Showing posts with label συμμαχίες. Show all posts
Showing posts with label συμμαχίες. Show all posts
Saturday, September 25, 2010
Friday, November 13, 2009
Δια-ιδεολογικό μέτωπο λύσης οξά εναλλαχτικός λόγος υπερ της επανένωσης;
Επειδή το θέμα άρκεψεν να συζηθκιέται λαλώ να επιχειρήσω να πάρω θέση.
1.Η λύση του κυπριακού εν μονόδρομος. Η επανένωση αποτελεί ιστορική αναγκαιότητα τζιαι η ολοκλήρωση της διαδικασίας κατάργησης του εσωτερικού συνόρου εννά λειτουργήσει ανανεωτικά για την ζωή στη χώρα σε πολλές διαστάσεις. Οπόταν πρέπει να εμπλακούμεν πιο ενεργά σε τούτη τη διαδικασία τζιαι να συμμετέχουμεν ουσιαστικά χωρίς αναστολές του στυλ δεν μας ενδιαφέρουν οι κόντρες εξουσίας ενός αστικού ζητήματος. Το διακύβευμα της λύσης ή της μη λύσης εν μεγάλον με προεκτάσεις που αφορούν ολόκληρη την κοινωνία.
2.Πως δρούμεν όμως; Το σχήμα που συζηθκιέται εν τζίνον της διακομματικής τζιαι πλουραλιστικής συσπείρωσης πάνω στη λογική της άμεσης λύσης μέσα που την άσκηση πίεσης για μιαν συμβιβαστική κατάληξη των συνομιλιών τζιαι μιαν τελική συμφωνία μεταξύ των ηγετών των κοινοτήτων. Τούτη η συσπείρωση οργανώνεται πρώτα τοπικά (οι Λεμεσιανοί εκάμαν την αρκή) τζιαι μετά παγκύπρια. Η ιδέα εν να μεν προταχθεί το ιδεολογικό ζήτημα που εν συνταγή κατακερματισμού, αλλά η λογική η πολιτικής ενότητας εντός του υπο δημιουργία κινήματος πάνω σε συγκεκριμένη πολιτική βάση, την υποστήριξη της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας στο επερχόμενο δημοψήφισμα. Το πλαίσιο υπάρχει – το τελικό λεκτικό της συμφωνίας εννά αποτελεί θέμα διαπραγμάτευσης ως το τέλος. Η λογική εννά δράσουμεν έγκαιρα, να συμβάλουμεν στην διαμόρφωση θετικής κοινής γνώμης πριν να εν πολλά αργά. Να μεν πάθουμε όπως το 2004.
3.Η άλλη άποψη εν να προβούμεν σε μιαν ριζοσπαστική ανάλυση της διαδικασίας της επανένωσης τζιαι να αννοίξουμεν θέματα που εν κλειστά προς το παρόν – η κατάργηση των βάσεων, η απαλλοτρίωση της γης της εκκλησιάς τζιαι του εβκαφ για μιαν λύση του περιουσιακού υπερ των χρηστών τζιαι των μικρο-ιδιοκτητών, η αξιοποίηση του συνεργατισμού για την ανοικοδόμηση, η πλήρης αποστρατικοποίηση κτλ. Σε τούτην την βάση εν θα μπορέσουμεν να συνεργαστούμεν με τους φιλελευθέρους ούτε εννά μπορέσουμεν να πετύχουμεν μαζικότητα, αλλά εννά αρθρώσουμεν έναν εναλλαχτικό λόγο που λείπει που την δημόσια σφαίρα.
4.Εν λάθος να δούμεν τούτες τες 2 λογικές ως αντιφατικές. Μπορεί να μεν μπορούν να συνυπάρξουν μαζί κινηματικά, αλλά αλληλοσυμπληρώνουν η μια την άλλην. Επειδή που την μιαν βοηθούμεν ουσιαστικά στην δημιουργία ενός μετώπου λύσης με προοπτικές μαζικής συσπείρωσης τζιαι ουσιαστικής συμβολής στην διαδικασία της επανένωσης τζιαι που την άλλη προβάλλουμεν μιαν εναλλαχτική λογική που αναφέρεται στο περιεχόμενο της επανένωσης τζιαι με πιο μακροπρόθεσμο ορίζοντα στες προοπτικές της δικοινοτικής πλέον κινηματικής δράσης στο νέο πλαίσιο. Οπόταν να δουλέψουμεν το επόμενο διάστημα πάνω τζιαι στους 2 άξονες – το δια-ιδεολογικό μέτωπο λύσης στην βάση της πολιτικής συνεργασίας με τους φιλελεύθερους τζιαι παράλληλα στην ανάπτυξη μιας ριζοσπαστικής νοηματοδότησης της επανένωσης που θα ανιχνεύσει τες κινηματικές προοπτικές στην πορεία για την επανενωμένη Κύπρο.
1.Η λύση του κυπριακού εν μονόδρομος. Η επανένωση αποτελεί ιστορική αναγκαιότητα τζιαι η ολοκλήρωση της διαδικασίας κατάργησης του εσωτερικού συνόρου εννά λειτουργήσει ανανεωτικά για την ζωή στη χώρα σε πολλές διαστάσεις. Οπόταν πρέπει να εμπλακούμεν πιο ενεργά σε τούτη τη διαδικασία τζιαι να συμμετέχουμεν ουσιαστικά χωρίς αναστολές του στυλ δεν μας ενδιαφέρουν οι κόντρες εξουσίας ενός αστικού ζητήματος. Το διακύβευμα της λύσης ή της μη λύσης εν μεγάλον με προεκτάσεις που αφορούν ολόκληρη την κοινωνία.
2.Πως δρούμεν όμως; Το σχήμα που συζηθκιέται εν τζίνον της διακομματικής τζιαι πλουραλιστικής συσπείρωσης πάνω στη λογική της άμεσης λύσης μέσα που την άσκηση πίεσης για μιαν συμβιβαστική κατάληξη των συνομιλιών τζιαι μιαν τελική συμφωνία μεταξύ των ηγετών των κοινοτήτων. Τούτη η συσπείρωση οργανώνεται πρώτα τοπικά (οι Λεμεσιανοί εκάμαν την αρκή) τζιαι μετά παγκύπρια. Η ιδέα εν να μεν προταχθεί το ιδεολογικό ζήτημα που εν συνταγή κατακερματισμού, αλλά η λογική η πολιτικής ενότητας εντός του υπο δημιουργία κινήματος πάνω σε συγκεκριμένη πολιτική βάση, την υποστήριξη της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας στο επερχόμενο δημοψήφισμα. Το πλαίσιο υπάρχει – το τελικό λεκτικό της συμφωνίας εννά αποτελεί θέμα διαπραγμάτευσης ως το τέλος. Η λογική εννά δράσουμεν έγκαιρα, να συμβάλουμεν στην διαμόρφωση θετικής κοινής γνώμης πριν να εν πολλά αργά. Να μεν πάθουμε όπως το 2004.
3.Η άλλη άποψη εν να προβούμεν σε μιαν ριζοσπαστική ανάλυση της διαδικασίας της επανένωσης τζιαι να αννοίξουμεν θέματα που εν κλειστά προς το παρόν – η κατάργηση των βάσεων, η απαλλοτρίωση της γης της εκκλησιάς τζιαι του εβκαφ για μιαν λύση του περιουσιακού υπερ των χρηστών τζιαι των μικρο-ιδιοκτητών, η αξιοποίηση του συνεργατισμού για την ανοικοδόμηση, η πλήρης αποστρατικοποίηση κτλ. Σε τούτην την βάση εν θα μπορέσουμεν να συνεργαστούμεν με τους φιλελευθέρους ούτε εννά μπορέσουμεν να πετύχουμεν μαζικότητα, αλλά εννά αρθρώσουμεν έναν εναλλαχτικό λόγο που λείπει που την δημόσια σφαίρα.
4.Εν λάθος να δούμεν τούτες τες 2 λογικές ως αντιφατικές. Μπορεί να μεν μπορούν να συνυπάρξουν μαζί κινηματικά, αλλά αλληλοσυμπληρώνουν η μια την άλλην. Επειδή που την μιαν βοηθούμεν ουσιαστικά στην δημιουργία ενός μετώπου λύσης με προοπτικές μαζικής συσπείρωσης τζιαι ουσιαστικής συμβολής στην διαδικασία της επανένωσης τζιαι που την άλλη προβάλλουμεν μιαν εναλλαχτική λογική που αναφέρεται στο περιεχόμενο της επανένωσης τζιαι με πιο μακροπρόθεσμο ορίζοντα στες προοπτικές της δικοινοτικής πλέον κινηματικής δράσης στο νέο πλαίσιο. Οπόταν να δουλέψουμεν το επόμενο διάστημα πάνω τζιαι στους 2 άξονες – το δια-ιδεολογικό μέτωπο λύσης στην βάση της πολιτικής συνεργασίας με τους φιλελεύθερους τζιαι παράλληλα στην ανάπτυξη μιας ριζοσπαστικής νοηματοδότησης της επανένωσης που θα ανιχνεύσει τες κινηματικές προοπτικές στην πορεία για την επανενωμένη Κύπρο.
Subscribe to:
Posts (Atom)