Showing posts with label δικοινοτική πρωτοβουλία. Show all posts
Showing posts with label δικοινοτική πρωτοβουλία. Show all posts

Saturday, December 20, 2014

επανέναρξη των συνομιλιών και αποχώρηση του Μπαρμπαρός από την κυπριακή ΑΟΖ

ΕΝΩ ΤΑ ΕΚ ΜΙΝΤΙΑ ΤΖΙΜΟΥΝΤΑΙ…
Μια μεγάλη μάχη για την επανένωση της Κύπρου στο πέρασμα της Λήδρας
Με διοργανωτή την Πρωτοβουλία «Ενωμένη Κύπρος» πραγματοποιήθηκε σήμερα το πρωί (20/12) εκδήλωση στο τέρμα της Λήδρας. Η εκδήλωση είχε στόχο να ενώσει συμβολικά τις δύο πλευρές της χώρας με μια λευκή κορδέλα και αιτήματα, την επανέναρξη των συνομιλιών και την αποχώρηση του Μπαρμπαρός από την κυπριακή ΑΟΖ.


Όταν οι διαδηλωτές προσπάθησαν να περάσουν με την κορδέλα από το ΕΚ στο ΤΚ οδόφραγμα, ΤΚ αστυνομικοί με πολιτικά παρεμπόδισαν την πορεία και την σταμάτησαν μέσα στη νεκρή ζώνη. Για αρκετή ώρα επικράτησε μεγάλη ένταση και με μπροστάρηδες τους ΤΚ συνδιακαλιστές της ΚΤΟΣ και της ΚΤΟΕΟΣ, αλλά και των υπολοίπων, κρατήθηκε ένα μέτωπο αρραγές. Ήταν μια ευκαιρία, για όσους δεν την είχαν πριν, να δουν πως αγωνίζονται οι ΤΚ. Στη σκηνή έφτασε και ο ΤΚ Υπουργός Εξωτερικών Οζντίλ Ναμί, ο οποίος προσπάθησε να λειτουργήσει πυροσβεστικά λέγοντας όμως ότι ,υπάρχει ένα πρωτόκολλο για τη χρήση της νεκρής ζώνης, χωρίς όμως καμιά επιτυχία. Ο κύριος Ναμί αποσύρθηκε από το σημείο της τριβής, αλλά συνέχισε να μιλά με ΤΚ και ΕΚ διαδηλωτές, προσπαθώντας να επιδείξει ένα πνεύμα συναίνεσης. Τότε ακούστηκαν αρκετά σχόλια για την αδυναμία του συγκεκριμένου υπουργού να δώσει οδηγίες στην αστυνομία.


Στη συνέχεια η διαδήλωση πήρε τη μορφή καθιστικής εκδήλωσης με τραγούδια και συνθήματα. Τελικά λήφθηκε η απόφαση να κοπεί η κορδέλα σε μικρά κομμάτια τα οποία έδεσαν στα κεφάλια τους οι διαδηλωτές και αφέθηκαν να περάσουν από το ΤΚ οδόφραγμα.
Το γεγονός ότι στο μεταξύ εμφανίστηκαν στο χώρο παρατηρητές της UNFICYP, πιθανόν να ήταν και ο λόγος που η ΤΚ αστυνομία διάλυσε το μπλόκο της.



Από την άλλη πλευρά του οδοφράγματος, οι διαδηλωτές ένωσαν ξανά τα κομμάτια της κορδέλας και πορεύθηκαν προς το Μπουγιούκ Χαν , που ήταν και ο τελικός προορισμός της πορείας.
Ήταν μια πορεία γεμάτη ενθουσιασμό, ορισμένες στιγμές γεμάτη θυμό και οργή, αλλά και κάποιες άλλες, με πολύ χιούμορ. Είχε όλα τα χαρακτηριστικά μιας κυπριακής, κωμικής τραγωδίας!



από το φέης μπουκ της Δράσυ-Ευλεμ

Friday, August 29, 2014

Δικοινοτική εκδήλωση 1η Σεπτέμβρη



Στις 7:00 μμ, προσυγκέντρωση στο τέρμα της Οδού Λήδρας, σχηματισμός ανθρώπινης αλυσίδας που θα διαπερνά την πράσινη γραμμή
Στις 8:00 μμ, συγκέντρωση στην πλατεία Μπουγιούκ Χαν 

Sunday, April 27, 2014

Η Αριστερά που χρειάζεται να υπάρξει

Για πρώτη φορά Ε/κ και Τ/κ κατεβαίνουν με μικτό, ακομμάτιστο πολιτικό σχήμα

Μια συνομιλία με την Ντενίζ Μπιριντσί και τον Κωστή Αχνιώτη της Δικοινοτικής Ριζοσπαστικής Αριστερής Συνεργασίας (ΔΡΑΣυ-Eylem), για την κάθοδό της στις Ευρωεκλογές

ΘΕΛΟΥΜΕ
μιαν άλλη Ευρώπη, όχι αυτήν που έχουμε σήμερα, δεν είμαστε αντιευρωπαϊκή δύναμη, ξεκαθαρίζει η Ντενίζ


Νωρίς την ερχόμενη βδομάδα αναμένεται να γίνουν γνωστά, σε διάσκεψη Τύπου, τα πρόσωπα που θα συμμετέχουν στη Δικοινοτική Ριζοσπαστική Αριστερή Συνεργασία (ΔΡΑΣυ-Eylem), ένα ανεξάρτητο, δικοινοτικό κίνημα, που ήδη ανακοίνωσε την κάθοδό του στις Ευρωεκλογές της 25ης Μαϊου 2014 με δικό του ψηφοδέλτιο. Για πρώτη φορά μετά το 1974, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι κατεβαίνουν σε εκλογές σε ένα μικτό, ακομμάτιστο πολιτικό σχήμα, κι αυτό έχει τη σημασία του στην παρούσα χρονική στιγμή.

Τέσσερις Ελληνοκύπριοι και δύο Τουρκοκύπριοι θα είναι οι υποψήφιοι του κινήματος. «Προέρχονται από τον χώρο της Αριστεράς και εκπροσωπούν ένα ευρύ φάσμα της πολιτικής και από τις δύο κοινότητες», όπως αναφέρθηκε σε σχετική ανακοίνωση στις 15 Απριλίου 2014. Σε αυτήν, κατονομάζονται μόνο δύο από τους έξι, η 33χρονη Ντενίζ Μπιριντσί (Deniz Birinci) και ο 62χρονος Κωστής Αχνιώτης, που τους συναντήσαμε και κουβεντιάσαμε μαζί τους την περασμένη Πέμπτη στο Σπίτι της Συνεργασίας, στη Νεκρή Ζώνη στη Λευκωσία.

Αγώνας για «μιαν άλλη Ευρώπη»

Τους ρωτήσαμε πώς αντιλαμβάνονται την Αριστερά. «Εμείς την αντιλαμβανόμαστε ως μιαν Αριστερά που χρειάζεται να υπάρξει», μας είπε ο κ. Αχνιώτης, «μιαν Αριστερά που αντιδρά δυναμικά, με κινητοποιήσεις ενάντια στο μνημόνιο. Θεωρώ ότι η κυπριακή οικονομία δεν πάει καλά, γιατί οι βιομήχανοι επέλεξαν να επενδύσουν τα λεφτά τους στα χρηματιστηριακά παιγνίδια και στη φούσκα των ακινήτων, αντί να αναπαράγουν τις επιχειρήσεις τους. Στη δική μου αντίληψη, θεωρώ γενικότερα την κρίση του συστήματος ως κρίση παραγωγής, αφού η παγκόσμια οικονομία δεν μπορεί να απορροφήσει τα προϊόντα που παράγει και ένα μεγάλο μέρος του κεφαλαίου καταλήγει σε χρηματιστήρια και σε παιγνίδια με τράπεζες».
Η Ντενίζ έσπευσε να ξεκαθαρίσει ότι «δεν είμαστε αντιευρωπαϊκή δύναμη, απλώς θέλουμε μιαν άλλη Ευρώπη, όχι αυτήν που έχουμε σήμερα. Εμείς, ως τουρκοκυπριακή κοινότητα, δεν έχουμε εμπειρίες με την Ευρώπη σαν εσάς, αλλά έχοντας πολλούς Ελληνοκύπριους φίλους, μπορώ να καταλάβω ότι όλα στη ζωή σας επηρεάζονται από τις ευρωπαϊκές εξελίξεις. Προσωπικά πιστεύω σε ένα σύστημα ισότητας όλων των πολιτών, με τα ίδια δικαιώματα, με την ίδια πρόσβαση στο κοινωνικό κράτος, στα δημόσια σχολεία… ένα σύστημα κοντά στο σκανδιναβικό κοινωνικό μοντέλο.
Εγώ, ως Τουρκοκύπρια, θέλω να ακουστεί στην Ευρώπη και η δική μου φωνή, για την καθημερινή ζωή της κοινότητάς μου. Εμείς οι Τουρκοκύπριοι ως άτομα θεωρούμαστε Ευρωπαίοι πολίτες, αλλά δεν ακούγεται στην Ευρώπη η φωνή της κοινότητάς μας, κι αυτό δεν είναι δίκιο και πρέπει ν’ αλλάξει».

«Περιμένοντας, τίποτα δεν γίνεται»

Αναπόφευκτα η συζήτηση περιστράφηκε γύρω από το Κυπριακό. «Πρέπει να έχουμε μια λύση στο Κυπριακό, αμέσως», μας είπε η Ντενίζ. «Σαράντα χρόνια ακινησίας είναι αρκετά. Περιμένουμε τα τελευταία δέκα χρόνια μετά το Δημοψήφισμα του 2004 να γίνει κάτι, αλλά δεν έγινε τίποτε… και νομίζω ότι περιμένοντας, τίποτα δεν θα γίνει. Τα τουρκοκυπριακά κόμματα περιμένουν να δώσει η ΕΕ ένα δώρο στους Τουρκοκυπρίους, επειδή είχαν πεί “Ναι”, πριν από δέκα χρόνια. Αλλά αυτό είναι ένα όνειρο και δεν θα γίνει πραγματικότητα. Αν θέλεις κάτι, πρέπει να αγωνίζεσαι γι’ αυτό… κι αυτό θέλω να κάνω εγώ… να ανοίξω τον δρόμο για να έρθουν και άλλοι δίπλα μου…
Τα μεγάλα τουρκοκυπριακά κόμματα μποϊκοτάρουν τις Ευρωεκλογές κι εγώ νιώθω ότι είμαι μόνη, κόντρα στο ρεύμα. Αλλά κάποτε κάποιος πρέπει να πάει κόντρα στο ρεύμα. Νομίζω ότι μακροπρόθεσμα θα έχω την υποστήριξη των Τουρκοκυπρίων πολιτών στον αγώνα αυτό, αλλά προς το παρόν υπάρχει στη δική μου κοινότητα ένας δισταγμός και μια επιφύλαξη, για την πρωτοβουλία μου να συμμετάσχω στις Ευρωεκλογές με το “ΔΡΑΣυ-Eylem”.
Είμαι όμως σίγουρη ότι αυτός ο δρόμος της συνεργασίας θα είναι θετικός, όχι μόνο για εμένα προσωπικά, αλλά για όλους τους Τουρκοκυπρίους. Για πρώτη φορά στην Κύπρο, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι συμμετέχουν μαζί, σε μια μικτή, ανεξάρτητη λίστα και η κυπριακή κοινωνία έχει άλλη μια επιλογή, πέρα από το ΑΚΕΛ και τον ΔΗΣΥ, που έκαναν αρκετή ζημιά στην Κύπρο μας αυτά τα χρόνια. Είναι σημαντικό ότι είμαστε μια καθαρή και διαφανής ομάδα».

Από τη δική του πλευρά, ο Κωστής Αχνιώτης ανέφερε ότι «εμείς στηρίζουμε τη λύση Ομοσπονδίας, όχι ως έναν οδυνηρό συμβιβασμό. Θεωρούμε ότι η ελληνοκυπριακή κοινότητα, όταν λειτουργούσε ως πλειοψηφία, το 1963, είχε τη δυνατότητα να μην προσπαθήσει να περάσει ζητήματα που ενοχλούσαν σοβαρά την τουρκοκυπριακή μειονότητα. Ή θα μπορούσε να μην εγκλωβίσει το 18% που ήταν οι Τουρκοκύπριοι, μέσα σε θυλάκους του 3% του κυπριακού εδάφους. Οι άνθρωποι ήταν σχεδόν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης...».

Η Ντενίζ ανέφερε ότι ο πατέρας της Κούφι Μπιριντσί, που κατάγεται από το πρώην τουρκοκυπριακό χωριό Άγιος Νικόλαος Πάφου, «έζησε αυτές τις καταστάσεις». Μας πληροφόρησε ότι ο δίδυμος αδελφός του πατέρα της, ο Μεχμέτ Μπιριντσί, συμμετέχει επίσης στις Ευρωεκλογές του Μαΐου 2014, με το τουρκοκυπριακό «Κυπριακό Σοσιαλιστικό Κόμμα».

Μια αποδεκτή, δημοκρατική διευθέτηση

ΣΤΗΝ ανακοίνωση του ΔΡΑΣυ-Eylem αναφέρεται ότι «οι εξελίξεις στο Κυπριακό, οι συνομιλίες και οι προοπτικές λύσης που διαφαίνονται, κάνουν αναγκαία τη συνεργασία πολιτών και από τις δύο κοινότητες, με στόχο τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου δικοινοτικού κινήματος, που να συμβάλει δυναμικά στην επίτευξη μιας δημοκρατικής διευθέτησης του Κυπριακού, κοινά αποδεκτής και από τις δύο πλευρές, και στη μελλοντική βιωσιμότητά της». Προστίθεται ότι «η οικονομική κρίση, η φτωχοποίηση μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού, η ανεργία και η εξαθλίωση στην οποία μας οδήγησαν οι τραπεζίτες, οι κερδοσκόποι της αγοράς και οι πολιτικές ελίτ με τις αποφάσεις τους, κάνουν ακόμη πιο αναγκαία αυτήν τη συνεργασία σε ένα κίνημα που να αποτελέσει πόλο αντίστασης στα μνημόνια και τις πολιτικές λιτότητας».

Ποιοι είναι ο Αχνιώτης και η Μπιριντσί

Η ΝΤΕΝΙΖ, που μιλά πολύ καλά την ελληνική γλώσσα, ήταν μέχρι σήμερα η Γραμματέας Διεθνών Σχέσεων και Βοηθός Γενικός Γραμματέας του τουρκοκυπριακού σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος Κοινοτικής Δημοκρατίας (TDP) με ηγέτη τον Μουσταφά Ακιντζί. Μας είπε ότι την περασμένη Τετάρτη, ενόψει της υποψηφιότητάς της στις Ευρωεκλογές, έδωσε την παραίτησή της από το αξίωμά της αυτό και παρέμεινε απλό μέλος, αφού το κόμμα της δεν συμμετέχει στις εκλογές. Η Ντενίζ εργάζεται ως Συντονίστρια Διεθνών Σχέσεων στην Τουρκοκυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου, ενώ μέχρι τον Νοέμβριο 2013 εργαζόταν στο Τουρκοκυπριακό Δημαρχείο στην κατεχόμενη Λευκωσία.

Ο Κωστής Αχνιώτης, στέλεχος της εξωκοινοβουλευτικής Επιτροπής Ριζοσπαστικής Αριστερής Συσπείρωσης, ήταν τα τελευταία 13 χρόνια καθηγητής Χημείας στη Μέση Εκπαίδευση και αφυπηρέτησε πρόσφατα. Πριν από αυτήν την περίοδο, εργάστηκε ως δημοσιογράφος, «πότε έμμισθος, πότε τελείως ολιγόμισθος και πότε άμισθος», όπως μας είπε χαρακτηριστικά, εκδίδοντας με άλλους περιοδικά όπως το «Εντός των Τειχών», το «Εξ υπαρχής», το δικοινοτικό «Hade-Χάτε», το «Καλέμι» (της δικοινοτικής οργάνωσης «Πλατφόρμα Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων εκπαιδευτικών Ενωμένη Κύπρος»).

http://www.sigmalive.com/simerini/news-asset/120859

Saturday, April 26, 2014

Κοινή διακήρυξη για την Πρωτομαγιά

Μαζί με την εργατική τάξη σ’ ολόκληρο τον κόσμο τιμούμε την παγκόσμια μέρα του αγώνα και της αλληλεγγύης των εργαζομένων και οι κύπριοι εργαζόμενοι.
Τιμούμε την κόκκινη Εργατική Πρωτομαγιά αποδίδοντας φόρο τιμής στους πρωτοπόρους εργάτες, ελληνοκύπριους και τουρκοκύπριους οι οποίοι μέσα από τους κοινούς σκληρούς ταξικούς αγώνες τις δεκαετίας του 1940 πέτυχαν θεμελιακές κατακτήσεις για την εργατική τάξη της Κύπρου όπως η κοινωνική ασφάλιση, το οκτάωρο, το δικαίωμα της οργάνωσης.
Μετά από 56 χρόνια από τις φασιστικές επιθέσεις που έγιναν κατά των πρωτοπόρων εργατών την 1η Μαΐου 1958, τιμούμε οι Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι εργαζόμενοι την Ημέρα της Ενότητας, του Αγώνα και της Αλληλεγγύης των εργαζομένων, διοργανώνοντας μαζί στην Λευκωσία την 1η Μαΐου 2014, ΚΟΙΝΗ εκδήλωση.
Η Πρωτομαγιά του 2014 βρίσκει τους εργαζόμενους στον τόπο μας αντιμέτωπους με σημαντικά γεγονότα.
Στον κοινωνικοοικονομικό τομέα τόσο οι ελληνοκύπριοι όσο και οι τουρκοκύπριοι εργαζόμενοι βιώνουν τα αποτελέσματα των σκληρών νεοφιλελεύθερων πολιτικών.
Στο Νότο οι εργαζόμενοι και η κοινωνία ευρύτερα βιώνουν τα αποτελέσματα του μνημονίου που συμφώνησε η κυβέρνηση Αναστασιάδη με την Τρόικα. Ύφεση, δραματική αύξηση της ανεργίας, αύξηση της φτώχειας, περικοπές στην παιδεία, την υγεία, το κοινωνικό κράτος, ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου, απορρύθμιση της εργασίας με δραματικές βίαιες αλλαγές σε μισθούς και ωφελήματα είναι το αποτέλεσμα των πολιτικών που ακολουθούνται.
Στο Βορρά παρόμοια κατάσταση βιώνουν οι εργαζόμενοι ως αποτέλεσμα των νεοφιλελεύθερων πολιτικών λιτότητας που επιβάλλονται από την Τουρκία.
Η παγκόσμια οικονομική κρίση και οι συνέπειες της αναδεικνύουν ακόμα πιο έντονα τα κοινά ταξικά συμφέροντα Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων εργαζομένων και την ανάγκη εντατικοποίησης των αγώνων τους ενάντια στις πολιτικές της λιτότητας και της κατάργησης των κατακτήσεων των εργαζομένων. Αναδεικνύουν την ανάγκη κοινού αγώνα και αλληλεγγύης των εργαζομένων.
Η φετινή Πρωτομαγιά χαρακτηρίζεται και από την επανέναρξη της διαδικασίας των διακοινοτικών συνομιλιών για επίλυση του κυπριακού προβλήματος. Οι Οργανώσεις μας θεωρούν θετική εξέλιξη την επανέναρξη των συνομιλιών. Είναι ξεκάθαρο ότι ο δρόμος των συνομιλιών είναι ο μόνος δρόμος που μπορεί να μας οδηγήσει σε ειρηνική και συμφωνημένη λύση.
Παραμένουμε σταθερά δεσμευμένοι στην προσπάθεια για λύση δικοινοτικής διζωνικής ομοσπονδίας, με μια κυριαρχία, μια ιθαγένεια, μια διεθνή προσωπικότητα και με πολιτική ισότητα των δυο κοινοτήτων όπως αυτή έχει περιγραφεί στις σχετικές αποφάσεις των Η.Ε. Μια αμοιβαία αποδεκτή συμφωνημένη λύση που να εκφράζει τα συμφέροντα των Κυπρίων, είναι ο κοινός στόχος των ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων εργαζομένων.
Η επανέναρξη των συνομιλιών για επίλυση του κυπριακού θέτει μπροστά μας το καθήκον της εντατικοποίησης και ενίσχυσης των κοινών δράσεων μεταξύ των ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων εργαζομένων και ταυτόχρονα της εντατικοποίησης του αγώνα ενάντια στον εθνικισμό, σωβινισμό ενάντια στην διαίρεση.
Καλούμε τους εργαζόμενους της Κύπρου ελληνοκύπριους και τουρκοκύπριους να συσπειρωθούν γύρω από το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα του τόπου μας.
Να αγωνιστούμε ενωμένοι.
  • Ενάντια στις πολιτικές της λιτότητας της απορρύθμισης της εργασίας, της αποδόμησης του κοινωνικού κράτους
  • Να προστατέψουμε τις εργατικές και κοινωνικές κατακτήσεις που μας παρέδωσαν οι πρωτοπόροι τουρκοκύπριοι και ελληνοκύπριοι συνδικαλιστές.
  • Ενάντια στα μνημόνια της Τρόικας και της Τουρκίας
Να αγωνιστούμε ενωμένοι για λύση του κυπριακού, για επανένωση του τόπου και του λαού μας.
Ο φετινός κοινός Πρωτομαγιάτικος Γιορτασμός που διοργανώνουμε οι οργανώσεις ΠΕΟ, Dev-is, KTOS, KTOEOS, BES και KTAMS την 1η του Μάη η ώρα 7.00 μ.μ. στο γήπεδο της Τσετίν Καγιά, στέλλει από την μια άκρη της Κύπρου ως την άλλη, το δυνατό μήνυμα ενότητας και αντίστασης των εργαζόμενων της Κύπρου.
Ενωμένοι για τα δίκαια των εργαζομένων, ενωμένοι για το δίκαιο της Κύπρου.

Tuesday, February 25, 2014

Αλληλεγγύη στον Μουράτ Κανατλί

έναν ακούραστο αγωνιστή της πλήρους αποστρατικοποίησης και επανένωσης της Κύπρου
ο Μουράτ φυλακίστηκε σήμερα 25/2/2014 για "φυγοστρατία". 


αντί σχολίου πιο κάτω παραθέτω την αναφορά από την πρώτη δικοινοτική πορεία που συνδιοργανώσαμε για την αποστρατικοποίηση της Λευκωσίας το 2011.
....................
YKP (New Cyprus Party) once more voiced its demand for a demilitarized Nicosia by organizing a mass press conference
YKP: “A Demilitarized Nicosia is possible!”
Responding to YKP’s call to voice once again in the streets the demand for a Demilitarized Nicosia and a Demilitarized Cyprus, demonstrators met on Saturday, 19 February 2011 at 15:00 in front of Çağlayan Park and marched towards Famagusta Gate in the Çağlayan area which was used as a crossing point before 1974 and a press release was read there…
Parallel to this action, the Initiative “Nicosia without armies and checkpoints” met on the same day at 14:30 at the Orpheas’ / Chrysaliniotissa Park and marched to the southern part of Çağlayan which is at Kaimakli, area near the ceasefire line where they read a press statement voicing their demand for a demilitarized Nicosia…
The two groups almost came face to face at Leontiou Machaira Street and Yuksel Street at Çağlayan / Kaimakli, area…
The statement
The statement read at the press meeting in the northern part of Nicosia by Murat Kanatli, YKP’s Executive Committee Secretary General, is as follows:
The campaign which was initiated by the New Cyprus Party in February 2006, under the title “in the process towards a solution: demilitarized Cyprus” has today reached an important point where it is being discussed by the masses, has entered the agendas of political parties, and has been well received by different sections of the society.
In order to keep this demand of ours alive and to realize it, we have been in the streets with our mass press conferences every February since 2006, continually sharing our demands with the public…
Today, different groups are together with us…In addition, independent from us, but in coordination, a similar activity is being organized in the southern part of Nicosia and we are marching in parallel against the wall which divides us… Our wish and our hope is that greater massive struggles develop against the wall and the barbed wires separating us; our efforts to this end will continue…
In addition to our proposal for of different regions in the short term, our efforts also continue and will continue for the total demilitarization of the island…
This will be an ongoing struggle… This struggle includes and will include struggle against all military installations. We have repeatedly taken action in the streets against the British bases and the American monitoring installations and we voiced our demands for them to leave from our country. And we will continue our struggle to this end… But the field of our struggle is expanding; the establishment of new bases was decided after agreements with the French and Canadians were signed. We will intensify our struggle against them, too; there is no other way… At the same time we are uncomfortable with the presence of the Greek contingent on the island and also that of the Turkish armed forces… Furthermore, as we have repeatedly stated in the past, we are also today demanding the immediate dissolution of the Security Forces Command (GKK) and that of the Greek Cypriot National Guard who have no useful function to speak of, whose only purpose is to inject militarism and animosity to the youth of Cyprus, and are the source of compulsory military service…
What is the demand for demilitarization?
Why are we marching today? What is our demand for a demilitarized Nicosia?
When we embarked on the road five years ago we had said;
The demilitarization of Nicosia will be the first and the most important step towards the demilitarization of the whole island.The demilitarization of Nicosia will begin first the process of uniting the city and then the island. The demilitarization of Nicosia will create the opportunity for the revival of hundreds of houses and businesses situated in the buffer zone. By transforming this region into joint ventures, the line dividing Cyprus can be turned into a place of reuniting Cyprus.
Demilitarization will create the possibility for reviving important streets of the past, Paphos street, Ermou street, Ledra and Kyrenia streets will be able to connect again, buildings of cultural value will again come to life instead of collapsing…
The demilitarization of Nicosia will create a new impetus in the process for a solution and will be very beneficial for confidence building between the communities. The demilitarization of Nicosia will be the first concrete step towards converting the ‘impossble’ into the possible…”
It is with these thoughts that we have persistently continued this struggle for the last five years and we shall continue to do so…

More struggle for demilitarization
As we had pointed out before, the demilitarization and the opening of demilitarized areas to settlement will be important in the short term for bi-communal relations. The return of inhabitants of Varosia and the Maronites to the their homes and the revival of the buffer zone will in the short term give a substantial impetus to the process for a solution.
However, the arming of all military units in Cyprus, the modernization of armaments, together with military budgets, the continuation of ceasefire conditions, and the anomalies created by the position of the military units on the island, necessitate urgent ‘counter-military’ arrangements. For this reason, it is important to immediately cease importing arms into the island and in the shortest time possible zeroing military expenditure by gradual cuts beginning from today. Furthermore, all military ceremonies and exercises must unconditionally cease…
In addition to all this, the occupation in Cyprus and the outcomes create serious problems in our daily lives. Military areas within Nicosia create serious problems for the modern urban planning of the city. Buildings of historical and cultural value within the buffer zone of Nicosia are in an irreversible process. The ceasefire line and the buffer zone make up 3% of the island’s territory which cannot be utilized due to the positions of military units. Regional demilitarization will have a serious impact in our daily lives and many sector s from traffic to tourism, from agriculture to animal husbandry.
Besides, the demands of Cypriots on the issues of security, civil society, and democratization are in conflict with military solutions and needs.
These are not demands impossible to fulfill or demands that are inherently problematic…
We are referring to all troops pulling back only 1km in the mentioned areas and;
  • Demilitarize Nicosia, let Ermou Street revive, let dead end streets imprisoned by military barricades become liberated, and let Nicosia reunite!
  • Demilitarize Varosia, solve the property issue of 40 thousand Cypriots, let thousands of Cypriots return to their homes, let new work opportunities arise for thousands of Cypriots, let Famagusta reunite!
  • Demilitarize the villages of Karpashia, Asomatos and Ayia Marina, let all Maronites return home, let the Maronite community reunite!
The struggle continues
During our first action in front of the walls, at our protest in front of the wall in Ledra Street in 2004, pointing at the wall, we had expressed our determination to bring down this wall and all other similar walls that are a shame for humanity. That wall went down, but some are still persistently trying to keep those walls erect, by resting their hope on walls and barbed wires, thinking they can keep Cyprus divided forever are trying with all their strength, but we say to them “you are trying in vain, you will not succeed…” We say “No way, we’ll bring them down!” (http://www.ykp.org.cy/ybh/060304/index.htm)
This time we are at this point on the dividing line and we recall that before 1974 the New (Famagusta) Gate was used as a crossing point. We demand that this gate be reopened to traffic right now, if not, then we raise our voice again and say “we are determined to bring down this and all walls and all barricades of barbed wires, your resistance is in vain, you will not succeed…”
As we have said numerous times before; we promise to future generations, we are determined to bring down this and all other walls that divide us, we will leave them a Cyprus with no weapons, no borders, no troops, and no guarantors…
The march
The march towards the ceasefire line began from Çağlayan around 15:15 with banners and slogans…
The marchers carried banners saying “Our uprising is against the occupation” and “Demilitarized Nicosia, demilitarized Cyprus” and chanted slogans as follows: “End, End to all occupations”, “Rebellion, revolution, freedom!”, “Long live peoples’ brotherhood!”, “Independent Cyprus, all peoples are brothers and sisters!” The march which continued until the barbed wires on the ceasefire line went on in a cheerful atmosphere with the participation of a group of clown activists. When at the ceasefire line they greeted those from the parallel march on the other side of the barbed wires and then the press release was read …
After the statement the activists marched back to the starting point at Çağlayan Park…
Here a call for participation at the demonstration on 2nd March was made. Then the marchers dispersed.
The clown activists support the march
A group of clown activists accompanied the march. In a text about clowns distributed at the march, the words of Italian author Dario Fo’s words were quoted as follows: “The clowns always talk about the same things, they talk about hunger, hunger for food, hunger for sexuality, but also hunger for honour, hunger for identity, hunger for power. In fact, they question those who give orders and who protests.” In the text the clown activists describe themselves and their actions with these words: “We want to make being a clown dangerous again, we want to bring it on to the streets, bring back its disobedience, and to restore its social functionality of the past; to be able to disturb, to be able to criticize, and to be able to improve society. From the beginning of time, the clowns have embraced the paradoxes of life with the path of disorder in order to reveal their lies and tell the truth. The clowns here today represent the contradictions of life; they frighten, but at the same time they are innocent, they are wise and foolish, they entertain and at the same time they are dissidents, they heal and are a source of laughter, they are scapegoats and disturbers of peace.”
Threats
Ulusal Direniş Konseyi (Council of National Resistance), in which all paramilitary groups (ex-TMT fighters etc.) participatein its statement prior to the march said the following: “As representatives of member organizations of the Council, as we emphasized at our statement of 12 February 12 2011, from now on we will definitely not remain indifferent to words and actions aimed at shaking our trust and faith in the existence of the state of TRNC, our motherland Turkey, and her armed forces.” After this reminder, the Council issued the following threat: “We are warning those circles who are serving the aims of Greeks towards removing the guarantor-ship of Turkey with the so-called slogan “demilitarized Nicosia” today…”
Despite this statement, published in some newspapers on Friday, no incident or tension occurred at the march.
EBCO issued a call
The European Bureau for Conscientious Objection (EBCO), declared its support to the actions of the anti-militarist activists on19th February for the demilitarization of Nicosia and the reunification of Cyprus.
EBCO in its statement made a call for participation in the event. It also called on the anti-militarist and peace activists to go in front of the embassies in their countries with posters of “demilitarized Nicosia” and voice this demand.
Athens
Responding to EBCO’s call, the Greek Association of Conscientious Objectors and the Antinationalistic Antimilitaristic Initiative went in front of the embassies of Cyprus, Turkey, and the EU office in Greece and voiced their demand for a demilitarized Nicosia through a press statement, hence showing their support to the demonstration in Nicosia.
At the press conference, the statement issued for the call in Cyprus was used. Below is the full text of the statement:
once again we’re on the streets for a demilitarised Nicosia…
for a Nicosia with no barbed wires, no borders going through it
no tanks,
no guns,
for a Nicosia with no hostility…
in this divided city
to trust; to be able to trust
to say “stop!” to chauvinism
we’re on the streets for a demilitarised Nicosia…
for no more dead-end streets
where children should play…
for no more young people having to guard
behind sandbags
sometimes positioned so close that only a road separates them
looking at each other and learning to hate…
for gun-wounded houses and shops that are a memory of the war to find life again
for the buffer zone dividing Cyprus, to become a space that unites…
our demand is demilitarisation of Nicosia, demilitarisation from all military units.
Germany
The largest anti-militarist and peace organization in Germany, the DFG-VK which was founded in 1892 (www.dfg-vk.de) also expressed support for the event and that it will take action to this end…
In the meantime, the Protestant Organization for Peace and Conscientious Objection (EAK) (www.ekd.de/eak) in its general assembly in Hannover, decided to support the event in Nicosia. The wish that a Cyprus free from walls and barbed wires becomes the first sign of a Europe where thoughts and places are demilitarized was also expressed.
………………………………………..
………………………………………..
The march in the south
We gathered in Orpheas park where we welcomed the “critical mass” bicycle ride which
ended its march along the Nicosia green line from Ayios Dometios to Orpheas “against borders and armies”.
There we talked to the media and referred to our demand for immediate demilitarisation (removal of all armies, foreign as well as local) and reunification of our city and our country. That we want this to be only the beginning for a necessary bi-communal movement on both sides of the barbed wire pushing for peace and reunification and that Nicosia within the walls can only function properly as a unified entity. Then we marched towards Leontios Makhairas Street in Kaimakli shouting against armies and lines of division. We wrote “this is nationalism” on the green line barricade, left some balloons in the air and hanged a “no borders” banner in the dead zone before leaving.