Ανταπόκριση που / σχόλιο για την δικοινοτική εκδήλωση της 1ης Σεπτέμβρη 2010

Την 1η του Σεπτέμβρη τα τ/κ συνδικάτα τζιαι η τ/κ αριστερά εκάμαν το παράδοση τα τελευταία χρόνια να οργανώνουν πορεία με αίτημα την λύση του Κυπριακού τζιαι την επανένωση της χώρας. Που το 2008 με σιήλλια ζόρκα εκαθιερώσαμεν το να οργανώνουνται δικοινοτικά τούτες οι εκδηλώσεις. Δειλά δειλά πρόπερσι εκάμαμεν 2 πορείες τζιαι εσυναντηθήκαμεν στην νεκρή ζώνη μπροστά που το Λήδρα Πάλας όπου ανάψαμεν τζιερούθκια για τους νεκρούς των πολέμων τζιαι για την ελπίδα της ειρήνης. Πέρσι ήμασταν πιο αποφασιστικοί – εστήσαμεν σκηνή μέσα στο δρόμο τζιαι εκάμαμεν τζιαι μια μιτσιά συναυλία. Κάποιοι τ/κ συντρόφοι τζιόλας εστήσαν τσιατήρκα με σκοπό να μείνουν τζιαμέ μέσα στην μέση...εν ήταν πολλοί τζιαι ήταν ψιλο-αυθόρμητη η φάση - εσηκώσαν τους σχετικά γλήορα οι στρατιώτες του ΟΗΕ...Κόντρα στην απάθεια τζιαι την αδιαφορία, κόντρα τζιαι στο ρεύμα της διχοτόμησης που άρκεψεν να ριζώννει πλέον τζιαι στα μυαλά πολλών Κυπραίων. Το στάτους κβο του διαχωρισμού έσιει μιαν εκπληχτική δύναμη να αυτο-αναπαράγεται τζιαι η προοπτική της επανένωσης φαίνεται να εν πολλά μακριά για να γοητεύσει τον κόσμο. Ήμασταν οι συνήθεις ύποπτοι – (επανα)προσεγγιστές παλιοί τζιαι νέοι κυρίως της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς τζιαι του αντιεξουσιαστικού χώρου στην ποδά μερκά, στην ποτζιεί είσιεν τζιαι αριστερούς συνδικαλιστές ηγέτες τζιαι κομματικές νεολαίες, σταθερά πιο πολλύς κόσμος που μας. Τούτη η διαφορά στην μαζικότητα της κινητοποίησης εν ακόμα πιο μεγάλη άμαν σκεφτεί κανένας ότι οι ε/κ εν πολλά πιο πολλοί πληθυσμιακά. Τζιαι εφάνηκεν έντονα στην Πρωτομαγιά του 2009 όπου για πρώτη φορά μετά το 1958 έγινεν κοινά συνδιοργανωμένη δικοινοτική γιορτή. Τότες κάπου 1000 τ/κ ανασυνταχτήκαν μετά το οδόφραγμα τους τζιαι εμπήκαν δυναμικά βροντοφωνάζοντας μέσα στο γήπεδο της Τσιεντίν Καγιά κάμνοντας τες μερικές εκατοντάδες ε/κ να συνειδητοποιήσουν την διαφορά μιας κοινότητας που έζησεν αντι-εθνικιστική εξέγερση τζιαι της δικής τους που εν είσιεν τούτη την εμπειρία...

Η διεύρυνση της επαναπροσέγγισης και το νόημα της επανένωσης

Το επαναπροσεγγιστικό κίνημα της δεκαετίας του 1990 πέρασε σε άλλο στάδιο με το άνοιγμα των οδοφραγμάτων το 2003. Η προοπτική της λύσης μέσα από τις συνομιλίες γύρω από τις διάφορες εκδοχές του Σχεδίου Ανάν έδωσε ώθηση στη μαζική επαναπροσεγγιστική δραστηριότητα. Μέχρι και θεσμική επαναπροσεγγιστική δραστηριότητα πραγματοποιήθηκε από συνδέσμους καλλιτεχνών, συνδικαλιστικές και εργοδοτικές οργανώσεις και επαγγελματικούς συνδέσμους βόρεια και νότια της πράσινης γραμμής. Η διαδικασία του κτισίματος της λύσης είχε ήδη αρχίσει. Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος και η “περιρρέουσα ατμόσφαιρα” που ακολούθησε αποτέλεσε πλήγμα για την επαναπροσέγγιση και τη διαδικασία της επανένωσης αλλά όχι αρκετά ισχυρό για την διακόψει. Το άνοιγμα των οδοφραγμάτων αποδείχτηκε μη αναστρέψιμο γεγονός καθιστώντας πλέον την μια κοινότητα ορατή στην άλλη. Το γεγονός ότι πολλοί Τουρκοκύπριοι εργάζονται μάλιστα στις περιοχές που ελέγχει η Κυπριακή Δημοκρατία είναι ιδιαίτερα σημαντικό για την προοπτική της επανένωσης καθώς βιώνουν μαζί με τους Ελληνοκύπριους συναδέλφους τους μια κοινή καθημερινότητα, κοινές εργασιακές συνθήκες και κατ' επέκταση κοινά κοινωνικο-οικονομικά συμφέροντα. Η ΠΕΟ έχει ήδη επανεντάξει στις τάξεις της ένα σημαντικό αριθμό Τουρκοκυπρίων εργατών διατηρώντας μάλιστα και έμμισθα στελέχη για την εξυπηρέτηση τους, ενώ ακόμα και η ΣΕΚ, που λόγω των εθνικιστικών της καταβολών είχε διαχρονικά μια πιο ψυχρή στάση απέναντι στους Τουρκοκύπριους, έχει σήμερα και αυτή εντάξει στις τάξεις της Τουρκοκύπριους εργάτες.

Σήμερα, έξι χρόνια μετά το άνοιγμα των οδοφραγμάτων η έννοια της επαναπροσέγγισης έχει σαφέστατα διευρυνθεί. Κατ' αρχήν οι διακοινοτικές επαφές αφορούν πλέον μια σχετικά μεγάλη μερίδα του πληθυσμού. Για μια μεγάλη μερίδα Κυπρίων τα μέλη της άλλης κοινότητας δεν προσεγγίζονται πλέον στερεοτυπικά ως ο ομογενοποιημένος Άλλος, αλλά ως αυτόνομες προσωπικότητες με τις οποίες σχετίζονται. Έπειτα, οι δικοινοτικές κοινωνικές σχέσεις σήμερα έχουν περάσει πέραν από το σπάσιμο του πάγου και τις τυπικές φιλοφρονήσεις, τις πρώτες διερευνητικές επαφές. Σήμερα υπάρχουν δικοινοτικές φιλίες, δικοινοτικές συνεργασίες, δικοινοτικές πολιτικές και κοινωνικές συμμαχίες. Η δράση του Ομίλου Ιστορικού Διαλόγου και Έρευνας, της Συμμαχίας Σταματήστε τον Πόλεμο, της Πλατφόρμας Εκπαιδευτικών Ενωμένη Κύπρος και του Hands Across the Divide αποτελεί ένδειξη της εμβάθυνσης του περιεχομένου της επαναπροσέγγισης πέραν από τη λογική της “επίλυσης της σύγκρουσης”. Η ίδια η λογική του εθνοτικού ανταγωνισμού αμφισβητείται πλέον ανοιχτά και δημόσια, ενώ η ειρηνική συμβίωση και η επανένωση ως στοχοθεσίες θέτουν πλέον το πλαίσιο της συζήτησης.

Η επανένωση είναι μια ολική και πολυσύνθετη διαδικασία που έχει ήδη αρχίσει. Περνά μέσα από την ταφή των νεκρών της σύγκρουσης, μέσα από τον αναπροσανατολισμό της παιδείας μακριά από τον εθνοκεντρισμό και την μισαλλοδοξία, μέσα από τη δικοινοτική συνεργασία και τον κοινό αγώνα ενάντια στο παράλογο της διαίρεσης. Διαδικασίες που βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη, διαδικασίες όμως που θα πρέπει να συνεχιστούν με περισσότερη αποφασιστικότητα αν θέλουμε να οικοδομήσουμε την κουλτούρα της ειρηνικής συνύπαρξης. Επειδή η επανένωση δεν προκύπτει μόνο από τις αντικειμενικές συνθήκες, χρειάζεται επίσης και την υποκειμενικότητα της επιθυμίας, την πολιτική βούληση, την διεκδίκηση.

Βέβαια κάποιος μπορεί να αντιτάξει την επίσης μεγάλη μερίδα Κυπρίων που δεν έχει και δεν θέλει να έχει επαφές με μέλη της άλλης κοινότητας. Που υποστηρίζει το διχοτομικό στάτους κβο ως δεύτερη καλύτερη λύση μετά την (ομολογουμένως ανέφικτη) εθνική επικράτηση, και την διατήρηση του διαχωρισμού μέσα από την αναπαραγωγή του ανταγωνισμού και της σύγκρουσης. Που όχι απλά δεν επιθυμεί, αλλά εναντιώνεται μάλιστα στην επαναπροσέγγιση και νιώθει να απειλείται από την διαδικασία της επανένωσης. Η εθνικιστική αυτή ιδεολογική στάση εξυπηρετεί βέβαια και συγκεκριμένα νοτιο-κυπριακά και κατεστημένα συμφέροντα στον τομέα της ανάπτυξης γης που θέλουν να συνεχίσουν να μονοπωλούν τον έλεγχο του κράτους και άρα των πολιτικών ανάπτυξης.

Καθώς οι συνομιλίες οδηγούνται προς την κατάληξη τους η σύγκρουση μεταξύ της λογικής της επανένωσης και του παραλόγου της διαιρέσης θα καταστεί αναπόφευκτη. Οι δυνάμεις της επανένωσης αντλούν το όραμα τους από το μέλλον, από την προοπτική της λύσης του προβλήματος. Προσεγγίζουν την επανένωση ως ιστορική πρόκληση που θα πρέπει να πετύχει. Αντίθετα οι δυνάμεις της διαίρεσης αντλούν το όραμα τους από το παρελθόν της σύγκρουσης. Προσεγγίζουν την επανένωση ως αμφίβολο συμβιβασμό και καλλιεργούν τον φόβο της κατάρρευσης του ομόσπονδου κράτους και της επανάληψης των συγκρούσεων.

Βρικόμαστε σε μια ιστορική συγκυρία όπου για πρώτη φορά η υπέρβαση της εθνοτικής σύγκρουσης είναι ορατή, εφικτή και προοπτικά πραγματοποιήσιμη. Τα δυο στρατόπεδα της επανένωσης και του στάτους κβο ήδη σχηματοποιούνται. Σε αυτή την αναπόφευκτη μάχη πρέπει να γίνει ξεκάθαρο ότι δεν αναμετριέται απλά η λογική με το παράλογο αλλά και η ελπίδα με τον φόβο, το μέλλον με το παρελθόν.

Οι απορριπτικοί οργανώνονται. Εμείς; Μεγάλη δικοινοτική πρωτομαγιάτικη εκδήλωση μέσα στη νεκρή ζώνη. Η παρουσία μας θα είναι σημαντική

Την Παρασκευή 1η του Μάη, Η Πλατφόρμα της Ειρήνης διοργανώνει μεγάλη δικοινοτική εκδήλωση για να τιμήσει την ημέρα των αγώνων των εργαζομένων και για να διακηρύξει την προσήλωσή της στο στόχο της επανένωσης της Κύπρου.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στην τάφρο που βρίσκεται μέσα στο χώρο της νεκρής ζώνης του Λήδρα Πάλας, στις 6.30 μ. μ. Θα περιλαμβάνει σύντομες ομιλίες και πλούσιο καλλιτεχνικό πρόγραμμα, με ελληνοκυπριακά, τουρκοκυπριακά και δικοινοτικά σύνολα και συγκροτήματα.

Η Πλατφόρμα Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων Εκπαιδευτικών «Ενωμένη Κύπρος», η οποία είναι μια από τις πολλές οργανώσεις που συμμετέχουν στη δικοινοτική Πλατφόρμα της Ειρήνης, καλεί όλους να δώσουν το παρόν τους στην εκδήλωση. Η «Ενωμένη Κύπρος» θεωρεί ότι η μαζική συμμετοχή στην εκδήλωση τόσο των εργαζομένων, όσον και της νεολαίας του τόπου μας, θα υπογραμμίσει τη βούληση όλων των Κυπρίων για ενότητα μπροστά στις δύσκολες διεθνείς οικονομικές συνθήκες, αλλά και την αποφασιστικότητά μας για μια λύση που να επανενώσει σύντομα το νησί και τους ανθρώπους του.



Πλατφόρμα Ε/κυπρίων και Τ/κυπρίων Εκπαιδευτικών «Ενωμένη Κύπρος»
μέλος της παγκύπριας Πλατφόρμας Ειρήνης

Η πρώτη δικοινοτική διαδήλωση στην Κύπρο με σύνθημα ειρήνη-επανένωση.

1η Σεπτεμβρίου 2008. Δυο πορείες που ενώθηκαν στην νεκρή ζώνη. Άναψαν κεράκια, τραγούδησαν και χόρεψαν. Φώναξαν συνθήματα, ανέμισαν σημαίες. 600 άνθρωποι. Επαναπροσεγγιστές δασκάλοι, αριστεριστές και αναρχικοί. Συνοδεύτηκαν από τις αστυνομίες τους μέχρι τα οδοφράγματα. Οι τ/κ ήταν για άλλη μια φορά πλειοψηφία παρόλο που δέχτηκαν ένας ένας τον έλεγχο ταυτοτήτων πριν περάσουν. Οι ε/κ δεν κατάφεραν να φωνάξουν συνθήματα όλοι μαζί. Μάλλον μας λείπει η κουλτούρα των κινητοποιήσεων, κάτι που χαρακτηρίζει τους τ/κ τουλάχιστον αυτήν την δεκαετία. Το μόνο σύνθημα που φωνάχτηκε δικοινοτικά ήταν στα τούρκικα. Κιπριστάν μπαρίς εγκελλενεμέζ. Κανείς δεν μπορεί να σταματήσει την ειρήνη στην Κύπρο. Αυτό ας το χωνέψουν καλά οι ηγέτες που ξεκινούν τις συνομιλίες σήμερα.