεν τζιαι αριστερούς συνδικαλιστές ηγέτες τζιαι κομματικές νεολαίες, σταθερά πιο πολλύς κόσμος που μας. Τούτη η διαφορά στην μαζικότητα της κινητοποίησης εν ακόμα πιο μεγάλη άμαν σκεφτεί κανένας ότι οι ε/κ εν πολλά πιο πολλοί πληθυσμιακά. Τζιαι εφάνηκεν έντονα στην Πρωτομαγιά του 2009 όπου για πρώτη φορά μετά το 1958 έγινεν κοινά συνδιοργανωμένη δικοινοτική γιορτή. Τότες κάπου 1000 τ/κ ανασυνταχτήκαν μετά το οδόφραγμα τους τζιαι εμπήκαν δυναμικά βροντοφωνάζοντας μέσα στο γήπεδο της Τσιεντίν Καγιά κάμνοντας τες μερικές εκατοντάδες ε/κ να συνειδητοποιήσουν την διαφορά μιας κοινότητας που έζησεν αντι-εθνικιστική εξέγερση τζιαι της δικής τους που εν είσιεν τούτη την εμπειρία...

Τετάρτη 19.00, ραντεβού στη νεκρή ζώνη, στο γήπεδο Ταξίμ ενάντια στη διχοτόμηση

Η 1^η Σεπτεμβρίου, που καθιερώθηκε ως Παγκόσμια μέρα δράσης των Συνδικάτων για την ειρήνη στην μνήμη της επίθεσης της ναζιστικής Γερμανίας κατά της ανθρωπότητας το 1939 και των εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού και του φασισμού, αποτελεί κάλεσμα για τον καθένα μας να διαδραματίσει τον δικό του ρόλο για την επικράτηση της ειρήνης στην χώρα μας και παγκόσμια.
Σήμερα, 65 χρόνια μετά το τέλος του πιο καταστρεπτικού πολέμου που έζησε η ανθρωπότητα, οι πόλεμοι και οι εχθροπραξίες συνεχίζονται σε όλες τις γωνιές της γης και ο κίνδυνος ο κόσμος να ζήσει την οδύνη νέων παγκόσμιων πολέμων μεγαλώνει.
Την ίδια στιγμή, στον κόσμο που ζούμε αυξάνεται η οικονομική ανισότητα, η εκμετάλλευση, η αθλιότητα και η φτώχεια για μεγάλες μερίδες του παγκόσμιου πληθυσμού. Τα ζητήματα της αύξησης της ανεργίας, της μαζικής μετανάστευσης ανθρώπων για αναζήτηση αξιοπρεπούς ζωής, του νέου κύματος έξαρσης του ρατσισμού, της αλλαγής των κλιματικών συνθηκών και της μεγάλη καταστροφή στο περιβάλλον, είναι προβλήματα που επηρεάζουν αρνητικά τις ισορροπίες στον κόσμο και θέτουν την ειρήνη σε κίνδυνο.
Εκφράζουμε την αλληλεγγύη και συμπαράσταση μας σ’ όλους τους λαούς που αγωνίζονται για ανθρώπινα και εργασιακά δικαιώματα, για την οικοδόμηση ενός καλύτερου κόσμου χωρίς ανισότητες και εκμετάλλευση. Ενώνουμε τη φωνή μας με τις φιλειρηνικές προοδευτικές δυνάμεις στον κόσμο που αγωνίζονται για παγκόσμια ειρήνη βασισμένη στον σεβασμό των αρχών του διεθνούς δικαίου, ενάντια στην ιμπεριαλιστική Νέα Τάξη Πραγμάτων, που όπως και σε προηγούμενες ιστορικές περιόδους, συνεχίζει να προκαλεί πολέμους και δυστυχία σε πολλούς λαούς και ειδικότερα στις κατώτερες τάξεις όλων των λαών.
Στο μέσο της πιο μεγάλης οικονομικής κρίσης από την δεκαετία του 1930, οι εργαζόμενοι σε όλο τον κόσμο βιώνουν με τον πιο σκληρό τρόπο τις συνέπειες μιας κρίσης η οποία αποδεικνύεται πολύ πιο βαθιά και πιο μακρόχρονη απ’ ότι υπολογιζόταν. Πρόκειται ξεκάθαρα για κρίση του καπιταλισμού και του νεοφιλελευθερισμού που οδηγεί στη διεύρυνση των ανισοτήτων και στην υπόσκαψη του κοινωνικού κράτους.
Είναι φανερό ότι το σύστημα επιδιώκει να μεταφέρει το βάρος των συνεπειών της κρίσης στις πλάτες των εργαζομένων. Συντασσόμαστε με τους εργαζόμενους όλου του κόσμου και δεν δεχόμαστε να πληρώσουν οι εργαζόμενοι την κρίση του καπιταλισμού.
Στη χώρα μας, ενώ οι συνέπειες της παγκόσμιας κρίσης επηρεάζουν σοβαρά τους εργαζόμενους και ενώ ο εθνικισμός, ο ρατσισμός και ο νεοφασισμός είναι σε έξαρση, ο πιο σοβαρός κίνδυνος που αντιμετωπίζουμε είναι συνέχιση της de facto διαίρεσης του τόπου μας.
Για μας, ο αγώνας για την ειρήνη και την επανένωση της χώρας μας, αποτελεί βασική και άμεση προτεραιότητα. Παραμένουμε σταθερά δεσμευμένοι στην προσπάθεια για λύση δικοινοτικής διζωνικής ομοσπονδίας με πολιτική ισότητα των δυο κοινοτήτων, όπως αυτή διαλαμβάνεται στις σχετικές αποφάσεις του ΟΗΕ και στα πλαίσια ενός κράτους με μια κυριαρχία, μια ιθαγένεια, μια διεθνή προσωπικότητα.
Λύση που να είναι σύμφωνη με τις αποφάσεις και τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών, να είναι στο πλαίσιο των συμφωνιών ανωτάτου επιπέδου μεταξύ των δυο κοινοτήτων, να στηρίζεται στις ευρωπαϊκές αρχές και αξίες και να διασφαλίζει την εφαρμογή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για όλους τους πολίτες.
Στηρίζουμε την διαδικασία των συνομιλιών  και καλούμε τους ηγέτες των δύο κοινοτήτων να συνεχίσουν να εργάζονται με στόχο την επίτευξη λύσης που θα επανενώσει την Κύπρο και θα την καταστήσει ελεύθερη, ανεξάρτητη και πατρίδα όλων των Κυπρίων.
Ζητούμε οι διαπραγματεύσεις να συνεχιστούν εντατικά, μέσα σε πνεύμα εποικοδομητικό και με καλή πίστη, με μοναδικό στόχο την επίτευξη συμφωνημένης λύσης. Ζητούμε να διαφυλαχτεί η πρόοδος που έχει επιτευχθεί μέχρι σήμερα στο τραπέζι των συνομιλιών. Καλούμε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη στο διεθνές επίπεδο να εντείνουν τις προσπάθειες τους για εξεύρεση συμφωνημένης λύσης, σημειώνοντας ότι η παρέλευση του χρόνου δεν βοηθά το στόχο της λύσης, αλλά αντίθετα βοηθά στην εδραίωση της υφιστάμενης κατάστασης.
Η συνεχής προσπάθεια για επίλυση του Κυπριακού προβλήματος και επανένωση της Κύπρου θα είναι και σημαντική  συμβολή των Κύπριων εργαζομένων στον αγώνα για τη παγκόσμια ειρήνη. Σε αυτά τα πλαίσια επαναλαμβάνουμε την θέση μας για άμεση αποστρατικοποίηση ολόκληρης της Κύπρου
Η ΠΕΟ, η DEV-IS και η Δικοινοτική Πρωτοβουλία Ειρήνης “Ενωμένη Κύπρος” με την ευκαιρία της 1^η του Σεπτέμβρη ως παγκόσμιας Ημέρας Δράσης για την Ειρήνη διατρανώνουν την θέληση τους για λύση και επανένωση του τόπου μας.
Καλούμε όλους τους Κύπριους να ενωθούν μαζί μας την Τετάρτη 1^η Σεπτεμβρίου για να σημειώσουμε την απαρχή νέων κοινών αγώνων για επίτευξη της ειρήνης και της επανένωσης.
Το πρόγραμμα της εκδήλωσης Συναπάντημα Ειρήνης και Επανένωσης έχει ως εξής:
Πρόγραμμα Εκδήλωσης:
7.00μ.μ. Συγκέντρωση στην Πλατεία Σολωμού και πορεία προς Λήδρα Πάλας (θα ξεκινήσει παράλληλη πορεία από τις Τουρκοκυπριακές οργανώσεις από την Πύλη Κερύνειας).
7.30μ.μ. Συγκέντρωση στο γήπεδο που βρίσκεται στη νεκρή ζώνη αμέσως μετά το οδόφραγμα.
Χαιρετισμοί:

• Πάμπης Κυρίτσης, Γενικός Γραμματέας ΠΕΟ.
• Sener Elcil, εκ μέρους της Δικοινοτικής Πρωτοβουλίας Ειρήνης.
• Ανάγνωση κοινής διακήρυξης από Dogan Arsehit και Χρίστο Ευθυμίου.
• Συναυλία με τον Έλληνα καλλιτέχνη Παντελή Θαλασσινό και την Τουρκοκύπρια Umut Albayrak.  Συμμετέχουν η Βούλα Κωνσταντίνου, το Συγκρότημα SOL ANAHTARI και η Δικοινοτική Χορωδία.

Εκ των Διοργανωτών:
ΠΕΟ – DEVIS και Δικοινοτική Πρωτοβουλία Ειρήνης «Ενωμένη Κύπρος» η οποία αποτελείται από τις πιο κάτω οργανώσεις:
Cyprus Turkish Teachers Trade Union -  KTÖS
Proodeftiki Primary  School Teachers movement
Cyprus Turkish Secondary Teachers Trade Union – KTOEÖS
Proodeftiki Secondary School Teachers movement
Turkish Cypriot Civil Servants Trade Union – KTAMS
Bicommunal Initiative of Relatives of Missing Persons and
Victims of War «Together We Can!»
Kontea Heritage Foundation
Stop the War Coalition
Custom Workers Trade Union   – GÜÇ-SEN
State Workers Trade Union- ÇAĞ-SEN
EMU Unity and Solidarity Trade Union – DAÜ-BİR-SEN
Cyprus Publisher’s Association – KIB-Ya Y
Limassol Civil İnitiative ‘Solution-Reunification-Peace”
United Turkish Cypriot and Greek Cypriot Teachers Platform
İskele Citizens Initiative
Municipal Workers Trade Union – BES
Management Center
Republican Turkish Party – CTP
Social Democracy Party – TDP
United Cyprus Party   – BKP
Socialist İnitiative
New Cyprus Party  – YKP
Symfiliosi / Uzlaşma /  Reconciliation
Peace Association
New Cyprus Association
Left Wing
Association of Turkish Cypriot Artists and Authors
Federation of Cypriot Organizations in Greece – OKOE, Athens
Federation of Cypriot Organizations in Greece – Youth OKOE, Athens
Bicommunal Chorus
Cyprus Turkish Physicians Trade Union – TIP-İŞ
Publishers Trade Union – BASIN-SEN
BARAKA Cultural Group
Cooperative Workers Trade Union – KOOP-SEN
Cyprus Turkish Association for Democracy – KTDD, London
Cypriot Science Education Health and Solidarity Association – KIBES, Instabul
KGP – Cyprus Youth Platform
UCP – United Cyprus Platform of the Overseas Cypriot Organizations
Bi-Communal Peace Initiative
Cyprus Reunification Movement
German-Cypriot Forum –DFZ, Berlin
Workers Democracy
Youth Against Nationalism
NGO Support Centre
Hands Across the Divide
IKME Sociopolitical Studies Institute
Peace Centre
Women Into Action
DAU-SEN
Union of Cypriot Refugees in Greece (EKPE), Athens
Association of Historical Dialogue and Research
OLTEK

Ατού ο Γαβρίλης...

24 πολιτικές συλλήψεις τ/κ συνδικαλιστών. Αλληλεγγύη στους συντρόφους στο βορρά!

Tο αποσχιστικό καθεστώς που έχει εγκαθιδρυθεί στο βόρειο τμήμα του νησιού μας συνεχίζει τις οικονομικές και πολιτικές πιέσεις του σε βάρος των Τουρκοκυπρίων προκειμένου να τους αναγκάσει να μεταναστεύσουν από το νησί. Τις τελευταίες ημέρες, ειδικά, επιχειρείται να εφαρμοστούν από το καθεστώς νέα μέτρα που επιβάλλονται από την Τουρκία και που αφορούν μισθούς, ημερομίσθια και φόρους. Οι συντεχνίες μας κατήλθαν σε γενική απεργία και πραγματοποίησαν διαμαρτυρία ενάντια στο φορολογικό πακέτο που προγραμμάτιζε να ψηφίσει σήμερα η βουλή. Τα μέλη των συντεχνιών μας αντιμετώπισαν την επιθετική στάση της αστυνομίας. Κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης ανάμεσα στην αστυνομία και τους διαδηλωτές η αστυνομία χρησιμοποίησε υπέρμετρη βία και συνέλαβε αρχικά 7 συνδικαλιστές. Ακολούθως συνέλαβε και τους ηγέτες των συντεχνιών που απαιτούσαν την απελευθέρωση των συναγωνιστών τους ανεβάζοντας τελικά τον αριθμό των συλληφθέντων σε 24. Ανάμεσα στους συλληφθέντες είναι οι Guven Varoglu- Πρόεδρος της KTOS, Adnan Eraslan – Πρόεδρος της KTOEOS, Ahmet Kaptan – Πρόεδρος της KTAMS, Mehmet Özkardaş – Πρόεδρος της KAMUSEN, Yakup Latifoglu – Πρόεδρος της Ομοσπονδίας HURIS, Sami Dilek – Πρόεδρος της KAMUIS, Ersin Hurdoganoglu- Γενικός Γραμματέας της CAGSEN, Tulug Kalyoncu- Πρόεδρος της ELSEN, Mehmet Seyis – Πρόεδρος της DEVIS, Buran Atakan – Πρόεδρος της HAVASEN and Oguz Kose - Πρόεδρος της Συντεχνίας Νοσοκόμων και Μαιών.

Κύριος στόχος όπως διαφαίνεται είναι η αποδυνάμωση των συντεχνιών και η τελική τους εξαφάνιση. Η Τουρκία, ως εγγυήτρια δύναμη, έστειλε στρατεύματα στο νησί το 1974 για να προστατέψει το έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας και για να τερματίσει τη σύγκρουση. Κατάφερε τελικά, να διαιρέσει το νησί και να εγκαθιδρύσει μια υποτελή της τοπική διοίκηση στο βόρειο τμήμα του νησιού. Η μόνη υπεύθυνη για αυτό που συμβαίνει αυτή τη στιγμή είναι η Τουρκική Κυβέρνηση. Ως αποτέλεσμα αυτών των πιέσεων, οι Τουρκοκύπριοι αναγκάζονται να παίρνουν το δρόμο της μετανάστευσης.

Ζητούμε την αλληλεγγύη και συμπαράστασή σας ενάντια στη συστηματική καταπίεση που υφίστανται οι Τουρκοκύπριοι από το αστυνομικό κράτος ώστε να υψώσουμε ισχυρή τη φωνή μας για την απελευθέρωση των κρατούμενων συνδικαλιστών.

Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς,
Εκ μέρους της Πλατφόρμας Συνδικαλιστών,

Sener ELCİL

Σήμερα Δευτέρα 5.30μ.μ. 31/5 Πορεία διαμαρτυριας και καταδίκης ενάντια στην δολοφονική επιδρομή του Ισραήλ στα καράβια για την Γάζα!

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΚΑΤΑΔΙΚΗΣ ΤΗΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΗΣ ΕΠΙΔΡΟΜΗΣ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΔΙΕΘΝΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΗΣ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΣΤΗ ΓΑΖΑ

ΩΡΑ: 5:30 μμ –Διασταύρωση Debenhams αστυνομικός σταθμός Λυκαβητού – πορεία στην πρεσβεία του Ισραήλ

Καταγγέλλουμε τη βάρβαρη επιδρομή του Ισραήλ ενάντια στο «Στόλο της Ελευθερίας» που μετέφερε ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα. Ενεργώντας σαν κράτος πειρατής το σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ επιτέθηκε στα διεθνή χωρικά ύδατα στα καράβια που μετέφεραν τη διεθνή αποστολή και δολοφόνησαν 16 άτομα, τραυμάτισαν δεκάδες άλλους, και συνέλαβαν όλους τους ακτιβιστές που συνόδευαν την ανθρωπιστική βοήθεια.

Το κράτος του Ισραήλ δείχνει για άλλη μια φορά ότι αγνοεί όλους τους διεθνείς κανόνες και επιβάλλει τη τρομοκρατία όχι μόνο στους Παλαιστίνιους που κρατά σε ομηρία εδώ και δυο χρόνια στη Γάζα αλλά και όσους τολμούν να εκφράσουν τη συμπαράσταση τους σε αυτούς.

Η ανοχή και η στήριξη που τους δίνει η «πολιτισμένη» Δύση έχει αποθρασύνει τους σιωνιστές για να φτάνουν σήμερα να κτυπούν μια διεθνή αποστολή από Βουλευτές, Ευρωβουλευτές, δημοσιογράφους, εκπροσώπους ανθρωπιστικών οργανώσεων, μη κυβερνητικών οργανώσεων που κουβαλούσαν αναπηρικά καθίσματα, φάρμακα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης.

Δυστυχώς σε αυτή τη γραμμή σύμπλευσης με το Ισραήλ ήταν και η απόφαση της κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας που απαγόρευσε στα καράβια να προσεγγίσουν τη Κύπρο. Είναι μια θέση που τους καθιστά όπως και τους υπόλοιπους Ευρωπαίους συνένοχους σε αυτό το απάνθρωπο έγκλημα, από το οποίο δεν απαλλάσσονται, όσες δικαιολογίες και αν χρησιμοποιούν περί εθνικού συμφέροντος.

Το έγκλημα αυτό δεν πρέπει να μείνει και πάλι ατιμώρητο

Καλούμε όλους σε εκδήλωση διαμαρτυρίας στις 5:30 μμ στη διασταύρωση Debenhams και αστυνομικού σταθμού Λυκαβητού και πορεία στην πρεσβεία του Ισραήλ για να καταδικάσουμε τη δολοφονικής επίθεση των σιωνιστών και για να απαιτήσουμε:

- Να αφεθούν αμέσως ελεύθεροι όλοι οι ακτιβιστές και τα καράβια του «Στόλου της Ελευθερίας»

- Να σταματήσει ο αποκλεισμός της Γάζας

- Να κλείσει η πρεσβεία των σιωνιστών δολοφόνων

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ

Την εκδήλωση καλούν η ΚΙΣΑ, η Εργατική Δημοκρατία, η Νεολαία Ενάντια στον Εθνικισμό, το περιοδικό Ανατροπή, ο Σύνδεσμος Κυπροκουρδικής φιλίας, σε συνεργασία με την Παλαιστινιακή κοινότητα Κύπρου και τουρκοκυπριακές οργανώσεις

Τηλ επικοινωνίας: Ντίνος Αγιομαμίτης 99698503 – Αθηνά Καρυάτη 99190164

Διασταυρώνοντας το οδόφραγμα, Λευκωσία, παραμονές τ/κ εκλογών

Όπως η Λήδρας εν το οδόφραγμα των δυνάμεων της επανένωσης, το Λήδρα Πάλας εν το οδόφραγμα των δυνάμεων του στάτους κβο. Κάθε φορά που περνώ αντιλαμβάνουμαι το. Που τον τζιαρό που το θυμούμαι έτσι ήταν. Που τες μαθητικές διαδηλώσεις τζιαι τους πετροβολισμούς με τους απέναντι την δεκαετία του 1990, τον ανηψιό του Ττόμυ Α' τζιαι τες μαυροφορεμένες μάνες που επροσπαθούσαν να εμποδίσουν την διέλευση των τουριστών, τα αντι-ομοσπονδιακά παραληρήματα τούτης της δεκαετίας με την ΕΦΕΝ σε πρώτο πλάνο. Το δημαρχείο της (πάντοτε ελληνικής) Κερύνειας (ο καθένας δικαιούται την φαντασίωση του μπορεί να μου πει κανένας) το άγαλμα μιας πατριωτικής “κυράς της Λαπήθου”, η πρεσβεία της Ελλάδας, οι ξιφτισμένες τοιχογραφίες που αναφέρονται στην Τουρκική βαρβαρότητα με αφορμή τες δολοφονίες Ισαάκ-Σολωμού το 1996 κάμνουν τον περαστικό να κατανοήσει ότι περπατά στες άκρες μιας κατάστασης. Τες προάλλες που εστρέφουμουν πίσω με έναν πραγματικό Ελληνο-Κύπριο (με έναν γονιό Έλληνα τζιαι ένα Κυπραίο δηλαδή) επετάχτηκεν μια μπάτσα να μας κάμει έλεγχο. Ήβραμεν τζιαι εμείς την ευκαιρία να της πούμεν για τες σημαιούες με τες οποίες ήταν προκλητικά στολισμένη ολόκληρη η περιοχή. (μιτσιές ελληνικές σημαιούες που πάνω που τα σημεία ελέγχου των τ/κ ως το δημαρχείο της ελληνικής Κερύνειας).
“Ίντα που εν τούτα τα καραγκιοζλίκια;” λαλώ της. “Τι σημαίνουν;”
“Εν ξέρεις τι σημαίνουν οι σημαίες”; απαντά μου η μπάτσα.
“Είναι για να μοιάζει με το απέναντι” λαλεί ο παρέας μου. “Όπως σημαιοστολίζουν απέναντι σημαιοστολίζουν και εδώ”.
“Όι εν τζιαι εν μόνιμες οι σημαίες. Είχαμεν εθνικές γιορτές.” αμύνεται η μπάτσα.
“Πριν 15 μέρες” απαντώ εγώ. “Γιατί εν δαμέ ακόμα;”
“Εεε, η κυρά της Λαπήθου, είχε εκδήλωση τες προάλλες” συνεχίζει η μπάτσα.
“Τι σχέση έχει η Λάπηθος με την Ελλάδα;” απαντά ο Ελληνο-Κύπριος με καλαμαρίστικη προφορά.
Η μπάτσα έχασεν τα τζιαι εγύρισεν που την άλλην.
Εχτές ήταν η τελευταία μέρα της προεκλογικής εκστρατείας, εν μέσω μιας συνεχιζόμενης διαμαρτυρίας εκπαιδευτικών για την διαφαινόμενη ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης τζιαι των δασκάλων. Είπα να πάω πάλε. Οι ελληνικές σημαιούες ακόμα τζιαμέ για να περπατούν που κάτω οι τ/κ εργάτες που διαστυρώνουν τον συγκεκριμένο οδόφραγμα για να πάσιν δουλειά. Εν κανούν οι ελέγχοι, χρειάζονται τζιαι οι σημαιούες για να μεν ξιάννουν που έρκουνται. Απέναντι οι ταμπέλες καλωσορίζουν τον περαστικό στην “κυρίαρχη ΤΔΒΚ” που “θα υπάρχει πάντα”. Έλεγχος.

Οι φοιτητές της Παιδαγωγικής Ακαδημίας συνεχίζουν απτόητοι. Φκάλλουν βάρδιες στο κατελημμένο ράουντ αμπάουτ με τα πανώ τους. Προχτές εκαταλάβαν τζιαι το υπουργείο παιδείας για 5 ώρες μαζί με συνδικαλιστές της ΚΤΟΣ τζιαι εσυγκρουστήκαν με την αστυνομία. Ίντα πράμαν α; μπορείται να φανταστείτε ποδά τους φοιτητές μας σε έτσι είδους κινητοποιήσεις οξά την ΠΟΕΔ-ΟΕΛΜΕΚ σε ρόλο ΚΤΟΣ-ΚΤΟΕΟΣ; Αδιανόητο. Καθώς επαρπατούσα ένιωθα έντονα την παρουσία των οπαδών του Έρογλου που επλημυρίζαν τους δρόμους σε αυτοκινητοπομπές. Επιστρατεύσαν ακόμα τζιαι αππάρους με σημαίες της Τουρκίας τζιαι της ΤΔΒΚ. Εφορούσαν τζιαι πορτοκαλλί, μαζί με τες εθνικές τους σημαίες, ήταν σαν ένα πλήθος τουρκόφωνων ΑΠΟΕΛιστών...Πολλές φάτσες του Έρογλου, αντίθετα ο Ταλάτ έπαιξεν με παραπάνω με συνθήματα παρά με την φάτσα του. Το κυρίαρχο ήταν “Είτε με το χθες, είτε με τον κόσμο”. Εγύρεψα να έβρω τζιαι το σύνθημα της “ένωσης με την Τουρκία” που μας επρήσαν οι εθνικιστές που ποδά. Ήβρα το. Ήταν υποσημείωση με μιτσιά γράμματα στο 2ο σύνθημα “Όταν ο Ταλάτ υπάρχει, υπάρχουμε και εμείς” που ελάλεν “επειδή με συνδέει με τον κόσμο, επειδή με συνδέει με την Τουρκία” εμφανώς στην προσπάθεια του να πιάσει τους ψήφους των Τουρκικής καταγωγής τζιαι της μετριοπαθούς εθνικοφρόνου κεντροδεξιάς. Ασορτί με φωτογραφίες του Ταλάτ σε χειραψία με τον Μπαν Κι Μουν τζιαι τον Γκιούλ. Όταν εδέχτεικε κριτική για τούτον το σύνθημα που τα αριστερά είπεν ότι το σύνθημα τούτον εν το Τζε Τε Πε που το επέλεξεν τζιαι όι τζίνος τζιαι ότι σημαίνει ότι οι τ/κ θα συνδεθούν με την Τουρκία στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της ένταξης δηλαδή των τ/κ με την λύση τζιαι του ανοίγματος της πορείας της Τουρκίας. Αλλά πάλε ο Ταλάτ εν μέσω σημαιών της Τουρκίας τζιαι της ΤΔΒΚ, όπως τζιαι ο Έρογλου ως μια δομική σημειολογία, πλαίσιο.

Το συλλαλητήριο του Έρογλου στην πλατεία του Σαραγιού πρέπει να έισιεν γύρω στες 5 σιηλλιάες που ούλλες τες ηλικίες σε γιορταστική ποπ κατάσταση. Επλήρωσεν το πιο δημοφιλές τοπικό συγκρότημα να παίξει άκουσα μετά. Τζιαι γενικά εσιώνωσεν πολλά λεφτά σε μια συστηματική εκστρατεία με σχεδόν συντριπτική υπεροχή στα μήντια ακόμα τζιαι στο δήθεν ουδέτερο τηλεοπτικό σταθμό του Ασίλ Ναδίρ. Το βαθύ κράτος της δεξιάς εν τζιαι ανατράπηκεν ολοκληρωτικά με την εξέγερση του 2002-2003, υπήρξεν η ενσωμάτωση του 2004-2005, ενώ που τα πέρσι με την επανα-ανάληψην της εξουσίας που το Ου Πε Πε η τ/κ κοινότητα βιώνει μιαν αντεπανάσταση. “Εν τυφλοί εθνικιστές, στενόμυαλοι, κολλημένοι” λαλεί μου με ένταση ο νεαρός υπάλληλος του Ισικιταπεβί, “λαλούν ότι ο κάθε λαός έσιει την ηγεσία που του αξίζει όμως εγώ αντρέπουμαι για την κοινότητα μου”. Το συλλαλητήριο του Ταλάτ στην πλατεία Ινονού (την βάση της εξέγερσης) ήταν σαφώς μεγαλύττερο, ίσως τζιαι διπλάσιο σε μέγεθος. Οι νεολαίες του Τζε Τε Πε τζιαι του Τε Ντε Πε εκάμαν εντυπωσιακή εμφάνιση βροντοφωνάζοντας Κιπριστάν Μπαρίς Εγκελλενεμές το οποίο επιβλήθηκεν τελικά σαν το κεντρικό σλόγκαν του συλλαλητηρίου. Τούτοι οι δεκαοχτάρηδες τωρά το 2002 ήταν δεκάχρονα εσκέφτηκα, που το ήβραν τούτον το πάθος; Το "η ειρήνη δεν μπορεί να εμποδιστεί στην Κύπρο” έννεν απλά ένα πολιτικό σύνθημα. Εν μέρος της αριστερής τ/κ πολιτικής κουλτούρας πλέον, εν ιστορικό δεδομένο, όπως ήταν/είναι το “η Κύπρος ανήκει στον λαό της” για την ε/κ αριστερά μετά το 1974. Οι σημαίες με τα συνθήματα ήταν κότσιηνες τζιαι άσπρες, η Κύπρος ήταν ολόκληρη τζιαι μόνον ένα άτομο εκρατούσεν σημαίαν της ΤΔΒΚ. Μπέλλα τσιάο, Λιβανελλί, ειρήνη στον κόσμο τζιαι την ειρήνη στην Κύπρο. Το κοινό των συλλαλητηρίων ήταν τα πυροτεχνήματα στο πλαίσιο πάντα της υπαγωγής της πολιτικής στο θέαμα. Δαμέ εξοθκιάστηκεν ο Ταλάτ παραπάνω. Υπάρχει η προοπτική εξαργύρωσης τους; ούλλοι λαλούν ότι το πουλλίν επέτασεν. Εγώ διερωτούμαι ακόμα “Αν του φωνάξουμεν που τα καλά, εν μπορεί να στραφεί;”

Απεργιακές κινητοποιήσεις φοιτητών, καθηγητών και δασκάλων ενάντια στον τερματισμό λειτουργίας της παιδαγωγικής Ακαδημίας βορείου Κύπρου

αναδημοσίευση από τις Φάλιες

Αποχή από τα μαθήματα, απεργία και καθιστική διαμαρτυρία πραγματοποιούν εδώ και δυο-τρεις εβδομάδες, οι φοιτητές και καθηγητές της Ακαδημίας εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης της βορείου Κύπρου, που λειτουργεί από το 1937, ενάντια στην άκρος επιθετική απόφαση της «κυβέρνησης» να αναθέσει την εκπαίδευση των δασκάλων σε ιδιωτικά πανεπιστήμια.

Τις κινητοποιήσεις των φοιτητών και καθηγητών της Ακαδημίας στηρίζει εδώ και μια εβδομάδα και η συντεχνία των εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαιδ. KTÖS με δυναμική απεργία σε πάνω από 50 σχολεία. Η «κυβέρνηση», εκμεταλλευόμενη το γεγονός της απαγόρευσης της πολιτικής προπαγάνδας, λόγω των εκλογών της Κυριακής, απαγόρευσε την απεργία της συντεχνίας και απείλησε με συλλήψεις, φοβούμενη το χάος μιας απεργίας σε τόσα σχολεία, ιδιαίτερα σε αυτή τη φάση εκλογών. Οι εκπαιδευτικοί της KTÖS, σε πρόσφατη ανακοίνωση τους, δηλώνουν πως είναι πολύ σημαντικός ο αγώνας γιατί είναι δικαίωμά τους να απεργούν και δεν δέχονται τέτοιες φασιστικές μεθόδους απαγόρευσης από την «κυβέρνηση» ή όπως την ονομάζουν, «κατώτερη τοπική τουρκική διοίκηση».

Η καθιστική διαμαρτυρία γίνεται κυρίως από τους φοιτητές της Ακαδημίας, οι οποίοι έχουν κυριολεκτικά κατασκηνώσει και σε βάρδιες βρίσκονται όλο 24ώρο σε ένα από τα μεγάλα κεντρικά ράουνταμπαουτς της βόρειας Λευκωσίας, δίπλα στο πάρλιαμεντ και την πρεσβεία της τουρκίας. Αν και το σημείο είναι λίγο ανθυγιεινό και μες το καυσαέριο, τα παιδιά με τα πανό, τα πλακάτ και οι σημαίες τραβούν το ενδιαφέρον του κόσμου της βόρειας Λευκωσίας που πηγαινοέρχεται κυρίως με αυτοκίνητο -φυσικά- στην πόλη.

Οι φοιτητές αντιδρούν γιατί, αν μη τι άλλο, αρνούνται να πληρώνουν σε ιδιωτικά πανεπιστήμια τα οποία θεωρούν αμφιβόλου ποιότητας και αξιοπιστίας και στηρίζουν την τοπική Ακαδημία δασκάλων. Βέβαια το θέμα έχει πολλές προεκτάσεις, όπως αυτή προς την πλήρη ιδιωτικοποίηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Ακόμα πιο σημαντική όμως, είναι αυτή προς την συνεχιζόμενη επίθεση της εξουσίας της τουρκίας προς την διαφορετικότητα του πολιτισμού των τουρκόφωνων κυπρίων. Το γεγονός της λειτουργίας μιας κυπριακής τουρκόφωνης Ακαδημίας δασκάλων με παράδοση από το 1937, είναι πολύ σημαντικό για τον πολιτισμό και την διαφορετική ταυτότητα των κυπρίων της βόρειας Κύπρου.

Κάθε απόπειρα να κλείσει η Ακαδημία ισοδυναμεί με επίθεση προς τον τοπικό πολιτισμό, την τοπική παράδοση και την διαφορετικότητα της Κύπρου.

Είμαστε ενάντια σε κάθε προσπάθεια, κάθε «κυβέρνησης» -γιατί όλες θα έπρεπε να είναι σε εισαγωγικά!- καταστολής της τοπικής παράδοσης και διαφορετικότητας οποιουδήποτε λαού και ομάδας.

Αλληλεγγύη στους αγωνιζόμενους Τούρκους εργάτες!

Εδώ και δυο μήνες οι εργαζόμενοι στα εργοστάσια της πρώην κρατικής εταιρείας παρασκευής καπνού και αλκοόλ TEKEL βρίσκονται στους δρόμους της Άγκυρας σε μια μεγάλη και διαρκή κινητοποίηση ενάντια στην κυβέρνηση Ερτογάν. Το κρατικό αυτό κονσόρτιουμ ιδιωτικοποιήθηκε το 2003 και από τότε άρχισε το κλείσιμο εργοστασίων και οι απολύσεις χιλιάδων εργαζομένων. Στις 15/12/09 η κυβέρνηση του AKP πρότεινε μια καινούργια ρύθμιση με τον κωδικό 4-C σαν μεσοπρόθεσμη λύση για τους απολυμένους εργάτες προσφέροντας δεκάμηνα συμβόλαια εργασίας στον ευρύτερο δημόσιο τομέα στη βάση του κατώτατου μισθού, (μείωση δηλαδή στο μισό του μισθού τους). Αυτό προκάλεσε την έντονη αντίδραση των απολυμένων εργαζομένων που κατευθύνθηκαν από διάφορα μέρη της χώρας προς την Άγκυρα κατασκηνώνοντας διαμαρτυρόμενοι σε κεντρικούς δρόμους γύρω από το οίκημα της συνομοσπονδίας συνδικάτων Türk-İş δημιουργώντας έτσι ένα δημόσιο κέντρο αγώνα. Κάποιοι διεξάγουν απεργία πείνας.

Η αλληλεγγύη των Τούρκων εργαζομένων προς τους απολυμένους συναδέλφους τους υπήρξε εντυπωσιακή. Φοιτητές, πολίτες και ακτιβιστές συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις ενώ στις 4/2/10 πραγματοποιήθηκε γενική απεργία αλληλεγγύης με συμμετοχή εκατομμυρίων εργαζομένων. Οι απολυμένοι αυτοί εργαζόμενοι ήταν στην πλειοψηφία τους ψηφοφόροι του AKP αλλά τώρα που αντιμετωπίζουν την καταστολή του αστικού κράτους (είχαμε συγκρούσεις με την αστυνομία, τραυματισμούς, ρίψη δακρυγόνων, οδοφράγματα και συλλήψεις) που διαχειρίζεται ο Ερτογάν, έχουν ριζοσπαστικοποιηθεί. Η φράση που κυκλοφορεί ευρέως αυτό το διάστημα στην Τουρκία είναι παρμένη από ένα εργάτη της TEKEL. “Πριν τις 15/12/09 ήμουν απλά ένας Μουσουλμάνος που προσευχόμουν πέντε φορές τη μέρα. Τώρα είμαι ένας εργάτης, πέντε φορές κομμουνιστής”. Η εικόνα του AKP ως ένα δήθεν υπερταξικό κόμμα, ουδέτερο στην σύγκρουση κεφαλαίου και εργασίας έχει θρυμματιστεί στους δρόμους της Άγκυρας. Όπως το θέτει ο Erinç Yeldan, (Bilkent University) “η ιστορία αναδεικνύει για άλλη μια φορά την πραγματική διαλεκτική του καπιταλισμού”.