ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΕΙΔΙΚΕΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ
Ευστράτιος Παπάνης, Αγνή Βίκη και Παναγιώτης Γιαβρίμης Είναι δύσκολο να δοθεί ένας γενικά αποδεκτός ορισμός, που να αποτυπώνει ολόπλευρα τον εξελικτικό χαρακτήρα των ειδικών εκπαιδευτι-κών αναγκών, επειδή αυτές κάθε φορά χαρακτηρίζονται από τα κοινωνικά πρότυπα, τους στόχους του εκπαιδευτικού συστήματος και ευρύτερα τις αξίες της κοινότητας. Διαχρονικά οι δοθέντες ορισμοί τροποποιήθηκαν, ώστε να αντικατοπτρίσουν την ουμανιστική στροφή στη φιλοσοφία της εκπαίδευσης και τις προσπάθειες για άρση του κοινωνικού αποκλεισμού. Η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας χρησιμοποίησε στη «Διεθνή Ταξι-νόμηση Βλαβών, Αναπηριών και Μειονεξιών» τους όρους «βλάβη», «ανα-πηρία», «μειονεξία» ορίζοντάς τους ως εξής: • Βλάβη: Είναι η εμπειρία της απώλειας ή της απόκλισης από το φυσιολογικό, που μπορεί να αναφέρεται σε τρία επίπεδα: το ψυχολογικό, το φυσιολογικό και το λειτουργικό. • Αναπηρία: Είναι οποιοσδήποτε περιορισμός στα πλαίσια των φυ-σιολογικών δραστηριοτήτων του ανθρώπου, που οφείλεται σε γνωστικά, ψυχολογικ...