Ινδιάνικος Σαμανισμός

Οι Ινδιάνοι πέρασαν βουβοί σ' ολόκληρη σχεδόν την ιστορική τους διαδρομή. Δεν άφησαν κανένα γραπτό σημάδι, αν εξαιρέσει κανείς τα αμμογραφήματα των Ναβάχο, ένα είδος ει­κονιστικής γραφής ή καλύτερα ένας συνδυασμός ζωγραφικής και γραφής. Τα αλφάβητα των Τσερόκι και των Σεκόγια επινοήθηκαν μόλις το 19ο αιώνα. Και μόλις τις τελευταίες δε­καετίες οι Ινδιάνοι Σαμάνοι άρχισαν να καταγράφουν τους μύθους, τις παραδόσεις, την ιστορία αλλά και τις σκέψεις τους.

Στο πνευματικό βασίλειο των Ινδιάνων δεν υπήρχε ανάγκη για ένα γενικευμένο θρη­σκευτικό σύστημα. Αισθάνονταν ότι βρίσκονταν σε συνεχή επαφή με τα πνεύματα και σεβόντουσαν όλα τα πλά­σματα της Γης. Πίστευαν ότι τα πνεύματα επικοινωνούσαν με τον κόσμο των ανθρώπων μέ­σω των ονείρων.
 Για τους Ινδιάνους, ο άνθρωπος ήταν ένα αδύναμο πλάσμα, που για να τα καταφέρει στο σκληρό αγώνα της ζωής χρειαζόταν κάποιο σύμμαχο για να τον βοηθά και να τον προστατεύει. Χρειαζόταν τη συνδρομή υπερφυσικών δυνάμεων, που οι Ινδιάνοι απο­καλούσαν Μανιτού.

Ο νεαρός Ινδιάνος, αφού νήστευε αυστηρά και στη συνέχεια καθαριζόταν με ατμόλου­τρο, απομονωνόταν σ' ένα μέρος, όπου νήστευε και διαλογιζόταν, μέχρι να εξαντληθεί από την κούραση. Το πιο σημαντικό σ' αυτήν τη διαδικασία ήταν να θυμάται τα όνειρα που έβλε­πε, τα οποία και μετέφερε στον πατέρα του, που τον καθοδηγούσε κατά τη διάρκεια της «μύησης» του. Αν έβλεπε δύο φορές την ίδια «υπερφυσική» δύναμη, δηλαδή κάποιο «ισχυ­ρό» ζώο (αρκούδα, κογιότ, αετό κ.ά.) τότε δενόταν μαζί του για όλη του τη ζωή. Αυτό το ζώο και το πνεύμα που κουβαλούσε ήταν ο προστάτης του, το δικό του Μανιτού.

Την ίδια περίοδο, ο νεαρός Ινδιάνος λάβαινε ενδείξεις για τα αντικείμενα που θα απο­τελούσαν το ιερό του «δέμα-φυλαχτό». Αφού τα συγκέντρωνε κι έφτιαχνε το δέμα, δεν το αποχωριζόταν ποτέ και φρόντιζε να μην ακουμπάει στο έδαφος, επειδή έτσι υπήρχε ο κίν­δυνος να «μολυνθεί» από τις χθόνιες δυνάμεις.

Στον πνευματικό κόσμο των Ινδιάνων υπήρχαν «ευγενικές» και «βάρβαρες» δυνάμεις, υψηλής ή χαμηλής ποιότητας. Η πιο ισχυρή ήταν ο φωτοδότης Ήλιος, ενώ για τους πολεμι­στές ο Κεραυνός. Από τις υποχθόνιες δυνάμεις ξεχώριζε το «Μέγα Τριχωτό Φίδι». Οι ίδιοι πάντως δεν έκαναν διακρίσεις ανάμεσα στα καλά και στα κακά πνεύματα, καθώς τιμούσαν και προσέφεραν θυσίες και στα δύο.

Για ν' αποκτήσει ένας Ινδιάνος σαμανιστικές δυνάμεις, έπρεπε να εντοπίσει την πηγή αυτών των δυνάμεων που βρίσκεται είτε στα θεϊκά πλάσματα, είτε στις ψυχές των προγόνων, είτε στα μυθικά ζώα, είτε τέλος σε κάποια αντικείμενα ή κοσμικές ζώνες. Η απόκτηση τέτοι­ων δυνάμεων συνδυαζόταν πάντα με την απόκτηση ενός προστατευτικού πνεύματος. Συνή­θως ο Σαμάνος μυούταν από ζώα που γίνονταν και τα προστατευτικά του πνεύματα (Μανι­τού). Το Μανιτού βοηθούσε κυρίως στο διαλογισμό και στην αυτοσυγκέντρωση του Σαμάνου.

Οι Ινδιάνοι πίστευαν ότι κάθε άνθρωπος διαθέτει ένα πνεύμα και μια ψυχή. Όταν πε­θάνει, το πνεύμα του περιφέρεται για λίγο καιρό κοντά στο μέρος, όπου ζούσε ο νεκρός. Η ψυχή του όμως ταξιδεύει προς τη Χώρα των Νεκρών. Η ψυχή παίρνει το Μονοπάτι των Νε­κρών -το Γαλαξία- οδηγούμενη από συγγενείς και φίλους που έχουν πεθάνει. Ταξιδεύει νύχτα προς τα δυτικά, όπου βρίσκεται η Αυτοκρατορία των Νεκρών. Εκεί «ζει» ξεθωρια­σμένα, άχρωμα και άχαρα.

Για τους Ινδιάνους, βλέπετε, δεν υπήρχε «παράδεισος», αλλά ένας μονότονος Κάτω Κό­σμος. Ο θάνατος ήταν γι' αυτούς κάτι το οποίο απαιτούσε τελετουργίες κάθαρσης. Συνήθι­ζαν να μεταφέρουν τον/την ετοιμοθάνατο στην ύπαιθρο μακριά από τη σκηνή του/της. Όταν πέθαινε, κατέστρεφαν τα προσωπικά του/της αντικείμενα κι ό,τι τον/τη θύμιζε, ενώ για κά­ποιο καιρό δεν ανέφεραν και τ' όνομα του/της.

Οι Σιου είχαν τη συνήθεια να «κρατούν» τις ψυχές ορισμένων νεκρών για λίγο καιρό κο­ντά τους. Αυτό ήταν αποκλειστική ευθύνη των Σαμάνων τους, που είχαν αναπτύξει μια σει­ρά από σχετικές τεχνικές. Στην αρχή «κρατούσαν» μόνον τις ψυχές ορισμένων Μεγάλων Αδελφών, αλλά στη συνέχεια άρχισαν να «κρατούν» και τις ψυχές των καλών ανθρώπων. Πραγματοποιώντας μια ειδική τελετή, ο Σαμάνος «φύλαγε» την ψυχή του πρόσφατα πεθα­μένου σε μια σκηνή. Σκοπός αυτής της διαδικασίας ήταν να εξαγνιστεί η ψυχή του νεκρού και κατόπιν -όταν ελευθερωνόταν- να μεταφέρει τη φωνή του λαού στο Μεγάλο Πνεύμα.

Το 1890 η κυβέρνηση των ΗΠΑ απαγόρευσε στους Σιου την τελετή της «Φύλαξης της Ψυχής». Δόθηκε μάλιστα η διαταγή μια συγκεκριμένη μέρα που ορίστηκε με νόμο, να απε­λευθερωθούν όλες οι «κρατημένες» ψυχές!

Ο Ινδιάνος Σαμάνος δεν ήταν ποτέ ένας απλός θεραπευτής.Ήταν και οργανωτής του Ιερού Χορού και ο φύλακας της παράδοσης της φυλής του. Ως θεραπευτής γνώριζε καλύ­τερα από τον καθένα τις θεραπευτικές ιδιότητες των φυτών, των βοτάνων και των ριζών και σ' αυτόν κατέφευγαν όσοι αρρώσταιναν. Επίσης ήταν σε θέση να εξηγεί τα όνειρα και να δίνει διάφορες σοφές συμβουλές.

Ο Σαμάνος μαζί με τον αρχηγό της φυλής, ετοίμαζε και την Ιερή Πίπα, που όσοι κάπνιζαν γίνονταν «η ίδια η Αλήθεια, χωρίς τίποτε το Ακάθαρτο μέσα τους». Σύμφωνα με την ινδιάνικη παράδοση, την Ιερή Πίπα έφερε ένας λευκός βίσονας, που μεταμορφώθηκε σε γυναίκα και τους είπε: «Με αυτήν την Ιερή Πίπα θα βαδίσετε πάνω στη Γη... με τη 

βοήθεια της θα στείλετε τις φωνές σας στο Μεγάλο Πνεύμα». Η τελετουργία του καπνίσματος της Ιερής Πίπας γινόταν μέσα σε μια ιερή σκηνή που συμβόλιζε το σύμπαν, ενώ ο χώρος έξω συμβόλιζε το άπειρο.

Γέμιζαν την Ιερή Πίπα με Κινικίνικ, δηλαδή με αποξηραμένο εσωτερικό φλοιό κόκκινης κρανιάς, που είναι πολύ πικρός γι' αυτό και τον ανακάτευαν με στριμ­μένο καπνό και γλυκόριζα. Με το γέμισμα της πίπας γινόταν ένα είδος οραματισμού, όπου τα πάντα συγκεντρωνόταν συμβολικά μέσα της.Έτσι η πίπα περιείχε το σύμπαν και όσοι την κάπνιζαν γίνονταν αυτομάτως το κέντρο του σύμπαντος.

Οι Ινδιάνοι Σαμάνοι σέβονται όλα τα πλάσματα της Γης και μαθαίνουν να προφυλάσ­σονται από τα βλαβερά πλάσματα με τους δικούς τους μαγικούς τρόπους: «Τα κουνούπια δεν σ' ενοχλούν, αν έχεις θετικά συναισθήματα. Αυτά δημιουργούν δονήσεις... μπορείς να δημιουργήσεις μια μυρωδιά που να τα απωθεί... να ελέγχεις όλη την κατάσταση με τις δο­νήσεις που προκαλείς» (Βροντερός Κεραυνός, Σαμάνος των Τσερόκι).

Απόσπασμα απο το βιβλίο: Μαγεία, η απόκρυφη παράδοση του κόσμου

Σιβηρία. Ο Σαμανισμός στη γη του σκότους

Η Σιβηρία, η παγωμένη «Γη του Σκότους», θεωρείται μια «κλασική» περιοχή Σαμανισμού όχι μόνο με την έννοια ότι από εκεί προέρχεται η λέξη saman αλλά και επειδή εκεί συναντάμε –ακόμη και σήμερα- ένα πλήθος αυτοχθόνων φυλών που διατηρούν διάφορες αυθεντικές μορφές Σαμανισμού. 

Στις αχανείς εκτάσεις της παγωμένης Σιβηρίας επιβιώνουν πάνω από 100 αυτόχθονες φυλές, που ζουν απομονωμένες μέσα στην τούνδρα και στην τάιγκα.

Ο Σαμανισμός αποτελεί λοιπόν ένα κυρίως σιβηριανό, κεντρο-ασιατικό φαινόμενο. Μια από τις μεγαλύτερες αυτόχθονες φυλές της Σιβηρίας είναι οι Γιακούτ που πιστεύουν ότι ένα δέντρο με οκτώ κλαδιά υψώνεται από το «χρυσό αφαλό της Γης» και φτάνει μέχρι τον ουρανό. Είναι το γνωστό Δένδρο της Ζωής, κεντρικό στοιχείο σε κάθε μορφής Σαμανισμό.

Οι Σαμάνοι των Γιακούτ θεωρούν ότι έχουν για συμμάχους διάφορα ζώα και κυρίως τους αετούς και τις αρκούδες που –όπως πιστεύουν- προέρχονται από πνεύματα ανώτερων Σαμάνων. Ειδικότερα η αρκούδα θεωρείται ιερό ζώο και σύμβολο του Σαμάνου επειδή είναι από τα λίγα ζώα που θεραπεύει τις πληγές του.

Οι Γιακούτ της Σιβηρίας πιστεύουν ότι ο κάθε Σαμάνος φυλάει την ψυχή του-ή μία από τις ψυχές του-ενσαρκωμένη μέσα σε κάποιο ζώο, που το φυλάει κρυφό και μακριά από τον κόσμο. «Κανείς δεν μπορεί να βρει την εξωτερική ψυχή μου» καυχιούνται συχνά οι μάγοι τους. 

Μια φορά το χρόνο, όταν λιώσουν οι πάγοι και η Γη σκοτεινιάσει εμφανίζονται οι εξωτερικές ψυχές των μάγων με την μορφή ζώων. Περιπλανιούνται παντού, αλλά δεν γίνονται αντιληπτές παρά μονάχα από τους ίδιους τους μάγους. Οι δυνατές ψυχές ουρλιάζουν και κάνουν θόρυβο, ενώ οι αδύναμες περιδιαβαίνουν σιωπηλές. 

Συχνά πολεμούν μεταξύ τους και αν μια από αυτές νικηθεί τότε ο μάγος αρρωσταίνει ή πεθαίνει. Οι ψυχές των πιο αδύναμων μάγων ενσαρκώνονται με τη μορφή σκύλων, ενώ των πιο δυνατών με τη μορφή αλόγων, ελαφιών και αρκούδων.

Ο Σαμάνος της Σιβηρίας θεωρεί μεγάλη πρόκληση την πραγματοποίηση ενός ταξιδιού στον Κάτω Κόσμο. Η ψυχή του ταξιδεύει στον Κόσμο των Νεκρών πιασμένη από το λαιμό ενός γιγαντιαίου ερπετού. Για να γίνει όμως αυτό διασχίζει θεοσκότεινα δάση και ανεβαίνει άφοβα στα ψηλότερα βουνά. Τελικά ο Σαμάνος βρίσκει μια τρύπα στη Γη και αρχίζει το ταξίδι του προς το Βασίλειο του Κάτω Κόσμου. Εκεί στη Γη των Νεκρών τα πνεύματα των ασθενειών αρχίζουν να τον ζώνουν απειλητικά, αλλά εκείνος βρίσκει τον τρόπο να τα αποφύγει.

Στη συνέχεια ο Σαμάνος αντιμετωπίζει τον Άρχοντα του Κάτω Κόσμου, που ουρλιάζει και μουγκρίζει σαν μανιασμένος ταύρος. Με τεχνάσματα και δώρα απαλλάσσεται από τη φοβερή του παρουσία. Τελικά ο Σαμάνος επιστρέφει από τον Κάτω Κόσμο πάνω στα φτερά μιας τεράστιας αρσενικής χήνας. Μετά από όλη αυτή την δοκιμασία, ο Σαμάνος είναι πλέον σε θέση να σώσει τις ψυχές των άλλων θνητών.

Οι αρκούδες θεωρούνται πολύ σημαντικά ζώα στους σαμανιστικούς λαούς της Σιβηρίας. Οι Γκιλιάκς, λαός της φυλής των Τουνγκούζων της ανατολικής Σιβηρίας έχουν κάθε χρόνο τον Ιανουάριο τη γιορτή της αρκούδας: «Η αρκούδα είναι το αντικείμενο της πιο λεπτής φροντίδας ενός ολόκληρου χωριού και παίζει τον κυριότερο ρόλο στις θρησκευτικές τελετές»( Τζ. Φρέιζερ). Σκοτώνουν μια γριά θηλυκιά αρκούδα και ανατρέφουν το βρέφος της, χωρίς να το θηλάσουν.

Όταν μεγαλώσει την περιφέρουν στο χωριό και στα σπίτια, γιατί πιστεύουν ότι η αρκούδα χαρίζει ευλογία. Αφού την περάσουν από κάθε σπίτι, τη δένουν σε έναν πάσσαλο και τη σκοτώνουν με βέλη. Κόβουν το κεφάλι της, το στολίζουν και το τοποθετούν στο γιορτινό τραπέζι. Αφού ζητήσουν συγγνώμη από το πνεύμα της ψήνουν το κρέας της και το τρώνε. Τέλος χορεύουν όλοι μαζί, μιμούμενοι τις κινήσεις της αρκούδας.

Γιατί όμως όλη αυτή η επιμονή των σιβηριανών λαών στις αρκούδες; Η αρκούδα-παρά τη σπανιότητά της στη σημερινή εποχή-συνεχίζει να παίζει σημαντικό ρόλο στη ζωή των κατοίκων της ανατολικής Σιβηρίας. Το τεράστιο μέγεθός της, η αγριότητά της και η ακατανίκητη πείνα καθιστούν την αρκούδα το πιο τρομερό ζώο της Σιβηρίας. Δεν είναι περίεργο λοιπόν που οι Γκιλιάκς-αλλά και οι άλλοι λαοί της Σιβηρίας- αντιμετωπίζουν αυτό το ζώο με δέος και το περιβάλλουν με ένα φωτοστέφανο δεισιδαιμονιών. Για παράδειγμα πιστεύουν ότι αν κάποιος σκοτωθεί παλεύοντας με μια αρκούδα η ψυχή του μεταναστεύει στο σώμα της.

Σαμανισμός

 

  

 O Σαμανισμός είναι κατεξοχήν θρησκευτικό σιβηρικό και κεντροασιατικό φαινόμενο. 

Μαρτυρήθηκε και περιγράφηκε από τους πρώτους ταξιδιώτες και περιηγητές της κεντρικής και Αρκτικής Ασίας. 

Εξελίχθηκε πριν από την ανάπτυξη της ταξικής κοινωνίας κατά τη Νεολιθική περίοδο και την Εποχή του χαλκού.

 Τον ασκούσαν λαοί που ζούσαν στο κυνηγετικό και καρποσυλλεκτικό στάδιο και συνέχισε να υφίσταται, κάπως τροποποιημένος, σε λαούς που είχαν φτάσει στο στάδιο της γεωργίας και της κτηνοτροφίας.

Αρχαίοι Εξωγήινοι (6x17) ~ Οι Σαμάνοι από KRASODAD

Ο όρος προέρχεται από τη λέξη saman (σαμάν) , σύνθετη από το ρήμα sa, που σημαίνει γνωρίζω και man, που σημαίνει αυτός (σαμάν = αυτός που γνωρίζει). Σαμάνος είναι ένας μάγος και ένας γιατρός. Λογίζεται ότι θεραπεύει όπως όλοι οι γιατροί και επιχειρεί φακιρικά θαύματα, όπως οι μάγοι. Αλλά είναι επίσης και ψυχοπομπός και μπορεί να είναι και ιερέας, μυστικός και ποιητής...

Στη μεγάλη έκταση που περιλαμβάνει το κέντρο και τον Βορρά της Ασίας, η μαγικό - θρησκευτική ζωή της κοινωνίας είναι συγκεντρωμένη γύρω από το σαμάνο. Φυσικά δεν είναι ο μοναδικός χειριστής του ιερού, ούτε έχει μονοπωλήσει τη θρησκευτική δραστηριότητα. Σε πολλές φυλές ο ιερέας - θύτης συνυπάρχει με το σαμάνο. 

Ο σαμάνος παραμένει κυρίαρχη μορφή, γιατί σ' όλη αυτή τη ζώνη όπου η εκστατική εμπειρία βασίζεται κατεξοχήν στη θρησκευτική εμπειρία, ο σαμάνος και μόνο αυτός είναι ο μεγάλος δάσκαλος της έκστασης. Έτσι ένας πρώτος ορισμός αυτού του πολύπλοκου φαινομένου, θα ήταν Σαμανισμός = τεχνική της έκστασης. Αφού η έκσταση είναι ψυχοσωματικό φαινόμενο, που μπορεί να παρουσιάσει κάθε άτομο που έχει την ικανότητα γι' αυτό, η ουσία, όμως του Σαμανισμού, δεν έγκειται σ' αυτό καθεαυτό το φαινόμενο, αλλά στις ειδικές πράξεις, γνώσεις και αντικείμενα που συνδέονται με την κατάσταση της έκστασης.

Μαγεία και μάγοι συναντώνται σχεδόν παντού στον κόσμο, ενώ ο Σαμανισμός καταμαρτυρά μια ιδιαίτερη μαγική "ειδικότητα" : "την κυριαρχία της φωτιάς", το μαγικό πέταγμα, κ.λ.π. Από αυτό το γεγονός, αν και ο σαμάνος είναι, μεταξύ των άλλων ιδιοτήτων του και ένας μάγος, ο οποιοσδήποτε μάγος δεν μπορεί να θεωρηθεί σαν σαμάνος. Αυτός ο τελευταίος είναι ειδικός μιας έκστασης στην διάρκεια της οποίας, η ψυχή του θεωρείται ότι εγκαταλείπει το σώμα για να επιχειρήσει αναβάσεις στα ουράνια ή καθόδους στην κόλαση. Ο σαμάνος είναι αυτός που "βλέπει τα πνεύματα" και το να δεις ένα πνεύμα στα όνειρά σου ή ξύπνιος, είναι σημάδι ότι έχεις φτάσει σε μια "πνευματική κατάσταση", δηλαδή ότι ξεπέρασες την αμύητη ανθρώπινη κατάσταση.

Mongolian shamanism

Mongolian shamanism is an all-encompassing system of belief that includes medicine, religion, a cult of nature, and a cult of ancestor worship. Central to the system were the activities of male and female intercessors between the human world and the spirit world, shamans (böö) and shamanesses (udgan). They were not the only ones to communicate with the spirit world.

Shamanism in Mongolia from The Vanishing Cultures Project on Vimeo.

Shaman, Healers, Witch Doctors

ΣΑΜΑΝΙΣΜΟΣ
Shaman, Healers, Witch Doctors 

created by John Baltos

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Με τον γενικό όρο Σαμανισμός εννοείται ένα πολύπλοκο λατρευτικό και μαγικο-θρησκευτικό κίνημα που διαμορφώνεται γύρω από την τεχνική της έκστασης^[1].
 Θεωρείται μυστικιστική εμπειρία και δεν είναι θρησκεία ή φιλοσοφία καθώς εμφανίζεται πριν από αυτές^[2]. Εξ αιτίας της ευρείας γεωγραφικής του εξάπλωσης -Βόρεια Αμερική, Νότια Αμερική, Σιβηρία, Ινδονησία, Ωκεανία κ.λπ.- ο Σαμανισμός δεν παρουσιάζει ομοιομορφία ως προς τη λατρευτική πρακτική του.
Κεντρικό πρόσωπο στον Σαμανισμό είναι ο σαμάνος (šamán) ως ιερέας, μάγος-γιατρός και αρχηγός ενίοτε της οικογενειακής θρησκείας^[3].
 Επιχειρώντας ψυχολογική προσέγγιση του όρου ο Τζόζεφ Κάμπελ ορίζει τον σαμάνο ως άτομο αρσενικού ή θηλυκού φύλου που έχει στραφεί στον κόσμο του ασυνείδητου, εξαιτίας έντονης ψυχολογικής εμπειρίας.^[4].
Η βάση της σαμανικής πρακτικής είναι αρχέγονα ανιμιστική, αν και διακρίνεται για τις κοσμολογικές της θεωρήσεις σε διαφορετικές τοπικές σαμανικές παραδόσεις.

Περισσότερα: http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82

ΣΑΜΑΝΙΣΜΟΣ - ΑΦΡΙΚΑΝΙΚΑ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΑ

 Οι ιεροδιάμεσοι  και ο ρόλος τους στην επαφή με το υπερφυσικό

Τα πνεύματα φανερώνονται μέσα από τη λεγόμενη πνευματοληψία, δηλαδή την κατάληψη και χρήση του σώματος, της φωνής κτλ. κάποιου ζωντανού ανθρώπου, άνδρα ή γυναίκας.

 Οι άνθρωποι αυτοί λέγονται ιεροδιάμεσοι (σαμάνες). 

Μέσα από την ικανότητά τους να επικοινωνούν με τα πνεύματα επηρεάζουν πολύ τη ζωή των ανθρώπων ατομικά, αλλά και εκείνη ολόκληρων περιοχών αφού αποφαίνονται για διάφορα σημαντικά θέματα, όπως αν πρέπει να γίνει πόλεμος, με ποια μέσα πρέπει να αντιμετωπιστεί μια κατάσταση, ποιοι κανόνες πρέπει να διέπουν την κοινωνική ζωή κ.ά. 

Εκτός από τους σαμάνες πρόσωπα που χαρακτηρίζουν την αφρικανική θρησκεία είναι οι μάγοι. Επειδή ο σαμανισμός* και η μαγεία* δεν είναι το ίδιο, σαμάνες και μάγοι δε συμπίπτουν αναγκαστικά.

http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGL-B126/498/3245,13192/

Shamans and Witch doctors

Τα αφρικανικά θρησκεύματα

«Ο ιεροδιάμεσος θεωρείται γέφυρα μεταξύ ανθρώπων και υπερφυσικού κόσμου, απαραίτητος στη ζωή των ιθαγενών. Βασικό έργο του είναι να εκπροσωπεί την οικογενειακή ομάδα ενώπιον των πνευμάτων και αντιστρόφως τον κόσμο των πνευμάτων ενώπιον των ανθρώπων ... βοηθάει συγκεκριμένα πρόσωπα σε προβλήματα που σχετίζονται με την υγεία, το επάγγελμα και το μέλλον. Η προσφορά του είναι άμεση στα επείγοντα σωματικά και ψυχικά προβλήματα. Διαχωρισμός μεταξύ θρησκευτικού και κοσμικού, πνευματικών και υλικών αναγκών δεν υπάρχει στην Αφρική. … Το λειτούργημα του ιεροδιαμέσου κατά βάση είναι κληρονομικό και μπορούν να το αναλάβουν τόσο άνδρες όσο και γυναίκες. Την πλειοψηφία αποτελούν οι γυναίκες. … Η παράδοση έχει καθορίσει ιδιαίτερη διαδικασία εκλογής των ιεροδιαμέσων και η ένταξή τους γίνεται με ειδική τελετή μύησης.

Οι ιεροδιάμεσοι κατά τις ειδικές τελετουργίες φέρουν ιδιαίτερη αμφίεση και

χρησιμοποιούν ιδιάζουσα ιερή γλώσσα» (Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος)

Στηριζόμενοι στο παραπάνω απόσπασμα να εντοπίσετε και να αναλύσετε τα

χαρακτηριστικά γνωρίσματα του ιεροδιάμεσου και τον ρόλο που κατέχει στην αφρικανική θρησκευτικότητα.

(25 Μονάδες)

African Shaman Witchdoctor (video)

Πατήστε ΚΛΙΚ πάνω στην εικόνα  

                                             Σαμάνοι - Μάγοι, από όλο τον κόσμο!!! 
                                                  Πατήστε ΚΛΙΚ πάνω στην εικόνα