ΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ

ΤΟ ΔΕΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΜΟΝΑΣΤΙΚΗΣ ΖΩΗΣ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ . 
ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΜΟΣΧΑΣ.

Σκηνοθεσία: Γιάννης Λάμπρου

ΚΑΘΕ ΤΑΞΙΔΙ ΕΧΕΙ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥ ΜΥΣΤΙΚΑ. 
Τέσσερα χρόνια κράτησε η περιπλάνησή μας στο Άγιον Όρος. Σ’ αυτό το παγκόσμιο κέντρο του Ορθοδόξου μοναχισμού οι άνθρωποι προσπαθούν ακόμα από κοινού.
Σήμαντρα, τάλαντα, υμνωδοί γλυκαίνουν την ψυχή του ανθρώπου. Η θεία μουσική. Κοντά σ’ αυτήν, η βυζαντινή αγιογραφία. Η πιο μυστηριακή περίοδος στην ιστορία της τέχνης. Εμμανουήλ Πανσέληνος, Θεοφάνης ο Κρητικός και μια σειρά άλλοι μεγάλοι αγιογράφοι.
Η φύση άδολη και αθώα. Το περιβόλι της Παναγίας.
Στην κορυφή του Άθωνα κατανοήσαμε πόσο μας είχε αλλάξει αυτή η περιπλάνηση.
Βρεθήκαμε σ’ ένα τόπο που η ευχή θρέφει και η ευλογία είναι ένα διαρκές παρόν.

Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η ταινία απέσπασε το Α΄ βραβείο ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους στο φεστιβάλ της Μόσχας 2002 και τιμητική διάκριση στοεθνογραφικό φεστιβάλ της Γαλλίας ανοίγοντας μάλιστα και το πρόγραμμα  προβολών του φεστιβάλ. Μια επίσης μεγάλη διάκριση είναι η προβολή της στοAmerican Museum of the Moving Image στην Νέα Υόρκη τον περασμένο Μάρτιο όπως και η επιλογή της ταινίας στο αφιέρωμα για τον ελληνικό κινηματογράφο που έγινε στο φεστιβάλ κινηματογράφου του Μόντρεαλ στο Καναδά στις 8 Σεπτέμβρη του 2005.

ΠΗΓΗ

Οι μεγαλύτερες θρησκείες του κόσμου.

Μεταφερθείτε σε έναν κόσμο όπου οι πνευματικές πεποιθήσεις δεν γνωρίζουν όρια. Ένα ταξίδι σε όλο τον κόσμο και να δούμε πώς τέτοιες θρησκείες όπως ο Βουδισμός, ο Ινδουισμός, Ισλάμ, Ιουδαϊσμός και ο Χριστιανισμός διαμόρφωσαν τους πολιτισμούς, άλλαξαν την ιστορία και άφησαν το στίγμα τους στην ανθρωπότητα. Μάθετε συναρπαστικά γεγονότα σχετικά με τις εντυπωσιακές ομοιότητες και τις διαφορές. Εξερευνήστε τι αποτελεί τον πυρήνα της ίδιας μας της ύπαρξης. Σειρά ντοκιμαντέρ με αφήγηση από τον Ben Kingsley.

Κάντε ΚΛΙΚ πάνω στην εικόνα.



http://greekdocumentaries1.blogspot.gr/

Τα θρησκευτικά μνημεία της Βέροιας

Ένα επεισόδιο από τη σειρά ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ «Από πέτρα και χρόνο» αφιερώθηκε εξαιρετικά στην πόλη της Βέροιας και συγκεκριμένα στα χριστιανικά, μουσουλμανικά και εβραϊκά μνημεία και συνοικίες της πόλης που η αρχιτεκτονική τους έμεινα αναλλοίωτη στο χρόνο, αντικατοπτρίζοντας τα κομμάτια της Βεροιώτικης ιστορίας. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα δυο πρώτα πλάνα του αφιερώματος, που δείχνουν την τότε πλατεία Εληάς...

με το καταπράσινο συντριβάνι και την πλατεία Ωρολογίου με έντονο το στοιχείο του νερού, δυο εικόνες από τη σύγχρονη ιστορία της Βέροιας που σε σχέση με τα θρησκευτικά μνημεία, δεν κατάφεραν να διασωθούν... 

Πρώτη στάση, το Βήμα του Αποστόλου Παύλου, ενώ στη συνέχεια, ο τότε Πρωτοσύγκελος και νυν Μητροπολίτης Κίτρους, Αρχιμανδρίτης Γεώργιος Χρυσοστόμου, ξενάγησε τον παρουσιαστή κ. Λευτέρη Ελευθεριάδη στον Ιερό Ναό της Αναστάσεως Του Χριστού στην οδό Μητροπόλεως και στον Ιερό Ναό των Αγίων Κηρύκου και Ιουλίττας στην οδό Κοντογεωργάκη. 

Στη συνέχεια η αρχιτέκτων κυρία Πάτρα Θεολογίδου ξενάγησε μας ξενάγησε στους ναούς της Κυριώτισσας, στον Άγιο Σάββα, στον Αγιο Βλάσσιο, στον Ναό της Υπαπαντής, ενώ κάνει και μια στάση στο Χαμάμ της Βέροιας και άλλα μουσουλμανικά μνημεία της πόλης. που αντικατοπτρίζουν το κομμάτι της ιστορίας της Οθωμανικής κυριαρχίας. Τελευταία στάση η Εβραϊκή Συνοικία, όπου έγινε λόγος για τη μακρά παρουσία του Εβραϊκού στοιχείου στην πόλη και φυσικά μια επίσκεψη στο εσωτερικό της Εβραϊκής Συναγωγής. 

Δείτε ΕΔΩ ολόκληρο το αφιέρωμα.

http://www.veriotis.gr/

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

Γαλλική ταινία, σκηνοθεσία Πασκάλ Πλισόν
Ο Τζάκσον από την Κένια, η Ζαΐρα από το Μαρόκο, ο Καρλίτο από την Αργεντινή και ο Σάμουελ από την Ινδία. Για κάποια παιδιά η διαδρομή προς το σχολείο είναι μια πραγματική περιπέτεια, την οποία ο Γάλλος ντοκιμαντερίστας Πασκάλ Πλισόν κινηματογραφεί σαν ένα συγκινητικό εθνογραφικό ντοκουμέντο και σαν ένα αισιόδοξο μήνυμα ζωής.

«Ξεχνάμε υπερβολικά συχνά πως το σχολείο είναι μια ευκαιρία». 
Το αρχικό μότο της ταινίας απευθύνεται στον εφησυχασμένο Δυτικό θεατή, θυμίζοντάς του κάτι που αναπόφευκτα προσπερνά. 

Τη διαφορετικότητα του υπόλοιπου κόσμου από τη δική του καθημερινότητα, η οποία δεν μοιάζει σε τίποτα με αυτήν του 11χρονου Κενιάτη Τζάκσον, του συνομήλικού του Καρλίτο από την Παταγονία, της 12χρονης Μαροκινής Ζαΐρα και του 13χρονου Ινδού Σάμουελ, ο οποίος κινείται με αναπηρικό καροτσάκι. 

Πρόκειται για τέσσερα παιδιά από τέσσερις διαφορετικές γωνιές του κόσμου, τα οποία παρακολουθεί ο Γάλλος ντοκιμαντερίστας Πασκάλ Πλισόν, καθώς είτε καθημερινά είτε μία φορά την εβδομάδα ξεκινούν μια πορεία πολλών ωρών και ακόμη περισσότερων χιλιομέτρων για να φτάσουν στο σχολείο. 

Φανερά δραματοποιημένη, η κινηματογραφική καταγραφή «επιβαρύνεται» τόσο με φολκλορικά στοιχεία όσο και με όλα τα αναμενόμενα μηνύματα αισιοδοξίας, που μετατρέπουν ένα τριτοκοσμικό δράμα σε τρυφερό ουμανιστικό μανιφέστο. 

Παρόλα αυτά, το εθνογραφικό ντοκουμέντο έχει το ενδιαφέρον του, οι συγκινητικές εικόνες του Πλισόν δεν γίνονται σχεδόν ποτέ μελό και οι πρωταγωνιστές δια­θέτουν ακαταμάχητη γοητεία. Το ίδιο και το μήνυμά του για την κοινωνική και πολιτική δύναμη της εκπαίδευσης.
http://www.athinorama.gr/

ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΕΔΩ

Ο άρτος ημών ο επιούσιος

19. Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ 


Καλωσήρθατε στη βιομηχανική παραγωγή τροφής υψηλής τεχνολογίας. Μια περιήγηση σε ευρωπαϊκές εγκαταστάσεις...

Ένας άνδρας σκουπίζει το πάτωμα ενός σφαγείου. Αμέτρητες τοματιές μέχρι το σημείο φυγής στον ορίζοντα ψεκάζονται μηχανικά. Χιλιάδες ζωντανά κοτοπουλάκια σπρώχνονται στον ιμάντα παραγωγής και ξεδιαλέγονται από δύο γυναίκες τα σκάρτα πετιούνται στ' άχρηστα. Μια αγελάδα στέκεται υπομονετικά καθώς δύο άντρες βγάζουν το μωρό της από μια τεράστια τρύπα που έχουν ανοίξει στα πλευρά της. Μια εργάτρια τρώει σιωπηλά ένα σάντουιτς στο διάλειμμά της κοιτώντας το άπειρο. Εργάτες στα γόνατα, καλυμμένοι από ένα γεωργικό μηχάνημα που τους ακολουθεί, μαζεύουν λάχανα. Μια πολύπλοκη μηχανή τεμαχίζει ασταμάτητα ψάρια, βγάζοντάς τους τα εντόσθια. Μέσα σ' ένα γιγαντιαίο θερμοκήπιο, ένας εργάτης μαζεύει αγγούρια στοιβάζοντάς τα σε τελάρα. Ένας άλλος κατευθύνει ένα μεγάλο μηχανικό βραχίονα ο οποίος «ρουφάει» σαν ηλεκτρική σκούπα αμέτρητες πανικόβλητες κότες για να στοιβαχτούν σε κουτιά-κλουβιά.

Για δύο χρόνια, από τον Οκτώβριο του 2003 μέχρι τον Οκτώβριο του 2005, ο Νικολάους Γκέιραλτερ και το συνεργείο του ταξίδεψαν σ' ολόκληρη την Ευρώπη, καταγράφοντας με την ψηφιακή τους κάμερα (που τη χειριζόταν ο ίδιος ο σκηνοθέτης) το κάθε τι που είχε σχέση με τη βιομηχανική παραγωγή των τροφίμων μας, από τα χωράφια ώς τα εργοστάσια, παρουσιάζοντας μέσα από εικαστικά λαμπρές εικόνες, χωρίς διάλογο ή αφήγηση, με, συχνά αφόρητη, λεπτομέρεια την όλη φρικτή διαδικασία, αφήνοντας το θεατή να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα.

Κάτω από ποιες συνθήκες φτάνουν στο τραπέζι μας το ψωμί, το κρέας, τα ψάρια, τα πουλερικά, τα λαχανικά, το λάδι και το αλάτι;

Ρομπότ, μηχανήματα, ηλεκτρονικοί μπαλτάδες, μηχανήματα ξεκοιλιάσματος, συσκευές αρμέγματος και ακινητοποίησης των ζώων, εργαλεία που σείουν τα δέντρα για να πέσουν οι καρποί τους, «πρωταγωνιστούν», χαράσσοντας ανεξίτηλα στη μνήμη μια εφιαλτική ατμόσφαιρα. Ένα συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ, για μια παραγωγική διαδικασία που μας θρέφει κάθε ημέρα...

ΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΩΝ «ΜΕΤΑΘΑΝΑΤΙΩΝ» ΕΜΠΕΙΡΙΩΝ

H ΨΥΧΗ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ

Αποσπάσματα απο το βιβλίο του π. Σεραφείμ Ρόουζ

Στη σημερινή εποχή, η έρευνα για την ζωή μετά τον θάνατο , μέσω των μεταθανάτιων εμπειριών, βρίσκεται στην κορύφωσή της και αναμένουμε τα πρώτα αποτελέσματα.   Στην δεκαετία του ’70 ένας αμερικάνος ψυχίατρος  ο Ραιμοντ Μούντυ συγκέντρωσε τις προσωπικές μαρτυρίες  περίπου 150 ατόμων , οι οποίοι είτε είχαν  οι ίδιοι πεθάνει ή φτάσει στο κατώφλι του θανάτου, είτε του διηγήθηκαν τις εμπειρίες που είχαν άλλοι τη στιγμή που πέθαιναν.

Στο βιβλίο του life after life ο Δρ. Ράιμοντ Μούντυ , αναφέρει για την «εξωσωματική» εμπειρία.

Η «εξωσωματική» εμπειρία

Το πρώτο πράγμα που συμβαίνει σε έναν άνθρωπο που έχει πεθάνει, σύμφωνα με αυτές τις περιγραφές, είναι ότι αφήνει το σώμα του και υπάρχει τελείως χωριστά από αυτό,  χωρίς ούτε μία στιγμή να χάνει τη συνείδησή του. Συχνά, μπορεί να παρατηρεί τα πάντα γύρω του, ακόμα και αυτό το ίδιο του το νεκρό σώμα και τις προσπάθειες άλλων ανθρώπων να το επαναφέρουν στη ζωή. Αισθάνεται μία ανώδυνη ζεστασιά και γαλήνη, σαν να «πλέει» ή να «αιωρείται», είναι τελείως ανίκανος να επιδράσει στο περιβάλλον του με την ομιλία ή την αφή και έτσι συχνά νιώθει μία έντονη «μοναξιά», οι λειτουργίες της σκέψης του συνήθως γίνονται πολύ πιο γρήγορες απ’ ότι όταν ήταν μέσα στο σώμα. Παραθέτουμε πιο κάτω μερικά σύντομα αποσπάσματα από αυτές τις εμπειρίες:

«Η μέρα ήταν πολύ κρύα, ωστόσο εγώ όσο έπλεα στο απόλυτο εκείνο κενό, ένιωθα μία ζεστασιά και ένα αίσθημα τόσο ευχάριστο, που δεν το είχα ξαναδοκιμάσει ποτέ ως τότε… Θυμάμαι πώς σκεφτόμουν: θα πρέπει να έχω πεθάνει».

 «Άρχισα να νιώθω τα πιο υπέροχα συναισθήματα. Ήταν γαλήνη, ηρεμία, χαλάρωση «.

«Τους έβλεπα να αγωνίζονται να με ξαναζωντανέψουν. Ηταν κάτι παράξενο στ’ αλήθεια. Δεν ήμουν πολύ ψηλά, αλλά ένιωθα σαν να βρίσκομαι πάνω σ’ ένα βάθρο, μα όχι πολύ ψηλότερα απ’ τους άλλους. Προσπαθούσα να τους μιλήσω, μα κανείς δε με άκουγε, κανείς δε μου έδινε προσοχή».

 «Από παντού έβλεπα κόσμο να τρέχει στον τόπο του δυστυχήματος… καθώς με πλησίασαν,  έκανα να παραμερίσω για να μη με τσαλαπατήσουν. Μα δε χρειάστηκε, γιατί με μεγάλη μου κατάπληξη είδα πως περνούσαν μέσα από το σώμα μου».

«Δεν μπορούσα ν’ αγγίξω τίποτα, ούτε κι ήταν δυνατό να επικοινωνήσω με κανένα γύρω μου. Ένιωθα ένα αίσθημα μοναξιάς, ένα αίσθημα απόλυτης ερημιάς. Ήξερα πως ήμουν μόνος, ολομόναχος».

Μερικές φορές υπάρχει κάποια εντυπωσιακή «αντικειμενική απόδειξη» ότι ένας άνθρωπος πράγματι βρίσκεται έξω από το σώμα του εκείνη την ώρα, όπως στις περιπτώσεις στις οποίες είναι σε θέση να επαναλάβει συζητήσεις που έγιναν ή να δώσει ακριβείς λεπτομέρειες για γεγονότα που συνέβησαν, ακόμα και σε διπλανά δωμάτια ή και μακρύτερα, ενόσω αυτός ήταν «νεκρός».

 Ανάμεσα σε άλλα παρόμοια παραδείγματα, η Δρ. Κούμπλερ – Ρος αναφέρει την αξιοσημείωτη περίπτωση μίας τυφλής γυναίκας η οποία «είδε» και αργότερα περιέγραψε με ακρίβεια τα πάντα μέσα στο δωμάτιο όπου «πέθανε», παρότι όταν επανήλθε στη ζωή ήταν και πάλι τυφλή – μία εντυπωσιακή ένδειξη για το ότι δεν είναι το μάτι που βλέπει ούτε  ο εγκέφαλος που σκέφτεται, αφού οι διανοητικές λειτουργίες επιταχύνονται μετά το θάνατο. Είναι η ψυχή που επιτελεί αυτές τις λειτουργίες μέσω των σωματικών οργάνων για όσο διάστημα το σώμα είναι ζωντανό, αλλά με τη δική της και μόνη δύναμη όταν το σώμα είναι νεκρό.

                            ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ (μεταθανάτιες εμπειρίες) 

Τίποτα από τα παραπάνω δε θα πρέπει να φαίνεται παράξενο σε έναν Ορθόδοξο Χριστιανό, η εμπειρία που περιγράφηκε εδώ είναι αυτό που γνωρίζουν οι Χριστιανοί ως χωρισμό της ψυχής από το σώμα κατά τη στιγμή του θανάτου. Είναι χαρακτηριστικό δείγμα της απιστίας που επικρατεί στην εποχή μας το ότι αυτοί οι άνθρωποι σπανίως χρησιμοποιούν το Χριστιανικό λεξιλόγιο ή συνειδητοποιούν ότι είναι η ψυχή τους που έχει ελευθερωθεί από το σώμα και τώρα βιώνει τα πάντα, συνήθως είναι απλώς σαστισμένοι από τη νέα κατάσταση στην οποία βρέθηκαν.

Η «φωτεινή ύπαρξη»

Αυτή η εμπειρία περιγράφεται από τον Δρα Μούντυ ως «το πιο εκπληκτικό από τα κοινά σε όλες τις διηγήσεις στοιχεία, που άλλωστε άσκησε και τη μεγαλύτερη επίδραση στα άτομα με εμπειρίες θανάτου».

Το λιοντάρι του Χριστού.

        Στο μεταξύ, το χειμώνα του 367 μ.Χ.,μεγάλη φτώχεια και ξηρασία έπεσε στην Καισάρεια.

Με τα χιόνια κλείσαν οι δρόμοι. Τα τρόφιμα άρχισαν να λιγοστεύουν.

Παιδιά ψάχνανε στα σκουπίδια, άνθρωποι πέθαιναν στους δρόμους από πείνα. 

ο κόσμος είχε αγριέψει.  Η πόλη ήταν έτοιμη να εκραγεί, βρίζανε τις αρχές και τους εμπόρους που είχανε γεμάτες τις αποθήκες, αλλά δεν τις άνοιγαν, περιμένοντας να ανέβουν οι τιμές.

ΠΗΓΗ: http://deneisaimonos.gr/

        Μια μέρα, βλέπω ένα νέο άνδρα ντυμένο με ένα παλιό ράσο, να γυρίζει στην αγορά πάνω - κάτω και να φωνάζει: "ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ!, ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ!!!"
 Ο κόσμος μαζεύτηκε γύρω του.
"ΑΝΟΙΧΤΕ ΤΙΣ ΑΠΟΘΗΚΕΣ ΤΩΡΑ!!!" έλεγε στους εμπόρους, ή μάλλον τους διέταζε.

"Πώς να σου δώσω να καταλάβεις τα βάσανα του φτωχού. Χωρίς περιουσία, χωρίς κτήματα και χρήματα  το μόνο που του απομένει είναι να πουλήσει τα παιδιά του δούλους, μήπως και αυτά τουλάχιστον γλιτώσουν τον θάνατο από την πείνα. Κι τι σκέφτεται ο φτωχός πατέρας; ποιο από όλα τα παιδιά του να πουλήσει!! προσφέρει τα σπλάχνα του για να βρει τροφή. Εσένα όμως πλούσιε, δε σε μαλακώνουν ούτε τα δάκρυα, ούτε οι αναστεναγμοί της καρδιάς, αλλά παραμένεις σκληρός και αλύγιστος, βλέπει τα πάντα σαν χρυσάφι  και παντού μόνο χρυσάφι ονειρεύεσαι."
(Μέγας Βασίλειος, ομιλία εις το " Καθελώ μου τας αποθήκας")

Αυτός είπα μέσα μου είναι λιοντάρι, ΛΙΟΝΤΑΡΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ!!!
Τα λόγια του μαστίγιο!
Ρώτησα έναν δίπλα μου, ποιος είναι αυτός;
 - O Βασίλειος μου είπε. Είναι πρεσβύτερος στην Εκκλησία.
Αυτός λοιπόν ήταν ο Βασίλειος.
Τον είχα ακουστά Ήταν αυτός που μαζί με τον Γρηγόριο από τη Ναζιανζό, είχε συγκρουστεί με τον αυτοκράτορα Ιουλιανό.
Τώρα τον έβλεπα σε δράση.
Και μπορούσε να μιλάει έτσι, γιατί όπως έμαθα, ο ίδιος είχε μοιράσει τη μεγάλη  περιουσία του στους φτωχούς.    

Για το λιοντάρι του Χριστού, δείτε κι ΕΔΩ 
ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΝΤΟΚΥΜΑΝΤΕΡ, ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΗΣ ΣΕΙΡΑΣ "ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΟΣ" ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΧΑΤΖΗΜΙΧΑΛΗ - ΠΑΠΑΛΙΟΥ http://deneisaimonos.gr/  

Η ζωή, οι ιδέες και το κοινωνικό έργο του Μ. Βασιλείου.

ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ  ΤΟ ΛΙΟΝΤΑΡΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ - ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ

Απόσπασμα από ένα καταπληκτικό ντοκιμαντέρ για τη ζωή, τις ιδέες
 και το κοινωνικό έργο του Μ. Βασιλείου.
Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη γιορτή των τριών Ιεραρχών.

ΠΗΓΗ: http://deneisaimonos.gr/

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΝΤΟΚΥΜΑΝΤΕΡ, ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΗΣ ΣΕΙΡΑΣ "ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΟΣ" ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΧΑΤΖΗΜΙΧΑΛΗ - ΠΑΠΑΛΙΟΥ http://deneisaimonos.gr/  

"ΤΟ ΣΩΜΑΤΙΔΙΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ"

   Β' Λυκείου ΔΕ 24. Πίστη και επιστήμη: αλληλοαποκλειόμενα ή αλληλοσυμπληρούμενα;
  

      Πώς ξεκίνησε το σύμπαν; Τι υπήρχε πριν από αυτό;Υπήρχε χρόνος πριν από τον χρόνο; 
Οι επιστήμονες είναι διχασμένοι. Aκόμα προσπαθούν να λύσουν αυτό το πανάρχαιο αίνιγμα. Στην Ελβετία χιλιάδες επιστήμονες εργάζονται στο μεγαλύτερο πείραμα του κόσμου. Αναζητούν το «μποζόνιο του Χιγκς», ή αλλιώς, το «σωματίδιο του Θεού». 
Η ανακάλυψη του ίχνους του θα αλλάξει τον τρόπο που βλέπουμε τον κόσμο; Θα επηρεάσει την πίστη των ανθρώπων; 
Έχει να προσφέρει σήμερα η Πατερική Θεολογία στην ανθρώπινη αναζήτηση για την Αρχή του Κόσμου; Ποιά είναι η προσφορά της στην ιστορία της Επιστήμης; 

Τέσσερις χιλιάδες χρόνια ανθρώπινης αναζήτησης, με τη Μυθολογία, τη Φιλοσοφία, τις Θρησκείες, μέχρι τις σύγχρονες επιστημονικές θεωρίες, και το αιώνιο μυστήριο παραμένει άλυτο. 
                                                                                             nerit.gr
ΤΟ ΝΤΟΚΥΜΑΝΤΕΡ, ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΗΣ ΣΕΙΡΑΣ "ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΟΣ" ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΧΑΤΖΗΜΙΧΑΛΗ - ΠΑΠΑΛΙΟΥ http://deneisaimonos.gr/  

Mount Athos - Documentary

Άγιον Όρος - Ντοκιμαντέρ

Η ΠΛΑΤΥΤΕΡΑ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ

Xαίρε, γέφυρα μετάγουσα τους εκ γης πρός ουρανόν.

 

ΜΕΤΕΩΡΑ ΟΙ ΒΡΑΧΟΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ' ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ

"Θεϊκές Ομορφιές" Ουρανούπολη - Άγιον Όρος

Η Ουρανούπολη είναι παραθαλάσσιο χωριό του νομού Χαλκιδικής και ο τελευταίος κοσμικός προορισμός πριν μεταβεί κάποιος στο Άγιο Όρος. 
Το 2001 αριθμούσε πληθυσμό 960 κατοίκους, οι οποίοι ασχολούνται κυρίως με τον τουρισμό και με την αλιεία . Αποτελεί επίσης ομώνυμο Δημοτικό διαμέρισμα στο Δήμο Σταγίρων-Ακάνθου.Η απόστασή της από τη Θεσσαλονίκη είναι 132 χιλιόμετρα και από την έδρα του Δήμου 17.
Ο καθεδρικός ναός είναι του Αγίου Κωνσταντίνου. Μεταξύ άλλων λειτουργούν ιατρείο, λιμενικός σταθμός, νηπιαγωγείο, Δημοτικό Σχολείο, αστυνομικό φυλάκιο και ενεργός είναι πολιτιστικός σύλλογος, που διοργανώνει νυχτερινές εκδηλώσεις με πανσέληνο τον Αύγουστο, όπως επίσης και με τα "Ουρανοπολίτικα" τον Ιούλιο.
 Από το λιμάνι μπορεί κανείς να επισκεφθεί το Άγιον Όρος ή τα κοντινά νησάκια Δρένια. 
Σε απόσταση 2 χιλιομέτρων βρίσκεται η Μονή Ζυγού, ένα από τα πρώτα μοναστήρια που ιδρύθηκαν το 10ο αιώνα και είναι προσπελάσιμο και από γυναίκες, καθώς εδαφικά δεν ανήκει στην επικράτεια του Αγίου Όρους. 
Λίγο πριν από τα όρια του Αγίου Ορους βρίσκεται το Φραγκόκαστρο, ενθύμιο της περιόδου της Φραγκοκρατίας στην περιοχή. Από την Ουρανούπολη διοργανώνονται συχνά θαλάσσιες εκδρομές για τη Δάφνη από όπου ξεκινά η γνωριμία με την καστροπολιτεία του Αγ. Όρους.
http://top-greek-documentaries.blogspot.gr/

Η ζωή του Βούδα

Σύμφωνα με τις βουδιστικές πηγές, αναφέρεται ότι ο Βούδας (που στην αρχή ονομάζονταν Σιντάρντα Γκωτάμα) γεννήθηκε το 563 π.Χ. στο Καπιλαβαστού της Ινδίας. Πατέρας του ήταν ο Σουντοντάνα, κυβερνήτης της φυλής των Σάνκχια και μητέρα του η Μάχαμάγια. Όταν η Μάχαμάγια γέννησε το Σιντάρτα, δέχτηκε την επίσκεψη πολλών αστρολόγων και σοφών, οι οποίοι θέλησαν να προμαντέψουν την τύχη του νεογέννητου. 

Οι πιο πολλοί συμφώνησαν ότι το παιδί δεν ήταν προορισμένο για κυβερνητικά αξιώματα αλλά ότι θα αποκτούσε τη Φώτιση, τη «Μπούντα». Ο Σουντοντάνα τότε ανησύχησε γιατί είχε άλλα σχέδια για το γιο του- ήθελε να τον κάνει αυτοκράτορα-διάδοχό του. Έτσι πήρε υπερπροστατευτικά μέτρα για να εμποδίσει το Σιντάρτα να δει τα 4 σημάδια που σύμφωνα με την προφητεία, θα τον ωθούσαν να απαρνηθεί τον κόσμο και το βασίλειο για την αναζήτηση της Αλήθειας και τη συνειδητοποίηση της πραγματικής ζωής. 


Ο Σιντάρτα μεγάλωσε, λοιπόν, μέσα στα πλούτη, τις ανέσεις και τις ηδονές, χωρίς ποτέ να βγει από το βασίλειό του κι έτσι να γνωρίσει τα κακά και τις δυστυχίες του κόσμου. Παρόλες τις αυστηρές όμως προφυλάξεις του πατέρα του, το μοιραίο συνέβη σε μια έξοδο του Σιντάρτα από το βασίλειο που ήταν κλεισμένος, κι έτσι αντιμετώπισε σταδιακά τα 4 σημάδια: έναν γέρο, έναν άρρωστο, έναν νεκρό κι έναν άγιο - δηλαδή τα γηρατειά, την αρρώστια, το θάνατο και την προσπάθεια του φιλοσόφου να βρει μια λύση σ’ όλα αυτά. Η καρδιά του Σιντάρτα συγκλονίστηκε και συγκινήθηκε. Ο πόνος του ήταν μεγάλος όταν πληροφορήθηκε πως κανείς άνθρωπος δε μπορεί να ξεφύγει απ’ αυτές τις καταστάσεις.

ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΟΣ Η ΟΥΤΟΠΙΑ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

Η εξουσία είναι αλλοίωση του ήθους του Παραδείσου. Δυναστεύει βάναυσα τους ανθρώπους. Ασκείται με σκληρότητα και επιβολή. «Ύβρις φυτεύει τύραννον», όπως λέει ο Αισχύλος.

Για χιλιάδες χρόνια οι άνθρωποι αλληλοσπαράσσονται δημιουργώντας και καταστρέφοντας βασίλεια και αυτοκρατορίες, εξοντώνοντας τους αντιπάλους, υποδουλώνοντας τους αδυνάτους, λεηλατώντας τον κοινό πλούτο της φύσης που είναι κτήμα όλων των ανθρώπων.Tο θύμα θριαμβεύει κι αυτό είναι ο εξευτελισμός της εξουσίας.

Ποια είναι η απάντηση του Ευαγγελίου σ΄ αυτή την πραγματικότητα;

Δύο χιλιάδες χρόνια μετά, το μήνυμα του Χριστού για ισοτιμία και δικαιοσύνη  παραμένει ζητούμενο  για την ανθρωπότητα.

«Μην τους φοβάστε λοιπόν, αφού καταδίωξαν εμένα θα καταδιώξουν κι εσάς. Θα σας οδηγήσουν σε βασιλείς και ηγεμόνες για να μαρτυρήσετε για μένα μπροστά σ΄αυτούς και στα έθνη. Όποιος  όμως υπομείνει ως το τέλος θα σωθεί.

Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο

Σκηνοθεσία - Σενάριο: Μαρία Χατζημιχάλη Παπαλιού

Μοντάζ: Γιάννης Τσιτσόπουλος

Διεύθυνση Φωτογραφίας: Βαγγέλης Κουλίνος

Πρωτότυπη μουσική: Μάριος Αριστόπουλος

Έρευνα: Δρ. Θεολογίας, Γεώργιος Τσούπρας

Συμμετέχει: η πρύτανις Ελένη Αρβελέρ

Jesus Camp (2006)

Ο ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΣ ΦΑΝΑΤΙΣΜΟΣ ΣΤΙΣ Η.Π.Α.

 JESUS CAMP: τα στρατόπεδα όπου εκπαιδεύονται μικρά παιδιά προκειμένου να γίνουν αφοσιωμένοι «στρατιώτες του στρατού του Θεού»; Μέσα από το αποκαλυπτικό ντοκιμαντέρ «Το Στρατόπεδο του Ιησού», θα παρακολουθήσουμε  την περιπέτεια μικρών παιδιών που εκπαιδεύονται για να «επανακτήσουν την Αμερική για χάρη του Χριστού».
 Κάποια πολύ καλά στημένα δίκτυα προσηλυτισμού μικρών παιδιών, υποστηριζόμενα από τους ίδιους τους  γονείς πολλές φορές. Εμπλέκουν έντεχνα μέσα στην εντατική θρησκευτική διαπαιδαγώγηση και άλλες αρχές και ηθικές όπως η διαφύλαξη των ηθών του "έθνους" τους, οι αμβλώσεις κ.α.
Το τρομερό είναι πως δημιουργούν τέτοιες ενοχές σε παιδιά 9,10 και 11 ετών που κλαίνε με σπαραγμούς για τις αμαρτίες που έχουν κάνει(!!!!), ή ότι ο Θεός τους "επέλεξε" για να αναλάβουν το συγκεκριμένο ρόλο κ.α.
Στην εν λόγω έρευνα αναφέρθηκε από παιδοψυχολόγο  ότι σε τέτοιες ηλικίες είναι που αποτυπώνονται με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο εικόνες και αντιλήψεις στο υποσυνείδητο, με αποτέλεσμα όταν αυτά τα παιδιά μεγαλώσουν να είναι "πιστοί στρατιώτες του Ιησού"!
Ο αριθμός των μελών τέτοιων αιρέσεων φτάνει στις Η.Π.Α. τα 80 εκατομμύρια.

Δεν είναι μόνο 80 εκατομμύρια πιστοί (με όποιο τρόπο θέλουν), αλλά και 80 εκατομμύρια ψηφοφόροι που διαμορφώνουν εν γένει, μέσω της ισχύος αυτών που εκλέγουν τις παγκόσμιες πολιτικές και - όχι μόνο - εξελίξεις. 

ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΟΣ - ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ

«Τουρκοκρατία» 

Μέσα από αυθεντικές πηγές της εποχής ζωντανεύει η ιστορία του Ελληνισμού στα δύσκολα χρόνια της οθωμανικής δουλείας. Ποια η πνευματική και κοινωνική αντίσταση των Ελλήνων κατά της δουλείας; Πόσο ετοίμασε και στήριξε το λαό για τον ξεσηκωμό η Ορθοδοξία; Πόσο συμμετείχε με χιλιάδες νεομάρτυρες, με φωτισμένους διδασκάλους του γένους, με πατριάρχες που θυσιάστηκαν, με κληρικούς και καλόγερους που πήραν τα όπλα; 
Συμμετέχουν: π. Γεώργιος Μεταλληνός (Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών), Βασίλης Τσούπρας (Θεολόγος –Κοινωνιολόγος). Έρευνα: Γεώργιος Τσούπρας (Δρ. Θεολογίας) 

Παραγωγή:Ελληνική
Σκηνοθέτης: Μαρία Χατζημιχάλη-Παπαλιού

ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΟΣ - ΕΓΩ Ο ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ, ΕΝΑΣ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟΣ ΒΙΟΣ

Πανσέληνος Μανουήλ, Πρωτάτο 14 αιων.

Δεν θα ξέραμε τίποτα για τον Μανουήλ Πανσέληνο, τον μεγαλύτερο ζωγράφο της ελληνικής ή βυζαντινής τεχνοτροπίας ή της «μανιέρα γκρέκα», όπως την αποκαλούσαν, ξεχωρίζοντάς την από την Αναγεννησιακή ζωγραφική.

Δεν θα ξέραμε ούτε το όνομα αυτού που ζωγράφισε τις εκπληκτικές τοιχογραφίες του 13^ου αιώνα στο Πρωτάτο και στις άλλες μονές του Αγίου Όρους.

Όμως, τρεις αιώνες αργότερα, ένας μοναχός,  ο Διονύσιος εκ Φουρνά, διέσωσε το όνομά του, γράφοντας μια πραγματεία περί ζωγραφικής για να φωτιστούν οι νεώτεροι, όπως έγραψε, από τον «ως σελήνη λάμποντα κυρ Μανουήλ Πανσέληνο».

Σε ένα φανταστικό βίο, ο Πανσέληνος μιλά για τον εαυτό του.

Σε ένα φανταστικό βίο, ο Πανσέληνος μιλά για την ζωγραφική πριν απ΄αυτόν και μετά απ’  αυτόν μέχρι σήμερα.

Σε ένα φανταστικό βίο, ο Πανσέληνος δεν θα μπορούσε να είναι πουθενά αλλού από τον Παράδεισο.

Σκηνοθεσία: Μαρία Χατζημιχάλη Παπαλιού

Σενάριο – Έρευνα: Λένα Βουδούρη

Μοντάζ: Γιάννης Τσιτσόπουλος

Διεύθυνση φωτογραφίας: Βαγγέλης Κουλίνος

Πρωτότυπη μουσική: Μάριος Αριστόπουλος

Συμμετέχει: ο Αιδεσιμολογιότατος π. Σταμάτης Σκλήρης 

(Α' ΛΥΚΕΙΟΥ - 18. Οι άγιες εικόνες, έκφραση της πίστης)

JONESTOWN, LIFE AND DEATH OF PEOPLES' TEMPLE

ΤΡΑΓΩΔΙΕΣ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ

18 Νοεμβρίου 1978: ο παρανοϊκός αμερικανός ιερωμένος Τζιμ Τζόουνς προκάλεσε τον θάνατο 914 ατόμων στο Τζοουνστάουν της Γουιάνας αφού τους συνέστησε να πιουν χυμό που περιείχε υδροκυάνιο. Τα μέλη της αίρεσης που αρνήθηκαν να πιουν το δηλητήριο πυροβολήθηκαν.

Τι ακριβώς έσπρωξε όλους αυτούς τους ανθρώπους στο να τερματίσουν τόσο βίαια τις ζωές των ίδιων και των παιδιών τους, πίνοντας οικειοθελώς κυάνιο μέσα από κυπελλάκια γεμάτα αναψυκτικό; Και τι τους οδήγησε να εγκαταλείψουν όλα τους τα υπάρχοντα προκειμένου να γίνουν εξαρχής μέλη μιας θρησκευτικής σέκτας καταμεσής μιας αφιλόξενης ζούγκλας στη Γουιάνα, υπό την ηγεσία ενός παράφρονα ιεροκήρυκα με το όνομα Τζιμ Τζόουνς;

Προσπαθώντας να δώσει τις απαντήσεις, ο ντοκιμαντερίστας Στάνλεϊ Νέλσον διαλέγει τον ψύχραιμο δρόμο απέναντι στο οδυνηρό και συναισθηματικά φορτισμένο θέμα που έχει επιλέξει. Χρησιμοποιώντας ένα εκπληκτικό αρχειακό υλικό και μια χούφτα μαρτυρίες από πρώην μέλη του Peoples Temple (όπως ονομαζόταν η κοινότητα την οποία δημιούργησε και οδήγησε στον χαμό ο Τζόουνς) και επιζήσαντες του τραγικού γεγονότος, ο Νέλσον απαριθμεί τα αποτρόπαια συμβάντα μεθοδικά: Από τη γέννηση του ανορθόδοξου ναού, το ανησυχητικό παρελθόν που έγερνε πάνω στους ώμους του ιδρυτή του, το όραμα μιας φιλειρηνικής ουτοπίας και τη σταδιακή στελέχωση αυτού του ονείρου με ανθρώπους ερχόμενους από όλων των ειδών τα φυλετικά και κοινωνικά υπόβαθρα μέχρι τη βίαιη και παράλογη κατάληξη των πάντων, η ταινία οδηγείται, χωρίς να υπερβάλει, να σκανδαλολογεί ή να υπερθεματίζει, σε ένα δυσβάσταχτο τελευταίο ημίωρο.

Εκεί, ένα πρόσφατα ανακαλυφθέν ηχητικό ντοκουμέντο στο οποίο ο Τζόουνς προτρέπει τους εννιακόσιους πιστούς του να «πεθάνουν εν ειρήνη... γρήγορα, γρήγορα, γρήγορα» και τις μητέρες να ποτίσουν με δηλητήριο τα παιδιά τους έρχεται να σφραγίσει ανατριχιαστικά ένα από τα πιο συγκλονιστικά γεγονότα που αποτυπώθηκαν ποτέ στη συλλογική συνείδηση. Το «Jonestown» καταφέρνει και γίνεται η πιο ισορροπημένη και διεισδυτική προσέγγιση σε αυτό το γεγονός.

The Outcasts - Documentary