Καταγραφές Μάρτης 2018-2 (μέχρι και 2 απρίλη)

21/3/2018

Δεν γίνεται ούτε ξέπλυμα ούτε φοροδιαφυγή, ούτε φοροαποφυγή από τα κεφάλαια που πετούν πάνω από τη Κύπρο είπαν οι αρμόδιοι σήμερα πάλι επειδή εφαρμόζουμε με ευλάβεια όλες τις σχετικές νομοθεσίες και οδηγίες. Απλά μας στοχοποιεί άδικα ο ξένος τύπος επειδή παίζουν παιχνίδι οι μεγάλες δυνάμεις σε βάρος της μικρής μας χώρας, είπαν όλοι μαζί σε πνεύμα εθνικής ομοφωνίας.

Κρα, απάντησε ο κόρακας όταν τον ρώτησαν ποιος είναι.

J

………

25/3/2018

Τα προβλήματα του «Κολοκοτρώνειν» στη νεοσύστατη δικοινοτική Κυπριακή Δημοκρατία.

Διότι το «Κολοκοτρώνειν» φίλες και φίλοι θέτει υπαρξιακά ερωτήματα περί της φυσικής τάξης πραγμάτων και της σχέσης ιστορίας, μύθου, ταυτότητας και πολιτικής. J

Δεν ήρκει ότι οι Τούρκοι παρουσίαζον την ιδικήν των ιστορία υπό την μορφή και τας διαστάσεις που αυτοί ήθελον, αλλά ήθελον να επεμβαίνουν και εις την Ελληνικήν ιστορίαν. Περί τα τέλη του 1961, το Κυπριακόν ραδιόφωνον εις τας εκπομπάς τους προς τους Ελληνοκυπρίους (διότι υπήρχε και ειδικόν Τουρκικόν πρόγραμμα) μετέδιδεν εις συνεχείας εν έργον περί Κολοκοτρώνη. Και ο Κολοκοτρώνης, ως ήτο φυσικόν, επολέμα και έσφαζε Τούρκους. Οι Τούρκοι αρθρογράφοι εξηγέρθησαν και πάλιν και ηπείλουν θεούς και δαίμονας. «Ποιος είναι αυτός ο Κολοκοτρώνης; Δεν υπήρξε ποτέ Κολοτρώνης, αλλά πρόκειται περί μυθικού προσώπου»!

Σπύρος Παπαγεωργίου, Από την Ζυρίχην εις τον Αττίλα, Τόμος Α, σελ. 173

………..

Η αναφορά του Υπουργού Παιδείας ότι το Υπουργείο του μοιράζεται αξίες και αρχές με το ΕΛΑΜ, μπορεί να είναι εμετική, είναι όμως και ειλικρινής. Όπως και αυτό που μου ανάφερε μόνιμος αξιωματικός της ΕΦ τις προάλλες ότι ανησυχεί ότι οι αντι-πολεμικές απόψεις που έχω εγώ μπορεί να «μολύνουν» την νεολαία. Και αυτό, ταυτόχρονα εμετικό αλλά και αλήθεια. Από την πρώτη στιγμή που εμφανίστηκε το ΕΛΑΜ ήταν ξεκάθαρο για εμένα ότι είχε κάθε προοπτική να εδραιωθεί ακριβώς επειδή πατούσε και πατά όχι στον Χίτλερ αλλά στο Μεταξά, όχι στον νεοναζισμό αλλά στον χουντισμό, πατώντας δηλαδή γερά στο έδαφος της ακροδεξιάς του «ελληνοχριστιανισμού», που διέπει το ε/κ βαθύ κράτος. Το ΕΛΑΜ ως κόμμα απλά μετουσιώνει την ιδεολογία του ε/κ σχολείου και του ε/κ στρατεύματος σε πολιτική. Τίποτε λιγότερο και τίποτε περισσότερο. Αυτό είναι πολύ πιο τρομακτικό από τις νεοναζιστικές καταβολές και περιστασιακές αναφορές στελεχών του.

...........................

30-3-2018

Ποιος ήταν ο Ντερβίς Αλί Καβάζογλου; Τι ήταν και τι είναι; Είναι προφανώς σύμβολο της ελληνο-τουρκικής φιλίας επειδή δολοφονήθηκε [μαζί με τον Κώστα Μισιαούλη] από τον σωβινισμό του κυπριακού τουρκισμού. Είναι επίσης ήρωας του ΑΚΕΛ τον οποίο το ΑΚΕΛ, πιο κυπριωτικό μετά το 1974, τιμά με ειλικρίνεια έστω και αν όχι με τον πιο αρμόζοντα κατά την άποψη μου τρόπο. Όμως ποιος ήταν και τι είναι πραγματικά ο Καβάζογλου; Είναι ο Αλέκος όπως τον φώναζαν οι συντρόφοι του στα δύσκολα χρόνια της εθνικιστικής υστερίας όταν έπρεπε να κρύβεται; Είναι το καλόν το «Τουρτζίν μας» όπως τον φαντασιώνεται και τον προωθεί η ε/κ εθνικιστική διανόηση; Ο καλός Τούρκος που αποδέχτηκε δήθεν την ελληνική ηγεμονία στην Κύπρο και άρα ακίνδυνος για αυτήν και επικίνδυνος μόνο για την τουρκική ηγεμονία; Ο καλός Τούρκος και μάλιστα βολικά νεκρός χωρίς ελληνική ευθύνη;

Δεν έχω πλήρη εικόνα για το ποιος ήταν στα αλήθεια ο Καβάζογλου. Αυτό που ξέρω όμως σίγουρα είναι ότι ο Καβάζογλου ήταν ένας αξιοπρεπής και θαρραλέος Κύπριος αγωνιστής πολύ μπροστά από την εποχή του και από το κόμμα του. Ήταν από τους λίγους που στάθηκαν κόντρα στο ρεύμα των εθνικισμών, από τους λίγους που πίστεψαν στην ελεύθερη και ανεξάρτητη Κύπρο σκέτα νέτα. Από τους λίγους που αντιτάχτηκαν έγκαιρα στο δίπολο Ένωσις-Ταξίμ που τελικά κατάστρεψε τη χώρα μας. Συνεπής δικοινοτιστής επέμεινε μέχρι τέλους παρά το ότι έχασε τον πολιτικό ζωτικό του χώρο με την μαζική αποχώρηση των τ/κ από την ΠΕΟ το 1958. Συνεπής στο δίκαιο αγώνα για την ειρήνη και την συνύπαρξη, επέμεινε ακόμα και μετά το δεύτερο πιο ισχυρό κύμα της Ένωσις που ακολούθησε τις συγκρούσεις του 1963 και που συμπαρέσυρε ξανά και το κόμμα του και για το οποίο αργότερα το ΑΚΕΛ άσκησε αυτοκριτική. Τιμή και δόξα στον  Καβάζογλου όχι απλά επειδή τον σκότωσαν οι φασίστες του Ταξίμ, αλλά επειδή ήταν ένας διορατικός αγωνιστής κόντρα στο ρεύμα, ένας Κύπριος πολιτικός σε μια εποχή που οι πολιτικοί στην Κύπρο επιτρεπόταν να είναι μόνο είτε Έλληνες είτε Τούρκοι.

………

2/4/2018

Που το 1968 που εκατάλαβεν η ε/κ ηγεσία ότι εν εμπορούσεν να επιβληθεί με τη βία πάνω στους τ/κ τζιαι αρκέψαν έτσι οι δια-κοινοτικές συνομιλίες για συμβιβαστική λύση στο κυπριακό επεράσαμεν που διάφορες φάσεις με αλλαγές παραμέτρων, ιεράρχησης ζητημάτων τζιαι διακυβευμάτων. Αλλά ταυτόχρονα υπάρχει τζιαι κάτι που εν άλλαξεν καθόλου καθώς δομεί υπαρξιακά την ιστορία των συνομιλιών για το κυπριακό. Διαχρονικά για τες ηγεσίες ε/κ τζιαι τ/κ [με την εξαίρεση ίσως του 2008-2009 τζιαι του 2015-2016 για την τ/κ πλευρά όταν οι Ταλάτ τζιαι Ακιντζί εφανήκαν κάπως πιο έτοιμοι για υπερβάσεις] οι συνομιλίες δεν γίνουνται για τη λύση του κυπριακού αλλά για την διαχείριση της μη λύσης του κυπριακού τζιαι βασικά για την αποφυγή σιηρόττερων εξελίξεων. Όταν καταρρέουν οι διακοινοτικές συνομιλίες πάντα υπάρχει κίνδυνος επιστροφής στη παραλογισμό που επικρατούσεν πριν να ξεκινήσουν, την διακοινοτική ένταση δηλαδή.

Έσιει τζιαι μια δόση πικρής ειρωνείας το ότι το κίνημα ειρήνης-επανένωσης που θέλει λύση διακοινοτικού συμβιβασμού είναι εγκλωβισμένο στο να στηρίζει τες συνομιλίες που γίνουνται βασικά για τη διαχείριση του στάτους κβο, διότι η μόνη άλλη διαθέσιμη επιλογή στην απουσία των διακοινοτικών συνομιλιών εν η εθνικιστική έξαρση, η διακοινοτική ένταση τζιαι τα νέα διχοτομικά τελεσμένα. Τζιαι κάπως έτσι προχωρούμε στο σήριαλ μας με νέο επεισόδιο τούτη τη περίοδο που έσιει τίτλο «Το κοινωνικό δείπνο ή/και κοινωνικά δείπνα».    

Καταγραφές Μάρτης 2018-1

1/3/2018

Ο μαθητευόμενος μάγος της Γεροσκήπου αναλαμβάνοντας το ΥΠΕΞ σήμερα αναφέρθηκε στη Κύπρο ως την «ιδιαίτερη μας πατρίδα» διότι προφανώς η πατρίδα μας (η γενική ή κανονική και όχι η ιδιαίτερη) είναι η Ελλάδα. Η αναφορά αυτή μπορεί να θυμίζει τα εθνόπληκτα Συναγερμικά 90ς, αλλά το διχοτομάκι μας που αναρριχάται σήμερα, τότε εκτός από Συναγερμόπουλο ακούγεται ότι υπήρξε και Δρασιτόπουλο.

Όλοι ξέρουμε ότι οι φοιτητικές συνήθειες δεν σβήνουν εύκολα.

Όπα η λύση και η επανένωση είπαμε; Να πούμε J

………..

3/3/2018

Η έννοια του ορίου ανοχής είναι καθοριστική καθότι όταν ξεπεραστεί μπορεί να οδηγήσει σε ανατροπές. Όμως αυτό που πολλές φορές ξεχνάμε είναι ότι το όριο ανοχής είναι όχι απλά δύσκολα προβλέψιμο αλλά και εντελώς ρευστό και μεταβαλλόμενο. Μαθαίνουμε τώρα ότι η Αρχιεπισκοπή άρχισε να θέτει υπό τον άμεσο έλεγχο της διάφορα δημόσια νηπιαγωγεία στα πλαίσια του στόχου της να δημιουργήσει παράλληλη αλυσίδα σχολείων σε όλες τις βαθμίδες. Δηλαδή πέραν από την ασφυκτική επιρροή που έχει ήδη στη δημόσια παιδεία συνολικά θα έχει τώρα και μια σειρά ειδικών σχολείων που θα τα ελέγχει απόλυτα ως ιδιοκτήτης και που φυσικά δεν θα τηρούν ούτε υποτυπωδώς τα στοιχειώδη ανθρωπιστικά παιδαγωγικά πρότυπα.

Ξεπερνιέται κάποιο όριο ανοχής εδώ; Ελπίζω ναι, αλλά δεν το νομίζω στα αλήθεια. Μια κοινωνία που ανέχεται τους παπάδες να μπαινοβγαίνουν στα δημόσια σχολεία και να κάνουν αγιασμούς και εξομολογήσεις στα παιδιά, που επιτρέπει να λειτουργούν κατηχητικά εντός των σχολείων μόλις σχολάσουν τα παιδιά από το μάθημα, που έχει τα θρησκευτικά και τη προσευχή ως υποχρεωτικό και αναπόσπαστο μέρος του προγράμματος, που κλείνει τα σχολεία επειδή γιορτάζουν ιεράρχες και άγιοι, παλιοί και νέοι, γιατί ακριβώς να μην ανεχτεί και τα σχολεία της Αρχιεπισκοπής; Επειδή αποτελούν και μπίζνα που στήθηκε με αδιαφάνεια και διαπλοκή; Επειδή πρόκειται για αποξένωση δημόσιας ιδιοκτησίας; Επειδή θα έχουν περισσότερη δοσολογία σκοταδισμού αυτά τα σχολεία;

Να απλά θα διαμαρτυρηθούμε για λίγο μερικοί και μετά όλα άγια και καλά, λαμπρά και ευλογημένα.

……..

5/3/2018

Πολλές φορές από το 2004 και μετά, και ιδιαίτερα από το 2010 και μετά αναλογιστήκαμε την πιθανότητα η διχοτόμηση να είναι ή να έχει γίνει η πρώτη επιλογή της ε/κ άρχουσας τάξης. Από το 2016 και ιδιαίτερα από το 2017 και μετά υπάρχει πλέον και σειρά πληροφοριών και μαρτυριών [και όχι απλά ενδείξεων και υποθέσεων] για αυτό. Εγώ προσωπικά είμαι πλέον πεπεισμένος ότι έτσι έχουν τα πράγματα, χωρίς να σημαίνει ότι δεν μπορεί να υπάρξει ανατροπή, μεταβολή, διαφοροποίηση κλπ κλπ. Όμως είναι άλλο πράγμα οι προτιμήσεις της ε/κ ελίτ, άλλο η δυνατότητα πραγματοποίησης τους και άλλο ο τρόπος υλοποίησης τους. Και φυσικά άλλο πράγμα η διεθνής και εσωτερική αποδοχή και νομιμοποίηση των επιλογών αυτών.

Πέραν από τις σημαντικές διεθνείς παραμέτρους που δεν ευνοούν μια συμφωνημένη διχοτόμηση ως λύση του Κυπριακού διότι θα περιπλέξει τα ζητήματα στις ευρω-τουρκικές σχέσεις και θα μειώσει τα περιθώρια πολιτικών ελιγμών της ΕΕ, υπάρχουν και σοβαρές εσωτερικές δυσκολίες να πετύχει η ε/κ ελίτ πλειοψηφία για το ενδεχόμενο επισημοποίησης της διχοτόμησης. Πέραν από το ότι δεν υπάρχει δυνατότητα επιστροφής ούτε σπιθαμής εδάφους (ακόμα και η νεκρή ζώνη θα πάει 50%-50% στην καλύτερη περίπτωση και θα παζαρευτεί μέτρο-μέτρο), δεν υπάρχει περίπτωση η θάλασσα να διχοτομηθεί με τον τρόπο που φαντασιώνονται οι ε/κ αστοί. Η διχοτόμηση της θάλασσας θα γίνει με κάθετες γραμμές και πιθανότατα και με ποσοστώσεις – ήδη ό,τι εκφεύγει ανατολικά του Κάβο Γκρέκο και δυτικά του Ακάμα, όσο νότια και να είναι, είναι ήδη γκρίζα ζώνη – ενώ ακόμα και τα αποκλειστικά νότια (και βόρεια) σημεία θα πρέπει να τύχουν διαπραγμάτευσης, ενδεχομένως συζευγμένα με παράλληλες αποποιήσεις δικαιωμάτων στα περιουσιακά ζητήματα επί του εδάφους βόρεια και νότια εκατέρωθεν.  

Όπως και να έχει, ακόμα και αν η ιδέα του διαχωρισμού και της άρνησης της συνύπαρξης, συνιδιοκτησίας και συγκυβέρνησης της χώρας από ε/κ και τ/κ γίνει κυρίαρχη, δεν σημαίνει ότι η βελούδινη διχοτόμηση είναι κατ’ ανάγκην εφικτή και σίγουρα δεν θα είναι εύκολη για τον Αναστασιάδη και τον κάθε επόμενο Αναστασιάδη. Διότι ακόμα και αν διαμορφωθεί μια πλειοψηφία ενάντια στην συμβιβαστική λύση ομοσπονδίας, και πάλι όπως και το 2004, δεν θα είναι συμπαγής ως προς το τι θέλει. Και αυτή θα σπάσει αμέσως μόλις τεθούν ενώπιον της τα δεδομένα μιας συμφωνημένης διχοτόμησης. Η συμφωνημένη διχοτόμηση δεν θα στηριχτεί από το σύνολο των εθνόπληκτων [καθώς το θετικό για αυτούς του αποκλεισμού των τ/κ θα εξουδετερωθεί από το κόστος της πραγματικής υλικής απώλειας για τους ε/κ], ενώ θα έχει και ενάντια της το σύνολο της αριστεράς και των κυπροκεντρικών. Η ρητορική του «όχι σε όλα» που καλλιέργησε το ε/κ βαθύ κράτος θα του έρθει μπούμεραγκ αν και όταν μια μερίδα του αποφασίσει λόγω ανωτέρας βίας να κλείσει το ζήτημα.

Η διχοτόμηση της Κύπρου με τη βία ξεκίνησε και μόνο με τη βία μπορεί να ολοκληρωθεί. Να μην αφήσουμε τους αδίστακτους που μας κυβερνούν να μας οδηγήσουν εκούσια ή ακούσια ξανά στη βία και την καταστροφή για τα συμφέροντα και τις φαντασιώσεις τους. 

………

9/3/2018

Η άποψη ότι η αριστερά πρέπει να είναι πατριωτική για να μην αφήνει τους φασίστες να μονοπωλούν τον πατριωτισμό, να είναι και εθνοκεντρική για να μην αφήνει τους εθνικιστές να μονοπωλούν το έθνος και στη Κύπρο και λίγο απορριπτική για να μην αφήνει τους αντι-ομοσπονδιακούς να μονοπωλούν τον απορριπτισμό είναι η μεγαλύτερη μούφα  της εποχής μας. Όταν αυτή η μούφα θεωρητικοποιείται με αναφορές σε εθνικές κυριαρχίες ως καθολικό πατριωτικό καθήκον, με καλέσματα για ανοχή ξενοφοβίας όταν προέρχεται από λαϊκά στρώματα ή αδιαφορία για την επανένωση επειδή αυτό είναι τάχα αστική/ιμπεριαλιστική/νεοφιλελεύθερη υπόθεση, τότε μιλάμε για σαπίλα.   

……….

12/3/2018

Την περίοδο 1999-2003 το βασικό επιχείρημα ήταν ότι η ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα λειτουργούσε ως καταλύτης για την λύση του Κυπριακού. Όταν το 2004 πήγε να γίνει ταυτόχρονα η λύση και η ένταξη στην ΕΕ, το επιχείρημα αντιστράφηκε. «Μα γιατί τωρά δηλαδή; Τωρά που εννά μπούμε στην Ευρώπη σιόρ να μας υποχρεώσουν να δεχτούμε λύση;» Ανάλογο το σκηνικό με τους υδρογονάνθρακες την περίοδο 2011-2017. Από «καταλύτης της λύσης», το 2018 το επιχείρημα μετατράπηκε σε «μα να μας διακόψει σιόρ το ενεργειακό μας πρόγραμμα το κυπριακό;» 

16-3-2018

Η κυβέρνηση Αναστασιάδη είναι η μόνη κυβέρνηση που όχι μόνο δεν άνοιξε ούτε ένα νέο οδόφραγμα παραβιάζοντας και τη συμφωνία που έκανε, αλλά και η μόνη κυβέρνηση που διανοήθηκε και συζήτησε ανοιχτά το ενδεχόμενο «κλεισίματος οδοφραγμάτων». Είναι επίσης η πρώτη και η μόνη κυβέρνηση μετά τον Μακάριο με την οποία ταυτίστηκε τόσο ανοιχτά και απόλυτα η Αρχιεπισκοπή. Το ότι κάποιοι ακόμα και τώρα πιστεύουν ή έστω κάνουν ότι πιστεύουν ότι αυτή η κυβέρνηση ενδιαφέρεται δήθεν ή ακόμα ότι μπορεί τάχα να προχωρήσει σε λύση του κυπριακού είναι κάτι που ξεπερνά τα όρια της λογικής. 

Για γέλια τζιαι για κλάματα

17/10/2017

Ρε δαμέ τούτη κυβέρνηση το 2015 εν μέσω συνομιλιών για λύση του κυπριακού αποφάσισεν να ανεγείρει δημοσία δαπάνη μνημείο των επιτιθέμενων πραξικοπηματιών στο προεδρικό τες 15 του Ιούλη τζιαι ήταν να εμποδιστεί στήσιμο μνημείου Γρίβα το 2017 μετά που εκλειδώσαν την διχοτόμηση; Του Γρίβα να μεν του στήσουν τζιαι άλλον μεγάλο μνημείο, που ακόμα τζιαι ο Κληρίδης που τον είσιεν αποκαλέσει εν ζωή «κοινό εγκληματία» επήεννεν μετά θάνατον να του αποτίσει τιμές; Έτο εόκαν τους άδεια πάλεν…

22/10/2017

Εχτές εξεναγήσαμεν μαζί με τον Sertac στην εντός των τειχών Λευκωσία, νότια τζιαι βόρεια της πράσινης γραμμής, μια μικτή ομάδα Ισραηλινών τζιαι Παλαιστινίων που ήρταν στην Κύπρο για να συζητήσουν την δική τους διένεξη. Μιλώντας τους για την ιστορία της κυπριακής διένεξης, της αναπαραγωγής της μέσα που την διαχείριση της δημόσιας μνήμης τζιαι της σημειωτικής των δημοσίων χώρων, των ταυτοτήτων τζιαι των πολιτικών δυναμικών υπήρξαν στιγμές που εν εμπορέσαμεν να συγκρατήσουμεν τα χαμόγελα μας για τον παραλογισμό που επεριγράφαμεν. «Μα γιατί γελάτε;» ελαλούσαν μας οι ανθρώποι που έρκουνταν που μια περιοχή με πολλά πιο μεγάλη, βίαιη τζιαι θερμή διένεξη. Εθυμήθηκα τον Τσόμσκυ που είσιεν έρτει στην Κύπρο πριν καμιάν δεκαετία εν μέσω του πολέμου στο Λίβανο τζιαι όταν ερωτήθηκεν που την δημοσιογράφο “What do you think about the Cyprus problem?” έδωσεν μιαν αξέχαστη απάντηση. «You think you have a problem? You know I just came from Lebanon…”  

Πως η θάλασσα, οι ακτές και οι παραλίες μετατρέπονται σε «ακίνητη ιδιοκτησία», μέσω «διαταγμάτων ανάπτυξης», χωρίς «πολεοδομικές αιτήσεις» και με «υπουργικές αποφάσεις»

Σήμερα Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου 2014, τα Μέλη της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εσωτερικών τοποθετούνται επί του νομοσχεδίου "περί της Ακίνητης Ιδιοκτησίας", το οποίο προβλέπει την "αποξένωση" / παραχώρηση κρατικής γης μετά από απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου, χωρίς την έγκριση της Βουλής.

Υπενθυμίζουμε ότι αυτό είναι το τρίτο επίμαχο νομοσχέδιο που καταθέτει η κυβέρνηση και συγκεκριμένα το Υπουργείο Εσωτερικών κατά τη διάρκεια των τελευταίων μηνών:

- Το πρώτο προβλέπει τη μετατροπή της θάλασσας σε «ακίνητη περιουσία», καθώς επίσης και την αδειοδότηση μίας πλειάδας «παράκτιων και θαλάσσιων αναπτύξεων» υψηλού περιβαλλοντικού, κοινωνικού και οικονομικού ρίσκου, μέσω «υπουργικών διαταγμάτων» και «χωρίς την υποβολή πολεοδομικών αιτήσεων»·

- Το δεύτερο προβλέπει τη μείωση της απαιτούμενης απόστασης από 500 στα 100 μέτρα από τη στάθμη της θάλασσας για εκμίσθωση ή άλλη διάθεση παραθάλασσιας κρατικής δασικής γης. Αφού μειωθεί η απόσταση αυτή στη Ζώνη Προστασίας της Παραλίας, η παραθαλάσσια κρατική δασική γη θα μπορεί να εκμισθωθεί ή διατεθεί «για σκοπούς δημοσίου συμφέροντος κατόπιν απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου»·

- Το τρίτο προβλέπει την εκμετάλλευση κρατικής γης, κατά τρόπο που η διάθεση της να γίνεται με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου και την απλή ενημέρωση, χωρίς την προαπαιτούμενη έγκριση, της Βουλής των Αντιπροσώπων.

Σήμερα το πρωί, λοιπόν, μέλη της Πρωτοβουλίας για τη Διάσωση των Φυσικών Ακτών πήγαν στη Βουλή και παρέδωσαν δύο δελτία τύπου και δύο υπομνήματα θέσεων σχετικά με τα πιο πάνω νομοσχέδια. Παράλληλα, παρέδωσαν τις πρώτες 4,000 περίπου υπογραφές στα μέλη της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εσωτερικών και ζήτησαν την καταψήφιση του πρώτου από τα τρία νομοσχέδια που αναμένεται να οδηγηθεί στην ολομέλεια της Βουλής την ερχόμενη Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2014.

Η συλλογή υπογραφών συνεχίζεται μέχρι την οριστική καταψήφιση και των τριών νομοσχεδίων που έχουν υποβληθεί στη Βουλή από το Υπουργείο Εσωτερικών.
Εδώ υπογράφουμε:
http://reclaimthesea.org/kypros-aktogrammi-psifisma/

Νομοσχέδιο που αποσκοπεί στην ένταξη της θάλασσας στον ορισμό του όρου «ακίνητη ιδιοκτησία» μεσκοπό τη διευκόλυνση αναπτυξιακών έργων, τόσο στην θάλασσα, αλλά και στον παράκτιο χώρο, έχει ήδη κατατεθεί στη Βουλή των Αντιπροσώπων και αναμένεται να συζητηθεί προσεχώς στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Εσωτερικών, αμέσως μετά την έναρξη των εργασιών της Βουλής τον ερχόμενο Σεπτέμβριο.

Το νομοσχέδιο εντάσσεται σ’ ένα ευρύτερο πλαίσιο νεοφιλελεύθερων πολιτικών, οι οποίες αποσκοπούν στην οικειοποίηση και ιδιωτικοποίηση των κοινών (appropriation and privatization of the commons). Για άλλη μια φορά, τα επιχειρηματικά κέρδη και τα ιδιωτικά συμφέροντα μπαίνουν απροκάλυπτα πάνω από τα δικαιώματα των ανθρώπων και την προστασία του περιβάλλοντος.

 Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, με τίτλο ‘Νόμος που Τροποποιεί τους περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμους του 1972 μέχρι 2013’, ουσιαστικά αποσκοπεί στον κατακερματισμό του θαλάσσιου χώρου σε τεμάχια προς πώληση από το ίδιο το κράτος, με στόχο την προσέλκυση και εξυπηρέτηση ιδιωτικών επενδύσεων. 

Μάθε περισσότερα για το νομοσχέδιο

Καταρχήν, η ερμηνεία του όρου «ακίνητη ιδιοκτησία» (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) διευρύνεται για να συμπεριλάβει τον θαλάσσιο χώρο, ο οποίος με έργα ή δραστηριότητες ή διευκολύνσεις συνδέεται άμεσα ή έμμεσα με ακίνητη ιδιοκτησία, όπως αυτή ορίζεται στη νομοθεσία.

Παράλληλα, με βάση το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, ο όρος «ανάπτυξη» έρχεται να συμπεριλάβει μία σειρά από μεγάλες και υψηλού (περιβαλλοντικού, οικονομικού και κοινωνικού) ρίσκου αναπτύξεις στο παράκτιο και θαλάσσιο περιβάλλον όπως: επίχωση της θάλασσας, κατασκευή λιμενικών έργων και μαρίνων, κατασκευή αποβάθρων ή κυματοθραυστών, κατασκευή αιολικών πάρκων και άλλων ενεργειακών υποδομών, εγκατάσταση υποθαλάσσιων αγωγών αφαλάτωσης ή φορτοεκφόρτωσης και μεταφοράς καυσίμων, εγκαταστάσεις ιχθυοκαλλιέργειας, καθώς επίσης και διευκολύνσεις για θαλάσσια αθλήματα και ψυχαγωγία.

Επιπλέον, ο βασικός νόμος τροποποιείται δίνοντας τη δυνατότητα στον εκάστοτε Υπουργό Εσωτερικών να παραχωρεί άδεια για οποιαδήποτε ανάπτυξη ή κατηγορία ανάπτυξης που ορίζεται στο νομοσχέδιο μέσω ενός διατάγματος, το οποίο θα δημοσιεύεται στην επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας και θα ονομάζεται «Διάταγμα Αναπτύξεως». Και όλα αυτά χωρίς να απαιτείται καν η υποβολή αίτησης για έκδοση των απαραίτητων έως τώρα πολεοδομικών και οικοδομικών αδειών από την Πολεοδομική Αρχή, δηλαδή το Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως.

Με αυτό τον τρόπο, η συγκεκριμένη τροποποίηση δημιουργεί μια super-fast-track διαδικασία για αναπτύξεις στον παράκτιο και θαλάσσιο χώρο, η οποία θα ακυρώνει την ανάγκη για την εκπόνηση οποιασδήποτε μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων και τη διεξαγωγή οποιασδήποτε διαδικασίας δημόσιας διαβούλευσης, πριν από την αδειοδότηση κάποιου έργου.

Σε μια εποχή που πλέον βιώνουμε καθημερινά την παραβίαση των περιβαλλοντικών δικαιωμάτων και την καταπάτηση των κοινωνικών κεκτημένων μας, η Πρωτοβουλία για τη Διάσωση των Φυσικών Ακτών καλεί όλες και όλους να πάρουν θέση έναντι του καταστροφικού, άδικου και σκανδαλώδους τροποποιητικού νομοσχεδίου, υπογράφοντας το ψήφισμα διαμαρτυρίας και δηλώνοντας ξεκάθαρα την εναντίωση τους σε κάθε προσπάθεια οικειοποίησης, εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησης των κοινών φυσικών πόρων.

Πάρτε θέση – οι παραλίες, η ακτογραμμή και η θάλασσα δεν είναι προς πώληση, ανήκουν σε όλες/ους μας:

 Υπόγραψε το Ψήφισμα Διαμαρτυρίας

Προς:

• Υπουργό Εσωτερικών
• Πρόεδρο της Βουλής
• Πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εσωτερικών
• Αναπληρώτρια Πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εσωτερικών
• Διευθύντρια του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως
• Διευθυντή του Τμήματος Περιβάλλοντος

Κάτω τα χέρια σας από τις παραλίες μας, την ακτογραμμή και τη θάλασσα:
Τα Κοινά Δεν Είναι Προς Πώληση!!

Θεωρούμε ότι ο ‘Νόμος που Τροποποιεί τους περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμους του 1972 μέχρι 2013’ δημιουργεί μια super-fast-track διαδικασία για αναπτύξεις στον παράκτιο και θαλάσσιο χώρο. Δηλώνουμε ξεκάθαρα την εναντίωση μας σε κάθε προσπάθεια οικειοποίησης, εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησης των κοινών φυσικών πόρων και σας καλούμε να καταψηφίσετε αυτό το καταστροφικό, άδικο και αντιδημοκρατικό νομοσχέδιο.

[η υπογραφή σου είναι εδώ]

 Υπόγραψε το Ψήφισμα Διαμαρτυρίας

Ακολουθήστε την εκστρατεία μας Facebook

http://reclaimthesea.org/kypros-aktogrammi-psifisma/

Σημειώσεις 51 – 10/9/2014

Μα τι ήταν η προεδρία του δικηγόρου της Λαϊκής στην επιτροπή οικονομικών που αποφάσιζε να της δώσει δημόσιο χρήμα, ή η φυγάδευση των εκατομμυρίων του συμπεθέρου του Προέδρου την παραμονή του κουρέματος καταθέσεων μπροστά στην νομική εκπροσώπηση του Βγενόπουλου ενάντια στην Δημοκρατία από την κόρη της Διοικητού της Κεντρικής Τράπεζας τζιαι την δήλωση του Γενικού Εισαγγελέα ότι αυτά είναι business as usual?

“αυτού του είδους οι συγγενικές σχέσεις και διασυνδέσεις είναι συχνά φαινόμενα”

“ουδεμία σχέση είχα ή έχω με το Δικηγορικό γραφείο Αντρέα Γιωρκάτζη”

Δεν πηγαίνει παρακάτω, τώρα φτάσαμε στο πάτο!

Σημειώσεις 50 – 23/7/2014

Οι συζητήσεις για δήθεν ένταξη του πολιτειακού μοντέλου της ομοσπονδίας σε ύλη μαθήματος στη μέση εκπαίδευση δεν μπορούν παρά να προκαλούν ένα πικρό χαμόγελο. Όταν πεθαίνει μια προοπτική, καθιερώνουν την αναφορά της – κάποιοι βέβαια ελπίζουν ότι θα ξαναζωντανέψει. Η αλήθεια είναι ότι όταν πεθάνει κάτι δεν ξαναζωντανεύει – μπορεί το πολλύ να περάσει στην μνήμη, να εμπνεύσει και να μπολιάσει το καινούργιο, ποτέ όμως να επιστρέψει ως προοπτική. Η οριστική επικράτηση του εθνοτικού εθνικισμού ως πλαίσιο του αντι-αποικιακού αγώνα ήδη από την δεκαετία του 1940 και του 1950 σκότωσε την προοπτική της κοινής πατρίδας. Το αίμα του 1964 και του 1974 σκότωσε την προοπτική του δικοινοτικού ανεξάρτητου κράτους και το Όχι στο δημοψήφισμα του 2004 σκότωσε την προοπτική της ομοσπονδιακής επανένωσης. Αυτή είναι η αλήθεια και οι ευθύνες διαφορετικές και διαβαθμισμένες αλλά βαρύτατες για όλους τους πολιτικούς χώρους. Τα υπόλοιπα είναι παραμύθια για κατανάλωση των αφελών, των βολεμένων της διχοτόμησης και των ηλιθίων.     

Σημειώσεις 49 – 21/7/2014

Άλλος ένας κύκλος σφαγής στη Γάζα από μια πάνοπλη και αδίστακτη πολεμική μηχανή που υποστηρίζεται από μια στρατιωτικοποιημένη και ιδιαίτερα εθνικιστική κοινωνία. Στο ίδιο έργο θεατές μπορεί να πει κάποιος. Όμως εμείς εδώ στην Κυπριακή Δημοκρατία, τον στρατηγικό πλέον σύμμαχο του κράτους του Ισραήλ, δεν μπορούμε να κρυφτούμε πίσω από τον περιορισμένης ευθύνης ρόλο του θλιμμένου θεατή. Στον βαθμό που η κυπριακή κοινωνία δεν αντέδρασε και δεν αντιδρά στην ανάπτυξη των υφιστάμενων στενών σχέσεων ενεργειακής, πολιτικής και στρατιωτικής συμμαχίας Κύπρου-Ισραήλ, όσο πικρό και αν ακούγεται, είναι και δικές μας αυτές οι βόμβες που πέφτουν σήμερα στη Γάζα. Στο βαθμό που σε αυτό το κράτος στράφηκε στα πλαίσια της πολιτικής της ενέργειας και της ασφάλειας της η Κυπριακή Δημοκρατία, στο βαθμό που αυτή η πολεμική μηχανή φιλοξενήθηκε σε στρατιωτικές ασκήσεις στην Κύπρο, δεν μπορεί παρά να έχουμε και εμείς το μερτικό μας για την ανοχή και τη συνέχιση της γενοκτονίας στην Παλαιστίνη. Οπόταν πέραν από την Ισραηλινή πρεσβεία, θα έπρεπε η σημερινή πορεία διαμαρτυρίας να στραφεί και σε άλλες κυπριακές κατευθύνσεις...  

Σημειώσεις 48 – 15/7/2014

Η καθιέρωση ενός σημαίνοντος ακολουθεί την εδραίωση ενός σημαινόμενου στο κοινωνικό φαντασιακό. Η 15η Ιουλίου του 1974 πέραν που τραυματική στιγμή με τραγικές συνέπειες, ήταν ένα σημείο καμπής, όπου μέσα στο χάος αναδείχτηκε η πολιτική ισχύς της ανεξαρτησιακής θέσης στη λαϊκή συνείδηση, όπου διαφάνηκε μαζί με τες αντιφάσεις τζιαι τα ευτράπελα, η “ενηλικίωση” τούτης της χώρας.  

Σημειώσεις 46 – 23/5/2014

Έτσι για να το εμπεδώσουμε, η Κυπριακή Δημοκρατία αναγκάστηκε το 2003-2004 να δώσει ταυτότητες στους τουρκοκύπριους (μόνο σε αυτούς που έχουν δυο γονείς τουρκοκύπριους, να μην ξεχνιόμαστε) λόγω εξωτερικής πολιτικής πίεσης για να αποφύγει την αναγνώριση της ΤΔΒΚ. Αναγκάστηκε μετά από δικαστική καταδίκη το 2006 να δώσει δικαίωμα ψήφου σε όσους τ/κ πολίτες της κατοικούν στις περιοχές που ελέγχει, στη βάση της μη ρατσιστικής διάκρισης. Σήμερα αναγκάστηκε και πάλι από την πίεση της ΕΕ για να αποφύγει τους τ/κ παρατηρητές στο ευρωκοινοβούλιο, να δώσει δικαίωμα ψήφου στις ευρωεκλογές σε όσους τ/κ πολίτες της έχουν τις ταυτότητες της. Αλλά η κυβέρνηση και η βουλή εν τη σοφία τους και η δημοσία υπηρεσία επίσης εν τη σοφία της εκαταφέραν να δώσουν δικαιώμα ψήφου μόνο περίπου στα 2/3 των τ/κ πολιτών της Κυπριακής Δημοκρατίας. Εν τζιαι πολλά τους υποθέτω εσκέφτηκεν η ελληνοκυπριακή πολιτική ελίτ σύσσωμη, εξάλλου διαμένουν στο και στηρίζουν το ψευδοκράτος – ίντα που θέλουν;

Το πολιτικό συμπέρασμα ποιον είναι; Ότι παρά τες επί μέρους διαφορές των κομμάτων στην ρητορική, την τακτική, στην μορφή και την ένταση των θέσεων, στο κυπριακό η στάση όλων είναι εθνοκεντρική, επί της ουσίας έσιει που το 1950 επικρατεί η ΕΘΝΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Τζιαι η υποκρισία τρέσιει που τα ποινάρκα τους ούλλους – οί μόνον τους απορριπτικούς που θέλουν το “ένας άνθρωπος μια ψήφος” γιατί εν δημοκράτες ιμιsh τζιαι εν αναγνωρίζουν εθνοτικές ταυτότητες (των άλλων εννοείται, όι τες δικές τους) αλλά τζιαι τους φιλελεύθερους που εν ήβραν τίποτε να πουν για την νοθεία, τζιαι τους ακελικούς που ψελλίζουν κάτι σε στυλ “εγιώ εν τζιαι, εν οι άλλοι αφού”. Αφαιρέθηκε μεταξύ άλλων το δικαίωμα ψήφου στους Ουμίτ Ινατσί, Σιενέρ Ελτζίλ και Γκιουβεν Βάρουγλου της συντεχνίας των δασκάλων που εκάμαν ανοιχτό κάλεσμα στους τ/κ να παν να ψηφίσουν, στον γιο ενός τ/κ υποψηφίου, τον σύζυγο άλλης τ/κ υποψηφίου...

Δεν έχει τόση σημασία σε ποιο βαθμό αυτό είναι αποτέλεσμα ανικανότητας και σε ποιο βαθμό ρατσιστικής συμπεριφοράς. Η πολιτική εξουσία στο σύνολο της: κυβέρνηση, βουλή, ανώτεροι γραφειοκράτες των υπουργείων, μας απέδειξαν για άλλη μια φορά ότι ζούμε σε ένα μίζερο ψευδοκράτος. Κυβέρνηση και κόμματα κρατούν και κρατιούνται με νύχια και με δόντια στο ψευδοκράτος της (ελληνο)-Κυπριακής Δημοκρατίας. Και ας μην ξαναπεί κανένας ότι υπάρχει δήθεν ε/κ κόμμα ενάντια στο στάτους κβο. Αναμένω πάντως με ενδιαφέρον την καταγγελία στο ΕΔΑΔ και την νέα καταδίκη που λογικά έρχεται.

Περί πλειστηριασμού αγάπης και τραπεζο-κρατικής φιέστας

να υπενθυμίσουμε ότι οι Κύπριοι πολίτες λίαν συντόμως θα κληθούν να χρηματοδοτήσουν από το υστέρημά τους τα ελλείμματα του τραπεζικού ιδρύματος που σήμερα τους καλεί να χρηματοδοτήσουν την επίδειξη κοινωνικής ευαισθησίας του!  Μόνο η αγάπη μπορεί; Ομολογουμένως, χρειάζεται τρομερό περίσσευμα αγάπης στα όρια της πλήρους αφέλειας ώστε οι Κύπριοι πολίτες να χρηματοδοτήσουν από το υστέρημά τους την πολιτειακά υποστηριζόμενη επίδειξη κοινωνικής ευαισθησίας του τραπεζικού ιδρύματος του οποίου λίαν συντόμως θα υποχρεωθούν να καλύψουν και τα χρηματοδοτικά ελλείμματα …

...Επαναλαμβάνουμε ότι  ο Ραδιομαραθώνιος είναι συνδιοργάνωση της Λαϊκής Τράπεζας και της επίσημης πολιτείας. Το οποίον, ιδιαίτερα στην σημερινή συγκυρία, μεταφράζεται σε συνειδητή απόπειρα βίαιης χειραγώγησης των Κυπρίων πολιτών που φλερτάρει με τα όρια της πολιτειακής απάτης. Πόσο μάλλον όταν η κριτική και οι αντιδράσεις από πάμπολλες πλευρές της Κυπριακής κοινωνίας για τον ακραίο πατερναλισμό και την υπονόμευση του κοινωνικού ρόλου των ατόμων με αναπηρία που αποπνέουν οι φιλανθρωπικές εκδηλώσεις της ραδιομαραθωνικής φιέστας έχουν με ιδιαίτερη ένταση εκφραστεί ιδιαίτερα την τελευταία διετία, γεγονός το οποίο στερεί από τους συνοδοιπόρους της αρμόδιας πολιτείας την δυνατότητα επίκλησης τεκμηρίου άγνοιας.

...Υπό το προσβλητικό όταν χρησιμοποιείται ως υποκατάστατο του απαραίτητου κλίματος κοινωνικής χειραφέτησης σύνθημα – άλλοθι “μόνο η αγάπη μπορεί”, η Κυπριακή Πολιτεία διαπράττει (και νομιμοποιεί) δια της επίσημης συμμετοχής της στην φιλανθρωπική φιέστα “Ραδιομαραθώνιος” μιά πολιτική απάτη. Οχι μόνο σε βάρος της οργανωμένης προσπάθειας για σοβαρές δημόσιες πολιτικές κοινωνικής ένταξης των ατόμων με αναπηρία, αλλά σε βάρος ολόκληρης της Κυπριακής κοινωνίας. Η οποία αντιμετωπίζεται ως αφελές ποίμνιο αποτελούμενο από εκλιπαρούντες πελάτες, που καλούνται με ιδιαίτερα πιεστικό τρόπο να πληρώσουν από το υστέρημά τους ως … κοινωνικά ευαίσθητοι τα πάντα! Να πληρώσουν τα ελλείμματα ρευστότητας των τραπεζών, να πληρώσουν δια της υποβάθμισης των δομών και υπηρεσιών του κοινωνικού κράτους τα ήδη προαναγγελθέντα και πολιτικά συμφωνηθέντα για τα επόμενα χρόνια ελλείμματα κοινωνικής πολιτικής, να πληρώσουν και μέσω της προσφοράς του οβολού τους στον Ραδιομαραθώνιο την προσπάθεια αποκατάστασης του κοινωνικού προφίλ της Λαϊκής Τράπεζας που σε μεγάλο βαθμό ευθύνεται για την συνολική αλυσίδα των ελλειμμάτων! Και όλα αυτά στο όνομα της κοινωνικής ευαισθησίας, επειδή … μόνο η αγάπη μπορεί…

ολόκληρο το κείμενο της πρωτοβουλίας δαμέ

http://falies.com/2012/10/21/%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%B4%CF%81%CE%AC%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%B5%CE%BD%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%80%CE%B5%CE%B6%CE%BF-%CF%81%CE%B1%CE%B4/

Ούτε δάνειο, ούτε Τρόικα, ούτε μνημόνιο. Άμεση ουσιαστική συνεισφορά των κατόχων του πλούτου. Ταμείο κοινωνικής δικαιοσύνης – δημόσιος έλεγχος των τραπεζών.

Ούτε δάνειο, ούτε Τρόικα, ούτε μνημόνιο.

Άμεση ουσιαστική συνεισφορά των κατόχων του πλούτου.

Ταμείο κοινωνικής δικαιοσύνης – δημόσιος έλεγχος των τραπεζών.

Η κυπριακή κοινωνία ευρίσκεται κυριολεκτικά μπροστά στον κίνδυνο της φτωχοποίησης. Η ανευθυνότητα του τραπεζιτικού συστήματος προκάλεσε οικονομική ζημιά ισοδύναμη ενός πολέμου και έσπρωξε την χώρα στον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης. Η Τρόικα διαπραγματεύεται τους όρους δανειοδότησης της Κύπρου με την κυβέρνηση και επεμβαίνει κυριολεκτικά στο έργο της προδιαγράφοντας την οικονομική πολιτική που θα ακολουθήσει. Με άλλα λόγια οι τραπεζίτες οδήγησαν την χώρα στην υποτέλεια.

Ως ΕΡΑΣ σημειώνουμε ότι δεν πρέπει να συγκαλύπτεται ο ρόλος της Τρόικας ως εργαλείου επιβολής νεοφιλελεύθερων πολιτικών λιτότητας εναντίον των εργαζομένων ούτε να συγκαλύπτεται ο νεοαποικιακός της χαρακτήρας που περιορίζει την λαϊκή βούληση και κυριαρχία.

Τονίζουμε επίσης με έμφαση ότι δεν πρέπει να υποβαθμίζεται το μέγεθος του προβλήματος. Οι αριθμοί που κυκλοφορούν είναι δυστυχώς ήδη τρομαχτικοί σε σχέση με το ακαθάριστο εθνικό προϊόν όμως οι τραπεζικές ζημιές είναι ακόμα μεγαλύτερες και θα φανούν στους επόμενους μήνες όταν συναθροιστούν τα επισφαλή δάνεια που δεν πρόκειται να επιστραφούν. Αντίθετα το μνημόνιο που θα προτείνει η τρόικα θα επιδεινώσει την ύφεση και θα αυξήσει την επισφάλεια των δανείων.

Σημειώνουμε επίσης ότι εδώ και χρόνια οι εργοδοτικοί σύνδεσμοι (βασικά μέλη των οποίων είναι και οι τράπεζες) και η αντιπολίτευση λίγο ως πολύ σύσσωμη πιέζουν για λιτότητα και ότι η κυβέρνηση ήδη εφάρμοσε τρία πακέτα μέτρων λιτότητας που στόχευσαν τους μισθωτούς και ιδιαίτερα τους δημοσίους υπαλλήλους υποσχόμενη ότι δεν θα προχωρήσει σε άλλες περικοπές. Επί πλέον το μέγεθος των ζημιών είναι τόσο μεγάλο που είναι αστείο να περιμένει κανείς ότι θα αντιμετωπισθεί με περικοπές μισθών και ωφελημάτων. Αντίθετα αυτή η πολιτική θα μας σπρώξει στον φαύλο κύκλο της ύφεσης και τα έσοδα του κράτους θα λιγοστεύουν και θα το σπρώχνουν σε συνεχή δανεισμό από τις χώρες που έχουν συσσωρευμένα κεφάλαια.

Είναι η ώρα με νηφαλιότητα και αποφασιστικότητα να προτείνουμε νέες λύσεις οι οποίες να αντιμετωπίζουν το πρόβλημα στην ρίζα του και με αποτελεσματικότητα.

Ο τραπεζικός τομέας απέδειξε από καιρό στην φούσκα του χρηματιστηρίου, στην φούσκα των ακινήτων, στην επένδυση στα ελληνικά ομόλογα, στην κομπίνα με τα αξιόγραφα, στην αποφυγή παραγωγικών επενδύσεων, στα ψηλά επιτόκια, τον επισφαλή δανεισμό, στην υπερχρέωση των πιστωτικών καρτών ότι είναι ένας τομέας παντελώς διεφθαρμένος και επικίνδυνος για την κοινωνία. Ο κίνδυνος δεν είναι μόνο οικονομικός είναι και άμεσα πολιτικός. Όλα αυτά έγιναν κατορθωτά διότι οι τράπεζες καθόρισαν επίσης και την πολιτική ατζέντα μέσω των πολιτικών που ελέγχουν και διαμορφώνουν το νομοθετικό πλαίσιο. Επίσης σημαντική φαίνεται να είναι η επιρροή των τραπεζών στα ΜΜΕ που σε μεγάλο βαθμό συγκάλυψαν και συγκαλύπτουν όσο μπορούν το σκάνδαλο.

Η έρευνα που θα πρέπει να γίνει θα πρέπει να περιλαμβάνει και την οικονομική λειτουργία των τραπεζών και την εποπτεία τους αλλά και την διαπλοκή τους με εξαρτώμενους πολιτικούς. Η πραγματική απάντηση στο ζήτημα των τραπεζών είναι ο δημόσιος διαφανής δημοκρατικός έλεγχος τους μέσω της κρατικοποίησης τους. Τα παθήματα θα πρέπει να γίνονται μαθήματα για την κοινωνία και να μην επαναλαμβάνονται.

Ο μοναδικός τρόπος για να εξευρεθούν τα αναγκαία λεφτά που θα στηρίξουν μια νέα ανάπτυξη χωρίς να καταφύγουμε στα γρανάζια του διεθνούς δανεισμού που λειτουργεί πλέον ως μια νέα τρομαχτική μορφή τοκογλυφίας είναι να καταφύγουμε στον συσσωρευμένο ιδιωτικό και εκκλησιαστικό πλούτο της χώρας. Η κυβέρνηση είχε ζητήσει ανεπιτυχώς από την Βουλή αύξηση του εταιρικού φόρου και φορολόγηση της μεγάλης ακίνητης περιουσίας. Ωστόσο εκτός του ότι είναι ηθικά σωστό και δίκαιο ο πλούτος να πληρώσει την κρίση του, αυτή είναι και με οικονομικούς όρους η πιο ορθολογική λύση σε ότι αφορά την κρίση χρέους. Ο συσσωρευμένος πλούτος από την Ανεξαρτησία και κυρίως από το 74 και μετά υπερβαίνει πολλές φορές τα λεφτά που χρειαζόμαστε από την τρόικα. Το μεγαλύτερο μέρος του συσσωρευμένου πλούτου ανήκει σε μια πολύ μικρή μερίδα του πληθυσμού μεγαλοϊδιοκτητών και μεγαλοεπιχειρηματιών. Ουσιαστικά πρόκειται για μερικές χιλιάδες οικογένειες παλαιών και νέων μεγαλοαστών που πλούτισαν εκμεταλλευόμενοι τους εργαζομένους και το κράτος μέσα στις τελευταίες δεκαετίες.

Είναι προς σημείωση ότι ο εταιρικός φόρος όλα αυτά τα χρόνια ήταν και παραμένει με διαφορά ο χαμηλότερος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, καθιστώντας ουσιαστικά την Κύπρο ένα φορολογικό παράδεισο για το κεφάλαιο. Η ΕΡΑΣ προτείνει την δημιουργία ενός Ταμείου Κοινωνικής Δικαιοσύνης στο οποίο να συνεισφέρουν οι κάτοχοι του πλούτου ανάλογα με το ύψος των περιουσιών και των εισοδημάτων τους με διάφορους τρόπους είτε με φορολόγηση, είτε με εθελοντική εισφορά, είτε με κατάσχεση.

Σε κάθε περίπτωση οι εργαζόμενοι θα πρέπει να αντισταθούν με κάθε μέσο. Η Τρόικα είναι μια άλλη ΟΕΒ και η τελευταία δεν κρύβει τον ενθουσιασμό της από την παρουσία της πρώτης. Για να διασώσουμε την ΑΤΑ, τους μισθούς μας, τον δέκατο τρίτο μισθό, για να επιβάλουμε προγράμματα μείωσης της ανεργίας, πρέπει να δείξουμε αποφασιστικότητα, δυναμικότητα, αλληλεγγύη και ενότητα. Πρέπει να κατέβουμε και μεις στους δρόμους μαζί με τους άλλους λαούς της Ευρώπης που πλήττονται από την ίδια λαίλαπα. Μαζί τους θα αντισταθούμε και μαζί τους θα πορευτούμε προς ένα καλύτερο μέλλον.

http://erascy.blogspot.com/2012/07/blog-post_30.html

Η υποκρισία του κυπριακού κράτους απέναντι στην προσπάθεια ακτιβιστών να σπάσουν το αποκλεισμό της Γάζας

Η απαγόρευση προσέγγισης των κυπριακών ακτών από τον στόλο ακτιβιστών που επιχειρεί να σπάσει τον απάνθρωπο αποκλεισμό της Γάζας μεταφέροντας ιατροφαρμακευτική και ανθρωπιστική βοήθεια στους Παλαιστίνιους δείχνει το πραγματικό πρόσωπο του κυπριακού κράτους που προφανώς υποτάχτηκε στις πιέσεις του Ισραήλ. Η δε ατολμία της κυβέρνησης Χριστόφια να τοποθετεί πολιτικά πάνω στο ζήτημα κρυβόμενη πίσω από Γενικούς Διευθυντές Υπουργείων που λένε ότι δεν τους ζητήθηκε ανθρωπιστική βοήθεια από την Παλαιστιανιακή Αρχή συνιστά στρουθοκαμηλισμό. Η αναφορά σε δήθεν “πάγια στήριξη του Παλαιστινιακού λαού” αναιρείται από την αναφορά που προηγείται για τα “ζωτικά συμφέροντα της Κυπριακής Δημοκρατίας”. Αλήθεια πως ορίζονται τα ζωτικά συμφέροντα και πως απειλούνται από τα πλοία των ακτιβιστών; Μήπως ο πρόσφατα αυξανόμενος ανταγωνισμός Τουρκίας – Ισραήλ μεταφράζεται βλακωδώς σε ευκαιρία βελτίωσης των σχέσεων Κύπρου – Ισραήλ κλείνοντας τα μάτια στο συνεχιζόμενο έγκλημα ενάντια στον Παλαιστινιακό λαό;

www.falies.com

Καλή δύναμη στους ακτιβιστές. Να σπάσει ο εξευτελιστικός αποκλεισμός της Γάζας. Να τερματιστεί το έγκλημα ενάντια στον Παλαιστιανικό λαό!

Η ανθρωπότητα παρακολουθεί

http://digitalship.shiptogaza.gr/