Οι άνθρωποι έχουν αλλάξει και είναι πραγματικά τρομακτικό...

 Η ΗΘΙΚΗ ΤΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ

Πηγή

Η συνάντηση με τον διαφορετικό «άλλο»

Ο ΚΑΛΟΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΗΣ

3.3 Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΣΕ ΕΝΑ 

ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟ ΚΟΣΜΟ 

«ΔΙΑΚΡΙΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΥΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΞΕΝΟΥ»

«Αν χτυπήσει την πόρτα σου κάποιος που πασχίζει να αντιμετωπίσει την ανάγκη του μη ζυγίσεις τα πράγματα με ανώμαλο τρόπο. Μην πεις δηλαδή,  "αυτός είναι φίλος, είναι ομόφυλος με έχει ευεργετήσει παλαιότερα, ενώ ο άλλος είναι ξένος, αλλόφυλος, άγνωστος" .

 Αν κρίνεις άνισα ούτε συ θα ελεηθείς. Μία είναι η ανθρώπινη φύση και ο ένας και ο άλλος είναι άνθρωπος. Κοινή είναι στους δύο η ανάγκη, κοινή η φτώχεια.

Πρόσφερε και στον αδελφό και στον ξένο· στον μεν αδελφό σου μη γυρίσεις την πλάτη, τον ξένο καν΄ τον αδελφό σου. Ο Θεός θέλει να στηρίζεις τους αναγκεμένους, όχι να κάνεις διακρίσεις ανάμεσα στους ανθρώπους· δεν θέλει να δίνεις στον ομόφυλο και να αποδιώχνεις τον ξένο· όλοι είναι ομόφυλοι, όλοι είναι αδέλφια, όλοι είναι παιδιά ενός πατέρα.

 (Μ. Βασιλείου, Ηθικοί Λόγοι, ΚΔ΄: Περί ελεημοσύνης, Λόγος δ΄, PG 32, 1160D-1161A).

«Τόπος για τους χολεριασμένους δεν υπάρχει»

Άγιος Μάξιμος Ομολογητής: Όποιος αγαπά το Θεό, δεν μπορεί να μην αγαπήσει και κάθε άνθρωπο σαν τον εαυτό του!

15. Εκείνος που βλέπει και ίχνος μόνο μίσους μέσα στην καρδιά του, προς οποιονδήποτε άνθρωπο για οποιοδήποτε φταίξιμό του, είναι εντελώς ξένος από την αγάπη προς τον Θεό. Γιατί η αγάπη προς το Θεό δεν ανέχεται διόλου το μίσος κατά του ανθρώπου.

16. «Όποιος με αγαπά – λέει ο Κύριος – θα τηρήσει τις εντολές Μου. Και η δική Μου εντολή είναι να αγαπάτε ο ένας τον άλλον». Άρα λοιπόν εκείνος που δεν αγαπά τον πλησίον του, δεν τηρεί την εντολή του Κυρίου. Εκείνος που δεν τηρεί την εντολή, ούτε τον Κύριο μπορεί να αγαπήσει.

17. Μακάριος ο άνθρωπος που μπορεί να αγαπήσει κάθε άνθρωπο στον ίδιο βαθμό.

πηγή

Συνάντηση με τον διαφορετικό «άλλο»

Η ιστορία του βίντεο κινουμένων σχεδίων διαδραματίζεται σε ένα απομακρυσμένο ελληνικό νησί, στο οποίο ζει ο Γιώργος με την οικογένειά του. Στο νησί υπάρχει ένας μεγάλος προσφυγικός καταυλισμός, η ύπαρξη του οποίου δημιουργεί ποικίλες αντιδράσεις στους κατοίκους. Ο Γιώργος, ωστόσο, έχει δημιουργήσει φιλικές σχέσεις με παιδιά του καταυλισμού. Κάποια μέρα, ο παππούς του Γιώργου αρρωσταίνει σοβαρά και χρειάζεται επειγόντως αίμα. Ποιο ρόλο θα παίξουν στην ιστορία μας οι αλλόθρησκοι πρόσφυγες που ο παππούς και ο πατέρας του Γιώργου τούς αισθάνονται σαν εθνική, θρησκευτική και κοινωνική απειλή;

Video από την 2η θεματική ενότητα: "Η συνάντηση με τον διαφορετικό «άλλο" του παρακάτω βιβλίου.

«Από τη σύγκρουση στη συνάντηση: Διδακτικές διαδρομές για την ανάσχεση της βίας, του φανατισμού και της μισαλλοδοξίας»

https://samakos9.blogspot.com/2024/03/blog-post.html

Ένα μήνυμα για το μέλλον

 Ισαάκ Ασίμωφ, Ένα μήνυμα για το μέλλον.

Η ΗΘΙΚΗ ΤΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ

Απόσπασμα από μια μοναδική ταινία για τον Ισαάκ Ασίμοφ, τον νονό της επιστημονικής φαντασίας, που παρουσιάζει το deepfake όραμά του για το μέλλον μας: ρομπότ, υπερπληθυσμός, τεχνολογία που εισβάλλει στα σπίτια μας... Η ταινία παρουσιάζει τις θεωρίες ενός ανθρώπου που, τότε, είδε τι μας φέρνει η επιστήμη σήμερα. Με πάνω από 500 δημοσιεύσεις στο ενεργητικό του, από τη δεκαετία του '50 έως τη δεκαετία του '80, είχε προβλέψει την εισβολή υπολογιστών και ηλεκτρονικών συσκευών στο σπίτι, τα αυτόνομα οχήματα και την απομόνωση των ανθρώπων από τη φύση.

Η επιστημονική φαντασία και οι ιστορίες προσμονής δεν ήταν ποτέ τόσο δημοφιλείς όσο σήμερα.

Εμπνέουν τη λογοτεχνία, τις δραματικές σειρές, τις ταινίες, ακόμη και την πολιτική και τον στρατό.

Καθώς ο κόσμος στον οποίο ζούμε αντιμετωπίζει μια άνευ προηγουμένου τεχνολογική επιτάχυνση, ανησυχούμε περισσότερο από ποτέ για το μέλλον μας.

Ο θάνατος της ομιλίας

Η ανθρώπινη επικοινωνία (σπηλαιογραφίες, γλώσσα) αναπτύχθηκε πριν από εκατομμύρια χρόνια εφόσον οι άνθρωποι ένιωθαν από νωρίς αυτήν την ανάγκη. 
Σήμερα η επικοινωνία παίζει μεγάλο ρόλο στη ζωή μας αφού ολόκληρη η καθημερινότητά μας εξαρτάται από αυτήν. 
Όμως με την πρόοδο της τεχνολογίας έχουν αλλάξει πολλά. Μια καταπληκτική μικρού μήκους κινουμένων σχεδιών για την ποιότητα της επικοινωνίας σήμερα. 
Ο τίτλος της φυσικά «ο θάνατος της ομιλίας» και τα λέει όλα. 
Οι διαπροσωπικές σχέσεις έχουν αντικατασταθεί με εικονίδια και διάφορες συνομιλίες στο facebook, viber, iMessage, whatsapp κτλ. 
Όλοι σκυμμένοι πάνω από μια οθόνη, πληκτρολογώντας ασταμάτητα σαν υπνωτισμένοι.
 Υπερβολή ή όχι… έτσι όπως πάμε, ο θάνατος της ομιλίας δεν είναι μακριά.
Πηγή

Death of Speech from Menzkie on Vimeo.

«Τόπος για τους χολεριασμένους δεν υπάρχει»

«Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται»

Στην περίοδο της Τουρκοκρατίας, οι κάτοικοι ενός χωριού της Κρήτης εγκαταλείπουν τα σπίτια και τη γη τους έπειτα από ένα πογκρόμ των Τούρκων και κυνηγημένοι φτάνουν μετά από πολυήμερη πεζοπορία στη Λυκόβρυση.

 Ένα πλούσιο χωριό, όπου οι κάτοικοι ετοιμάζονται για την αναπαράσταση των Παθών του Χριστού και του μαρτυρίου της Σταύρωσης, σύμφωνα μ' ένα παλιό, τοπικό έθιμο. 

Οι ξεριζωμένοι πρόσφυγες μπαίνουν ταλαιπωρημένοι με επικεφαλής τον ιερέα τους, τον παπα-Φώτη, στην πλατεία του χωριού.

Ο Χριστός ξανασταυρώνεται (απόσπασμα)

Ενώ οι κάτοικοι τους προσφέρουν τροφή και καταφύγιο, αντίθετα ο τοπικός ιερέας, ο παπα-Γρηγόρης και οι προύχοντες, τους αντιμετωπίζουν εχθρικά, καθώς θεωρούν ότι οι νεοφερμένοι παρίες είναι απειλή για τα συμφέροντα και τα κεκτημένα τους. 

«Τόπος για τους χολεριασμένους δεν υπάρχει» κραυγάζει ο παπα-Γρηγόρης. Έτσι, το πλήθος των κυνηγημένων, αλλά υπερήφανων χωρικών, ανεβαίνει, κουβαλώντας τον σταυρό του μαρτυρίου, τον δικό του Γολγοθά, το ξερό βουνό της Σαρακίνας που δεσπόζει στην περιοχή...

Ο πιο σκληρός άνθρωπος πήγαινε στην "εκκλησία"....

Βρεθήκαμε στην παρουσίαση ενός βιβλίου. Φίλοι όλοι παλιοί. Από το σχολείο και  το πανεπιστήμιο. Τρεις άντρες και δυο γυναίκες. Μονάχα μια μεσήλικη κυρία δεν γνώριζα. Αλλά έμαθα ότι ήταν φίλοι των φίλων μου.

Η συζήτηση ήρθε γρήγορα γύρω από το θέμα των προσφύγων. Όντως δύσκολο ζήτημα. Πρώτα για τους ανθρώπους που εκπατρίζονται και περιφέρονται στα αζήτητα της ιστορίας δίχως όνομα. Έπειτα για εκείνους που τους υποδέχονται. Ανασφάλεια, φόβος και ταλαιπωρία.

Όλοι πήραμε θέση. Είπαμε την γνώμη μας. Κάποια στιγμή πήρε τον λόγο κι΄κείνη η κυρία που δεν γνώριζα. Η φίλη των φίλων μου. 

Σφιγμένο πρόσωπο. Αγχωμένα στήθη δίχως παλμό. Χέρια τρεμάμενα τρομοκρατημένα. Κυρίως όμως το βλέμμα της. Σκοτεινό και παγερό, γεμάτο κακία και επιθετικότητα. «Γιατί δεν τους αφήνουν να πνιγούν στην θάλασσα», είπε με μια αδιαφορία να κυματίζει στο ειρωνικό της γέλιο. «Ποιος τους είπε να φύγουν από εκεί που ήταν; Εμείς τι να τους κάνουμε εδώ;».

Σαστίσαμε όλοι στην παρέα. Όχι τόσο από μια διαφορετική έστω και ακραία άποψη που εκφράστηκε, όσο από την παγωμένη απάνθρωπη συνείδηση της. Για το γεγονός ότι υπάρχουν καρδιές για τις οποίες ο θάνατος μοσχοβολά αδιάφορα.

Όταν σηκώθηκε να φύγει μας χαιρέτισε όλους, ευγενικά και τυπικά τόσο.. που πάγωσα. Τότε ήταν που έγινε η πλήρη κατάρρευση μέσα μου.

«Ποια είναι η κυρία αυτή;», ρώτησα την παρέα.

«Την λένε Ελένη και είναι άνθρωπος της εκκλησίας. Πολύ πιστή.» μου απάντησαν.Έσκυψα το κεφάλι γεμάτος ντροπή. Ο πιο σκληρός άνθρωπος σε όλη την παρέα ήταν εκείνος που πήγαινε στην εκκλησία. Ήταν προφανές ότι δεν είχε γνωρίζει τον Χριστό αλλά τους νόμους και τύπους μιας θρησκείας. 

π.λίβυος 

ΠΗΓΗ: http://plibyos.blogspot.gr/ (εκτός από το βίντεο)

Με τους Ρωμιούς δεν βρίσκεις άκρη!!!

ΟΙ ΛΑΟΙ ΜΙΛΑΝΕ

Εξαίρετη επιλογή από τις ωραιότερες ιστορίες των λαών της Ασίας, ιστορίες συναρπαστικές με χιούμορ, ερωτισμό, πολλή σοφία, πολλή ανθρωπιά.

ΤΟΥΡΚΙΑ

0 Σουλτάνος κι οι Ρωμιοί

Στην ξακουστή την Ισταμπούλ, δυο ήταν οι πιο σπουδαίοι έμποροι, κι οι δυο Ρωμιοί: Ο Γεράσιμος ο Κεφαλονίτης κι ο Νικολός ο Χιώτης. Πολλά λεφτά ο Γεράσιμος, αλλά και πολύ μίσος για τον Νικολό! Πολλά λεφτά ο Νικολός, αλλά και πολύ μίσος για τον Γεράσιμο! Έτσι είναι οι Ρωμιοί, αυτό είναι το χούι τους. Να τρώγονται σαν τα σκυλιά, και μόνοι τους να γκρεμίζουνε ό,τι ωραίο φτιάνουν!

Μια μέρα, ο μονάκριβος γιος του Σουλτάνου και διά­δοχος του πήγε στα βράχια να ψαρέψει, μα γλίστρησε κι έπεσε στο νερό, κι όπως δεν ήξερε να κολυμπάει, σίγουρα (θα πνιγότανε αν δεν πέρναγε από κει ο έμπορος Γεράσι­μος, που έπεσε αμέσως στο νερό για να τον σώσει. 0 Μεγάλος Σουλτάνος συγκινήθηκε και ταραγμένος, ανάστατος, γιατί λάτρευε το μοναχογιό του, γύρισε στον Ρωμιό και μπροστά σ' όλους που ήταν μαζεμένοι εκεί, χωρίς να το πολυσκεφτεί, ο αγαθός Σουλτάνος τού είπε:

- Ρωμιέ δεν είμαι αχάριστος. Έσωσες το παιδί μου, ό,τι αγαπώ περισσότερο στον κόσμο! Μα τον Αλλάχ, ορκίζομαι, για τη χαρά που μού'δωσες, έλα αύριο εδώ. Κι εγώ, έχεις το λόγο μου, και μάρτυρες όσοι μας ακούνε, ό,τι κι αν μου ζητήσεις θα στο δώσω!

Μα το βράδυ σαν έπεσε να κοιμηθεί ο Σουλτάνος, δεν μπόρεσε να κλείσει μάτι. Στριφογυρνούσε στο κρεβάτι λες και τον ζώσανε τα φίδια! Αυτό που έταξε στην ταραχή του, τώρα σαράκι μέσα του, τον έτρωγε. Ήταν λάθος του να ορκιστεί, σ' όλους μπροστά, πως θα δώσει στο Ρωμιό ό,τι κι αν ζητήσει. Οι Ρωμιοί είναι πονηροί, αχόρταγοι, επικίνδυνοι και δίχως μέτρο, κι ένας θεός μονάχα ξέρει τι θα ζητούσε τώρα ο αχόρταγος Ρωμιός. Δεν βάσταξε. Πριν ξημερώσει, φώναξε το Βεζύρη και του τά'πε όλα, όπως γίνανε!

-   Σώσε με, Βεζύρη μου, γιατί μπλέχτηκα άσκημα, βρες μου μια λύση! Είσαι σαΐνι εσύ. Κάνε κάτι για να σωθώ!

Ο Βεζύρης σκεφτικός, τον ρώτησε:

-   Ό,τι έταξες, το έταξες στο Ρωμιό, το Γεράσιμο, τον πλούσιο έμπορα;

-   Ναι, σ' αυτόν Βεζύρη μου.

-   Ηρέμησε, Σουλτάνε μου, όλα θα πάνε μια χαρά αν μ' ακούσεις και κάνεις αυτά που θα σου πω. Για κάθε πρό­βλημα υπάρχει λύση. Αρκεί, Σουλτάνε μου, να βρεις το αδύνατο σημείο αυτουνού που έχεις απέναντι σου. Και δεν υπάρχει άνθρωπος χωρίς αδυναμία. Ησύχασε και άκουσε με...

Αφού τα είπαν ώρες κι έφεξε η μέρα πια, ο αγαθός Σουλτάνος τράβηξε στην αγορά και ήρεμος προχώρησε μέσα στο πλήθος που είχε μαζευτεί για ν' ακούσει τι θα ζητήσει ο Ρωμιός, κι αν αυτό θα του το δώσει, όπως ορκί­στηκε στον Αλλάχ, ο Μεγάλος Σουλτάνος. Ο Γεράσιμος ο έμπορας πλησίασε τον Σουλτάνο, υποκλίθηκε και του είπε:

-   Έταξες ότι θα μου δώσεις ό,τι κι αν σου ζητήσω, γιατί έσωσα το μοναχογιό σου και διάδοχο του θρόνου

σου. Κι ορκίστηκες στο μεγάλο Αλλάχ γι' αυτό! Σωστά τα λέω, πολυχρονεμένε μου Σουλτάνε;

-  Αλήθειες λες Ρωμιέ. Ζήτα ό,τι θες. Ό,τι η ψυχή σου λαχταρά. Λέγε...

-  Σουλτάνε μου, θά'θελα ... άρχισε ο Ρωμιός. Μα ο Σουλτάνος τον σταμάτησε.

-      Στάσου Ρωμιέ, πριν πεις τι θέλεις, σου κάνω γνωστό, ,τι ζητήσεις θα στο δώσω, όμως αποφάσισα, στο Ρωμιό

τον έμπορο το Νικολό το Χιώτη θα δώσω τα διπλά!

Όλοι τά'χασαν. Ο Γεράσιμος κοίταξε γύρω ανήσυχα, ανάσανε βαριά, ίδρωσε, κοκκίνισε και ρώτησε βραχνά:

-  Θα δώσεις είπες, στο Νικολό το Χιώτη, τα διπλά; 0 Μεγάλος Σουλτάνος κούνησε το κεφάλι... -Τα διπλά!

Έγινε μια βαριά σιωπή. Όλοι κάρφωσαν τα μάτια τους στα χείλη του έμπορα ν' ακούσουν τι θα πει. Όλοι περίμεναν με αγωνία. Τελικά ο έμπορας έσπασε τη σιωπή, λέγο­ντας κάτι που έκανε όλους να παγώσουν.

-  Θέλω να μου βγάλεις το ένα μάτι!

0 Μεγάλος Σουλτάνος τά'χασε κι αυτός, που δεν περίμενε ποτέ κάτι τέτοιο, και γύρισε στο Βεζύρη σαν να ζητούσε τη βοήθεια του. Ο Βεζύρης, ήρεμος, έσκυψε στο αυτί του, και κάτι του ψιθύριζε, που κανείς άλλος δεν άκουγε από τους γύρω. Τότε ήρεμα ο Μεγάλος Σουλτά­νος γύρισε στο Ρωμιό και του είπε:

-Έμπορα χάλασες τη συμφωνία. Η συμφωνία ήταν να σου δώσω ό,τι μου ζητήσεις, μα εσύ δεν ζήτησες, αλλά δίνεις το ένα σου μάτι. Η συμφωνία μας δεν ήτανε να δώσεις, αλλά να πάρεις. Εγώ ορκίστηκα να δώσω, όχι να πάρω. Η συμφωνία χάλασε και χάλασε εξαιτίας σου!

Και μεγαλόπρεπα, αργά, ο αγαθός Σουλτάνος τού γύρισε την πλάτη κι έφυγε. Τον ακολούθησε κι ο Βεζύρης γελώντας πονηρά...

Όλοι όσοι ήταν εκεί, σκέφτηκαν: καλός, επιβλητικός ο Σουλτάνος, μα πολύ άπονη ρευτος, πολύ αγνός, παιδάκι μου, ίδιος αρνάκι άσπρο και παχύ! Όμως, παμπόνηρος σαν αλεπού, τον έσωσε ο Βεζύρης. Σαΐνι του Σατανά, ο Βεζύρης!

Και τότε πολλοί σκέφτηκαν ότι ίσως νά'ναι αλήθεια αυτό που πολλοί από καιρό σιγοψιθύριζαν: ότι τάχα ο Βεζύρης δεν είναι Τούρκος, μα Ρωμιός που τούρκεψε! Μα μην τα σκαλίζεις. 
Άστα! Με τους Ρωμιούς δεν βρί­σκεις άκρη.

Τερματίστε τον εφιάλτη της Κατανάλωσης.

Έχετε νιώσει ποτέ σαν να ζούμε μέσα από ένα εφιάλτη της υπερκατανάλωσης;

http://www.gaiafoundation.org/wakeupcall/

Today we live in a time when there is little to no understanding of how the goods we consume and take for granted came into being. Without this we lack the knowledge to understand the true costs of our consumption, and the power to take action. As a result we have become disconnected from Earth - the origin of our health, wealth and all of the 'things' we depend on.

Wake Up Call takes us on a fast-paced, animated glimpse of the true costs behind some of our most prized possessions - our electronic gadgets. Joining the dots between the stages of extraction, production, consumption and disposal, it reveals that, although our gadgets appear sleek and shiny, their appearance is misleading.

This new short film for the Gaia Foundation was made by Steve Cutts, the animator who produced this great film.

http://www.filmsforaction.org/

Πώς καταντήσαμε έτσι;

....της Θεοδώρας Δαγκαλάκου

 

Λένε πώς η περίοδος της κρίσης θα μας έκανε πιο απλούς, πιο δοτικούς, πιο καλούς, πιο ουσιαστικούς, πιο "ανθρώπους".

 Όχι απλώς δεν γίναμε καλύτεροι, αλλά θεωρώ ότι μας μεταμόρφωσε σε άγρια θηρία που για χάρη των στόχων μας μπορούμε να κατασπαράξουμε ό,τι σταθεί εμπόδιο στο δρόμο μας, σε μίζερους ανθρώπους χωρίς όνειρα, σε εγωκεντρικούς ναρκισσιστές με μόνo ενδιαφέρον το "θεαθήναι ", σε άπληστους, σε φιλοχρήματους, και, και, και.! Αυτό θέλουμε να είμαστε; Τι μας οδήγησε εδώ; Πώς καταντήσαμε έτσι;;;..

Μάλλον η κρίση μας έκανε να ξεχάσουμε τελικά. ξεχάσαμε να ζούμε ουσιαστικά, να μην χαλάμε φαιά ουσία σε μικροπράγματα! Ξεχάσαμε τη σημασία των λέξεων ζωή, ευτυχία, χαρά, αγάπη, ελπίδα, όνειρο, ανθρωπιά, ευαισθησία, συναίσθημα!

Προτεραιότητα μας έγινε το χρήμα. Χωρίς αυτό νιώθουμε ένα τίποτα, μα τόσο ικανοί για μια μάχη για χάρη του!

Κουραστήκαμε να ονειρευόμαστε, γιατί τα όνειρα πλέον αποτελούν πολυτέλεια!

Η αγωνία για το αν θα μπούμε ή θα "φάμε πόρτα" στα πιο "in" μαγαζιά της πόλης έχει γίνει καθημερινή μας έννοια!

Πιο πολύ φοβόμαστε μήπως δεν πληρωθούμε και δεν έχουμε λεφτά για ρούχα παρά για το αν θα έχουμε να φάμε. γιατί βλέπεις, και να μην να φάμε δεν πειράζει, το κορμί και τα ρούχα μετράνε!

Φερόμαστε στους ανθρώπους γύρω μας ανάλογα με το τι έχουμε να κερδίσουμε απ' αυτούς!

Ζητάμε συνεχώς χωρίς να δίνουμε!

Τα αντικείμενα αγαπιούνται και οι άνθρωποι χρησιμοποιούνται!

Παραπονιόμαστε για την τροπή που έχει πάρει η ζωή μας μα δεν κουνιόμαστε από τον καναπέ για την αλλάξουμε! Κρυβόμαστε πίσω από μία οθόνη όπου φτιάχνουμε μια ψεύτικη ζωή αντί να βγούμε στον έξω κόσμο για να ζήσουμε την αληθινή! Πώς καταντήσαμε έτσι;.

Αυτή είναι η ζωή που ονειρευόσουν να ζήσεις; Να σου υπενθυμίσω λοιπόν πως το ρητό "Ζήσε την κάθε σου στιγμή σαν να είναι η τελευταία" δεν μοιάζει καθόλου με όλα τα παραπάνω! Κάθε άλλο.

Ζωή είναι να εκτιμάς το γεγονός και μόνο που σήμερα ξύπνησες, ζωή είναι ν 'αγαπάς την οικογένειά σου, τους φίλους σου, την κοπέλα σου, το αγόρι σου, να τους το δείχνεις, να τους το λες, να ζεις γι 'αυτούς μαζί μ' αυτούς. Να μην αναλώνεσαι σε πράγματα που δεν σε γεμίζουν πραγματικά ή σου προσφέρουν παροδική ευτυχία! Καλό το χρήμα δεν λέω, χωρίς αυτό η ζωή είναι δύσκολη μα όχι αβίωτη, γι αυτό μην περιστρέφεσαι μόνο γύρω απ' αυτό!

Κλείσε τα μάτια και τα αφτιά σου στα πρότυπα που σου πασάρει το χαζοκούτι που λέγεται τηλεόραση!

Δεν είμαστε όλοι μοντέλα και δεν θα γίνουμε και αυτό είναι το ωραίο!

Αφιέρωσε χρόνο στο να τα βρεις με τον εαυτό σου, να θέσεις στόχους για την ζωή σου, να ζήσεις την πραγματική ζωή και όχι την πραγματικότητά σου!

Αναρωτήσου λοιπόν. Πώς καταντήσαμε έτσι;

Φταίει η κρίση που φτάσαμε ως εδώ τελικά ή μήπως ήμασταν πάντα έτσι; Αλλάξανε όλα γύρω μου ή άλλαξα εγώ τρόπο να βλέπω τα πράγματα;

 http://dubiumn.blogspot.gr/

Η σύγχυση θα είναι ο επιτάφιος μου...

    Γ'Λυκείου ΔΕ 22 Αλλοτρίωση   

Κρίσιμες υπαρξιακές καταστάσεις

      Ως διέξοδο... ο σημερινός άνθρωπος βρίσκει το αδιέξοδο.

Κλείνεται στο διαμέρισμα, του, στο γραφείο του, στον εαυτό του, θεωρώντας τη φυγή λύση. Το κλείσιμο όμως στην απομόνωση θα παραμένει πάντοτε ως η χείριστη αναχώρηση από το παρόν και τον πλησίον. Η πτώση, η φθορά, ο συμβιβασμός και η αλλοτρίωση της αμαρτίας καταλύονται με την αυτοκριτική, τη συνδιαλλαγή, τη μεταστροφή και τη μετάνοια. Η δυνατότητα της ολοκληρώσεως θα παραμένει ακέραια πάντοτε, παρά την όποια δική μας ακηδία, ολιγωρία, απαισιοδοξία και διαταραχή. Και αυτό είναι κάτι το απεριόριστα σημαντικό.

Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου, Η ευλογία του πόνου και ο πόνος της αγάπης, εκδ. Τήνος, Αθήνα 1991, σελ. 58.

http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGL-C134/152/1091,4011/

Επηρεασμένο από το έργο του μεγάλου Γερμανού φιλοσόφου Arthur Schopenhauer (22 Φεβρουαρίου 1788 -- 21 Σεπτεμβρίου 1860), «Ο Κόσμος ως βούληση και ως παράσταση», το Epitaph και το Ιn the Court of King Crimson --δίσκος του 1969- είναι ένας απαισιόδοξος στοχασμός πάνω στην αποδόμηση και την κατάρρευση των ανθρώπινων αξιών, με επίκεντρο την απελπιστική κατάσταση της ανθρωπότητας στις αρχές του 21ου Aιώνα.