Καταγραφές Μάρτης 2018-2 (μέχρι και 2 απρίλη)

21/3/2018

Δεν γίνεται ούτε ξέπλυμα ούτε φοροδιαφυγή, ούτε φοροαποφυγή από τα κεφάλαια που πετούν πάνω από τη Κύπρο είπαν οι αρμόδιοι σήμερα πάλι επειδή εφαρμόζουμε με ευλάβεια όλες τις σχετικές νομοθεσίες και οδηγίες. Απλά μας στοχοποιεί άδικα ο ξένος τύπος επειδή παίζουν παιχνίδι οι μεγάλες δυνάμεις σε βάρος της μικρής μας χώρας, είπαν όλοι μαζί σε πνεύμα εθνικής ομοφωνίας.

Κρα, απάντησε ο κόρακας όταν τον ρώτησαν ποιος είναι.

J

………

25/3/2018

Τα προβλήματα του «Κολοκοτρώνειν» στη νεοσύστατη δικοινοτική Κυπριακή Δημοκρατία.

Διότι το «Κολοκοτρώνειν» φίλες και φίλοι θέτει υπαρξιακά ερωτήματα περί της φυσικής τάξης πραγμάτων και της σχέσης ιστορίας, μύθου, ταυτότητας και πολιτικής. J

Δεν ήρκει ότι οι Τούρκοι παρουσίαζον την ιδικήν των ιστορία υπό την μορφή και τας διαστάσεις που αυτοί ήθελον, αλλά ήθελον να επεμβαίνουν και εις την Ελληνικήν ιστορίαν. Περί τα τέλη του 1961, το Κυπριακόν ραδιόφωνον εις τας εκπομπάς τους προς τους Ελληνοκυπρίους (διότι υπήρχε και ειδικόν Τουρκικόν πρόγραμμα) μετέδιδεν εις συνεχείας εν έργον περί Κολοκοτρώνη. Και ο Κολοκοτρώνης, ως ήτο φυσικόν, επολέμα και έσφαζε Τούρκους. Οι Τούρκοι αρθρογράφοι εξηγέρθησαν και πάλιν και ηπείλουν θεούς και δαίμονας. «Ποιος είναι αυτός ο Κολοκοτρώνης; Δεν υπήρξε ποτέ Κολοτρώνης, αλλά πρόκειται περί μυθικού προσώπου»!

Σπύρος Παπαγεωργίου, Από την Ζυρίχην εις τον Αττίλα, Τόμος Α, σελ. 173

………..

Η αναφορά του Υπουργού Παιδείας ότι το Υπουργείο του μοιράζεται αξίες και αρχές με το ΕΛΑΜ, μπορεί να είναι εμετική, είναι όμως και ειλικρινής. Όπως και αυτό που μου ανάφερε μόνιμος αξιωματικός της ΕΦ τις προάλλες ότι ανησυχεί ότι οι αντι-πολεμικές απόψεις που έχω εγώ μπορεί να «μολύνουν» την νεολαία. Και αυτό, ταυτόχρονα εμετικό αλλά και αλήθεια. Από την πρώτη στιγμή που εμφανίστηκε το ΕΛΑΜ ήταν ξεκάθαρο για εμένα ότι είχε κάθε προοπτική να εδραιωθεί ακριβώς επειδή πατούσε και πατά όχι στον Χίτλερ αλλά στο Μεταξά, όχι στον νεοναζισμό αλλά στον χουντισμό, πατώντας δηλαδή γερά στο έδαφος της ακροδεξιάς του «ελληνοχριστιανισμού», που διέπει το ε/κ βαθύ κράτος. Το ΕΛΑΜ ως κόμμα απλά μετουσιώνει την ιδεολογία του ε/κ σχολείου και του ε/κ στρατεύματος σε πολιτική. Τίποτε λιγότερο και τίποτε περισσότερο. Αυτό είναι πολύ πιο τρομακτικό από τις νεοναζιστικές καταβολές και περιστασιακές αναφορές στελεχών του.

...........................

30-3-2018

Ποιος ήταν ο Ντερβίς Αλί Καβάζογλου; Τι ήταν και τι είναι; Είναι προφανώς σύμβολο της ελληνο-τουρκικής φιλίας επειδή δολοφονήθηκε [μαζί με τον Κώστα Μισιαούλη] από τον σωβινισμό του κυπριακού τουρκισμού. Είναι επίσης ήρωας του ΑΚΕΛ τον οποίο το ΑΚΕΛ, πιο κυπριωτικό μετά το 1974, τιμά με ειλικρίνεια έστω και αν όχι με τον πιο αρμόζοντα κατά την άποψη μου τρόπο. Όμως ποιος ήταν και τι είναι πραγματικά ο Καβάζογλου; Είναι ο Αλέκος όπως τον φώναζαν οι συντρόφοι του στα δύσκολα χρόνια της εθνικιστικής υστερίας όταν έπρεπε να κρύβεται; Είναι το καλόν το «Τουρτζίν μας» όπως τον φαντασιώνεται και τον προωθεί η ε/κ εθνικιστική διανόηση; Ο καλός Τούρκος που αποδέχτηκε δήθεν την ελληνική ηγεμονία στην Κύπρο και άρα ακίνδυνος για αυτήν και επικίνδυνος μόνο για την τουρκική ηγεμονία; Ο καλός Τούρκος και μάλιστα βολικά νεκρός χωρίς ελληνική ευθύνη;

Δεν έχω πλήρη εικόνα για το ποιος ήταν στα αλήθεια ο Καβάζογλου. Αυτό που ξέρω όμως σίγουρα είναι ότι ο Καβάζογλου ήταν ένας αξιοπρεπής και θαρραλέος Κύπριος αγωνιστής πολύ μπροστά από την εποχή του και από το κόμμα του. Ήταν από τους λίγους που στάθηκαν κόντρα στο ρεύμα των εθνικισμών, από τους λίγους που πίστεψαν στην ελεύθερη και ανεξάρτητη Κύπρο σκέτα νέτα. Από τους λίγους που αντιτάχτηκαν έγκαιρα στο δίπολο Ένωσις-Ταξίμ που τελικά κατάστρεψε τη χώρα μας. Συνεπής δικοινοτιστής επέμεινε μέχρι τέλους παρά το ότι έχασε τον πολιτικό ζωτικό του χώρο με την μαζική αποχώρηση των τ/κ από την ΠΕΟ το 1958. Συνεπής στο δίκαιο αγώνα για την ειρήνη και την συνύπαρξη, επέμεινε ακόμα και μετά το δεύτερο πιο ισχυρό κύμα της Ένωσις που ακολούθησε τις συγκρούσεις του 1963 και που συμπαρέσυρε ξανά και το κόμμα του και για το οποίο αργότερα το ΑΚΕΛ άσκησε αυτοκριτική. Τιμή και δόξα στον  Καβάζογλου όχι απλά επειδή τον σκότωσαν οι φασίστες του Ταξίμ, αλλά επειδή ήταν ένας διορατικός αγωνιστής κόντρα στο ρεύμα, ένας Κύπριος πολιτικός σε μια εποχή που οι πολιτικοί στην Κύπρο επιτρεπόταν να είναι μόνο είτε Έλληνες είτε Τούρκοι.

………

2/4/2018

Που το 1968 που εκατάλαβεν η ε/κ ηγεσία ότι εν εμπορούσεν να επιβληθεί με τη βία πάνω στους τ/κ τζιαι αρκέψαν έτσι οι δια-κοινοτικές συνομιλίες για συμβιβαστική λύση στο κυπριακό επεράσαμεν που διάφορες φάσεις με αλλαγές παραμέτρων, ιεράρχησης ζητημάτων τζιαι διακυβευμάτων. Αλλά ταυτόχρονα υπάρχει τζιαι κάτι που εν άλλαξεν καθόλου καθώς δομεί υπαρξιακά την ιστορία των συνομιλιών για το κυπριακό. Διαχρονικά για τες ηγεσίες ε/κ τζιαι τ/κ [με την εξαίρεση ίσως του 2008-2009 τζιαι του 2015-2016 για την τ/κ πλευρά όταν οι Ταλάτ τζιαι Ακιντζί εφανήκαν κάπως πιο έτοιμοι για υπερβάσεις] οι συνομιλίες δεν γίνουνται για τη λύση του κυπριακού αλλά για την διαχείριση της μη λύσης του κυπριακού τζιαι βασικά για την αποφυγή σιηρόττερων εξελίξεων. Όταν καταρρέουν οι διακοινοτικές συνομιλίες πάντα υπάρχει κίνδυνος επιστροφής στη παραλογισμό που επικρατούσεν πριν να ξεκινήσουν, την διακοινοτική ένταση δηλαδή.

Έσιει τζιαι μια δόση πικρής ειρωνείας το ότι το κίνημα ειρήνης-επανένωσης που θέλει λύση διακοινοτικού συμβιβασμού είναι εγκλωβισμένο στο να στηρίζει τες συνομιλίες που γίνουνται βασικά για τη διαχείριση του στάτους κβο, διότι η μόνη άλλη διαθέσιμη επιλογή στην απουσία των διακοινοτικών συνομιλιών εν η εθνικιστική έξαρση, η διακοινοτική ένταση τζιαι τα νέα διχοτομικά τελεσμένα. Τζιαι κάπως έτσι προχωρούμε στο σήριαλ μας με νέο επεισόδιο τούτη τη περίοδο που έσιει τίτλο «Το κοινωνικό δείπνο ή/και κοινωνικά δείπνα».    

Καταγραφές Φεβράρη 2018

7/2/2018

Το ότι η ε/κ αστική τάξη πάσχει από μεγαλομανία, έλλειψη διορατικότητας και στοιχειώδους αντίληψης της πραγματικότητας έχει λεχθεί κυρίως σε σχέση με την πολιτική της «ένωσις» του 1950 και την καταστροφή που επέφερε το 1974. Το πιο σημαντικό είναι ότι συνεχίζει απτόητη στη βλακεία της συμπαρασύροντας όλη την κοινωνία στην καταστροφή. Την δεκαετία του 1990 πίστεψε με διάφορους τυχοδιωκτικούς κύκλους στην Ελλάδα ότι εκμεταλλευόμενοι το κουρδικό θα περικύκλωναν με το ενιαίο αμυντικό δόγμα στρατιωτικά την Τουρκία. Έφτασε μάλιστα στο σημείο να παραγγείλει η Κυπριακή Δημοκρατία ένα από τα πιο ανεπτυγμένα πυραυλικά συστήματα τότε στον πλανήτη και να νομίζει ότι η Τουρκία θα επέτρεπε την εγκατάσταση του στην Κύπρο. Την δεκαετία του 2000 η ε/κ αστική τάξη νόμιζε ότι οι τράπεζες της εκμεταλλευόμενες την Ευρωπαϊκή ιδιότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας θα γίνονταν μεγαθήρια που θα κατακτούσαν την ανατολική Ευρώπη και θεωρούσαν ότι δεν υπήρχε τέλος στην τραπεζική επέκταση. Την δεκαετία του 2010 οι ε/κ αστοί πραγματικά πίστεψαν ότι θα απόκλειαν με τις συμμαχίες τους την Τουρκία από το ενεργειακό παιχνίδι της Ανατολικής Μεσογείου και ότι η Τουρκία δεν θα είχε άλλη επιλογή από το να δεχτεί ότι η Κυπριακή Δημοκρατία χωρίς λύση του Κυπριακού είναι ο ενεργειακός κόμβος της περιοχής.

Γελούμεν, αλλά εννά κλαίμεν πάλε… J

………..

12/2/2018

Σχολιάζαμε τις προάλλες τον «επιτυχημένο υπουργό» Γεωργιάδη ότι δεν θέλει να συνεχίσει στο Οικονομικών διότι ξέρει τι έρχεται καθότι και το παραμύθι με τις ευθύνες των προηγούμενων τελειώνει και ο τραπεζικός τομέας θα ξανασκάσει και η πολιτική ανάπτυξης «πουλώ ευρωπαϊκά διαβατήρια» μπαίνει στο μικροσκόπιο της ΕΕ. Και τον άλλο «επιτυχημένο υπουργό» της Υγείας Παμπορίδη που επίσης δεν αναλαμβάνει ξανά, διότι ξέρει ότι άλλο η επικαιροποίηση του νόμου του 2001 για να γίνει το ΓΕΣΥ και άλλο το να υλοποιηθεί στην πράξη.

Αλλά η παλιά καραβάνα της πολιτικής, Κασουλίδης είναι με διαφορά ο καλύτερος. Αυτός ξέρει πολύ καλά σε τι κατάσταση βρίσκεται και το Κυπριακό και η «διπλωματική οχύρωση» των ενεργειακών σχεδιασμών και έχει και άλλοθι αποχώρησης την ηλικία του. Η εξωτερική πολιτική της Κύπρου έτσι και αλλιώς μπορεί να ασκείται εξίσου καλά από τον αρχιεπίσκοπο, τον Κοτζιά, μια ιταλική εταιρεία. Δεν μπορεί κανένας να πει τίποτε. Κύριος ο Γιαννάκης. J

……….

Η πολιτική σκηνή της Μπανανίας εκτός από ανέκδοτο είναι επίσης και παραγωγός ανέκδοτων, κατά το «Κύπρος ηρώων γη» - «ηρωογεννήτρα Κύπρος». Να καταγράψω λοιπόν τις φράσεις που μετατράπηκαν σε σύντομα ανέκδοτα ανά διετία.

2011-2012: Οι πιέσεις να μετατραπεί το «Χριστόφιας» στο συντομότερο ανέκδοτο ήταν τεράστιες. Δυστυχώς το αποτέλεσμα ήταν πιο πικρό. Ήταν το «ΔΙΚΑΙΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ».

2013-2014: Το «ΔΕΣΜΕΥΟΜΑΙ» χωρίς καν ανταγωνισμό.

2015-2016: Ενώ το “success story” φαινόταν να έχει τα φόντα, η εκλογή Ακιντζί και η επανέναρξη συνομιλιών οδήγησαν σε άλλο αποτέλεσμα: «ΝΙΚΑΡΟΣ-ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΛΥΣΗΣ»

2017-2018: Το «Νέα Στρατηγική» ξεκίνησε με αξιώσεις αλλά ήταν πάντα πίσω από το «ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟΙ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΙ». Το δε «ΠΛΕΓΜΑ ΣΥΜΜΑΧΙΩΝ» το τερμάτισε. J

………..

14/2/2018

Η διακοπή του μονομερούς ενεργειακού προγράμματος της Κυπριακής Δημοκατίας από την Τουρκία και η πλήρης ανοχής της διακοπής αυτής από τη διεθνή κοινότητα ήταν απολύτως προβλέψιμες εξελίξεις μετά το πρόσφατο ναυάγιο στο Κυπριακό με βασική ευθύνη Αναστασιάδη. Οι σχεδιασμοί και οι απόπειρες της Κυπριακής Δημοκρατίας να αφήσει την Τουρκία εκτός του ενεργειακού παιχνιδιού στην Ανατολική Μεσόγειο ήταν ούτως ή άλλως πάντα μια κωμικοτραγική υπόθεση και ήταν θέμα χρόνου να διαφανεί αυτό. Το πιο ανησυχητικό τώρα από αυτά που ξεδιπλώνονται δεν είναι ούτε η ετοιμότητα ανάδειξης της στρατιωτικής της ισχύς από την Τουρκία ως  εργαλείο πολιτικής, ούτε ο παλαβός εθνικισμός που δυναμώνει γενικά σε όλη τη περιοχή. Η βασική μάλλον αρνητική εξέλιξη είναι ότι πλέον, Κυπριακό και ενεργειακά ντε φάκτο πακετοποιούνται και ενισχύεται ακόμα περισσότερο η υπαγωγή του Κυπριακού στα ελληνοτουρκικά. Αυτό το ενδεχόμενο που είχε γίνει ορατό τα τελευταία χρόνια πιθανότατα κλειδώνει τώρα.

………

Ο Αναστασιάδης τζιαι ο Χριστοδουλίδης νομίζουν ότι έπιασεν κανένα διεθνή παίχτη η έννοια αν παν ή αν δεν παν συνομιλίες. Τζιαι νομίζουν τζιόλας ότι η μη λύση εν απλά να μείνουμε «όπως είμαστε», ότι ο ΟΗΕ τρώει κόνναρα τζιαι ότι εν σιγά το πράμα η ευθύνη για το ναύαγιο. Όπως είχα γράψει ήδη που τα πέρσι αυτή τη φορά μπορεί να εκπλαγούν (10/5/2017):

Δεν νομίζω ότι η ε/κ ηγεσία τρέφει ελπίδες ή την νοιάζει ιδιαίτερα να κερδίσει ή έστω να μην χάσει συντριπτικά στο blame game που παίζει. Από το 2004 και μετά έχει συνηθίσει να φορτώνεται την ευθύνη για τη διατήρηση του στάτους κβο. Αυτό που ίσως την εκπλήξει αυτή τη φορά είναι το ότι μπορεί οι συνέπειες του καταλογισμού της ευθύνης για το ναυάγιο να είναι πολύ πέραν της σφαίρας του διπλωματικού πεδίου και να αγγίξουν όχι απλά εικόνες, συμβολισμούς και στάτους αλλά κυρίως την υλική ουσία των πραγμάτων. 

………..

18/2/2018

Όσοι νομίζουν ότι η Τουρκία ενεργεί στο θέμα των υδρογονανθράκων γύρω από τη Κύπρο απλά με την στρατιωτική της ισχύ και άρα θέτουν το θέμα με όρους «Τουρκικού επεκτατισμού», «πειρατείας» κλπ είναι βαθιά νυχτωμένοι. Η Τουρκία έχει σειρά πολιτικών, γεωπολιτικών και νομικών ερεισμάτων να εμποδίσει τους ενεργειακούς σχεδιασμούς των ε/κ, για αυτό το κάνει και αυτό είναι που αντανακλάται στη στάση της διεθνούς κοινότητας. Τα περί εξόφθαλμης παραβίασης από τη Τουρκία του «διεθνούς δικαίου», του «δικαίου της θάλασσας» της «διεθνούς νομιμότητας» κλπ κλπ είναι στην καλύτερη περίπτωση αφελής υπερβολή ή υπερβολική αφέλεια και στη χειρότερη προπαγάνδα για αρχάριους.

18/2/2018

Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι μέσα στην ε/κ αστική τάξη έχει κυριαρχήσει η ιδέα της διχοτόμησης με κάθε κόστος ως προς τη διαχείριση του κυπριακού τις επόμενες δεκαετίες. Αυτή η ιδέα που ήταν πάντα κυρίαρχη στους κύκλους του βαθέως ε/κ κράτους του 1964, έχει μετά το 2004 εξαπλωθεί γενικότερα στην ελληνοκυπριακή ελίτ και έγινε σταδιακά σχεδόν καθολικά αποδεκτή στους αστικούς κύκλους. Αυτό που κάποτε κάποιοι αποκαλούσαν «ενδοτική αστική θέση», την ιδέα δηλαδή ότι οι ε/κ θα μπορούσαν να κάνουν πολιτικές παραχωρήσεις στους τ/κ για να γίνει μια συμφωνία που μετά θα αναιρούνταν λόγω της ε/κ οικονομικής ισχύος τέλειωσε με το σχέδιο Ανάν. Διότι ξεκαθαρίστηκε ότι α) αυτό ήταν ανέφικτο σε υλικό επίπεδο β) οι τ/κ δεν θα συναινούσαν ποτέ σε ρυθμίσεις που θα άφηναν ανοιχτό το ενδεχόμενο της ε/κ επικυριαρχίας στο τ/κ κρατίδιο και γ) με την απώλεια του ε/κ διπλωματικού πλεονεκτήματος και την απαρχή ήδη του acknowledgement (όχι recognition) του τ/κ κρατιδίου, δεν είχαν και κάτι τόσο σημαντικό οι ε/κ να δώσουν.

Ουσιαστικά, πίσω και πέραν από τη βιτρίνα της δημόσιας ρητορικής περί ομοσπονδιακής λύσης, ήδη από το 2017 η διαπραγμάτευση γίνεται για τους όρους της διχοτόμησης. Αν και στην πολιτική πάντα είναι εφικτές οι ανατροπές, τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα, όχι επειδή η ιδέα της διχοτόμησης έχει γίνει αποδεχτή από την κοινωνική πλειοψηφία [αυτό δεν έχει γίνει ακόμα, όσο και αν αστικοί κύκλοι το επικαλούνται για να δικαιολογήσουν τη θέση τους] αλλά επειδή αυξάνεται η ανοχή σε αυτή την πολιτική. Ας μην μας γελά το γεγονός ότι είναι ανέφικτο να συμφωνηθεί πραγματικά η διχοτόμηση τουλάχιστον για άλλη μια δεκαετία. Αυτό έχει να κάνει περισσότερο με εξωτερικούς παρά με εσωτερικούς παράγοντες. Περισσότερο με τις επιπλοκές νομιμοποίησής της παρά με την δύναμη των Κυπρίων βόρεια και νότια που αντιπαλεύουν αυτή τη πορεία.

Ο δρόμος προς τη διχοτόμηση δεν μπορεί να είναι και δεν θα είναι βελούδινος. Αλλά φοβάμαι ότι μέχρι που να γίνει αυτό αντιληπτό θα είναι αργά για να αντιστραφεί η πορεία. Όπως και να έχει όμως, εμείς θα συνεχίσουμε να αρθρώνουμε με ειλικρίνεια την θέση της επανένωσης.

…………

24/2/2018

Επειδή μετά το φιάσκο της Σουπιάς (sic) ξανασερβίρεται από κυρίαρχους ε/κ διχοτομικούς κύκλους η ιδέα να κλείσουν τα οδοφράγματα, καλό είναι να θυμόμαστε τα εξής απλά δεδομένα:

α)Δεν τα άνοιξαν αυτοί για να απειλούν να τα κλείσουν.

β) Δεν μπορούν να τα κλείσουν μόνοι τους αν η άλλη πλευρά τα κρατά ανοιχτά.

γ) Η διέλευση από τα οδοφράγματα υπόκειται στον Ευρωπαϊκό Κανονισμό της Πράσινης Γραμμής και οποιαδήποτε παρεμπόδιση πολιτών με τραμπούκικες μεθόδους από την αστυνομία μπορεί να αντιμετωπιστεί και με νομικά μέτρα.

Οπόταν, το βαθύ ε/κ κράτος και διάφορα ε/κ κόμματα είναι καταδικασμένα να μείνουν στην ονείρωξη των κλειστών οδοφραγμάτων διότι η πολιτική του κλεισίματος τους είναι, στο υφιστάμενο πλαίσιο, ανέφικτη. Μπορεί στην επόμενη στροφή του διχοτομικού δρόμου που μας οδηγεί ο Αναστασιάδης να αλλάξουν τα δεδομένα. Όμως, το σίγουρο είναι ότι ο δρόμος είναι μακρύς και δεν θα αφεθεί η ε/κ ελίτ να αγοράσει έτσι φτηνά τη διχοτόμηση.

 ………………

26/2/2018

Μια κυβέρνηση που δεν έχει ούτε μισό πλάσμα εντός της, ούτε καν κοντά της, που να επιθυμεί την επανένωση ως τη λύση του κυπριακού, έχει το θράσος να κουνά το δάχτυλο στους τ/κ ότι στέκονται πιο κοντά στη θέση της Τουρκίας αντί στη δική της. Το ότι βγαίνει ο μαθητευόμενος μάγος της Γεροσκήπου και δηλώνει με κάθε σοβαροφάνεια ότι τάχα η Τουρκία δεν έχει σχέση με την ΑΟΖ της Κύπρου είτε πριν είτε μετά την λύση και το ότι βγαίνει ο Τρυπητής του Λάκκου να παριστάνει τον έκπληκτο επειδή οι τ/κ δεν εμπιστεύονται μια κυβέρνηση που εμπόδισε την επανένωση για να παίξει μπάλα μόνη της με τα γκάζια είναι φαιδρό. Το ότι αυτό γίνεται περίπου ανεχτό, είναι τραγελαφικό. 

Προεδρικές 2018 - η επόμενη μέρα

4/2/2018

Ήμουν αισιόδοξος εδώ και πολλούς μήνες για αυτές τις εκλογές. Μετά τις τελευταίες μέρες η αισιοδοξία μου αυξήθηκε. Όχι γιατί ο Μαλάς έκανε κάποια σημαντική πολιτική κίνηση, ούτε γιατί στάθηκε επικοινωνιακά ιδιαίτερα καλά. Θα μπορούσε να πάει καλύτερα και στα δυο επίπεδα. Αλλά γιατί οι τελευταίες κινήσεις του Αναστασιάδη φανέρωσαν καλύτερα αυτό που για πολλούς ήταν εμφανές εδώ και πολύ καιρό.

Η κυπριακή κοινωνία έχει διάχυτο συντηρητισμό και εθνοκεντρισμό. Και ανέχεται και υπομένει πολλά. Αλλά ταυτόχρονα δεν κοροϊδεύεται τόσο εύκολα όσο νομίζουν οι Κύπριοι αστοί, που εξάλλου δεν φημίζονται για την διορατικότητα τους. Η κυπριακή κοινωνία ξέρει να βάζει όρια και να τιμωρεί την αλαζονεία. Αυτό δεν το λέω ούτε λόγω των αριστερών μου πεποιθήσεων, ούτε λόγω της ιδιότητας μου ως κοινωνιολόγος. Αυτό το λέω εντελώς εμπειρικά και βιωματικά. Ο Αναστασιάδης θεωρώ θα πληρώσει τα ψέματα και την αναλγησία του. Θα πληρώσει το θράσος της διαπλοκής του, την ανοιχτή πάσα στην ακροδεξιά, θα πληρώσει και το ότι έβγαλε ακόμα και τον Αχριεπίσκοπο μπροστά 2 μέρες πριν τις εκλογές. Δεν νομίζω να τον σώζει η κούρσα υποσχέσεων παροχών και ρουσφετιού στην οποία επιδόθηκε τους τελευταίους μήνες και ακόμα και τις τελευταίες μέρες. Η κυπριακή κοινωνία μπορεί να έχει πολλές παθογένειες, αλλά έχει και άμυνες έχει και αντιφασιστικά αντανακλαστικά.

…………

Πρώτο απολογιστικό σχόλιο για τις εκλογές του 2018

Οφείλω να ομολογήσω ότι έπεσα έξω στην πρόβλεψη μου για μια μάχη στήθος με στήθος μεταξύ Αναστασιάδη και Μαλά. Διαψεύστηκε η πολιτική μου διαίσθηση ότι η αλαζονεία και τα ψέματα του Αναστασιάδη θα του προκαλούσαν πολιτικό κόστος. Φαίνεται ότι η διάβρωση της κυπριακής κοινωνίας τα τελευταία χρόνια έχει προχωρήσει πολύ περισσότερο από ό,τι υπολόγιζα και ακόμα χειρότερα φαίνεται ότι έχουν ακρωτηριαστεί στοιχειώδη κοινωνικά αντανακλαστικά . Το να επιβραβεύεται η κυβέρνηση αυτή της πενταετίας με τόση ευκολία συνιστά προφανώς μια συνολική οπισθοδρόμηση και τις συνέπειες αυτής της εξέλιξης θα τις ζήσουμε σε όλα τα επίπεδα τα επόμενα χρόνια. Το μόνο θετικό από αυτές τις εκλογές είναι η συντριπτική συσπείρωση του ΑΚΕΛ που καλείται πλέον να παίξει ένα καθοριστικό ρόλο ως αντιπολίτευση. Μακάρι να μπορούσα να πω το ίδιο για τον δικό μου χώρο, αυτόν της πέραν του ΑΚΕΛ αριστεράς. Σε επίπεδο πολιτικού συστήματος αναμένονται εξελίξεις στον λεγόμενο ενδιάμεσο χώρο που τελικά αποδείχτηκε ακόμα πιο αντιδραστικός από ό,τι φαινόταν. Όσον αφορά το κυπριακό, έχει πλέον νομιμοποιηθεί η διχοτομική στροφή και πρέπει να αναμένονται τα χειρότερα. Όπως το είπε ο Γκουτέρες, «καλή τύχη στους Κυπρίους σε βορρά και νότο».

..............

6/2/2018
Αν δεν υπάρξει κάποια αναπάντεχη εξέλιξη [πχ ένταση ή προσέγγιση στα ελληνο-τουρκικά ή/και στα ενεργειακά], δεν αναμένεται επανέναρξη συνομιλιών για το Κυπριακό πριν το 2020. Κανένα καφέ/δείπνο/εθιμοτυπική συνάντηση Αναστασιάδη – Ακκιντζί μπορεί να υπάρξει. Αλλά μεσολαβητής που ΟΗΕ τζιαι κανονικές συνομιλίες μετά το 2020 τζιαι αν, τζιαι να δούμε πλέον σε ποια βάση…

Μεν σας αποβλακώνει ο Πολίτης. Μπορείτε και καλύτερα οι πλείστοι. J

……………

7/2/2018

Ένα σύντομο σχόλιο για την επόμενη μέρα. Το ΑΚΕΛ θεωρώ ότι οφείλει να κρατήσει γερά την γραμμή που χάραξε ο Άντρος Κυπριανού τα τελευταία χρόνια και να ασκεί έντονη κριτική στην κυβέρνηση Αναστασιάδη για την ευθύνη της για την στασιμότητα που θα ακολουθήσει στο Κυπριακό. Επειδή ούτε ο Ακιντζί ούτε ο ΟΗΕ κοροϊδεύονται, δεν αναμένονται εξελίξεις στο κυπριακό το αμέσως επόμενο διάστημα. Και η ευθύνη για αυτό κάποια στιγμή θα αποδοθεί αποκλειστικά στον Αναστασιάδη από το μικρό αλλά σημαντικό πολιτικό στρώμα των φιλελεύθερων. Δεν έγινε τώρα αλλά θα γίνει κάποια στιγμή. Διότι  και ο εθνο-συντηρητισμός της δεξιάς θα γίνει αποπνιχτικός και η ματαίωση θα γίνει πλήρης.  Αυτό το κεντροδεξιό στρώμα είναι κομβικό για τις ισορροπίες τόσο της διαχείρισης του κυπριακού όσο και των εκλογικών δυναμικών.

Το ότι δεν θα υπάρχουν εξελίξεις στο Κυπριακό δεν θα πρέπει να σπρώξει την Αριστερά στο να επικεντρωθεί σε άλλα θέματα. Προφανώς χρειάζεται να αυξηθεί η ένταση του ταξικού λόγου της Αριστεράς στα κοινωνικο-οικονομικά ζητήματα όπου θα υπάρξει επιδείνωση, αλλά αυτό θα πρέπει να γίνεται συνδυαστικά με την αύξηση της έντασης στις δικοινοτικές επαφές και την παράλληλη προώθηση της θέσης για ομοσπονδιακή επανένωση. Υπάρχει χώρος να κερδηθεί από το ΑΚΕΛ στα λαϊκά στρώματα, αλλά αυτό πρέπει να γίνει με τους όρους της Αριστεράς, χωρίς καμιά ανοχή σε ρατσισμούς και εθνικισμούς, συντηρητισμούς και διχοτομισμούς.

Κυπριακό - εκλογές

2/1/2018

Με την εκλογή οποιουδήποτε άλλου πλην του Μαλά σφραγίζεται οριστικά η διχοτόμηση.

Με την εκλογή του Μαλά, θα παιχτεί άλλος ένας τελευταίος γύρος συνομιλιών και θα τεθεί η ε/κ κοινότητα ξανά προ του διλήμματος. Θα έχει δηλαδή άλλη μια ευκαιρία να επιλέξει μεταξύ ομοσπονδιακής επανένωσης ή ομαλοποίησης της διχοτόμησης που θα συντελεστεί χωρίς καν να ρωτηθούν οι ε/κ.

3/1/2018

Νικόλαε Αναστασιάδη, αν νομίζεις ότι η διχοτόμηση σημαίνει απλά εσύ τζιαι η συναπαρτζιά σου να έσιετε το κράτος τζιαι να έχουν οι τ/κ ένα κρατίδιο στα βόρεια εδάφη απλά με δυνατότητα σύναψης διεθνών σχέσεων, λανθάνεσαι. Διχοτόμηση σημαίνει να μοιραστεί ούλλη η πίττα – όι μόνο το χώμα. Σημαίνει τζιαι τα γκάζια, τζιαι τα ρώσικα κεφάλαια, τζιαι τες καρέκλες στες Βρυξέλες τζιαι το Στρασβούργο τζιαι τα τσιάρτετ φλάιτ τουριστών ολλ ινκλούσιβ.

Πιο σημαντικά αν νομίζεις ότι οι ε/κ υποστηριχτές της διχοτόμησης πάση θυσία, που σημαίνει ούλλα τα πιο πάνω εν πλειοψηφία, παίζεις μεγάλο κουμάρι τζιαι θα παττίσεις.

3/1/2018

Κάποια στιγμή, πρέπει να ήταν προς το τέλος του 2007, συνάντησα μια παρέα δεξιών της λύσης τους οποίους ήξερα από το 2004 και με τους οποίους είχαμε μοιραστεί την εμπειρία της στήριξης του ΝΑΙ στο δημοψήφισμα. Είχαμε  κινηθεί σε ξεχωριστά σχήματα στη καμπάνια υπέρ της επανένωσης και διατηρούσαμε την γενική ιδεολογική αντιπαλότητα, αλλά λόγω του κυπριακού υπήρχε κάποιο κοινό έδαφος που επέτρεπε οικειότητα. Εγώ είπα τότε κάτι σε στυλ «η οριστική διχοτόμηση πλησιάζει αν δεν υπάρξουν ανατροπές στην ε/κ πλευρά» και αυτοί μου απάντησαν περίπου «αφού αυτό θέλουν οι ε/κ, ας είναι». Με προβλημάτισε έντονα αυτή η συλλογιστική – δεν συνιστούσε μόνο παραίτηση από τον στόχο αλλά και αδιαφορία για την ουσία. Πιο σημαντικά έγινε ξεκάθαρο για μένα ότι η επανενωτική δεξιά δεν είχε ούτε τη δύναμη αλλά ούτε και την έννοια να κάνει κάτι ουσιαστικό για την επανένωση. Όταν το τέλος του 2009 πρωτοκλασάτα στελέχη του ΔΗΣΥ τάχτηκαν ενάντια στην σύγκλιση Χριστόφια-Ταλάτ για την εκ περιτροπής προεδρία και τη διασταυρούμενη ψήφο είχα πει ότι η πορεία προς την διχοτόμηση δεν θα ήταν εύκολο να ανατραπεί. Είχα προβλέψει επίσης ότι όταν θα φτάναμε στο απροχώρητο το πρώτο κόμμα που θα στήριζε ανοιχτά την διχοτόμηση δεν θα ήταν το ΔΗΚΟ ή η ΕΔΕΚ αλλά το ΔΗΣΥ. Αρχές του 2018 νομίζω είμαστε κάπου εδώ. 

Για γέλια τζιαι για κλάματα

17/10/2017

Ρε δαμέ τούτη κυβέρνηση το 2015 εν μέσω συνομιλιών για λύση του κυπριακού αποφάσισεν να ανεγείρει δημοσία δαπάνη μνημείο των επιτιθέμενων πραξικοπηματιών στο προεδρικό τες 15 του Ιούλη τζιαι ήταν να εμποδιστεί στήσιμο μνημείου Γρίβα το 2017 μετά που εκλειδώσαν την διχοτόμηση; Του Γρίβα να μεν του στήσουν τζιαι άλλον μεγάλο μνημείο, που ακόμα τζιαι ο Κληρίδης που τον είσιεν αποκαλέσει εν ζωή «κοινό εγκληματία» επήεννεν μετά θάνατον να του αποτίσει τιμές; Έτο εόκαν τους άδεια πάλεν…

22/10/2017

Εχτές εξεναγήσαμεν μαζί με τον Sertac στην εντός των τειχών Λευκωσία, νότια τζιαι βόρεια της πράσινης γραμμής, μια μικτή ομάδα Ισραηλινών τζιαι Παλαιστινίων που ήρταν στην Κύπρο για να συζητήσουν την δική τους διένεξη. Μιλώντας τους για την ιστορία της κυπριακής διένεξης, της αναπαραγωγής της μέσα που την διαχείριση της δημόσιας μνήμης τζιαι της σημειωτικής των δημοσίων χώρων, των ταυτοτήτων τζιαι των πολιτικών δυναμικών υπήρξαν στιγμές που εν εμπορέσαμεν να συγκρατήσουμεν τα χαμόγελα μας για τον παραλογισμό που επεριγράφαμεν. «Μα γιατί γελάτε;» ελαλούσαν μας οι ανθρώποι που έρκουνταν που μια περιοχή με πολλά πιο μεγάλη, βίαιη τζιαι θερμή διένεξη. Εθυμήθηκα τον Τσόμσκυ που είσιεν έρτει στην Κύπρο πριν καμιάν δεκαετία εν μέσω του πολέμου στο Λίβανο τζιαι όταν ερωτήθηκεν που την δημοσιογράφο “What do you think about the Cyprus problem?” έδωσεν μιαν αξέχαστη απάντηση. «You think you have a problem? You know I just came from Lebanon…”  

Προς την διχοτόμηση

4/10/2017

Που το 1977 τζιαι μετά, θκυο είναι τα βασικά στοιχεία που υπονόμεψαν την διχοτόμηση, δημιουργώντας ανάχωμα στην εμπέδωση της τζιαι κρατώντας ανοιχτή την προοπτική της επανένωσης. Το ένα εν τα ανοιχτά οδοφράγματα τζιαι το άλλον εν η σύγκλιση Χριστόφια-Ταλάτ για τη διασταυρούμενη ψήφο ως πακέτο με την εκ περιτροπής προεδρία σε περίπτωση λύσης.

Τα οδοφράγματα ανοίξαν το 2003 μονομερώς που την τ/κ πλευρά ως αποτέλεσμα της πίεσης που άσκησαν οι τ/κ κινητοποιήσεις αλλά αποτελούν πλέον δικοινοτικό κοινωνικό κεκτημένο λόγου του λαϊκού ρεύματος που εσυνόδευσεν το άνοιγμα τους, ενώ αποκτήσαν τζιαι θεσμική κατοχύρωση το 2004 με τον Κανονισμό της πράσινης γραμμής. Το ότι η ανοιχτή διέλευση στηρίζεται που την ΕΕ, κάμνει τους πλείστους εθνικιστές διστακτικούς στην διεκδίκηση του κλεισίματος τους.

Η διασταυρούμενη ψήφος, η φόρμουλα για την εκτελεστική εξουσία που εμπλέκει τους ανθρώπους της μιας κοινότητας στες πολιτικές διεργασίες της άλλης εσημειώθηκεν το 2009. Ο Χριστόφιας όμως εν εξόρτωσεν να στηρίξει την σύγκλιση επαρκώς στη ε/κ κοινή γνώμη, τζιαι το ότι εν την επισημοποιήσαν με τον Ταλάτ ως Ενδιάμεση Συμφωνία το 2009, επέτρεψεν στον Έρογλου να την πετάξει κάτω που το τραπέζι μόλις εκλέγηκεν. Ο Αναστασιάδης επίσης ετάχτηκεν ενάντια στη σύγκλιση που τες αρκές του 2010 τζιαι έστησεν τζιαι προεκλογική εναντίον της, σπρώχνοντας μάλιστα τζιαι τον Μαλά το 2013 να αποφύγει να την στηρίξει. Παρά το ότι ο Ακκιτζί εξανάβαλεν το πακέτο στο τραπέζι μόλις εκλέγηκεν το 2015, ο Αναστασιάδης αρνείτουν να το δεχτεί μέχρι που εδιασφάλισεν το οριστικό ναυάγιο τον Ιούλη το 2017. Το ότι εδήλωσεν την αποδοχή του επί της αρχής στη εκ περιτροπής προεδρία / διασταυρούμενη ψήφο στο παρά πέντε, σε μια προσπάθεια να μεν φορτωθεί 100% την ευθύνη της κατάρρευσης τζιαι το ότι μόλις έγινεν η κατάρρευση εξανα-απόσυρεν την είναι τζιαι γελοία εκτός που απλά διχοτομική στάση.  

Ο Πρύτανης Χριστοφίδης, που υποτίθεται θα το έπαιζεν υποψήφιος της λύσης, μόλις εψές εδήλωσεν μας με μεγαλοπρέπεια ότι εναντιώνεται στην εκ περιτροπής τζιαι άρα τζιαι στην διασταυρούμενη με στάθμιση ψήφο, επειδή εν υπέρ του πλειοψηφισμού. Οπόταν έμεινεν να δούμε τζιαι τον Μαλά – αν θα στηρίξει, με ποιο τρόπο τζιαι πόσο μασημένα το πακέτο εκ περιτροπής προεδρία / διασταυρούμενη ψήφος. Αν μη τι άλλο για να μάθουμεν τζιαι την ταχύτητα με την οποία κινούμαστε προς τη διχοτόμηση. 

Περί ανεξαρτησίας κλπ

Εγώ νομίζω ότι 5 λεπτά εναέριο σιόου F16 κάθε 20 χρόνια δεν αρμόζει ούτε στην διπλωματική δεινότητα του Κοτζιά, ούτε στην παλικαρίσια ψυχή του ελληνιζμού. Ολόκληρο στρατιωτικό αεροδρόμιο κτίσαμε στη Πάφο από τα μιζο90ς και να μην καταδεχτεί ένα ελληνικό F16 να σταθμεύσει ας είναι και 10 λετπά για να βάλει καύσιμα; Έστω απλά να κατεβάσει τον Καμμένο με στολή να του κάνει "παρουσιάστε" κανένα τάγμα; 
:)
Καραγκιόζηες! 
Ακόμα τζιαι η διχοτόμηση σας εν με Τουρκικές στρατιωτικές εγγυήσεις. Ακόμα τζιαι οι κλανιές σας εν με Τουρκικές στρατιωτικές εγγυήσεις.
..........
Η κοινή συνισταμένη των πολλών γαλανών και των ευτυχώς λίγων κόκκινων οπαδών του στάτους κβο είναι η υποτίμηση των Τουρκοκυπρίων και η επί της ουσίας πρόσληψη τους ως μειονότητα σε ένα ρητά ή υπόρρητα εννοούμενο ελληνικό νησί. Όμως ό,τι και να λένε για δικαιοσύνες και δημοκρατίες, ανθρώπινα δικαιώματα, ενιαία και φυσιολογικά κράτη, έθνη και πατρίδες, και αντι-ιμπεριαλισμούς και εργατική τάξη, όπως και να δικαιολογούν την ντε φάκτο στήριξη τους στο διχοτομικό στάτους κβο, η οκκά είναι τετρακόσια. Το ξέρουμε και το ξέρουν.
................
Αντιλαμβάνομαι ότι ο Μαλάς δεν είναι [όπως θα έπρεπε να ήταν] υποψήφιος λύσης – αλλά κάποιος από τον οποίο αναμένεται τουλάχιστο μια συνετή διαχείριση της μη λύσης και της εμπεδωμένης διχοτόμησης στην οποία μας οδήγησε η απορριπτική πίεση και η κοντόφθαλμη ιδιοτέλεια της Συναγερμικής κυβέρνησης, με την ευχή να εμποδιστούν τα χειρότερα. Αντιλαμβάνομαι ότι το να φύγει ο Αναστασιάδης και να μην εκλεγεί ο Παπαδόπουλος καθίσταται πλέον επιτακτική ανάγκη για να σταματήσει ο κατήφορος. Αλλά η δήλωση χαιρετισμού της καθόδου των F16 από τον Μαλά, είναι 2ο φάουλ πιο σοβαρό από την επιλογή της Ειρήνης Χαραλαμπίδου στο επιτελείο και θα πρέπει να σημειωθεί. Αγαπητοί ΑΚΕΛικοί, οι εθνο-ψεκασμένοι έχουν όλους τους άλλους υποψηφίους. Δεν χρειάζονται να έχουν και τον Μαλά. Αν όμως τους χρειάζεται ο Μαλάς, είναι καλό να το ξέρουμε οι υπόλοιποι…

«Εκάμαμεν τζιαι εμείς πολλά»

10-8-2017

Αυτή η φράση αποδίδεται στον Χριστόφια ως παραδοχή της διάπραξης εγκλημάτων από μέρους Ε/κ και της ανάληψης ευθυνών για τη διακοινοτική σύγκρουση και τελικά τη διχοτόμηση της Κύπρου το 1974. Στις πιο χυδαίες της εκδοχές, η ειρωνική χρήση αυτής της φράσης λειτουργεί ως άρνηση των ε/κ εγκλημάτων, επειδή δήθεν αυτό οδηγεί σε δικαιολόγηση της τουρκικής εισβολής και κατ’ επέκταση σε αποδοχή «αντεθνικών» υποχωρήσεων για τη λύση του Κυπριακού. Στις πιο εκλεπτυσμένες της εκδοχές, η ειρωνική χρήση αυτής της φράσης αναφέρεται, υποτίθεται, ενάντια στην έννοια της συλλογικής κοινοτικής ευθύνης και ενώ μπορεί να γίνει παραδοχή κάποιων ε/κ εγκλημάτων, αυτά παρουσιάζονται ως εντελώς δευτερεύοντα γεγονότα που δεν επηρεάζουν το βασικό εθνοκεντρικό σχήμα που λέει ότι ο ελληνισμός είναι το θύμα και ο τουρκισμός ο θύτης του κυπριακού δράματος.

Ας δούμε λίγο πιο προσεχτικά το θέμα. Τι είπε ο Χριστόφιας διαφορετικό από άλλους προέδρους; Όλοι οι Ε/κ πρόεδροι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο αναγκάστηκαν κάποια στιγμή να κάνουν ανάλογες δημόσιες παραδοχές, καθότι, όσο παραμύθι και να πουλούν στα σχολεία και στα ΜΜΕ της Μπανανίας, το Κυπριακό είναι ένα αρκετά διεθνοποιημένο πρόβλημα και υπάρχει πληθώρα εκθέσεων του ΟΗΕ που καταγράφει αυτά τα εγκλήματα και τα θύματά τους. Ο Βασιλείου αναφέρθηκε σε αυτά, ο Κληρίδης μίλησε για εγκλήματα εκατέρωθεν που συνιστούν προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, ο Τάσσος δημοσίευσε τη δύσκολη για αυτόν χρονιά 2005, κατάλογο με 500 τ/κ αγνοούμενους στη Επίσημη Εφημερίδα του κράτους. Γιατί πιάστηκαν οι απανταχού απορριπτικοί από την αναφορά του Χριστόφια;

Θεωρώ ότι το ζήτημα είναι πολύ πέραν της γενικότερης στοχοποίησης που δέχτηκε αργότερα ο Χριστόφιας και έχει να κάνει με τη βαθύτερη ουσία της φράσης και όχι απλώς με το πραγματολογικό της περιεχόμενο ή τον φορέα που την άρθρωσε δημόσια. Το «εκάμαμεν τζιαι εμείς πολλά» δεν είναι διατύπωση του Χριστόφια. Είναι λαϊκή προφορική κωδικοποίηση της ιστορίας, ανάλογη με την κωδικοποίηση «φασαρίες» για τη διακοινοτική σύγκρουση, αυτό που στο επίσημο ε/κ αφήγημα ονομάζεται τουρκανταρσία. Το «εκάμαμεν τζιαι εμείς πολλά» είναι παραδοχή που βγαίνει σε οικογενειακά τραπέζια μετά από συζητήσεις της παλιάς και της νέας γενιάς σε στιγμές νηφάλιου αναστοχασμού, συναίσθησης και ειλικρίνειας. Δεν αρθρώνεται εύκολα, γιατί κουβαλά μεγάλο βάρος. Είναι όμως λυτρωτικό, έστω τη στιγμή εκείνη που βγαίνει προς τα έξω, που σπάζει για λίγο τη συνωμοσία της σιωπής. Για αυτό τρέμουν αυτή τη φράση οι εθνικιστές και οι απορριπτικοί και προσπαθούν να την ξορκίσουν με χλεύη και ειρωνεία. Διότι εκφράζει μια αλήθεια βαθιά.

Προφανώς τα ε/κ εγκλήματα κατά Τ/κ έγιναν από μικρές μειοψηφίες και προφανώς δεν τίθεται ζήτημα συλλογικής κοινοτικής ευθύνης για τη διάπραξή τους. Όμως αυτοί που τα έκαναν δεν ήταν άγνωστοι. Και δεν είναι μόνο η πολιτεία που συγκάλυψε όλα αυτά τα εγκλήματα από το πρώτο ως το τελευταίο. Είναι και η ε/κ κοινότητα που συντριπτικά αν όχι συνολικά, όχι μόνο έκανε πως δεν είδε και δεν άκουσε, αλλά κυρίως δεν μίλησε ποτέ για αυτά. Κάποιοι από τους παλιούς προφανώς τα ενέκριναν ή τα θεώρησαν μέρος του αγώνα. Κάποιοι άλλοι λυπήθηκαν αλλά είπαν στους εαυτούς τους ότι «η σιωπή είναι χρυσός». Κάποιοι άλλοι τα καταδίκασαν ψιθυριστά. Όλοι όμως προσπάθησαν να τα σβήσουν από τη μνήμη τους. Αλλά αυτό δεν είναι εύκολο πράγμα. Το 1974 υπήρξε τυφλή βία από τον τουρκικό στρατό και Τ/κ άτακτους κατά Ε/κ. Υπήρχαν όμως και συγγενείς δολοφονημένων Τ/κ που έψαχναν ονομαστικά Ε/κ δολοφόνους του 1964. Δεν σβήνονται εύκολα αυτά από τη συλλογική μνήμη. Και ό,τι και να γράφουν τα αποστασιοποιημένα βιβλία και οι ουδέτερες εκθέσεις, το βίωμα που αναδύεται ως λαϊκή ιστορία και ως προφορική παράδοση είναι πολύ δυνατό  για να θαφτεί κάτω από τη χλεύη και την ειρωνεία της όποιας πολιτικής σκοπιμότητας, τουλάχιστον όσο ζουν ακόμα αυτοί που τα έζησαν…    

ΑΚΘΟ - 2 ανακοινώσεις

ΑΚΘΟ. 21-7-2017

Τις μέρες που ακολούθησαν τη δημοσιοποίηση στις 15 Ιουλίου του βίντεο για την ανεξάρτητη και επανενωμένη Κύπρο, που περιλάμβανε την υποστολή ελληνικών σημαιών από τέσσερα σημεία στην παλιά Λευκωσία, η Αριστερή Κίνηση «Θέλουμε Ομοσπονδία» (ΑΚΘΟ) και πρόσωπα που υποστηρίζουν τις θέσεις της δέχτηκαν πληθώρα απειλών, εξυβρίσεων και χαρακτηρισμών μόνο και μόνο διότι πρόβαλαν το βίντεο ή και υπερασπίστηκαν με επιχειρήματα αυτή την ενέργεια, σε μια γενικότερη προσπάθεια φίμωσης της Κίνησης και διαπόμπευσης ατόμων που θεωρούνται ότι πρόσκεινται σε αυτή. Η συμβολική πράξη, όπως αναδεικνύεται από το βίντεο, της Κύπρου ως μιας αυτόνομης, επανενωμένης και ειρηνικής χώρας που δεν υπόκειται στην επιβολή του ελληνισμού και του τουρκισμού και συνεπακόλουθα στη διχοτόμηση, προκάλεσε ένα μικρό εθνο-παραλήρημα, όχι μόνο από τους ανοιχτά φασιστικούς κύκλους που εξωτερίκευσαν τα πιο συντηρητικά, ρατσιστικά, σοβινιστικά και ομοφοβικά ένστικτα που τους χαρακτηρίζουν, αλλά και από συνοδοιπόρους τους που επιχείρησαν να ποινικοποιήσουν ένα εξόχως πολιτικό ζήτημα. Από το ΕΛΑΜ, τις παραφυάδες και τους ομοϊδεάτες του στη δημόσια σφαίρα δεν περιμέναμε κάτι διαφορετικό. Είχαμε όμως και το κόμμα «Αλληλεγγύη» και ιδιαίτερα τη «σοσιαλιστική» ΕΔΕΚ, που ενώ δεν βρήκαν λέξη να πουν για το γεγονός ότι ανώτερος λειτουργός της Πολιτικής Άμυνας στη Λευκωσία εξύμνησε στις 15 Ιουλίου δημόσια τη Χούντα και το πραξικόπημά της στην Κύπρο, έκαναν εκκλήσεις για αστυνομικές έρευνες και διώξεις για το βίντεο με την υποστολή σημαιών του ελληνικού κράτους στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας…

Από το ύφος και την ένταση των αντιδράσεων που προκάλεσε, θεωρούμε πως το βίντεο που δημοσιεύτηκε έχει δικαιωθεί σε όλα όσα θίγει – στο πώς δηλαδή ο ακραίος εθνικιστικός φανατισμός, που καλλιεργείται από την εκκλησία, την παιδεία και τον στρατό, συνεχίζει να εμποδίζει την επανένωση και να απειλεί τους ανθρώπους που πιστεύουν και αγωνίζονται για την ειρήνη. Ανάλογα ισχύουν φυσικά και για τον τουρκικό εθνικισμό στη βόρεια πλευρά της χώρας μας που γιορτάζει την τουρκική εισβολή. Εκεί συντρόφισσές μας παρενέβησαν χτες στη δεξίωση της 20ης Ιουλίου παρουσία του Τούρκου Πρωθυπουργού θυμίζοντας σε όλους ότι «ο πόνος δεν γιορτάζεται».

Για να το κλείνουμε, εμείς αυτό που έχουμε να πούμε είναι απλά ότι θα συνεχίσουμε τον αγώνα ενάντια στον ελληνικό και τουρκικό εθνικισμό και στις επεμβάσεις του ελληνικού και τουρκικού κράτους που υπονομεύουν την κυπριακή ανεξαρτησία και εμποδίζουν την επανένωση. Αυτός ο αγώνας είναι δικοινοτικός και δεν αναγνωρίζει σύνορα.

.....................

30-7-2017 – ΑΚΘΟΑντιλαμβανόμαστε ότι η απόφαση για παραχώρηση του δικαιώματος επιστροφής των Μαρωνιτών στα άλλα τρία χωριά τους, Ασώματο, Αγία Μαρίνα και Καρπάσεια, πέραν από τον Κορμακίτη, γίνεται στα πλαίσια της κατάρρευσης της προοπτικής για συνολική επίλυση του Κυπριακού και ότι στις παρούσες συνθήκες λειτουργεί ως παράγοντας ομαλοποίησης του στάτους κβο. Παρόλα αυτά θεωρούμε ότι αποτελεί κίνηση προς τα εμπρός αφενός διότι μερίδα συμπατριωτών μας αποκτά ξανά το δικαίωμα  ελεύθερης εγκατάστασης και αφετέρου διότι αποχωρούν στρατεύματα και ενισχύεται η συνύπαρξη των ανθρώπων και διαβρώνεται περεταίρω ο διαχωρισμός. Σε περίπτωση που ακολουθήσει και η παραχώρηση του δικαιώματος επιστροφής των ε/κ Βαρωσιωτών στην περίκλειστη πόλη η διαδικασία της συμβίωσης και η υπόθεση της ειρήνης θα ενισχυθούν ακόμα και σε επίπεδο μη συνολικής διευθέτησης του Κυπριακού. Όπως το άνοιγμα των οδοφραγμάτων το 2003 και η παραχώρηση του δικαιώματος ελεύθερης διακίνησης ανέτρεψε το καθεστώς του πλήρους διαχωρισμού που ίσχυε από το 1974, έτσι και σήμερα η μερική παραχώρηση του δικαιώματος ελεύθερης εγκατάστασης μόνο θετικά μπορεί να λειτουργήσει. Να μην φοβηθεί κανένας τους εθνικιστές τραμπούκους που απειλούν και κατηγορούν σήμερα τους Μαρωνίτες, αύριο τους Βαρωσιώτες. Μπορεί να κατάφεραν να εμποδίσουν  την ομοσπονδιακή επανένωση – δεν μπορούν όμως να εμποδίσουν ούτε τον χρόνο να κυλά ούτε να αποκόψουν τους δεσμούς των ανθρώπων με τον χώρο. Η Κύπρος είναι μια, και μια θα παραμείνει έστω και αν η απροθυμία διαμοιρασμού της εξουσίας επιτείνει την διαίρεση των θεσμών και του εδάφους.

Σχόλια στον απόηχο του Κρανς Μοντάνα

12/7/2017

Τα πράγματα αρχίζουν πλέον να ξεκαθαρίζουν. Τόσο για τον ΟΗΕ όσο και για την ΕΕ τη βασική ευθύνη της κατάρρευσης έχει πρώτα η ε/κ (και ελληνική) πλευρά και μετά η Τουρκία. Ο Αναστασιάδης παρά το ότι έχει το μεγαλύτερο επικοινωνιακό επιτελείο που είχε ποτέ στη διάθεση της κυβέρνηση, παρά την μεγαλύτερη επιρροή που είχε ποτέ κυβέρνηση πάνω στα ΜΜΕ, παρά την εμπεδωμένη αντι-Τουρκική αντανακλαστική στάση στην ε/κ κοινότητα, δεν μπορεί να συγκαλύψει τις τεράστιες του ευθύνες καθώς τις αρχικές διαρροές διαδέχονται δημοσιεύματα του ξένου τύπου και επώνυμες δηλώσεις από τρίτους εμπλεκόμενους στη διαδικασία. Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα υπάρξουν συνέπειες και ενδεχομένως να είναι πλέον πολύ δύσκολο να κρατηθεί ζωντανή η προοπτική της επανένωσης.

Το ΑΚΕΛ όμως οφείλει όχι απλά να μιλήσει καθαρά και σταράτα αλλά και να πάρει άμεσα μέτρα, προκρίνοντας ένα υποψήφιο που θα μιλήσει χωρίς περιστροφές και χωρίς μισόλογα και ισορροπισμούς για την επανένωση έτσι ώστε να αφήσει τον καταστροφικό Αναστασιάδη εκτός του 2^ου γύρου των προεδρικών, μετατρέποντας τις εκλογές σε δημοψήφισμα της ε/κ κοινότητας για επανένωση ή διχοτόμηση. Όποιοι δε από την επανενωτική παράταξη της ε/κ κοινότητας συνεχίσουν την ανοχή, πόσο μάλλον τη στήριξη στον Αναστασιάδη, θα είναι πλέον θεωρώ συνυπεύθυνοι με τους απορριπτικούς για τη διχοτόμηση.  

24/7/2017

Στο Κυπριακό, όπως είπαμε πολλές φορές, η εποχή της αθωότητας τέλειωσε για όλους κάπου στο 2004. Εντάξει, η αφέλεια κάποτε καθυστερεί ακόμα και τους πιο καλόπιστους να αντιληφθούν τα δεδομένα, αλλά δεν είναι ούτε ανεξάντλητη ως παράγοντας, ούτε φυσικά δικαιολογία, ειδικά μετά που σπάσουν οι φούσκες τζιαι ποκάτσει το ττόζιν. Στο Κρανς Μοντάνα, όπως φαίνεται, ο Αναστασιάδης ολοκλήρωσε ένα έγκλημα. Και το ξέρουν όλοι διεθνώς, όσο σανό κι αν πουλούν σε αυτούς που είναι έτοιμοι να τον αγοράσουν στην Μπανανία. Την ανατομία του εγκλήματος θα την κάνουμε προσεχώς. Προς το παρόν θα αρκεστώ σε μια αναφορά για τον Έιντε. 

Ο Έιντε υπήρξε ίσως ο καλύτερος εκπρόσωπος του ΟΗΕ για το Κυπριακό από το 1964 που απασχολούμε τον Οργανισμό με το πρόβλημα μας. Μελετημένος, αξιοπρεπής, ήπιος, μετρημένος, κόσμιος, υπομονετικός αλλά και αποφασιστικός. Έκανε βέβαια δυο λάθη – άργησε να καταλάβει τις προθέσεις του Αναστασιάδη πιστώνοντάς τον με περισσότερο εκτόπισμα από όσο είχε και κατ’ επέκταση ωθήθηκε σε μια περισσότερο από όσο έπρεπε ηγετο-κεντρική μεθοδολογία στην όλη διαδικασία. Αλλά ο Έιντε υπήρξε ξεκάθαρος και ειλικρινής και εργάστηκε με επαγγελματισμό και περισσή ευγένεια ακόμα και όταν του έριχναν τόνους λάσπη. Βέβαια ίσως αυτό να είναι και θέμα σύγκρισης καθώς αναπόφευκτα τον αντιπαραβάλλουμε με τους άλλους της παρέας όπου το χάσμα επιπέδου και το χάσμα ποιότητας είναι τρομακτικό. Μπροστά στον φαφλατά, νάρκισσο Κοτζιά που νομίζει ότι με τα δάκτυλα του αλλάζει συσχετισμούς, τον δειλό ψεύτη Αναστασιάδη που νομίζει ότι μπορεί να βγάζει περίπατο τον αυταρχισμό του λες και βρίσκεται στα εθνικόφρονα σωματεία του χωριού του ή τον μαθητεύομενο μάγο από την Γεροσκήπου σε ρόλο εκπρόσωπου που νομίζει ότι μιλά σε σχολική γιορτή, ο Έιντε είναι βασικά απλά πολύ πιο έξυπνος.

24/7/2017

Όποιος κεντροδεξιός μιλήσει από εδώ και στο εξής για επανένωση της Κύπρου χωρίς πρώτα, όχι απλά να διαχωρίσει ανοιχτά τη θέση του από το ΔΗΣΥ αλλά και να αναφερθεί ρητά στην ευθύνη του Αναστασιάδη για την τροχιοδρόμηση της οριστικής διχοτόμησης, δεν είναι για να τον πάρει κάποιος στα σοβαρά.

Η απειλή Χριστοδουλίδη ότι θα διαρρεύσει τα πρακτικά του Κρανς Μοντάνα αν δεν σιωπήσει ο Έιντε θυμίζει το ανέκδοτο με τον κυνηγό και το λιοντάρι που γλιστρούσε…

25/7/2017

Καλά, τόσο διάχυτο είναι το φαινόμενο της μνήμης χρυσόψαρου σε αυτή τη χώρα; Τόση ξεφτίλα πια; Που είναι οι λίμπεραλς να αντιδράσουν για την συνωμοσιολογία περί Τουρκόφιλου εκπρόσωπου του ΟΗΕ και ξένων δάκτυλων, που είναι οι ευρωπαϊστές να στηλιτεύσουν την περιρρέουσα ατμόσφαιρα ενάντια στους οπαδούς «της όποιας λύσης», που είναι οι κεντροδεξιοί να καταδικάσουν τον «λαϊκισμό», τον απομονωτισμό, έστω τον Κοτζιά ρε παιδί μου; Τελικά απλά πίσω από τα φρου φρου και αρώματα απλά, βασικά Μένουμε Εθνικόφρονες;

25/7/2017

Για να το συνοψίσουμε: δηλαδή η κυβέρνηση λαλεί μας ότι ο Γκουτιέρες εν άκουσεν καλά, εν εκατάλαβεν ακριβώς τι του είπεν ο Τσαβούσογλου τζιαι ότι ο Έιντε εσύγχισεν τες επιθυμίες του με τα δεδομένα, ότι «πίστευε ότι συμβαίνει αυτό που ήθελε να συμβεί». Δηλαδή ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ εν αχάπαρος ή παλαβός τζιαι ο αντιπρόσωπος του εν φαντασιόπληκτος ή πελλός. Τζιαι ο μαθητεύομενος μάγος που τη Γεροσκήπου σε ρόλο κυβερνητικού εκπροσώπου, λαλεί μας να μην αμφισβητεί κανένας ότι όντως έτσι έγινε γιατί εννά μας δείξει τες σημειώσεις του. Ρε που ζούμε!  

Υ.Γ. Τελικά ο Γκουτιέρες όντως έκαμεν λάθος στην πρώτη του αναφορά για τη δέσμευση των ηγετών για λύση στη Γενεύη 1, ότι δηλαδή αξίζουν το βραβείο Όσκαρ. Βραβείο Βατόμουρου έπρεπε να πει. J

Και ενώ στη Βιλλαρίμπα έχουν τελειώσει και πάνε για άλλα

(κάλεσμα Μαρωνιτών και Βαρωσιωτών για εγκατάσταση υπό την ΤΔΒΚ)

στο Βιλλαμπάχο ακόμα τρίβουν

(πέρκει φύουν οι τάτσες τζιαι ξαναπιάει καρέκλα το Νικούιν στην ΕΔΝΚ τζιαι ας πάει τζιαι το παλιάμπελο)

…Ό,τι μας λένε, θα λέμε όχι
μια ζωή ξύδι και ξιφολόγχη…

31-7-2017

Ο τερματισμός της μονοπώλησης της Κυπριακής Δημοκρατίας από την ε/κ ελίτ και η υποβάθμιση της σε Ελληνική Δημοκρατία Νότιας Κύπρου θα είναι μια αργή και βασανιστική διαδικασία. Η ανακούφιση τους από το ναυάγιο της ομοσπονδιακής προοπτικής ενδέχεται να υπερκεραστεί σύντομα από την αγωνία τους καθώς θα χάνουν το ένα μετά το άλλο τα πολιτικά και νομικά τους ερείσματα ενάντια στην Τουρκία και τους Τουρκοκύπριους. Και για το Βαρώσι και για το αεροδρόμιο του Ερτζιάν το πιο πιθανόν είναι ότι δεν θα ρωτηθούν καν. Αυτά είναι πλέον θέματα που θα λυθούν μεταξύ του ΟΗΕ, της ΕΕ, της Τουρκίας και της τουρκοκυπριακής διοίκησης. Και αυτά μάλλον είναι μόνο η αρχή.  

Μετά το ναυάγιο

4/7/2017

Επικρατούν κατά κράτος στα ΜΜΕ οι οπαδοί της «όποιας διχοτόμησης». Θα ήταν όμως καλύτερα αν ακούγαμε περισσότερο και την άλλη πτέρυγα του απορριπτικού μετώπου, αυτή της διχοτόμησης «με το σωστό περιεχόμενο», έτσι για να μην πλήττουμε δηλαδή.

……………..

7/7/2017

Χρειάζεται να δούμε τις λεπτομέρειες σε σχέση με το μηχανισμό ασφάλειας και εφαρμογής της λύσης και τις ακριβείς θέσεις των δυο βασικών πλευρών (και των υπολοίπων) πριν εξάγουμε τα όποια συμπεράσματα για τους λόγους του ναυαγίου και τις ευθύνες. Τι ακριβώς δέχτηκε η Τουρκία να αλλάξει στην Συνθήκη Εγγυήσεων και τι στη Συνθήκη Συμμαχίας (950 Έλληνες και 650 Τούρκοι στρατιώτες) άμεσα και τι με τη προοπτική των 15 ετών που αναφέρθηκε. Τότε μόνο θα μπορούμε αξιολογήσουμε και την συγκεκριμένη ευθύνη του Αναστασιάδη και τον βαθμό της ανικανότητας και δειλίας του. Περιμένουμε να μιλήσει ο Ακιντζί, ο μόνος μέχρι στιγμής που είχε σε όλη τη διαδικασία τουλάχιστο μια συγκριτικά έντιμη στάση, έστω και αν μετά το Μοντ Πελαράν έχασε τον ενθουσιασμό του και έμοιαζε σχεδόν παραιτημένος. 

Προς το παρόν κρατούμε τη διαφοροποίηση της πρώτης δήλωσης Κουντέρες στην αρχή της Γενεύης 1 και της τελευταίας του δήλωσης στο τέλος της Γενεύης 2 ως προς τη προοπτική της ειρήνευσης. Την πρώτη φορά ήταν «των δυο κοινοτήτων της Κυπριακής Δημοκρατίας», την δεύτερη ήταν «των Κυπρίων σε Βορρά και Νότο».   

……..

7/7/2017

Μα γιατί τόση μαυρίλα ρε παιδιά; Δεν υπάρχει δηλαδή τίποτα θετικό με το τέλος των συνομιλιών;

Ας πούμε

1)   το ότι απαλλαγήκαμε από τη κυοφορούμενη ΝΑΤΟική λύση που ήταν και ρατσιστική και διχοτομική και εν πάση περιπτώσει επικίνδυνη που το βάζετε;

2)   Το ότι αντισταθήκαμε στον Τουρκικό επεκτατισμό και ιμπεριαλισμό που ήθελε να ελέγξει όλη τη Κύπρο;

3)   Το ότι επανατοποθετήσαμε το Κυπριακό ως πρόβλημα Τουρκικής εισβολής και κατοχής και το ξεκαθαρίσαμε αυτό σε όλη τη διεθνή κοινότητα, τους λαούς του κόσμου κλπ;

4)   Το ότι σταματήσαμε τη αστική «λύση» που θα μας κλείδωνε στην αιώνια νεοφιλελεύθερη λιτότητα;

5)   Το ότι άνοιξε ο δρόμος τώρα για το ενιαίο κράτος που θα φτιαχτεί μέσα από τους κοινούς αγώνες ε/κ και τ/κ;

6)   Το ότι διασώσαμε τη Κυπριακή Δημοκρατία και τα κυριαρχικά της δικαιώματα στο φυσικό της πλούτο;

Τι; Λίγα είναι αυτά;

8-9/7/2017

Εγώ πάντως ζω και πεθαίνω για τη μέρα που οι εταιρείες θα πάρουν την Κυπριακή Δημοκρατία σε διεθνές δικαστήριο απαιτώντας αποζημιώσεις επειδή δεν τους παρείχε ασφάλεια στα οικόπεδα που αγόρασαν στη διαφιλονικούμενη ΑΟΖ της :)

Επίσης τώρα που πέθανε η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία ως πλαίσιο λύσης, εγώ προσφέρω τις υπηρεσίες μου στο μικτό κυπριακό κόμμα για την ατόφια επανένωση του λαού στη βάση του ενιαίου κράτους που δεν ξεχωρίζει ε/κ και τ/κ. Τι εννοείτε δεν υπάρχει; Δεν απόρριψε ο κυπριακός λαός με πλειοψηφία την ΔΔΟ υπέρ της ατόφιας επανένωσης του ενιαίου κράτους; J

Περιμένω την ώρα που κάποιος από αυτούς που δεν ήθελαν την «αστική λύση» του Κυπριακού και δεν κούνησαν το δαχτυλάκι τους για αυτήν επειδή θα ήταν «νεοφιλελεύθερη» να μας μιλήσει ανοιχτά τώρα για το σοσιαλισμό στη Νότια Κύπρο που θα έρθει με τον αγώνα για τον παγκόσμιο σοσιαλισμό.

Το ότι η Τουρκική αδιαλλαξία ήταν ο λόγος που κατάρρευσαν οι συνομιλίες είναι πλέον φανερό σε όλους. Στον ΟΗΕ, στην ΕΕ, στους Τουρκοκύπριους, στη διεθνή κοινότητα και στους λαούς του κόσμου γενικά. Είναι πλέον σε όλους ξεκάθαρο ότι το Κυπριακό είναι πρόβλημα Τουρκικής εισβολής και κατοχής. Οπόταν τι περιμένουμε; Βουρ για ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας που θα ονοματίζει την Τουρκία «κατοχική δύναμη» και θα της ζητά να «αποσύρει άμεσα» τον στρατό της από το Ευρωπαϊκό έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Από την ολομέλεια του ΟΗΕ; Έστω από την Ευρωπαϊκή Ένωση;

Τι; Αφού εν καθαρά τα πράματα. J

Ευτυχώς πάντως που δεν συμφωνήθηκε η διχοτομική λύση της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας και έτσι δεν έχουμε διαχωρισμό του λαού και διακρίσεις στη βάση της εθνότητας που ενισχύουν τον εθνικισμό.

Ίνταμπον; J

Επίσης, ευτυχώς που με τη βοήθεια της Ελλάδας και της Τουρκίας μπλοκάραμε τη ΝΑΤΟική λύση που μας ετοίμαζαν. Ιδιαίτερα ο Κοτζιάς υπήρξε στη πρώτη γραμμή του αντι-ιμπεριαλιστικού αγώνα. Αλλά και ο Τσαβούσογλου με την αδιαλλαξία του ήταν καθοριστικός στη διάσωση της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Ίνταμπον;

Και το τελευταίο αυτής της σειράς. Προς στιγμής νομίσαμε ότι ο Αναστασιάδης φοβισμένος από τη βέβαιη επίρριψη ευθυνών κατάθεσε στο παρά πέντε ότι αποδέχεται κάποιες εναπομείνασες συγκλίσεις Χριστόφια – Ταλάτ. Τελικά μαθαίνουμε ότι ήταν με μεγαλοπρέπεια και αποφασιστικότητα που κατάθεσε ο Αναστασιάδης τη πρόταση του στα εσωτερικά υπό τον όρο 0 στρατός και 0 εγγυήσεις και είπε στους Τούρκους περίπου take it or leave it. Γάτα, γάτα. J