Αθύρματα των Θεών
Αθύρματα των Θεών Στράτος Παπάνης, 15-4-2001 Ο αποχαιρετισµός σου προϋπάντησε τις ώρες της ερηµιάς µου. Είχα σταθεί , θυµάµαι, να συντονίσω τις επωδούς της καρδιάς µου στων βηµάτων σου την εκβιαστική ελεγεία, απορώντας γιατί εγκατέλειπα τόση ευτυχία λεύτερη µες το σκοτάδι. Ακόµα δεν είχα καταλάβει πώς η θαλπωρή των ψιθύρων σου και ο γλυκασµός της αναπνοής σου, καθώς εκπορθούσες την έπαρση των αυτοσχεδιασµών µου, µε έπεισε να µηρυκάζω το ελάχιστο που µου εµπιστευόσουν από τις µεταλλάξεις των αισθηµάτων σου και τους λαβυρίνθους των µεταµορφώσεών σου Πώς τις παραφυάδες των ονείρων µου άφησα να απλωθούν αστόχαστα στην απροσδιοριστία των µατιών σου και στις ασυµβατότητες των ορισµών σου Μα απόψε, καθώς λιγόστευε η µορφή σου προς τις διχάλες των δρόµων και οι δισταγµοί µου σε καταδίωκαν να ρουφήξουν τις έσχατες σταγόνες της παρουσίας σου, οι σκιές σε εξαύλωσαν , σα µνήµη ασθµαίνουσα, λεηλατηµένη από την αθέλητη καθηµερινότητα. Φοβήθηκα πως θα ενσωµάτωνες τη νύχτα, έτσι όπως είχες αφοµοιώσει ...