Showing posts with label Φώντας Λάδης. Show all posts
Showing posts with label Φώντας Λάδης. Show all posts

Monday, December 5, 2011

Που 'ναι τα χρόνια

η νέα πολιτική εποχή στην οποίαν εμπήκαμεν χρειάζεται τζιαι τα νέα πολιτικά της τραούθκια
τραούθκια που θα συνοδέψουν τους νέους απαραίτητους αγώνες της μισθωτής εργασίας που σήμερα έσιει διαφορετική μορφή τζιαι χαρακτήρα αλλά ίδιαν ουσία τζιαι παρονομαστήν εκμετάλλευσης

αναμένοντας την ανάπτυξη των αγώνων τζιαι την πολιτιστική τους έκφραση
να θυμηθούμεν τα τραούθκια που εσυνοδέψαν τζιαι εσημαδέψαν την απαρχή τούτης της ιστορικής φάσης που ολοκληρώνεται σήμερα με την κρίση.
τραούθκια μιας παιδικής ηλικίας
πριν τα μέγαρα τζιαι τα σαλόνια




Στίχοι: Φώντας Λάδης
Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Πρώτη εκτέλεση: Γιώργος Νταλάρας
1976 Τα τραγούδια μας

Στη δουλειά και στον αγώνα

Έφτασε η ώρα για να σηκωθείς
εργατιά προχώρα δίπλα σου και μεις

Στη δουλειά και στον αγώνα
κόντρα πάμε στο χειμώνα
ο τροχός για να γυρίσει
η ζωή να προχωρήσει

Για το μεροδούλι για τη φαμελιά
μες στο ξεροβόρι μέσα στη φωτιά

Στη δουλειά και στον αγώνα
κόντρα πάμε στο χειμώνα
ο τροχός για να γυρίσει
η ζωή να προχωρήσει

Άλλος στο λιμάνι κι άλλος στο γιαπί
να καρπίσει η μέρα να 'βγει το ψωμί

Στη δουλειά και στον αγώνα
κόντρα πάμε στο χειμώνα
όλη η γη να ομορφύνει
τ' όνειρο ζωή να γίνει.

Saturday, November 12, 2011

Ο φασισμός δεν έρχεται από το μέλλον

Όταν πριν 2 χρόνια κάποιοι επροειδοποιούσαμεν για τον κίνδυνο επανεμφάνισης του φασισμού στο πολιτικό προσκήνιο λόγω της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης, κάποιοι άλλοι ελαλούσαν μας υπερβολικούς τζιαι εσφυρούσαν αδιάφορα. [εν αναφέρουμαι στους φιλελεύθερους δαμέ. τζείνοι πάντα ετζοιμούνταν τζιαι θα συνεχίσουν να τζοιμούνται μέχρι να έρτει η δική τους η ώρα τζιαι να απειληθούν άμεσα τα δικά τους συμφέροντα].
μάλιστα στην Κύπρο με το κυπριακό ανοιχτό τζιαι με τον εθνοκεντρισμό κυρίαρχο τούτη η απειλή ήταν τζιαι είναι ακόμα πιο έντονη. 

Σήμερα με την Ελλάδα ήδη σε πορεία εκφασισμού, [οί μόνον μέσα που την άμεση τζιαι χωρίς αστικο-δημοκρατικά πλέον προσχήματα τραπεζιτική δικτατορία, αλλά τζιαι με την συμμετοχή ακροδεξιών ρηάλιτι σταρ σε ένα μεταμοντέρνο τζιαι τραγελαφικό τσίρκο κυβέρνησης εθνικής ενότητας]
τζιαι με δεδομένη την ανοιχτή γραμμή εισαγωγής ιδεών τζιαι πολιτικών που την "μητέρα πατρίδα" στην "μεγαλόνησο" έχουν πολλά να δουν τα μμάθκια μας κόμα...
............................................................




Ο φασισμός δεν έρχεται από το μέλλον
καινούριο τάχα κάτι να μας φέρει.
Τι κρύβει μέσ' στα δόντια του το ξέρω,
καθώς μου δίνει γελαστός το χέρι.

Οι ρίζες του το σύστημα αγκαλιάζουν
και χάνονται βαθιά στα περασμένα.
Οι μάσκες του με τον καιρό αλλάζουν,
μα όχι και το μίσος του για μένα.

Το φασισμό βαθιά καταλαβέ τον.
Δεν θα πεθάνει μόνος, τσάκισέ τον.

Ο φασισμός δεν έρχεται από μέρος
που λούζεται στον ήλιο και στ' αγέρι,
το κουρασμένο βήμα του το ξέρω
και την περίσσεια νιότη μας την ξέρει.

Μα πάλι θέ ν' απλώσει σα χολέρα
πατώντας πάνω στην ανεμελιά σου,
και δίπλα σου θα φτάσει κάποια μέρα
αν χάσεις τα ταξικά γυαλιά σου

Στίχοι: Φώντας Λάδης
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Πρώτη εκτέλεση: Μαρία Δημητριάδη
Δίσκος: Τραγούδια της Λεφτεριάς - 1976

Sunday, May 1, 2011

αν ξυπνήσεις μονομιάς θα 'ρθει ανάποδα ο ντουνιάς

τραούθκια που μιαν άλλην
αλλά κοντινή χώρα τζιαι εποχή,
τραούθκια που μας αναγιώσαν
ιστορικά πλέον αλλά τζιαι επίκαιρα

….......................................
Πάγωσ' η τσιμινιέρα
κι απ' έξω από την πύλη
εργάτες μαζεμένοι συζητάνε
Προχώρησε η μέρα
με δαγκωμένα χείλη
σηκώνουν τα πανό και ξεκινάνε

Πέντε καμιόνια στείλαν
στου φεγγαριού τη χάση
και γύρισαν γεμάτα απεργοσπάστες
Γεμάτα ξαναφύγαν
κανείς δε θα περάσει
κάλλιο να πάμε όλοι μετανάστες

Πέρασε ένας μήνας
οι μηχανές σκουριάζουν
και τα παιδιά κρυώνουν και πεινάνε
στους δρόμους της Αθήνας
φέιγ βολάν μοιράζουν
εργάτες κι υποστήριξη ζητάνε

στίχοι: Φώντας Λάδης
μουσική: Μάνος Λοίζος
πρώτη εκτέλεση: Γιώργος Νταλάρας
Τα τραγούδια μας, 1976

http://youtu.be/iAWA8xQbX_Q
....................................
Δεν λυγάνε τα ξεράδια και πονάνε τα ρημάδια
κούτσα μια και κούτσα δυο στης ζωής το ρημαδιό
Μεροδούλι ξενοδούλι δέρναν ούλοι οι αφέντες δούλοι
ούλοι δούλοι αφεντικό και μ' αφήναν νηστικό
και μ' αφήναν νηστικό

Ανωχώρι κατωχώρι ανηφόρι κατηφόρι
και με κάμα και βροχή ώσπου μου 'βγαινε η ψυχή
Είκοσι χρονώ γομάρι σήκωσα όλο το νταμάρι
κι έχτισα στην εμπασιά του χωριού την εκκλησιά
του χωριού την εκκλησιά

Άιντε θύμα άιντε ψώνιο άιντε σύμβολο αιώνιο
αν ξυπνήσεις μονομιάς θα 'ρθει ανάποδα ο ντουνιάς
θα 'ρθει ανάποδα ο ντουνιάς

Και ζευγάρι με το βόδι άλλο μπόι κι άλλο πόδι
όργωνα στα ρέματα τ αφεντός τα στρέμματα
Και στον πόλεμο όλα για όλα κουβαλούσα πολυβόλα
να σκοτώνονται οι λαοί για τ' αφέντη το φαΐ
για τ' αφέντη το φαί

Koίτα οι άλλοι έχουν κινήσει έχει η πλάση κοκκινίσει
άλλος ήλιος έχει βγει σ' άλλη θάλασσα άλλη γη

Άιντε θύμα άιντε ψώνιο άιντε σύμβολο αιώνιο
αν ξυπνήσεις μονομιάς θα 'ρθει ανάποδα ο ντουνιάς
θα 'ρθει ανάποδα ο ντουνιάς

στίχοι: Κώστας Βάρναλης
μουσική: Λουκάς Θάνου
πρώτη εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης
Σάλπισμα, 1978