Tοπική ανάπτυξη
Ευστράτιος Παπάνης και Μυρσίνη Ρουμελιώτου Από τον 18ο αιώνα έως και τις πρώτες δεκαετίες του 19ου, οι οικονομικές θεωρίες σχετικά με την ανάπτυξη και τη συσσώρευση και κατανομή του πλούτου ήταν «αχωρικές», θεωρώντας την οικονομία μίας χώρας ως μια ομοιογενή μονάδα, στο εσωτερικό της οποίας ίσχυαν οι ίδιοι μηχανισμοί για όλη την επικράτεια. Καμία από τις σημαντικές οικονομικές σχολές της εποχής εκείνης (από την κλασική, τη νεοκλασική και κεϊνσιανή έως και την πιο πρόσφατη σχολή του μονεταρισμού και τη νέα κλασική μακροοικονομία) δεν λάμβανε υπόψη της τη σημασία του «χώρου» (territory) ως παράγοντα οικονομικής ανάπτυξης (Boitani et al., 2003). Η βιομηχανοποίηση όμως των μεγάλων πόλεων της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης επέφερε στα μέσα του 19ου αιώνα και τις αρχές του 20ου, σημαντικές αλλαγές και διαφοροποιήσεις όσον αφορά τους τομείς που συμμετείχαν στην παραγωγή και τα επίπεδα ανάπτυξης των διαφόρων περιοχών. Από τα μέσα του 20ου αιώνα η έννοια «τοπική ανάπτυξη» άρχισε να...