Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2020

ΜΕΤΕΩΡΑ!!! Τα ωραιότερα πλάνα με drone

Μετέωρα

Στην κεντρική Ελλάδα και συγκεκριμένα στο βορειοδυτικό τμήμα της Θεσσαλίας, ανάμεσα στα Χάσια όρη ΒΑ και την Πίνδο δυτικά, εκεί που τελειώνει η Θεσσαλική πεδιάδα, υψώνονται γιγάντιοι βράχοι που δημιουργούν ένα θέαμα μοναδικό ίσως στον κόσμο.

Εδώ και χίλια περίπου χρόνια άρχισαν να ασχολούνται οι ιστορικοί και οι γεωλόγοι με τη δημιουργία αυτών των βράχων, διατυπώνοντας διάφορες θεωρίες. Στις κοιλότητες αυτών των βράχων, στις σχισμές τους και στις κορυφές τους βρήκαν αρχικά προστασία οι άνθρωποι της περιοχής από τις επιδρομές διαφόρων κατακτητών και αυτών που πέρασαν από την περιοχή.

Στους βράχους αυτούς βρήκαν καταφύγιο και αρκετοί τολμηροί ερημίτες και αναχωρητές οι οποίοι αναζητούσαν ψυχική ηρεμία, γαλήνη και με την προσευχή επιδίωκαν την χριστιανική τελειότητα. Στην αρχή οι ασκητές ήταν απομονωμένοι και προσεύχονταν σε μικρά παρεκκλήσια, τα λεγόμενα “προσευχάδια”, όχι μόνον για τη δική τους σωτηρία αλλά και για την σωτηρία όλων των ανθρώπων. Η ζωή τους ήταν λιτή και η εργασία επίπονη.

Το πότε κατοικήθηκαν οι βράχοι δεν είναι γνωστό, σύμφωνα όμως με τις γραφές που υπάρχουν, παρουσιάζεται ο μοναχισμός όταν πλέον είχε οργανωθεί ως φαινόμενο. Σύμφωνα με τους βυζαντινολόγους, οι πρώτοι ασκητές πρέπει να είχαν καταφύγει στους βράχους προς το τέλος τις πρώτης χιλιετίας. Ως πρώτος ασκητής αναφέρεται ο Βαρνάβας περί τα 950-970 μ.Χ., ο οποίος ίδρυσε τη Σκήτη του Αγίου Πνεύματος. Στα μέσα περίπου του 14ου αιώνα (1340-1350 μ.Χ.), ιδρύεται η Ι. Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος από τον όσιο Αθανάσιο, ο οποίος έδωσε στον μεγάλο βράχο “Πλατύ Λίθο” το όνομα Μετέωρο και από τότε όλοι οι βράχοι φέρουν αυτό το όνομα, Μετέωρα.

Τί να ήθελαν όμως, ή τί θέλουν ακόμη και σήμερα οι ασκητές εκεί πάνω; Την επικοινωνία αρχικά και την ένωση ύστερα με τον Θεό. Ανέβηκαν στους βράχους, όχι για να μην ακούν τα βάσανα και τις στενοχώριες των αδελφών τους κοσμικών, αλλά για να τα αφουγκράζονται, και καθαρμένα με τις προσευχές και τα δάκρυά τους, να τα "στέλνουν" στον Κύριο του σύμπαντος! Ανέβηκαν στους βράχους, για να καθαρισθούν από τις κοσμικές - αποπλανητικές φροντίδες, και έτσι ανάλαφροι να ανυψωθούν στα ουράνια υψίπεδα της αγιότητος!

Ξεχώρισαν από τους ανθρώπους, αλλά δεν ξέχασαν τις ανάγκες και τους πόνους τους. Στάθηκε αδύνατον να περιφρονήσουν τοις δυσκολίες και , ποτέ δεν απομακρύνθηκαν ουσιαστικά από τις ελλείψεις τους! Κάθε κοσμικός, ήταν πάντα για τους μετεωρίτες μοναχούς, αδελφός-συνάνθρωπος, "υπέρ ου Χριστός απέθανε".

Αυτή η αγάπη των ασκητών πηγάζει αναμφίβολα από την Σαρκωμένη Αγάπη του Θεανθρώπου Χριστού, η οποία σφραγίζει και εμποτίζει την ασκητική τους ύπαρξη. Για χάρη αυτής της Αγάπης, οι Μετεωρίτες βιάζουν (κατά Χριστόν) τη φύση τους, δίνουν καθημερινά αίμα για να λάβουν Πνεύμα!

Αρνούνται τις κοσμικές ευκολίες και απολαύσεις, ώστε να γευθούν την ουράνια παρηγοριά του Αγαπημένου Νυμφίου των ψυχών τους. Κι ενώ το σώμα τους λιώνει καθημερινά από τις εκούσιες κακουχίες, η ψυχή τους ανθίζει και μοσχοβολά σα νεόκοπο λουλούδι! Να γιατί ο Ουράνιος Νυμφίος τους ανταμείβει πλουσιοπάροχα με τα σημάδια της Αγιότητος, από ετούτη τη ζωή! Οι θαυματουργικές επεμβάσεις τους, η προόραση, το τιθάσεμα της κτήσεως και οι θερμότατες προσευχές τους, στολίζουν και την δική τους ζωή μα και την κοσμική κοινωνία γύρω τους.

Έτσι τα Μετεωρίτικα ουράνια μα και τα φυσικά κάλλη των Αγίων, τους κάνουν ξακουστούς στα πέρατα του κόσμου! Ακριβώς έτσι, όπως είχε υποσχεθεί ο Θεάνθρωπος! "Τους δοξάζοντάς με, αντιδοξάσω".

Πολλές ευχαριστίες στον πρόεδρο του συλλόγου τυφλών Ελλάδος Γιάννη Παπαχρήστο.

Επισκεφτείτε το site της ιεράς μονής του Αγίου Πορφυρίου: https://www.porfyrios.gr

Δευτέρα 22 Ιουνίου 2020

Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής

Μετά τα πέντε βραβεία που έλαβε η ταινία «Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής» από το LONDON GREEK FILM FESTIVAL και την απόλυτη επιτυχία της πρώτης παγκόσμιας προβολής στην ψηφιακή πλατφόρμα του φεστιβάλ του Λονδίνου, στην πλαρφόρμα του φεστιβάλ δημοσιεύθηκε βίντεο με το ευχαριστήριο μήνυμα του Τζόναθαν Τζάκσον, του χολυγουντιανού ηθοποιού που ενσάρκωσε τον Άγιο Γέροντα. Στο βίντεο, ο ηθοποιός, μιλά για την ευλογία που είχε να προσεγγίσει αυτό το ρόλο αλλά και για την μορφή του μεγάλου ασκητή του Αγίου Όρους, ενώ ευχαριστεί την αδελφότητα της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου που του έδωσαν την ευκαιρία να πάρει μέρος σε ένα ντοκιμαντέρ για τον Γέροντα ο οποίος πρόσφατα άγιοκατατάχθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο. «Ο ρόλος αυτός είπε ο ηθοποιός ήταν άλλη μια ευκαιρία που μου έδωσε ο Θεός να αλλάξω τη ζωή μου και ευχαριστώ τον Γέροντα Εφραίμ και τους πατέρες για την ευκαιρία αυτή. Ξέρω ότι το όραμά τους ήταν να φωτιστεί και να βοηθηθεί ο κόσμος μέσα από τη ζωή του Αγίου. Η ζωή του Γέροντα Ιωσήφ είχε μια ομορφιά μέσα της η οποία μπορεί να σώσει τον κόσμο» είπε ο ηθοποίος. Ο Τζόναθαν Τζάκσον πήρε το βραβείο καλύτερου ηθοποιού για το ντοκιμαντέρ, ενώ το ντοκιμαντέρ συγκέντρωσε 5 βραβεία μεταξύ των οποίων και ένα για το καλύτερο βίντεο κλιπ «Μια προσευχή για όλους» (Α prayer for all), για τη μουσική που συνοδεύει την ταινία την οποία έγραψε ο Έλληνας συνθέτης Ανδρέας Κατσιγιάννης και τους στίχους ο Αλέξανδρος Φωτεινός βασισμένο σε ποίημα του ίδιου του Γέροντα.
ORTHODOXIA NEWS AGENCY

Το Ντοκιμαντέρ ΕΔΩ

Οδοιπορικό στα ασκητήρια του γέροντα Ιωσήφ του ησυχαστή

Παρασκευή 24 Απριλίου 2020

Άγιο Όρος - Ψηφιακή εποχή Επ.1ο

Τον πολιτιστικό πλούτο της Αθωνικής Πολιτείας, μέσα από το έργο της ψηφιοποίησης σπάνιων κειμηλίων, χειρόγραφων, γλυπτών, αγιογραφιών και άλλων αντικειμένων, παρουσιάζει η νέα σειρά ντοκιμαντέρ «Άγιο Όρος-Ψηφιακή Εποχή», σε παραγωγή COSMOTE TV....

Μέσα από 3 ωριαία επεισόδια, η σειρά -την οποία υπογράφει σκηνοθετικά ο πολυβραβευμένος Κώστας Αυγέρης– καταγράφει βήμα-βήμα τις εργασίες της ψηφιακής αποτύπωσης, ενώ μέσα από τοποθετήσεις και μαρτυρίες διακεκριμένων επιστημόνων, θεολόγων, ιστορικών, συγγραφέων, αρχιτεκτόνων και των ίδιων των μοναχών που κατοικούν στην Αθωνική Πολιτεία, αναδεικνύει πτυχές της Αγιορείτικης ιστορίας, παράδοσης και ζωής, ανά τους αιώνες.
Ειδικότερα, τo πρώτο επεισόδιο, που θα προβληθεί στις 10/4, κάνει μία αναδρομή στην ιστορία του Αγίου Όρους, παρουσιάζοντας ντοκουμέντα και πληροφορίες που τεκμηριώνουν την παγκόσμια σημασία της Ιερής Πολιτείας. Μεταξύ άλλων, το επεισόδιο μάς ξεναγεί στις Μονές Παντοκράτορος, Ξενοφώντος, Βατοπαιδίου, Αγίου Παύλου, Σιμωνόπετρας, καθώς και στο Πρωτάτο που εδρεύει στις Καρυές. Στα επόμενα δύο επεισόδια (Παρασκευή 17/4 και 24/4, 21.00), οι τηλεθεατές θα «βιώσουν» την καθημερινότητα της ζωής του Αγίου Όρους και θα θαυμάσουν σπάνια έργα τέχνης που δεν έχουν δει ποτέ το φως της δημοσιότητας....
πηγή

Τετάρτη 15 Απριλίου 2020

Μια προσευχή για όλους - A prayer for all

Jonathan Jackson - Μια προσευχή για όλους - A prayer for all

“Μεγάλες Ώρες” ονομάζεται το άλμπουμ τραγουδιών που είναι αφιερωμένο, στη μνήμη του μεγάλου ασκητή του Αγίου όρους, Γέροντα Ιωσήφ του Ησυχαστή, για την πνευματική στήριξη που προσφέρει διαχρονικά στον κόσμο.
Το τραγούδι που ακολουθεί την ενημέρωση αυτή, έρχεται από το Άγιο Όρος και είναι μια προσευχή στον Δημιουργό μας, ένας ποιητικός λόγος για τον Θείο έρωτα του Αγίου
Συμβολίζει την ενότητα και την ανάγκη που έχουμε όλοι τώρα, μέσα σε αυτή την επώδυνη δοκιμασία για την ανθρωπότητα να προσευχηθούμε στο Θεό .
Την διασκευή και απόδοση του ποιήματος εκ των αυθεντικών στίχων που υπάρχουν στην έκδοση της ΙΜΜ Βατοπαιδίου με τίτλο: “Γέροντος Ιωσήφ του Ησυχαστού Επιστολές και ποιήματα “60 χρόνια από την κοίμησή του”, έκανε ο ποιητής Α.Φωτεινός.
Την ερμηνεία ο Jonathan Jackson, από τις ΗΠΑ και την σύνθεση ο Ανδρέας Κατσιγιάννης από την Ελλάδα

Το άλμπουμ είναι παραγωγή του Ινστιτούτου Άγιος Μάξιμος ο Γραικός.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:
Σκηνοθεσία: Α. Φωτεινός
Ερμηνεία:Jonathan Jackson
Απόδοση ποιήματος: Α. Φωτεινός
Μουσική: Ανδρέας Κατσιγιάννης
Φωνητικά: Απόστολος Μόσιος
Απόδοση του ποιήματος στα Αγγλικά: Γιάννης Καραλάκος
Μίξη-mastering: Απόστολος Μόσιος
Παραγωγή: Ινστιτούτο Άγιος Μάξιμος ο Γραικός

My yearning for Your love has wounded my poor soul
And every other kind of love is now no love at all
The love inside my heart, the air that fills my breath
Glorious light inside my mind, my only love and strength
I trust Your love to guide me right
into Your arms to hold me tight
I cannot bear to be apart
I am ablaze with Your sweet love
My God, come. My God, come.

My God, come. My God, come.
Brighten my mind and heart, gently breathe unto me
The breeze of Your serenity, and make my body free
Shine on my feeble mind, Your sweet celestial light
The dazzling motion of divine knowledge and holy might
I trust Your love to guide me right
into Your arms to hold me tight
I cannot bear to be apart
I am ablaze with Your sweet love
My God, come. My God, come.

Ο πόθος της αγάπης σου πλήγωσε την ψυχή μου
Και κάθε άλλος έρωτας έφυγε απ’ την ζωή μου
Αγάπη της καρδιάς μου, αέρας της πνοής μου
Φώς νοητό γλυκύτατο ο έρως κι ισχύς μου

Πιστεύω η αγάπη σου αυτή θα μ’ οδηγήσει
Και την γλυκιά αγκάλη σου αυτή θα μου χαρίσει
Δεν υποφέρω δεν μπορώ στιγμή τον χωρισμό σου
Φλογίζομαι και καίγομαι από του έρωτός σου
Θέ μου , έλα. Θέ μου, έλα.

Φώτισε την ψυχή μου τον νου και την καρδιά
Δώρισε και στο σώμα μου απάθειας δροσιά
Άστραψε στον νου μου τον θείο φωτισμό σου
Την λαμπροτάτη κίνηση της θείας γνώσεώς σου

Πιστεύω η αγάπη σου αυτή θα μ’ οδηγήσει
Και την γλυκιά αγκάλη σου αυτή θα μου χαρίσει
Δεν υποφέρω δεν μπορώ στιγμή τον χωρισμό σου
Φλογίζομαι και καίγομαι από του έρωτός σου
Θέ μου , έλα. Θέ μου, έλα.

Κυριακή 15 Δεκεμβρίου 2019

Άγιον Όρος Φύση και Περιβάλλον

Ένα μαγευτικό ταξίδι στο «Περιβόλι της Παναγίας» που ενημερώνει τον θεατή και ταυτόχρονα τον μεταφέρει πιο κοντά στους αρχέγονους παλμούς της φύσης και της ψυχής. Από τις βραχώδεις παραλίες, μέχρι την κορυφή του Άθωνα.
Καθώς η μοναχική ζωή συνεχίζεται στον ίδιο πάντα ρυθμό, οι εποχές του έτους, που διαδέχονται η μία την άλλη, δίνουν ένα ξεχωριστό χρώμα στα τοπία του Αγίου Όρους. Μία αρμονία, ανάμεσα στο φυσικό και το υπερφυσικό, ανάμεσα στους μοναχούς και το περιβάλλον.

Επιμέλεια σκηνοθεσίας: Άγγελος Παπαστεφάνου
Κείμενα: Σπύρος Ντάφης
Επιμέλεια κειμένων: Πάνος Σταθογιάννης
Αφήγηση: Αλέξανδρος Αντωνόπουλος
Μουσική: Σωκράτης Κάτσης
Παραγωγή: Ο.Π.Π.Ε.Θ. 1997
Κινηματογραφημένο από την Αγιορειτική Φωτοθήκη, 1998

Κυριακή 17 Φεβρουαρίου 2019

Καυσοκαλύβια. Το Ιερό βήμα του Άθωνα

Τα Καυσοκαλύβια και η ευρύτερη περιοχή τους, σε ένα μοναδικό αφιερωματικό βίντεο εναέριας λήψης και ανάλυσης 4Κ.

Η περιοχή που αποκαλείται και ιερό βήμα του Άθωνα, βρίσκεται ακριβώς κάτω από τον Άθωνα στο νοτιότερο σημείο της Αθωνικής χερσονήσου, πήρε το όνομά της από τον Άγιο Μάξιμο Καυσοκαλύβη που ασκήτεψε στην περιοχή και οργανώθηκε σε ιδιόρρυθμη σκήτη από τον Άγιο Ακάκιο.

Παρασκευή 30 Νοεμβρίου 2018

Στη μαγεία του Αγίου Όρους

Από τη Σιμωνόπετρα... στη Σκήτη της Αγ.Άννας

Τρίτη 27 Νοεμβρίου 2018

Ο ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ

Α' ΛΥΚΕΙΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΣ - 1.5 ΑΓΙΟΤΗΤΑ (5ο δίωρο)

Ο Γέρος Ρώσος Μοναχός Με Την Προσευχή Του θα Σημαδέψει τη Ζωή Του Νεαρού Τότε Μοναχού Νικήτα. Έτσι Αρχίζει Η Ιστορία Του Σημερινού Αγίου Πορφυρίου.

Τετάρτη 19 Σεπτεμβρίου 2018

Το Άγιον Όρος μέσα από τη ματιά του Valery Bliznyuk

Πέμπτη 27 Οκτωβρίου 2016

Α' ΛΥΚΕΙΟΥ 1.4. Η ΑΓΙΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ

Προσδοκώμενα Μαθησιακά Αποτελέσματα

Οι μαθητές/μαθήτριες να:

- επισημαίνουν την ερμηνεία της αγιότητας και την ποικιλία των χαρακτηριστικών της στη ζωή και στο έργο αγίων της Εκκλησίας.

- αναγνωρίζουν όψεις της αγιότητας στην καθημερινότητα.

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

Δημιουργία του Ιωάννη Μπάλτου

https://samakos9.blogspot.com/2025/05/14.html

ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ - ΚΟΥΙΖ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

ΤΗΛΕΠΑΙΧΝΙΔΙ

1.4. Η ΑΓΙΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ

ΤΗΛΕΠΑΙΧΝΙΔΙ
1.4. Η ΑΓΙΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ

ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΙΣΗ

ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗ ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ 1.4. Η ΑΓΙΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ

ΙΠΤΑΜΕΝΑ ΦΡΟΥΤΑ

1.4. Η ΑΓΙΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ

ΒΡΕΣ ΤΟ ΤΑΙΡΙ

ΚΡΥΠΤΟΛΕΞΟ

ΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΥΧΟΣ-ΟΙ ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΟΙ

(https://pamethriskeftika.blogspot.com/)

Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

ΤΟ ΚΟΥΙΖ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ (Β)

ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΙΣΗ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ (Β)

Βιώνοντας:

Ο ιδανικός άνθρωπος, ο ήρωας, ο άγιος.

Ένα Ρ χωρίζει τον άγριο από τον άγιο!!!

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΗΣ ΔΙΠΛΑΝΗΣ ΠΟΡΤΑΣ

Άγιοι

Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Μανώλης Πάππος

Σα να μην γεννήθηκαν ποτέ,
σα να 'ταν ένα ψέμα
άνθρωποι που δώσαν την χαρά,
που 'φτασε και σε μένα.

Άγιοι που δεν θα γιορταστούν
γιατί δεν θα τους βρουν
ημέρα που ταιριάζει.

Άμυαλοι που πέσαν στην φωτιά
για να 'χει τ' όνειρο
φωλιά για να κουρνιάζει.

Δεν τους πρέπουν εικονίσματα
κεριά και καντηλέρια
τις χοές μας που και που στη γη
και τη ματιά στ' αστέρια.

Μέσα στης ζωής τον πανικό
ασίκικο χορό
χορεύουν οι ψυχές τους

Αχ! καρδούλα δως μου δύναμη
να βρω κάποια στιγμή
κι εγώ τις αντοχές τους.

Νοηματοδοτώντας:

Χαρακτηριστικά και ποικίλες μορφές αγιότητας.

Οι Άγιοι της Εκκλησίας μας και η σχέση τους με το περιβάλλον

https://samakos9.blogspot.com/2025/10/blog-post_28.html

1. ΠΡΩΙΝΟ ΡΟΦΗΜΑ

Πρωί στο κελί του Τιμίου Σταυρού του γέροντα Παΐσιου, κοντά στη Μονή Σταυρονικήτα. Τρίτη μέρα της Σαρακοστής. Είμαστε έξω στο σκεπαστό κι ο γέροντας βράζει γάλα στο καμινέτο, πάνω σ’ ένα κούτσουρο.
Παραδίπλα είναι, πλαγιασμένα στα χόρτα, τα δύο παιδιά του Γιάννη, που ανεβήκαμε μαζί στο Αγιονόρος – ο Γιάννης κάθεται μόνος του, απέναντι στο βράχο.Πιο εδώ είναι δυο επισκέπτες, κι αυτοί από τη Θεσσαλονίκη.
Στέκονται όρθιοι, ακουμπώντας στην καστανιά. Πενηντάρηδες κι οι δυο, χλωμοί, στρυφνοί. Φαίνονται να είναι από κάποια παρεκκλησιαστική οργάνωση, γιατί κοιτάζουνε αυστηρά, κάπως επιτιμητικά τον γέροντα και σχολιάζουνε μεταξύ τους χαμηλόφωνα.Τα παιδιά παίζουνε, κάνουνε φασαρία –οπότε γυρίζει ο Παΐσιος και τα λέει ήρεμα:«Μην κάνετε θόρυβο, γιατί εδώ δίπλα, κάτω απ’ το χώμα, είναι κρυμμένοι Αμερικανοί και θα ξυπνήσουν και θα ‘ρθουν να μας χαλάσουν την ησυχία μας».
Τα παιδιά σταματούνε, σωπαίνουνε παραξενεμένα.
Ο Γιάννης, απέναντι, γέρνει πλάγια στο βράχο, πάνω στο σάκο του. Ανάβει τσιγάρο.Οι δυο επισκέπτες, που φαίνονται σκληροί ευσεβιστές, συνεχίζουν να βλέπουν με αποδοκιμασία τον γέροντα που προσέχει να μη φουσκώσει και χυθεί το γάλα.
Ώσπου ο ένας δεν αντέχει και λέει στον καλόγερο:
«Γέροντα Παΐσιε, είμαστε στις πρώτες μέρες της Σαρακοστής, έχουμε αυστηρή νηστεία, κι εσύ βράζεις να πιεις γάλα;»
Ο γέροντας σωπαίνει. Δεν απαντάει.
Πιάνει και κατεβάζει το κατσαρόλι, γιατί το γάλα έβρασε. Μετά πάει στο κελί, φέρνει έξι μικρά, παλιά, πορσελάνινα φλιτζανάκια, τα βάζει μερακλίδικα στη σειρά κι αδειάζει με προσοχή το γάλα μέσα σ’ αυτά. Περιμένει λίγο να κρυώσει, ενώ όλοι τον κοιτάζουνε με απορία, σιωπηλοί.
Οι δυο ευσεβιστές τα βλέπουνε όλα αυτά με αποστροφή, γιατί σκέφτονται ότι αφού είμαστε όλοι εδώ οι επισκέπτες, έξι και τα φλιτζανάκια, άρα και σ’ αυτούς θα τολμήσει ο καλόγερος να προσφέρει γάλα, τέτοιες μέρες σκληρής νηστείας.
Ο γέροντας Παΐσιος παίρνει τα γεμάτα φλιτζανάκια ένα-ένα, τα βάζει σ’ ένα ξύλινο δίσκο, τα κουβαλάει και τ’ αφήνει σε απόσταση εφτά μέτρων, στο χώμα, στην άκρη ενός θάμνου.
Τ’ ακουμπάει όλα εκεί, στη σειρά, έπειτα έρχεται, κάθεται δίπλα μας και αρχίζει να κάνει με το στόμα του κάτι σιγανά, παράξενα σφυρίγματα, κοιτάζοντας προς τους θάμνους.
Δεν περνούνε λίγα λεπτά, και πιο εκεί, μέσα από τα τσαλιά, βγαίνει πολύ προσεκτικά μια οχιά και ύστερα πέντε μικρά φιδάκια –τα παιδιά της.
Κρατάω την αναπνοή μου.
Τα φίδια έρχονται, πλησιάζουν όλα, ένα-ένα, σέρνοντας, περνούνε δίπλα μας, πάνε σιγά-σιγά στα φλιτζανάκια, κι αρχίζουν ήρεμα να πίνουν, να ρουφούνε το πρωινό γάλα τους…

https://dosambr.wordpress.com/category/%CE%B3%CE%B5%CF%81%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%B1%CF%83-%CF%80%CE%B1%CE%B9%CF%83%CE%B9%CE%BF%CF%83/

Άγιος Αρσένιος Καππαδόκης - Θαυμαστά περιστατικά

ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΕΔΩ:

https://o-nekros.blogspot.com/2025/11/blog-post_47.html

Χαρακτηριστικά και ποικίλες μορφές Αγιότητας.

Με βάση τα κείμενα που ακολουθούν επιλέξτε και μελετήστε τον βίο ενός αγίου/μιας αγίας, μάρτυρα,οσίου/οσίας, ποιμένα, διακόνισσας κ.λπ.. Στη συνέχεια ας προσπαθήσουμε να απαντήσουμε στις παρακάτω ερωτήσεις: Ποιο είναι το βασικό στοιχείο της ζωής του/της αγίου/αγίας; Τι σε παραξενεύει περισσότερο; Τι θαυμάζεις περισσότερο; Στο τέλος θα παρουσιάσουμε στην ολομέλεια της τάξης.

1. Ο ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ

2. Ο Όσιος Αντώνιος ο Νέος, Πολιούχος Βεροίας

3. Άγιος Διονύσιος Αιγίνης (ο Ζακυνθινός)

Ο Άγιος Διονύσιος και η απίστευτη συγχώρεση

https://youtube.com/shorts/xUw1PXHq8vQ?si=0aHSy34DDSH3jdS6

https://www.youtube.com/shorts/Yt5mIITjsDE

Ο Άγιος Διονύσιος καταγόταν από τη Ζάκυνθο, από την επίσημη και ηρωική οικογένεια των Σιγούρων.

Έλαβε ιδιαίτερη μόρφωση. Ο ζήλος του για τη βασιλεία του Θεού τον οδήγησε στη μονή Στροφάδων, όπου ως μοναχός έλαβε το όνομα Δανιήλ. Εκεί έζησε με πολλή ασκητικότητα, παρότι ήταν νέος στην ηλικία. Η φήμη του εξαπλώθηκε στο νησί. Ο επίσκοπος Αθηνών Νικάνορας, εκτιμώντας την προσωπικότητα του Αγίου, τον χειροτόνησε επίσκοπο Αιγίνης

ονομάζοντάς τον Διονύσιο. Ο Άγιος εκτελούσε τα ποιμαντικά του καθήκοντα ακούραστα. Αναδείχθηκε δάσκαλος, πατέρας και παιδαγωγός των παιδιών. Σε κάθε πρόβλημα, δυσκολία, φτώχεια αλλά και χαρά ο Άγιος ήταν παρών. Κήρυττε τις μεγάλες αλήθειες

του Χριστιανισμού με απλά λόγια, ώστε να είναι κατανοητές από όλους. Του είχε δοθεί από τον Θεό και το διορατικό χάρισμα.

Εξαιτίας όλων αυτών η φήμη του εξαπλώθηκε σε όλες τις γύρω περιοχές.

Το 1579 ο Άγιος παραιτήθηκε από τη θέση του, καθώς ποτέ δεν επιθύμησε τη φήμη και τη δόξα. Επέστρεψε στη Ζάκυνθο και αποσύρθηκε στο μοναστήρι της Αναφωνήτριας. Από εκεί βοηθούσε τα άπορα παιδιά να μάθουν γράμματα και ανέπτυξε αξιόλογο φιλανθρωπικό έργο. Η χριστιανική αγάπη και η συγχωρητικότητά του ήταν μεγάλη.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το γεγονός ότι προστάτεψε τον φονιά του αδερφού του από αυτούς που τον καταζητούσαν. Το περιστατικό συνέβη, όταν εξαιτίας μιας παλιάς διαμάχης μεταξύ της οικογένειάς του και της οικογένειας του φονιά, ο τελευταίος σκότωσε τον αδερφό του Αγίου και κυνηγημένος ζήτησε καταφύγιο σε έρημους τόπους. Κατέληξε στο μοναστήρι της Αναφωνήτριας και ζήτησε άσυλο από τον Ηγούμενο, δηλαδή τον Άγιο Διονύσιο, χωρίς να γνωρίζει ποιος είναι. Ο Άγιος τον ρώτησε γιατί είναι φοβισμένος και τι του συνέβη και εκείνος ομολόγησε ότι καταδιώκεται από τους συγγενείς του Σιγούρου, τον οποίο σκότωσε. Ο Άγιος σαν άνθρωπος και αδερφός λυπήθηκε πολύ.

Παρότι η καρδιά του πληγώθηκε, του πρόσφερε φαγητό, νερό και τον συμβούλεψε να μετανοήσει, χωρίς να του αποκαλύψει ποιος είναι. Τον οδήγησε σε ασφαλές μέρος, του έδωσε τα απαραίτητα εφόδια –χρήματα και τρόφιμα– τον έβαλε σε ένα πλοίο και τον φυγάδευσε στην Πελοπόννησο.

Η ζωή του συνεχίστηκε έτσι μέχρι το τέλος. Τα θαύματα που επιτέλεσε ο Άγιος εν ζωή, αλλά και μετά θάνατον είναι πολλά. Το σκήνωμά του διατηρήθηκε αναλλοίωτο και οι Ζακυνθινοί τον ανακήρυξαν πολιούχο και προστάτη του νησιού τους.

Η μνήμη του γιορτάζεται στις 17 Δεκεμβρίου.

Βασιλόπουλος, Χ., Αρχιμανδρίτης. Ὁ Ἅγιος Διονύσιος Αἰγίνης ὁ ἐν Ζακύνθῳ (απόδοση).

4. Οσία Σοφία της Κλεισούρας (6 Μαΐου)

ιδανικός άνθρωπος, ο ήρωας, ο άγιος.

Η Οσία Σοφία Χοτοκουρίδου γεννήθηκε το 1883 μ.Χ. στην Τραπεζούντα του Πόντου. Παντρεύτηκε και απέκτησε ένα παιδί. Σε ηλικία δύο ετών το παιδί της βρήκε τραγικό θάνατο. Δύο χρόνια αργότερα έχασε και τον άντρα της, τον οποίο πήραν οι Τούρκοι στα τάγματα εργασίας, όπου και μάλλον απεβίωσε.

Η νεαρή χήρα κατέφυγε στα βουνά, όπου ζούσε ασκητικά, με μεγάλη νηστεία. Εκεί της εμφανίστηκε ο Άγιος Γεώργιος και την προειδοποίησε για επικείμενη επιδρομή των Τσετών. Η Σοφία ενημέρωσε τους συγχωριανούς της, που κρύφτηκαν και απέφυγαν τον κίνδυνο.

Στην ανταλλαγή των πληθυσμών το καράβι που μετέφερε τους συγχωριανούς της Σοφίας στην Ελλάδα κινδύνεψε να καταποντιστεί. Αυτή έβλεπε τα κύματα γεμάτα από Αγγέλους και την Παναγία. Ζήτησε απ’ αυτήν να πνιγεί η ίδια και να σωθούν οι συγχωριανοί της. Η Παναγία τούς έσωσε όλους. Ο καπετάνιος δεν το πίστευε πώς σώθηκαν κι έλεγε: «Κάποιον άγιο έχουμε», και οι χωριανοί του απάντησαν: «Τη Σοφία».

Το 1927 μ.Χ. με παρότρυνση της Παναγίας πήγε σε μοναστήρι στην Κλεισούρα της Καστοριάς, στην Ιερά Μονή του Γενεθλίου της Υπεραγίας Θεοτόκου, όπου έζησε ασκητικά για μισό περίπου αιώνα.

Έζησε ως λαϊκή, φορώντας τα μαύρα της χηρείας και της ασκήσεως, καθισμένη πάνω στο τζάκι και αλείφοντας το πρόσωπό της με στάχτη, για να μη φαίνεται η ομορφιά του.

Τα περισσότερα χρόνια τα πέρασε μόνη της, με μόνο τον Θεό, μια και το μοναστήρι έμεινε χωρίς μοναχούς. Υπέμεινε τους δριμείς χειμώνες, με τη θερμοκρασία να πέφτει στους 15 βαθμούς, και την πολλή υγρασία του τόπου. Όταν της έλεγαν ν’ ανάψει φωτιά, φώναζε ένα μακρόσυρτο «Όχι!», που ακόμα ηχεί στα αυτιά όσων την άκουσαν. Κυκλοφορούσε ξυπόλητη, ενώ τα ρούχα της ήταν πάντα κουρελιασμένα και ανεπαρκή για τις συνθήκες της περιοχής. Της έδιναν καινούργια. Δεν τα φορούσε, αλλά τα πρόσφερε σε όσους είχαν ανάγκη. Κοιμόταν και σ’ έναν άλλο χώρο, πάνω σε άχυρα, αλλά από κάτω είχε βάλει σουβλερές πέτρες. Δεν λουζόταν ποτέ ούτε χτενιζόταν, και τα μαλλιά της είχαν σκληρύνει πολύ. Παρ’ όλα αυτά όμως, το κεφάλι της ευωδίαζε.

Το φαγητό της ήταν λιτότατο, συνήθως με ό,τι έβρισκε στην περιοχή: μανιτάρια, αγριόχορτα, φύλλα των δέντρων, ή με λίγη ντομάτα τουρσί, μουχλιασμένη. Τα σαββατοκύριακα έβαζε και μια κουταλιά λάδι στο πιάτο της. Άλλες φορές άνοιγε καμιά κονσέρβα ψάρι και το έτρωγε, όταν είχε πιάσει ένα δάχτυλο μούχλα. Έτρωγε και σε παλιά σκουριασμένα ορειχάλκινα σκεύη, αλλά δεν πάθαινε τίποτα.

Νήστευε και με το παλαιό και με το νέο ημερολόγιο, για να μη σκανδαλίζει κανέναν.

Κι όμως, αυτή η αυστηρή με τον εαυτό της ασκήτρια ήταν πολύ γλυκιά και επιεικής με τους άλλους.

Δεν κρατούσε δραχμή από τα χρήματα που της έδιναν, αλλά τα έκρυβε για να τα δώσει στους αναγκεμένους, όταν θα ερχόταν η ώρα.

Ποτέ δεν πλήγωσε ή στενοχώρησε κανένα. Αν καταλάβαινε ότι κάποιος είχε προβλήματα μέσα του, περνούσε από δίπλα του, του έλεγε ένα δυο λόγια, χωρίς να την αντιληφθούν οι άλλοι, απομακρυνόταν, κι εκείνος την ακολουθούσε. Τον παρηγορούσε, τον συμβούλευε, τον ενίσχυε με τη χάρη του Θεού, κι αυτός έφευγε άλλος άνθρωπος. Έλεγε πολλές φορές: «Αυτοί ήρθαν μαύροι στην Παναγία και φεύγουν άσπροι». Δεν κατηγορούσε ποτέ κανέναν, αλλά έλεγε: «Να σκεπάζετε, να σας σκεπάζει ο Θεός».

Αγαπούσε και τα ζώα. Είχε μια αρκούδα, που ζούσε στο δάσος και την έλεγε «ρούσα». Ερχόταν κι έπαιρνε τροφή από τα χέρια της, της έγλειφε τα χέρια και τα πόδια από ευγνωμοσύνη κι επέστρεφε στο δάσος.

Η Οσία Σοφία, η «ἀσκήτισσα τῆς Παναγιᾶς» όπως αποκαλείται, κοιμήθηκε εν Κυρίω στις 6 Μαΐου 1974 μ.Χ. Το 1981 έγινε η πρώτη ανακομιδή των λειψάνων της, τα οποία ευωδίαζαν. Το 2012 έγινε η επίσημη ανακήρυξή της ως αγίας από τον Οικουμενικό Πατριάρχη στην Καστοριά.

Ορθόδοξος συναξαριστής, ιστοσελίδα (προσαρμογή)

Άγιος Παΐσιος

2. Επεισόδιο από τον βίο του αγίου Συμεών του διά Χριστόν σαλού

Βρήκε ένα ψόφιο σκυλί σ' ένα σωρό σκουπίδια έξω από την πόλη, έλυσε τη σχοινένια ζώνη του, έδεσε με τη μια της άκρη το ένα πόδι του σκυλιού, και το έσερνε πίσω του καθώς έτρεχε. Έτσι πέρασε την πύλη της πόλης. Υπήρχε ένα σχολείο εκεί κοντά, κι όταν τα παιδιά τον είδαν, άρχισαν να φωνάζουν, 'Δείτε, ένας τρελοκαλόγερος!', και να τρέχουν πίσω του και να τον χτυπούν.
Την άλλη μέρα που ήταν Κυριακή, πήρε λίγα καρύδια, πήγε στην εκκλησία στην αρχή της Λειτουργίας, και εκεί έσπαζε τα καρύδια και έσβηνε τα καντήλια. Όταν προσπάθησαν να τον βγάλουν έξω, σκαρφάλωσε στον άμβωνα και από κει σημάδευε τις γυναίκες με τα καρύδια. Με πολλή δυσκολία τον έβγαλαν έξω, αλλά μόλις βγήκε αναποδογύρισε τους πάγκους των ζαχαροπωλών, οι οποίοι όμως τον κτύπησαν τόσο άσχημα που παραλίγο να πεθάνει.

Από το σχολικό βιβλίο των Θρησκευτικών της Γ΄ λυκείου, ΔΕ 6, σ. 53.

Σημεία Αγιότητας

Ο Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικόλαος μιλάει στην Πεμπτουσία και αναφέρεται, μέσα από περιστατικά κατά την παραμονή του στο Άγιον Όρος, σε σύγχρονες πνευματικές αγιορείτικες μορφές, που η ζωή τους είναι κατάσπαρτη από σημάδια αγιότητας.

(με υπότιτλους)

Η εξαιρετική ταινία "Το Νησί" (Octrov), του εξαίρετου Μοσχοβίτη σκηνοθέτη Pavel Lungin

ΑΡΘΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ

Μοναχός Ανατόλιος (Το νησί-ostrov)

Αναλύοντας:

Η αγιότητα στον Χριστιανισμό.

1. «Η παρεξηγημένη αγιότητα»

Ίσως δεν υπάρχει πιο αποκαλυπτικό σημείο της ζωής του χριστιανού του τι είναι αγιότητα, από την εκφώνηση του ιερέως, όταν υψώνει το Τίμιο Σώμα λίγο πριν από τη Θ. Κοινωνία: «τα άγια τοις αγίοις», δηλαδή το Σώμα του Χριστού και το Αίμα Του είναι άγια και προσφέρονται στους «άγιους», τα μέλη της Εκκλησίας προς κοινωνίαν. Η απάντηση του λαού στην εκφώνηση αυτή είναι συγκλονιστική, και συνοψίζει όσα είπαμε πιο πάνω: «εις άγιος, εις Κύριος, Ιησούς Χριστός, εις δόξαν Θεού Πατρός». Ένας είναι μόνον άγιος, ο Χριστός - εμείς είμαστε αμαρτωλοί - και η αγιότητά Του, στην οποία καλούμεθα να συμμετάσχουμε και εμείς οι αμαρτωλοί, δεν αποβλέπει σε τίποτε άλλο από τη δόξα τού Θεού (εις δόξαν Θεού Πατρός). Την ώρα εκείνη η Εκκλησία βιώνει την αγιότητα στο αποκορύφωμά της. Με την ομολογία «εις άγιος», κάθε αρετή μας και κάθε αξία μας εκμηδενίζονται μπροστά στην αγιότητα του μόνου άγιου. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να προσερχώμεθα στη Θ. Κοινωνία χωρίς προπαρασκευή και αγώνα για την άξια προσέλευσή μας. Σημαίνει όμως ότι όσο και αν προετοιμαστούμε, δεν γινόμαστε άγιοι προτού κοινωνήσουμε. Η αγιότητα δεν προηγείται της ευχαριστιακής κοινωνίας, αλλ’ έπεται. Αν είμαστε άγιοι πριν κοινωνήσουμε, τότε προς τι η Θ. Κοινωνία; Μόνον η μετοχή στην αγιότητα του Θεού μας αγιάζει, και αυτό είναι που μας προσφέρει η Θ. Κοινωνία. Από την παρατήρηση αυτή πηγάζει μια σειρά από αλήθειες που έχουν σχέση με το θέμα μας.

Η πρώτη είναι ότι κατανοούμε με τον τρόπο αυτό γιατί, όπως αναφέραμε στην αρχή της ομιλίας μας, στις επιστολές του Αποστόλου Παύλου όλα τα μέλη της Εκκλησίας καλούνται «άγιοι», παρά το ότι δεν χαρακτηρίζονται από ηθική τελειότητα. Εφ’ όσον αγιότητα για τους ανθρώπους σημαίνει μετοχή στην αγιότητα του Θεού, όπως αυτή προσφέρεται από τον Χριστό, ο Οποίος υπέρ ημών αγιάζει εαυτόν με τη θυσία Του, όλα τα μέλη της Εκκλησίας, που μετέχουν στον αγιασμό αυτό μπορούν να καλούνται «άγιοι».

Με την ίδια «λογική», στη γλώσσα της Εκκλησίας ήδη από τους πρώτους αιώνες και τα στοιχεία της Ευχαριστίας έλαβαν το όνομα «τα άγια» (πρβ. τα άγια τοις αγίοις»), παρά το ότι από τη φύση τους δεν είναι άγια. Και με την ίδια αιτιολογία η Εκκλησία πολύ νωρίς επίσης απένειμε τον τίτλο «άγιος» στους επισκόπους. Πολλοί σκανδαλίζονται σήμερα όταν λέμε «ο άγιος δείνα» (ένας δημοσιογράφος που είχε ως κύριο έργο του να προβάλλει σκάνδαλα επισκόπων, είχε καθιερώσει τη γραφή ο άγιος - εντός εισαγωγικών - δείνα. Πλήρης άγνοια της σημασίας του όρου άγιος). Ο επίσκοπος καλείται κατ’ αυτόν τον τρόπο όχι για τις αρετές του, αλλά γιατί εικονίζει στη Θ. Ευχαριστία τον μόνον άγιο, ως εικών του Χριστού και ως καθήμενος εις τόπον και τύπον Θεού, κατά τον άγιο Ιγνάτιο. Η θέση του επισκόπου στη Θ. Ευχαριστία είναι εκείνη που δικαιολογεί τον τίτλο «άγιος». Ο Ορθόδοξος λαός, πριν υποστεί τη διάβρωση του ευσεβισμού, δεν είχε καμία δυσκολία να χρησιμοποιεί τη γλώσσα του εικονισμού, και βλέπει τον ίδιο τον Χριστό στο πρόσωπο εκείνου, που τον εικονίζει μέσα στη Θ. Λειτουργία, δηλαδή στον επίσκοπο.

Έτσι η Θ. Ευχαριστία είναι η κατ’ εξοχήν «κοινωνία αγίων». Σ’ αυτήν αποβλέπει η άσκηση των οσίων, η οποία δεν είναι ποτέ σκοπός, αλλά μέσο προς τον σκοπό, που είναι η ευχαριστιακή κοινωνία. Το σημείο αυτό λησμονείται και παραβλέπεται από πολλούς σύγχρονους θεολόγους, ακόμα και Ορθοδόξους, οι οποίοι, ιδιαίτερα στις μέρες μας, τείνουν να ταυτίσουν την αγιότητα με την άσκηση.

Ζηζιούλας, Ι., μητρ. Περγάμου. «Η παρεξηγημένη αγιότητα». Στο

Συλλογ. (2001). Αγιότητα. Ένα Λησμονημένο Όραμα, Αθήνα: Ακρίτας.

Πηγή: περιοδικό ΠΕΙΡΑΪΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, αρ. φύλλου 187 - Νοέμβριος 2007 - σελ: 2-7.

Άγιος, ο αληθινός άνθρωπος

Στα πρόσωπα των αγίων, βλέπουμε τον αληθινό άνθρωπο, εκείνον που έπλασε ο Θεός με προοπτική τη θέωση.
Ο άγιος αποδέχεται πλήρως το συνάνθρωπο του, χωρίς να προσμετρά την ομορφιά ή την ασχήμια του, τον πλούτο ή τη φτώχια του, τη σοφία ή την
άγνοιά του. Αγκαλιάζει ολόκληρη τη δημιουργία με τρόπο αφανή, μυστικό. Σε κάθε εποχή, η γνησιότητα της ζωής τους, η μεγάλη τους απλότητα και οι αρετές τους προσελκύουν τους πιστούς, οι οποίοι τους θεωρούν ως το «αλάτι της ζωής.»
Η μίμηση των αγίων είναι μίμηση του Χριστού κατά το λόγο του Απ. Παύλου μιμηται μου γινεσθε καθως καγω Χριστου (μιμηθείτε εμένα, όπως κι εγώ μιμούμαι το Χριστό) (Α' Κορ. 11, 1).
http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGL-A106/116/898,3338/
Η Κυριακή των Αγίων Πάντων - π. Βαρνάβας Γιάγκου

Την Κυριακή των Αγίων Πάντων, την αμέσως επόμενη από αυτή της Πεντηκοστής, η Εκκλησία μας εορτάζει όλους τους Αγίους της Εκκλησίας. Προβάλλει, επίσης, την αγιότητα ως πρότυπο ζωής που καλείται να ακολουθήσει κάθε Χριστιανός. Η αγιότητα δεν είναι κάτι μακρινό από εμάς, όλοι οι άνθρωποι καλούμαστε να γίνουμε Άγιοι. Άλλωστε, όντας Χριστιανοί, κοινωνώντας δηλαδή του Σώματος και του Αίματός του Χριστού, ήμαστε ήδη εν δυνάμει Άγιοι. Σε κάθε εποχή, η αγιότητα είναι εφικτή εάν ζούμε στηριζόμενοι στην παράδοση της εκκλησίας μας και είμαστε ταπεινοί. Οι σύγχρονοι Άγιοι, αποτελούν λαμπρά παραδείγματα ότι η αγιότητα δεν σταματά. Με τον π. Βαρνάβα Γιάγκου, ηγούμενο της Ιεράς Μονής Αγίας Θεοδώρας Θεσσαλονίκης.

Εφαρμόζοντας:

Η αγιότητα στην καθημερινή ζωή.

- Ομαδοσυνεργασία - Κολλάζ - επιτραπέζιο παιχνίδι (παραλλαγή)»: Διανέμεται σε κάθε ομάδα το ταμπλό από ένα επιτραπέζιο «φιδάκι» (σε φωτοτυπία· υπάρχει στο διαδίκτυο). Στη συνέχεια, μοιράζονται καρτέλες με σκόρπιες αρετές (π.χ. άσκηση, μετάνοια, ακατάκριτο, ελεημοσύνη, κ.ά.) και πάθη (π.χ. κατάκριση, εγωισμός, κ.ά.) ή εναλλακτικά, καλούνται οι μαθητές/μαθήτριες να τα σκεφτούν και να τα σημειώσουν ως εξής: Στο κεφάλι κάθε φιδιού ένα πάθος, στη βάση κάθε σκάλας μία αρετή. Επικουρικά δίνονται καθοδηγητικά ερωτήματα, όπως: Ποια «σκάλα» είναι η μεγαλύτερη; Ποια λίγο μικρότερη; Ποιο «φίδι» είναι το μεγαλύτερο; κ.λπ.