Οι διανοούμενοι

Στην πραγματικότητα ο ρόλος των διανοουμένων -κι αυτό ισχύει εδώ και χιλιάδες χρόνια- συνίσταται στο να κάνουν ό,τι πρέπει ώστε οι άνθρωποι να παραμένουν παθητικοί, υπάκουοι, αστοιχείωτοι και προγραμματισμένοι...
Γνωρίζω ανθρώπους που δεν έχουν καμιά σχολική παιδεία αλλά είναι τουλάχιστον στα μάτια μου, αξιοθαύμαστοι διανοούμενοι. Και γνωρίζω σεβάσμιους πανεπιστημιακούς και συγγραφείς που απέχουν πολύ από το να ανταποκριθούν σε αυτό το ιδανικό. Οι "αναγνωρισμένοι διανοούμενοι" είναι ένα διαφορετικό ζήτημα. Με αυτόν τον όρο, εννοώ εκείνους που μέσα στο δικό τους σύστημα εξουσίας, έχουν τιμηθεί με τον τίτλο των "υπεύθυνων διανοουμένων" εξάλλου έτσι ακριβώς χαρακτηρίζουν τον εαυτό τους στην Δύση. Καμιά φορά τους αποκαλούν "τεχνοκράτες διανοούμενους" για να τους ξεχωρίσουν από τους "ανατρεπτικούς διανοούμενους" που σπείρουν την αναστάτωση και είναι "ανεύθυνοι"...

Νόαμ Τσόμσκυ, Δυο ώρες διαύγειας, 1999