Ο ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΣΟΛΟΜΩΝΤΑ

 4.3 Ο ΙΟΥΔΑΙΣΜΟΣ 

Ο «πρώτος Ναός» χτίστηκε από τον Σολομώντα τον 10ο αιώνα π.Χ. (955 π.Χ.) και αποτέλεσε το κέντρο λατρείας του αρχαίου Ιουδαϊσμού. Ο Σολομών θα ήταν αυτός, που σύμφωνα με εντολή του Θεού, θα ανοικοδομούσε τον πρώτο ναό.

Ο πρώτος Ναός του Σολομώντα καταστράφηκε από τους Βαβυλώνιους το 587 π.Χ. 

Ο «Δεύτερος Ναός» χτίστηκε, κατά την Τανάκ, μεταξύ του 516 π.Χ. και του 70 μ.Χ. από τον κυβερνήτη Ζοροβάβελ, μετά από διάταγμα που εξέδωσε ο Κύρος ο Μέγας.

Ο Ναός ανοικοδομήθηκε το 20 π.Χ. από τον Ηρώδη, ενώ και αυτός καταστράφηκε ολοκληρωτικά από τους Ρωμαίους το 70 μ.Χ.

Tο Δυτικό τείχος αποτελεί τόπος προσκυνήματος για τους Εβραίους όπου θρηνούν την απώλεια του ναού του Σολομώντα και γι’ αυτό πήρε το όνομα Τείχος των Δακρύων.

Αντιγραφή ( με την προσθήκη υποτίτλων, αποκλειστικά για σχολική χρήση) από το video:    • Η ιστορία του Ναού του Σολομώντος μέσα από...   και από το κανάλι:    / @bibleafgr  

Η εορτή του Σαββάτου για τους Εβραίους

 4.3 Ο ΙΟΥΔΑΙΣΜΟΣ 

Δημιουργία: Γιάννης Μπάλτος

Η ημέρα του Σαββάτου (στην εβραϊκή γλώσσα Shabbat) παίζει αναμφισβήτητα σπουδαίο ρόλο στην καθημερινότητα των απανταχού Εβραίων, καθώς θεωρούν την τήρηση της αργίας και τον εορτασμό της συγκεκριμένης ημέρας αναπόσπαστο κομμάτι της θρησκευτικής τους λατρείας.

 Είναι η ημέρα που από τους αρχαίους ήδη χρόνους της ισραηλιτικής ιστορίας αφιερώνεται εξ ολοκλήρου στον Θεό.

 Σύμφωνα με τον εβραϊκό νόμο η τήρηση της γιορτής του Σαββάτου είναι αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας κάθε πιστού.

 Ο νόμος αυτός ερμηνεύεται με δύο τρόπους:

α) το Σάββατο συμβολίζει τη θύμηση της δημιουργίας του κόσμου που διήρκεσε έξι ημέρες, ενώ την έβδομη ο Θεός αναπαύθηκε. Οπότε κάθε είδους εργασία απαγορεύεται στη θύμηση αυτού του γεγονότος,

 β) το Σάββατο συμβολίζει την ανάμνηση της απελευθέρωσης του υποδηλωμένου στους Αιγυπτίους Ισραηλιτικού λαού και την Έξοδο από την Αίγυπτο.

 Η αργία του Σαββάτου ξεκινά στο Ισραήλ το απόγευμα της Παρασκευής και ολοκληρώνεται το βράδυ του Σαββάτου, δηλαδή έχει διάρκεια 36 ωρών κατά τις οποίες είναι ανεπίτρεπτο για τους Εβραίους να εργάζονται.

 Σύμφωνα με το τυπικό της γιορτής, ο άνθρωπος πρέπει να αναπαύεται καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας του Σαββάτου και να απέχει από κάθε είδους εργασία ή ακόμα και δημιουργία.

 Με αυτό τον τρόπο θεωρείται ότι ο άνθρωπος απαλλάσσεται από τις έγνοιες της καθημερινότητας και ασχολείται με την καλλιέργεια και την εξύψωση του πνεύματος.

 Συνήθως το Σάββατο εορτάζεται στο χώρο της Συναγωγής, όπου συναθροίζονται οι πιστοί Εβραίοι και με τον ραβίνο ως διδάσκαλο προβαίνουν στην ανάγνωση των Γραφών και εν συνεχεία στο απαραίτητο κήρυγμα και την προσευχή.

Δημοσιεύτηκε στις 22/4/2016 στο Πρακτορείο Εκκλησιαστικών Ειδήσεων www.dogma.gr.

Ιουδαϊσμός

 4.3 Ο ΙΟΥΔΑΙΣΜΟΣ

Ο Ιουδαϊσμός είναι η θρησκεία των Εβραίων.

Είναι ένας τρόπος ζωής βασισμένος πάνω στην προσευχή και την Τορά, ο νόμος.

Οι Εβραίοι συγκεντρώνονται για τη λατρεία στις Συναγωγές, αλλά για αυτούς η θρησκεία είναι ένα θέμα που αφορά πάνω απ' όλα το σπίτι και την οικογένεια, τα οποία είναι πολύ σημαντικά.

Αντιγραφή από το Φωτόδεντρο με την προσθήκη υποτίτλων, αποκλειστικά για σχολική χρήση (Β' Λυκείου, Ο Ιουδαϊσμός).

Η Λατρευτική πράξη στον Ιουδαϊσμό.

 

 Η Συναγωγή.

 Το κέντρο της ιουδαϊκής λατρείας είναι κυρίως η συναγωγή.

 Η σύγχρονη συναγωγή αποτελείται από μια αίθουσα, στο κέντρο της οποίας και μπροστά από τα καθίσματα των πιστών βρίσκεται ένα υπερυψωμένο βάθρο.

 Η λατρεία συνίσταται από τρεις βασικές ακολουθίες που γίνονται καθημερινά το πρωί, το απόγευμα και το βράδυ.

 Εμπλουτισμένες παραλλαγές αυτού του συνόλου τελούνται το Σάββατο, που είναι η κυρίως λατρευτική μέρα του Ιουδαϊσμού, και τις γιορτές.

 Οι ραβίνοι, οι οποίοι προΐστανται της λατρείας, όπως και της κοινότητας γενικά, δεν είναι ιερείς, αλλά θρησκευτικοί διδάσκαλοι.

Δημιουργία: Μπάλτος Γιάννης

Ιερά κείμενα.

 Το κύριο ιερό κείμενο του Ιουδαϊσμού είναι η Εβραϊκή Βίβλος. 

Αυτή κατά τους Ιουδαίους αποτελείται από 24 επιμέρους βιβλία που συγκεντρώθηκαν οριστικά το 90 μ. Χ.

 Τα βιβλία αυτά διαιρούνται σε τρεις ομάδες, χωρίζοντας έτσι τη Βίβλο σε τρία μέρη, που είναι: 

1. Η Πεντάτευχος ή Τορά (διδασκαλία ή νόμος, επειδή περιέχει το νόμο που έδωσε ο Θεός στο Μωυσή).

2. Οι Προφήτες.

3. Τα Αγιόγραφα.

Δρίτσας, Δ., Μόσχος, Δ., Παπαλεξανδρόπουλος, Στ., Χριστιανισμός και Θρησκεύματα Β΄ Γενικού Λυκείου,

ΕΙΣΑΓΩΓΗ - 4.3. Ο ΙΟΥΔΑΪΣΜΟΣ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ 

Δημιουργία του Ιωάννη Μπάλτου

Ο Ιουδαϊσμός είναι μία από τις αρχαιότερες μονοθεϊστικές θρησκείες στον κόσμο και κατέχει ιδιαίτερη θέση στην ιστορία της ανθρωπότητας και του θρησκευτικού στοχασμού.

 Με ρίζες που φτάνουν στην εποχή των Πατριαρχών και των Προφητών της Παλαιάς Διαθήκης, ο Ιουδαϊσμός διαμόρφωσε βαθιά τον πολιτισμό της Μέσης Ανατολής και επηρέασε καθοριστικά τις θρησκείες που γεννήθηκαν μεταγενέστερα, όπως ο Χριστιανισμός και το Ισλάμ.

Στο παρόν μάθημα θα εστιάσουμε στις βασικές θεολογικές αρχές του Ιουδαϊσμού, όπως η πίστη στον έναν και μοναδικό Θεό, ο οποίος είναι Δημιουργός του σύμπαντος και Σωτήρας του κόσμου. Θα δούμε πώς η σχέση του Θεού με τον λαό Ισραήλ εκφράζεται μέσα από τη Διαθήκη, που ξεκινά με τον Αβραάμ και κορυφώνεται με την Έξοδο και τον Νόμο που παραδόθηκε στον Μωυσή.

Ιδιαίτερη σημασία θα δοθεί στη σημασία της ημέρας του Σαββάτου (Shabbat), η οποία αποτελεί βασικό στοιχείο της θρησκευτικής ζωής των Εβραίων και συμβολίζει τόσο την ανάπαυση του Θεού μετά τη δημιουργία όσο και την απελευθέρωση του λαού από την Αίγυπτο. Θα ανακαλύψουμε επίσης τις κύριες εορτές του ιουδαϊκού ημερολογίου, όπως το Πάσχα (Πεσάχ), που παραπέμπει στην Έξοδο, και τη Χανουκά, που συνδέεται με ιστορικές νίκες και θαύματα.

Τέλος, θα εξετάσουμε την εξέλιξη του Ιουδαϊσμού στη μετά Χριστόν εποχή, τον ρόλο του Σιωνισμού και τη δημιουργία του κράτους του Ισραήλ. Η κατανόηση αυτών των θεμάτων δεν είναι μόνο ιστορικά και θεολογικά σημαντική· μας βοηθά επίσης να αναπτύξουμε σεβασμό και διάλογο με τους συνανθρώπους μας που ανήκουν σε άλλες θρησκευτικές παραδόσεις, προάγοντας τη συνύπαρξη και την ειρηνική συνεργασία.

One of Us

Και η σειρά Unorthodox είναι βασισμένη σε πραγματική ιστορία, όμως το One of Us είναι 100% πραγματικό. Είναι ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ που παρουσιάζει το τι συμβαίνει στο μέσο όρο όσων θέλουν να ξεφύγουν απ’ τη θρησκεία τους. 

Καταγράφει τη ζωή τριών πρώην υπερ-ορθόδοξων Εβραίων από το Μπρούκλιν. Το φιλμ σκηνοθέτησαν η Heidi Ewing και η Rachel Grady, δημιουργός του ντοκιμαντέρ Jesus Camp.

Το ντοκιμαντέρ ακολουθεί τη ζωή τριών πρώην μελών της χασιδικής κοινότητας του Μπρούκλιν: του Ari Hershkowitz, του Luzer Twersky και της Etty Ausch που έχουν εξοστρακιστεί από την κοινότητα και τις οικογένειές του, αποκαλύπτοντας ταυτόχρονα τον τρόπο με τον οποίο έφυγαν. 

Το φιλμ ασχολείται με την θρησκευτικότητα, την ενδοοικογενειακή βία και την παιδική κακοποίηση. Κάποιοι από τους πρωταγωνιστές λαμβάνουν υποστήριξη από οργανώσεις όπως η Footsteps, ενώ άλλοι προσπαθούν μόνοι τους να βρουν τη θέση τους στην κοσμική κοινωνία. Η ταινία επίσης ακολουθεί και την ιστορία της ψυχολόγου Chani Getter που βοηθά τους πρώην υπερ-ορθόδοξους Εβραίους να ενσωματωθούν στον έξω κόσμο.

πηγή

Unorthodox

Unorthodox: Mία από τις καλύτερες σειρές που έχουμε δει τελευταία.  Η αναζήτηση της ελευθερίας έξω από τον καταπιεστικό κόσμο των Χασιδιστών Εβραίων είναι το θέμα της νέας σειράς του Netflix.

Όποιοι έχουν δει το ντοκιμαντέρ «Ένας από Εμάς» (που υπάρχει στο Netflix) έχουν πάρει μια καλή ιδέα για το τι εστί Χασιδιστής Εβραίος, τα μέλη, δηλαδή, της σκληροπυρηνικής κοινότητας των νέο-ορθόδοξων Εβραίων του Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης που ζουν σε συνθήκες 18ου αιώνα, με ένα σωρό περιορισμούς και απαγορεύσεις. Το μυστικιστικό κίνημα του ιουδαϊσμού που είναι κλειστό για τους αλλόθρησκους, αναπτύχθηκε από μετανάστες της Ανατολικής Ευρώπης, οι οποίοι μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο κατέφυγαν στη Νέα Υόρκη. 

Οι διασωθέντες από το Ολοκαύτωμα, έχοντας χάσει τα περισσότερα μέλη της οικογένειάς τους, βρήκαν διέξοδο στις παραδόσεις, όπως τις ορίζουν αυστηροί θρησκευτικοί κανόνες, που για οποιονδήποτε σύγχρονο άνθρωπο είναι αδιανόητοι. Η (εξαιρετική) σειρά «Unorthodox» που ξεκίνησε μόλις να προβάλλεται στο Netflix βασίζεται στο ομότιτλο best seller της Ντέμπορα Φέλντμαν και παρουσιάζει την προσωπική της ιστορία: της καταπιεσμένης νεαρής γυναίκας-μέλους της κοινότητας, που αποκλείστηκε από την εκπαίδευση και τα ενδιαφέροντά της, παντρεύτηκε με προξενιό έναν άντρα που είχε δει μόνο μισή ώρα και εγκλωβίστηκε μέσα σε έναν κόσμο που το μόνο που επέτρεπε σε μία γυναίκα ήταν να είναι σύζυγος και μάνα. 

Με αφετηρία το βιβλίο, η Άννα Γουίνγκερ, η Αμερικανίδα συγγραφέας με έδρα το Βερολίνο και συνδημιουργός των πολύ πετυχημένων κατασκοπευτικών σειρών «Deutschland 83» και «Deutschland 86», έγραψε ένα σενάριο που βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα, με στοιχεία μυθοπλασίας που δίνουν στη σειρά έντονο δραματικό τόνο και σασπένς, κάνοντάς την από τις πιο ενδιαφέρουσες που έχουν εμφανιστεί φέτος. Πηγή: www.lifo.gr

Δείτε ΕΔΩ

ΦΕΛΙΞ & ΜΕΙΡΑ

Ο Φελίξ είναι ένας αργόσχολος 40άρης Καναδός, ο οποίος ζει μοναχικά από την κληρονομιά που του άφησε ο αποξενωμένος πατέρας του. 
Η Μεϊρά είναι μία καταπιεσμένη, κρυφοκαλλιτέχνης, χασιδική εβραία - παντρεμένη με ραβίνο και μητέρα ενός μικρού κοριτσιού. 

Και οι δύο πνίγονται στους παράταιρους κόσμους τους. Εκείνος βουλιάζει κι εξαφανίζεται στην κατάθλιψή του. 
Εκείνη ασφυκτιά σε μία θρησκευτική παράδοση που ξεπερνά τις αντοχές της και ισοπεδώνει το πνεύμα της. 


Ο Φελίξ θέλει να νιώσει την καρδιά του να χτυπά, αναζητά μία έμπνευση που θα τον ξυπνήσει, κάτι που θα τον ξεκολλήσει από το χρόνιο, υπόκωφο θυμό απέναντι στους γονείς του και τη ζωή. 
Η Μεϊρά είναι ένα κορίτσι γεμάτο ζωντάνια, περιέργεια, πάθος - ένα πυροτέχνημα σε σιγαστήρα, λόγω του θρησκευτικού ταμπού. 
Οταν γνωρίζονται στο φούρνο της γειτονιάς τους στο Μοντρεάλ ξεκινούν μία πλατωνική σχέση που οδηγεί όμως με σταθερά βήματα σε μεγάλα διλήμματα κι επικίνδυνα σταυροδρόμια. Είναι έτοιμοι να παρατήσουν τα πάντα και να ξεκινήσουν τη ζωή τους, όπως την ονειρεύτηκαν; Γιατί η ευτυχία έχει ευθύνη.
ΠΗΓΗ

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ Β' ΛΥΚΕΙΟΥ 2015-16 ΤΑ ΚΥΡΙΟΤΕΡΑ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΑ ΙΙΙ

Ιουδαϊσμός: Το Δυτικό Τείχος ή Τείχος των Δακρύων

Το τείχος των δακρύων from ΠΕ 01 ΜΠΑΛΤΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

Ανοιχτή Αγκαλιά (Dancing Arabs)

  

  Ισραήλ, αρχές του 1990.
 Ένα παλαιστίνιο αγόρι από μια μικρή πόλη γίνεται δεκτό λόγω των επιδόσεών του, σε ένα αναγνωρισμένο ισραηλινό ιδιωτικό σχολείο στην Ιερουσαλήμ. 
Αντιμετωπίζει δυσκολίες παλεύοντας με τη γλώσσα, την κουλτούρα και την ταυτότητά του, προσπαθώντας να επιβιώσει και να βρει τη θέση του σε ένα μέρος όπου επικρατούν οι διαμάχες και ο ρατσισμός.
 Θα αναπτύξει μια δυνατή φιλία με έναν ισραηλινό, με μια σπάνια ασθένεια, ενώ θα ερωτευτεί μια συμμαθήτριά του, γνωρίζοντας ότι όλα είναι εναντίων τους. 
Για να καταφέρει να φέρει μια ισορροπία στη ζωή του, θα χρειαστεί μια προσωπική θυσία.

Η γιορτή της Χανουκά

       Εβραϊκή γιορτή, σε ανάμνηση της επανάκτησης του Ναού του Σολομώντος, κατά τη διάρκεια της εξέγερσης των Μακκαβαίων εναντίον του ελληνιστικού βασιλείου των Σελευκιδών τον 2ο π.Χ. αιώνα. Η γιορτή της Χανουκά (Hanukkah) διαρκεί οκτώ νύχτες και ημέρες, με αφετηρία την 25 ημέρα του μήνα Κισλέβ, σύμφωνα με το Εβραϊκό Ημερολόγιο (σούρουπο της 6ης Δεκεμβρίου - βράδυ της 14ης Δεκεμβρίου το 2015).


 Είναι γνωστή ως εορτή των Φώτων, επειδή ανάβεται μία ειδική λυχνία με εννέα βραχίονες, που ονομάζεται μενορά ή χανουκά.

Η δυναστεία των Σελευκιδών είχε ιδρυθεί το 305 π.Χ. από τον Σέλευκο Α' Νικάτορα, στρατηγό και διάδοχο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, και καταλάμβανε χονδρικά τη γεωγραφική περιοχή που σήμερα αποκαλούμε Μέση Ανατολή. Ένας από τους επιγόνους του, ο Αντίοχος Δ' ο Επιφανής (175-163 π.Χ.), φανατικός λάτρης του ελληνικού πολιτισμού, κατέλαβε την Ιερουσαλήμ και θέλησε να επιβάλει με τη βία τον ελληνικό τρόπο ζωής και την εθνική θρησκεία στους Ιουδαίους. Βεβήλωσε το Ναό με την τοποθέτηση βωμού του Ολυμπίου Διός και την τέλεση θυσίας από τον ίδιο το 168 π.Χ. Οι Ιουδαίοι αντέδρασαν και με επικεφαλής την οικογένεια των Μακκαβαίων ή Ασμοναίων, κατόρθωσαν να ανακαταλάβουν την Ιερουσαλήμ το 162 π.Χ. και να εξαγνίσουν το Ναό από το μίασμα της ειδωλολατρίας.

Σύμφωνα με την παράδοση, όταν επέστρεψαν στο Ναό βρήκαν μόνο ένα μπουκαλάκι με ελαιόλαδο που δεν είχε σπάσει για να ανάψουν το λυχνάρι του ναού, τη μενορά. Το λάδι έφτανε για μία ημέρα μόνο κι όμως διάρκεσε οχτώ ημέρες, όσο χρειάστηκε για να φτιάξουν καινούριο λάδι και να το φέρουν από την Ιερουσαλήμ. Αυτό το συμβάν αποτέλεσε την αφορμή για την παράδοση να ανάβονται κεριά στη γιορτή του Χανουκά. Το πρώτο βράδυ της Χανουκά ανάβεται ένα κερί και κάθε ημέρα προστίθεται από ένα μέχρι που το όγδοο βράδυ είναι αναμμένα και τα οχτώ κεριά της μενορά. Τα κεριά πρέπει να ανάβονται αμέσως μόλις σκοτεινιάσει, μετά την εσπερινή προσευχή.

Η Χανουκά άρχισε να διαδίδεται από τη δεκαετία του '70, μέσω των Αμερικανοεβραίων, οι οποίοι θέλοντας να προσαρμοστούν στον αμερικάνικο τρόπο ζωής, επέλεξαν τη γιορτή αυτή που βρίσκεται κοντά στα Χριστούγεννα. Τα φαγητά των ημερών είναι βασισμένα στο λάδι και ξεχωρίζουν οι λουκουμάδες (sufganiyah) και οι πατατοκροκέτες (latkes).



 Τα παιδιά διασκεδάζουν με μία σβούρα που λέγεται ντρέντλ ή σεβιβόν και δέχονται σοκολατένια νομίσματα (hanukkah gelt) από τους μεγαλύτερους.

ΠΗΓΗ: (εκτός από τα video)  http://www.sansimera.gr/articles/1012#ixzz3zg8XPR00

Κι άλλο υλικό για την συγκεκριμένη γιορτή  ΕΔΩ

Το Τείχος των Δακρύων

ΤΟ ΤΕΙΧΟΣ ΤΩΝ ΔΑΚΡΥΩΝ

Ιστορία

Σύμφωνα με την Εβραϊκή θρησκεία στην κορυφή του λόφου, όπου βρίσκονται σήμερα τα τζαμιά, ήταν χτισμένος ο ναός του Σολομώντα, που κατεστράφη πρώτα από τους Βαβυλώνιους, ξανακτίστηκε από το Ηρώδη τον Μέγα, και μετά τον κατέστρεψαν πάλι οι Ρωμαίοι το 70 μΧ., σε μια προσπάθεια να πνίξουν την εξέγερση των Εβραίων εναντίων τους.

Μάλιστα, και σύμφωνα μόνο με την εβραϊκή παράδοση, εκεί έγινε και η θυσία του Ισαάκ. Ο λόφος αυτός είναι τόσο ιερός για τους Εβραίους που οι φανατικοί Εβραίοι δεν ανεβαίνουν στην κορυφή προκειμένου να μην πατήσουν σε ιερό τόπο.
Οι Χριστιανοί γνωρίζουν το Όρος του Ναού σαν την τοποθεσία που ο Χριστός είπε «μετατρέψατε τον Οίκο του Θεού σε Οίκο Εμπορίου» και αναποδογύρισε τους πάγκους των μικροπωλητών.
Με την πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και την ίδρυση του Βυζαντίου ο λόφος και η γύρω περιοχή μετατράπηκε σε σκουπιδότοπο όπου κανείς δεν πήγαινε.

Το 638 μΧ. ο Μουσουλμάνος Ομάρ Διοικητής των Πιστών κατέλαβε τα Ιεροσόλυμα και έκτισε το τζαμί ``Τρούλος του Βράχου`` με το χρυσό τρούλο. Το Τζαμί αυτό έγινε τόπος λατρείας των Μουσουλμάνων διότι από εκεί, σύμφωνα με την Μουσουλμανική παράδοση, ανελήφθει στους ουρανούς ο Προφήτης Μωάμεθ κατά το Βραδινό του Ταξίδι.

Θα πρέπει να πούμε εδώ πως το επιχείρημα των Μουσουλμάνων περί της Ανάληψης του Μωάμεθ από τα Ιεροσόλυμα είναι λίγο αδύναμο, αφού τα Ιεροσόλυμα δεν αναφέρονται ούτε μία φορά στο Ιερό Κοράνι.

Με τη κατάληψη της Ανατολικής Ιερουσαλήμ το 1967 από το Ισραήλ, αποφασίστηκε όχι μόνο να μην καταστραφούν τα τζαμιά αλλά ο προαύλιος χώρος μαζί με τα τζαμιά να περάσουν σε μουσουλμανική θρησκευτική διοίκηση, τη Waqf η οποία συνεχίζει μέχρι σήμερα να διοικεί τα μέρη αυτά. Το Ισραήλ μπορεί να μπει στο προαύλιο μόνο για την διασφάλιση της τάξης και της ασφάλειας, προνόμιο που συχνά ασκεί.

Η μοναδική όμως πρόσβαση στα Μουσουλμανικά τζαμιά και το προαύλιο είναι η Πύλη Μούγκραμπι που είναι στο κέντρο της διαμάχης αυτήν την στιγμή.

Απόσπασμα από http://cohen.gr/

Iσραήλ: Άνδρες και γυναίκες θα μπορούν πλέον να προσεύχονται μαζί στο Τείχος των Δακρύων

Οι άνδρες και οι γυναίκες μπορούν να προσεύχονται μαζί στο Τείχος των Δακρύων, για πρώτη φορά στην ιστορία του Ισραήλ, μετά από απόφαση που ελήφθη με ψήφους δέκα υπέρ και πέντε κατά.

Η κοινή προσευχή θα γίνεται σε έργο που θα κατασκευαστεί στη νότια πλευρά του Τείχους και θα κοστίσει 10 εκατομμύρια δολάρια, σε σημείο όπου σήμερα υπάρχει ένα αρχαιολογικό πάρκο.

Πρόκειται για μία ιστορική νίκη των λεγομένων Γυναικών του Τείχους, εβραίων ανανεωτών, κυρίως από τις Ηνωμένες Πολιτείες, που αγωνίζονται για πάνω από 24 χρόνια να προσπελαστεί η “ορθοδοξία” που χωρίζει τους άντρες από τις γυναίκες.   Τα ρεύματα του μεταρρυθμιστικού Ιουδαϊσμού μιλούν για μια επαναστατική απόφαση στην ιστορία της θρησκείας και της Ιερής Πόλης, καθώς το Τείχος αποτελούσε για χρόνια, το αντικείμενο της εξουσίας στα χέρια των Ορθοδόξων Εβραίων, ωστόσο όλα δείχνουν ότι πλέον αυτό αλλάζει.

Η απόφαση αυτή, παρότι προκαλεί αντιδράσεις στους κόλπους των Συντηρητικών, θεωρείται ότι προκλήθηκε από την ανάγκη του Νετανανιάχου να μην δημιουργήσει εντάσεις με τα ρεύματα του Αμερικανικού Εβραϊσμού. Μέχρι πάντως να ολοκληρωθεί η κατασκευή του χώρου, αναμένεται η αντιπαράθεση μεταξύ των δύο παρατάξεων να κλιμακωθεί.

Πηγή: 01.02.2016, lifo

ΤΟ ΔΙΑΖΥΓΙΟ

Στο Ισραήλ ο πολιτικός γάμος δεν αναγνωρίζεται, άρα ούτε και το διαζύγιο. Ο γάμος νομιμοποιείται μόνο από τον Ραβίνο και εκείνος είναι που μπορεί, αν θέλει, να επικυρώσει και τη διάλυσή του, εάν, ωστόσο, συναινέσει ο σύζυγος – το γυναικείο αίτημα σε καμιά περίπτωση δεν είναι αρκετό.
 Η Βίβιαν Αμσαλεμ, ηρωίδα της ταινίας, όχι βασισμένη σε μια αληθινή γυναίκα, αλλά εμπνευσμένη από χιλιάδες, ζητά διαζύγιο από τον άντρα της, τον Ελισά, εδώ και τρία χρόνια. Μαζί με τον δικηγόρο της, σ’ ένα αμιγώς αντρικό περιβάλλον, επισκέπτεται τακτικά το θρησκευτικό δικαστήριο αιτούμενη την αναγνώριση της διάλυσης του γάμου της. Όμως ο Ελισά δε συμφωνεί. Κι ο χρόνος περνά, με τη Βίβιαν μετέωρη ανάμεσα σε δυο ταυτότητες, χωρίς να μπορεί να ασπαστεί καμία.

Η Ρόνιτ Ελκαμπετς που γνωρίσαμε (και δεν ξεχάσαμε) στην «Επίσκεψη της Μπάντας», γράφει και σκηνοθετεί, μαζί με τον αδελφό της, Σλόμι, το τελευταίο μέρος μιας τριλογίας που κοιτάζει διαφορετικές πλευρές και στιγμές στη ζωή ενός ζευγαριού. 

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Δεκαπενθήμερο Σκηνοθετών του Φεστιβάλ Καννών και βρέθηκε υποψήφια για τη φετινή Χρυσή Σφαίρα ξενόγλωσσης ταινίας. Πέρα, όμως, από τις δάφνες της, είναι ένα απρόσμενα πρωτότυπο δικαστικό δράμα με πινελιές παράλογου χιούμορ, ταιριαστού με τον παραλογισμό του Ισραηλινού γαμήλιου συστήματος.

Το «Διαζύγιο» είναι, μεν, ένα πολιτικό και κοινωνικό κατηγορώ, αλλά ταυτόχρονα είναι μια πρωτότυπη ταινία, γεμάτη κινηματογραφικές ανατροπές. Το φιλμ περιορίζεται, ως το τέλος του, σε εσωτερικούς χώρους, στις αίθουσες και τους διαδρόμους όπου ξετυλίγεται, γεμάτη εμπόδια, παύσεις και αναμονές, η ιστορία της Βίβιαν Αμσαλεμ. 

Ξεκινά χαμηλότονα, αποστασιοποιημένα, σχεδόν βωβά, σχεδόν ασπρόμαυρα και προχωρά ανεβάζοντας τους τόνους, παίζοντας με τη γλώσσα και τη σιωπή, προσθέτοντας στοιχεία στην προσωπικότητα της ηρωίδας της, δίνοντάς της πρόσωπο και φωνή μέχρι μια απολαυστική, εκρηκτική κλιμάκωση. Αντιμετωπίζοντας το θέμα της με μελαγχολία αλλά και χιούμορ, η ταινία τολμά να συνδέσει την τραγωδία όχι με σοβαροφάνεια, αλλά με σκηνές κωμωδίας του παραλόγου, σα να κοροϊδεύει την ίδια την παραδοξότητα της σκληρής ιστορίας που περιγράφει.

Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα, φυσικά, του φιλμ, είναι η καθηλωτική παρουσία της ίδιας της Ρόνιτ Ελκαμπετς στον πρωταγωνιστικό ρόλο, που χωρίς ίχνος υπερβολής, με βλέμμα που μιλάει όσο χίλιες λέξεις και με μια έντονη κινηματογραφική αξιοπρέπεια, δίνει στη μοναχική ηρωίδα της καθολική εμβέλεια.

http://flix.gr/
Ολόκληρη η ταινία:

Gett The Trial of Viviane Amsalem

29.Ο Ιουδαϊσμός II

δ) Η λατρευτική πράξη
Το κέντρο της ιουδαϊκής λατρείας είναι κυρίως η συναγωγή, που εμφανίστηκε μετά την καταστροφή του πρώτου ναού το 586 π.Χ. Ως λατρευτικός χώρος όμως, άρχισε να αναπτύσσεται μετά την καταστροφή του δεύτερου ναού, το 70 μ.Χ. Η σύγχρονη συναγωγή αποτελείται από μια αίθουσα, στο κέντρο της οποίας και μπροστά από τα καθίσματα
των πιστών βρίσκεται ένα υπερυψωμένο βάθρο. Από το βάθρο αυτό γίνονται τα αναγνώσματα από την Τορά (Πεντάτευχο). 
Η λατρεία συνίσταται από τρεις βασικές ακολουθίες που γίνονται καθημερινά το πρωί, το απόγευμα και το βράδυ. Εμπλουτισμένες παραλλαγές αυτού του συνόλου τελούνται το Σάββατο, που είναι η κυρίως λατρευτική μέρα του Ιουδαϊσμού, και τις γιορτές. Οι ραβίνοι, οι οποίοι προΐστανται της λατρείας, όπως και της κοινότητας γενικά, δεν είναι ιερείς, αλλά θρησκευτικοί διδάσκαλοι.
http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGL-B126/498/3245,13193/

 Hanukkah music video about lighting candles, spreading the fire, learning Torah and celebrating the festival of Hanukkah.

β γυμν μάθ 2 κ β λυκ ιουδαϊσμος τείχος δακρύων κ συναγωγή from akanthopoulouRoi

4.3 Ο ΙΟΥΔΑΙΣΜΟΣ

Από τα μέσα του 18ου αι., ως αποτέλεσμα των ιδεών της γαλλικής επανάστασης και άλλων παραγόντων, οι Ιουδαίοι άρχισαν να συμμετέχουν στην πολιτιστική ζωή των ευρωπαϊκών κοινωνιών. Για να γίνει αυτό έπρεπε να βρεθεί μια συμβιβαστική λύση μεταξύ του τρόπου ζωής που επέβαλλε η ιουδαϊκή θρησκεία και εκείνου της σύγχρονης Ευρώπης. Έτσι, άρχισαν να εισάγονται διάφορες αλλαγές, όπως π.χ. να χρησιμοποιείται στη λατρεία η γλώσσα της χώρας στην οποία ζούσαν κτλ. 
Η στάση αυτή είχε ως αποτέλεσμα την ανάπτυξη του Μεταρρυθμισμένου Ιουδαϊσμού. Αυτός πήρε διάφορες μορφές και διαίρεσε τον Ιουδαϊσμό σε δύο ανταγωνιζόμενους κλάδους, που διαφέρουν σε πολλά σημεία, το Μεταρρυθμισμένο και τον Ορθόδοξο. Εξάλλου από τα μέσα του 19ου αι. δημιουργήθηκε στις ΗΠΑ ο λεγόμενος Συντηρητικός Ιουδαϊσμός, ο οποίος εξελίχθηκε στον κύριο κλάδο Ιουδαϊσμού σ' αυτήν τη χώρα.
http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGL-B126/498/3245,13193/

ΕΙΣΑΓΩΓΗ 

Δημιουργία του Ιωάννη Μπάλτου

https://samakos9.blogspot.com/2025/09/43.html

Ιουδαϊσμός

Ο Ιουδαϊσμός είναι η θρησκεία των Εβραίων.

Είναι ένας τρόπος ζωής βασισμένος πάνω στην προσευχή και την Τορά, ο νόμος.

Οι Εβραίοι συγκεντρώνονται για τη λατρεία στις Συναγωγές, αλλά για αυτούς η θρησκεία είναι ένα θέμα που αφορά πάνω απ' όλα το σπίτι και την οικογένεια, τα οποία είναι πολύ σημαντικά.

Αντιγραφή από το Φωτόδεντρο με την προσθήκη υποτίτλων, αποκλειστικά για σχολική χρήση (Β' Λυκείου, Ο Ιουδαϊσμός).

Origin of Judaism - A Brief Histor

ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ - ΚΟΥΙΖ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

ΤΗΛΕΠΑΙΧΝΙΔΙ
4.3 Ο ΙΟΥΔΑΙΣΜΟΣ

ΚΕΡΔΙΣΤΕ Η ΧΑΣΤΕ ΤΟ ΚΟΥΙΖ4.3 Ο ΙΟΥΔΑΙΣΜΟΣ

Η ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΙΣΗ 4.3 Ο ΙΟΥΔΑΙΣΜΟΣ

------------------------------------------------------------

ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΤΕ ΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ 4.3 Ο ΙΟΥΔΑΙΣΜΟΣ

ΑΝΟΙΞΕ ΤΟ ΚΟΥΤΙ 4.3 Ο ΙΟΥΔΑΙΣΜΟΣ

ΚΡΥΠΤΟΛΕΞΟ

ΤΗΛΕΠΑΙΧΝΙΔΙ (Β) 4.3 Ο ΙΟΥΔΑΙΣΜΟΣ

Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

29.ο ιουδαϊσμός 

29.Ο Ιουδαϊσμός by Γιάννης Μπάλτος

Ο ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΣΟΛΟΜΩΝΤΑ

Ο «πρώτος Ναός» χτίστηκε από τον Σολομώντα τον 10ο αιώνα π.Χ. (955 π.Χ.) και αποτέλεσε το κέντρο λατρείας του αρχαίου Ιουδαϊσμού. Ο Σολομών θα ήταν αυτός, που σύμφωνα με εντολή του Θεού, θα ανοικοδομούσε τον πρώτο ναό.

Ο πρώτος Ναός του Σολομώντα καταστράφηκε από τους Βαβυλώνιους το 587 π.Χ. 

Ο «Δεύτερος Ναός» χτίστηκε, κατά την Τανάκ, μεταξύ του 516 π.Χ. και του 70 μ.Χ. από τον κυβερνήτη Ζοροβάβελ, μετά από διάταγμα που εξέδωσε ο Κύρος ο Μέγας.

Ο Ναός ανοικοδομήθηκε το 20 π.Χ. από τον Ηρώδη, ενώ και αυτός καταστράφηκε ολοκληρωτικά από τους Ρωμαίους το 70 μ.Χ.

Tο Δυτικό τείχος αποτελεί τόπος προσκυνήματος για τους Εβραίους

όπου θρηνούν την απώλεια του ναού του Σολομώντα

και γι’ αυτό πήρε το όνομα Τείχος των Δακρύων.

Αντιγραφή ( με την προσθήκη υποτίτλων, αποκλειστικά για σχολική χρήση) από το video:    • Η ιστορία του Ναού του Σολομώντος μέσα από...   και από το κανάλι:    / @bibleafgr 

Η Λατρευτική πράξη στον  Ιουδαϊσμό.

Η Συναγωγή.

 Το κέντρο της ιουδαϊκής λατρείας είναι κυρίως η συναγωγή. Η σύγχρονη συναγωγή αποτελείται από μια αίθουσα, στο κέντρο της οποίας και μπροστά από τα καθίσματα των πιστών βρίσκεται ένα υπερυψωμένο βάθρο. Η λατρεία συνίσταται από τρεις βασικές ακολουθίες που γίνονταικαθημερινά το πρωί, το απόγευμα και το βράδυ.

 Εμπλουτισμένες παραλλαγές αυτού του συνόλου τελούνται το Σάββατο, που είναι η κυρίως λατρευτική μέρα του Ιουδαϊσμού, και τις γιορτές.

 Οι ραβίνοι, οι οποίοι προΐστανται της λατρείας, όπως και της κοινότητας γενικά, δεν είναι ιερείς, αλλά θρησκευτικοί διδάσκαλοι.

Δημιουργία: Μπάλτος Γιάννης

Ιερά κείμενα.

 Το κύριο ιερό κείμενο του Ιουδαϊσμού είναι η Εβραϊκή Βίβλος. Αυτή κατά τους Ιουδαίους αποτελείται από 24 επιμέρους βιβλία που συγκεντρώθηκαν οριστικά το 90 μ. Χ.

 Τα βιβλία αυτά διαιρούνται σε τρεις ομάδες, χωρίζοντας έτσι τη Βίβλο σε τρία μέρη, που είναι: 

1. Η Πεντάτευχος ή Τορά (διδασκαλία ή νόμος, επειδή περιέχει το νόμο που έδωσε ο Θεός στο Μωυσή).

2. Οι Προφήτες.

3. Τα Αγιόγραφα.

Δρίτσας, Δ., Μόσχος, Δ., Παπαλεξανδρόπουλος, Στ., Χριστιανισμός και Θρησκεύματα Β΄ Γενικού Λυκείου,

Η εορτή του Σαββάτου για τους Εβραίους

Δημιουργία: Γιάννης Μπάλτος

Η ημέρα του Σαββάτου (στην εβραϊκή γλώσσα Shabbat) παίζει αναμφισβήτητα σπουδαίο ρόλο στην καθημερινότητα των απανταχού Εβραίων, καθώς θεωρούν την τήρηση της αργίας και τον εορτασμό της συγκεκριμένης ημέρας αναπόσπαστο κομμάτι της θρησκευτικής τους λατρείας.

 Είναι η ημέρα που από τους αρχαίους ήδη χρόνους της ισραηλιτικής ιστορίας αφιερώνεται εξ ολοκλήρου στον Θεό.

 Σύμφωνα με τον εβραϊκό νόμο η τήρηση της γιορτής του Σαββάτου είναι αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας κάθε πιστού.

 Ο νόμος αυτός ερμηνεύεται με δύο τρόπους:

α) το Σάββατο συμβολίζει τη θύμηση της δημιουργίας του κόσμου που διήρκεσε έξι ημέρες, ενώ την έβδομη ο Θεός αναπαύθηκε. Οπότε κάθε είδους εργασία απαγορεύεται στη θύμηση αυτού του γεγονότος,

 β) το Σάββατο συμβολίζει την ανάμνηση της απελευθέρωσης του υποδηλωμένου στους Αιγυπτίους Ισραηλιτικού λαού και την Έξοδο από την Αίγυπτο.

 Η αργία του Σαββάτου ξεκινά στο Ισραήλ το απόγευμα της Παρασκευής και ολοκληρώνεται το βράδυ του Σαββάτου, δηλαδή έχει διάρκεια 36 ωρών κατά τις οποίες είναι ανεπίτρεπτο για τους Εβραίους να εργάζονται.

 Σύμφωνα με το τυπικό της γιορτής, ο άνθρωπος πρέπει να αναπαύεται καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας του Σαββάτου και να απέχει από κάθε είδους εργασία ή ακόμα και δημιουργία.

 Με αυτό τον τρόπο θεωρείται ότι ο άνθρωπος απαλλάσσεται από τις έγνοιες της καθημερινότητας και ασχολείται με την καλλιέργεια και την εξύψωση του πνεύματος.

 Συνήθως το Σάββατο εορτάζεται στο χώρο της Συναγωγής, όπου συναθροίζονται οι πιστοί Εβραίοι και με τον ραβίνο ως διδάσκαλο προβαίνουν στην ανάγνωση των Γραφών και εν συνεχεία στο απαραίτητο κήρυγμα και την προσευχή.

Δημοσιεύτηκε στις 22/4/2016 στο Πρακτορείο Εκκλησιαστικών Ειδήσεων www.dogma.gr.

ΙΣΡΑΗΛ και ΙΟΥΔΑΪΣΜΟΣ - Η θρησκεία των ΕΒΡΑΙΩΝ

ΙΟΥΔΑΙΣΜΟΣ

ΙΟΥΔΑΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΙΑΤΡΟΦΗ

ΥΛΙΚΟ

Ο ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΣΟΛΟΜΩΝΤΑ

Unorthodox

29.Ο Ιουδαϊσμός II

ΙΟΥΔΑΙΣΜΟΣ

ΙΟΥΔΑΙΣΜΟΣ

https://www.chabad.gr/